Μέρος είτε της λύσης είτε του προβλήματος

Η εβδομάδα που ακολούθησε το Σαββατοκύριακο της απεργίας των μπασκετμπολιστών ήταν πλήρης λίαν ενδιαφερόντων σχολίων που μας έδειξαν πολλά για το χαρακτήρα πολλών ατόμων αλλά και την τελματώδη κατάσταση στο μπάσκετ.

Η πλέον δημοφιλής άποψη των ημερών συνοψιζόταν σε 5 λέξεις: «η απεργία δεν είναι λύση». Το διαβάσαμε σε εφημερίδες, σε περιοδικά, σε sites, σε σχόλια σε blogs, μέχρι και στο facebook. Δυστυχώς, το διαβάσαμε όχι μόνο από τον απλό κόσμο, αλλά και από δημοσιογράφους που εξειδικεύονται στο χώρο του μπάσκετ. Και εξηγώ το «δυστυχώς»: δεν έχουμε κανένα πρόβλημα ο κάθε φίλαθλος να εκφράζει τη γνώμη του, να προτείνει λύσεις, να προβληματίζεται πάνω στο θέμα και να διατυπώνει την άποψή του στον ιστοχώρο όπου εκφράζεται. Στο κάτω – κάτω, η απεργία είναι ένα κοινωνικό ζήτημα, και όπως συμβαίνει με κάθε κοινωνικό θέμα υπάρχουν δύο απόψεις: άλλοι θα πουν ότι είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα κάθε εργαζομένου, ενώ άλλοι θα υποστηρίξουν ότι είναι αναχρονιστική μέθοδος άσκησης πίεσης.

Για να μη γενικεύσουμε το θέμα, αλλά να μείνουμε στο μπάσκετ, αυτό που είναι δύσκολο να αποδεχθεί κανείς είναι οι εκ των υστέρων μεγαλόστομες δηλώσεις, οι φανφάρες του τύπου «καθίστε όλοι μαζί να συζητήσετε σε ένα τραπέζι» και το δήθεν ενδιαφέρον των δημοσιογράφων – κεφαλών του αθλήματος στην Ελλάδα. Και γιατί είναι δύσκολο να τα αποδεχθούμε; Γιατί είναι όλα όψιμα, όπως πάντα.

Ο ΠΣΑΚ εδώ και αρκετό καιρό έχει μπει δυναμικά στην προσπάθεια διεκδικήσεων των αυτονόητων (όπως έγραψε πρόσφατα ο Rasheed) και δεν κάνει… υπόγειες κινήσεις αλλά φανερές, που συνοδεύονται από ανακοινώσεις. Ας κάνουμε μία μικρή ανασκόπηση για να θυμηθούν ή να καταλάβουν όλοι την κατάσταση:

- Στις 13 Φλεβάρη 2009 (9 ολόκληρους μήνες πριν την απεργία!), ο ΠΣΑΚ καλεί σε διάλογο τον ΕΣΑΚΕ και προτείνει σύσταση επιτροπής για την εύρεση λύσεων στα βαθιά προβλήματα του ελληνικού μπάσκετ.

- Μετά από μία εβδομάδα αδιαφορίας, στις 19/2/2009, ο ΠΣΑΚ καλεί ξανά τον ΕΣΑΚΕ σε διάλογο για να βρουν κοινές λύσεις.

- Στις 6 Μαΐου 2009, ο ΠΣΑΚ στέλνει επιστολές στον Ιωαννίδη, αλλά και στον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς Πολιτισμού, Κοινωνικής Απασχόλησης και Γ.Γ.Αθλητισμού. Τους υπενθυμίζει τα προβλήματα και ζητά να δείξουν ευαισθησία για την επίλυσή τους.

- Στις 3 Ιουλίου, δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του ΠΣΑΚ η λίστα με τις οφειλές των ομάδων της Α2 (και της Β’ Εθνικής) προς παίκτες τους. Η λίστα προκαλεί σοκ, αφού 13 από τις 16 ομάδες έχουν εκκρεμότητες με αρκετές να έχουν αφήσει απλήρωτους τους αθλητές τους ακόμη και για 3 ή 5 μήνες!

- Στις 7 Ιουλίου, γνωστοί Έλληνες παίκτες μιλούν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες μπασκετμπολίστες.

- Μετά από μήνες αδιαφορίας και παντελούς έλλειψης ενδιαφέροντος, ο ΠΣΑΚ βγάζει ανακοίνωση στις 9 Σεπτεμβρίου 2009, επισημαίνοντας ξανά τα κραυγαλέα προβλήματα και ζητά επιτέλους λίγο ενδιαφέρον από την Ομοσπονδία.

- Στις 24 Σεπτέμβρη, μετά από Γενική Συνέλευση με μεγάλη συμμετοχή υπενθυμίζονται τα αιτήματα και μία ημέρα αργότερα ανακοινώνεται η απόφαση για απεργιακές κινητοποιήσεις.

- Στις 9 Νοέμβρη ρυθμίζονται και οι τελευταίες λεπτομέρειες. Η απεργία είναι γεγονός.

Τα ανωτέρω σημεία αποτελούν το χρονικό που ουσιαστικά οδήγησε στη φετινή απεργία. Αν πάμε και πιο πίσω θα βρούμε πολλές ακόμα πιο πολλές κλήσεις σε διάλογο (ενδεικτικά: 12/11/2008 ζητείται συνεργασία με την ΕΟΚ, 9/5/2008 δημοσιοποιείται διόλου τιμητική λίστα οφειλών ομάδων Α1 και Α2, 4/3/2008 προτείνονται λύσεις για τα προβλήματα της Α2, 23/7/2007 αναλύονται τα προβλήματα του ελληνικού μπάσκετ)! Μιλάμε, δηλαδή, για μία ιστορία που κρατά περισσότερο από 2 χρόνια με την πλευρά των παικτών να προσκρούει εις ώτα μη ακουόντων.

Μετά από τόσες και τόσες κλήσεις σε διάλογο, μετά την πλήρη αδιαφορία και τις αστείες δικαιολογίες, είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθούμε την αφοριστική άποψη ορισμένων δημοσιογράφων που λένε «όχι απεργία, αλλά διάλογος». Οι παίκτες είχαν προειδοποιήσει πολλάκις για όλα αυτά, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε, με εξαίρεση ορισμένα άρθρα που ξεχάστηκαν την επόμενη ημέρα.

Μάλιστα, στις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος σημειώθηκε 5λεπτη ή 10λεπτη καθυστέρηση των τζάμπολ, σα συμβολική και προειδοποιητική ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο πολύς κόσμος δεν το έμαθε ποτέ αυτό! Γιατί; Είτε επειδή η τηλεόραση δεν έδειχνε τους αγώνες, είτε επειδή οι δημοσιογράφοι που αναμετέδιδαν αναλώνονταν αυτό το 5λεπτό σε «αθλητικά» σχόλια. Οι ίδιοι δημοσιογράφοι που δεν έδιναν σημασία (ή απλώς το ανέφεραν) στην καθυστέρηση της έναρξης των αγώνων, δηλώνουν τώρα ότι πρέπει να γίνει διάλογος. Μα δε γίνεται να είσαι ενεργός στο χώρο του μπάσκετ και να μιλάς σα να βρίσκεσαι στην απ’ έξω. Πιστεύεις στο διάλογο; Τότε, αφιέρωσε αυτό το 5λεπτο στο να υπενθυμίσεις στον κόσμο τα προβλήματα και να εξηγήσεις γιατί συμβαίνει αυτό, τι έχουν εξαγγείλει οι παίκτες και προς τα πού οδεύει η κατάσταση. Όταν ένας χώρος είναι προβληματικός και εσύ βρίσκεσαι εντός του τότε τα πράγματα είναι απλά: εάν δεν είσαι μέρος της λύσης, είσαι μέρος του προβλήματος.

Η κατάσταση συνοπτικά με αριθμούς: 2 και πλέον χρόνια πέρασαν από την επίσημη έναρξη των εξαγγελιών των παικτών και των κλήσεων σε διάλογο, 9 ολόκληροι μήνες από την έναρξη του χρονικού της σημερινής κατάστασης, κάτι λιγότερο από 2 μήνες από την εξαγγελία της απεργίας μέχρι την οριστική πραγματοποίησή της. Από τις 13/2 μέχρι σήμερα (για να μην το πάμε πιο πίσω) μία γυναίκα θα μπορούσε να είχε μείνει έγκυος και να είχε γεννήσει κιόλας με τελειόμηνη κύηση, αλλά δεν μπορούσε να υπάρξει απάντηση ή να γίνει ουσιαστικός διάλογος για τα προβλήματα του ελληνικού μπάσκετ; Ο Ιωαννίδης, ο κατεξοχήν άνθρωπος του μπάσκετ που είδαμε σε σημαντική θέση στην πολιτική, αδιαφόρησε, στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου όλα πάγωσαν (αθάνατη Ελλάδα), ενώ η νέα κυβέρνηση δεν έχει ορίσει ακόμα άνθρωπο υπεύθυνο για θέματα αθλητισμού!

Πώς, λοιπόν, βγαίνουν πολλοί σήμερα και κατηγορούν τους παίκτες ότι δεν κάνουν διάλογο όταν κανείς δεν απαντά στις εκκλήσεις τους; Πώς κρίνουν «άχρηστη» την απεργία όταν κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί ουσιαστικά; Γιατί περιμένουν την τελευταία στιγμή, την τελευταία ημερομηνία για να διαμαρτυρηθούν και να πάρουν θέση, ενώ τόσο καιρό ποιούσαν την νήσσα; Πώς μπορεί να επιτευχθεί η εκ βάθρων αναδιοργάνωση του αθλήματος στην Ελλάδα όταν δεν υπάρχουν άνθρωποι σε καίριες θέσεις που να ασχολούνται;

Θα βρεθεί κάποιος να απαντήσει στα ερωτήματα του απλού κόσμου που συνεχώς πληθαίνουν; Χλωμό. Το σίγουρο είναι ότι ο σκεπτόμενος μπασκετικός φίλαθλος ξέρει τα προβλήματα, ξέρει ποιοι ασχολούνται και ποιοι αδιαφορούν, ξέρει μέχρι και τι πρέπει να γίνει. Για ακόμη μία φορά, όμως, όλοι οι άνθρωποι που ασχολούνται, όλοι όσοι βρίσκονται μέσα στο χώρο, αναλώνονται σε αντιπαραθέσεις, μηδενιστικά σχόλια ή μένουν να εθελοτυφλούν και να αιθεροβατούν.

Η απαίτηση για ρεαλιστικές λύσεις είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Και είπαμε, όποιος δεν είναι μέρος της λύσης, είναι μέρος του προβλήματος.

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ. Περιμένουμε τις απόψεις, τα σχόλια και, κυρίως, τις προτάσεις σας. Έχοντας δημιουργήσει έναν καλό μπασκετικό πυρήνα σε αυτό το blog, θα μπορούσε να γίνει μία υγιής (πάντα με σεβασμό στην άποψη του άλλου και ευγένεια) συζήτηση στα σχόλια αυτού του άρθρου τις επόμενες ημέρες.

Αλλαγή ισορροπιών...

Η απόκτηση του Λάζαρου Παπαδόπουλου από τον ΠΑΟΚ σίγουρα τάραξε τα νερά στην Α1, καθώς ελάχιστοι την περίμεναν. Ο Λάζος είναι παίκτης που κάνει τη διαφορά σε επίπεδο Ευρωλίγκας, πόσο μάλλον στην Α1 και στον ΠΑΟΚ.

Ο Παπαδόπουλος θα παίξει στον ΠΑΟΚ ως το καλοκαίρι και ήδη στην ομάδα της Θεσσαλονίκης επικρατεί μεγάλος ενθουσιασμός, καθώς φαίνεται πως αν το ρόστερ διατηρηθεί (αν πληρωθούν όλοι δηλαδή ως το τέλος) τότε ο ΠΑΟΚ είναι το πρώτο φαβορί για την Ευρωλίγκα αυτή τη στιγμή.

Τρία είναι τα βασικά σημεία της απόφασης του Παπαδόπουλου να υπογράψει στον ΠΑΟΚ. Το πρώτο είναι το αγωνιστικό. Ο Λάζος έκανε προπονήσεις εδώ και μερικές εβδομάδες με τον ΠΑΟΚ. Αρχικά, από το τέλος του καλοκαιριού και μετά, ακολούθησε ατομικό πρόγραμμα, ώστε να βελτιώσει διάφορα στοιχεία που εκείνος ήθελε και να τροποποιήσει το παιχνίδι του (η σωματική διαφορά είναι εμφανής και θα τη δείτε αμέσως). Μετά, περιμένοντας να βρει ομάδα, ζήτησε από τον ΠΑΟΚ (που δεν έχει την Ευρώπη, άρα κάνει πιο πολλές σκληρές προπονήσεις την εβδομάδα από μια ομάδα με ευρωπαϊκές υποχρεώσεις) να προπονείται στην Πυλαία μαζί του. Η απόφαση του Μαρκόπουλου να εντάξει πλήρως τον Λάζο στις προπονήσεις, από τις διατάσεις, μέχρι το διπλό και τα συστήματα (και όχι μόνο να συμμετέχει σε μέρος αυτής, όπως γίνεται με παίκτες που δεν ανήκουν στο δυναμικό του κάθε συλλόγου), προφανώς και δεν έγινε για να τον πείσει να πάει στον «δικέφαλο».

Όμως, λειτούργησε έτσι! Ο Λάζος είδε ότι ο ΠΑΟΚ πληρούσε τις δύο προϋποθέσεις που εκείνος είχε θέσει για την επόμενη ομάδα του (να έχει πολύ χρόνο συμμετοχής, ώστε να την ανεβάσει από τα μεσαία στρώματα στην υπέρβαση) και άρχισε να το σκέφτεται πιο σοβαρά. Ας μην κοροϊδευόμαστε, ο ΠΑΟΚ έχει και το ειδικό βάρος (γήπεδο, ιστορία, κόσμο) για να «σηκώσει» παίκτη τέτοιου βεληνεκούς, παρά τα όσα έχει περάσει τα τελευταία χρόνια.

Έτσι, ο ίδιος ο Λάζος κάλεσε την ομάδα για να υπογράψει μαζί της, κάτι που η διοίκηση του ΠΑΟΚ δεν είχε καν ονειρευτεί, αφού ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να καλύψει το κασέ του Παπαδόπουλου. Αυτό μάλιστα τόνισε η διοίκηση στον παίκτη όταν της είπε ότι ενδιαφέρεται να υπογράψει.

Και πάμε στο δεύτερο βασικό σημείο: ο Παπαδόπουλος απέδειξε πόσο πολύ θέλει να παίξει μπάσκετ, καθώς είναι δεδομένο ότι φέτος είναι από τους πιο ακριβοπληρωμένους Έλληνες (από τα λεφτά της Ρεάλ). Βρήκε τις αγωνιστικές υποχρεώσεις που ήθελε και δεν ενδιαφέρθηκε να πάρει ούτε ένα ευρώ από τον ΠΑΟΚ. Η κίνησή του να υπογράψει συμβόλαιο (με μικρές γι’ αυτόν, καλές για τα δεδομένα του ΠΑΟΚ) και να απαιτήσει όλα τα χρήματα να δοθούν στο «Χαμόγελο του παιδιού» και στην Ομοσπονδία Σωματείων Ελλήνων Καλαθοσφαιριστών με Καρότσι (ΟΣΕΚΚ) είναι χωρίς προηγούμενο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Και παγκόσμια, υπάρχει μόνο το προηγούμενο του Τζόρνταν στο συμβόλαιο με τους Ουίζαρντς (το οποίο δόθηκε εξ ολοκλήρου σε φιλανθρωπίες). Όσα και να είναι τα λεφτά, δεν μπορούμε παρά να χαιρετήσουμε αυτή την κίνηση, που δείχνει σπάνιο ήθος και έναν ξεχωριστό άνθρωπο.

Το τρίτο βασικό σημείο είναι η ανακοίνωση του Ηρακλή, την οποία πραγματικά δεν καταλαβαίνω και θεωρώ μια τελείως ατυχή (τουλάχιστον) κίνηση. Ναι, ο Λάζαρος ξεκίνησε από τον Ηρακλή, αλλά από εκεί και πέρα, δεν τον δένει κάτι αιωνίως με την ομάδα. Δεν είναι υποχρεωμένος να παίζει εκεί επειδή και μόνο το θέλουν οι άνθρωποι της ομάδας.

Τα όσα γράφει η ανακοίνωση περί προδοσίας του… Ηρακληδισμού είναι απλώς αστεία και τραγελαφικά σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Ο Ηρακλής παίζει στην Α2 και ο Λάζος δεν θεώρησε (πολύ φυσιολογικά και λογικά αν με ρωτάτε) ότι το να παίξει στην Α2 έχει αν του προσφέρει κάτι στην καριέρα του σε μια χρονιά που προσπαθεί να κάνει τη μεγάλη επιστροφή, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει.

Βέβαια, στον Ηρακλή… την είχαν δει κάπως αλλιώς, μην μπορώντας να καταλάβουν αυτή τη βασική διαφορά Α1 και Α2.

Η ανακοίνωση μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως παραλήρημα , αφού δεν έχει καν συνοχή, πηγαίνοντας από τις μπηχτές στο Λάζο, στα «συγγνώμη» προς τον κόσμο που δεν θέλησε ο Παπαδόπουλος να υπογράψει (!!!) και τέλος στο «ευχαριστώ» προς τους παίκτες που ο Ηρακλής είναι αήττητος στην Α2. Υπάρχει μια παλιά παροιμία που χαρακτηρίζει απόλυτα την ανακοίνωση αυτή: Ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή…

Φτάνοντας στο συμπέρασμα, μπορούμε να μιλήσουμε για έναν παίκτη που αλλάζει τις ισορροπίες στο πρωτάθλημα; Θεωρώ σαφώς πως ναι, καθώς ο Παπαδόπουλος είναι σε άλλο επίπεδο, προσωπικά τον θεωρώ με διαφορά ακόμα τον καλύτερο Έλληνα σέντερ (ας μην ξεχνάμε τι έκανε πέρσι στην Ιταλία). Δεν είναι τυχαίο ότι όσο ήταν ελεύθερος τον είχε πλησιάσει ο Παναθηναϊκός (το είχα αφήσει να εννοηθεί σε παλιότερο άρθρο, χωρίς να γράψω την ομάδα, αφού ήταν off the record) για να τον αποκτήσει, αλλά δεν πληρούσε την προϋπόθεση του χρόνου συμμετοχής που ήθελε ο Παπαδόπουλος.

Πλέον, το πρωτάθλημα παίρνει άλλο χρώμα και η μάχη για την Ευρωλίγκα έχει έναν ακόμη μνηστήρα, που μάλιστα πια δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους υπόλοιπους. Το αντίθετο μάλλον…

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στο fan club του Λάζαρου Παπαδόπουλου και στο αντίστοιχο γκρουπ του στο facebook μπορείτε να ανταλλάξετε απόψεις και να πείτε τη γνώμη σας για τον Λάζαρο.

Ημέρα συμπερασμάτων

Ενδιαφέροντα αλλά και αναμενόμενα ήταν τα αποτελέσματα στα τρία πρώτα προημιτελικά του Κυπέλλου. Οι «αιώνιοι» πέρασαν νικηφόρα στην τετράδα, ενώ το ίδιο έκανε και ο Άρης. Κανείς δεν έμεινε παραπονεμένος, αφού και οι τηλεθεατές που πια ζητούσαν τη «δόση» τους από ΕΡΤ (αφού έχουμε πάθει στέρηση με τη μη τηλεοπτική κάλυψη του πρωταθλήματος ως τώρα), μετά από μια εξάωρη υπερπαραγωγή μπούρδας, όπου ακούσαμε ξανά ό,τι βλακεία μπορεί να ειπωθεί σε αθλητικά πλαίσια, βρήκαν δύναμη να συνεχίσουν…

Μακράν το χειρότερο που ακούστηκε (όχι το πιο βλακώδες, το πιο απερίσκεπτο) ήταν η ειρωνεία ενός εκ των δύο σχολιαστών στο ματς του Αλεξανδρείου προς τον Αντρέα Ματσόν, όταν 1:38 πριν το τέλος με τη διαφορά στους 11 πόντους είπε «ο Άρης είναι νικητής, δεν είναι προπονητής ο Ματσόν για να χάσει το ματς». Το τι λες στον καναπέ σου στο σπίτι σου είναι δικό σου θέμα, το τι θα πεις στο μικρόφωνο, όμως, διαφέρει. Ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να διαφέρει. Για μένα η φράση αυτή είναι λόγος απόλυσης. Για όσους δεν κατάλαβαν, η προηγούμενη πρόταση ήταν το ανέκδοτο της ημέρας. Δυστυχώς το επίπεδο της δημοσιογραφίας ακολουθεί (ήτοι είναι ακόμη πιο κάτω) εκείνο των ανεγκέφαλων της εξέδρας (εννοείται ότι δεν αναφέρομαι σε όλους τους φιλάθλους του μπάσκετ, για να μην παρεξηγούμαστε).

Στο Αλεξάνδρειο το παιχνίδι κρίθηκε ουσιαστικά στην πρώτη περίοδο. Το Μαρούσι μπήκε χωρίς ιδιαίτερη όρεξη, αρκετά νωθρό και διστακτικό, την ώρα που ο Άρης ήταν απίστευτα εύστοχος και προσηλωμένος στο ματς, με τη σωστή ψυχολογία. Οι δικαιολογίες για τους Αμαρουσιώτες είναι αρκετές, όπως ας πούμε οι σημαντικές απουσίες. Αλλά το ματς χάθηκε στο πρώτο εφτάλεπτο, οπότε… ποιες απουσίες; Η τεχνική ποινή που απερίσκεπτα δέχτηκε ο πάγκος της ομάδας τη στιγμή που οι παίκτες στο παρκέ είχαν βάλει όλους κι όλους 5 πόντους έκανε το σκορ 19-5, εκνεύρισε ακόμη περισσότερο το Μαρούσι για να πάμε στο 26-8. Όσο κι αν προσπάθησε το Μαρούσι να αντιδράσει, ο Άρης δεν το άφησε. Οι «κίτρινοι» έκαναν το καλύτερό τους φετινό παιχνίδι και μένει να δούμε (τις επόμενες αγωνιστικές) αν ήταν τυχαίο ή αν άρχισαν να βρίσκουν το αγωνιστικό πρόσωπο που θέλει ο κόσμος και ο Κατσικάρης.

Πάντως, η πρόκριση στην τετράδα του Κυπέλλου δεν είναι «εκδίκηση» για τον αποκλεισμό (δύο συνεχόμενες χρονιές) από την Ευρωλίγκα από το Μαρούσι, όπως άκουσα (ή διάβασα) σε πάρα πολλά μέσα. Άλλη σεζόν, άλλοι παίκτες, άλλη διοργάνωση, άλλοι στόχοι, άλλες συνθήκες. Το Μαρούσι μοιάζει αποπροσανατολισμένο, δείχνοντας ότι η Ευρωλίγκα δεν του έχει κάνει καλό, καθώς αντί να βρει ρυθμό, τον έχει χάσει. Ξεκάθαρα ως τώρα δεν έχει σταθεί αντάξιο των απαιτήσεων.

Στην Πυλαία, σε μια πάρα πολύ ζεστή ατμόσφαιρα (απ’ όπου δυστυχώς δεν έλειψαν τα έκτροπα, που ακόμη πιο δυστυχώς έχουμε συνηθίσει και δεν μας κάνουν αίσθηση) ο Ολυμπιακός κέρδισε τον ΠΑΟΚ. Από τη στιγμή που το ματς ήταν στους 5 πόντους μπαίνοντας στην τέταρτη περίοδο, ήταν ξεκάθαρο ότι ο Ολυμπιακός θα κέρδιζε, καθώς οι δύο ομάδες έχουν διαφορά δυναμικότητας για να αντέξει ο ΠΑΟΚ στην πίεση.

Όμως, απ’ την άλλη, όσοι είδαν το ματς και τον ΠΑΟΚ και πρόσθεσαν σε αυτό που είδαν και τον Παπαδόπουλο, θα κατάλαβαν ότι ο ΠΑΟΚ έχει ακριβώς ό,τι χρειάζεται για να παλέψει για την Ευρωλίγκα με το γνωστό «εφόσον» που λέμε από το καλοκαίρι.

Ο Ολυμπιακός έπαιξε έξυπνα, ποντάροντας στο γεγονός ότι παρά την παροιμιώδη αστοχία του από το τρίποντο έβρισκε τρόπους να μείνει κοντά, άρα όταν έβαζε 2-3 σουτ θα έπαιρνε το ματς. Έτσι κι έγινε. Το -12 και το 0/14 τρίποντα έγινε +1 για τον Ολυμπιακό με δύο κολλητά τρίποντα στο 63-64.

Βέβαια, το άλλο που είδαμε στο ματς ήταν ο Χαλπερίν σε σύγκριση με τον Ουέιφερ. Όποιος καταφέρει να εξηγήσει με λογικά αγωνιστικά επιχειρήματα γιατί ο Αμερικανός ήταν στο ρόστερ αντί του Ισραηλινού, κερδίζει ένα μπλουζάκι Age of Basketball. Και δεν εννοώ να πούμε ότι… ήρθε από το NBA, παίρνει 1,3 το χρόνο και ο Αγγελόπουλος ακούει NBA, ακούει καλό για να παραφράσω γνωστή διαφήμιση. Η συζήτηση για τον Ουέιφερ θα γίνει προσεχώς πιο αναλυτικά.

Στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός μπήκε μέτρια κι έχανε με 11-15. Μετά έσφιξε την άμυνά του σε τέτοιο βαθμό που ο Πανελλήνιος πέταγε την μπάλα στο ταμπλό, πέταγε πάσες στον… πάγκο της ομάδας και δεν μπορούσε να μπει μέσα από το τρίποντο, για να κάνει ένα 11-0 και το 22-15. Κάπου εκεί τελείωσε ο αγώνας. Οι «Ολυμπιονίκες» ξεκάθαρα δεν είχαν πιστέψει το ματς και μόλις έμειναν πίσω στο σκορ δεν είχαν την ηρεμία και το σχέδιο για να το γυρίσουν. Έκαναν απερίσκεπτες ενέργειες που έδειχναν ότι δεν ήταν συγκεντρωμένοι ή ότι δεν πίστευαν πως μπορούν να κάνουν την έκπληξη.

Η συνέχεια έχει Ολυμπιακό με Άρη και Παναθηναϊκό με τον νικητή του Ηρακλής-Πανιώνιος. Κλείνοντας, μπορούμε να κάνουμε μια κριτική στη μέρα, καθώς είδαμε τις 6 ομάδες που λογικά θα βρεθούν στις 6 πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα στο τέλος του πρωταθλήματος και μάλιστα να παίζουν μεταξύ τους. Το επίπεδο είναι πολύ υψηλό, αν και οι δύο «αιώνιοι» απέχουν πολύ από τους υπόλοιπους. Όμως, η μάχη για την Ευρωλίγκα νομίζω θα κρατήσει πολλούς σε αγωνία ως το τέλος, κάτι που μόνο κέρδος μπορεί να είναι για την Α1.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Παρακαλούνται τα διάφορα αθλητικά sites που παίρνουν τα blogs που γράφουν οι αθλητές στο Age of Basketball να βάζουν την πηγή στο κείμενο. Στοιχειώδεις κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας που ακόμη και ο Έλληνας αθλητικογράφος θα έπρεπε να ξέρει.

Η κακιά... στιγμή

Προφανώς στα νέα της ημέρας δεσπόζει η ανακοίνωση του ΠΑΟΚ για την απόκτηση του Λάζαρου Παπαδόπουλου. Δεν θα πούμε πολλά σήμερα, καθώς θα επανέλθουμε την Πέμπτη πιθανότατα και με τον Λάζο στην παρέα μας, αλλά είναι σαφές ότι μια τέτοια κίνηση μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στο πρωτάθλημα τουλάχιστον όσον αφορά την πρόκριση στην Ευρωλίγκα.

Ο Παπαδόπουλος είναι ένας από τους καλύτερους σέντερ στην Ευρώπη και όσοι έκαναν το λάθος να το ξεχάσουν ή να το αμφισβητήσουν αυτό, θα το νιώσουν καλά στο πετσί τους (ή θα το δουν στην τηλεόραση) τους επόμενους μήνες. Αυτό άλλωστε είχε πει και ο Λάζος σε έναν από τους συντελεστές του AoB πριν λίγο καιρό όταν στο πλαίσιο της συνέντευξης που είχε δώσει ανέφερε ότι θέλει να πάει σε μια ομάδα για να την ανεβάσει επίπεδο και σκαλιά στον βαθμολογικό πίνακα. Περισσότερα την Πέμπτη.

Το Παλαιό Φάληρο στις γυναίκες ανακοίνωσε τη λύση της συνεργασίας με την Μιλίτσα Ντάμποβιτς, αλλά και την Κέλι Σουμάχερ, επειδή οι δύο παίκτριες… δεν είχαν αποδώσει τα αναμενόμενα, όπως άφησε η ομάδα να διαρρεύσει. Η μία ήταν η 1η πασέρ της ομάδας και η άλλη η 1η σκόρερ και 1η ριμπάουντερ. Βέβαια, για όσους ξέρουν τι γίνεται, το Παλαιό Φάληρο δεν μπορούσε να καλύψει τα συμβόλαια των αθλητριών, οι οποίες με τη σειρά τους δεν είδαν με καθόλου καλό μάτι το γεγονός ότι η ομάδα… αποχώρησε από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις λόγω οικονομικών προβλημάτων. Παρόμοια αποχώρηση και για τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, για αντίστοιχους λόγους. Από το καλό στο καλύτερο το γυναικείο μπάσκετ.

Πέρα, πάντως, από τις γνωστές… ελληνικές δικαιολογίες, το πρωτάθλημα είναι σίγουρα πολύ πιο φτωχό χωρίς τις δύο αυτές αθλήτριες. Και μιας και η συζήτηση για τις «αιτιολογίες» των ομάδων, παρατήρησα ότι όλα τα σάιτ έκαναν λόγο, εκτός του οικονομικού, και μέτρια αγωνιστική παρουσία των παικτριών. Για να γίνουμε (λίγο) κακοί, πάω στοίχημα ότι το 99% (για να μην είμαι… απόλυτος) όσων έγραψαν τα αντίστοιχα άρθρα, δεν είχαν δει ούτε μια φορά τις δύο κοπέλες σε αγώνα του Παλαιού Φαλήρου. Ήθελα να ήξερα αν υπάρχει κόσμος που τα πιστεύει ακόμη αυτά: δηλαδή ότι το Π. Φάληρο έδιωξε τις δύο καλύτερες και πιο διάσημες παίκτριές του επειδή δεν... ήταν τόσο καλές όσο περίμενε.

Περνάμε στο… αντρικό μπάσκετ και πάλι, όπου θυμίζω ότι την Τετάρτη έχουμε 3 προημιτελικούς Κυπέλλου (το Ηρακλής-Πανιώνιος την άλλη Τετάρτη). Και τα τρία παιχνίδια είναι καλά, ενώ τα… καλύτερα νέα για τους μπασκετόφιλους είναι πως η ΕΡΤ τα δείχνει και τα τρία (16:30, 18:30 και 21:00).

Από τους προημιτελικούς θα σταθώ μόνο… σ’ εκείνον της άλλης Τετάρτης. Ο Μάρκοβιτς είπε ότι ήταν δύσκολη η κλήρωση με τον Ηρακλή. Πριν βιαστείτε να τον κατηγορήσετε για υπερβολικό και να γελάσετε (όχι γιατί ο Ηρακλής δεν είναι καλή ομάδα) λέγοντάς του ότι θα μπορούσε να έχει κληρωθεί με Άρη, Μαρούσι, Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό ή Πανελλήνιο, σκεφτείτε αν θα τον κατηγορούσε κανείς αν αποκλειόταν από μία από τις παραπάνω 5 ομάδες. Ενώ με τον Ηρακλή αλλάζουν τα πράγματα…

Και μιας και αναφερθήκαμε στις ομάδες του Κυπέλλου, άκουσα ότι το Μαρούσι πριν φύγει για Θεσσαλονίκη έκανε αγιασμό για να… απαλλαχτεί από την κακοδαιμονία. Με συγχωρείτε, αλλά όλα αυτά με τις προλήψεις, δεισιδαιμονίες, μου φαίνονται πολύ αστεία. Αν δεν πιάσει ο αγιασμός, τότε μπορεί στο μέλλον να πρέπει να… ανάβουν και να σβήνουν το φως στα αποδυτήρια 16 φορές πριν βγουν για προθέρμανση, ώστε να μην τραυματιστούν, ίσως να πρέπει οι παίκτες να μπαίνουν και να βγαίνουν 22 φορές στο παρκέ πριν την έναρξη του αγώνα για να πάρουν το τζάμπολ, οι αναπληρωματικοί να σηκώνονται και να κάθονται 38 φορές στην καρέκλα τους πριν μπουν αλλαγή και το βράδυ πριν κοιμηθούν οι παντόφλες να κοιτούν προς την Ανατολή ευθυγραμμισμένες με τις πρώτες αχτίδες του ηλίου και να είναι σε τέλεια γωνία 90ο σε σχέση με τη νοητή γραμμή που ορίζεται από το μαξιλάρι και το κέντρο της βάσης του κρεβατιού...

by Rasheed.

Ο Νώντας Παπαντωνίου στο Age of Basketball

Ο Νώντας Παπαντωνίου γεννήθηκε το 1990. Αγωνίζεται στη θέση του πλέι-μέικερ και από το 2007 έως το 2009 ήταν στο Μαρούσι. Τη σεζόν 2009-10 πήρε μετεγγραφή και αγωνίζεται στην ΑΕΚ. Έχει αγωνιστεί σε όλες τις μικρές εθνικές ομάδες. Ήταν παρών με την U16 στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας, κατέκτησε το τουρνουά του Μανχάιμ (ανεπίσημο Μουντομπάσκετ) το 2008, ήταν χρυσός νικητής του Ευρωμπάσκετ των U18 το 2008 και ασημένιος στο Μουντομπάσκετ των U19 το 2009.

Όλα τα κείμενα του Νώντα Παπαντωνίου με χρονολογική σειρά:

- "Απίστευτος ο κόσμος ο ΑΕΚ" (16/11/2009)
- "Παρέα με τον Νώντα Παπαντωνίου" (8/10/2009)

Τον θυμάσαι; - Κόνραντ ΜακΡέι

Ο Κόνραντ ΜακΡέι (2.07, Conrad McRae) πέρασε μόλις ένα χρόνο από τη χώρα μας, φορώντας τη φανέλα του ΠΑΟΚ. Γεννημένος το 1971, ο ΜακΡέι ήταν ο τύπος του παίκτη που στην Ευρώπη δεν φαινόταν να μπορεί να κλειστεί. Όμως, προδομένος από την καρδιά του και την αγάπη του για το μπάσκετ, «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία μόλις 29 ετών, το καλοκαίρι του 2000.

Ο ΜακΡέι γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το Γενάρη του 1971 και μεγάλωσε παίζοντας μπάσκετ στο Τεχνικό Λύκειο του Μπρούκλιν. Εκεί ήταν ο καλύτερος στο μπάσκετ, ενώ η συμμετοχή του στα playgrounds του Χάρλεμ του είχε χαρίσει το προσωνύμιο «McNasty», λόγω του τρόπου παιχνιδιού του. Το 1986-89 ήταν στην καλύτερη πεντάδα Λυκείων ολόκληρης της Νέας Υόρκης, ενώ το 1989 ήταν μέλος της εθνικής ομάδα των Η.Π.Α. κάτω των 18 και έλαβε μέρος στους Junior Olympics.

Στη συνέχεια αποφάσισε να δεχτεί την υποτροφία που του πρότεινε το Σιράκιουζ, όπου σταδιακά ξεχώρισε. Την πρώτη του χρονιά (1989-90) ήταν η 4η επιλογή στους ψηλούς και δεν είχε ουσιαστικό χρόνο συμμετοχής, αλλά η συνέχεια ήταν διαφορετική, για να φτάσει το 1992-93 να έχει 11.9 πόντους, 6.6 ριμπάουντ και 2.6 τάπες ανά αγώνα. Το μεγαλύτερο προσόν του ήταν ότι τάπωνε ό,τι… πετούσε μέσα στο γήπεδο, σταδιακά δούλεψε πάρα πολύ και βελτίωσε το επιθετικό του παιχνίδι, αλλά και τα ριμπάουντ του για να γίνει ένας πολύ αξιόπιστος ριμπάουντερ. Τελειώνοντας το κολέγιο ήταν 4ος στην ιστορία του Σιράκιουζ σε τάπες (πίσω από Ρούσβελτ Μπούι, Ρόνι Σεϊκέλι και Ντέρικ Κόλεμαν).

Το καλοκαίρι του 1993 επιλέχτηκε στο νούμερο 38 από τους Ουάσινγκτον Μπούλετς, αλλά δεν αγωνίστηκε στο NBA. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από το CBA, αποφάσισε να περάσει τον Ατλαντικό και πρώτος του σταθμός ήταν η Φενέρμπαχτσε. Στην Τουρκία έκανε πράγματα και θαύματα, δείχνοντας ότι ήταν κυρίαρχος αμυντικά, ενώ μπορούσε να τελειώσει με σχετική ευκολία τις φάσεις στη ρακέτα.

Κάθε καλοκαίρι ήταν στα σάμερ λιγκ του NBA για να αποδείξει ότι είχε μια θέση στο πρωτάθλημα, αλλά τους χειμώνες του τους πέρασε στην Ευρώπη.

Το 1994-95 στην Ορτέζ είχε 16.7 πόντους και 8.5 ριμπάουντ με τις μπασκέτες να στενάζουν από τα καρφώματά του. Αυτή η χρονιά ήταν το διαβατήριο για την επιστροφή στην Τουρκία, όπου με την Εφές είχε μια απλά καλή σεζόν, κατακτώντας όμως το Κόρατς και το Τουρκικό πρωτάθλημα!

Το 1996-97 είχε 11.9 πόντους και 9.3 ριμπάουντ με την Τιμσίστεμ Μπολόνια, όντας 5ος ριμπάουντερ στην Ιταλία, ενώ την επόμενη σεζόν ήρθε η ώρα της Ελλάδας και του ΠΑΟΚ.

Στα μέσα Ιουλίου του 1997 υπογράφει με τον ΠΑΟΚ σε μια σεζόν που παραλίγο να φέρει τον ΠΑΟΚ στην κορυφή. Με μπροστάρη τον τρομερό Πέτζα Στογιάκοβιτς και τους Σάκλφορντ (από τα μισά της σεζόν) και ΜακΡέι κοντά του (συν τον Ρόουαν) ο ΠΑΟΚ αλώνει το ΣΕΦ και περνά στον τελικό του πρωταθλήματος, όπου μετά από σκληρή μάχη χάνει με 3-2 από τον Παναθηναϊκό.

Ο ΜακΡέι τελειώνει την κανονική περίοδο 4ος ριμπάουντερ της Α1 με 10.0 μέσο όρο και 5ος μπλοκέρ με 1.8 ανά αγώνα, έχοντας ακόμη 1.3 κλεψίματα και 8.9 πόντους. Εξίσου καλός και στην Ευρώπη με 10.1 πόντους και 8.8 ριμπάουντ, που τον έφεραν στην 3η θέση της διοργάνωσης. Κανένας φίλος του ΠΑΟΚ δεν έχει ξεχάσει τα τρανταχτά του καρφώματα και την απίστευτη αλτικότητά του.

Την επόμενη σεζόν, ο ΜακΡέι επέστρεψε στην Τουρκία και τη Φενέρμπαχτσε, με την οποία είχε 10.8 πόντους και 8.3 ριμπάουντ. Τον Απρίλη έφυγε, πήγε στις Η.Π.Α. και υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Ντένβερ Νάγκετς, πιστεύοντας πως είχε κάνει επιτέλους το όνειρό του πραγματικότητα. Όμως, αυτό δεν έμελλε να γίνει, καθώς πριν αγωνιστεί για πρώτη φορά με την ομάδα λιποθυμά 2 φορές στην προπόνηση και παθαίνει μπλακ άουτ. Οι γιατροί των Νάγκετς που τον εξετάζουν, βρίσκουν χρόνια (εκ γενετής) πρόβλημα στην καρδιά (καρδιακή αρρυθμία) και του συνιστούν να μην ξαναπαίξει μπάσκετ. Βεβαίως, οι Νάγκετς του σπάνε το συμβόλαιο.

Ο ΜακΡέι, όμως, δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του εκτός μπάσκετ. Παίρνοντας διαβεβαιώσεις από άλλους γιατρούς ότι μπορεί να παίζει παρά το πρόβλημα, συνεχίζει. Τον Αύγουστο του 1999 υπογράφει στην Τριέστε της Ιταλίας. Η χρονιά που έμελλε, δυστυχώς να είναι και το κύκνειο άσμα του ήταν η καλύτερη της καριέρας του. Ώριμος πια, στα 28 του, αλλά εξίσου αθλητικός, ο ΜακΡέι διαλύει όποιον βρει στο διάβα του τελειώνοντας με 10.8 πόντους και 10.7 ριμπάουντ τη σεζόν.

Κατά τη διάρκεια της χρονιάς εκείνης ένιωσε αρκετές φορές δυσφορία αγωνιζόμενος, αλλά έσφιγγε τα δόντια, συνέχιζε να παίζει και δεν το έψαχνε περισσότερο. Το καλοκαίρι του 2000 φεύγει από την Ιταλία για τον γνώριμο προορισμό του, τα σάμερ λιγκ του NBA. Κατά ένα περίεργο τρόπο πέρασε τα ιατρικά τεστ και ετοιμάζεται για το σάμερ λιγκ με τους Ορλάντο Μάτζικ. Όμως, στην πρώτη κιόλας προπόνηση με την ομάδα, την ώρα που έκανε wind sprints (σπριντ στα όρια της αντοχής ενός αθλητή, όπου ουσιαστικά μένει χωρίς ανάσα στο τέλος τους) η καρδιά του δεν άντεξε και κατέρρευσε.

Μέχρι να διακομιστεί στο νοσοκομείο απλά διαπιστώθηκε ο θάνατός του, ενώ η νεκροψία έδειξε αρρυθμία και εξέθεσε όσους γιατρούς ομάδων το παράβλεπαν τόσα χρόνια. Ο ΜακΡέι πλήρωσε με τη ζωή του την αγάπη του για το μπάσκετ, όταν έγινε άλλος ένας νέος άνθρωπος που θυσιάστηκε στο βωμό του επαγγελματικού αθλητισμού.

Η Τριέστε ήδη από το 2000 διοργάνωσε τουρνουά προετοιμασίας προς τιμήν του Κόνραντ ΜακΡέι, που απεβίωσε στις 10 Ιουλίου του 2000. Τραγική ειρωνεία; Στις 5 Αυγούστου του ίδιου χρόνου είχε προγραμματίσει το γάμο του με την Έρικα Στάνλεϊ.

Νίκος Κουσούλης

Το blog του Νώντα Παπαντωνίου: «Απίστευτος ο κόσμος της ΑΕΚ!»

"Καλησπέρα αναγνώστες του Age of Basketball,

Αν και δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την πρώτη μας επικοινωνία, στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα συνέβησαν σε μένα συνταρακτικά γεγονότα…

Αν διαβάσατε, πήρα μετεγγραφή στην ΑΕΚ από το Μαρούσι, λίγες ώρες πριν αρχίσει ο αγώνας με τα Τρίκαλα. Όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα και χωρίς να το πάρω χαμπάρι βρέθηκα να παίζω 30 λεπτά στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, κάτι που δεν θα φανταζόμουν! Ειδικά από τη στιγμή που η χρονιά μου ξεκίνησε στο Μαρούσι χωρίς να έχω κανένα ρόλο και καμία συμμετοχή στους αγώνες. Η κατάσταση αυτή δεν μου άρεσε και έψαχνα τρόπο να φύγω. Εγώ φέτος ήθελα να έχω μεγαλύτερη συμμετοχή στην ομάδα που θα παίζω και να έχω ένα ρόλο. Δεν ήθελα να είμαι πάλι μόνο για την προπόνηση και να παίζω όταν κερδίζει η ομάδα μου με 20 πόντους. Ήθελα να υπολογίζομαι από τον προπονητή μου.

Γι’ αυτό και έψαχνα να φύγω. Επίσης, ήθελα να ξεφύγω και από την σκιά του πατέρα μου, καθώς βρισκόμασταν στην ίδια ομάδα, ακουγόντουσαν πολλά και δεν μου άρεσαν αυτά τα σχόλια. Με υποτιμούσαν! Όμως, δεν είχα βρει κάτι που να με ικανοποιεί. Και στην καταλληλότερη στιγμή ήρθε η πρόταση από την ΑΕΚ. Δεν το σκέφτηκα καθόλου. Η ΑΕΚ είναι μεγάλη ομάδα με ιστορία και τρομερό κόσμο. Και το καταλαβαίνει κανείς αυτό παίζοντας! Ήταν απίστευτο!

Περίμενα αρκετό καιρό να μου δοθεί αυτή η ευκαιρία και να δω κι εγώ αν μπορώ να αντεπεξέλθω σε αυτό το επίπεδο. Δεν μπορώ να πω εγώ για μένα και την απόδοσή μου, απλά προσπάθησα αρκετά και στα δύο ματς που είχα μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Αν κερδίζαμε, ειδικά στο πρώτο ματς με τα Τρίκαλα που είχαμε καλή εμφάνιση σαν ομάδα, θα ήμουν ευχαριστημένος.

Ακολούθησε μια ντροπιαστική εμφάνιση στον αγώνα με τον Πανιώνιο και μετά ένα καλό παιχνίδι με το Περιστέρι που δεν καταφέραμε στο τέλος να κερδίσουμε, αν και κάναμε μεγάλη προσπάθεια. Αν και είμαστε τελευταίοι με 0-3, όλη η ομάδα προσπαθεί πολύ για να έρθει η ΑΕΚ εκεί που της αξίζει, παρά τα πολλά προβλήματα οικονομικά και διοικητικά. Πιστεύω σιγά σιγά επειδή βρίσκουμε ρυθμό, θα είμαστε πολύ καλύτεροι και με τη βοήθεια του κόσμου θα έχουμε μια καλή και επιτυχημένη για τα δεδομένα χρονιά!

Από εκεί και πέρα, θα ήθελα να αναφερθώ στον τομέα του Αμαρουσίου. Αρχικά να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με βοήθησαν αυτά τα χρόνια: τον Σωτήρη Μανωλόπουλο και τον Νίκο Λινάρδο, που προσπαθούσαν να με βελτιώσουν και να με κάνουν μπασκετμπολίστα.

Μου μένει πικρία απ’ τον τρόπο που έφυγα, γιατί μεγάλωσα σε αυτή την ομάδα και δυστυχώς δεν με πίστεψαν, κυρίως οι άνθρωποι της διοίκησης, ότι μπορώ να παίξω και δεν έδωσα όσα ήθελα. Και ευχαριστώ τους φιλάθλους του Αμαρουσίου που με αγάπησαν και με στήριξαν! Εγώ δεν ξεχνάω…

Τέλος, κάτι που θέλω να επισημάνω είναι η επιτυχία που είχαμε στην πρώτη μας προσπάθεια σαν ΠΣΑΚ και καταφέραμε τουλάχιστον να δώσουμε το μήνυμα πως δεν θα κάνουμε πίσω αυτή την φορά. Στηρίζουμε όλοι αυτή την προσπάθεια και είμαστε αποφασισμένοι. Ελπίζω οι αρμόδιοι φορείς να μας πάρουν στα σοβαρά και, να σταματήσουν να μας κοροϊδεύουν και να μας βοηθήσουν γιατί αξίζουμε ένα καλύτερο αύριο ως αμειβόμενοι καλαθοσφαιριστές…

Θα τα ξαναπούμε σύντομα,
Νώντας Παπαντωνίου"

Age of Basketball Champion: Αγωνιστική 4η

Ολοκληρώθηκε και η 4η αγωνιστική του AoB Champion με 3 μόνο ομάδες να έχουν μείνει αήττητες. Ο πρώτος γύρος της πρώτης φάσης τελειώνει αυτή την εβδομάδα, όπου δεσπόζει και το ντέρμπι των άσπονδων εχθρών που όλοι περιμέναμε εδώ και 2 χρόνια. Τα πάντα παραμένουν ανοικτά σε όλους τους ομίλους, καθώς είναι πολύ νωρίς ακόμα.

Στο private league, ο laker6 με τους starfish troopers του έχει θρονιαστεί στην κορυφή με 633.0 πόντους, αλλά πρέπει να αντέξει την πίεση… από όλους τους υπόλοιπους που ακολουθούν.

Στ ριμπάουντ 1ος πέρασε ο Themis_vl με την ομάδα του player#33 έχοντας 201, ενώ στις ασίστ η Danielle κράτησε την 1η θέση με Hansel και 115 ασίστ. Σε αυτές τις δύο κατηγορίες οι ανατροπές μέχρι την τελευταία αγωνιστική θα είναι συνεχείς.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Στις βαθμολογίες των ομίλων του AoB Champion οι ισοβαθμίες θα «σπάσουν» μόνο την τελευταία αγωνιστική, όπως άλλωστε κάνει και η Ευρωλίγκα. Μέχρι τότε, οι ομάδες που έχουν τις ίδιες νίκες αναφέρονται με τυχαία σειρά.

Αναλυτικά η βαθμολογία της πρώτης αγωνιστικής:

1^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
Omerta / omerta	4	0	569.3-408.5
Danielle / Danielle 32161	3	1	565.9-537.4
Anthos / Larnaka Immortals	2	2	430.6-472.3
Pangre85 / APOEL Nicosia	1	3	437.7-439.8
Panatha-13 / Salonica 69ers	1	3	420.9-502.4
Highflyer-4 / Defender	1	3	442.2-505.7

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

Larnaka Immortals – omerta 86.0-152.3

Danielle 32161- Defender 155.6-139.2

APOEL Nicosia - Salonica 69ers 109.8-100.5

2^η/7^η αγωνιστική

Larnaka Immortals – Defender 113.7-90.4

Danielle 32161- Salonica 69ers 144.2-110.1

APOEL Nicosia – omerta 97.1-104.0

3^η/8^η αγωνιστική

Larnaka Immortals - Salonica 69ers 105.5-107.1

Danielle 32161- APOEL Nicosia 109.9-108.3

Defender – omerta 69.2-133.2

4^η/9^η αγωνιστική

Larnaka Immortals - APOEL Nicosia 125.4-122.5

Danielle 32161- omerta 156.2-179.8

Salonica 69ers – Defender 103.2-143.4

Επόμενη αγωνιστική:

5^η/10^η αγωνιστική

Larnaka Immortals - Danielle 32161

APOEL Nicosia - Defender

Salonica 69ers – omerta

2^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
Zaster / Zauath	3	1	471.3-395.1
Giraios / Ηρακλής	3	1	476.5-483.3
Annet / V-stars	2	2	533.8-472.3
Pol01 / baltsakos river b.c.	2	2	458.7-448.1
PMLefkosia / N.C.B.T.	2	2	474.7-442.5
Wabrudi / Valimitica II	0	4	293.8-467.5

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

V-stars – Ηρακλής 166.0-113.9

baltsakos river b.c.- N.C.B.T. 130.1-117.8

Zauath – Valimitica II – 125.9-63.0

2^η/7^η αγωνιστική

V-stars - N.C.B.T. 111.9-144.4

baltsakos river b.c.- Valimitica II 93.6-58.0

Zauath – Ηρακλής 90.3-103.7

3^η/8^η αγωνιστική

V-stars – Valimitica II 125.3-75.6

baltsakos river b.c.- Zauath 97.8-116.7

N.C.B.T.- Ηρακλής 89.8-103.3

4^η/9^η αγωνιστική

V-stars – Zauath 130.6-138.4

baltsakos river b.c.- Ηρακλής 137.2-155.6

Valimitica II - N.C.B.T. 97.2-122.7

Επόμενη αγωνιστική:

5^η/10^η αγωνιστική

V-stars - baltsakos river b.c.

Zauath - N.C.B.T.

Valimitica II - Ηρακλής

3^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
nikos.gr13 / eu.champions1	4	0	554.4-401.8
laker6 / Kiribati Sardines	3	1	527.0-404.2
omc / Victorious Titanic	3	1	525.8-484.8
Pollodiablo / Erymanthus Βoars	2	2	486.4-473.7
astuaussi / fidell	0	4	403.3-541.1
leonkalf / leon stars	0	4	410.1-598.0

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - leon stars 130.6-68.5

Kiribati Sardines - eu.champions1 97.4-102.4

Victorious Titanic – fidell 144.5-110.9

2^η/7^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - eu.champions1 115.1-163.2

Kiribati Sardines – fidell 133.3-71.4

Victorious Titanic - leon stars 147.9-134.3

3^η/8^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars – fidell 109.5-104.8

Kiribati Sardines - Victorious Titanic 108.4-96.2

eu.champions1- leon stars 135.0-73.1

4^η/9^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - Victorious Titanic 131.2-137.2

Kiribati Sardines - leon stars 187.9-134.2

fidell - eu.champions1 116.2-153.8

Επόμενη αγωνιστική:

5^η/10^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - Kiribati Sardines

Victorious Titanic - eu.champions1

fidell - leon stars

4^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
Themis_vl / themis_AoB	4	0	596.1-518.8
Keratsinio / kypriadites champ	3	1	592.9-555.1
Kong / team-death	2	2	474.3-393.8
Sherlocked / Guru n...st team	1	3	510.1-497.1
Clyde_12 / clyde00	1	3	463.4-589.5
Dirkbbpcygmw / olymposgm3	1	3	426.0-508.5

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

team-death - Guru nba_post team 113.0-76.1

kypriadites champ - themis_AoB 139.2-177.6

clyde00 – olymposgm3 151.7-86.9

2^η/7^η αγωνιστική

team-death - themis_AoB 124.8-134.0

kypriadites champ - olymposgm3 138.3-127.7

clyde00 - Guru nba_post team 88.4-180.4

3^η/8^η αγωνιστική

team-death - olymposgm3 70.1-79.0

kypriadites champ - clyde00 155.8-118.6

themis_AoB - Guru nba_post team 136.1-122.4

4^η/9^η αγωνιστική

team-death - clyde00 166.4-104.7

kypriadites champ - Guru nba_post team 159.6-131.2

olymposgm3 - themis_AoB 132.4-148.4

Επόμενη αγωνιστική:

5^η/10^η αγωνιστική

team-death - kypriadites champ

clyde00 - themis_AoB

olymposgm3 - Guru nba_post team