"Θα φέρω Αμερικάνο παικταρά από το NBA!"

«Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανακοινώνει τη συμφωνία της με τον αθλητή Ρον Αρτέστ». Σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή εικόνα από το μέλλον; Μπασκετόφιλοι της Ευρώπης ετοιμαστείτε για καλοκαιρινό μετεγγραφικό πυρετό… άλλου επιπέδου μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, καθότι δύο πρωτοκλασάτοι σταρ του NBA ετοιμάζουν βαλίτσες για να περάσουν τον Ατλαντικό.

Ο Ρον Αρτέστ, αφού το είχε αφήσει απ’ το περασμένο φθινόπωρο να εννοηθεί ότι θέλει να παίξει μπάσκετ εκτός NBA, το Μάρτιο δήλωσε εκ νέου ότι η ώρα που θα δοκιμάσει την Ευρώπη δεν είναι και τόσο μακρινή. Άλλωστε, το κλίμα στο ΝΒΑ δε φαίνεται να τον σηκώνει πλέον, αφού μετά και τις νέες… ατασθαλίες του, τιμωρήθηκε εκ νέου με παρακράτηση μισθών ίση με 472.000$, 100 ώρες κοινωνικής εργασίας και αποκλεισμό 7 αγώνων. Εκκρεμεί η έφεση, ή μάλλον εκκρεμεί η… απόρριψή της που θα ξεχειλίσει το ποτήρι του Αρτέστ! Μπορεί να δηλώνει ευτυχισμένος στο Sacramento αλλά μάλλον δεν έχει ρωτήσει του συμπαίκτες του και τον Στερν!

Την ίδια ώρα, ένας άλλος σούπερ σταρ, ο Στέφον Μάρμπερι, επισκέφθηκε με τη γυναίκα του τη Ρώμη, εμφανίστηκε κατενθουσιασμένος με… την ευρωπαϊκή αύρα και δήλωσε αποφασισμένος να παίξει στην Ιταλία όταν τελειώσει το συμβόλαιό του με τη Νέα Υόρκη σε 2 χρόνια. Άλλωστε, ούτε και τον Μάρμπερι φαίνεται πια να σηκώνει το κλίμα της άλλης άκρης του Ατλαντικού, αφού στους Knicks διαμαρτύρονται ότι δε θα γίνουν ποτέ ομάδα πρωταθλητισμού με αυτόν στον τιμόνι, ενώ ο ίδιος έχει ανοίξει «πόλεμο» με το… «φωτεινό παντογνώστη» του NBA, Λεμπρόν Τζέιμς, και… από αντίδραση στην ακρίβεια των παπουτσιών του Λεμπρόν και του Γκαρνέτ, η εταιρεία αθλητικών ειδών που του ανήκει, πουλάει το νέο παπούτσι της σειράς Starbury στην… ενοχλητική τιμή των 15$.

Μπορεί σαν χαρακτήρες, οι δύο παίκτες να μην διεκδικούν… όσκαρ συνολικής προσφοράς, αλλά, από άποψη ποιότητας, πρόκειται για δύο από τους πλέον χαρισματικούς μπασκετμπολίστες, από τους 5-6 καλύτερους στη θέση του ο καθένας, που αγωνίζονται αυτή τη στιγμή στο NBA. Εάν κάνουν πράξη τις δηλώσεις τους για ερχομό στην Ευρώπη, αναμένεται να κάνουν πάταγο σε επικοινωνιακό και αθλητικό επίπεδο και να αλλάξουν μια και καλή την έννοια της αγαπημένης φράσης των Ευρωπαίων προέδρων: «Θα φέρω Αμερικάνο παικταρά από το ΝΒΑ»!

Οι ομάδες που είναι ικανές να τους διεκδικήσουν, να τους καλύψουν αγωνιστικά και να τους δελεάσουν οικονομικά είναι οι γνωστές 7 (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Ταού, ΤΣΣΚΑ και μία ιταλική). Έλληνες φίλαθλοι, μπορείτε να ελπίζετε, αφού ο Αρτέστ έχει ήδη επισκεφθεί και ενθουσιαστεί με την Ελλάδα, ενώ ο Μάρμπερι, μπορεί να έθεσε ως προορισμό του τη Ρώμη, αλλά μια βόλτα στη Μύκονο ή στα club της παραλιακής μπορεί να του αλλάξουν γνώμη…

“Good night, and good luck”

by BEN

Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού...

Το θέμα που έχει ανακύψει εδώ και καιρό με τους παίκτες της Α2 πήρε την Παρασκευή νέα τροπή μετά την ανακοίνωση των παικτών της εθνικής Ελλάδας, οι οποίοι απάρτιζαν την ομάδα που πήγε στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας. Οι διεθνείς έκαναν κάτι πολύ ανθρώπινο, αλλά ταυτόχρονα θύμισαν σε όλους πού ζούμε.

«Από τη στιγμή που οι νόμοι δεν καλύπτουν τους αθλητές της Α2, θα το κάνουμε εμείς, ως προσωρινή λύση», είπαν οι διεθνείς κι έδωσαν 100.000€ από το πριμ του Μουντομπάσκετ για να ασφαλιστούν όλοι οι παίκτες όσοι αγωνίζονται στην Α2, οι οποίοι έως τώρα ήταν ανασφάλιστοι. Όμως, το θέμα δεν είναι η άξια, πολύ ρομαντική και σίγουρα ανθρώπινη κίνηση των διεθνών μας. Είναι βέβαιο ότι στους 11 του Μουντομπάσκετ που βρίσκονται στο Καρπενήσι και προπονούνται για το Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας (λείπει ο Σοφοκλής, οπότε χωρίς δική του ευθύνη δεν περιλαμβάνεται στην ανακοίνωση) δεν πρόκειται να λείψουν αυτά τα 100.000€, καθώς αναλογούν γύρω στα 10.000€ στον καθένα τη στιγμή που ο παίκτης με το χαμηλότερο μισθό έπαιρνε 250.000€ το χρόνο και ο αμέσως επόμενος 500.000€ (χωρίς τα πριμ, από τα οποία και προέρχεται το ποσό). Όμως, προφανώς αποτελεί μία κίνηση άνευ προηγουμένου, ιδιαίτερα αλτρουιστική που δηλώνει ήθος, ενδιαφέρον και ανθρωπιά.

Όμως υποδηλώνει και αδυναμία. Αδυναμία του ΠΣΑΚ να λειτουργήσει ως όργανο. Δεν είναι λύση σε μία επιχείρηση οι πιο πλούσιοι εργαζόμενοι να ασφαλίζουν τους φτωχότερους επειδή αρνείται η διοίκηση να το κάνει! Οι 12 του Μουντομπάσκετ και πιθανότατα όσοι άλλοι είναι στο Καρπενήσι έδειξαν ότι νοιάζονται για τους συναθλητές τους που αγωνίζονται υπό το απαράδεκτο καθεστώς του να είναι ανασφάλιστοι. Όμως, ανάμεσα στους υπογράφοντες την ανακοίνωση είναι ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του ΠΣΑΚ (Δήμος Ντικούδης και Λάζαρος Παπαδόπουλος). Τι μπορεί να σημαίνει η κίνησή τους «να βάλουν από την τσέπη τους» εκτός από συμβιβασμό και ήττα ότι ως ΠΣΑΚ δεν μπόρεσαν να κερδίσουν κάτι;

Σε ποια άλλη χώρα στον κόσμο γίνεται κάτι τέτοιο στον αθλητισμό; Πού θα βγούμε να το πούμε αυτό και δε θα γελάσει κάθε πικραμένος; Σε ποια χώρα, επιχείρηση, οργανισμό ή όπως αλλιώς το θέλετε, αρνείται η διοίκηση να ασφαλίσει τους εργαζομένους της και αναγκάζονται να τους ασφαλίσουν οι πιο εύποροι συνάδελφοί τους, επειδή έχουν καλή καρδιά; Σε ποια χώρα η Ομοσπονδία "χαιρετίζει" την κίνηση ιδιωτών να πληρώσουν από την τσέπη τους χρήματα για τους εργαζομένους στις εταιρείες της και στρέφεται προς την Πολιτεία για να βρει λύση χωρίς όμως να κάνει κάτι;

Και πόσο λύση είναι τα 100.000€ των διεθνών; Συμφωνώ, οι παίκτες της Α2 θα παίξουν ασφαλισμένοι για έναν χρόνο, αλλά του χρόνου; Θα βάλουμε το πριμ της κατάκτησης του Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας; Θα βάλει ο Παπαλουκάς και ο Διαμαντίδης από τα νέα συμβόλαια που έκαναν; Εντάξει, το θέμα είναι πιο σύνθετο και αφορά το χαρακτηρισμό της κατηγορίας ως επαγγελματικής ή ερασιτεχνικής, τα παράθυρα του νόμου παρά το χαρακτηρισμό της Α2 ως επαγγελματικής κατηγορίας, την ανοχή της Πολιτείας, τις ομάδες, τα κριτήρια με τα οποία τους επιτρέπεται η συμμετοχή στην Α2, αλλά και τη στάση των παικτών. Συμφωνώ ότι η λύση δεν είναι να μην προπονηθούν οι 12 που θα κατέβουν στο Ευρωμπάσκετ, αλλά δεν είναι λύση ούτε το να πληρώσουν από την τσέπη τους, επειδή δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο. Ας απεργήσουν τις 2 πρώτες αγωνιστικές της επόμενης Α1 και Α2, ή ακόμα πιο πολλές αγωνστικές, ας απειλήσουν με αποχή. Δεν είναι λύση το να πληρώνει από την τσέπη του ο Ντικούδης (και ο κάθε Ντικούδης) επειδή δεν μπορεί να βρει λύση ως πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών, όσο ρομαντική κίνηση κι αν είναι αυτή.

Για ακόμη μία φορά η χώρα λειτουργεί ως… οίκος ανοχής και κανείς αρμόδιος δεν φαίνεται διατεθειμένος να το αλλάξει, αλλά ούτε και να έχει ιδρώσει το αυτί του. Ίσα ίσα που μάλλον θα δηλώσουν ικανοποιημένοι από την ανθρωπιά των διεθνών να πληρώσουν και να τους βγάλουν από τη δύσκολη θέση. Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού εξάλλου σε αυτή τη χώρα.

by Rasheed.

Το έκτρωμα του FIBA Europe

Το Eurobasket 2007 στην Ισπανία θα αρχίσει σε 38 μόλις ημέρες και πια μπορούμε να κάνουμε τα πρώτα προγνωστικά μας (άκρως αισιόδοξα για την Ελλάδα) γνωρίζοντας όλες τις ομάδες του τουρνουά. Όλες; Όχι. Υπάρχει μία ακόμη που αντιστέκεται… ή μάλλον παλεύει να προκριθεί. Προφανώς θα το ξέρετε ήδη ότι ο όμιλος της εθνικής μας ομάδας είναι ακόμη λειψός, αφού έχει μόνο 3 ομάδες (Ελλάδα, Ρωσία, Σερβία) και περιμένει την 4η. Μέχρι πότε; Μέχρι τις 31 Αυγούστου.

Αλλά ας δούμε από την αρχή πώς φτάσαμε ως εδώ. Ο περισσότερος κόσμος (ακόμη και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, τουλάχιστον μέχρι πριν από ένα-δυο μήνες) δεν ξέρει το νέο… δημιούργημα του Βασιλακόπουλου. Θα προσπαθήσω να σας το παρουσιάσω όσο πιο απλά γίνεται, ώστε να μη σας κουράσω, αλλά και να σας βοηθήσω να αποκτήσετε άποψη επί του θέματος.

Λοιπόν, ο FIBA Europe αποφάσισε ότι οι ομάδες που μάχονται για ένα εισιτήριο για το Ευρωμπάσκετ είναι πλέον πάρα πολλές και τα προκριματικά θα είναι δύσκολο (;) να στηθούν. Οπότε, οι μισές πια περνούν στο Ευρωμπάσκετ χωρίς αγώνες. Αλλά προς το παρόν ας τις αφήσουμε αυτές και το κατά πόσο είναι σωστό το συγκεκριμένο μέρος του συστήματος.

Πάμε στα… υπόλοιπα, που αποτελούν και την… πεμπτουσία του νέου συστήματος. Αρχίζω λέγοντας ότι η Ευρώπη χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Α΄ Κατηγορία και Β΄ Κατηγορία, κάτι σαν την Α1 και την Α2 φανταστείτε το, αλλά σε επίπεδο εθνικών ομάδων.

Στην Α΄ Κατηγορία οι ομάδες σχημάτισαν 4 ομίλους των 4 ομάδων, έδωσαν τους αγώνες τους με αποτέλεσμα η 1η ομάδα κάθε ομίλου και οι 2 καλύτερες 2ες να προκριθούν στο Ευρωμπάσκετ (Ρωσία, Τσεχία, Πορτογαλία, Λετονία, Κροατία, Πολωνία). Μετά από αυτό έχουμε δώσει εισιτήριο σε 15 ομάδες, αν υπολογίσουμε και τις 8 που προκρίθηκαν αυτομάτως και τη γηπεδούχο (Ελλάδα, Ισπανία, Γερμανία, Γαλλία, Σλοβενία, Σερβία, Λιθουανία, Τουρκία και Ιταλία).

Άρα μένει ακόμα μία! Κι εδώ αρχίζει να διαφαίνεται το πόσο αρρωστημένο πρέπει να ήταν το μυαλό που έφτιαξε το σύστημα αυτό.

Οι ομάδες που αποκλείστηκαν από τον προκριματικό γύρο (από τους 4 ομίλους των 4 ομάδων), δηλαδή εν προκειμένω φέτος οι Βοσνία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Σουηδία, Εσθονία, Π.Γ.Δ.Μ., Ουκρανία, Δανία, Ισραήλ και Βέλγιο, σχηματίζουν 3 νέους ομίλους (3+3+4 ομάδες με τη σειρά που τις έχω γράψει) και παίζουν μεταξύ τους για να δούμε ποια θα προκριθεί! Πότε; Οι αγώνες των ομίλων του λεγόμενου “Additional Qualifying Round” θα ξεκινήσουν στις 8 Αυγούστου και θα ολοκληρωθούν στις 25 του ίδιου μήνα.

Από αυτούς τους αγώνες θα βγει η 1η ομάδα κάθε ομίλου δηλαδή το σύνολο 3 ομάδες. Αυτές θα παίξουν μεταξύ τους στις 29-31 Αυγούστου 2007 στο λεγόμενο “Additional Qualifying Tournament” για να βγει 3 ημέρες πριν το Ευρωμπάσκετ (!!!) η 16η ομάδα που θα συμμετάσχει σε αυτό, η οποία βέβαια θα έχει τραβήξει πριν από τη διοργάνωση έναν Γολγοθά ενός μήνα με συνεχείς αγώνες κάθε δυο μέρες για να προκριθεί εν τέλει εξαντλημένη σε αυτό (καθότι προφανώς οι 10 ομάδες που παίζουν ακόμη προκριματικά έχουν ξεκινήσει προετοιμασία 1 μήνα νωρίτερα από εκείνες που έχουν ήδη προκριθεί) και καταδικασμένη να αποτύχει (τι σκάουτινγκ θα έχει κάνει ας πούμε;).

Όσο για τις 3 τελευταίες των 3 ομίλων του “Additional Qualifying Round” θα παίξουν στις 29-31 Αυγούστου “Relegation Tournament”, δηλαδή θα αγωνιστούν μεταξύ τους και οι 2 χειρότερες θα υποβιβαστούν στην Β΄ Κατηγορία!

Όμως, προφανώς δεν τελειώσαμε. Σας είπαμε ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες. Στη Β΄ Κατηγορία αυτή τη στιγμή βρίσκονται οι Ρουμανία, Ελβετία, Ιρλανδία, Κύπρος, Ολλανδία, Λευκορωσία, Μεγάλη Βρετανία, Σλοβακία, Αλβανία, Φινλανδία, Γεωργία, Αυστρία, Ισλανδία και Λουξεμβούργο. Έχουν σχηματίσει 3 ομίλους (4+5+5 ομάδες με τη σειρά που τις έγραψα) και παίζουν (Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2006 και 2007) για… 2 θέσεις στον ήλιο. Η νικήτρια ομάδα του κάθε ομίλου (δηλαδή 3 ομάδες) και η καλύτερη 2η όλων των ομίλων, προκρίνονται στα ημιτελικά, παίζουν χιαστί διπλές αναμετρήσεις με βάση τη βαθμολογία που έχουν συγκεντρώσει (απαγορεύεται όμως να παίξουν ομάδες του ίδιου ομίλου μεταξύ τους) και οι 2 ομάδες που θα κερδίσουν στη διαφορά πόντων, ανεβαίνουν στην Α΄ Κατηγορία για να έχουν δικαίωμα να παίξουν στα προκριματικά για το Ευρωμπάσκετ του 2009!

Αυτό σημαίνει ότι αν μια ομάδα, ας πούμε η Κύπρος, βγάλει μια καλή φουρνιά αθλητών το 2008, θα αναγκαστεί να παίξει στη Β΄ Κατηγορία το 2009 και να διεκδικήσει την άνοδό της για να έχει δικαίωμα να αγωνιστεί στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ του 2011! Προφανώς καταλαβαίνετε ότι δεν είναι σοβαρό πράγμα να «χάνουν» ουσιαστικά 3 χρόνια διεθνούς καριέρας οι παίκτες επειδή ο Βασιλακόπουλος ήθελε να… πρωτοτυπήσει. Ας πούμε πόσοι ξέρατε ότι ο Ζάζα Πατσούλια των 12.2 πόντων και 6.9 ριμπάουντ στους Ατλάντα Χοκς αγωνίστηκε πέρσι τον Αύγουστο στους αγώνες της Γεωργίας στη Β΄ Κατηγορία και ήταν 1ος σκόρερ (22.0 πόντους) και 4ος ριμπάουντερ (9.3 ριμπάουντ) του τουρνουά; Και αν το ξέρατε, πόσοι τον είδατε να παίζει;

Το νέο σύστημα είναι λάθος από κάθε άποψη, καθώς απ’ τη μία κουράζει άσκοπα καλοκαιριάτικα τους παίκτες 23ων ομάδων που δε θα παίξουν στο Ευρωμπάσκετ, εξουθενώνει τους παίκτες της 1 που θα παίξει, δεν αφήνει τουλάχιστον 3 (αυτές που έχουν κληρωθεί μαζί της) να κάνουν σωστό σκάουτινγκ, αφού μέχρι και 3 μέρες πριν το Ευρωμπάσκετ δε θα ξέρουν με ποια παίζουν αλλά κυρίως: δημιουργεί Ευρώπη 2 ταχυτήτων, περιθωριοποιεί και απαξιώνει ακόμη περισσότερο τις θεωρητικά πιο αδύναμες ομάδες της Ευρώπης, αλλά και μειώνει το ενδιαφέρον του κόσμου για το μπάσκετ στις χώρες αυτές, αφού δεν υπάρχει η προσμονή για μία έκρηξη, μία έκπληξη, ένα θαύμα, μία νίκη απέναντι στους καλύτερους, αλλά ούτε καν… οι καλύτεροι, αφού πια οι ομάδες αυτές δεν έχουν την ευκαιρία να παίξουν με τις παραδοσιακές ομάδες του αθλήματος με το νέο φοβερό σύστημα. Πόσοι ντόπιοι φίλοι του μπάσκετ θα δουν το καλοκαίρι το Κύπρος-Ρουμανία με προοπτική η Κύπρος αν κερδίσει αυτόν και άλλους 4 αγώνες (πράγμα πια αδύνατο) να… παίξει στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2009 και πόσοι θα έβλεπαν το Κύπρος-Ρωσία με τον νικητή να παίρνει εισιτήριο για το Ευρωμπάσκετ; Αδόκιμο το παράδειγμα, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ. Τέλος, με αυτό το σύστημα, αν η Γερμανία το 1997 έπεφτε στη Β΄ Κατηγορία, οι φίλοι του μπάσκετ θα έβλεπαν για πρώτη φορά τον Ντιρκ Νοβίτσκι το 2001 ή το 2003!

Μήπως είναι ώρα να πάει σπίτι του ο FIBA Europe; Λέω εγώ τώρα…

by Rasheed.

Εισιτήριο.. ρεζερβέ για Ισπανία…

Μετά την οικειοθελή αποχώρηση του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη από την αποστολή της Εθνικής, φαίνεται ότι άνοιξε μια θέση στη δωδεκάδα για τον Γιάννη Μπορούση. Στην πραγματικότητα, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα, ο σέντερ του Ολυμπιακού μοιάζει απίθανο να μην είναι στο αεροπλάνο που θα πάει την Εθνική στη Γρανάδα.

Και αυτό είναι λογικό να το σκεφτούμε γιατί οι παίκτες με τους οποίους ανταγωνίζεται για μια θέση ο Μπουρούσης είναι Ο Γλυνιαδάκης που είχε μια χρονιά… μερικής απραξίας και ο Μαυροκεφαλίδης που δεν υπολογιζόταν εξαρχής και μάλλον κλήθηκε για να βοηθήσει στην προετοιμασία και να μείνει στο κλίμα της ομάδας.

Η γνώμη μου είναι ότι ο Γιάννης, με όσα έδειξε φέτος, αξίζει και με το παραπάνω μια θέση στην Εθνική. Ίσως να την άξιζε ακόμη και με το Σοφοκλή στην προετοιμασία αν και κανείς δεν ξεχνάει πόσο μεγάλο όπλο είναι ο θηριώδης Σχορτσιανίτης.

Αν πέρυσι ο Μπουρούσης, με τη φανέλα της ΑΕΚ έδειξε ορισμένα καλά στοιχεία και ότι είναι εξελίξιμος, φέτος… εξερράγη. Παίζοντας σε σαφώς υψηλότερο επίπεδο, ήταν η κολόνα του Ολυμπιακού, δείχνοντας εντυπωσιακά στοιχεία βελτίωσης που τον καθιστούν αδιαμφισβήτητα τον πιο βελτιωμένο παίκτη στην Α1 αλλά και έναν από τους πιο βελτιωμένους στην Ευρωλίγκα.

Δυνατός, γρήγορος και ευέλικτος, έχει την ικανότητα να τελειώνει τις φάσεις με κάρφωμα, ψάχνει την καλή ασίστ, έχει έφεση στην τάπα και το ριμπάουντ και παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη, για το ύψος και τη θέση του, ευστοχία από μακρινή απόσταση. Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο του είναι το πάθος που δείχνει στον αγώνα και η διάθεση να ξεσηκώσει τους συμπαίκτες του και τον κόσμο.

Φυσικά έχει ακόμα μειονεκτήματα, άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ουσιαστικά άρχισε το μπάσκετ σε ηλικία 18 ετών. Οι κινήσεις του με πλάτη είναι… μάλλον ανύπαρκτες, ενώ παραμένει παίκτης ψυχολογίας: όταν δεν του ξεκινάει καλά το παιχνίδι έχει την τάση να χάνεται.

Σε κάθε περίπτωση, ένα ποσοστό από τα εύσημα πηγαίνει στον Γιαννάκη που τον πήρε στη 12άδα στο Βελιγράδι, πιστεύοντας σε αυτόν και τον κράτησε σε εγρήγορση διατηρώντας τον παράλληλα στο κλίμα της ομάδας κάτι που ο ομοσπονδιακός μας προπονητής συνηθίζει να κάνει και δηλώνει.

Φέτος ο Μπουρούσης είναι έτοιμος να βοηθήσει και να δώσει πολύτιμες ανάσες στο Λάζο και… έξτρα πονοκεφάλους στους αντίπαλους προπονητές που θα έχουν προσαρμόσει τα πλάνα τους μάλλον σε άλλους παίκτες. Φέτος ο Μπουρούσης έδειξε στοιχεία μεγάλου σέντερ και η θέση του στο αεροπλάνο για την Ισπανία έχει κρατηθεί…

“Good night, and good luck”

by BEN

...Μεμονωμένα περιστατικά!

Ελπίζουμε να σας άρεσε το αφιέρωμα στους γίγαντες του μπάσκετ, το οποίο, όπως αποκαλύψαμε και σε ένα comment, σκεφτόμαστε να το επεκτείνουμε εκδίδοντάς το σε έντυπη μορφή, προφανώς προσφέροντάς το πρώτα και με… ειδικό τρόπο στα μέλη μας. Λοιπόν, αν φτάσουμε στην έντυπη μορφή του αφιερώματος, θα περιέχει περισσότερους αθλητές, όλους τους μεγάλους παίκτες που ήταν πάνω από 2.10, όλους τους γίγαντες που πέρασαν από την Ελλάδα (π.χ. Πριστ Λοτερντέιλ, Γκαρθ Τζόζεφ, κτλ), αλλά και εκτενέστερα άρθρα για μερικούς (όπως εκείνο με τον Ντουένιας). Θα δούμε στην πορεία αν κάτι τέτοιο θα προχωρήσει.

Διαβάζοντας προχτές για το σκάνδαλο Ντόναχι στο NBA (για όσους δεν το ξέρουν, ο διαιτητής που αποκαλύφθηκε ότι έστηνε ματς για λογαριασμό της μαφίας), δεν μπόρεσα παρά να θυμηθώ μια συζήτηση που είχα με τον BEN στη διάρκεια της χρονιάς. Μιας και φέτος ασχολήθηκα με το NBA εκτενέστερα (επαγγελματικά), είχα καθημερινή επαφή με όλα τα αποτελέσματα, σκορ ημιχρόνου και τελικά, ενώ κρατούσα και ορισμένα στατιστικά στοιχεία. Λοιπόν, συζητώντας τον Φεβρουάριο, του είχα πει ότι δεν μπορεί παρά κάποιοι αγώνες να είναι στημένοι σε ένα επίπεδό τους. Δεν αποφάσισα να το γράψω τότε, αφού δεν είχα στοιχεία, παρά μόνο στατιστικά ευρήματα και… τη λογική εξήγηση που έδινα σε αυτά. Τώρα έσκασε στο NBA το μεγαλύτερο σκάνδαλο που θα μπορούσε να σκάσει για να πλήξει την αξιοπιστία «του καλύτερου πρωταθλήματος στον κόσμο», ενώ, προφανώς καταλαβαίνετε ότι βγήκε στην επιφάνεια ένα μόνο μέρος του και όχι ολόκληρο. Δεν το έγραψα αυτό για να δρέψω δάφνες για ό,τι… σκέφτηκα τον Φεβρουάριο, αλλά για να φτάσω στο σχόλιο που αφορά το NBA. Όχι, δεν πρόκειται να αρχίσω τους αφορισμούς, παρότι το συνηθίζω και δεν… διστάζω να το κάνω. Θα πω ότι το πρωτάθλημα αδικείται από τέτοιου είδους σκάνδαλα. Το πρωτάθλημα δεν είναι στημένο, ορισμένοι αγώνες ήταν. Υπάρχουν κάποιοι παίκτες που είναι πάνω από το NBA, όσο κι αν αυτό ακούγεται τραβηγμένο. Ο Νοβίτσκι, ο Κόμπι, ο Σακίλ και κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να φθαρούν από αυτά τα σκάνδαλα, ενώ το γενικότερο κλίμα αδικεί τον ιδρώτα που χύνει ο κάθε παίκτης μέσα στο γήπεδο, αλλά και την προσπάθεια που καταβάλλει. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να εκλείψουν, αν και είναι ίσως αναγκαία κακά της εμπορευματοποίησης του αθλήματος, που είναι ουσιαστικά αυτή που το κρατά στη ζωή (σε επαγγελματικό επίπεδο). Όμως, ελπίζω μετά από αυτό να μην κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους στις Η.Π.Α. (αν και ο Στερν μιλώντας για μεμονωμένο περιστατικό ουσιαστικά είπε ότι… θα κρύβονται) λέγοντας ότι δεν φτιάχνουν ομάδα στο Λας Βέγκας επειδή είναι η πόλη του τζόγου και φοβούνται για το άθλημα…

Όπως, επίσης, προς Θεού βρε παιδιά, δεν μπορεί να ξεχαστεί το σκάνδαλο όταν βάζετε τεράστιους τίτλους για το buzzer beater του Κόμπι στο προπονητικό διπλό της εθνικής, όταν μάλιστα θα έπρεπε να έχει τιμωρηθεί με τεχνική ποινή μία φάση πριν το τέλος, επειδή ζήτησε τάιμ άουτ (που σε αγώνα με κανονισμούς της FIBA απαγορεύεται)!

Περνώντας σε κάτι άλλο, το όλο θέμα με τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη είναι τραβηγμένο. Το γνωρίζαμε ότι ο παίκτης δεν θα κατέβει για προετοιμασία, ο ίδιος ο Σοφοκλής ενημέρωσε τον Γιαννάκη και όσοι προσπαθούν να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι και απαιτούν τιμωρία του, κάνουν μεγάλο σφάλμα. Αφήστε το το παιδί, μην πάτε να χτυπήσετε άλλους μέσω του Σοφοκλή. Ο Σχορτσιανίτης έχει ένα βουνό να ανέβει φέτος το καλοκαίρι. Θα πρέπει όλοι οι Έλληνες φίλαθλοι να θέλουν να το κάνει, καθώς ο παίκτης αυτός είναι εθνικό κεφάλαιο. Εξάλλου, έτσι την εθνική δεν μπορούσε να τη βοηθήσει. Σε Ευρωμπάσκετ με αγώνες κάθε μέρα. Ας αδυνατίσει, ας βοηθήσει τον εαυτό του και του χρόνου στην Κίνα θα βλέπει ο Κόμπι déjà vu του Σακίλ…

Τέλος, προφανώς το ξέρετε ήδη, αλλά ο Παναθηναϊκός χτες έχασε τον πρώτο ριμπάουντερ και μπλοκέρ του στην περσινή Α1. Ο Ρομπέρτας Γιαφτόκας υπέγραψε στην Ντιναμό Μόσχας τελειώνοντας έτσι έναν γάμο που καμία από τις δύο πλευρές δεν επιθυμούσε τη διατήρηση του. Και για να ξεκαθαριστούμε, δεν ψέγω τον Παναθηναϊκό, άλλωστε με το ρόλο που έδωσε στον Γιαφτόκας δεν έχασε και πολλά, αλλά χαίρομαι που ένας παίκτης που έχει περάσει πολλά στη ζωή του, θα μπορέσει του χρόνου να παίξει ξανά μπάσκετ. Έστω κι αν καλείται να γεμίσει τα παπούτσια του Λάζου, πράγμα πολύ δύσκολο.

by Rasheed.

Αφιέρωμα: στον κόσμο των γιγάντων

Το Αφιέρωμα ολοκληρώθηκε. Σήμερα σας παραθέτουμε τα link για τα άρθρα των προηγουμένων ημερών για να μπορείτε να το διαβάσετε πιο εύκολα όσοι θέλετε να το ξαναδιαβάσατε ή όσοι το χάσατε...

Μέρος I: ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΝΤΟΥΕΝΙΑΣ: Ο ΑΓΑΘΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ
Μέρος II: ΑΘΛΗΤΕΣ, ΓΙΓΑΝΤΕΣ, ΑΣΘΕΝΕΙΣ.
Μέρος III: ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ.
Μέρος IV: ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ.

Age of Basketball

Στον κόσμο των γιγάντων (Μέρος IV)

ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑΦτάνοντας στο τελευταίο μέρος του αφιερώματος θα σας παρουσιάσουμε τους γίγαντες που ζουν στα γήπεδα του σήμερα. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι άγνωστοι, ενώ, αν και θα παρουσιάσω τους ψηλότερους μόνο, θα κάνω και μία αναφορά σε μερικούς από τους υπόλοιπους. Ας τους δούμε:

Σούλταν Κόσεν (1983-): Τούρκος μπασκετμπολίστας, ο ψηλότερος παίκτης στον κόσμο και δεύτερος ψηλότερος όλων των εποχών (πίσω από τον Νασνούς). Το ύψος του έχει μετρηθεί επίσημα στα 2.42 μέτρα, αλλά μετά από την εγχείρηση που έκανε στην πλάτη (δεν μπορούσε να σταθεί ίσια) λέγεται ότι είναι 2.47 μέτρα, δηλαδή ο ψηλότερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών. Αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα. Παίζει στη Γαλατασαράι, ένας τεχνικός της οποίας τον βρήκε κοντά στα σύνορα με το Ιράκ.

Σουν Μινγκ Μινγκ (1984-): Κινέζος γίγαντας, ο ψηλότερος εν ενεργεία Ασιάτης παίκτης με ύψος 2.35 μέτρα. Αγωνίζεται στο πρωτάθλημα IBL των Η.Π.Α., ενώ το καλοκαίρι του 2007 θα τον… βρείτε στο πρωτάθλημα του Μεξικό. Όνειρό του να παίξει στο NBA. Τα σκάουτινγκ ριπόρτ μιλούν για έναν παίκτη με υψηλό μπασκετικό IQ, πολύ γλυκό σουτ, αλλά με πολλά προβλήματα στη φυσική του κατάσταση. Οι προπονητές του πιστεύουν ότι με σκληρή προπόνηση 2-3 ετών θα μπορέσει στο μέλλον να παίζει για 10-15 λεπτά στο NBA. Εμφανίζεται στην ταινία Rush Hour 3, με τον Τζάκι Τσαν. Για να έχετε… δική σας άποψη, δείτε το βιντεάκι του!

Κένι Τζορτζ (1986-): Ο ψηλότερος πιθανότατα εν ενεργεία Αμερικανός παίκτης με ύψος 2.30 μέτρα. Παίζει στο κολέγιο του Άσβιλ (στην ομάδα των Μπούλντογκς), και το 2006-07 είχε 5.5 πόντους, 3.5 ριμπάουντ και 0.5 ασίστ σε 10.5 λεπτά συμμετοχής σε 2 αγώνες. Δεν είχε αγωνιστεί λόγω τραυματισμού τα δύο προηγούμενα (και πρώτα του) χρόνια στο κολέγιο, ενώ στο λύκειο είχε 8.0 πόντους, 9.0 τάπες και 10.0 ριμπάουντ μέσο όρο! Το σκάουτινγκ ριπόρτ κάνει λόγο για έναν παίκτη αργό και μονοκόμματο, που δεν ξέρει ιδιαίτερο μπάσκετ, αλλά δουλεύει πολύ σκληρά για να βελτιωθεί. Δυστυχώς, είναι επιρρεπής σε τραυματισμούς.

Νιλ Φίνγκλετον (1980-): Με ύψος 2.29 μέτρα ο Φίνγκλετον αγωνίζεται στις Η.Π.Α.. Έχει αγγλικό διαβατήριο και μη σας κάνει εντύπωση αν τον δούμε στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου εφόσον αγωνίζεται ακόμη. Έχει ήδη αγωνιστεί με την εθνική Αγγλίας, στην Πανεπιστημιάδα του 2001. Έχει παίξει στο ABA τη χρονιά 2004-05, τώρα αγωνίζεται στο NBDL. Το 2000 έκανε εγχείρηση στην πλάτη.

Μαλίκ Σιντιμπέ (1985-): Έχει ύψος 2.29 μέτρα και είναι από τη Σενεγάλη. Παίζει μπάσκετ στην Ευρώπη, όπου μέχρι το 2004 αγωνιζόταν με τη φανέλα της Κάπφενμπεργκ στην Αυστρία. Τα ίχνη του χάνονται στην πορεία.

Βλάντιμιρ «Σλάβκο» Βράνιες (1983-): Γεννημένος στο Μαυροβούνιο, ο Βράνιες έχει ύψος 2.29 μέτρα και παίζει επαγγελματικό μπάσκετ. Έγινε ντραφτ το 2003 από τους Νιου Γιορκ Νικς στον δεύτερο γύρο, αλλά στο NBA έχει παίξει μόνο 1 αγώνα με τη φανέλα των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, όπου σε 3 λεπτά είχε 1 φάουλ και 0/1 σουτ. Παίζει πλέον στην Μπουντούτσνοστ του Μαυροβουνίου, στην οποία αγωνιζόταν και πριν γίνει ντραφτ. Έχασε ολόκληρη τη φετινή χρονιά, αφού στις 13 Απριλίου του 2006 έσπασε το πόδι του. Πριν τον τραυματισμό αυτόν ήταν πρώτος μπλοκέρ του πρωταθλήματος Σερβίας και Μαυροβουνίου (6 τάπες μέσο όρο). Είναι ακόμη στο ρόστερ της Μπουντούτσνοστ.

Μάρτιν Μίκλοζικ (1986): Σλοβάκος μπασκετμπολίστας με ύψος 2.28 μέτρα. Είναι δηλωμένος στο ρόστερ της FMP Ζελέζνικ, αλλά την περίοδο 2006-07 δεν αγωνίστηκε σε κανέναν επίσημο αγώνα. Έχει παλιότερα φορέσει τη φανέλα της Βόρθερζε στην Αυστρία.

Εκτός από αυτούς που γράψαμε και μερικούς άλλους λίγο πιο… κοντούς, αξίζει να αναφέρουμε και τον Παβέλ Ποντκόλτσιν (γεννημένος το 1985) με ύψος 2.26 μέτρα, ο οποίος αγωνίζεται στη Λοκομοτίβ Νοβόσιμπιρσκ της Ρωσίας, έχοντας παλιότερα παίξει στην Κίμκι, τους Ντάλας Μάβερικς και τη Βίρλπουλ της Ιταλίας. Επίσης, ο μεγάλος Γιάο Μινγκ (γεννημένος το 1980) με ύψος επίσης 2.26 μέτρα, ο οποίος παίζει στους Χιούστον Ρόκετς και είναι μπασκετικά μακράν ο καλύτερος γίγαντας όλων των εποχών κι εκείνος που έχει κάνει τη μεγαλύτερη καριέρα.

Θα προσθέσω εδώ και τον Τζαμπέρ Ρουζμπαχανί (γεννημένος το 1986), Ιρανό μπασκετμπολίστα με ύψος 2.23 μέτρα, ο οποίος θέλει να παίξει κάποια στιγμή στο NBA. Ο Ρουζμπαχανί είχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων το 2003 στην Ελλάδα 12.0 πόντους, 8.0 ριμπάουντ και 7.0 τάπες μέσο όρο. Είχε δηλώσει συμμετοχή στο ντραφτ ου 2004 αλλά δεν επιλέχθηκε από καμία ομάδα, ενώ τώρα ζει στην Καλιφόρνια με προσωπικό γυμναστή, προσπαθώντας να έχει μία ευκαιρία στο NBA.

Για το τέλος άφησα το νέο ταλέντο των Κινέζων, έναν παίκτη για τον οποίο μάλλον θα αργήσουμε να ακούσουμε κάτι. Το όνομά του (κρατήστε το) είναι Ζενγκ Ζουν, είναι 14 ετών και έχει ύψος ήδη 2.15!

by Lord of the Stats

Στον κόσμο των γιγάντων (Μέρος ΙΙΙ)

ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

Αρκετοί ήταν οι γίγαντες του παγκόσμιου μπάσκετ από την αρχή του έως σήμερα. Στο σημερινό μέρος του αφιερώματος θα σας παρουσιάσουμε όσους άφησαν τη δική τους ιστορία στο μπάσκετ, αλλά δεν αγωνίζονται πια. Θα αρκεστώ στους ψηλότερους μόνο (μέχρι 2.30 μέτρα), λόγω χώρου. Τα ύψη που αναφέρω είναι τα επίσημα καταγεγραμμένα ύψη τους, αν και πολλές φορές οι απόψεις διίστανται, μιας και οι περισσότεροι δεν μετρήθηκαν ποτέ επίσημα.

Όλα ξεκίνησαν από τον Έλμορ Μοργκεντχάλερ (γεννημένος το 1922), που είναι ο πρώτος καταγεγραμμένος παίκτης πάνω από 2.10, με ύψος 2.14. Βέβαια, κι εδώ οι απόψεις διίστανται, αλλά έχει επικρατήσει να θεωρείται ο πρώτος 7-footer. Έπαιξε στο τέλος της δεκαετίας του 1930 στο Boston College (κι αργότερα στο Πρόβιντενς του BAA). Αφού ο Μοργκεντχάλερ… άνοιξε τον δρόμο αν και για τα σημενρινά δεδομένα θεωρείται… νορμάλ για σέντερ, ας δούμε τους υπόλοιπους από τον ψηλότερο στον… κοντύτερο (!):

Σουλεϊμάν Αλί Νασνούς (1943-1991): Ήταν από τη Λιβύη και ουσιαστικά μπόρεσε το 1960 μετά από εγχείρηση να σταθεί στα πόδια του. Θεωρείται ο ψηλότερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών (με την εξαίρεση ίσως του Σούλταν Κόσεν για τον οποίο θα μιλήσουμε στο επόμενο άρθρο). Είχε ύψος 2.45 μέτρα και έπαιξε μπάσκετ μόνο στη Λιβύη. Είχε συμμετάσχει και στην ταινία «Satyricon» του Φεντερίκο Φελίνι.

Αλεξάντερ Σιζονένκο (1962-): Ρώσος γίγαντας, ο οποίος είχε μετρηθεί στα 2.41 μέτρα, ενώ θεωρείται ότι ψήλωσε ακόμη περισσότερο και μετά την μέτρηση αυτή. Έπαιξε μπάσκετ για τη Ρωσία, ενώ ήταν δηλωμένος στο ρόστερ της Ουράλ Γκρέιτ μέχρι και την περίοδο 2000-01, σε ηλικία δηλαδή 39 ετών! Έχει λάβει πρόταση από τον Γκάνθερ φον Χάγκενς να ταριχευτεί το σώμα του μετά θάνατον, αλλά έχει αρνηθεί.

Γιασουτάκα Οκαγιάμα: Είναι μέχρι στιγμής ο ψηλότερος παίκτης που έγινε ποτέ ντραφτ στο NBA, γεγονός που συνέβη το 1981 από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς στη 10^η επιλογή του 8^ου γύρου. Είναι ο ψηλότερος Ιάπωνας παίκτης όλων των εποχών, με ύψος 2.36 μέτρα.

Ρι Μίουνγκ Χουν (1967-): Ο υψηλότερος Βορειοκορεάτης παίκτης όλων των εποχών με ύψος 2.35 μέτρα. Θαυμαστής του Μάικλ Τζόρνταν, άλλαξε μέχρι και το όνομά του σε Μάικλ Ρι. Στη δεκαετία του 1990 προσπάθησε να παίξει στο NBA, προπονήθηκε σκληρά στον Καναδά με τον Τζακ Ντόναχιου, αλλά απαγορεύτηκε η συμμετοχή του στο NBA επειδή ήταν Βορειοκορεάτης. Ο νόμος που το απαγόρεψε ήταν αυτή που αφορούσε το «Εμπόριο με τον Εχθρό», όπως θεωρούταν η Βόρειος Κορέα. Τελικά έπαιξε μόνο εντός συνόρων, ενώ σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο τη Νότια Κορέα είχε 26 πόντους σε 21 λεπτά συμμετοχής.

Τζον Χάρις (1970-): Ιταλός με ύψος 2.33 μέτρα. Τελευταία φορά που τον είδε κάποιος να παίζει μπάσκετ οργανωμένα ήταν το 1990 στην τρίτη κατηγορία της Ιταλίας με την Εμπεντόκλε.

Μανούτε Μπολ (1962): Ο Σουδανέζος μπασκετμπολίστας και ακτιβιστής είναι είτε ο υψηλότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ στο NBA είτε ο δεύτερος ψηλότερος! Σύμφωνα με τους Αμερικάνους ήταν έναν πόντο πιο κοντός από τον Γκιόργκε Μουρεσάν, ενώ σύμφωνα με τους Ευρωπαίους ήταν έναν πόντο ψηλότερος. Το ύψος του είναι 2.30 ή 2.31 μέτρα. Το όνομα Μανούτε σημαίνει «ξεχωριστή ευλογία». Ήταν απίστευτα ελαφρύς για το ύψος του όσο έπαιζε, καθώς δεν ξεπερνούσε τα 92 κιλά! Ο Μπολ έγινε ντραφτ δύο (!!!) φορές, το 1983 αλλά η συμμετοχή του ακυρώθηκε ως παράνομη και το 1985. Έπαιξε στο NBA μέχρι το 1995 στους Ουάσινγκτον Μπούλετς, Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, Φιλαντέλφια 76ερς και Μαϊάμι Χιτ. Στο τέλος της καριέρας του έπαιξε ξανά ελάχιστα και στις τρεις πρώτες του ομάδες. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ιταλία και το Κατάρ. Έχει ιδρύσει το Ring True Foundation για χρηματική βοήθεια στους πρόσφυγες από το Σουδάν. Είναι ο παίκτης με τα περισσότερα μπλοκ σε έναν αγώνα (11) και σε ένα δωδεκάλεπτο (8) στο NBA, ενώ είναι και ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του που είχε τουλάχιστον 2.000 τάπες και λιγότερους από 4.000 πόντους! Το 1987 είχε παίξει στους Ουάσινγκτον Μπούλετς μαζί με τον Μάγκσι Μπογκς, συνθέτοντας το δίδυμο με τον πιο ψηλό και τον πιο κοντό παίκτη στην ιστορία του NBA.

Μου Τιέ-Ζου (1949-): Θρύλος του Κινεζικού μπάσκετ, ως παίκτης και προπονητής. Όταν έπαιζε είχε υπολογιστεί σε ύψος 2.40 μέτρων, αλλά ο ίδιος το αρνείται λέγοντας ότι είναι 2.28 μέτρα. Το καταγεγραμμένο ύψος του είναι 2.30 μέτρα, ενώ ήταν περισσότερα από 180 κιλά! Έπαιξε με την εθνική της χώρας του για 14 χρόνια, ενώ ως μέλος της ομάδας Μπάγι έχει σκοράρει 80 πόντους κι έχει κερδίσει δύο φορές το 1979, τους πρωταθλητές NBA του 1978, Ουάσινγκτον Μπούλετς. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1987 και ως προπονητής το 2000.

Γκιόργκε Μουρεσάν (1971-): Με ύψος 2.30 ή 2.31 είναι ο υψηλότερος ή ο δεύτερος ψηλότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ στο NBA (μετά τον Μανούτε Μπολ). Έχει παίξει μπάσκετ στην Ορτέζ (1992-93) και στο NBA (1993-2000) με τους Ουάσινγκτον Μπούλετς και τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς. Σε όλη του την καριέρα χτυπήθηκε από τραυματισμούς, ενώ μετά το NBA έπαιξε ξανά στη Γαλλία, πριν εγκατασταθεί μόνιμα στο Νιου Τζέρσεϊ. Έχει κάνει καριέρα και στον κινηματογράφο (My Giant) ενώ έχει παίξει και σε βίντεο του Eminem (My Name Is).

by Lord of the Stats

Στον κόσμο των γιγάντων (Μέρος II)

ΑΘΛΗΤΕΣ, ΓΙΓΑΝΤΕΣ, ΑΣΘΕΝΕΙΣ.

Ο γιγαντισμός είναι μια σοβαρή πάθηση που προκαλείται από τα λεγόμενα σωματοτρόπα αδενώματα. Πρόκειται για καλοήθη νεοπλάσματα (όγκους), του τμήματος του εγκεφάλου που καλείται πρόσθια υπόφυση, τα οποία εκκρίνουν την αυξητική ορμόνη και προκαλούν εντυπωσιακές σωματικές αλλαγές. Η εικόνα των ασθενών που πάσχουν από γιγαντισμό είναι τυπική των αυξητικών και αναβολικών δράσεων της αυξητικής ορμόνης που εκκρίνεται σε υπερβολικό βαθμό.

Δύο όροι χρησιμοποιούνται σε αυτή τη νόσο: ο γιγαντισμός (που προκύπτει όταν ένα σωματοτρόπο αδένωμα αναπτύσσεται σε ένα παιδί ή έφηβο) και η μεγαλακρία – από τις λέξεις μεγάλος + άκρος (=υπερβολικός) – (που προκύπτει από σωματοτρόπα αδενώματα που γίνονται λειτουργικά αφού έχει επιτευχθεί το τελικό ύψος στον ενήλικα). Οι σημαντικές σωματικές αλλαγές που επέρχονται είναι σαφώς πιο έντονες στον γιγαντισμό.

Η κλινική εικόνα των πασχόντων περιλαμβάνει ασυνήθιστα χαρακτηριστικά. Μετά την πάροδο αρκετών χρόνων, οι ασθενείς αναπτύσσουν τραχέα χαρακτηριστικά προσώπου με αύξηση της περιμέτρου της κεφαλής, υπερανάπτυξη άνω και κάτω γνάθου, πεπαχυσμένη μύτη και αύξηση των διαστημάτων μεταξύ των άνω τομέων. Αυτά συνιστούν το λεγόμενο «γιγαντικό» ή «μεγαλακρικό» προσωπείο. Επιπλέον, τα χέρια και τα πόδια μεγεθύνονται και το τυπικό ύψος φτάνει το 220 με 240 εκατοστά.

Εκτός από την εμφάνιση, υπάρχουν και πολλά και σημαντικά λειτουργικά προβλήματα: οι ασθενείς εμφανίζονται με μεγαλύτερη συμμετοχή στις στατιστικές θνησιμότητας από καρδιαγγειακά, αγγειακά, εγκεφαλικά και αναπνευστικά νοσήματα. Η πλειοψηφία εξ αυτών υποφέρει από νευρολογικά και μυοσκελετικά συμπτώματα, μεταξύ των οποίων κεφαλαλγίες, παραισθήσεις, πόνοι στις αρθρώσεις και μυϊκή αδυναμία, ειδικά με την πάροδο των χρόνων. Αρκετοί εμφανίζουν υπέρταση, αυξημένο κίνδυνο συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (λόγω αύξησης του μεγέθους της αριστερής κοιλίας της καρδιάς) και ακόμη υπερτροφία (μεγέθυνση) των σπλάγχνων. Το «παζλ» των προβλημάτων ορισμένες φορές συμπληρώνει ο διαβήτης, οι νεφρικοί λίθοι και οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες.

Η αντιμετώπιση του γιγαντισμού είναι σαφώς πιο δύσκολη από αυτή της μεγαλακρίας και έχει σκοπό κυρίως να ελέγξει την εξέλιξη της νόσου. Θεραπεία επιλογής σήμερα είναι η αφαίρεση (διασφηνοειδής, όπως αποκαλείται) της υπόφυσης. Η ακτινοθεραπεία είναι εναλλακτικός τρόπος αντιμετώπισης. Το θεραπευτικό σχήμα συμπληρώνει και φαρμακευτική αγωγή με τα φάρμακα (ορμόνες) που καλούνται ανταγωνιστές της αυξητικής ορμόνης και έχουν την ικανότητα να μειώνουν τις αυξητικές της δράσεις.

Διαβάζοντας αυτά τα στοιχεία, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους αυτοί οι άνθρωποι που φαντάζουν τεράστιοι και άτρωτοι στα μάτια μας. Η ενασχόληση των περισσότερων με το μπάσκετ αποτελεί τόσο ένα τρόπο εύρεσης οικονομικών πόρων ώστε να αντεπεξέλθουν στα έξοδα των χρόνιων θεραπειών και επισκέψεων σε γιατρούς, όσο και μια προσπάθεια ένταξης στην παραγωγική διαδικασία σε ένα από τα λίγα επαγγέλματα όπου θα είναι πλήρως αποδεκτοί από τις, μάλλον ρατσιστικές, κοινωνίες μας.

by Dr.Ball

Στον κόσμο των γιγάντων (Μέρος I)

ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΝΤΟΥΕΝΙΑΣ:
Ο ΑΓΑΘΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ

Ο Ρομπέρτο Ντουένιας είναι ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους «γίγαντες» στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν είναι ένας τυχαίος παίκτης, ούτε απλώς κάποιος πολύ ψηλός που κράτησε μπάλα μπάσκετ.

Αποτελεί τον ψηλότερο (2.21) Ισπανό μπασκετμπολίστα όλων των εποχών, αλλά εξίσου εντυπωσιακό με το ύψος του είναι και το παλμαρέ των τίτλων που έχει κατακτήσει στην καριέρα του: 6 πρωταθλήματα Ισπανίας, 2 κύπελλα, 1 Ευρωλίγκα (2003), 1 Κύπελλο Κόρατς, 1 ασημένιο μετάλλιο απ’ το Ευρωμπάσκετ του 1999 με την Εθνική. Συμμετείχε, επίσης, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ, το 2000.

Τα χρόνια της μπασκετικής του ακμής, δεν υπήρξε ποτέ συμπλήρωμα στις ομάδες του. Ήταν μάλλον η βάση από την οποία ξεκινούσε η Μπαρτσελόνα το σχεδιασμό της στη φροντ-λάιν τουλάχιστον τα 7 από τα 10 χρόνια που τον είχε στη σύνθεσή της (1995-2005). Μάλιστα, ήταν ο MVP των τελικών της ACB το 1997, ενώ συμμετείχε ουσιαστικά στην κατάκτηση της Ευρωλίγκας το 2003, έχοντας 7.6 πόντους και 5.8 ριμπάουντ εκείνη τη χρονιά στην Ευρώπη, ξεκινώντας τα 17 από τα 22 παιχνίδια βασικός. Ήταν ένα πολύτιμο μέλος της Εθνικής Ισπανίας, προκαλώντας πάντα προβλήματα στους αντιπάλους (είχε 6.6 πόντους και 4.9 ριμπάουντ σε 20 λεπτά ανά αγώνα, στην καλύτερη πορεία της ομάδας του μέχρι το ασημένιο μετάλλιο του 1999).

Παρότι είχε επιλεχθεί στο νούμερο 58 του ντραφτ του NBA από το Chicago, δε θέλησε ποτέ να αφήσει την Ισπανία, πιθανώς λόγω της κατάστασης της υγείας του. Ο Ρομπέρτο Ντουένιας πάσχει από γιγαντισμό, μια πάθηση που προκαλεί διάφορα προβλήματα και δεν… ψηλώνει απλώς τον αθλητή, όπως νομίζουν πολλοί. (περισσότερα στο επόμενο άρθρο του Dr.Ball). Λόγω της πάθησης, η πτώση στην καριέρα του ξεκίνησε μάλλον νωρίς: από το 2004 (σε ηλικία 29 ετών) άρχισε να χάνει αγώνες και να μειώνονται οι αντοχές του.

Θηριώδης και πολύ δυνατός, ήταν ένα φόβητρο μέσα στη ρακέτα. Γνώριζε καλά το άθλημα, αλλά το γεγονός ότι ήταν πολύ βραδύς δεν τον ευνοούσε. Όσοι έχουν συναναστραφεί μαζί του μιλούν για ένα καλό και χαμηλών τόνων παιδί, που ποτέ δεν προκάλεσε ούτε έδωσε αφορμή για σχόλια με τη συμπεριφορά του.

Η αποχώρηση από την ομάδα της καρδιάς του, την Μπαρτσελόνα, το 2005, σήμαινε και την αρχή του τέλους για την καριέρα του. Έπαιξε στη Χιρόνα και την Μπανταλόνα, χωρίς να μπορέσει να πείσει, κυρίως τον εαυτό του για το προσωπικό στοίχημα που είχε βάλει, ότι μπορεί να συνεχίσει σε υψηλό επίπεδο. Με την ωριμότητα και τη σοβαρότητα που τον διέκρινε σε όλη του την καριέρα και τη ζωή του, αποφάσισε να αποχωρήσει από το επαγγελματικό μπάσκετ, πριν γίνει γραφικός, στις 8 Ιουλίου του 2007, σε ηλικία 32 ετών.

Ο Ρομπέρτο Ντουένιας είναι ίσως ένας από τους καλύτερους μπασκετμπολίστες από τους «γίγαντες» που προσπάθησαν να παίξουν στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο αγώνας του συνεχίζεται, αυτή τη φορά με έπαθλο την υγεία του. Του ευχόμαστε καλή τύχη και τον ευχαριστούμε για τις μπασκετικές αναμνήσεις που μας άφησε και που με… χιούμορ μπορούμε να αναπολούμε, όπως το μικροσκοπικό μέγεθος της μπάλας στην παλάμη του ή τις απελπισμένες προσπάθειες του Ρεντζιά να τον μετακινήσει μερικά εκατοστά…

Οι τελευταίες του δηλώσεις στην επίσημη ανακοίνωση της αποχώρησής του ήταν συγκινητικές: «Η απόφαση δεν ήταν εύκολη, αλλά νομίζω ότι είναι το καλύτερο για μένα. Πρέπει να γνωρίζεις τα όρια σου και μέχρι που μπορείς να φτάσεις. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό γιατί μοιράστηκα τη ζωή μου μέσα στα αποδυτήρια με πολύ καλούς συμπαίκτες. Σε όλες τις ομάδες συνεργάστηκα με πολύ καλούς ανθρώπους και αυτό έκανε τη ζωή μου πιο εύκολη».

“Good night, and good luck”

by BEN

Πρόεδρε, συρρίκνωσα τους παίκτες μας!

Είχα πει ότι μέσα στο καλοκαίρι θα επιστρέψω με άλλους άγνωστους, περίεργους ή απίστευτους κανονισμούς των ανά τον κόσμο ομοσπονδιών μπάσκετ. Εδώ είμαστε λοιπόν, σήμερα, για να σας παρουσιάσω τον μάλλον πιο άγνωστο και περίεργο.

Θα μεταφερθούμε στο πρωτάθλημα των Φιλιππίνων το λεγόμενο PBA (Philippine Basketball Association). Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει το μπάσκετ της χώρας, από αυτό των υπόλοιπων χωρών; Το ύψος, ή μάλλον η έλλειψη αυτού.

Ο μέσος όρος ύψους των γηγενών φόργουορντ και σέντερ που παίζουν στο PBA στις Φιλιππίνες είναι 1.88! Όσο δηλαδή είναι οι πλέι μέικερ στις υπόλοιπες χώρες. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνετε ότι όποια ομάδα κατάφερνε να υπογράψει έναν 7-footer (που λένε κι οι Αμερικάνοι), δηλαδή έναν παίκτη πάνω από 2.10μ, θα έκανε την πλάκα της στο πρωτάθλημα. Οπότε, εδώ έρχεται η ομοσπονδία της χώρας, η οποία έχει εισάγει κανονισμό που απαγορεύει την απόκτηση μη γηγενών αθλητών (κάθε ομάδα έχει δικαίωμα να έχει έναν) με ύψος μεγαλύτερο από 1.95! Πάνω από 1.95 μπορούν να είναι μόνο παίκτες από τις Φιλιππίνες, στη θεωρία βέβαια, ενώ όσοι Αμερικανοί (κυρίως) αθλητές θέλουν να παίξουν στο πρωτάθλημα θα πρέπει να είναι κάτω από 1.95. Στην ουσία δηλαδή να έχουν μεγαλώσει με παιδεία περιφερειακού, αφού με τέτοιο ύψος μόνο στις θέσεις «1» με «3» μπορούν να παίζουν στον υπόλοιπο κόσμο.

Τι έχει προκαλέσει αυτός ο απίστευτος κανονισμός; Αρχικά, οι ξένοι μεν λογικά να κυριαρχούν στο πρωτάθλημα, αλλά όντας περιφερειακοί να μην δημιουργούν προβλήματα κοντά στο καλάθι (με απλά λόγια… τάπες) στους κοντύτερους γηγενείς αθλητές.

Όμως, τα ευτράπελα ξεκινούν εδώ. Ενώ όλοι οι αθλητές και όσοι παίζουν μπάσκετ, μια ζωή παρακαλούν να ψηλώσουν λίγο παραπάνω, όσοι έχουν ως στόχο να παίξουν στις Φιλιππίνες θέλουν… να κοντύνουν! Πολλές είναι οι τεχνικές που έχουν βρει ομάδες και παίκτες για να «κονταίνουν» πριν περάσουν από την εξέταση ώστε να εγκριθεί η συμμετοχή τους.

Ας δούμε τις πλέον ευφάνταστες από αυτές: Τις δεκαετίες του 1970 και 1980 οι παίκτες απλώς πήγαιναν… για κούρεμα. Τότε τα άφρο κουρέματα και τα «καπελάκια» κυριαρχούσαν, οπότε ένα ξύρισμα του κεφαλιού έκοβε περίπου 2-4 πόντους από τον παίκτη! Βέβαια, υπήρχαν πολλοί που είχαν… εξογκώματα στο κρανίο και αποκλείονταν από το πρωτάθλημα.

Μία άλλη τεχνική είναι αυτή που λέει ότι συγκεκριμένες ασκήσεις έχουν ως αποτέλεσμα την πρόσκαιρη απώλεια ύψους. Τι ασκήσεις; Αεροβική γυμναστική σε ένταση 100% για μερικές ώρες πριν το μέτρημα (κόβει μέχρι 3 εκατοστά!), πιέσεις ώμων, βυθίσεις, άρσεις θανάτου με βάρη, συμπιέζουν τα κόκαλα, ενώ τρέξιμο σε τροπική ζέστη προκαλεί αφυδάτωση και… απώλεια ύψους. Βέβαια, οι επιστήμονες διαφωνούν, λέγοντας ότι αυτά μπορεί υπό προϋποθέσεις να προκαλέσουν απώλεια ύψους για λίγες ώρες, αλλά της τάξης μερικών χιλιοστών και όχι εκατοστών.

Η πιο διαδεδομένη τεχνική και η πιο σίγουρη μέχρι πέρσι ήταν κι η πιο απλή: ο παίκτης στο επίσημο μέτρημα, απλώς καμπούριαζε, ή χαμήλωνε το κεφάλι ανάμεσα στους ώμους και προς το στήθος, η έγερνε προς τον τοίχο πίσω του, ή φορούσε φαρδιά σορτς και παντελόνια λυγίζοντας ελαφρά τα γόνατα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η ομοσπονδία της χώρας προσέλαβε ανθρώπους, που δουλειά τους ήταν να… πιέζουν τα γόνατα των αθλητών ώστε να μην τα λυγίζουν όταν τους μετρούν. Βέβαια, οι μπασκετμπολίστες είχαν πολύ πιο δυνατά πόδια απ’ ότι είχαν οι προσληφθέντες… χέρια, καταφέρνοντας να κρατούν τα γόνατα λυγισμένα.

Ένα από τα φοβερότερα παραδείγματα είναι αυτό του Ροσέλ Έλις, ο οποίος το 2001 (με το όριο ύψους στο 1.90) είχε μετρηθεί 1.85, ενώ το 2004 με το όριο ύψους στο 1.95 μετρήθηκε 1.92! Στο CBA ο Ροσέλ Έλις ήταν 1.99… Οι μέσοι όροι του το 2004-05 στις Φιλιππίνες ήταν 24 πόντοι και 14 ριμπάουντ με 61% εντός παιδιάς.

Όμως, τα πράγματα άλλαξαν! Από το 2005 μέτρηση γίνεται διαφορετικά. Οι παίκτες αναγκάζονται να ξαπλώσουν για να μετρηθεί το ύψος τους, με αποτέλεσμα μέχρι τώρα κανείς να μην έχει καταφέρει να ξεγελάσει τους υπευθύνους. Πρώτο θύμα της υπόθεσης αυτής ήταν ο Κέλι Ουίτνι, ο οποίος είχε αποφοιτήσει από το Σίτον Χολ με μέσους όρους της τάξης των 14 πόντων και των 6 ριμπάουντ στο NCAA, αλλά αφού μετρήθηκε στο πραγματικό του ύψος (2.00 μέτρα) του απαγορεύτηκε η συμμετοχή στο πρωτάθλημα.

Πιο αστεία υπόθεση ήταν αυτή του Βίκτορ Τόμας, ο οποίος έπαιζε ήδη 2 χρόνια στο πρωτάθλημα πριν ξεκινήσει ο νέος τρόπος μέτρησης με ύψος 1.95, μέσα στα όρια δηλαδή. Η ομάδα του σκέφτηκε ότι αφού ήδη έπαιζε και ήταν γνωστό το ύψος του δεν χρειαζόταν να δώσει σημασία στη νέα μέτρηση. Ο Τόμας μετρήθηκε και ήταν υψηλότερος από το όριο, με αποτέλεσμα να κοπεί από το πρωτάθλημα της PBA.

by Lord of the Stats

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;

Ο Ραμούνας Σισκάουσκας μίλησε σε ρωσική εφημερίδα και αποφάσισε ότι αφού θα παίξει στη Ρωσία θα πρέπει να γλείψει το χέρι που θα του δίνει να φάει. «Η Ρωσία έχει πολύ δυνατή ομάδα και η Ελλάδα και η Σερβία είναι κατώτερες». Πού να σφίξουν κι οι ζέστες δηλαδή. Εννοείται πως ο τύπος ή δεν έχει δει αγώνα εθνικών ομάδων εδώ και 15 χρόνια, είτε το ξέρει κι ο ίδιος ότι λέει αρλούμπες κι ελπίζει να μην το καταλάβουμε.

Τι να πούμε; Ότι οι Ρώσοι έχουν για πλέι μέικερ τους τρεις αναπληρωματικούς της ΤΣΣΚΑ πίσω από Παπαλουκά (και Ζήση του χρόνου), δηλαδή Χόλντεν, Πασούτιν και… Πονκρασόφ; Ότι η τετράδα των πλέι μέικερ που κάλεσε ο Μπλατ συμπληρώνεται αν προσθέσουμε και το όνομα του θεόρατου, του τεράστιου Κβοστόφ, ενώ εδώ αν βάλεις τον Διαμαντίδη και τον Σπανούλη;

Να πάμε και αλλού για το επίπεδο της εθνικής μας; Όταν ο Σκόλα συμφώνησε με το Χιούστον, ο τζένεραλ μάνατζερ της ομάδας είπε ότι «ο Σκόλα είναι ένας από τους 5 καλύτερους παίκτες στον κόσμο εκτός NBA». Ποιοι είναι οι άλλοι τέσσερις; Όχι Ρώσοι πάντως. Μιλήσαμε και μάθαμε ποιους θεωρούν οι Αμερικάνοι. Αν και έβγαζε μάτι η δουλειά. Παπαλουκάς, Διαμαντίδης, Παπαδόπουλος («ο καλύτερος σέντερ εκτός NBA» κατά τους Αμερικάνους) και Βούισιτς. Τρεις Έλληνες δηλαδή. Και ακολουθεί ο Φώτσης, το ταλέντο του οποίου είναι αδιαμφισβήτητο και πιθανότατα το μεγαλύτερο στην Ευρώπη. Επίσης, ο Ζήσης που έχει ψηφιστεί καλύτερος νέος παίκτης στην Ευρώπη. Και ας μην αρχίσουμε να ασχολούμαστε με τους υπόλοιπους παίκτες που συνθέτουν την ελληνική αρμάδα (θα γίνει άλλη φορά αναλυτικά).

Πάντως, θέλω να τονίσω 4 πράγματα:

Πρώτον: Προσοχή, παιδιά δεν μας φταίνε οι Ρώσοι. Αν ο Σισκάουσκας γλείφει γιατί δεν ξέρει να κάνει τίποτε άλλο, δεν χρειάζεται να την πληρώσει η… συμπαθής ομάδα της Ρωσίας. Εξάλλου, κάντε λίγη υπομονή. Θα τη βρούμε τη Λιθουανία λογικά μπροστά μας (στην οκτάδα;).

Δεύτερον: Εντάξει, εμείς τους Ρώσους θα τους κερδίσουμε με καμιά 20αριά πόντους, αλλά το Ρωσία-Σερβία θα είναι ωραίο παιχνίδι. Αν και εγώ «βλέπω» Σέρβους.

Τρίτον: Θέλω να κατηγορήσω ευθέως τον... Παναθηναϊκό, γιατί απ’ όσο γνωρίζω κανείς από το «τριφύλλι» δεν πήρε χτες τον Σισκάουσκας τηλέφωνο να τον ρωτήσει απλώς τι μ...κίες λέει.

Τέταρτον: Εντάξει, να το δεχτώ ότι ο Ζήσης του έστειλε μήνυμα να του πει πόσο χαρούμενος είναι που θα παίξουν μαζί («Ο Ζήσης μου έστειλε μήνυμα στο κινητό για να με συγχαρεί και μου είπε ότι ανυπομονεί να παίξουμε μαζί στην ΤΣΣΚΑ»). Μετά που άκουσε αυτές τις δηλώσεις, δεν του έστειλε και δεύτερο, πιο… γαλλικό;

Βεβαίως, τέτοιες δηλώσεις είναι αστεία πράγματα και μόνο ευθυμία μπορούν να προκαλέσουν σε οποιονδήποτε ασχολείται με το μπάσκετ στην Ευρώπη, αλλά αυτό δεν αφαιρεί τη γελοιότητα του Σίσκα να προσπαθήσει να σνομπάρει με τέτοιο τρόπο την Ελλάδα, επειδή νιώθει ότι έκανε το colpo grosso με το buy-out. Τουλάχιστον ο Σπανούλης δεν θέλησε να δικαιολογήσει την απόφασή του να επιστρέψει στην Ελλάδα με το σκεπτικό ότι η εθνική μας είναι καλύτερη από αυτή των Η.Π.Α.. Αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση θα είχε τουλάχιστον 6 βάσιμα επιχειρήματα. Όση και η διαφορά στο 101-95.

Υ.Γ.: Είναι πραγματικά τουλάχιστον όμορφο να παρακολουθείς (ξανά μετά από 10 χρόνια) την άτυπη κόντρα των «αιωνίων». Οι μεν πέρσι έλεγαν «καλός ο Πάργκο, αλλά ρολίστας, τίποτα το ιδιαίτερο», οι δε τον παρακαλούσαν να υπογράψει. Φέτος, οι πρώτοι λένε «απίστευτος παικταράς, θα κάνει τη διαφορά» και οι δεύτεροι ότι πέρσι τον απέρριψε ο Ομπράντοβιτς! Προσοχή παιδιά, scripta manent. Ο Πάργκο είναι καλός παίκτης, ό,τι ακριβώς ήταν και πέρσι δηλαδή. Αλλά πολύ βαρετός βρε παιδί μου. Τι εννοώ; Δείτε λίγο τον βίο και πολιτεία του Κίντελ Γουντς (που επίσης απασχολεί τον Ολυμπιακό) και θα καταλάβετε.

Υ.Υ.Γ.: Μη χάσετε το μεγάλο αφιέρωμα του Age of Basketball "Στον κόσμο των γιγάντων" από τις 17 έως τις 23 Ιουλίου. Με αφορμή την αποχώρηση του Ρομπέρτο Ντουένιας (ενός καθόλου τυχαίου αθλητή), το αφιέρωμα σας ταξιδεύει στην καριέρα του με βοήθεια από τον BEN, στη νόσο του γιγαντισμού με εξήγηση από τον Dr.Ball, σε όλους τους γίγαντες του σύγχρονου μπάσκετ, αλλά και σε όσους έχουν σταματήσει πια την καριέρα τους με παρέα τον Lord of the Stats.

by Rasheed.

Νέα από το γυναικείο μπάσκετ

* Τις καλύτερες μέρες της στην Αμερική φαίνεται να περνάει η Ευανθία Μάλτση που τον τελευταίο καιρό κάνει πράγματα και θαύματα με τη φανέλα των Connecticut Sun. Λόγω του τραυματισμού της Νικίσα Σέιλς, η Μάλτση ξεκινάει βασική τον τελευταίο καιρό και η «έκρηξη» της ήρθε εναντίον των Los Angeles Sparks όπου έβαλε 23 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά και 4 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα σε 34 λεπτά συμμετοχής. Στις 11 του Ιούλη έβαλε και πάλι διψήφιο αριθμό πόντων (11 με 4/5 εντός παιδιάς) εναντίον του Seattle. Ο κόσμος της ομάδας έχει αρχίσει να ζητάει περισσότερο χρόνο συμμετοχής για την Εβίνα…

* Στα μετεγγραφικά νέα, η πιο σημαντική μετεγγραφή στην Α1 έγινε με την υπογραφή της Πόλυς Σαρέγκου στις Εσπερίδες. Η, αριστερόχειρ, αρχηγός της Εθνικής μας ομάδας, έδειξε πέρυσι με τη φανέλα της Ακαδημίας Ηλιούπολης ότι έχει πολλά ακόμη να δώσει και σίγουρα μπορεί να προσφέρει εμπειρία και τεράστιες λύσεις στην ομάδα της Καλλιθέας. Τα, εντυπωσιακά, στατιστικά της πέρυσι: 21.7 πόντοι, 9 ριμπάουντ, 3.3 ασίστ, με 60% στα δίποντα!

* Εντωμεταξύ, η Ανθή Παπαηλία επέστρεψε στον Παναθηναϊκό με συμβόλαιο ενός χρόνου για να κλείσει την καριέρα της στην ομάδα της καρδιάς της. Πέρυσι αγωνιζόταν στον Παγχιακό.

* Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων γυναικών που διεξήχθη στο Βιντνόγιε της Ρωσίας, πρωταθλήτριες αναδείχθηκαν οι ΗΠΑ που… ισοπέδωσαν με 96-73 στον τελικό την Αυστραλία. Τρίτη η Γαλλία, ενώ εκτός μεταλλίων, τέταρτη, έμεινε η οικοδέσποινα Ρωσία.

* Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νεανίδων, Β’ κατηγορίας, όπου συμμετείχε η Εθνική μας, οι νεάνιδές μας κατέληξαν στην 5η θέση. Καλύτερη παίκτρια στο τουρνουά για την Ελλάδα ήταν η Μπουσνάκη.

* Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νεανίδων, Α’ κατηγορίας, η Σερβία κατέκτησε τον πρώτο τίτλο… ως «Σερβία», ανεβάζοντας στροφές στην τελευταία περίοδο του τελικού για να νικήσουν την Ισπανία με 72-48. Πολυτιμότερη παίκτρια της διοργάνωσης αναδείχθηκε η Μιλοβάνοβιτς. Το χάλκινο μετάλλιο πήρε η Ρωσία.

* Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κορασίδων, τον τίτλο κατέκτησαν, μάλλον εύκολα, τα Άνω Λιόσια. Δεύτερες ήταν οι Εσπερίδες.

* Τέλος, η προκήρυξη της ΕΟΚ για την Α1 δεν έκρυβε εκπλήξεις. Οι ομάδες έχουν το δικαίωμα απόκτησης 2 ξένων παικτριών, ενώ 4 ομάδες θα υποβιβαστούν για να ανέβουν 2 ομάδες από κάθε όμιλο της Α2. Η κλήρωση των πρωταθλημάτων ορίστηκε για τις 7/8.

ΥΓ1. Ωραίο το ανέκδοτο του Σισκάουσκας περί ανωτερότητας της Ρωσικής Εθνικής έναντι της δικής μας. Περισσότερα αύριο από τον Rasheed…

ΥΓ2. Μη χάσετε το μεγάλο αφιέρωμα του Age of Basketball "Στον κόσμο των γιγάντων" από τις 17 έως τις 23 Ιουλίου. Με αφορμή την αποχώρηση του Ρομπέρτο Ντουένιας (ενός καθόλου τυχαίου αθλητή), το αφιέρωμα σας ταξιδεύει στην καριέρα του με βοήθεια από τον BEN, στη νόσο του γιγαντισμού με εξήγηση από τον Dr.Ball, σε όλους τους γίγαντες του σύγχρονου μπάσκετ, αλλά και σε όσους έχουν σταματήσει πια την καριέρα τους με παρέα τον Lord of the Stats.

“Good night, and good luck”

by BEN

Τι συνέβη με τον Δήμο

Η χρονιά έκλεισε περίεργα για τον Δήμο Ντικούδη. Και ενώ είχαν αρχίσει να οργιάζουν οι φήμες περί αποχώρησής του από τον Παναθηναϊκό, αν δεν προκύψει κάποιο απρόοπτο, θα κρατήσει κανονικά τη θέση του στο ρόστερ.

Φέτος ο διεθνής πάουερ-φόργουορντ έπαιζε στην Α1 κατά μέσο όρο 17,5 λεπτά ανά αγώνα και στην Ευρωλίγκα 15. Ωστόσο, ενώ στο final-4 αγωνίστηκε περισσότερο από 20 λεπτά και στους δύο αγώνες, στα play-off είδε τη συμμετοχή του να πέφτει στα 12 λεπτά ανά αγώνα και στους τελικούς ακόμη περισσότερο, περίπου 8,5 λεπτά. Φυσικά προέκυψαν ερωτήματα γιατί ένας παίκτης που έπαιζε σταθερό χρόνο όλη τη χρονιά, και αμείβεται με συμβόλαιο 900.000 ευρώ, θεωρήθηκε ότι δεν μπορεί να βοηθήσει την ομάδα στα τελευταία πιο σημαντικά της παιχνίδια. Κάποιοι υπέθεσαν ότι ήταν οι τελευταίες μέρες του Ντικούδη στον Παναθηναϊκό, αλλά, κυρίως, οι πρόσφατες δηλώσεις του ότι «η χρονιά είναι άκρως επιτυχημένη» και «νιώθω πολύ χαρούμενος που εκπλήρωσα το όνειρο μου που ήταν η κατάκτηση της Ευρωλίγκα», μάλλον τους διαψεύδουν.

Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια μέτρια χρονιά, με σκαμπανεβάσματα για τον δυναμικό φόργουορντ. Οι μέσοι όροι του ήταν σχετικά χαμηλοί: 7,5 πόντοι και μόλις 3 ριμπάουντ σε 34 αγώνες εντός συνόρων και 7,9 πόντοι και 3,7 ριμπάουντ σε 23 αγώνες στην Ευρωλίγκα. Δεν ξέρουμε αν βρίσκεται σε σχετική πτώση η καριέρα του ή αν δεν «κόλλησε» ιδιαίτερα στα συστήματα του Ομπράντοβιτς.

Πάντως, ο Ντικούδης παραμένει ένας παίκτης εγνωσμένης αξίας, με καλές χρονιές εκτός Ελλάδας και καλό όνομα στην Ευρώπη. Είναι σταθερό μέλος της Εθνικής εδώ και αρκετά χρόνια και δύσκολα θα μείνει έξω και φέτος αφού ο Γιαννάκης ξέρει τι να περιμένει από αυτόν: σπρώξιμο και μάχες στη ρακέτα, γρήγορη κίνηση, επαφή με το καλάθι. Έχει καταγράψει και πολύ καλές εμφανίσεις σε ματς που του έχουν ξεκινήσει καλά (ήταν αυτός που… ξεκόλλησε την Εθνική στο μουδιασμένο ξεκίνημα με το Κατάρ του περασμένου Μουντομπάσκετ).

Ο 30χρονος Δήμος, που ξεκίνησε από την Α2, είναι μέλος της Εθνικής των επιτυχιών. Από το 2006 έχει αναλάβει και πρόεδρος του ΠΣΑΚ.

“Good night, and good luck”

by BEN

Καλοκαιρινά Showbiz Σταυρόλεξο και Quotes Quiz!

Το καλοκαίρι είναι εδώ και το Age of Basketball, τηρώντας την υπόσχεσή του, σας προμηθεύει με… υλικό για την παραλία. Το showbiz-Σταυρόλεξο και το Quotes-Quiz είναι ήδη στα χέρια των μελών του blog μας, επιφυλάσσοντας… εθνικά wallpaper από το Ευρωμπάσκετ του 2005 για όποιον τα απαντήσει.

Γίνετε μέλη τώρα για να πάρετε αμέσως στα χέρια σας το σταυρόλεξο και το quiz, ώστε να «δροσίσετε» τις καυτές καλοκαιρινές μέρες με λίγη παρέα από την πορτοκαλί θεά! Χρειάζεται απλώς η αποστολή ενός e-mail στο ageofbasketball@gmail.com για να εγγραφείτε στο blog μας. Η όλη διαδικασία είναι εντελώς δωρεάν.

Και μία μικρή πρόγευση…

Showbiz-Σταυρόλεξο:

4 καθέτως: Κατηγορήθηκε από τον Νέιτ Χάφμαν, όταν ήταν συμπαίκτες στη Μακάμπι, ότι πήγε με τη γυναίκα του!

Quotes-Quiz:

15. Είπε: «Σήμερα πέθανε το μπάσκετ». Ήταν ο…

Α) λογικός συνειρμός που έκαναν οι μπασκετάνθρωποι όλου του κόσμου όταν η ομάδα που κέρδισε τις Η.Π.Α. στον ημιτελικό, έχασε στον τελικό του Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας από την ομάδα που είχε βασικό σέντερ τον Μαρκ Γκασόλ.

Β) Πέταρ Σκάνσι, προπονητής της ηττημένης Μπενετόν, μετά το 59-55 από τη Λιμόζ του Μάλκοβιτς στον τελικό Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1993.

Γ) Ντιρκ Νοβίτσκι όταν έμαθε ότι ο Τόνι Πάρκερ έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος που κέρδισε το βραβείο MVP σε τελικούς του NBA.

by Age of Basketball

Πελματιαία απονεύρωση

Τη φετινή χρονιά έγινε αρκετός λόγος γύρω από την πελματιαία απονεύρωση. Οι τραυματισμοί που κράτησαν εκτός αγωνιστικής δράσης τον Ντέγιαν Τομάσεβιτς, τον Ράιαν Στακ, τον Λάζαρο Παπαδόπουλο, τον Κρις Τόμας, τον Φάνη Κουμπούρα και τον Αντρές Νοτσιόνι, έφεραν το θέμα στο προσκήνιο και πολύς κόσμος αναρωτήθηκε για τη φύση του τραυματισμού αυτού.

Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια από τις πιο συχνές παθήσεις των ποδιών και είναι η πιο συχνή αιτία πόνου στα πόδια των αθλητών και ιδιαίτερα σε δρομείς, μπασκετμπολίστες και βολεϊμπολίστες. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η υπερβολική κίνηση του ποδιού, τα σύνδρομα καταπόνησης, η μη σωστή επιλογή του υποδήματος και λάθη στην προπόνηση.

Η πελματιαία απονεύρωση είναι μία συμπαγής δεσμίδα από μη ελαστικές επιμήκεις κολλαγόνες ίνες στο κάτω μέρος του ποδιού (Εικόνα 1). Πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι ο ερεθισμός (φλεγμονή) της πελματιαίας απονεύρωσης, που δημιουργείται στο σημείο που συνδέεται με το οστό της φτέρνας. Αυτό οφείλεται σε κάποιο μικρό επαναλαμβανόμενο τραυματισμό την ώρα της άθλησης, είτε σε λάθος πάτημα λόγω πλατυποδίας (συχνή σε μπασκετμπολίστες). Η κατάσταση τελικά επιδεινώνεται από το συνδυασμό ανατομικών και λειτουργικών παραγόντων που τελικά τραυματίζουν την απονεύρωση.

Το πιο κλασσικό σύμπτωμα της πελματιαίας απονευρωσίτιδας, που μπορεί να εμφανιστεί στο ένα ή και στα δυο πόδια, είναι ο πόνος στη φτέρνα για περίπου 2-3 λεπτά μετά την πρωινή έγερση από το κρεβάτι. Πολλές φορές το ίδιο το σύμπτωμα του πόνου έχει περιγραφεί χαρακτηριστικά ως «περπάτημα πάνω σε μυτερή πέτρα». Αυτό συμβαίνει γιατί η πελματιαία απονεύρωση κατά τη διάρκεια της νύχτας βρίσκεται σε αδράνεια και η απότομη διάταση της, με την έγερση από το κρεβάτι, τραυματίζει τους εμπλεκόμενους ιστούς (το λεγόμενο bowstring effect).

Οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες για την αποκατάσταση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας είναι οι διατάσεις, η θεραπευτική άσκηση και τα ειδικά ορθωτικά κατασκευασμένα από ειδικούς ποδολόγους (στόχος η σωστή θέση της ποδικής καμάρας – Εικόνα 2).

by Dr.Ball

Υ.Γ.: Μη χάσετε το μεγάλο αφιέρωμα του Age of Basketball "Στον κόσμο των γιγάντων" από τις 17 έως τις 23 Ιουλίου. Με αφορμή την αποχώρηση του Ρομπέρτο Ντουένιας (ενός καθόλου τυχαίου αθλητή), το αφιέρωμα σας ταξιδεύει στην καριέρα του με βοήθεια από τον BEN, στη νόσο του γιγαντισμού με εξήγηση από τον Dr.Ball, σε όλους τους γίγαντες του σύγχρονου μπάσκετ, αλλά και σε όσους έχουν σταματήσει πια την καριέρα τους με παρέα τον Lord of the Stats.