Lithuanian nights

Πλήρως επιτυχημένη ήταν η αγωνιστική για τις ελληνικές ομάδες στην Ευρωλίγκα, καθώς και οι τρεις έφυγαν με τη νίκη από τα ματς που έδωσαν. Μακράν πιο δύσκολη αποστολή είχε ο Άρης, του οποίου το αποτέλεσμα μπορεί να χαρακτηριστεί μέχρι κι έκπληξη, δεδομένων των συνθηκών.

Οι «κίτρινοι» έπαιξαν πάρα πολύ καλό μπάσκετ, ήταν προετοιμασμένοι για να αντιμετωπίσουν την Εφές και πήραν το παιχνίδι με το σπαθί τους, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του… Τέρι να το χάσει στο τέλος. Ο Αμερικανός είναι πλέον έξω από τα νερά του, γιατί μπορεί ελληνικές εφημερίδες να μη διαβάζει, αλλά έχει πάρει χαμπάρι τι τρέχει με την περίπτωσή του, σχετικά με τις σκέψεις αντικατάστασής του. Αυτό που μπορεί να τον σώσει είναι μία δυναμική είσοδος στην Α1, στην οποία απ’ ότι μαθαίνω θα παίξει είτε αυτή είτε την επόμενη εβδομάδα, μιας και το διαβατήριο του Μάσεϊ ε-ε-έρχεται.

Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν εννοώ ότι το βαρύ κλίμα τον έκανε να θέλει να… ξεβρακώσει τον Χάτσον 24 δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Αλλά Αμερικανός είναι, αμερικανοθρεμμένος, άπειρος και χωρίς ευρωπαϊκή μπασκετική παιδεία. Ποιος περιμένει να σκέφτεται λογικά;

Ο Χέρμπερτ έσβησε προς το παρόν τις δύο ήττες από Πανιώνιο και Αρμάνι, αλλά καλά θα κάνει να πάρει και τον Πανελλήνιο σε 2 εβδομάδες, αλλιώς θα έχουμε ξανά τα ίδια. Δεν συζητάμε καν για ήττα από την ΑΕΛ σε δύο ημέρες.

Όσο για τους «αιώνιους»; Ας τους πάρουμε με τη σειρά.

Για μένα το παιχνίδι του Παναθηναϊκού στην Τουρκία ήταν ένα μικρό κρας-τεστ. Μετά από 3 χρόνια, για πρώτη φορά ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να παίξει χωρίς τον Διαμαντίδη. Μπορεί να φαίνεται δευτερεύον, αλλά δεν είναι. Ο Διαμαντίδης ήταν τόσο καιρό (και είναι ακόμη) η αρχή και το τέλος του Παναθηναϊκού. Και ορισμένες φορές και λίγο από τη… μέση του. Μπορεί η Φενέρ να μην είναι Ρεάλ ή Μπαρτσελόνα, αλλά θα ήταν ένα μικρό δείγμα. Μπορεί να βοήθησε η εξέλιξη του ματς με τα τρία (σωστά) φάουλ του Ουίλι Σόλομον, που ουσιαστικά έκριναν το ματς, καθώς από τη στιγμή που βγήκε ο Ουίλι η Φενέρ… τον ακολούθησε, αλλά και πάλι ήταν δείγμα.

Και ο Παναθηναϊκός το πέρασε με επιτυχία. Βρήκε λύσεις από αλλού με τον Μπατίστ να θυμάται την περσινή χρονιά και τον Σάρας να καθαρίζει για όλους. Ο Λιθουανός μπορεί να μην σκόραρε πολύ περισσότερο από τους άλλους, αλλά σκόραρε όταν ακριβώς το χρειαζόταν η ομάδα. Όταν ήταν πίσω και τη στιγμή που περνούσε μπροστά. Και τελείωσε το ματς αυτός. Και οι φίλοι της ομάδας μπορούν μετά από 3 χρόνια να αρχίσουν να σκέφτονται ότι πλέον υπάρχει και δεύτερος… σερίφης στην πόλη. Όσο για τα υπόλοιπα του αγώνα; Για μία ομάδα που πετυχαίνει 5 πόντους στην τρίτη περίοδο και όλοι μοιάζουν σατανικά αμήχανοι επί 10 ολόκληρα λεπτά, μη μπορώντας να αλλάξουν τη μοίρα τους, δεν έχω να πω τίποτα. Επίσης, για μία ομάδα που επιτρέπει μόλις 5 πόντους στην τρίτη περίοδο, πάλι δεν έχω να πω τίποτα. Τα λέει όλα το ρεκόρ που έκανε. Όσο για τον Τάνιεβιτς, είναι μεγάλος προπονητής, αλλά έκανε πάρα πολλά λάθη στο ματς και μάλλον δεν του πάει καλά… από το καλοκαίρι το θέμα…

Ο Ολυμπιακός είχε τον Ματσιγιάουσκας… σεληνιασμένο, να βλέπει πράσινα και να τρελαίνεται. Είναι γνωστό ότι… δεν είναι Ζαλγκίρις ο Μάτσε. Αυτή τη φορά ο τρομερός Λιθουανός έκανε επίδειξη επιθετικών αρετών, ως απάντηση σε όσους έλεγαν ότι έχει ξεχάσει… να σουτάρει φέτος. Οι 32 πόντοι του τα λένε όλα, ενώ κάποια από τα σουτ του, θύμισαν σε όλους γιατί είναι ο καλύτερος σουτέρ στην Ευρώπη. Το ματς το πήγε πολύ έξυπνα ο Ολυμπιακός, έχοντας τον έλεγχό του και περιμένοντας το μικρό επιθετικό ξέσπασμα, το οποίο ήρθε όταν η άμυνά του είχε εγκλωβίσει τη Ζαλγκίρις πλήρως. Η πρώτη επίθεση της Ευρωλίγκας, αρχίζει να έχει… παρέα και με καλές άμυνες. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Αφήνω τους τρεις δικούς μας, για να πάω σε κάτι το οποίο δεν μπορώ να μην σχολιάσω. Πάρτε όποιον θέλετε που να έχει δει φέτος λίγη Ευρωλίγκα. Πάρτε ένα παιδί 8 χρονών και ρωτήστε το: «Αύριο παίζω με την ΤΣΣΚΑ και λείπουν οι Σμόντις, Σαβρασένκο, Σισκάουσκας και Παπαλουκάς. Πού λες να ρίξει το βάρος της;». Αν υπάρξει έστω κι ένα πιτσιρίκι κάτω των 10 ετών που δεν θα απαντήσει: «Στους Γκόρι και Άντερσεν», τότε δικαιολογώ τον Σπάχια. Επειδή όμως όλοι το ήξεραν, δεν τον δικαιολογώ. Η ΤΣΣΚΑ κατέβηκε με 5 παίκτες στην Ισπανία. Με 5 παίκτες! Ποιοι ήταν οι υπόλοιποι; Οι τεράστιοι Νικίτα Κουρμπάνοφ, Ανατόλι Κασίροφ, Ζακχάρ Πασούτιν, Αρτέμ Ζαμπέλιν και Αντρέι Βορόντσεβιτς. Μιλάμε για επίπεδο… Eurostars Βασιλακόπουλου (με ηγέτη τον Χάτζατζ) και βάλε.

Κι όμως. Ο Σπάχια κατάφερε να χάσει. Έφαγε 23 πόντους, 10 ριμπάουντ και 2 ασίστ από τον Ντέιβιντ Άντερσεν σε 27 (!!!) λεπτά, έφαγε 12 πόντους, 7 ριμπάουντ και 2 ασίστ από τον Μάρκους Γκόρι σε 34 και για κερασάκι δεν μάρκαρε ούτε στην περιφέρεια, όπου ο Τράγιαν Λάνγκτον είχε 23 πόντους με 6/10 τρίποντα. Αλλά είναι λογικό. Είχε 5 ολόκληρους παίκτες η ΤΣΣΚΑ (Ζήσης, Χόλντεν οι άλλοι δύο). Πού να καταλάβει ποιους έπρεπε να κλείσει; Και το απίστευτο; Για να μη λέτε ότι μεροληπτώ και τουλάχιστον ο άνθρωπος έκλεισε τους 2 πλέι μέικερ. Ζήσης και Χόλντεν έπαιξαν για 64 λεπτά και οι δύο μαζί και δεν έκαναν ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ! Δηλαδή, πόσο χειρότερος πρέπει να είναι ένας προπονητής για να απολυθεί;

Αν δεν θέλουν να τον διώξουν στη Βιτόρια, ας κάνουν τη χάρη στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και ας αποχωρήσουν τουλάχιστον από τη διοργάνωση.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Προς τον γνωστό και μη εξαιρετέο δημοσιογράφο που έκανε την αναμετάδοση του Αρμάνι-Μακάμπι. Όχι, το live της Ευρωλίγκας δεν είναι «μακράν το χειρότερο στον κόσμο, όχι μόνο στην Ευρώπη, στον κόσμο». Τον τίτλο αυτό κατέχει επάξια ο Galanis και τα live της Α1. Στην Ευρωλίγκα τουλάχιστον προσπαθούν να διορθώσουν το «κρέμασμα», που έχει μειωθεί αισθητά εδώ και 3 εβδομάδες. Αλλά είπαμε, είναι γνωστό ότι η «παρέα» σου υποστηρίζει πως «ότι είναι ισπανικό και μη βασιλακοπουλικό είναι προϊόν του… διαβόλου».

Αγωνιστική ανθρωπιάς

Η Euroleague συνεχίζει και φέτος τη συνεργασία της με τη UNICEF με κοινό «αντίπαλο» το AIDS. Με σύνθημα «Unite for children, Unite against AIDS» («Ενωμένοι για τα παιδιά, Ενωμένοι εναντίον του AIDS»), η Ευρωλίγκα, η σπουδαιότερη μπασκετική διοργάνωση στην Ευρώπη, επιχειρεί να ευαισθητοποιήσει το αναρίθμητο κοινό της για τη μεγάλη μάστιγα της εποχής μας.

Το AIDS είναι μια ασθένεια που σκοτώνει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Πάνω από 400 νέες περιπτώσεις ασθενών υπολογίστηκαν στην Ελλάδα και φέτος. Αποτελεί αναμφίβολα τη μεγαλύτερη μάστιγα της εποχής μας, κυρίως διότι, εκτός από την παθολογική της σοβαρότητα, είναι μια ασθένεια που μπορεί να προληφθεί σε πολύ μεγάλο ποσοστό. Είναι ουσιαστικά μια πάθηση που έγινε παγκόσμια λόγω της έλλειψης ενημέρωσης και παιδείας μεγάλου ποσοστού ανθρώπων.

Μετά την περυσινή επιτυχή καμπάνια κατά τη διάρκεια του final-4 της Αθήνας, όταν και εκατοντάδες φίλοι του μπάσκετ έκαναν μια μικρή (ο καθένας, μεγάλη συνολικά) δωρεά στέλνοντας ένα απλό sms, φέτος, ενόψει της 1^ης Δεκεμβρίου, παγκόσμιας ημέρας κατά του AIDS, η Ευρωλίγκα αφιέρωσε την 6^η αγωνιστική στη μάχη κατά της ασθένειας. Πριν από τους αγώνες, οι αρχηγοί των ομάδων θα διαβάσουν ένα σύντομο μήνυμα, ενώ αρκετοί παίκτες θα φορούν μπλουζάκι με το λογότυπο της καμπάνιας.

Όλες αυτές οι δραστηριότητες, γίνονται στα πλαίσια του προγράμματος «Euroleague for life». Ανεξάρτητα από τη δημοσιότητα που κερδίζει η διοργάνωση και οι ιθύνοντές της από αυτό το πρόγραμμα, δεν παύει να αποτελεί μια σημαντική πρωτοβουλία και είναι σημαντική αρωγή στις προσπάθειες της UNICEF. Η σημασία του έργου αυτής της οργάνωσης είναι γνωστή και αναμφισβήτητη και είναι καλές ευκαιρίες να ευαισθητοποιείται μεγάλη μερίδα κόσμου με τις συνεργασίες με μεγάλους αθλητικούς φορείς.

Ο κάθε φίλος του μπάσκετ που τον συγκινεί το θέμα μπορεί να κάνει τη δωρεά του στο: http://www.supportunicef.org/site/c.crKQI0PDIsE/b.1079857/k.BF4C/Home.htm, όπου επιλέγετε τη χώρα σας και τον τρόπο κατάθεσης των χρημάτων.

by Dr.Ball

ΥΓ. Το Age of Basketball, εκτός από το σημερινό μας άρθρο, θα έχει στην πρώτη σελίδα του το σύνθημα της καμπάνιας, την 1^η Δεκέμβρη, σε μια προσπάθεια να σταθούμε αρωγοί στην… μπασκετική προσπάθεια καταπολέμησης του AIDS.

Από το Οχάιο στο Πεκίνο

Από την πρώτη στιγμή που φόρεσε τη φανέλα του Ohio State, ο Κώστας Κουφός βάλθηκε να πείσει και τον τελευταίο που αμφέβαλλε για την αξία του. Του πήρε μόλις 5 παιχνίδια για να κερδίσει την αναγνώριση και να κάνει το NCAA (και το NBA και εμάς και…) να μιλάει για την πάρτη του…

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης βρέθηκε στην Αμερική για να τον παρακολουθήσει και γύρισε πίσω σκεφτόμενος πώς θα μπορέσει να τον χωρέσει στη δωδεκάδα της Εθνικής από φέτος. Τόσο ο προπονητής του στο κολέγιο, Θαντ Μάτα, όσο και ο έγκυρος σχολιαστής του ESPN, Άντι Κατζ, δηλώνουν ότι οι δυνατότητες εξέλιξης του Κώστα δεν έχουν ταβάνι.

Τα μέσα ενημέρωσης στην Αμερική υποψιάζονταν από πριν καταλήξει στο Ohio τι παίκτης ήταν ο Κουφός, τώρα όμως, δεν είναι καθόλου φειδωλοί πια στα σχόλιά τους και στο πρόσωπό του βλέπουν τη… βελτιωμένη έκδοση του Όντεν (ο προηγούμενος σέντερ-σταρ του Πανεπιστημίου), ή ένα κράμα Νοβίτσκι – Γκασόλ. Όπως και να έχει, είναι νωρίς φυσικά για τέτοιες συγκρίσεις, αλλά εμάς δε μας ενοχλεί καθόλου να ακούμε τόσο κολακευτικά σχόλια για ένα δικό μας παιδί.

Τα διαπιστευτήριά του στο ελληνικό κοινό τα έδωσε το καλοκαίρι με τη μικρή εθνική και μας άφησε όλους άφωνους (τα είχε γράψει τότε ο Rasheed: «Η Ευρώπη γνώρισε το νέο Σαμπόνις»). Όσοι θελήσαμε να κοιτάξουμε (ή μάλλον να ονειρευτούμε) πιο μακριά φανταστήκαμε στην ίδια γαλανόλευκη πεντάδα τον νέο με τον προηγούμενο παίκτη – αποκάλυψη του ελληνικού μπάσκετ: Κουφό με Σχορτσιανίτη – ποιος θα θέλει να παίζει εναντίον τους;

Έτσι, δεν αντιμετωπίσαμε με έκπληξη το πρώτο προσωπικό βραβείο του Κώστα: παίκτης της εβδομάδας στη, δυνατή, περιφέρεια Big-Ten. Τα πρώτα 5 παιχνίδια του (4-1 το αντίστοιχο ρεκόρ για το Οχάιο) μοιάζουν με εμφανίσεις παίκτη για το νο.1 του draft: 18.6 πόντοι, 8.2 ριμπάουντ, 1.8 τάπες, 1 ασίστ μέσο όρο με 56% στα δίποντα και 46% στα τρίποντα! Και είναι πρωτοετής! Η αλήθεια πάντως είναι ότι μοιάζει πολύ δύσκολο να… γίνει τεταρτοετής αφού από το NBA δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν τέτοιο κελεπούρι να χαραμιστεί 4 χρόνια στα κολέγια.

Ο Κουφός έχει κάνει το πρώτο, σημαντικό βήμα για την καριέρα του. Καθώς μεγαλώνει, φτάνει σε σταυροδρόμι αποφάσεων: draft, ομάδα, Εθνική… Προς το παρόν φαίνεται ώριμος και προσγειωμένος. Το παρελθόν μας έχει δείξει ότι τεράστια ταλέντα μπορεί να χαθούν μέσα σε ένα χρόνο ή ακόμα και σε ένα βράδυ. Στο χέρι του είναι να ανέβει ακόμη ψηλότερα…

“Good night, and good luck”

by BEN

Ποιος κοστολογεί την υγεία;

Τελικά τι σου είναι η ζωή; Όλο το καλοκαίρι συζητούσαμε για το αν ο Γκαρμπαχόσα θα προλάβαινε το Ευρωμπάσκετ. Εδώ είχαμε γράψει άρθρο, ενώ λίγες… χώρες πιο δίπλα, όλοι οι Ισπανοί παρακαλούσαν. Και ο Χόρχε ανάμεσά τους. «Έτρεξε» το πρόγραμμα αποθεραπείας πιο γρήγορα, επέστρεψε περίπου ένα μήνα νωρίτερα του αναμενομένου, δημιούργησε τεράστιες συγκρούσεις δικές του, του ατζέντη του και της ισπανικής ομοσπονδίας με τους Τορόντο Ράπτορς, αλλά τελικά κατάφερε αυτό που ήθελε.

Στο Ευρωμπάσκετ που γινόταν στη χώρα του, ήταν παρών. Ήταν στη δωδεκάδα και είχε την ευκαιρία να κάνει το όνειρο της ζωής του πραγματικότητα. Μπορεί να του έκλεψαν την μπουκιά απ’ το στόμα ο Κιριλένκο με τον Χόλντεν (χεχε…), αλλά ο Γκαρμπαχόσα ήταν ένα ακόμα ιατρικό θαύμα, ένας παίκτης που έσπασε τα χρονόμετρα, διέλυσε τις προβλέψεις και πολύ νωρίτερα απ’ ότι υπολογιζόταν βρέθηκε να ανταγωνίζεται ξανά στο υψηλότερο επίπεδο. Με ποιο τίμημα όμως;

Στην Ισπανία λένε ότι η χρονιά τελείωσε για τον Χόρχε. Στο Τορόντο δεν τολμάνε ούτε να το σκεφτούν, αλλά το φοβούνται, το τρέμουν και το βλέπουν… να έρχεται.

Προφανώς, δεν έχω δει… τις ακτινογραφίες στο πόδι του, για (να τις δώσω στον Dr. Ball και) να βγάλω συμπέρασμα, αλλά δεν είναι δύσκολο να «αναγνώσεις» τα σημάδια. Όσοι είχατε διαβάσει το άρθρο για «Το δράμα του Μπουρστάιν» του BEN, θα είχατε δει σε αυτό να αναφέρεται ένας ειδικός γιατρός στη Βαλτιμόρη. Ο Μαρκ Μάιερσον (το όνομά του) είναι χειρουργός και διευθυντής του Ινστιτούτου για αναδόμηση του ποδιού και του αστραγάλου, στο ιατρικό κέντρο «Mercy» στη Βαλτιμόρη. Εν ολίγοις θεωρείται στους αθλητικούς κύκλους ο νο.1 γιατρός για τραυματισμούς αθλητών σχετικούς με τα πόδια στον κόσμο. Αυτό, ακόμη πιο απλά, σημαίνει ότι είναι ο γιατρός που… κανείς δεν θέλει να επισκεφτεί. Γιατί αν το κάνει, σημαίνει ότι όλοι οι υπόλοιποι έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά. Είναι η έσχατη λύση, ο θαυματοποιός, ο άνθρωπος που λένε ότι μπορεί να διορθώσει ό,τι κανείς άλλος δεν μπορεί σε ένα πόδι.

Και αν ήταν γνωστό εδώ και 2 χρόνια ότι ο Ταλ Μπουρστάιν ζει ένα προσωπικό δράμα, σε σημείο που να πονάει κι όταν περπατάει πια, και η επίσκεψη στο γιατρό αυτό ήταν η τελευταία του ελπίδα, πόσοι φαντάζονταν ότι ο επόμενος Ευρωπαίος που θα τον επισκεπτόταν θα ήταν ο Γκαρμπαχόσα;

Όταν ο Χόρχε έμπαινε στο γήπεδο, παρά τις αιτήσεις για το αντίθετο όλων στο Τορόντο, δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι αυτή τη στιγμή η καριέρα του κρέμεται από μία κλωστή. Ή, μάλλον, κρέμεται από δύο χείλη και το τι θα πουν όταν δουν το πόδι του. Σε συνάρτηση με τα όσα έλεγε ο BEN για την πίεση που ασκείται στους αθλητές, ώστε να επανέλθουν από τραυματισμούς, ποιος μπορεί να κοστολογήσει την καριέρα και την υγεία ενός αθλητή; Γιατί ο Γκαρμπαχόσα δεν… χαιρόταν μόνος του κι έλεγε ότι θα παίξει. Είχε από πίσω του ένα ολόκληρο ιατρικό επιτελείο της ισπανικής ομοσπονδίας που «έκοβε το κεφάλι του» ότι ο παίκτης ήταν έτοιμος. Τα λόγια τους διέρρευσαν στον Τύπο, ο κόσμος ξεσηκώθηκε, η ομοσπονδία άρχισε τις επίσημες δηλώσεις, οι συμπαίκτες το ίδιο και ο παίκτης θα γινόταν προδότης αν πρόσεχε το πόδι του. Είδατε όλοι πώς αντιμετώπισε μερίδα του (καρεκλοκένταυρου και ισχυρού) Τύπου στην Ελλάδα τον Αντώνη Φώτση επειδή είχε σπάσει το δάκτυλο και δεν ήθελε να παίξει στο Ευρωμπάσκετ, σε μια πολύ πιο απλή υπόθεση. Ο Ισπανός φόργουορντ είχε να επιλέξει ανάμεσα στους γιατρούς του Τορόντο και σε εκείνους της ομοσπονδίας, ανάμεσα στους φόβους του και την καρδιά του. Και επέλεξε το δεύτερο. Και τώρα φαίνεται ότι πληρώνει πολύ-πολύ ακριβά το τίμημα. Και κανείς δεν θα λογοδοτήσει γι’ αυτό, γιατί όπως ήδη "διέρρευσε"… «δεν ξέρουμε αν αυτό που νιώθει έχει σχέση με τον περσινό τραυματισμό, το νιώθει 1 πόντο πιο πάνω».

Να περάσουμε και στα σοβαρά νέα της ημέρας; Μία κοπέλα από το Hard Rock Hotel βγήκε και κατηγόρησε τον Ντένις Ρόντμαν ότι πριν από… 1,5 χρόνο της έπιασε τον κώλο, ή μάλλον της έριξε χαστούκι στον κώλο. Το θέμα δεν θα ήταν δυνατόν να μην το κάνει πιο φαιδρό ο ατζέντης του Ρόντμαν: «Δεν έγινε τίποτα. Μπροστά ήταν οι σεκιουριτάδες του ξενοδοχείου. Αν ο Ντένις είχε πειράξει την κοπέλα, θα είχαν αντιδράσει». Και ρωτάω εγώ; Πείτε ότι ήσασταν σεκιουριτάδες σε ξενοδοχείο, αν βλέπατε έναν τύπο 2.08, «φέτες», γυμνασμένο όσο ελάχιστοι στον κόσμο, γεμάτο χαλκάδες και τατουάζ, οξύθυμο και «τσαμπουκά», που ήταν και «celebrity», να πιάνει έναν… κώλο, τι θα κάνατε; Θα του την πέφτατε να τον βγάλετε σηκωτό από το λόμπι, ή θα κάνατε την πάπια και θα λέγατε… «έλα μωρέ, ίσα ίσα που τη βρήκε, μην υπερβάλλουμε. Μα κι αυτή, περπατούσε πολύ κοντά του, εκείνος φταίει;».

Ο ατζέντης του Ρόντμαν συνέχισε εξηγώντας γιατί θεωρεί ότι είναι αστείες οι κατηγορίες προς τον πελάτη του: «Όλοι ξέρουν ότι ο Ντένις δεν είναι ικανός να πειράξει κανέναν, ούτε μύγα». Ναι, είναι αλήθεια, όλοι το ξέρουμε…

Όσο για το… μεγάλο φινάλε; «Μου ακούγεται περίεργο που η κοπέλα το θυμήθηκε 1,5 χρόνο αργότερα». Να και οι θεωρίες συνωμοσίας κατά του Ρόντμαν, γιατί είναι γνωστό ότι το FBI, η CIA, η KBG, η Μοσάντ, η αμερικανική κυβέρνηση και ο σύλλογος… καλοντυμένων και ανθρώπων με γούστο, προσπαθούν εδώ και χρόνια να τον βγάλουν από τη μέση.

by Rasheed.

"Κάποιος να βοηθήσει τον... Καλαϊτζή!"

Η αγωνιστική τελείωσε και την Κυριακή δεν είχαμε έκπληξη σε κανέναν από τους δύο αγώνες. Έκπληξη ούτε στο αποτέλεσμα, ούτε στην εικόνα. Ο Ολυμπιακός δείχνει να έχει βρει ρυθμό και να σκοράρει με τρομερή ευκολία, απλοποιώντας τα ματς με μικρομεσαίες ομάδες Ελλάδας κι Ευρώπης. Το 106-84 επί του Κολοσσού ήταν άλλος ένας υγιεινός περίπατος για τους «ερυθρολεύκους» που δείχνουν καλύτερα στοιχεία από παλιότερες χρονιές.

Καθαρίζουν εύκολα (ή δύσκολα) τους αγώνες με τις μικρότερες ομάδες και φαίνεται από τώρα ότι κανείς στην Α1 δεν μπορεί ούτε για πλάκα να κόψει βαθμούς από τους «αιώνιους». Πιθανότατα, βέβαια, δεν θα τελειώσουν αμφότεροι με 25-1, αλλά όλο και κάποιος (ή και οι δύο) θα στραβοπατήσουν 1-2 φορές. Να δούμε ποια ομάδα θα πιάσει το «λαχείο» να πάρει τον ανέλπιστο βαθμό (πολύτιμος αν σκεφτούμε ότι καμία άλλη δεν θα το έχει καταφέρει).

Ο Ολυμπιακός πέτυχε το εξωπραγματικό, 39 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο του ματς, δηλαδή περισσότερους από όσους είχαν πετύχει ο ΑΓΟΡ, η Ολυμπιάδα, ο ΠΑΟΚ, ο Πανελλήνιος, η ΑΕΚ, το Μαρούσι, ο Αρης, η Ολύμπια, η ΑΕΛ και ο Πανιώνιος στο ημίχρονο των αγώνων τους! Από εκεί και πέρα, ο Κολοσσός ήξερε ότι δεν είχε καμία ελπίδα, καθώς αν μία Ferrari βρει δρόμο για να τρέξει, δεν μπορείς στη συνέχεια να την προσπεράσεις με Zastava.

Ο Γκέρσον για ακόμη έναν αγώνα έκανε συντήρηση στους παίκτες του και αν βγάλουμε το… καθιερωμένο 30λεπτο του Πρίντεζη, όλοι οι υπόλοιποι έπαιξαν από 9 μέχρι 23 λεπτά, με τον Τσακαλίδη να παίζει ένα ημίχρονο για να βρει ρυθμό μετά τον τραυματισμό του. Και μιας και ανέφερα τον Τσακαλίδη, φαίνεται η τεράστια βοήθεια που δίνει στην άμυνα μόνο και μόνο από το γεγονός ότι οι αντίπαλοι, όσο παίζει, επιδίδονται σε… σέντρες μέσα από τη ρακέτα.

Για τον Κολοσσό, το ματς αυτό δεν είναι δείγμα και δεν γίνεται να τον κρίνουμε από αυτό το 40λεπτο ή όποιο από τα υπόλοιπα 3 που θα ακολουθήσουν με τους «αιώνιους».

Στο άλλο ματς, ο Άρης πήρε αυτό που ήθελε, έσπασε το σερί των 4 ηττών (Παναθηναϊκός, Λιέτουβος, Πανιώνιος, Αρμάνι), αλλά δεν ικανοποίησε. Ο Ράιτ έδειξε μαζεμένα τα στοιχεία που σε άλλα ματς φαίνονταν μόνο σε πεντάλεπτες εκρήξεις και οδήγησε τον «αυτοκράτορα» στη νίκη. Βέβαια, ακόμη και με το Μαρούσι, φαίνεται η έλλειψη ενός ψηλού, μιας και οι τρεις ψηλοί του Αμαρουσίου (Γλυνιαδάκης, Μπράιαντ και Καϊμακόγλου) πέτυχαν το 56% των πόντων της ομάδας τους (35 από τους 63) και μάλιστα με 60% ευστοχία στα δίποντα.

Ο Χέρμπερτ δήλωσε ότι αναζητά έναν πλέι μέικερ για να βοηθήσει τον… Καλαϊτζή και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι δεν έχει πάρει χαμπάρι τι είναι ο Καστλ. Ο Αμερικανός πάει στα 36 του, αλλά δεν το θεωρώ δικαιολογία, ξέροντας τη ζωή και τη γυμναστική που κάνει. Ο Καστλ είναι πεσμένος, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι δεν ξεκουράστηκε το καλοκαίρι παίζοντας με την εθνική Βοσνίας. Ο Χέρμπερτ δεν τον πρόσεξε στην προετοιμασία και τώρα το πληρώνει.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, με τον Καστλ να χρειάζεται πια (μέσα σε αγωνιστικούς ρυθμούς και διπλές προπονήσεις) γύρω στους 2-3 μήνες για να ξεκουραστεί και να έρθει στην κατάσταση που θα έπρεπε να είναι, ο Άρης θα κάνει λάθος αν πάρει πλέι μέικερ.

Δεν είναι ότι δεν χρειάζεται, αλλά όταν έχεις 3-4 ελλείψεις κοιτάς πρώτα αυτή που σε πονάει περισσότερο. Όχι, να μη φαίνεται το δικό σου λάθος. Ο Άρης έχει ελλείψεις στο 3, στον άσο και στους ψηλούς. Εφόσον ο Τσαϊρέλης δεν θα παίξει φέτος, θα έπρεπε να αποκτηθεί και τέταρτος ψηλός. Μην πάτε μακριά. Με το σχεδιασμό στους ξένους να έχει γίνει, χρειαζόταν Έλληνας. Ελεύθεροι τον Οκτώβριο ήταν και ο Γλυνιαδάκης και ο Σούλης. Αμφότεροι θα ήταν χρήσιμοι για τον Άρη. Στο 3 και με δεδομένο ότι ο Τέρι θα αργήσει να παίξει στην Α1 (έχει ήδη χάσει το 23% της κανονικής περιόδου), μπορούσε να αποκτηθεί ο κοινοτικός που λείπει από το ρόστερ (παίζουν 5 ξένοι στην Α1). Όσο για την κίνηση που θα ανέβαζε τον Άρη επίπεδο; Τέτοιες ευκαιρίες είναι σπάνιες, αλλά κρύβονται συνήθως σε προφανή μέρη. Πέρσι το έκανε ο Πανιώνιος με τον Αρσλάν στα μισά της χρονιάς. Φέτος, θα μπορούσε να το κάνει ο Άρης με τον Τσενκ Ακιόλ (20, 2.00). Είτε ως προσθήκη (στην Ευρωλίγκα από τον δεύτερο γύρο), είτε στη θέση του Σεραπίνας, ο οποίος έκανε 3 ματς στα περσινά πλέι οφ και πήρε συμβόλαιο για δεύτερο έτος. Ο Ακιόλ έχει ήδη 3 χρόνια εμπειρία Ευρωλίγκας (φέτος διανύει το 4ο) και είναι από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην Τουρκία. Ομάδες μέτριου οικονομικού επιπέδου (όπως ο Άρης) δεν πρέπει να αφήνουν τέτοιες ευκαιρίες να πάνε χαμένες. Γιατί δεν μπορεί κανείς να με πείσει ότι ο Ακιόλ είναι ένας παίκτης που έχει τη δυνατότητα να τον πάρει ο ΠΑΟΚ, αλλά όχι ο Άρης (δεν σχολιάζω καν το «Περιμένετε να βρούμε 30.000 ευρώ και κλείνει η μετεγγραφή», που είπαν από τον δικέφαλο όταν συμφώνησαν με τον παίκτη).

Όμως, με το ρόστερ σε αυτό το επίπεδο, δεν παίρνεις άσο. Έχεις Καστλ, Καλαϊτζή, Παντελιάδη, τον Ράιτ που μπορεί να βοηθήσει και τον Ηλιάδη, που επίσης μπορεί να βοηθήσει υπό προϋποθέσεις στο κατέβασμα. Αλλού πονάς περισσότερο.

Γιατί αν προσθέσεις άσο, όλη η ομάδα θα μπερδευτεί. Ποιος θα παίζει Α1 όταν πάρει ο Τέρι διαβατήριο; Ο καινούργιος, ο Τέρι ή ο Καστλ; Εκτός κι αν έχει ήδη αποφασιστεί η αποπομπή του… μπαρόβιου Τέρι. Οπότε και πάλι γυρνάμε στο… χρειάζεσαι τριάρι. Στην Ευρωλίγκα χωρίς τριάρι (έστω όχι καθαρό) δεν πας πουθενά.

by Rasheed.

Ο ρατσισμός των αδιάφορων

Με απίστευτα παιχνίδια ξεκίνησε η 6^η αγωνιστική και όποιος έκατσε το απόγευμα του Σαββάτου σπίτι να τα δει (ή πήγε στο γήπεδο) ήταν πολύ τυχερός. Τρεις από τους 5 αγώνες κρίθηκαν στο τελευταίο σουτ, ενώ ο ένας από αυτούς είχε πρώτα πάει στην παράταση με καλάθι στην εκπνοή του.

Ο Πανελλήνιος, πιο δύσκολα απ’ ότι υπολόγιζε και ο ίδιος, κέρδισε την ΑΕΚ στην παράταση με 77-75, αφού το τρίποντο του Έιβερι στην εκπνοή δεν βρήκε στόχο. Στο τέλος του κανονικού αγώνα, ο Κυρίτσης είχε αστοχήσει στη δεύτερη βολή από το ζεύγος που εκτέλεσε και ο Ουέσον με επιθετικό ριμπάουντ και φόλοου έστελνε τις δύο ομάδες στο έξτρα πεντάλεπτο, όπου τον Πανελλήνιο οδήγησε ο Γκράντι. Οι δύο ομάδες φάνηκαν ισοδύναμες και το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες, τη διαχείριση του υλικού από τους δύο προπονητές και, φυσικά, την τύχη. Βέβαια, αν ο Πανελλήνιος είχε χάσει, δεν θα του έφταιγε κανείς, καθώς το ματς ήταν «δικό του», όπως εξελίχθηκε.

Στη Λάρισα, ο Πανιώνιος κέρδισε με 65-67 την ΑΕΛ, αφού ο Παπανικολόπουλος αστόχησε μόνος του σε σουτ τριών πόντων στην τελευταία επίθεση και ο Καραβανάς δεν πρόλαβε (απολύτως φυσιολογικά για σέντερ) να σουτάρει σε 6 δέκατα του δευτερολέπτου στην εκπνοή του ματς.

Στην Πυλαία, το Αιγάλεω έκανε το 5/6 και βύθισε ακόμη περισσότερο τον ΠΑΟΚ, αφού πρώτα του έδωσε το δικαίωμα να ελπίζει. Ο Βεργίνης με τρίποντο έγραψε το 71-70, ο (φοβερός και πάλι) Τζάαμπερ αστόχησε με 6 δευτερόλεπτα να απομένουν και ο Μπρέισι, που μέχρι τότε είχε 2 πόντους, πήρε την μπάλα, απέφυγε 3 παίκτες και σούταρε από τα 5 μέτρα στην εκπνοή για το 71-72. Το Σίτι προηγήθηκε με 20 πόντους και ισοφαρίστηκε σε χρόνο-ρεκόρ. Ο ΠΑΟΚ έπιασε πάτο και θα έχει πρόβλημα. Όσο για το ωραίο της βραδιάς; Περίπου 200 φίλοι του Σίτι ξεκίνησαν από τη συνοικία τους για το αεροδρόμιο, ώστε να υποδεχτούν και να αποθεώσουν τους παίκτες της ομάδας τους!

Για να δούμε και τα άλλα ματς, πριν επανέλθω στα τρία θρίλερ, ο Παναθηναϊκός έκανε περίπατο (94-56) με τη φοβισμένη Ολύμπια, που παρουσιάστηκε τόσο κατώτερη των προσδοκιών, ώστε καλύτερα να μην είχε παρουσιαστεί καθόλου. Δεν θα ασχοληθώ καν με το γεγονός ότι οι «πράσινοι» έκαναν 5,5 λεπτά να σκοράρουν στην τελευταία περίοδο, καθώς και πάλι η Ολύμπια ήταν τραγική, αλλά και γιατί κανείς δεν τους ανάγκασε να φορτσάρουν επί 40 λεπτά για δεύτερο συνεχόμενο ματς σε 3 ημέρες. Σοβαροί να είμαστε. Έχουμε ακόμη Νοέμβριο. Όσο για την Ολύμπια; Να ευχαριστεί τον Ομπράντοβιτς, που δεν θέλησε να πάρει τάιμ άουτ με το σκορ στο 77-42, όταν έβλεπε ότι οι παίκτες του επί πεντέμισι λεπτά δεν κρατούσαν ούτε τα προσχήματα. Γιατί αν συνέχιζε στους ίδιους ρυθμούς το «τριφύλλι», το 105-50 δεν έμοιαζε καθόλου απίθανο (και καθόλου τιμητικό για τους πορτοκαλί).

Στην Κρήτη το μπάσκετ κακοποιήθηκε, αλλά κάτι τέτοιο ήταν απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο. Απ’ τη μία πλευρά η ομάδα που δεν είχε κερδίσει ακόμα και από την άλλη η ομάδα που άλλαξε προπονητή τώρα, δεν έχει ένα ξένο και… διώχνει και τον άλλο. Τελικά, οι ουραγοί κέρδισαν με 51-57, αλλά αμφότεροι ετοιμάζουν αλλαγές.

Το ζουμί της ημέρας βρίσκεται στα όσα έγιναν στη Λάρισα. Ο Λάτσιος, πρόεδρος της ΑΕΛ, μίλησε μέχρι και για ρατσισμό από τον ΕΣΑΚΕ και τους διαιτητές στην αντιμετώπιση της ομάδας του. Εντάξει, δεν ξέρω αν ήταν ρατσισμός των… κακών Αθηναίων, που ήθελαν να βλάψουν τους καλούς επαρχιώτες, ο λόγος που αδικήθηκε η ΑΕΛ, αλλά οι κατηγορίες είναι σοβαρές. Και το κακό είναι ότι ο ΕΣΑΚΕ, η ΕΟΚ και η ΚΕΔ δεν ενδιαφέρονται να τις αλλάξουν. Τι εννοώ;

Ας τα πάρω με τη σειρά, γιατί όσοι δεν είδαν το ματς, θα δυσκολεύονται. Η ΑΕΛ αδικήθηκε σε αρκετές φάσεις του ματς, βέβαια είχε την ευκαιρία να το πάρει, ακόμη κι έτσι. Όμως, ας μείνουμε στο «αδικήθηκε», αφού ισχύει. Οι τρεις διαιτητές του ματς ήταν Αθηναίοι: Ζαβλανός, Πηλοΐδης και Καλδίρης. Έπαιζαν μια ομάδα της Λάρισας και μία της Αθήνας. Προσωπικά, θεωρώ αστείο τον ισχυρισμό ότι οι τρεις εν λόγω διαιτητές είχαν ρατσισμό απέναντι στην ομάδα της επαρχίας και γι’ αυτό ευνόησαν την αθηναϊκή ομάδα, τον Πανιώνιο. Οι λόγοι συνήθως δεν χρειάζεται να είναι τόσο… κοινωνικοί για να αδικηθεί κάποιος. Όμως, όταν είσαι η ΚΕΔ ή ο ΕΣΑΚΕ (ή η ΕΟΚ στο Κύπελλο) κάτι τέτοια στον ορισμό των διαιτητών οφείλεις να τα προσέχεις (ανεξαρτήτως αν αδικηθεί τελικά κάποιος). Αν είχε οριστεί ένας διαιτητής από τη Θεσσαλονίκη ας πούμε, δεν θα κάναμε αυτή τη συζήτηση τώρα. Βέβαια, και επιστρέφουμε στην κουβέντα που είχαμε πριν από λίγες ημέρες, αυτές είναι σημαντικές λεπτομέρειες για μία λίγκα που δείχνει ότι οργανωτικά και διοικητικά σέβεται τον εαυτό της και έχει ανθρώπους κύρους να τη διοικούν. Κάτι που δεν συμβαίνει στη δικιά μας. Γιατί, προφανώς, τα δικά μας "κεφάλια" της λίγκας αδιαφορούν να προσέξουν τόσο... μικρές λεπτομέρειες.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Η εικόνα του Γκράντι να γελάει σαν παιδί πνιγμένος στις αγκαλιές των μικρών του θαυμαστών είναι από τα πιο ελπιδοφόρα μηνύματα στο φετινό πρωτάθλημα. Έτσι πρέπει να τελειώνει ένα ντέρμπι.

Το fan club του Λάζου!

Ο παίκτης – κολόνα της Εθνικής στις μεγάλες της επιτυχίες απέκτησε πρόσφατα το δικό του Σύλλογο Φίλων! Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, ένας από τους πλέον επιτυχημένους σύγχρονους Έλληνες μπασκετμπολίστες μπορεί να πάρει κουράγιο στην προσπάθειά του να εγκλιματιστεί πλήρως στη Ρεάλ Μαδρίτης, από μια ομάδα ανθρώπων που δηλώνουν ότι… τον γουστάρουν!

Ένα πολύ καλά οργανωμένο site είναι η βάση του Fan Club και βρίσκεται στον ιστότοπο: http://papadopoulos.fanclub.googlepages.com/ (στο εξής θα το βρίσκετε και στη λίστα με τους web friends μας). Στην πραγματικότητα, με το «μάτι» του δικού μας blog, το συγκεκριμένο site είναι από τα καλύτερα ελληνικά sites αφιερωμένα σε κάποιον αθλητή. Περιλαμβάνει τα πάντα για την καριέρα του, πολλά στατιστικά, φωτογραφίες, βίντεο, ακόμη και guestbook, και όλα αυτά σε μια μορφή που καθιστά εύκολη την πλοήγηση παρότι είναι σε googlepages. Οι δημιουργοί προσφέρουν επίσης wallpaper και poster του Λάζου. Επιπλέον απόδειξη της σημαντικής προσπάθειας που έχει καταβληθεί είναι και η πληρέστατη αγγλική βερσιόν του site, πράγμα σπάνιο για ελληνικό ιστότοπο. Προσέξτε τις λεπτομέρειες: στην πρώτη σελίδα υπάρχουν 2 ρολόγια που δείχνουν την ώρα Ελλάδας και την ώρα Ισπανίας!

Τα πρώτα δείγματα από το Σύλλογο Φίλων του Λάζου δείχνουν ότι οι άνθρωποι που… κινούν τα νήματα δε θέλουν να περιοριστούν στον τίτλο «ανεπίσημο» fan club και απ’ ό,τι φαίνεται ετοιμάζουν… κρούση στον ίδιο τον αγαπημένο τους μπασκετμπολίστα!

Πέρα από το ευχάριστο του θέματος, είναι σημαντικό για τους παίκτες που επανέφεραν ουσιαστικά την Εθνική ομάδα στην αφρόκρεμα να βλέπουν ότι έχουν τη στήριξη του κόσμου. Ιδιαίτερα για τον Λάζο, που είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση παίκτη, που έχει παρουσιάσει θεαματική βελτίωση στη διάρκεια της καριέρας του, έχει αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση και πήρε μια καλή μετεγγραφή το καλοκαίρι, είναι ωραίο που υπάρχουν άνθρωποι που εκτιμούν την προσφορά του στο χώρο. Σίγουρα, η συγκεκριμένη προσπάθεια είναι στην αρχή της ακόμη, αλλά πιστεύουμε ότι θα συναντήσει στήριξη.

Κάτι επίσης που πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι βλέπουμε το ενδιαφέρον του κόσμου για το μπάσκετ συνεχώς να αυξάνεται και το άθλημα να κερδίζει νέους φίλους. Η νέα Εποχή του Μπάσκετ που προανήγγειλε και το blog μας, απ’ ό,τι φαίνεται είναι μόνο στην αρχή της!

Ο υπογράφων δεν έκρυψε ποτέ τη συμπάθειά του για τον Λάζο και πάντα θα χαιρετίζουμε ανάλογες προσπάθειες. Ευχόμαστε καλή επιτυχία στην προσπάθεια των ιδρυτών του fan club!

“Good night, and good luck”

by BEN

- Απλώς να προσθέσω εδώ ότι απ’ ότι είδα όταν επισκέφτηκα το site, η δουλειά στο fan club είναι άκρως επαγγελματική, καθώς δεν υπάρχουν πουθενά αλλού τόσες πληροφορίες για την καριέρα, αλλά και όλα τα στατιστικά του Λάζου συγκεντρωμένα. Επίσης, υπάρχει συνεχής ανανέωση των στατιστικών μετά από κάθε (!) αγώνα του Παπαδόπουλου, αλλά και ροή ειδήσεων για τον Λάζο. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η ύπαρξη αγγλικής βερσιόν στο fan club. Αυτά στέλνουν το συγκεκριμένο fan club, ίσως στην κορυφή στο είδος του.

by Rasheed

...δι' απαγχονισμού!

Ο ΕΣΑΚΕ, διαμέσου ενός... τεράστιου κομισάριού του, του κ. Αρβανιτίδη, τιμώρησε τον Ολυμπιακό και την Ολύμπια με πρόστιμο, επειδή οι άνθρωποι του τεχνικού επιτελείου των δύο ομάδων, δεν φορούσαν στο λαιμό τη διαπίστευσή τους κατά τη διάρκεια του μεταξύ τους αγώνα! Ο Ολυμπιακός τιμωρήθηκε με 7.000€ γιατί είχε 7 άτομα που δεν φορούσαν διαπίστευση, ενώ η Ολύμπια με 5.000€ γιατί είχε 5. Εκτός από το γελοίο του πράγματος, το οποίο μόνο να μειώσει μπορεί την ελάχιστη σοβαρότητα του πρωταθλήματός μας, το θέμα είναι και επικίνδυνο.

Ο Ολυμπιακός και η Ολύμπια είναι οι δύο ομάδες που συγκρούστηκαν με τον ΕΣΑΚΕ τον τελευταίο καιρό. Η Ολύμπια διαμέσου του προπονητή της, Γιώργου Μπαρτζώκα, που κατηγόρησε (αληθώς και δικαίως) τον πρόεδρο του ΕΣΑΚΕ, Βασίλη Οικονομίδη, ότι τον εξύβρισε κατά τη διάρκεια του ΠΑΟΚ-Ολύμπια, και ο Ολυμπιακός επειδή εδώ και λίγους μήνες «φωνάζει» πολύ και πήγε μέχρι και στα ποινικά δικαστήρια απόφασή (ουσιαστικά) της λίγκας.

Και βέβαια, ο ΕΣΑΚΕ αναλογίστηκε πόσο επικίνδυνο και κατάπτυστο είναι ο Μπαρτζώκας, ο Γκέρσον, ο Ελληνιάδης και ο Σφαιρόπουλος να μην φοράνε τις διαπιστεύσεις στο λαιμό τους και αποφάσισε να τους τιμωρήσει παραδειγματικά, προκειμένου να τους συνετίσει.

Φυσικά, αν πάρουμε το βίντεο από όλους τους μέχρι τώρα αγώνες της χρονιάς όλων των ομάδων (τουτέστιν έως τώρα 35 ματς), θα δούμε ότι αν τιμωρούσαμε με 1.000€ κάθε άνθρωπο ομάδας που ήταν στον πάγκο χωρίς διαπίστευση στο λαιμό, θα μαζεύαμε άνετα καμιά εκατοστή χιλιάδες.

Όμως, κανείς δεν είχε τιμωρηθεί για το απαράδεκτο αυτό παράπτωμα έως τώρα. Και εγώ θέτω μερικά εύλογα ερωτήματα. Πού ξέρουμε εμείς κύριε Μπαρτζώκα ότι είστε όντως εσείς στον πάγκο, εφόσον δεν φοράτε το καρτελάκι; Και ο Γκέρσον, είναι όντως ο Γκέρσον; Ή μήπως είναι συνωμοσία της Μοσάντ για να έχουν κατάσκοπο στα γήπεδα της Α1; Κι αυτός ο Ελληνιάδης, δεν μοιάζει με τον παίκτη που ξέραμε. Κι εντάξει, εμείς παρακολουθούμε πολύ μπάσκετ και έχουμε εμπεδώσει τις... φάτσες σας. Ο απλός, καθημερινός χούλιγκαν των γηπέδων όμως; Δεν το καταλαβαίνει ο Μπαρτζώκας ότι αν δεν φοράει διαπίστευση στο λαιμό, όλοι θα πιστεύουν ότι είναι εξωγηπεδικός, εξωομαδικός, εξωδιοικητικός, έξω-δεξιά, και ό,τι άλλο, και θα έχουμε «ντου» στο γήπεδο, επεισόδια, συνθήματα σε βάρος της ανοχής της Πολιτείας, παρακράτος, αντιδράσεις κατά της ανικανότητας της αστυνομίας, κτλ;

Μη γελάτε, το θέμα είναι σοβαρό. Πώς αφήνει η ελληνική αστυνομία ένα κύριο σαν τον Μπαρτζώκα και ένα σαν τον Γκέρσον να κάτσουν στα όρια του αγωνιστικού χώρου χωρίς διαπιστεύσεις; Κι αν χτυπήσουν τους παίκτες; Ο Γκέρσον δεν ήταν που είχε πάρει ένα ραβδί πέρσι στο Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός; Αν το επαναλάβει και μάλιστα ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΣΗ; Ποιος μου εγγυάται ότι δεν θα χτυπήσει ας πούμε τον Διαμαντίδη; Να γκρεμίσει σε μία στιγμή τα όνειρα ολόκληρου του έθνους για χρυσό στην Ολυμπιάδα;

Επειδή δεν έχει λόγο να στηλιτεύεις χωρίς να προτείνεις, ακολουθεί μία σειρά εισηγήσεων του Age of Basketball προς τον ΕΣΑΚΕ και τον Βασίλη Οικονομίδη. Προτείνουμε:

1. Να γίνει υποχρεωτικό να φέρουν τη διαπίστευση στο λαιμό τους ΚΑΙ οι παίκτες κατά τη διάρκεια του αγώνα (είτε παίζουν είτε κάθονται στον πάγκο). Ποιος φίλαθλος τους ξέρει όλους με το ονοματεπώνυμό τους και δεν μπερδεύεται;

2. Όποιος προπονητής, αθλητής, γιατρός, βοηθός ή... φροντιστής δεν φέρει διαπίστευση στο λαιμό του να ακινητοποιείται αυτομάτως από την αστυνομία και να υποβάλλεται σε συνεχές ηλεκτροσόκ έως ότου ομολογήσει είτε την αληθινή του ταυτότητα είτε το ποιον πήγε να σκοτώσει στο γήπεδο.

3. Η διαδικασία του ηλεκτροσόκ να προβάλλεται ζωντανά από την τηλεόραση προς γνώση και συμμόρφωση όλων.

4. Η τιμωρία να ονομαστεί «Ηλεκτροσόκ Γ. Μπαρτζώκας-Π. Γκέρσον» προς τιμήν των πρώτων που παραβίασαν τον δρακόντειο νόμο και ξεμπροστιάστηκαν από τον ΕΣΑΚΕ.

5. Όποιος τολμήσει να βάλει τη διαπίστευση στην κωλότσεπη, στην καρέκλα δίπλα του, σε τσέπη στο σακάκι, στην τσάντα με τα δελτία, κτλ, να θεωρείται ότι προσβάλλει το κύρος του πρωταθλήματος και της διοργανώτριας αρχής και να λούζεται με πίσσα και πούπουλα.

6. Στις τρεις παραβιάσεις, ο ένοχος να τιμωρείται με δημόσιο απαγχονισμό στο κέντρο του γηπέδου.

Και βεβαίως, επειδή δεν γίνεται να διαιωνίζονται καταστάσεις απαιτούμε να αφαιρεθεί το προπονητικό δίπλωμα των Μπαρτζώκα-Γκέρσον και να τιμωρηθούν με δια βίου αποκλεισμό από όλα τα γήπεδα της Ελλάδας. Επίσης, ο Ολυμπιακός και η Ολύμπια να αποβληθούν από το πρωτάθλημα και να διαλυθούν, υποβιβαζόμενες στην Α' ΕΣΚΑΝΑ (και δεν μας ενδιαφέρει που η Ολύμπια θα χρειάζεται να ταξιδεύει τη μισή Ελλάδα για να παίζει στην Αττική).

by Rasheed.

Υ.Γ.: Ο Γιάκα Λάκοβιτς «άγγιξε» το triple-double στο Μπαρτσελόνα-Ρεάλ με 14 πόντους, 10 ριμπάουντ και 7 ασίστ, με 1 λάθος και 8 κερδισμένα φάουλ. Παιχταράς από τους λίγους…

Υ.Υ.Γ.: Δύσκολη μέρα ξημερώνει την Παρασκευή για τον G.H. (Τζι-Έιτς) στη μπασκετομάνα…

Κατοστάρες και ηδονή!

Οι «αιώνιοι» έδωσαν παράσταση άνευ προηγουμένου την Τετάρτη το βράδυ, αφήνοντας άναυδη την Ευρώπη για τη δύναμη, τις δυνατότητες και το ταβάνι (υπάρχει;) των δύο αυτών ομάδων. Αρχίζοντας από τον αντίλογο, οι δύο αντίπαλοι είναι μέτριες, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι κάθε ματς στην Ευρωλίγκα μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ δύσκολο ανεξαρτήτως αντιπάλου (π.χ. Μπαμπέργκ για Παναθηναϊκό, Ολίμπια για Ολυμπιακό).

Οι «αιώνιοι» πέτυχαν 232 (!) πόντους και κέρδισαν με διαφορά 84 (!) πόντων! Μπορεί αυτό να είναι αδόκιμο ως σύνολο, αλλά εκτός των συνόρων απόψε βλέπουν… Ελλάδα και μένουν με το στόμα ανοικτό. Οι δύο επιδόσεις ήταν παρεμφερείς. Ο Παναθηναϊκός πέτυχε 14 περισσότερους πόντους, αλλά ο Ολυμπιακός δέχτηκε 18 λιγότερους, οπότε στα ίδια ερχόμαστε. 123 ο ένας, 109 ο άλλος στην επίθεση, 83 ο ένας, 65 ο άλλος στην άμυνα.

Ας δούμε λίγο τα αριθμητικά στοιχεία της «τρελής» Τετάρτης:

- 5 απουσίες είχε ο Ολυμπιακός: Γκριρ, Τσακαλίδης, Σχορτσιανίτης, Σεϊμπούτις και Μαυροκεφαλίδης έμειναν εκτός και ο Κιζέφσκι (προπονητής της Προκόμ) ευχαριστεί το θεό γι’ αυτό!

- 123 πόντους πέτυχε ο Παναθηναϊκός, ρεκόρ στην ιστορία της Ευρωλίγκας για ομάδα που αγωνίζεται εκτός έδρας!

- 11 παίκτες έπαιξαν και σκόραραν από κάθε ομάδα: ο Ολυμπιακός παρατάχθηκε με 11αδα, ενώ από τον Παναθηναϊκό έπαιξε αλλά δεν σκόραρε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης.

- 26:17 κάθισε στο παρκέ ο Γιάννης Μπουρούσης και ήταν ο παίκτης και από τις δύο ομάδες που έπαιξε περισσότερο. 22:58 έπαιξε ο Άντριγια Ζίζιτς, που έμεινε στο παρκέ περισσότερο από κάθε άλλο «πράσινο».

- 41 ranking έκανε ο Άρβιντας Ματσουκιάουσκας (Ματσκιουάουσκας, Μακουτσάουσκας ή όπως αλλιώς τον έχει πει ως τώρα ο «άνθρωπος που έκοψε το μπάσκετ στον Γκάλη»). Ο Λιθουανός έμεινε στο παρκέ μόλις 25:31, αλλά πρόσφερε μία αξέχαστη εμφάνιση σε όσους φίλους του μπάσκετ είδαν τον αγώνα: 27 πόντοι, 2 ριμπάουντ, 5 ασίστ, 2 κλεψίματα, 1 τάπα, 8 κερδισμένα φάουλ, 6/7 δίποντα, 2/4 τρίποντα και 9/9 βολές!

- 10/10 δίποντα (και 6/7 βολές) είχε ο Άντριγια Ζίζιτς που έπαιζε λες και είχε απέναντί του ψηλούς εφηβικής ομάδας!

- 8 ασίστ μοίρασε ο Σάνι Μπετσίροβιτς και 7 ο Βασίλης Σπανούλης!

- 100% είχε ο Ολυμπιακός στις βολές με 15/15!

- 73% είχε ο Παναθηναϊκός στα δίποντα με 33/45!

- 6 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων είχαν οι «πράσινοι», 4 ο Ολυμπιακός!

- 16 κλεψίματα έκαναν οι παίκτες του Πίνι Γκέρσον!

- 33 ασίστ μοίρασαν οι «πράσινοι»!

- 40 λεπτά κράτησε το καθένα από τα δύο ματς, αλλά δεν υπήρχε ούτε ένας που ήθελε να τελειώσουν!

by Lord of the Stats

Madness? This is NYK!

Στη Νέα Υόρκη, τα πράγματα φαίνεται να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Η καρέκλα του Αϊζάια Τόμας τρίζει περισσότερο από πόρτα σε στοιχειωμένο σπίτι (το Age of Basketball είχε προειδοποιήσει ήδη πριν από την έναρξη της χρονιάς), ο Τόμας δεν διευκολύνει τον εαυτό του αν και προσπαθεί να διατηρήσει χαμηλό προφίλ, οι παίκτες δεν ξέρουν τι θέλουν, ο Μάρμπερι… μειδιά, ο πρόεδρος «βουλιάζει», τα ονόματα πέφτουν βροχή, οι φήμες μιλούν για απόλυση του Τόμας μετά το ματς με το Ντιτρόιτ (Πέμπτη ξημερώματα), αν οι Νικς χάσουν με μεγάλη διαφορά και μία ομάδα που έχει 2-7 αυτή τη στιγμή, τραβάει όλα τα βλέμματα πάνω της.

Η κατάσταση έχει γίνει τραγελαφική σε τέτοιο βαθμό που οι φίλοι της ομάδας και τα μέντια που την παρακολουθούν να έχουν ανακαλύψει το… Dolan Slumpfactor, το οποίο θα καθορίσει πότε θα απολυθεί ο Τόμας. Ο Τζέιμς Ντόλαν είναι ο ιδιοκτήτης των Νικς, και το Slumpfactor είναι το… πόσο βυθίζεται στην καρέκλα του (σταδιακά όλο και περισσότερο) στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν όσο οι Νικς μένουν πίσω στο σκορ! Οι φήμες λένε ότι το Slumpfactor θα φτάσει (με μάξιμουμ βούλιαγμα το 10) στο… 11 μετά από ενδεχόμενη ήττα από Γκόλντεν Στέιτ και Ντιτρόιτ και αυτό θα σημάνει την αποπομπή του Τόμας.

Ο Ντόνι Ουόλς, προς το παρόν στους Ιντιάνα Πέισερς, φεύγει από την Ιντιάνα το καλοκαίρι και μέσω… ανώνυμης πηγής διεμήνυσε ότι θα τον ενδιέφερε να αναλάβει πρόεδρος (των θεμάτων που αφορούν το μπάσκετ) στη Νέα Υόρκη. Ο Ουόλς θα σημάνει αυτόματα και το τέλος του Τόμας (αν έχει αντέξει μέχρι τότε). Ο Ουόλς είχε απολύσει τον Τόμας και από την Ιντιάνα και τον είχε αντικαταστήσει με τον Ρικ Κάρλαιλ (το 2003). Αν αναλάβει τους Νικς, ο Καρλάιλ γίνεται αυτομάτως φαβορί για να καθίσει στον πάγκο, αντικαθιστώντας για 2^η φορά τον Τόμας.

Βέβαια, αν ο Τόμας απολυθεί, τώρα το πιθανότερο είναι ο Χερμπ Ουίλιαμς να συνεχίσει ως πρώτος προπονητής προσωρινά και όλη η Νέα Υόρκη να αρχίσει τις… δεήσεις παρακαλώντας τον Φιλ Τζάκσον να απορρίψει τη διετή ανανέωση με τους Λος Άντζελες Λέικερς, ώστε το καλοκαίρι να πάρει στα χέρια του τους Νικς.

Όσο για τους παίκτες; Ο Τζαμάλ Κρόφορντ, περιγράφοντας την αφοσίωση και την στήριξη των παικτών στον Τόμας είπε: «Είναι πολύ μεγάλη (σ.σ. η… στήριξη προς τον Τόμας). Εκείνος μας έφερε όλους εδώ και όλοι μας του είμαστε πιστοί».

Πώς… απάντησε ο Τόμας σε αυτή τη δήλωση; Διώχνοντας τη Δευτέρα όλους (!!!) τους παίκτες από την προπόνηση, επειδή δεν προσπαθούσαν αρκετά. Βέβαια, αφού τους έστειλε όλους στα αποδυτήρια και ωρυόταν, λίγο αργότερα τους κάλεσε πίσω στο γήπεδο και συνέχισε την προπόνηση…

Πάντως, το θέμα είναι και εξωαγωνιστικό, μιας και οι Νικς θεωρούνται η βιτρίνα του NBA, λόγω της πόλης που αγωνίζονται. Και η βιτρίνα «έσπασε» με το σκάνδαλο περί σεξουαλική παρενόχλησης που βγήκε προς τα έξω λίγο πριν την αρχή της χρονιάς. Οι δημοσιογράφοι έφτασαν στο σημείο να ρωτήσουν τον Στερν πώς νιώθει που η βιτρίνα του πρωταθλήματός του «έχει γίνει τσίρκο»; Ο ισχυρός άντρας της λίγκας τεχνηέντως απέφυγε να απαντήσει και το έριξε στο χιούμορ, αλλά το πρόβλημα με τους Νικς υπάρχει και ο Τόμας είναι το εύκολο θύμα. Βέβαια, ένας άνθρωπος που (κακώς) δεν απολύθηκε όταν καταδικάστηκε για σεξουαλική παρενόχληση, είναι εύκολο να απολυθεί για 2-3 ήττες;

Αν οι Ουόριορς περάσουν από το Μάντισον με διπλό, μάλλον ο Τόμας δεν τη βγάζει την εβδομάδα. Αν όχι, και οι Νικς αρχίσουν πάλι να κερδίζουν, ίσως όλα αυτά μπουν στο συρτάρι. Και για να κλείσουμε με κάτι… ευχάριστο (πάντα ένα καλό τέλος σε ένα παραμύθι είναι ευχάριστο); Όλα δείχνουν ότι ο Στέφον Μάρμπερι θα ξεκινήσει το βράδυ απέναντι στους Ουόριορς βασικός.

by Rasheed.

«Manu Verdadera Pasion»

Η νέα σεζόν στο NBA μετράει ήδη 10 αγώνες για τους Σπερς και τα πρώτα συμπεράσματα για το πώς θα κυλήσει η χρονιά έχουν αρχίσει να διαφαίνονται. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι ο νέος ρόλος του Μανού Τζινόμπιλι. Ο σύγχρονος «θεός» της Αργεντινής, φέτος ξεκινάει από τον πάγκο και… αρέσει!

Για πρώτη φορά στα 5 χρόνια καριέρας (φέτος το 6^ο), ο Πόποβιτς έδωσε στον Τζινόμπιλι το ρόλο του 6^ου παίκτη. Από τα 370 παιχνίδια που είχε παίξει τα 5 χρόνια που είναι στο NBA, ο Αργεντίνος σούπερ-σταρ είχε ξεκινήσει βασικός στα 209. Τη φετινή σεζόν όμως, σε μια προσπάθεια να ανακατέψει την τράπουλα, ο προπονητής του Σαν Αντόνιο επέλεξε να μη βάζει στη βασική πεντάδα, αλλά να φυλάει για τη συνέχεια του αγώνα έναν παίκτη, ικανό να αλλάξει τη ροή του.

Αποτέλεσμα; Ο Μανού φέτος σκοράρει περισσότερο, δίνει περισσότερες ασίστ, παίρνει περισσότερα ριμπάουντ και κάνει περισσότερα κλεψίματα από πέρυσι, ενώ παίζει λίγο περισσότερο! Βέβαια, αυτή η άνοδος είναι αποτέλεσμα και της φυσικής εξέλιξης ενός παίκτη που του… περισσεύουν τα προσόντα, αλλά σε κάθε περίπτωση, ο Πόποβιτς τρίβει τα χέρια του που βλέπει την ομάδα του να μη χάνει σε απόδοση και τον ίδιο να έχει έναν 6^ο παίκτη που είναι πρώτος σκόρερ (20 πόντοι μ.ο.), δέυτερος σε ασίστ (5,1 μ.ο., πίσω από τον πλέι-μέικερ Πάρκερ), τρίτος ριμπάουντερ (5,7 μ.ο. πρώτος περιφερειακός) και φυσικά πρώτος «κλέφτης» (2,3 μ.ο.) της ομάδας.

Ίσως κάποιοι θεωρήσουν ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το ποιος ξεκινάει πεντάδα. Άλλωστε είναι γνωστό ότι είναι σημαντικότερο ποιοι τελειώνουν το ματς. Αυτό που είναι σημαντικό όμως είναι ότι ο Τζινόμπιλι, αν συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς (ή και λίγο πεσμένους), θα πάρει «αέρα» το βραβείο του 6^ου παίκτη, το οποίο θα είναι ουσιαστικά το πρώτο σημαντικό βραβείο στην NBA καριέρα ενός σημαντικού αθλητή. Και αυτά μένουν…

Τι λέει ο ίδιος ο πρωταγωνιστής για όλα αυτά; «Στην αρχή ήθελα να κρατήσω τη φανέλα του βασικού, αλλά τώρα μου αρέσει»! Γιατί όχι;

Πέρα από τα ενδιαφέροντα στατιστικά και τις προβλέψεις υπάρχουν 1-2 θέματα για τον Τζινόμπιλι που είναι πιο σημαντικά. Και αυτά αναφέρονται κυρίως στο ότι ο Εμάνουελ με την αγωνιστική του έκρηξη τα τελευταία 7-8 χρόνια (σε Ευρώπη, NBA και εθνική) έχει στρέψει τα βλέμματα ενός ολόκληρου έθνους πάνω του. Και ο λαός της Αργεντινής είναι ένας λαός πληγωμένος και ταλαιπωρημένος (για κοινωνικοπολιτικούς λόγους που υπερβαίνουν το blog) που «ακουμπάει» σε μεγάλους αθλητές για να βρει παρηγοριά. Μετά το απόλυτο ίνδαλμα, τον Μαραντόνα, η εθνική ποδοσφαίρου έχει προδώσει τις προσδοκίες της χώρας και σε αυτήν τη μεταβατική περίοδο ήρθε ο Τζινόμπιλι για να γράψει τη δική του ιστορία και να γίνει το μεγάλο μπασκετικό είδωλο ενός από τους πιο «ποδοσφαιρικούς» λαούς του κόσμου. Αυτή τη στιγμή είναι ένας από τους λίγους μπασκετμπολίστες που αποτελούν το νο.1 του ενδιαφέροντος στη χώρα καταγωγής τους (Νοβίτσκι και Γιάο είναι οι άλλοι που έχουν καταφέρει μόνοι τους να φέρουν τέτοια δημοτικότητα στο άθλημα στη χώρα τους).

Ο καλύτερος Λατινοαμερικάνος παίκτης των τελευταίων χρόνων και ένας από τους καλύτερους “international” (που λένε και οι Αμερικάνοι) όλων των εποχών, ένας από τους πιο πληθωρικούς παίκτες στον κόσμο, ένας σούπερ-σταρ… της διπλανής πόρτας, ο Μανού… τριαντάρησε πια και αφού τα έχει κερδίσει σχεδόν όλα στην καριέρα του, ήρθε η ώρα να νιώσει και λίγη προσωπική δικαίωση με ένα βραβείο από το NBA…

"Good night, and good luck"

by BEN

ΥΓ. Στον τίτλο ενστερνιστήκαμε το σύνθημα των φίλων του Τζινόμπιλι, MVP: Manu Verdadera Pasion – Μανού Αληθινό Πάθος.

Ιπτάμενο!

Ο Παναθηναϊκός πέρασε και από το Μαρούσι, όπως άλλωστε όλοι περιμέναμε. Οι «πράσινοι» ξεκίνησαν άθλια το ματς, θυμίζοντας ομάδα γειτονιάς στα πρώτα 13 περίπου λεπτά, όταν και βρέθηκαν πίσω στο σκορ με 30-14. Από εκεί και έπειτα ακολούθησε ένα επιμέρους σκορ 30-60 (!) μέχρι το 60-74 (περίπου στο 36΄) για να δείξει ότι τέτοια παιχνίδια ο πρωταθλητής μπορεί να τα «καθαρίσει» μέσα σε ένα ημίχρονο.

Ο Παναθηναϊκός είχε 9 λάθη μέχρι το 13^ο λεπτό και 8 σε όλο τον υπόλοιπο αγώνα. Κατά τα άλλα, το πιο σημαντικό στοιχείο του αγώνα είναι ότι δεν έπαιξε ο Περπέρογλου, ενώ βρισκόταν στη δωδεκάδα. Ο Ομπράντοβιτς το έχει δείξει εδώ και αρκετό καιρό, ότι ο Στράτος θα πρέπει να χύσει πολύ ιδρώτα αν θέλει να πατήσει το παρκέ και να μείνει σε αυτό. Αντίθετα, ο Ουίνστον αρπάζει κάθε ευκαιρία που παίρνει από τα μαλλιά και δείχνει να έχει εγκλιματιστεί πολύ γρήγορα. Απ’ την άλλη, το Μαρούσι έδειξε βελτιωμένο σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια του και θεωρώ ότι η βελτίωση αυτή είχε να κάνει με το γεγονός ότι οι παίκτες του έπαιζαν πιο ελεύθερα και επειδή είχαν απέναντί τους τον πρωταθλητή Ευρώπης (άρα δεν είχαν τίποτα να χάσουν), αλλά και επειδή δεν είχαν στον πάγκο τον Ρούσο. Στα στοιχεία του ματς και ότι ο Νίκος Μπουντούρης έφτασε τα 540 ματς στην Α1, ενώ ο Φραγκίσκος Αλβέρτης τα 500.

Η ΑΕΚ κέρδισε για πρώτη φορά φέτος μπροστά στον (λιγοστό είναι η αλήθεια) κόσμο της, κάτι που είναι σημαντικό. Η Ένωση θα χρειαστεί να κάνει αρκετά πράγματα για να «ζεστάνει» τους φίλους της.

Στο Αλεξάνδρειο, ο Πανιώνιος πήρε ένα σημαντικό διπλό, δείγμα της ανάκαμψής του με τον Μάρκοβιτς στον πάγκο. Οι «κυανέρυθροι» έπαιξαν σωστά και έξυπνα και ο Άρης δεν έπαιξε άμυνα, ενώ στην επίθεση έκανε πάρα, μα πάρα πολλές λανθασμένες προσπάθειες. Οι «κίτρινοι» έδειχναν υπνωτισμένοι και η αντεπίθεση που επιχείρησαν στο τέλος, ήταν περισσότερο σπασμωδική, παρά αποτέλεσμα οργανωμένου σχεδίου. Και απέτυχε. Γιατί δεν έμοιαζε σε καμία περίπτωση με τον τρόπο που προσπάθησε τις άλλες φορές να «γυρίσει» ο Άρης αγώνες (με Μάλαγα, Παναθηναϊκό, Λιέτουβος).

Ο Άρης την «πάτησε» άσχημα με τον Πανιώνιο, αφού η ήττα είναι ανεπίτρεπτη. Μπορεί να ακούγεται υποτιμητικό για τον Πανιώνιο αυτό που λέω, αλλά… δεν είναι. Θεωρώ ότι οι «κίτρινοι» απαγορεύεται να χάσουν από καμία ομάδα (εκτός «αιωνίων») στο Αλεξάνδρειο. Και ήδη, στο πρώτο δύσκολο ματς έχασαν από τον Πανιώνιο. Ο Άρης χάνει έδαφος και θα τρέχει μετά να προλάβει. Τρεις νίκες πίσω από τον Πανελλήνιο ήδη, μέσα στις πρώτες 5 αγωνιστικές. Οι δύο ομάδες συναντιούνται την 9^η αγωνιστική και οι «Ολυμπιονίκες» μπορούν να φτάσουν ως εκεί αήττητοι (αν πάρουν τον Πανιώνιο στο Ελληνικό). Μπροστά τους θα έχουν τους «αιωνίους» (12^η και 13^η αγωνιστική), αλλά τα περιθώρια για απώλεια στενεύουν για τον Άρη.

Το Αιγάλεω συνεχίζει να… προελαύνει, φτάνοντας το 4-1 στο πρωτάθλημα. Θυμίζω ότι τα τελευταία 8 χρόνια (από το 1999-2000) η 12^η ομάδα (η τελευταία που σώζεται) χρειάζεται 7 (3 φορές), 8 (2 φορές) ή 9 (2 φορές) νίκες. Άρα το Αιγάλεω θέλει το πολύ άλλες 5 σε 21 αγώνες. Και ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε ολοένα και δεινότερη θέση.

Το Αιγάλεω έδειξε και κάτι ακόμη σημαντικό την Κυριακή: ότι μπορεί να πάρει τα παιχνίδια που πρέπει να πάρει. Γιατί για τέτοιες ομάδες, το να έχει ο (περίπου ισοδύναμος) αντίπαλος προπονητή μόλις για 2 ημέρες είναι πλεονέκτημα που πρέπει να εκμεταλλευτούν. Και το Αιγάλεω το έκανε.

by Rasheed.

"Θα βγάλω όλη τη βρωμιά"

Ο Ολυμπιακός έπαιξε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι στη Λάρισα, όπου κέρδισε όπως κερδίζουν οι μεγάλες ομάδες: δεν έπαιξε καλά, αλλά τον βοήθησε η τύχη όταν έπρεπε κι εκείνος μετά δεν την κλώτσησε. Και το επισημαίνω γιατί τα τελευταία χρόνια ο Ολυμπιακός τέτοιου είδους παιχνίδια τα έχανε.

Κακές εμφανίσεις κάνουν όλοι σε μια χρονιά. Όμως, το να κερδίζεις σε μια τέτοια βραδιά είναι πολύ σημαντικό. Μέχρι φέτος, αυτό το έκανε μόνο ο Παναθηναϊκός στην Ελλάδα και κάθε χρόνο ήταν πρωταθλητής (τις περισσότερες φορές το ξέραμε από τον Οκτώβρη, μιας και η διαφορά με τους άλλους ήταν τεράστια). Ανεξάρτητα από το πόσες γκέλες θα κάνουν οι δύο «αιώνιοι», το Σάββατο ήταν ένα δείγμα ότι οι τελικοί θα είναι πιο σκληροί φέτος.

Να κρατήσω κάτι από τον αγώνα; Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν μίλησε για τη διαιτησία στη συνέντευξη Τύπου. Επειδή πολλοί απόρησαν, συνδυάζοντας το γεγονός αυτό με το πώς τινάχτηκε και έφτασε μπροστά στον διαιτητή στη λήξη του ματς, θα το… διαλευκάνουμε. Πρώτον, ο Μπαρτζώκας είναι ήρεμος άνθρωπος και σπάνια (έως ποτέ) δεν αναφέρεται στη διαιτησία. Δεύτερον, ο Μπαρτζώκας είναι ένας νέος προπονητής, αναγνωρισμένα ο «καλύτερος νέος (σε χρόνια θητείας) προπονητής» στην Α1 και πάνω απ’ όλα… δηλωμένος Ολυμπιακός. Ε, δεν θέλει να είσαι και πυρηνικός φυσικός για να κάνεις τον συνδυασμό. Προφανώς, στο πίσω μέρος του μυαλού του υπάρχει ο πάγκος του Ολυμπιακού σε απώτερο σημείο της καριέρας του μετά το «αγροτικό» στην Ολύμπια και ίσως κάποια άλλη ελληνική ή ξένη ομάδα. Και τέτοιες συμπεριφορές-δηλώσεις τις μετράνε όλοι οι πρόεδροι μεγάλων ομάδων πριν αποφασίσουν (όλοι: Αγγελόπουλοι, Κόκκαλης, Γιαννακόπουλοι, Βαρδινογιάννηδες, «αρειανοί»). Προσωπικά θεωρώ ότι έχει τα φόντα για έναν πάγκο όπως αυτός του Ολυμπιακού, σε 4-5 χρόνια, αν συνεχίσει να έχει τη βελτίωση που δείχνει κάθε χρόνο. Αλλά θα δούμε…

Η μεγαλύτερη ατάκα της ημέρας ήταν εκείνη που εκστόμισε ο Νίκος Μπογονικολός. Για όσους δεν τα πάνε καλά με τα ονόματα, ο Μπογονικολός είναι ο πρόεδρος της Ολυμπιάδας. Ο Μπογονικολός είχε ετοιμάσει ηρωική έξοδο, αλλά μπλόκαρε το… όπλο του. Περίμενε ένα ντέρμπι, να είναι η διαιτησία ανάποδα, να τον σφάξουν, να τον κάνουν, να τον δείξουν, να μπορεί βρε παιδί μου μετά να πει κάτι και όλοι να αναφωνήσουμε: «ο τελευταίος των ρομαντικών»! Έλα όμως που ο Πανελλήνιος πέρασε «αέρας» από την Πάτρα. Όταν χάνεις 26-56 στο δεύτερο ημίχρονο, τότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι… να κρυφτείς. Έλα μου, όμως, που η έξοδος ήταν έτοιμη, οι στρατιώτες στην πόρτα περίμεναν το πρόσταγμα και όλα ήταν σχεδιασμένα. Τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση;

Η απάντηση είναι εύκολη: Γίνεσαι γραφικός. «Αισθάνομαι αηδία με όλα αυτά που συμβαίνουν. Δεν ανέχομαι να έρχεται κάποιος επαγγελματίας στο γήπεδό μας και να βρίζει δημόσια. Σκέφτομαι να τα παρατήσω. Επειδή δεν έχω να φοβηθώ τίποτα, θα βγάλω όλη τη βρωμιά στη φόρα, προς πάσα κατεύθυνση».

Προφανώς, θέλετε βοήθεια. Ποιος είναι ο επαγγελματίας που έβρισε δημόσια; Είναι ο… Γιώργος Καλαφατάκης, που έβρισε τους παίκτες του Πανελληνίου (!!!) κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου, όταν έδειχναν ότι βρίσκονταν… στην Κυψέλη. Φανταστείτε να είχε πάει στην Πάτρα ο Ιωαννίδης ως προπονητής του Πανελληνίου, ή ο… τύπος που μας έκανε προπόνηση στο παιδικό της συνοικιακής μας ομάδας. Θα έκανε χαρακίρι ο Μπογονικολός.

Βέβαια, στο τέλος έβαλε και λίγη «σάλτσα» με το «θα βγάλω όλη τη βρωμιά» και το «θα ρίξω πυρηνική βόμβα» που είπε πιο μετά. Τη βρωμιά είχε απειλήσει να τη βγάλει και πέρσι, αλλά όσο είδατε εσείς… συνεργεία καθαρισμού, άλλο τόσο είδαμε κι εμείς.

by Rasheed.

"Θα διαλύσω την ομάδα και θα παραιτηθώ"

Μια μαύρη σελίδα για το ισραηλινό μπάσκετ, και τον παγκόσμιο αθλητισμό γενικότερα, γράφτηκε την περασμένη αγωνιστική του ισραηλινού πρωταθλήματος. Στον αγώνα της Χαποέλ Ιερουσαλήμ με τη Χαποέλ Χολόν, ένας άνθρωπος της ασφάλειας του γηπέδου έχασε τρία δάχτυλα από το δεξί του χέρι, όταν ένα καπνογόνο, με στόχο το παρκέ, «έσκασε» πάνω του.

Ο αγώνας διεξαγόταν στο γήπεδο της Χαποέλ Ιερουσαλήμ, στη γνωστή συνοικία Μάλτσα. Με το σκορ 94-89 υπέρ των γηπεδούχων και 1 λεπτό και 24 δευτερόλεπτα να απομένουν για τη λήξη, ένας εκκωφαντικός ήχος δόνησε το γήπεδο και τον ακολούθησε μια κραυγή. Τρομαγμένοι οι διαιτητές διέκοψαν τον αγώνα για να δουν ότι ένα καπνογόνο, τυλιγμένο σε χαρτί τουαλέτας, είχε πεταχτεί από κάπου στην εξέδρα για να καταλήξει στο παρκέ. Ένας σωματοφύλακας της ασφάλειας του γηπέδου, χωρίς να γνωρίζει τι περιείχε το χαρτί το σήκωσε για να το βγάλει από τον αγωνιστικό χώρο και το καπνογόνο «έσκασε» στο χέρι του. Ο ίδιος έπαθε σοκ και έπεσε στο έδαφος σφαδάζοντας και αιμορραγώντας ενώ οι παίκτες, έντρομοι, κατευθύνονταν προς τα αποδυτήρια.

Συναγερμός έχει σημάνει στην ισραηλινή λίγκα και όλα τα ματς από τότε έχουν αναβληθεί. Οι αστυνομικές αρχές των Ιεροσολύμων έχουν συλλάβει 4 οπαδούς της, φιλοξενούμενης. Χαποέλ Χολόν οι οποίοι θεωρούνται ύποπτοι και ανακρίνονται.

Πάντως, οι πρώτες επίσημες δηλώσεις δε μίλησαν για σύγκρουση των οπαδών, αλλά για τρομοκρατική ενέργεια! Ο, γνωστός από τη θητεία του στη Μακάμπι, φόργουορντ Τζέιμι Άρνολντ, δήλωσε μετά τον αγώνα: «Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν έγινε από φίλαθλο των δύο ομάδων. Νιώθουμε όλοι φόβο μετά από αυτό».

Απ’ ό,τι φαίνεται, όμως, δυστυχώς φίλαθλοι των δύο ομάδων πρέπει να ευθύνονται για το τραγικό γεγονός. Και αυτό που φοβήθηκαν να πουν οι υπόλοιποι, το είπε χωρίς φόβο, ο πρόεδρος της Χαποέλ Ιερουσαλήμ, Ντάνι Κλάιν, κάνοντας μια δήλωση που έγραψε ιστορία: «Μέχρι να βρεθούν οι ένοχοι, η Χαποέλ δε θα ξαναπαίξει μπάσκετ. Εάν αποδειχθεί ότι ήταν δικός μας οπαδός, θα διαλύσω την ομάδα και θα παραιτηθώ»…

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ. Πληροφορίες που λένε ότι μετά από το συμβάν ο Τανόκα Μπέαρντ ξανασκέφτεται τη μετεγγραφή του στη Χαποέλ Χολόν, ελέγχονται ως ανακριβείς…