Βίντεο για... ζέσταμα!

Όπως σας είχαμε υποσχεθεί, το Age of Basketball σας προσφέρει σήμερα λίγες αναμνήσεις από το έπος του 2005 στο Βελιγράδι, μέσα από δύο βίντεο που έφτιαξαν οι δημιουργοί του blog μας. Ας τα απολαύσουμε... ως προθέρμανση για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν στην Ισπανία. Στα βίντεο ακούγεται το "Have a nice day" των Bon Jovi, που ήταν και το... ανεπίσημα επίσημο τραγούδι της εθνικής στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ!

Ημιτελικός: Ελλάς-Γαλλία= 67-66



Τελικός: Ελλάς-Γερμανία= 78-62



Συνέντευξη Ντιρκ Νοβίτσκι

Μη χάσετε τη συνέντευξη του Ντιρκ Νοβίτσκι στο Sportnet. Ο μέγας Γερμανός υπερπαίκτης μιλάει για πρώτη φορά σε Έλληνα δημοσιογράφο και μάλιστα σε έναν από τους δημιουργούς του Age of Basketball!!!

Οι ηγέτες των 15 μονομάχων

Το Ευρωμπάσκετ αρχίζει σε λίγες μέρες και τα φώτα στρέφονται ήδη στους παίκτες που θα πρωταγωνιστήσουν. Φυσικά, νικητές και ηττημένοι είναι ολόκληρες οι ομάδες, ωστόσο, κάθε χώρα έχει τον ηγέτη της, αυτόν που, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, ελπίζει να έχει σε κέφια για να την «κουβαλήσει» στα δύσκολα… (Οι… μονομάχοι αναφέρονται ως 15 γιατί ακόμη περιμένουμε την ομάδα που θα προκριθεί χάρη στο.. ευφυές σύστημα του FIBA Europe!) Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί, αλφαβητικά ανά χώρα:

Τόνι Πάρκερ – Γαλλία: Ο MVP των τελικών του NBA οδηγεί τη Γαλλία και είναι επικεφαλής των εντυπωσιακών παρουσιών των τρικολόρ σε μεγάλες διοργανώσεις τα τελευταία χρόνια. Παρ’ ότι έχει εξελιχθεί σε πολύ σημαντική μπασκετική φυσιογνωμία παγκοσμίως, δεν αποδεικνύει, με όσο εντυπωσιακό τρόπο το κάνουν ο Νοβίτσκι ή ο Κιριλένκο, ότι μπορεί να σηκώσει μια ολόκληρη ομάδα στους ώμους του.

Ντιρκ Νοβίτσκι – Γερμανία: Το μεγάλο αστέρι της Γερμανίας και του Ευρωμπάσκετ, η επιτομή του παίκτη – ορχήστρα, ίσως ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο, ο απόλυτος σταρ του ευρωπαϊκού μπάσκετ και η πλέον εντυπωσιακή παρουσία στις διεθνείς διοργανώσεις τα τελευταία 8 χρόνια. Η Γερμανία ακολουθεί το one-man-show και, καθώς φέτος είναι ξεκούραστος, προκαλεί πανικό στους αντιπάλους…

Θοδωρής Παπαλουκάς – Ελλάδα: Επικεφαλής ενός γεμάτου ρόστερ, ηγέτης στο παρκέ και ο σύνδεσμος μεταξύ Γιαννάκη και παικτών. Δεν έχει πια τίποτα να αποδείξει εκτός από τη δίψα του να κατακτήσει κι άλλα, κι άλλα!

Πάου Γκασόλ – Ισπανία: Το μεγαλύτερο όνομα σε ένα ρόστερ με αρκετούς μεγάλους παίκτες. Ο καλύτερος Ευρωπαίος σέντερ, σταρ στην Ισπανία και στο NBA. Η μεγαλύτερη, ίσως, μπασκετική αξία της διοργάνωσης, μετά τον Νοβίτσκι.

Αντρέα Μπαρνιάνι – Ιταλία: Ο, νέος ακόμα, Ιταλός σταρ προέρχεται από μια πολύ καλή χρονιά στο Toronto που τον βρήκε στην καλύτερη πεντάδα των rookie. Ο Ρεκαλκάτι δεν είχε αντίρρηση να τον περιμένει και, αν καταφέρει να συνέλθει τελείως από τον τραυματισμό του, θα είναι ο οδηγός της Ιταλίας στην προσπάθεια για διάκριση.

Ζόραν Πλάνινιτς – Κροατία: Πολλές ελλείψεις για τους Κροάτες, αλλά ο Πλάνινιτς θα είναι στο Ευρωμπάσκετ και δείχνει ικανός να εμπνεύσει τους συμπαίκτες του. Πληθωρικός γκαρντ με αξιοπρεπές πέρασμα από το NBA που γύρισε στην Ευρώπη για να κάνει τη διαφορά.

Άντρις Μπιέντρινς – Λετονία: Δυνατός σέντερ, με γεμάτη και καλή χρονιά στο NBA, ένα από τα καλά ονόματα του Ευρωμπάσκετ και ο παίκτης στον οποίο στηρίζονται οι περισσότερες ελπίδες των Λετονών για κάτι καλό.

Σαρούνας Γιασικεβίτσιους – Λιθουανία: Ήταν ο απόλυτος σταρ στην Ευρώπη. Όσο «μουδιασμένη» παρουσία και αν έχει στο NBA, παραμένει μεγάλη μπασκετική αξία, ένας από τους πλέον δημιουργικούς παίκτες. Ηγείται του καλού ρόστερ των Λιθουανών.

Άνταμ Βόιτσικ – Πολωνία: Ο γερο-Βόιτσικ, θα είναι και φέτος ο ηγέτης της Πολωνίας. Έμπειρος και καλός παίκτης, αλλά μάλλον αποτυχία της χώρας του ότι στηρίζεται ακόμα στον, 37χρονο πια, φόργουορντ.

Έλβις Εβόρα – Πορτογαλία: Ο πλέον άσημος από τους 15, της χώρας με τη μικρότερη μπασκετική παράδοση στην οποία δεν υπάρχει κάποιος να ξεχωρίζει. Ο Εβόρα είναι ένας δυνατός σέντερ, ύψους 2.05. Μαζί του, αναμένεται να ηγηθούν των Πορτογάλων ο, 28χρονος γκαρντ, Φιλίπε ντα Σίλβα και ο, πρώτος σκόρερ της στα προκριματικά, Πάουλο Κούνια.

Αντρέι Κιριλένκο – Ρωσία: Ο AK-47, είχε μια μέτρια χρονιά στο NBA και καλείται, μέσα σε αμφισβήτηση, να αποδείξει ότι μπορεί να οδηγήσει τους Ρώσους τουλάχιστον ως την Ολυμπιάδα. Δε βγαίνουν συχνά παίκτες με τέτοια, εντυπωσιακά, προσόντα και οι Ρώσοι ξέρουν ότι ο Κιριλένκο είναι τουλάχιστον το 75% της δύναμής τους. Το υπόλοιπο 25% μάλλον συγκεντρώνεται στον Χόλντεν.

Μίλαν Γκούροβιτς – Σερβία: Ο «Έλληνας» Γκούροβιτς αναλαμβάνει να ηγηθεί των Σέρβων σε βαρύ κλίμα μετά από τις διαδοχικές αποτυχίες τους. Ο Γιάριτς θα οργανώνει, ο Μίλισιτς θα είναι ο παίκτης στον οποίο θα «ακουμπάει» η μπάλα στη ρακέτα, αλλά ο Μίλαν θα είναι ο παίκτης που θα πάρει τα περισσότερα σουτ. Αν μπουν, οι Σέρβοι κοιτάνε μακριά, μέχρι το Πεκίνο…

Ματίαζ Σμόντις – Σλοβενία: Ίσως το καλύτερο «τεσσάρι» στην Ευρώπη. Καλός σουτέρ, με μεγάλη σωματική δύναμη και μπασκετικό μυαλό. Εξίσου σημαντικός για τους Σλοβένους με τον Λάκοβιτς, που, όμως, προέρχεται από τραυματισμό. Ο Νεστέροβιτς μοιάζει να έχει περισσότερο βοηθητικό ρόλο.

Μεχμέτ Οκούρ – Τουρκία: Ο Οκούρ έχει εξελιχθεί σε αναντικατάστατος στους Jazz και επιστρέφει στην Εθνική Τουρκίας, που διαθέτει μια σειρά από καλούς παίκτες, όπου θα είναι το μεγαλύτερο όνομα στο ρόστερ.

Γίρι Βελς – Τσεχία: Ο Γίρι Βελς, μαζί με τον Λιούμπος Μπάρτον, είναι το καλύτερο όνομα στο ρόστερ των, μέτριων, Τσέχων. Παίκτης με γνωστό όνομα στην Ευρώπη, είχε μια καλή χρονιά με τη Μάλαγα στην Ευρωλίγκα.

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ1. Ενώ η υπόθεση με τη συμμετοχή του Φώτση στο Ευρωμπάσκετ τείνει να γίνει σίριαλ, το Age of Basketball δε τη σχολιάζει ακόμα, διατηρώντας την αισιοδοξία του ότι ο Αντώνης θα είναι τελικά στο ρόστερ που θα ταξιδέψει στην Ισπανία για να υπερασπιστεί τα σκήπτρα...

ΥΓ2. Προσπαθώντας να... προθερμανθούμε ενόψει Ευρωμπάσκετ, αυτές τις μέρες παρακολουθούμε και λίγο στίβο και αξίζει να παρεκκλίνουμε λίγο από τη θεματολογία του site για να αναφερθούμε στον νέο μεγάλο αθλητή από την Κύπρο, τον Κυριάκο Ιωάννου, που πραγματοποίησε έναν έξοχο αγώνα στο ύψος και με μια μεγάλη επίδοση κατάφερε να κατακτήσει το πρώτο μετάλλιο στην ιστορία της Κύπρου σε επίπεδο Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Είναι στιγμές που μας κάνουν περήφανους...

Σταυρόλεξο Νο.5: Αστέρια του Ευρωμπάσκετ

Το πέμπτο σταυρόλεξο του blog μας είναι γεγονός, διαθέσιμο σε όλους τους αναγνώστες μας! Εσείς, κάνετε ένα απλό "κλικ" στην εικόνα με το ποντίκι και μετά, όταν ανοίξει η εικόνα, δεξί-κλικ και αποθήκευση. Έπειτα, αφού ανοίξετε την εικόνα στον υπολογιστή σας, μπορείτε να την εκτυπώσετε και να λύσετε το σταυρόλεξο.

Για όποιες απορίες έχετε, μη διστάσετε να στείλετε e-mail για να σας δώσουμε τη σωστή απάντηση. Όσοι αποστείλουν τις απαντήσεις, ακόμη και λανθασμένες, θα λάβουν δώρο ένα wallpaper. Εγγραφείτε μέλη στο blog μας τώρα για να λάβετε μέρος σε ακόμη περισσότερους μπασκετικούς διαγωνισμούς και να μπορέσετε να απαντήσετε στο Quiz του Ευρωμπάσκετ που θα είναι διαθέσιμο μετά το τέλος της διοργάνωσης. Η εγγραφή είναι εντελώς δωρεάν με την αποστολή ενός απλού e-mail (με την ένδειξη basket) στο ageofbasketball@gmail.com

Όταν ο Σπάχια κυνήγησε τον Λαμόνικα…

ΙΣΠΑΝΙΑ – ΚΡΟΑΤΙΑ = 101 – 85
(ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ 2005)

Στο Ευρωμπάσκετ του 2005, στη Σερβία, στα πλαίσια των προημιτελικών έλαβε χώρα ένα από τα πιο ιδιαίτερα ματς στην ιστορία των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Οι Κροάτες βίωσαν μια τεράστια αδικία, με τους διαιτητές να σφυρίζουν απροκάλυπτα υπέρ της Ισπανίας σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ένα ματς που, όχι άδικα, θα πρέπει να μνημονεύεται ως «ο βιασμός της δεκαετίας»…

Το θύμα: Η εθνική Κροατίας.

Οι θύτες: Το διαιτητικό τρίο: Λαμόνικα, Νταβινταβίτσιους, Νταμπρικόφσκι.

Οι αντίπαλοι: Απ’ τη μια η Ισπανία στηριζόταν μόνο στην τετράδα Ναβάρο, Καλδερόν, Γκαρμπαχόσα και Ρέγιες. Απ’ την άλλη η Κροατία, μετά από χρόνια, είχε ένα από τα καλύτερα ρόστερ της διοργάνωσης: Γκίριτσεκ, Πλάνινιτς, Κασούν, Βούισιτς, Πόποβιτς, Ζίζιτς, Ράντσιτς, Πρκάτσιν και ακόμη Μπάγκαριτς, Τόμας, Μάμιτς, Ούκιτς.

Οι στόχοι: Οι «ταυρομάχοι», έστω και με τον Γκασόλ να έχει μείνει στην Αμερική, είχαν βλέψεις για την κούπα. Οι Κροάτες, χωρίς μεγάλα λόγια διεκδικούσαν βασικά την πρόκριση στην Ολυμπιάδα.

Ξεχώρισαν: Ο Ναβάρο τελείωσε με 36 πόντους, αλλά ο Βάθκεθ έκανε το ματς του τουρνουά για τους Ισπανούς, «γράφοντας» 26 πόντους (από τους 56 που έβαλε σε όλο το τουρνουά) και 9 ριμπάουντ (από τα 15 συνολικά)! Έτσι, έμεινε στο ράφι η αρχηγική εμφάνιση του Γκίριτσεκ που είχε 17 πόντους και 8 ριμπάουντ.

Η κανονική διάρκεια: Οι Κροάτες, οργανωμένοι, δυνατοί, άγγιξαν το τέλειο. Έχασαν στην πρώτη περίοδο με τραυματισμούς τον Κασούν και τον Πλάνινιτς, στου οποίου «τα παπούτσια χώρεσε» με επιτυχία ο Μάρκο Πόποβιτς. Αντίθετα, οι Ισπανοί κάπου εκεί έπρεπε να μείνουν, αφού βασικά με την απροκάλυπτη στήριξη των διαιτητών έμεναν στο παιχνίδι. Με 7 δευτερόλεπτα για το τέλος, η Κροατία προηγείτο 73-70 και η Ισπανία είχε βολές με τον Ναβάρο, ο οποίος αφού έβαλε την πρώτη, έχασε επίτηδες τη δεύτερη για να έρθει ο Βάθκεθ με ανέλπιστο επιθετικό ριμπάουντ, μετά από επιθετικό φάουλ, που δε δόθηκε, του Γκαρμπαχόσα, να γράψει το 73-73.

Ο βιασμός: Πριν την παράταση, από κάπου ήρθε μια… εντολή ότι οι Ισπανοί έπρεπε να μπουν τετράδα, έτσι, το διαιτητικό τρίο, ένιωσε ότι δεν είχε κάνει ήδη αρκετά με τα... τρελά σφυρίγματα στην κανονική διάρκεια και έδωσε ρεσιτάλ στο έξτρα πεντάλεπτο… οδηγώντας την Ισπανία στο θρίαμβο με επιμέρους σκορ 28-12!!! Τα συνεχή μονόπλευρα σφυρίγματα, με κορυφαία τα δύο διαδοχικά φάουλ του Γκίριτσεκ (επιθετικό και αμυντικό, 4^ο και 5^ο) εξόργισαν τους Κροάτες και έφεραν τον Σπάχια σε έξαλλη κατάσταση να κυνηγάει τους διαιτητές σε όλο το γήπεδο με μόνη… επιτυχία να δεχτεί την τεχνική ποινή και τον Μάρκο Πόποβιτς να αποβάλλεται με ντισκαλιφιέ. Ο Ναβάρο κουράστηκε να σουτάρει βολές (18/21) και οι Ισπανοί είχαν σε 5 λεπτά παραγωγικότητα δωδεκάλεπτου! Αποτέλεσμα: 16 πόντοι διαφορά στην παράταση (!!!) και οι «φούριας ρόχας» στους «4».

Η ιστορία θα κρατήσει: τις 36/49 βολές των Ισπανών και τις 8/12 των Κροατών! Τον Νοβίτσκι να… παίρνει εκδίκηση στον ημιτελικό και να στέλνει τους Ίβηρες σπίτι και την Σλοβενία να σβήνει το όνειρο των πληγωμένων Κροατών για συμμετοχή στην Ολυμπιάδα.

Η μνήμη θα κρατήσει: τους Κροάτες, να κυριαρχούν μέχρι να τραυματιστούν ο Κασούν και ο Πλάνινιτς. Τον Γκαρμπαχόσα, να βάζει με τέχνη τρικλοποδιά στον Τόμας αφού είχε μαζέψει το αμυντικό ριμπάουντ απ' τη βολή του Ναβάρο, με αποτέλεσμα, μετά την πτώση του δεύτερου, η μπάλα να κυλήσει από τα χέρια του στον ελεύθερο Βάθκεθ. Τον Τόμας, αντί να σουτάρει, να πασάρει στο τέλος της κανονικής διάρκειας στον Γκίριτσεκ ο οποίος δεν πρόλαβε να σουτάρει εμπρόθεσμα. Τον Σπάχια να διασχίζει έξαλλος όλο το γήπεδο απειλώντας τον Λαμόνικα.

ΥΓ. Αν έχετε διάθεση να εκνευριστείτε, πάρτε μια ιδέα για το ρεσιτάλ των τριών σε αυτό το βίντεο.

“Good night, and good luck”

by BEN

Το Ευρωμπάσκετ στο Age of Basketball

Το Age of Basketball θα είναι κοντά σας και στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας με ένα μεγάλο αφιέρωμα, το οποίο θα συνίσταται στα εξής μέρη:

- Καθημερινή ανανέωση με σχολιασμό για τους αγώνες της Εθνικής αλλά και όλες τις «καυτές» στιγμές της διοργάνωσης.

- Διπλή ψηφοφορία: για το νικητή της διοργάνωσης, αλλά και για κάθε αγώνα της Εθνικής ξεχωριστά.

- Βίντεο με φάσεις μετά από κάθε αγώνα της Εθνικής ομάδας (εφόσον μας το επιτρέπει χρονικά η διαδικασία uploading του youtube).

Όμως, επειδή οι μπασκετόφιλοι έχουν ήδη αρχίσει να ζουν στον παλμό του Ευρωμπάσκετ, το Age of Basketball θα σας βάλει ήδη από αύριο στους ρυθμούς της μεγάλης διοργάνωσης με:

- Σταυρόλεξο με 15 αστέρια του Ευρωμπάσκετ.

- Βίντεο από τις μεγάλες στιγμές του Ευρωμπάσκετ του 2005.

- Αφιέρωμα στους 12 της Εθνικής.

- Face-to-face σύγκριση της Ελλάδας με το άλλο μεγάλο φαβορί, την Ισπανία.

- Αναφορά στον πιο ιδιαίτερο αγώνα των τελευταίων διοργανώσεων.

- Παρουσίαση και σύγκριση των παικτών που θα οδηγήσουν κάθε ομάδα στα γήπεδα της Ισπανίας.

Αλλά, το Age of Basketball θα συνεχίσει και μετά το τέλος του Ευρωμπάσκετ με:

- Αφιέρωμα στη διοργάνωση.

- Παρουσίαση των παικτών που ξεχώρισαν.

- Quiz Ευρωμπάσκετ 2007.

Όπως κάθε Ευρωμπάσκετ που… σέβεται τον εαυτό του, έτσι και αυτό της Ισπανίας πρέπει να έχει το δικό του εθνικό τραγούδι. Μετά από ψηφοφορία των ιθυνόντων του blog μας, πρώτο το Age of Basketball, δίνει στη δημοσιότητα το επίσημο τραγούδι που θα συνοδεύσει την Ελλάδα στο Ευρωμπάσκετ και θα ακούγεται σε όλα τα βίντεο του Age of Basketball, το ιδιαίτερα μπασκετικό: «Heart of a Champion» του Nelly. Το τραγούδι είναι διαθέσιμο για αποστολή σε όποιο μέλος του Age of Basketball μας το ζητήσει (η εγγραφή είναι δωρεάν).

Ain't no way they can stop me now
‘cause I'm on my way, I can feel my reign coming
It's the blood of a champion,
pumping deep inside my veins, too much pride to be running
I'ma give what I can and more,
even if my blood, my sweat, and my tears don't mean nothing
It's the heart of a champion…

(δείτε εδώ όλους τους στίχους του τραγουδιού)

Υ.Γ.: Το Age of Basketball θέλει (ως ελάχιστη κίνηση) να εκφράσει όλη τη του τη συμπαράσταση στους πληγέντες από τις φωτιές, αλλά και τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων. Ως απόλυτα μπασκετικό blog, επιλέξαμε να μην γράψουμε για το θέμα, καθώς η ατμόσφαιρά στη χώρα δεν χρειαζόταν να βαρύνει περισσότερο. Επιλέξαμε, επίσης, μπροστά στη φρίκη των γεγονότων των τελευταίων 3 ημερών, να μην ανανεώσουμε το blog το Σαββατοκύριακο. Θέλοντας να βοηθήσουμε (έστω ελάχιστα) τους αναγνώστες μας να βγάλουν λίγο από το μυαλό τους τις εικόνες που έχουν δει αυτές τις ημέρες, από σήμερα ανανεωνόμαστε και πάλι κανονικά.

Υπέγραψε στο Age of Basketball ο Ντίνο Μενεγκίν!

Ακολουθεί το πρώτο βίντεο του Age of Basketball, με σκηνές από τον αγώνα Ελλάδα – Σλοβενία, με in-game camera, του 21ου τουρνουά Acropolis, το οποίο, όπως και όσα ακολουθήσουν, θα είναι στο εξής διαθέσιμο στο youtube.

Όσο για την εικόνα, όπως σας υποσχεθήκαμε, είναι ένα αυτόγραφο του θρύλου του ιταλικού μπάσκετ, Ντίνο Μενεγκίν, μόνο για τους αναγνώστες του Age of Basketball.

Μικρά μικρά απ' το Ακρόπολις

Το Age of Basketball ήταν στο ΟΑΚΑ στο πλαίσιο του Acropolis με… τριπλή αποστολή (BEN, Rasheed, Lord of the Stats) και θα προσπαθήσει να σας μεταφέρει μερικές στιγμές του, που ξεχώρισαν, αλλά δεν φάνηκαν από την τηλεόραση.

1. Στη διάρκεια του αγώνα Ελλάδα-Ιταλία, ο Μπουλέρι βρέθηκε ανάμεσα σε Μπελινέλι και Μαντσινέλι στην επίθεση των Ιταλών, με τον τελευταίο να έχει την μπάλα. Πώς προχώρησε η επίθεση των Ιταλών; Ιδού ο απολαυστικός… μονόλογος:

Μπουλέρι: «Νέλι, Νέλι!», προς τον Μαντσινέλι για να πάρει την μπάλα!

Μπουλέρι: «Νέλι, Νέλι!», προς τον Μπελινέλι για να του δώσει την μπάλα!

2. Στιγμή ασυνεννοησίας για την εθνική στο ματς με την Ιταλία, όταν ο Μπουρούσης ανέβηκε στην κορυφή για σκριν στον Διαμαντίδη για να του πει ο Μήτσος «Φύγε Γιάννη». Οπισθοχωρώντας προς την μπασκέτα ο Μπουρούσης άκουσε τον Χατζηβρέττα να του λέει… «Πάνω Γιάννη», για να πάει στον Διαμαντίδη για σκριν. Ο Έλληνας σέντερ ξεκίνησε και πάλι, αλλά όταν έφτασε στο τρίποντο άκουσε τον Διαμαντίδη να του λέει… «Φύγε Γιάννη». Τελικά ο Μπουρούσης πήγε στην base-line εκνευρισμένος (ελαφρώς…) και ο Διαμαντίδης έπαιξε ένας εναντίον ενός.

3. Στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου με τους Ιταλούς, ο Μιχάλης Πελεκάνος κλέβει την μπάλα, φεύγει στον αιφνιδιασμό, αλλά αστοχεί στο λέι απ. Ο Λευτέρης Κακιούσης ξεσπάει σε μία καρέκλα δίπλα του, ενώ ο Παναγιώτης Γιαννάκης του ψιθυρίζει κάτι απογοητευμένος.

4. Τετάρτη πρωί στο άδειο ΟΑΚΑ και οι Σλοβένοι βρίσκονται στο τελευταίο δεκαπεντάλεπτο της προπόνησής τους. Ο Αλες Πίπαν έχει χαλαρώσει συζητώντας με τους βοηθούς του και οι παίκτες κάνουν ουρά στο κέντρο του γηπέδου… με τα στοιχήματα να αρχίζουν. Ένας μετά τον άλλο η… φροντ λάιν των Σλοβένων αστοχούν στο σουτ από το κέντρο, αλλά ούτε οι περιφερειακοί έχουν καλύτερη τύχη. Πιο κοντά απ’ όλους ο Ντράγκιτς, το σουτ του οποίου χτύπησε στην μπροστινή πλευρά του στεφανιού. Μετά από λίγο το στοίχημα έληξε χωρίς νικητή, αφού και το σουτ του Νεστέροβιτς εξοστρακίστηκε στο ταμπλό.

5. Στιγμές γέλιου προσέφερε στο κοινό του ΟΑΚΑ ο εκφωνητής του σταδίου, ιδιαίτερα όταν στο γήπεδο βρίσκονταν οι Greek Dunkers… Ας απολαύσουμε μερικές ατάκες του:

- Σε άστοχο κάρφωμα των μελών των Greek Dunkers: «Και αν σας φαίνεται εύκολο… δεν είναι»!

- Στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου του αγώνα Ελλάδα-Λιθουανία: «Το τρίτο δεκάλεπτο τελείωσε με τη Λιθουανία να προηγείται της εθνικής μας με 53-57, αλλά σε λίγο θα ξεκινήσει το τέταρτο»!

- Σε αλλαγή της εθνικής στο τρίτο δεκάλεπτο του αγώνα Ελλάδα-Ιταλία: «Αλλαγή για την Ελλάδα. Στη θέση τ… αλλά θα γίνει μετά το τάιμ άουτ». Τελικά μετά το τάιμ άουτ δεν ακούσαμε ποιος μπήκε στη θέση ποιου από τον εκφωνητή!

- Στο τέταρτο δεκάλεπτο του Ελλάδα-Ιταλία μετά το 4^ο τρίποντο του Χατζηβρέττα: «Εθνικήηηηηηηη Ελλάαααααδος»!

- Κατά την έναρξη της τρίτης ημέρας του τουρνουά ο εκφωνητής είπε το εξής αμίμητο: «Οι παίκτες της εθνικής σας παρακαλούν να καπνίζετε λιγότερο γιατί δεν είναι καλό για τον αγωνιστικό τους…». Ποιον αγωνιστικό τους δε μάθαμε ποτέ, καθώς η φράση έμεινε εκεί με μία παύση 5 δευτερολέπτων να τη συνοδεύει μέχρι να αρχίσει ξανά η μουσική!

6. Σε σχέση με το ακριβώς προηγούμενο, ας τονιστεί ότι για ακόμη μία φορά οι θεριακλήδες Έλληνες αγνόησαν εντελώς την υγεία των αθλητών και των μη καπνιζόντων, αφού, ιδίως στα ματς της εθνικής, το ΟΑΚΑ θύμιζε τεκέ, με τα δημοσιογραφικά να έχουν δυστυχώς τα πρωτεία…

7. Πριν τον αγώνα Ιταλία-Λιθουανία, ο Μαρκονάτο έδινε ένα χτύπημα στο στήθος σε έναν έναν τους συμπαίκτες του. Όταν ο Μαντσινέλι επιχείρησε να προστατευτεί, ακολούθησε «μάχη» με χαστούκια και κλοτσιές κι από τις δύο πλευρές, δείγμα καλού κλίματος αλλά και υπερβολικής χαλαρότητας των «ατζούρι».

8. Στο ΟΑΚΑ βρέθηκαν και παρακολούθησαν το 1ο ημίχρονο του Ιταλία-Λιθουανία οι Τρέβορ Μπράιαντ και Τζέισον Πάρκερ, νέοι ξένοι του Αμαρουσίου, συνομιλώντας μάλιστα σε χιουμοριστικό κλίμα με έναν από τους ιθύνοντες του Age of Basketball.

9. Όταν στην τέταρτη περίοδο του αγώνα Ιταλία-Λιθουανία ο Μασιούλις πήρε επιθετικό ριμπάουντ μετά από βολές, ο μεγάλος Ντίνο Μενεγκίν αντέδρασε παραστατικά τραβώντας τα μαλλιά του για περίπου μισό λεπτό στον πάγκο.

10. Παρωδία ήταν η απονομή μετά το τέλος των αγώνων. Τιμήθηκαν με κύπελλο ο 1^ος σκορερ (Σισκάουσκας), ο 1^ος ριμπάουντερ (Γιαφτόκας), η παρούσα Ιταλία για τη συμμετοχή της, η Σλοβενία που απουσίαζε, η παρούσα Λιθουανία για τη 2^η θέση και η εθνική Ελλάδας για την κατάκτηση της 1^ης θέσης, όλα τα μέλη της οποίας έλαμψαν δια της απουσίας τους. Μάλιστα, ήταν τέτοιο το μεγαλείο της βράβευσης, που δεν ανακοινώθηκε καν ότι ο Βασίλης Σπανούλης είχε αναδειχτεί σε MVP του τουρνουά, αλλά ο Βασίλης ούτως ή άλλως δεν ήταν εκεί για να παραλάβει το κύπελλο.

Υ.Γ.: Μη χάσετε αύριο το πρώτο βίντεο του Age of Basketball με in-game κάμερα και μια πρόσφορα για τους αναγνώστες μας, ένα αυτόγραφο ενός θρύλου του μπάσκετ…

Ο Βασίλης μπροστά στον καθρέφτη

Ένα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια σήριαλ του καλοκαιριού έλαβε και επίσημα τέλος, με το Βασίλη Σπανούλη να γυρίζει οριστικά στον Παναθηναϊκό. Ο Παναθηναϊκός, τον «χρύσωσε» και ο ίδιος θέλει να αποδείξει ότι άξιζε και πάλι όλος αυτός ο ντόρος που έγινε γύρω από το όνομά του.

Στο τουρνουά του Στρασβούργου, το οποίο φυσικά δεν προσφέρεται για συμπεράσματα, ξαναείδαμε μετά από έναν ολόκληρο χρόνο τον Σπανούλη σε δράση. Έδειξε να βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Το ότι ήταν πρώτος σκόρερ της Εθνικής δε νομίζω ότι λέει πολλά σ’ αυτή τη φάση, μάλλον δείχνει τη «δίψα» που έχει για μπάσκετ μετά από μια χρονιά μεταξύ πάγκου και εξέδρας. Πάντως, η αυτοπεποίθησή του, που ήταν αυτή που τον βοήθησε να καθιερωθεί, έδειξε να διατηρείται σε υψηλά επίπεδα.

Ωστόσο, από πέρυσι, τέτοια εποχή, έχουν αλλάξει πολλά. Ο Βασίλης έφυγε το καλοκαίρι με χίλιες προσδοκίες για να παίξει στο NBA. Ο ίδιος το πίστευε ότι μπορεί να πετύχει, εμείς το πιστεύαμε, ο ατζέντης του, το Χιούστον, οι Αμερικάνοι το πίστευαν.

Αλλά δεν τα κατάφερε.

Κάτι η έλλειψη εμπιστοσύνης από τον… στρυφνό Βαν Γκάντι, κάτι η προσαρμογή σε μία χώρα που τη χωρίζει ένα ωκεανός από τη δική μας, οδήγησαν τον Βασίλη από τη μέση της χρονιάς και ύστερα να εγκαταλείψει την προσπάθεια να πετύχει και να ψάχνει τρόπους να φύγει από την Αμερική. Δε σας το κρύψαμε και ούτε θα το κρύψουμε και τώρα και ας πλησιάζει το Ευρωμπάσκετ, η φετινή χρονιά του Σπανούλη μας απογοήτευσε λίγο. Σίγουρα οι δικαιολογίες και τα ελαφρυντικά είναι πολλά, αλλά ο μαχητής που ξέραμε, ο παίκτης που πέτυχε κατευθείαν από το Μαρούσι στον Παναθηναϊκό και καθιερώθηκε με το σπαθί του στην Εθνική, φέτος το μισό χρόνο γκρίνιαζε για να γυρίσει στην Ελλάδα.

Οι αιτίες που έγινε ανταλλαγή είναι πια γνωστές όπως και το σίριαλ που έλαβε χώρα για να επιστρέψει στον Παναθηναϊκό. Πλέον, φέτος ο Σπανούλης έχει ένα δεύτερο ξεκίνημα να κάνει.

Ο Βασίλης πρέπει να σταθεί μπροστά στον καθρέφτη και αρχίζοντας από το επερχόμενο Ευρωμπάσκετ, να αντιληφθεί ότι πρέπει και πάλι να αποδείξει ότι είναι ο ίδιος, και καλύτερος, παίκτης στον οποίο ο φίλαθλος κόσμος είχε επενδύσει τόσα. Είναι ο ίδιος, και καλύτερος, παίκτης που μας ενθουσίασε στο Μουντομπάσκετ με τα γαλανόλευκα. Είναι ο ίδιος, και καλύτερος, παίκτης στον οποίο ο Kobe είπε «great job in Japan».

Η Εθνική τον χρειάζεται. Ο ίδιος δηλώνει ότι έχει δουλέψει πολύ. Τα πρώτα φιλικά μοιάζουν να τον δικαιώνουν. Μένει να το δείξει και εκεί που μετράει… Εμείς πάντως τον πιστεύουμε…

“Good night, and good luck”

by BEN

Κάτω τα χέρια από τους Πρωταθλητές Ευρώπης!

Και ξαφνικά, εκεί που προετοιμαζόμασταν ψυχολογικά για τους νέους θριάμβους της Εθνικής στο επερχόμενο Ευρωμπάσκετ, ήρθε ο… Εκπρόσωπος Τύπου να μας θυμίσει ότι, παρά τη διεθνή καταξίωση που έφερε αυτή η γενιά παικτών στην μπασκετική Ελλάδα, ορισμένοι εξακολουθούν να ζουν στο μίζερο μικρόκοσμό τους υπηρετώντας γνωστά συμφέροντα. Αλλά για να δούμε… τι είπε ο Εκπρόσωπος και μας έδωσε δεύτερο λόγο, εκτός από τον καύσωνα, για να βγούμε από τα ρούχα μας…

1. «Το τεράστιο και άλυτο πρόβλημα της Εθνικής είναι οι ψηλοί της». Ο Εκπρόσωπος είδε πρόβλημα εκεί όπου η Ελλάδα διαθέτει τον Λάζαρο Παπαδόπουλο, έναν από τους καλύτερους σέντερ στην Ευρώπη, παίκτη από τον οποίο ξεκινούν τα συστήματα των ομάδων στις οποίες είναι μέλος. Προσωπικά, για αρκετά χρόνια, θεωρούσα τον Παπαδόπουλο ανήμπορο να αποδώσει σε επίπεδο πρωταθλητισμού και εκτιμούσα ότι θα έβγαινε καμένο χαρτί. Αλλά η βελτίωση που έχει δείξει, οι στατιστικές και οι επιτυχίες του και το επίπεδο στο οποίο αποδίδει νόμιζα ότι έχουν κλείσει όλα τα στόματα. Είναι ξεκάθαρο ότι ο Λάζος είναι μεγάλος παίκτης και όποιος δεν το βλέπει ας καθαρίσει τoυς φακούς του. Κλασικοί, διεθνείς, σέντερ είναι ακόμα ο Μπουρούσης, ο Σχορτσιανίτης, ο Γλυνιαδάκης, ο Μαυροκεφαλίδης και έρχεται ο Κουφός. Όσον αφορά τους πάουερ –φόργουορντ, η Ελλάδα έχει την πιο πλήρη γραμμή που βρίσκεται σε Εθνικές ομάδες: Φώτσης, Τσαρτσαρής, Ντικούδης, με Κακιούζη και Βασιλόπουλο. Πρόβλημα στους ψηλούς;; Τι είπε ο Εκπρόσωπος;;

2. «Ο Σπανούλης υπέπεσε σε πέλαγος επιπόλαιων επιλογών, λόγω του ότι θέλει να μας αποδείξει την αξία του». Είναι γεγονός ότι ο Σπανούλης είναι αγχωμένος για να δείξει ότι δεν έχει χάσει από την αξία του, αλλά πρέπει να προσέχουμε τις εκφράσεις που χρησιμοποιούμε για τον παίκτη που, άλλωστε, ήταν πρώτος σκόρερ και πιο ευδιάθετος στα πρώτα φιλικά. Εξάλλου, η αγωνιστική του αυτοπεποίθηση τον έχει κάνει αυτό που είναι. Τι είπε ο Εκπρόσωπος;;

3. «Ο Ζήσης είναι άχρωμος, άοσμος και βραδυκίνητος». Ο καλύτερος νέος παίκτης του 2005, ηγέτης της Μπενετόν, πρώτος σκόρερ της Εθνικής στο χρυσό Ευρωμπάσκετ του 2005, που μετεγγράφηκε με «ηγεμονικό» συμβόλαιο στην ΤΣΣΚΑ, μας βγήκε σκάρτος;; Τι είπε ο Εκπρόσωπος;;

4. «Οι κοντοί κάνουν τσάμικα και καλαματιανά». Τσάμικα και καλαματιανά; Η καλύτερη τετράδα άσων στην Ευρώπη; Τι είπε ο Εκπρόσωπος;;

5. «Τα συνδικαλιστικά ευαίσθητα παιδιά της την κατάντησαν σε έναν φτηνό συνδικαλιστικό φορέα, με αποτέλεσμα να είναι οι παίκτες της αποπροσανατολισμένοι και αδύναμοι να αντιμετωπίσουν τα αγωνιστικά της προβλήματα». Ρητορική ερώτηση: ποιος φίλος του Εκπροσώπου θίχτηκε από τα συνδικαλιστικά αιτήματα των διεθνών και ώθησε τον Εκπρόσωπο στο… ισοπεδωτικό μανιφέστο; Νομίζω ότι ξέρουμε όλοι την απάντηση… Όσο για τα αγωνιστικά προβλήματα, πού τα είδε αυτός και εμάς μας ξέφυγαν; Στο τουρνουά του Στρασβούργου; Στα πρώτα φιλικά δηλαδή; Και βγάζει ένας έμπειρος δημοσιογράφος τέτοια συμπεράσματα από 1,5 αγώνα; Μη γελιέστε, η Ελλάδα δεν έχει αγωνιστικά προβλήματα και θα το δείξει εκεί που πρέπει. Τι είπε ο Εκπρόσωπος;;

Αυτά για τις δηλώσεις, τα υπόλοιπα τα διαβάσατε χθες από τον Rasheed.

Ελπίζω ο κόσμος να μην παρασύρθηκε από αυτούς που θεωρούν εαυτούς πατέρες του μπάσκετ στην Ελλάδα. «Πατέρες» σήμερα του ελληνικού μπάσκετ, είναι νο.1 ο Γιαννάκης και έπειτα οι παικταράδες μας που στελεχώνουν την Εθνική και συναθροίζονται στην προετοιμασία της.

Και μια ξεχωριστή αναφορά για τον Παπαδόπουλο, που βγήκε φανερά θιγμένος και έκανε τις γνωστές δηλώσεις για έλλειψη συμπαράστασης, αφού αντιλήφθηκε ότι ο Εκπρόσωπος φωτογράφησε τη δική του μέτρια παρουσία με τη Σερβία ως αφορμή για να ξεσπάσει. Λάζαρε, μη μασάς. Ο κόσμος ξέρει τι παίκτης είσαι και εμείς είμαστε δίπλα σου.

Κάτω τα χέρια από τους Πρωταθλητές Ευρώπης!

Κάτω τα χέρια από τους παικταράδες μας!

"Good night, and good luck"

by BEN

Υ.Γ.: Η ημέρα ανήκει στον BEN σήμερα, απλώς θα ήθελα να προσθέσω κάτι που διάβασα σε γνωστή αθλητική εφημερίδα. Ποδοσφαιρικός (κι έχει σημασία αυτό) δημοσιογράφος αναφέρεται στο θέμα και λέει ότι οι «νεόπλουτοι» διεθνείς θα πρέπει να προσέχουν τι λένε, γιατί αν «δεν υπήρχε ο Συρίγος και ο Βασιλακόπουλος, όσα καλάθια και αν έβαζαν ο Γκάλης με τον Γιαννάκη, το μπάσκετ στην Ελλάδα θα ήταν σαν το βόλεϊ κι εκείνοι θα έβγαζαν πενταροδεκάρες» και άλλα εξίσου φαιδρά. Νομίζω ότι το γελοίον του πράγματος είναι προφανές, αλλά ας απαντήσω, λέγοντας ότι αν δεν υπήρχε ο Γκάλης και ο Γιαννάκης, ο Συρίγος θα έγραφε για τα βότσαλα στη λίμνη (μην πω τίποτε άλλο) και ο FIBA Europe θα έλεγε ακόμη τη μπασκέτα «σωλήνα». by Rasheed.

Ο... κωλοτούμπας!

Το όλο θέμα που προέκυψε τις τελευταίες μέρες ανάμεσα στους διεθνείς και τον Συρίγο, προφανώς πηγαίνει μακρύτερα από το τουρνουά του Στρασβούργου. Γιατί μπορεί ο Συρίγος να έγραψε άρθρο μετά από αυτό και στην κριτική του να αναφέρεται σε αυτό, αλλά κάθε νοήμων άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι δεν… εννοούσε αυτό.

Εξάλλου, ποιος ασχολήθηκε με το Στρασβούργο; Ποιος νευρίασε με την Εθνική και τις εμφανίσεις της στο Στρασβούργο; Εντάξει, ομολογώ ότι κι εγώ είχα κάτι καλύτερο να κάνω το απόγευμα της Κυριακής από το να βλέπω τη Σερβία να κάνει την πλάκα της, πόσο μάλλον όταν ήξερα ότι με τον τελικό του Ευρωμπάσκετ των Εφήβων που ακολουθούσε, δεν θα ξεμπέρδευα από τη δουλειά πριν τις 3-4 το ξημέρωμα. Ομολογώ, επίσης, ότι το πρώτο που σκέφτηκα ήταν «εντάξει ρε παιδιά, βαριέστε, αλλά κι η ξεφτίλα έχει τα όριά της». Βέβαια, όταν παίρνεις πένα για να γράψεις (ή πληκτρολόγιο πια) τα πράγματα αλλάζουν. Όπως και άλλαξαν όταν έγραψα για τα ματς με Σέρβους και Σλοβένους. Φιλικά παιχνίδια άνευ σημασίας τα χαρακτήρισα και μεταξύ μας, τέτοια ήταν. Η Ελλάδα συνηθίζει να μπαίνει χαλαρά στα φιλικά. Ξεχάσατε τα περσινά και τα προπέρσινα;

Αν πιστέψουμε τον Συρίγο, τα ξέχασε. Βέβαια, αυτό δεν γίνεται. Οπότε κάτι άλλο γίνεται. Αν βάλουμε στη μέση τα του ΠΣΑΚ, τα των Παπαδόπουλου και Ντικούδη και τα όσα δεν… ξέρουμε, μπορεί να βγάλουμε μια άκρη. Ως δημοσιογράφος και ως ελεύθερος άνθρωπος υποστηρίζω το δικαίωμά μου να μπορώ να λέω και να γράφω ό,τι θέλω. Αλλά υπάρχει κάποια λεπτή γραμμή που λέγεται όριο.

Σκεφτείτε αυτό: Βγαίνει ας πούμε ο Χρήστος Μπαφές, εκπρόσωπος Τύπου του Ολυμπιακού, αύριο και λέει: «Ο Μάτσε δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του, η φροντ λάιν μας είναι ανύπαρκτη, τα πλέι μέικερ μας για γέλια και οι παίκτες μας αρκετά χαζοί για να μπορούν να καταλάβουν τα συστήματα». Θέλετε κι άλλο; Βγαίνει ο Γιάννης Μελισσης, ομόλογός του στον Παναθηναϊκό, και λέει: «Οι μετεγγραφές μας είναι για γέλια. Ο Διαμαντίδης δεν μπορεί να ολοκληρώσει ντράιβ ούτε με σφαίρες, ο Μπετσίροβιτς είναι πιο αργός και από τον υπερσιβηρικό, οι ψηλοί μας εγκλωβίζονται από κάθε αντίπαλο γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν τα συστήματα και ο Χατζηβρέττας κάνει όλη την ώρα επιπόλαια λάθη».

Μπορούν να τα πουν; Με βάση τη θέση τους, όχι. Όπως δεν μπορεί και ο Συρίγος. Όχι, όταν άλλα έγραφε πρόπερσι, πέρσι, προχτές. Όχι, όταν είναι ο Μπαφές και ο Μελισσης της εθνικής Ελλάδας (χωρίς καμία διάθεση υποβιβασμού της δουλειάς των δύο εν λόγω αντρών). Δεν έχει το δικαίωμα ο εκπρόσωπος Τύπου της εθνικής να μιλάει έτσι για τους παίκτες της ομάδας, με την οποία ζει κάθε μέρα τα τελευταία τρία καλοκαίρια. Και πάνω απ’ όλα όχι όταν γράφει μειωτικούς χαρακτηρισμούς άσχετους με το μπάσκετ. «Τα συνδικαλιστικά ευαίσθητα παιδιά της εθνικής, την κατάντησαν σε έναν φτηνό συνδικαλιστικό φορέα, με αποτέλεσμα να είναι οι παίκτες της αποπροσανατολισμένοι και αδύναμοι να αντιμετωπίσουν τα αγωνιστικά της προβλήματα»! Τι λες ρε φίλε; Σοβαρολογείς; Προφανώς, βρήκαμε και την αιτία αποτυχίας της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ, αν αυτή αποτύχει. Ο ΠΣΑΚ και οι κινήσεις του Παπαδόπουλου και του Ντικούδη. Το καταλάβατε; Ο συνδικαλισμός των παικτών απαγορεύεται. Πονάνε τσέπες, τρίζουν καρέκλες και ψάχνουν δημόσιες «πένες» για στηριχθούν. Κριτική μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Όμως, όσοι παρακολουθούν ανελλιπώς τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο, καταλαβαίνουν πότε, σε τι, σε ποιους και πώς κάνει «κριτική». Και δεν αναφέρομαι στον Κόκκαλη αν εκεί πήγε το μυαλό σας.

Βέβαια, ο Συρίγος τόνισε ότι με τους διεθνείς συνεργάστηκε ως άμισθος, προφανώς εννοώντας ότι αφού δεν πληρωνόταν, είχε δικαίωμα να γράψει ό,τι ήθελε. Όσο… δημοσιογράφος και να είσαι, γιατί η έννοια του όρου έχει ξεφτιλιστεί στην Ελλάδα, δεν έχεις δικαίωμα να ειρωνεύεσαι, να μειώνεις ανθρώπους και να ξεφτιλίζεις πρόσωπα και καταστάσεις. Πόσο μάλλον στην αθλητική δημοσιογραφία, η οποία είναι ιδιάζουσα περίπτωση. Δεν είναι ειδήσεις, δεν είναι πολιτική, υπάρχει μόνο εκ του ενδιαφέροντος των ανθρώπων και των τηλεοπτικών και διαφημιστικών συμφωνιών που έπονται αυτού, με κέντρο τον κόσμο και τους παίκτες. Το να κοροϊδεύεις τον κόσμο φτύνοντας εκεί που έγλειφες και θα ξαναγλείψεις, είναι τουλάχιστον γελοίο. Αλλά, scripta manent και θα εξακολουθούν να… manent και μετά το Ευρωμπάσκετ. Όπου θα δούμε νέες κωλοτούμπες.

Και βέβαια η ΕΟΚ πώς αντέδρασε; Στήριξε τους παίκτες απόλυτα, όπως όλοι φανταζόμαστε; Αρχικά: «Συνιστώ ψυχραιμία». Βέβαια! Ο μόνος εχθρός του FIBA Europe είναι ο Μπερτομέου. Σε όλα τα άλλα συνιστά ψυχραιμία. Οι διεθνείς πήγαν στον Συρίγο πριν τα πουν δημόσια, εκείνος παραιτήθηκε, αλλά η ΕΟΚ δεν έκανε δεκτή την παραίτηση!

Μετά που όλα βγήκαν στη φόρα με τις δηλώσεις Παπαδόπουλου («Είναι ανεπιθύμητος. Δεν τον θέλουμε κοντά μας»), ο Συρίγος παραιτήθηκε δημόσια και η ΕΟΚ… τον ευχαρίστησε για τις υπηρεσίες του, χωρίς να πάρει θέση στο θέμα!!!

Και ο Γιαννάκης; Choke artist, που λένε κι οι Αμερικάνοι rappers. Όπου choke artist, ο καλλιτέχνης που όταν βρει μπροστά του μικρόφωνο για να τραγουδήσει πνίγεται, χάνει τη φωνή του και δεν τραγουδάει. Ο «Δράκος» έγινε σαυράκι και δεν μιλάει λίγες εβδομάδες πριν πολιτευτεί. Ενώ, αυτός θα έπρεπε να βγει πρώτος έξω και να προστατεύσει τους παίκτες του. Όπως οφείλει ο κάθε προπονητής.

Κρίμα. Γιατί μπορεί κάποιοι να υπηρετούν συμφέροντα και να επικαλούνται την ελευθερία του λόγου τους για να τα καλύψουν πίσω από αυτή, μπορεί τα συμφέροντα να τους ευχαριστούν, αλλά κάποιος θα μπορούσε να βρει τη δύναμη να τους απαντήσει. Κάποιος που να είναι μέσα στο θέμα. Όχι εγώ από εδώ.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Για τον ορισμό των εκλογών στις 16 Σεπτεμβρίου τι να πω; Ότι κανείς δεν σεβάστηκε εκείνους που είχαν αγοράσει εισιτήρια και με την ανάκληση των αδειών θα πρέπει να είναι εδώ; Ότι, ότι, ότι… Ως αθλητικό blog δεν θα πάρουμε πολιτική θέση, περιμένουμε απλώς να δούμε τι στάση θα κρατήσει η ΕΡΤ. Όποιος είναι σίγουρος ότι τα ημιτελικά και τα τελικά του Ευρωμπάσκετ δεν θα περάσουν σε δεύτερη μοίρα να σηκώσει το χέρι. Κι όποιος είναι βέβαιος ότι δε θα διακοπεί αγώνας για έκτακτο δελτίο σχετικό με τις εκλογές και πάλι να σηκώσει το χέρι. Τέλος, όποιος είναι σίγουρος ότι, σε περίπτωση (ου μη γένοιτο) που δεν παίζει η Ελλάδα στον τελικό, αυτός δεν θα προβληθεί από το Sport+… μάλλον δεν έχει καταλάβει πώς λειτουργεί η ΕΡΤ.

Φάκελος Γκαρμπαχόσα (Μέρος II)

ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΟΔΟΣ

Ένας τόσο σοβαρός τραυματισμός κατά τη διάρκεια ενός αγώνα απαιτεί γρήγορους και προσεκτικούς χειρισμούς από τους ιατρούς των ομάδων. Προέχει η ακινητοποίηση του άκρου και όχι, όπως λανθασμένα πολλοί πιστεύουν, η προσπάθεια επαναφοράς της άρθρωσης στη σωστή θέση. Αυτό πρέπει να γίνει στον κατάλληλο χώρο και με ακτινογραφική καθοδήγηση, καθώς μια λάθος κίνηση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στο πόδι του αθλητή.

Η μεταφορά του τραυματία, βέβαια, οφείλει να γίνει με φορείο και ασθενοφόρο. Οι πρώτες βοήθειες περιλαμβάνουν, πέρα από την ακινητοποίηση και σταμάτημα της πιθανής αιμορραγίας που μπορεί να συνοδεύει το κάταγμα. Το παπούτσι δεν αφαιρείται αν απαιτείται να κινηθεί το πόδι.

Είναι σίγουρο ότι ο Ισπανός μπασκετμπολίστας έλαβε μεγάλες ποσότητες παυσίπονων και τοπικών αναισθητικών, ενώ λόγω της σοβαρότητας του τραυματισμού του, η φαρμακευτική του θεραπεία θα περιελάμβανε επίσης μείζονα αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη.

Μετά από ένα διάστημα ακινησίας της άρθρωσης στη σωστή θέση, ο αθλητής ξεκινάει χαλαρές ασκήσεις και φυσικοθεραπεία με σκοπό την αύξηση της δύναμης και της κινητικότητας. Ο Γκαρμπαχόσα, με τη γρηγορότερη του αναμενόμενου επιστροφή του στις προπονήσεις, απέδειξε πόσο καλά γυμνασμένος αθλητής ήταν αλλά και πόσο συνεπής φάνηκε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποκατάστασης του τραυματισμένου του ποδιού.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ;

Έτσι, πλέον, η αισιοδοξία τόσο του ιδίου, όσο και των υπολοίπων Ισπανών έχει επιστρέψει. Ο ομοσπονδιακός προπονητής, Πέπου Ερνάντεθ, δεν κρύβει ότι θα τον ήθελε πολύ στη 12άδα: «Είναι πραγματικά πολύ καλά νέα για εμάς. Οι πιθανότητες είναι με το μέρος μας. Ο Χόρχε δουλεύει καθημερινά πέντε ώρες, ώστε να γίνει καλά και να επανέλθει έτοιμος στο γήπεδο».

Ο ίδιος ο Ισπανός σταρ δηλώνει αισιόδοξος λίγες μέρες πριν την τελική επιλογή: «Δεν είμαι ακόμα στο ίδιο επίπεδο με τους συμπαίκτες μου. Πρέπει συνεχώς να κάνω πρόσθετες προπονήσεις για να δυναμώσω τον αστράγαλο μου, αλλά ξέρω ότι μπορώ να βοηθήσω» και συμπληρώνει: «Είμαι πολύ καλά, ειδικά αν σκεφτούμε πότε τραυματίστηκα και μπορώ σιγά σιγά να προπονηθώ μαζί με την ομάδα, έστω και όχι 100% στο προγραμμα των συμπαικτών του. Κάθε μέρα θα βλέπουμε σε τι κατάσταση είναι το πόδι μου».

Χωρίς τίποτα να είναι οριστικό ή επίσημο (άλλωστε εκκρεμεί και η άδεια από τους Ράπτορς) αυτό που έμοιαζε απίθανο πριν από μερικούς μήνες, τώρα έχει πολλές πιθανότητες να συμβεί. Όσο και αν δυναμώνει τη, βασική μας αντίπαλο για το χρυσό, Εθνική Ισπανίας η προσθήκη του έμπειρου πάουερ-φόργουορντ, εμείς θα χαρούμε να δούμε έναν ακόμη μεγάλο παίκτη στα ισπανικά παρκέ.

by ΒΕΝ & Dr. Ball

Φάκελος Γκαρμπαχόσα (Μέρος I)

Η ΑΤΥΧΗ ΣΤΙΓΜΗ

Όταν στις 26 Μαρτίου, ο Γκαρμπαχόσα τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι, η είδηση ότι η χρονιά τελείωνε σε εκείνο το σημείο γι' αυτόν έσκασε σαν κεραυνός. Η φάση του τραυματισμού του (θα τη βρείτε στη σελίδα του παίκτη στο ΝΒΑ στον τίτλο που γράφει: «Garbajosa suffers serious leg injury»), στην προσπάθειά του να ταπώσει τον Τζέφερσον των Σέλτικς, προκάλεσε σοκ σε όσους την είδαν. Η σοβαρότητα του τραυματισμού του Ισπανού σταρ προβλημάτισε τον ίδιο, που παραδέχτηκε ότι για λίγες μέρες φοβήθηκε ότι δε θα ξαναπαίξει μπάσκετ, την ομάδα και των κόσμο των Ράπτορς, που είδαν έναν από τους καλύτερους παίκτες τους και υποψήφιο για ρούκι της χρονιάς ανήμπορο να βοηθήσει πλέον την ομάδα τους, και τους Ισπανούς που, λίγους μήνες πριν το Ευρωμπάσκετ που διοργανώνουν οι ίδιοι, είδαν να τίθεται εν αμφιβόλω η παρουσία ενός από τους καλύτερούς τους παίκτες.

Ωστόσο, τώρα, παραμονές του Ευρωμπάσκετ, ο Χόρχε Γκαρμπαχόσα είναι εδώ, δηλώνει δυνατός, έτοιμος να διεκδικήσει τη θέση που του αναλογεί και του κρατάει φυλαγμένη ο Πέπου Ερνάντεθ στη 12άδα των πρωταθλητών κόσμου.

Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ

Τι ήταν όμως ο τόσο σοβαρός τραυματισμός του Ισπανού πάουερ φόργουορντ και πώς μπόρεσε να επανέλθει στην αγωνιστική δράση πριν το φθινόπωρο;

Ο Γκαρμπαχόσα, κατά την πτώση του στο έδαφος μετά το άλμα που επιχείρησε στην προσπάθειά του για τάπα, πάτησε το πέλμα του «στραβά», με αποτέλεσμα να ασκηθεί μεγάλη πίεση σε έναν αστράγαλο που δεν πατούσε σωστά στο έδαφος. Ως εκ τούτου, υπέστη εξάρθρωση (πιο σωστά: εξάρθρωμα, δηλαδή «βγήκαν από τη θέση τους» τα οστά που σχηματίζουν την άρθρωση του αστραγάλου) αλλά και κάταγμα των γύρω οστών. Επομένως, «έσπασε» το κατώτερο πόδι του σε 2 σημεία.

Τα εξαρθρώματα είναι παρεκτοπίσεις των οστών στις θέσεις των αρθρώσεων και η σοβαρότητά τους εξαρτάται από τις πιθανές επιπλοκές τους, οι οποίες είναι σοβαρότερες όταν συνοδεύονται από κάταγμα, καθώς αν ένα οστό «φύγει» από τη φυσική του θέση μπορεί να πιέσει φλέβες, αρτηρίες ή νεύρα, προκαλώντας σημαντικές διαταραχές. Τα βασικά συμπτώματα είναι δυνατός πόνος, παραμόρφωση της άρθρωσης και ολική αδυναμία κίνησης, είτε εκούσιας είτε ακούσιας.

"FULL-SCALE BREAK A'LA JOE THEISMANN"

Λαϊκιστί, οι Αμερικάνοι αποκαλούν τέτοιους τραυματισμούς, όπως του Γκαρμπαχόσα, ολικά κατάγματα τύπου Joe Theismann («full-scale break a'la Joe Theismann»). Ο Joe Theismann ήταν ένας καλός Αμερικάνος αθλητής του ράγκμπι, ο οποίος το 1985 τραυματίστηκε σοβαρά από ένα χτύπημα του Lawrence Taylor κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, παθαίνοντας κάταγμα σε δύο σημεία του ποδιού του, τραυματισμός που έμελλε να αποτελέσει την αιτία για την οποία σταμάτησε άδοξα την καριέρα του. Ο συγκεκριμένος τραυματισμός έχει ψηφιστεί από τους αναγνώστες του ESPN ως η πιο σοκαριστική στιγμή στην ιστορία του αμερικάνικου ράγκμπι.

by BEN & Dr.Ball

ΥΓ. Μη χάσετε το δεύτερο μέρος του αφιερώματος "Φάκελος Γκαρμπαχόσα" με την αποθεραπεία και την ώρα της επιστροφής.

Η Ευρώπη γνώρισε το νέο Σαμπόνις

Η Εθνική ομάδα των Εφήβων έχασε τελικά την ευκαιρία να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο σε Ευρωμπάσκετ για πρώτη φορά στην ιστορία της, περιοριζόμενη στη δεύτερη θέση, μετά την ήττα 89-92 από τους Σέρβους στον τελικό.

Αν θελήσουμε να αναλύσουμε τον αγώνα θα δούμε ότι η εθνική έχασε εξαιτίας κυρίως του Νίκου Κεραμέα, ο οποίος έκανε άθλια διαχείριση υλικού, ενώ κατά τα άλλα παρακολουθούσε το ματς από τον πάγκο, χωρίς να μπορεί να καθοδηγήσει τους παίκτες. Δεν έπαιξε σε κανένα σχεδόν σημείο με δύο ψηλούς, εξουθενώνοντας έτσι τον Κουφό (όπως έκανε και σε όλο το τουρνουά), ενώ μπορούσε να είχε βάλει δίπλα του τον Σαρικόπουλο να μαρκάρει τον Μάτσβαν και να τον ξεκουράζει για να αποδίδει στην επίθεση.

Βέβαια, η απάντηση σε αυτό είναι εύκολη: ότι με τους δυο τους η εθνική θα γινόταν ευάλωτη στην περιφέρεια. Ναι, ενώ τώρα έφαγε μόλις… 41 πόντους από Στόγιατσιτς και Κάτνιτς. Βέβαια ο Κεραμέας ήθελε να παίζει με τεσσάρι τον Γιαννόπουλο. Προφανώς ο Σαρικόπουλος άρεσε στον Τζόρνταν αλλά όχι και στον Κεραμέα. Από εκεί καταλαβαίνει κανείς το επίπεδο του Τζόρνταν…

Αλλά ας αφήσω τον Κεραμέα στον ύπνο του και ας περάσω στο φαινόμενο που λέγεται Κώστας Κουφός. Η Ελλάδα είναι πολύ τυχερή που έχει έναν παίκτη με τέτοια προσόντα να την οδηγεί στο μέλλον της. Εκτός από τα… αδιάφορα, ότι δηλαδή βγήκε 1^ος σκόρερ (26.5 πόντους), 1^ος ριμπάουντερ (13.0 ριμπάουντ) και 1^ος μπλοκερ (3.5 τάπες) της διοργάνωσης, ο Κουφός έδειξε ότι ξέρει πολλά καντάρια μπάσκετ. Έχει κινήσεις και με πρόσωπο, αλλά και με πλάτη, έχει σουτ από μέση απόσταση, έχει αυτοσυγκράτηση (κάτι που δεν είχαν οι Γιαννόπουλος, Παππάς στο τουρνουά). Η Ευρώπη γνώρισε το νέο Σαμπόνις, για να δανειστώ μια φράση φίλου που έφτασε στο κινητό μου με sms στο ημίχρονο του τελικού.

Αν προσέξει η Ελλάδα, τότε βρήκε φροντ λάιν μέχρι να… βαρεθούν οι Αμερικάνοι να χάνουν σε Μουντομπάσκετ και Ολυμπιάδες. Γιατί αν έχει τη φυσιολογική εξέλιξη που «φωνάζει» ότι θα έχει στο Οχάιο Στέιτ ο Κουφός, τότε απλώς θυμίζω ότι ο Σχορτσιανίτης είναι ακόμη 22. Αρκεί να τον προσέξουν τον Κώστα και να κρατήσουν τη διάθεσή του να παίζει στην εθνική άσβεστη. Γιατί στο NBA θα τον πιέζουν να μην το κάνει. Α, και ας μην μας βγει η μπακαλο-λογική του τύπου «δεν δίνω εγώ τόσα στους (π.χ.) Πέισερς για ασφάλεια για τον Κουφό». Γιατί είμαστε ικανοί. Και δεν είναι ο Γιαννάκης αυτός για τον οποίο ανησυχώ.

Πριν αφήσω τους Εφήβους, θέλω λίγο να σας στρέψω το βλέμμα στον Μίλαν Μάτσβαν. Εντάξει, ήμασταν με την Ελλάδα, τρελαινόμαστε για τον Κώστα, αλλά νομίζω ότι σε κάθε νοήμονα μπασκετικό φίλαθλο αρέσουν παίκτες όπως ο Μάτσβαν. Ο Σέρβος είναι εξίσου μεγάλο ταλέντο, νιώθει βεντέτα, είναι 2.06 αλλά είχε 10.3 ριμπάουντ μέσο όρο, έχει τρομερές κινήσεις (το fade-away αλά Νοβίτσκι που μου τόνισε σωστά ο BEN το είδατε;), βλέπει γήπεδο, έχει το μούτρο του κωλοπαιδαρά Σέρβου που βλέπεις ότι σε κοιτάει και σκέφτεται «είμαι καλύτερος και το ξέρουμε κι οι δύο» κι εμείς θα τον απολαμβάνουμε για καιρό. Βέβαια, οι Ισπανοί προτίμησαν να τον αποδοκιμάσουν. Δεν πειράζει, έρχεται προς την Ιβηρική χερσόνησο η αρμάδα… Χαρείτε τώρα που μπορείτε.

Για τους άντρες τι να πω; Τίποτα. Απλώς αποφάσισαν να φύγουν μία μέρα νωρίτερα από Γαλλία. «Καμπανάκι» έκρουσε ο Γιαννάκης, «δε θα το θυμάται κανείς στις 16 Σεπτεμβρίου» είπε ο Παπαλουκάς. Αν δεν συγκρατείτε ημερομηνίες, 16 Σεπτεμβρίου είναι ο τελικός του Ευρωμπάσκετ.

by Rasheed.

Ένα πολυεργαλείο για όλες τις δουλειές

Ενώ η Εθνική βρίσκεται στο Στρασβούργο όπου ήδη ξεκίνησε τα φιλικά προετοιμασίας της (με ήττα 65-54 από τη Σλοβενία), ένας από τους 18 έμεινε πίσω. Ο Κώστας Τσαρτσαρής, ταλαιπωρούμενος από μια πελματιαία απονεύρωση έμεινε στην Αθήνα, αφήνοντας το τεχνικό τιμ και τον κόσμο να αγωνιούν για το αν θα αποθεραπευτεί έγκαιρα.

Ο Τσαρτσαρής δεν είναι ο σταρ της Εθνικής ούτε και του Παναθηναϊκού αν και είναι μέσα σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες. Ξεκίνησε από τα χαμηλά για να καταφέρει να καθιερωθεί στη συνείδηση των προπονητών και του κόσμου ως ένας υπερπολύτιμος παίκτης. Και αυτό συνέβη γιατί ξέρει να κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο. Έχει καλές κινήσεις στη ρακέτα, καλή κίνηση χωρίς τη μπάλα, αξιοπρόσεκτο μακρινό σουτ, είναι καλός αμυντικός και βοηθάει σε ασίστ και μπλοκ. Σε τίποτα δεν είναι τέλειος έτσι ώστε να θεωρηθεί σταρ, αλλά δεν υπάρχει και κάτι που να είναι κακός, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται σαν ένα «πολυεργαλείο» για κάθε δουλειά που επιθυμεί ένας προπονητής.

Το μόνο εμφανές του μειονέκτημα, που κυρίως αφορά τον Παναθηναϊκό και όχι τόσο την Εθνική, είναι οι διακυμάνσεις στην απόδοσή του από εντός σε εκτός έδρας αγώνες και είναι δεδομένο ότι έχει κάνει τα καλύτερα παιχνίδια του μέσα στην έδρα του τριφυλλιού. Πάντως, ποτέ δεν είναι αρνητικός αφού ξέρει να δουλεύει για την ομάδα. Έτσι, πολύ συχνά ξεκινάει βασικός και μένει για αρκετή ώρα στο παρκέ.

Ο Τσαρτσαρής ξεκίνησε την καριέρα του στη Βέροια μέχρι το 1996, σε ηλικία 17 ετών όπου πήρε τη μεγάλη απόφαση να παίξει σε ένα μικρό πρωτάθλημα για να «τραβήξει» το ενδιαφέρον πίσω στη χώρα του. Έπαιξε για ένα χρόνο στην Γκρίνταβικ της Ισλανδίας όπου… «έκανε πάρτι» με αποτέλεσμα να μη δυσκολευτεί να βρει δουλειά στην Α1, αφού η Νήαρ Ηστ του έδωσε την ευκαιρία. Καθώς βελτίωνε σταδιακά το παιχνίδι του κέρδιζε και τις αντίστοιχες μετεγγραφές, στο Περιστέρι και τον Παναθηναϊκό.

Με υπομονή, πολλή δουλειά, βήμα – βήμα, ανέβηκε τα σκαλιά στην καριέρα του και κατάφερε να καθιερωθεί ενώ αναδείχθηκε και MVP του τελικού του Κυπέλλου τόσο το 2006, όσο και το 2007.

Παρότι δεν είναι ο σταρ που θα «κουβαλήσει» την ομάδα, είναι ένας παίκτης που πολύ δύσκολα μπορεί ο Γιαννάκης να τον αφήσει εκτός δωδεκάδας, αφού ξέρει πολύ καλά να δίνει λύσεις με το πολυδιάστατο παιχνίδι του.

“Good night, and good luck”

by BEN

Δεύτερη γενιά στο... ντιβάνι

Μπορεί να συχνά να λέμε ότι η ιστορία συχνά επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα, αλλά όσο «κακοί» και να είναι οι Έλληνες διεθνείς δεν μπορεί να είχαν σκαρφιστεί επίτηδες τέτοια φάρσα στους Γάλλους αντιπάλους τους. Το 81-72 υπέρ των Γάλλων να μετατρέπεται σε 81-81, 4 δευτερόλεπτα πριν το τέλος, οι Γάλλοι να κάνουν ξανά κάθε είδους χαζομάρα και η εθνική Εφήβων να παίρνει τη νίκη με 1 βολή του Ιωακειμίδη στην εκπνοή (81-82). Εντάξει, για να κάνεις σερί 10-0 στο τέλος ενός αγώνα στον οποίο έχανες σχεδόν από την αρχή πρέπει να σου δώσει το δικαίωμα ο αντίπαλός σου. Αντικατοπτρίζει όμως και το μέγεθος στο οποίο έχει φτάσει η αυτοπεποίθηση των εθνικών ομάδων της χώρας μετά τις επιτυχίες των αντρών από το 2005 (εξάλλου, οι… μικροί πάντα μιμούνται τους μεγάλους. Και οι Γάλλοι το ίδιο έκαναν). Στον πάγκο της Ελλάδας έχαναν με 9 πόντους και γελούσαν όταν άρχισαν να μειώνουν λέγοντας… «βάλ’ το αγόρι μου» και όλα τα συναφή. Και ακόμη μία γενιά Γάλλων καλαθοσφαιριστών θα χρειαστεί… ψυχοθεραπεία για να συνέλθει.

Η Εθνική Εφήβων γιόρτασε την πρόκρισή της στην τετράδα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και, πλέον, στον αγώνα της Πέμπτης (21:45) με τη Λετονία θα κριθεί απλώς η πρώτη θέση στον όμιλο. Άντε να δούμε μήπως φιλοτιμηθεί και καμιά ΕΡΤ να αγοράσει κάποιο παιχνίδι τετράδας… Βέβαια, η τρομερή μεταμόρφωση της εθνικής Εφήβων, έχει κι ένα ακόμα λόγο. Αυτός… ακούει στο όνομα Κώστας Κουφός. Ο Κώστας σταμάτησε στους 25 πόντους, τα 10 ριμπάουντ και τις 7 τάπες με τους Γάλλους, σκορπώντας πάλι πανικό στους αντίπαλους. Ο ίδιο δηλώνει ότι έχει μόνο ένα στόχο… «Θέλω να παίξω με την εθνική Ελλάδας των αντρών. Γι’ αυτό ήρθα φέτος να παίξω στους Έφηβους». Μάλλον θα έχει τρομερούς (ευχάριστους) πονοκεφάλους ο Παναγιώτης Γιαννάκης όταν θα προσπαθεί να χωρέσει στη δωδεκάδα Παπαδόπουλο, Μπουρούση, Μαυροκεφαλίδη και Κουφό σε 2 χρόνια.

Και μιας και ο λόγος για τον «δράκο», η εθνική θα βρεθεί για… τριήμερο στο Στρασβούργο, όπου θα αντιμετωπίσει από Παρασκευή έως και Κυριακή τις Σλοβενία, Γαλλία και Σερβία στα πρώτα της φιλικά παιχνίδια. Σας μυρίζει από τώρα «τιρινίνι» που λέει και το ανέκδοτο; Το γράφω τώρα, πριν καν το πρώτο φιλικό… η Ελλάδα είναι καλύτερη από πέρσι και πρόπερσι. Η δωδεκάδα είναι η ίδια, μόνο που σκεφτείτε τι είναι ο Βασιλόπουλος και ο Μπουρούσης φέτος. Αν ο Γιαννάκης τους δείξει εμπιστοσύνη (πράγμα που έχει δείξει ότι θα κάνει), τότε η εθνική θα κάνει την πλάκα της στην Ισπανία.

Και πριν τελειώσω για σήμερα, θυμάστε τι σας έλεγα πριν λίγες μέρες στο «KG και... μένουμε Βοστόνη»; Ότι τώρα με Γκαρνέτ, Άλεν και Πιρς πολλές παλιές καραβάνες θα μυριστούν δαχτυλίδι και θα θελήσουν Βοστόνη. Ήδη, ο Σκοτ Πόλαρντ πήγε, ενώ άρχισαν όπως πάντα και τα όργανα των… πρώην που έμειναν με τη γλύκα. Ο τεράστιος Ρέτζι Μίλερ θέλει να γυρίσει στα 41, μόνο και μόνο για να φορέσει τα πράσινα… ως τον τελικό. Ο Νοσφεράτου προπονείται τα τελευταία δύο χρόνια και έχει απαιτήσεις χρόνου (και σουτ βεβαίως βεβαίως), οπότε ας δούμε πού θα πάει το πράγμα. Με τρεις κενές θέσεις στο ρόστερ ακόμα, βλέπω τους Σέλτικς για... Γκάρι Πέιτον, Ρέτζι Μίλερ και Σκότι Πίπεν, αν τελικά δεν τελειώσει του Τρόι Χάντσον (που θα τελειώσει).

by Rasheed.

Δικέφαλος εκπέμπει SOS

Ο μετεγγραφικός οργασμός του καλοκαιριού είναι το βασικό θέμα για όλες τις ομάδες που προσπαθούν να ενισχυθούν όσο γίνεται περισσότερο ενόψει του χειμώνα. Όμως, ενώ οι φίλοι των περισσότερων ΚΑΕ της Α1 ασχολούνται με τους παίκτες που πήραν, παίρνουν ή θα πάρουν οι ομάδες τους, δεν συμβαίνει το ίδιο και με αυτούς τους ΠΑΟΚ.

Ότι ο ΠΑΟΚ είναι ένας μεγάλος σύλλογος δεν χρειάζεται να το πω εγώ για να το μάθετε. Μιλάει η ιστορία του, οι παίκτες που έχουν φορέσει τη φανέλα του και ο πολυπληθής κόσμος του. Όμως, ο ΠΑΟΚ αυτή η στιγμή έχει μείνει με 3 παίκτες από την εφηβική ομάδα να υπολογίζονται για το αντρικό τμήμα της επόμενης περιόδου. Από τη στιγμή που ο Τάκης Πανελούδης δήλωσε για πολλοστή φορά ότι αποχωρεί οριστικά από την ΚΑΕ, ήλιος δεν έχει ανατείλει πάνω από την Πυλαία.

Αρχικά (στα μέσα του Ιούλη) ο Πανελούδης είπε ότι θα παγώσει όλες τις κινήσεις της ομάδας μέχρι το τέλος Ιουλίου και μέχρι τότε θα έχει πουλήσει το 80% των μετοχών που έχει στην ομάδα. Δήλωσε κουρασμένος, απείλησε δικαίους και αδίκους, ενώ ανέφερε ότι είναι ανήμπορος οικονομικά για να κρατήσει τα ηνία του ΠΑΟΚ. Από τότε έχει περάσει πολύς καιρός. Ο Ιούλιος έφυγε, ο Αύγουστος μπήκε και μάλιστα πέρασε πλέον η πρώτη του εβδομάδα.

Αγοραστής ή έστω ενδιαφερόμενος δεν έχει βρεθεί και ο ΠΑΟΚ αρμενίζει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Η οποία τείνει να τον εγκαταλείψει. Ο Πανελούδης ξεκαθάρισε τη Δευτέρα στον Θανάση Κατσαρή (πρόεδρο του Ερασιτέχνη) ότι δεν θα δώσει τη συγκατάθεσή του για διοίκηση Πρωτοδικείου (ήτοι προσωρινή διοίκηση, ορισμένη από το δικαστήριο, όχι εκλεγμένη), άλλη λύση δεν έχει βρεθεί και ο ΠΑΟΚ είναι στον αέρα.

Όσοι σκέφτονται το περσινό εγχείρημα της ΑΕΚ, όπου ο Βαγγέλης Αλεξανδρής έφτιαξε ομάδα σε 15 μέρες και την κατέβασε στο πρωτάθλημα, και δεν ανησυχούν, κάνουν μεγάλο λάθος. Η ΑΕΚ ουσιαστικά τερμάτισε 10η πέρσι (ή 9η αν θέλετε σε ισοβαθμία με τον 10ο) και από την αρχή φάνηκε ότι δε θα αποτελέσει φόβητρο για κανέναν. Μάλιστα έως και 4 αγωνιστικές πριν το φινάλε μαχόταν για να αποφύγει τον υποβιβασμό. Δεν το άξιζε η ΑΕΚ και σίγουρα δεν το αξίζει ούτε ο ΠΑΟΚ κάτι τέτοιο.

Το Μέτωπο Λαϊκής Βάσης λέει κάποια πράγματα αφήνοντας αιχμές («το καταστροφικό έργο των Πανελούδη και Κατσαρή συνεχίζεται») προς τις κεφαλές ΚΑΕ και Ερασιτέχνη, αλλά μάλλον δεν συγκινεί κανέναν. Προτείνει εκ νέου τη σύσταση διοίκησης Πρωτοδικείου και εν συνεχεία «να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις μέσα από αυτή για το μοντέλο Λαϊκής Βάσης στον καλαθοσφαιρικό ΠΑΟΚ» μέσω τεράστιας συσπείρωσης του κόσμου. Λύση που έχει ήδη απορρίψει ο Πανελούδης.

Μύλος απ’ ότι καταλαβαίνετε, αφού υπάρχει χάσμα στις απόψεις. Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε δύσκολη περίοδο και όσο πιο γρήγορα βρεθεί η λύση, τόσο ανταγωνιστικότερος θα καταφέρει να είναι στο επόμενο πρωτάθλημα, μία χρονιά μετά τη διαφαινόμενη ανάκαμψή του (6ος στο πρωτάθλημα ισόβαθμος με τον 5ο, στους 16 του ULEB Cup). Γιατί είναι κρίμα να ξεκινήσει η Α1 με τον ΠΑΟΚ φτωχό συγγενή και την Πυλαία προορισμό τουρισμού των υπολοίπων 13 ομάδων.

by Rasheed.