Στιγμές Μουντομπάσκετ: 4 Σεπτέμβρη 2002

Βρισκόμαστε στα μέσα της δεύτερης περιόδου, σκορ 41-23. 52-32, με 1:14 για τη λήξη του ημιχρόνου. 62-47 στα μισά του τρίτου δεκαλέπτου και 76-63 στα μισά του τέταρτου. Μένει 1 λεπτό και 10 δευτερόλεπτα, ο φωτεινός πίνακας γράφει 83-73. Δεν υπάρχει πλέον επιστροφή, η ιστορία έχει καταγραφεί. Η πλέον κυρίαρχη ομάδα στην ιστορία του αθλήματος θα υποστεί την πρώτη της ήττα. Η Αργεντινή έχει καταφέρει αυτό που φαινόταν ακατόρθωτο: η πρώτη ήττα της Εθνικής ΗΠΑ, από τότε που ξεκίνησε να κατεβάζει επαγγελματίες από το NBA.

Χρειάστηκε να περάσουν 59 αγώνες για να μπορέσει κάποιος να κερδίσει τις ΗΠΑ και να αρχίσει ο κόσμος σιγά σιγά να αποδίδει το προσωνύμιο “Dream Team” μόνο στην πραγματική, πρώτη ομάδα του 1992. Έμελλε να γίνει σε έναν «ιερό» μπασκετικό χώρο για τους Αμερικανούς, την Ιντιανάπολη.

Η Αμερική του 2002 δεν ήταν κακή ομάδα. Αντιθέτως, είχε μερικά από τα καλύτερα ονόματα του NBA: Πολ Πιρς, Έλτον Μπραντ, Μάικ Φίνλεϊ, Μπαρόν Ντέιβις, Ζερμέιν Ο’ Νιλ, Σον Μάριον, Αντρέ Μίλερ, Μπεν Ουάλας, Αντόνιο Ντέιβις και τον Ρέτζι Μίλερ στα «γεράματα». Αυτό που δεν κατάλαβαν ούτε οι παίκτες, ούτε ο κόουτς Τζορτζ Καρλ ήταν ότι οι αποστάσεις είχαν πλέον μικρύνει, όλες οι ομάδες είχαν καλούς παίκτες και ήταν διψασμένοι να δείξουν ότι ανήκουν στους καλύτερους. Η ψαλίδα είχε κλείσει, οι Αμερικανοί δεν μπορούσαν πια να κερδίζουν μόνο με τη φανέλα ή τη γυμναστική, δεν ήταν όμως ακόμη αρκετά ώριμοι για να το καταλάβουν.

Απέναντί τους βρήκαν μια Αργεντινή «αστέρων», μια ομάδα έτοιμη για όλα: Τζινόμπιλι, Σκόλα, Σκονοκίνι, Πέπε Σάντσεθ, Ομπέρτο, Νοτσιόνι, Βολκοβίσκι, Μοντέκια, Παλαντίνο. Οι Λατίνοι δε χρειάστηκαν φοβερά ποσοστά (είχαν 57.7% στα δίποντα και μόλις 21.4% στα τρίποντα), δεν μπόρεσαν να κυριαρχήσουν σε κάποια στατιστική κατηγορία (ριμπάουντ, λάθη, κλεψίματα, τάπες ήταν περίπου στα ίδια για τις δύο ομάδες), κι όμως, δεν απώλεσαν ποτέ το προβάδισμα. Είχαν μπει αποφασισμένοι να δείξουν ότι είναι καλύτερη ομάδα, πιο δεμένη, πιο προσγειωμένη. Μπήκαν απ’ την αρχή μπροστά, πήραν διαφορές και μετέφεραν όλο το άγχος στους ανυποψίαστους Αμερικανούς.
Το ματς κρίθηκε στον πάγκο, στα συστήματα. Αλλά και στο χάρισμα του Τζινόμπιλι, στους 14 πόντους του Νοτσιόνι, στα 9 ριμπάουντ του Ομπέρτο και του Βολκοβίσκι, στις 8 ασίστ του Σκονοκίνι, στην κυριαρχία του Σκόλα μέσα στη ρακέτα. Πιρς και Αντρέ Μίλερ προσπάθησαν να διασωθούν από την πιο «μαύρη» μέρα για την εθνική ομάδα της χώρας τους. Η μέρα, πέρα από την αντιδιαστολή επιτυχίας/αποτυχίας, σήμαινε πολλά περισσότερα για την ανταγωνιστικότητα των διεθνών διοργανώσεων, για τη θέση των «ξένων» και το επίπεδο του NBA, για την οργάνωση της “Dream Team”. Πολλές σκέψεις ξεκίνησαν με αφορμή εκείνη την ημέρα.

Η ιστορία της ημέρας γράφτηκε και από τις δηλώσεις: Πολ Πιρς: «Μπορούμε να συνεχίσουμε για το χρυσό, αλλά θα είμαστε πάντα ‘αυτή η ομάδα’». Μπαρόν Ντέιβις: «Ντρέπομαι. Μας κέρδιζαν με κάθε τρόπο». Αντόνιο Ντέιβις: «Είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί χάσαμε. Έπαιζαν καλύτερα». Ράεφ Λαφρέντζ: «Δε θέλαμε και δεν περιμέναμε ότι θα συμβεί, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι μας εξέπληξαν». Φαμπρίτσιο Ομπέρτο: «Μας έλεγαν ότι δεν μπορούμε να κερδίσουμε ένα τέτοιο παιχνίδι». Πέπε Σάντσεθ: «Είμαστε άνθρωποι και ονειρευόμαστε. Καθώς κυλούσε το παιχνίδι, σκεφτόμασταν ‘ουάου, μπορούμε αλήθεια να το κάνουμε’». Λούις Σκόλα: «Πρέπει να πιστεύεις».

Μόλις 5623 φίλαθλοι βρέθηκαν στο γήπεδο για εκείνον τον αγώνα, στις 4 Σεπτεμβρίου 2002. Παρακολούθησαν ψήγματα ιστορίας: Μια τάπα του Σκόλα στον Ο’ Νιλ, ένα κάρφωμα του Νοτσιόνι πάνω από τον Ουάλας, ένα ανάποδο λέι-απ του Τζινόμπιλι, ένα τρίποντο του Πιρς που οδήγησε στην πρώτη ιαχή «U-S-A» σε όλο το τουρνουά, ένα άδειο βλέμμα στα πρόσωπα των Ο’ Νιλ, Ουάλας, Μπραντ, Μάριον. Και όταν ακούστηκε η κόρνα, συνειδητοποίησαν ότι ήταν οι λίγοι τυχεροί που είχαν παρακολουθήσει μια ιστορική στιγμή του παγκοσμίου μπάσκετ.

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ. Για την ιστορία, οι ΗΠΑ έχασαν λίγες ημέρες μετά και από τη Γιουγκοσλαβία για να μείνουν εκτός τετράδας και τελικά στην 6η θέση, μετά την ήττα από την Ισπανία. Η Αργεντινή ακόμη διαμαρτύρεται στον Πιτσίλκα για την ήττα στον τελικό από τους Σέρβους. Δύο χρόνια αργότερα, οι Λατίνοι πήραν το χρυσό στην Ολυμπιάδα, κερδίζοντας, ξανά, την Αμερική.

Στη σκέψη για τον Μαϊνμί

Νέο πρόβλημα με τη Γαλλία, καθώς ο Ιάν Μαϊνμί έχει ένα μικροκατάγμα στο μέσο δάκτυλο του αριστερού του χεριού.

Ο τραυματισμός αυτός θα κρατήσει τον Γάλλο φόργουορντ-σέντερ περίπου για 10 ημέρες εκτός προπονήσεων, κάτι που σημαίνει ότι θα χάσει σίγουρα τα δύο πρώτα παιχνίδια του Μουντομπάσκετ.

Ο Βενσάν Κολέ κράτησε μαζί του τον παίκτη που έκανε καλές εμφανίσεις μέχρι τώρα στα φιλικά, αλλά είναι ερωτηματικό το αν θα τον συμπεριλάβει στην τελική δωδεκάδα που θα ανακοινώσει σε λίγες ημέρες.

ΒΡΑΖΙΛΙΑ – Η τελική δωδεκάδα

Μετά τον τραυματισμό του Νενέ που πλήγωσε τη Βραζιλία, ο Ρούμπεν Μανιάνο αναγκάστηκε να καλέσει άλλον παίκτη για να συμπληρώσει την τελική δωδεκάδα της ομάδας.

Αυτός που πήρε τη θέση του Νενέ ήταν ο Ζοάο Πάολο Μπατίστα. Αναλυτικά η δωδεκάδα της Βραζιλίας, όπως διαμορφώθηκε μετά την αναγκαστική αλλαγή:

Σοκ με Νενέ!

Μία μόλις εβδομάδα πριν το τζάμπολ του Μουντομπάσκετ η Βραζιλία έχασε τον βασικό της σέντερ και έναν από τους καλύτερους στη θέση αυτή σε όλη τη διοργάνωση!

Στο κεκλεισμένων των θυρών φιλικό με τη Γαλλία την Παρασκευή, ο Νενέ ένιωσε πόνο στο δεξί του πόδι, για να διαπιστωθεί αργότερα ότι έχει πάθει θλάση στον υποκνημίδιο μυ, έναν μυ που βρίσκεται δίπλα στην περόνη και βοηθά στην πελματιαία κάμψη του άκρου ποδός.

Στην πραγματικότητα, ο Βραζιλιάνος σέντερ του Ντένβερ είχε και παλαιότερα αντίστοιχο πρόβλημα και φαίνεται ότι πρόκειται για υποτροπή παλαιότερου τραυματισμού. Υπολογίζεται ότι 5-10 ημέρες θα πρέπει να κρατήσει ακίνητο το πόδι του, κάτι που σε συνδυασμό με το χρόνο αποκατάστασης του στερεί κάθε ελπίδα συμμετοχής στο Μουντομπάσκετ.

Τη θέση του στο ρόστερ της Βραζιλίας θα πάρει ο Ζοάο Πάουλο Μπαπτίστα, ένας όχι τόσο ταλαντούχος αλλά φιλότιμος σέντερ, μέλος του ρόστερ στα τελευταία 2 παναμερικανικά πρταθλήματα αλλά και στο προολυμπιακό της Αθήνας.

Ακτινογραφώντας την εθνική…

Αφήνοντας πίσω όσα συζητούσαμε τις προηγούμενες ημέρες, θα προσπαθήσουμε σήμερα να αναλύσουμε το παιχνίδι της εθνικής μας ομάδας, με δεδομένο ότι μέχρι το Μουντομπάσκετ δεν θα έχουμε απώλειες λόγω τιμωρίας (λογικά), αλλά αυτή αν έρθει θα έρθει μετά.

Το Ακρόπολις μάς έδειξε ό,τι και οι προηγούμενοι αγώνες της Ελλάδας, απλώς σε μεγαλύτερο βαθμό. Η Ελλάδα ήταν πιο έτοιμη, τα τεστ ήταν πιο δυνατά (αφού ήταν πιο κοντά στο Μουντομπάσκετ) και η ανάλυση μπορεί να είναι πιο κοντά σε αυτό που θα δούμε στο Μουντομπάσκετ. Θα επιχειρήσουμε μια ανάλυση και των καλών, αλλά και των κακών που είδαμε από την εθνική, για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε.

Η ομάδα στο ματς με τον Καναδά έδειξε ό,τι κι εκείνη πριν από 2 χρόνια στο προολυμπιακό τουρνουά. Ξανά αναφέρω ότι εκεί ήταν επίσημοι αγώνες, άρα πιο δύσκολο να παίξεις καλά, αλλά και πιο σημαντικό. Με αυτό στο μυαλό, είδαμε την Ελλάδα να μπορεί να σκορπίσει έναν αντίπαλο αν βρεθεί αυτή στη μέρα της κι εκείνος όχι. Έτσι έγινε με τον Καναδά και ήρθε το διαστημικό +74 που μόνο από ομάδες όπως η dream-team έχουμε δει.

Dream-team δεν είμαστε, αλλά η Ελλάδα έχει μια πολύ δυνατή ομάδα που στην Τουρκία είναι ένα από τα 3 φαβορί για το χρυσό μετάλλιο. Πολύ τρέξιμο όταν υπάρχει η ευκαιρία, πολλές ασίστ, θεαματικό μπάσκετ, γρήγορο, απλό και πάνω απ’ όλα λογικό, από παίκτες που είναι χρόνια μαζί και ξέρουν ο ένας πώς θέλει την μπάλα ο άλλος.

Σημαντική η παρουσία των Διαμαντίδη-Ζήση-Σπανούλη στην ίδια ομάδα, καθώς ο ένας απελευθερώνει και ξεκουράζει τον άλλο κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, με αποτέλεσμα να βρίσκονται πολύ πιο εύκολα οι καλές συνθήκες για σουτ. Εκεί φαίνεται ότι είναι και φέτος η μεγαλύτερη δύναμη της Ελλάδας, στο μυαλό των περιφερειακών της. Οι τρεις τους (με τη συμβολή του Καλάθη ορισμένες φορές) κάνουν πολύ πιο εύκολη τη δουλειά για τους ψηλούς της ομάδας, κάτι που άλλωστε είναι απολύτως φυσιολογικό, αφού στη βασική πεντάδα της εθνικής έχουμε τρεις από τους καλύτερους πασέρ στην Ευρώπη σε στημένες άμυνες.

Ένα νέο στοιχείο φέτος είναι ο Σχορτσανίτης. Μετά από μια χρονιά στον Ολυμπιακό, όπου ο Γιαννάκης τον πρόσεξε απίστευτα (και βγαίνει αυτό), ο Σχορτσανίτης έχει ρόλο, είναι ξεκούραστος και βρίσκει πατήματα. Το νέο στοιχείο είναι ότι η Ελλάδα παίζει συνεχώς με αυτόν στο ξεκίνημα κάθε αγώνα, με αποτέλεσμα μέσα σε 2-3 λεπτά στην πρώτη περίοδο η αντίπαλη ομάδα να συμπληρώνει 5 φάουλ. Το είδαμε σχεδόν σε κάθε ματς και είναι τεράστιο «δώρο» για την ομάδα να σουτάρει ξεκούραστα βολές από το ξεκίνημα. Αρκεί να τις βάζει γιατί στο ματς με τους Σέρβους χάλασε την ως τότε εικόνα της.

Η μπάλα, λοιπόν, πηγαίνει πάρα πολύ στον Σχορτσανίτη και αυτό έχει πολλά επακόλουθα. Αν δεχτούμε ότι δεν έχει αντίπαλο στα μέτρα του προσφέρει εύκολους πόντους. Όμως, με το ποσοστό που έχει στις βολές στοιχίζει σε κλειστά παιχνίδια, ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο. Η απορία είναι αν κάποιος αντίπαλος προπονητής σκεφτεί να βάλει πάνω στον Σχρτσανίτη έναν αναλώσιμο παίκτη, του κάνει 2-3 φάουλ και η Ελλάδα χάσει τις αντίστοιχες βολές, πώς θα αντιδράσει ο Καζλάουσκας. Θα επιμείνει ή θα τον τραβήξει στον πάγκο; Και σε πιο πρακτικό επίπεδο, το Πουέρτο Ρίκο έχει δύο ψηλούς πάνω από 2.15 και ο Σχορτσανίτης πάντα αντιμετωπίζει πρόβλημα με τόσο ψηλούς παίκτες, άρα ίσως θα χρειαστεί να τροποποιηθεί το παιχνίδι της ομάδας σε τέτοιες περιστάσεις.

Πέραν αυτών, η Ελλάδα κινείται στα γνωστά της στάνταρ από την εποχή Γιαννάκη. Σκληρή άμυνα και λογικές επιθέσεις με την ομάδα να κυνηγά το τρέξιμο. Η άμυνα φέτος είναι σαφώς πιο δουλεμένη και καλύτερη από πέρσι και φαίνεται ότι ο Λιθουανός της έχει δώσει μεγαλύτερη σημασία, πράγμα πολύ καλό. Οι ψηλοί παίρνουν συνήθως την μπάλα εκεί ακριβώς που τη θέλουν και γίνονται… ήρωες (αυτό χωρίς προσπάθεια μείωσης της προσπάθειάς τους), αφού όλο το παιχνίδι της εθνικής είναι «ψαγμένο». Αν προσέξετε κάθε ψηλός έχει διαφορετικά συστήματα πάνω στα οποία δουλεύεται και αλλιώς θα πάρει την μπάλα ο Σχορτσανίτης, αλλιώς ο Μπουρούσης, αλλιώς ο Τσαρτσαρής ή ο Φώτσης. Αυτό, στο παρκέ, πιστώνεται στους περιφερειακούς που ανά πάσα στιγμή έχουν το καθαρό μυαλό να ξέρουν ποιον παίκτη έχουν δίπλα τους και πώς θέλει να τον τροφοδοτήσουν (ακούγεται απλό αλλά είναι το πιο δύσκολο ίσως πράγμα για να καταφέρει επιθετικά μια ομάδα).

Βέβαια, ο Καζλάουσκας δεν έχει ανακατέψει περισσότερο την τράπουλα κι έχει μείνει μόνο σε όσα τον κάνουν να νιώθει ασφαλής στο παιχνίδι της εθνικής. Και αυτό μου δίνει πάσα για να αναφερθώ στις αδυναμίες της ομάδας, μιας και βρισκόμαστε μια βδομάδα πριν το Μουντομπάσκετ και αυτές έχουν μεγαλύτερη σημασία.

Πέραν των τριών αστέρων της ομάδας στην περιφέρεια και ίσως του Φώτση, κανείς άλλος δεν μπορεί να ξεκολλήσει την ομάδα με μακρινό σουτ όταν το ματς πάει στραβά. Αυτό δεδομένου ότι ο Βασιλειάδης είναι σα να μην υπάρχει στο ρόστερ, αφού ο Καζλάουσκας πασιφανώς δεν δούλεψε πάνω του. Περπέρογλου, Καλάθης, Τσαρτσαρής, Πρίντεζης και Μπουρούσης δεν μπορούν να θεωρηθούν σουτέρ και το αποτέλεσμα το είδαμε στο ματς με τους Σέρβους, όπου φάνηκε ότι κανείς τους δεν είναι ο παίκτης που θα βάλει το σουτ που πραγματικά χρειάζεται η ομάδα (σε μια βραδιά που όλα τα άλλα έχουν στερέψει). Βέβαια, αυτός ο παίκτης υπάρχει στο ρόστερ, αλλά… δεν παίζει.
Οι τρεις μοχλοί της περιφέρειας είχαν κολλήσει, ο Καζλάουσκας φοβήθηκε να βάλει τον Καλάθη (ενώ σε αυτό το ματς θα έπρεπε να παίξει περισσότερο για να δούμε αν μπορεί να σταθεί σε αγώνες που τον χρειάζεται η ομάδα και όχι μόνο στα +20) με αποτέλεσμα ο Ίβκοβιτς πολύ εύκολα να «γυρίσει» το ματς και να έχει το προβάδισμα (μέχρι που ο αγώνας έγινε παρωδία με τις τεχνικές ποινές, αν και μετά πάλι οι Σέρβοι ήταν καλύτεροι). Η Σερβία έδειξε τρομερή προσήλωση στην άμυνα, οι παίκτες είχαν στο μυαλό τους να επιστρέφουν πίσω αμέσως μετά από κάθε επίθεση και η ζώνη που έπαιζαν σε μεγάλο μέρος του αγώνα δυσκόλεψε την Ελλάδα πάρα πολύ, καθώς το μακρινό σουτ δεν έμπαινε (5/19 σούταραν οι διεθνείς από το τρίποντο).

Φάνηκε από αυτό ότι αν ο αντίπαλος είναι υψηλού επιπέδου και έχει τα κορμιά και τις αντοχές να μας παίξει άμυνα ζώνης για πολλή ώρα, θα πρέπει να… παρακαλάμε να τύχει να μπουν τα σουτ, αφού από την ομάδα λείπει ο κλασσικός σουτέρ (βγάλτε τον Βασιλειάδη και πάλι). Επίσης, είδαμε ότι οι ψηλοί (δεν ξέρω τι θα αλλάξει με την είσοδο του Μπουρούση, θεωρώ όχι πολλά) δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην εθνική.

Ο Σχορτσανίτης ήταν πολύ καλός και κρατούσε την ομάδα επιθετικά, δημιουργούσε προβλήματα και σκόραρε, αλλά δεν μπορούσε να της δώσει αυτοπεποίθηση και ανάσες για να ξεφύγει (έτσι εννοώ τη «διαφορά» που ανέφερα πιο πριν). Η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να ζει και να πεθαίνει στα χέρια της τριάδας Διαμαντίδη-Σπανούλη-Ζήση εκτός από σπάνιες εξαιρέσεις. Αυτό κακό δεν είναι, κοιτάξτε την ποιότητα των τριών παικτών που ανέφερα. Όμως, ίσως βγάλει προβλήματα. Μόνο από την περιφέρεια δείχνει η ομάδα ότι μπορεί πραγματικά να «βάλει από κάτω» έναν αντίπαλο και να χτίσει μομέντουμ σε έναν αγώνα ώστε να «τελειώσει» το ματς. Η ρακέτα είναι γεμάτη, πλούσια και δυνατή, αλλά παίζει συμπληρωματικό ρόλο. Πάρα πολύ καλά, αλλά πάντα σε δεύτερο πλάνο και αυτό φαίνεται όταν η ομάδα χρειάζεται το «κάτι παραπάνω» από τη ρακέτα της γιατί οι περιφερειακοί της δεν μπορούν (για οποιονδήποτε λόγο) να το δώσουν.

Στο θέμα των 3 αστεριών της περιφέρειας πρέπει να αναφέρουμε και το γεγονός ότι παίζουν όλοι μαζί στο ξεκίνημα. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη δύναμη στην περιφέρεια στην αρχή, αλλά αν κάποιο δύσκολο ματς στραβώσει στην αρχή του δεν υπάρχει στον πάγκο έμπειρος πλέι μέικερ να μπει και να αλλάξει τη ροή του αγώνα (εδώ η προσφορά του Παπαλουκά θα ήταν ανεκτίμητη). Άρα, είναι σημαντικό ρίσκο αυτό στα δύσκολα ματς.

Το ροτέισον είναι σαφώς καλύτερο από πέρσι (που ήταν ανύπαρκτο), αλλά παραμένει ανάμεσα σε 9-10 παίκτες (10 με τον Μπουρούση που δεν έπαιζε στο Ακρόπολις). Παππάς, Βασιλειάδης, Καϊμακόγλου και Παπανικολάου δεν υπολογίζονται καθόλου, ενώ ο Βουγιούκας μπαίνει αραιά (και δεν ξέρω κατά πόσο αυτό θα γίνεται με τους άλλους ψηλούς υγιείς, καθώς πριν έλειπε ο Σχορτσανίτης και τώρα ο Μπουρούσης). Τα παιδιά που είναι στις τελευταίες θέσεις των λύσεων μοιάζουν φέτος ιδιαίτερα «διψασμένα» και αυτό φαίνεται κάθε φορά που πατούν παρκέ. Αρκεί να τους δοθεί ευκαιρία, πράγμα που δεν φαίνεται ότι θα γίνει.

Θα επαναλάβω εδώ ότι σε τέτοιο επίπεδο εθνικών ομάδων το ροτέισον των 12 ατόμων θα έπρεπε να είναι δεδομένο. Δεν νοείται ο Καζλάουσκας να μην μπορεί να βρει στην Ελλάδα 12 παίκτες που να τους πιστεύει για να παίξουν (ή οι 12 να βρίσκονται μόνο με τους Παπαλουκά-Βασιλόπουλο μέσα). Απαράδεκτο.

Ένα ακόμα πρόβλημα είναι το θέμα της χρησιμοποίησης του Γιώργου Πρίντεζη. Ο Πρίντεζης ως τριάρι δεν μπορεί να δείξει αυτά που ξέρει, θέλει και μπορεί, με αποτέλεσμα και ο ίδιος να αποδιοργανώνεται (φαινόταν ξεκάθαρα στο Ακρόπολις) και η ομάδα να χάνει ένα σημαντικό όπλο στο «4». Ο Πρίντεζης έπαιζε όλο και λιγότερο και μοιάζει σαν να «πετάει» ο Καζλάουσκας με αυτή την επιμονή του ένα πολύτιμο όπλο. Όσο κι αν το έχει έτσι στο μυαλό του, ο Πρίντεζης δεν είναι Βασιλόπουλος, δεν μπορεί να βγάλει αυτό το ρόλο και δεν θα μπορέσει. Ας τον βάλει στη θέση του, όπου είναι πολύτιμος.

Η δωδεκάδα φαίνεται ότι θα κλείσει ανάλογα με τις ανάγκες που θα προκύψουν στους ψηλούς. Ίσως ο Καζλάουσκας φοβηθεί νέο τραυματισμό και πάρει Βουγιούκα, Καϊμακόγλου, αν και θεωρώ τεράστιο λάθος, έστω κι έτσι, να μην είναι δωδεκάδα ο Βασιλειάδης.

Η Ελλάδα, πάντως, φαίνεται ότι θα παίξει με 10 (ουσιαστικά) παίκτες στην Τουρκία να είναι στο ροτέισον και 2 συμπληρωματικούς. Το «3» είναι η βασική πληγή της ομάδας, όχι στην άμυνα, όπου ο Περπέρογλου είναι πια καλός, αλλά και ο Διαμαντίδης (με τον Πρίντεζη σε ιδιαίτερα σχήματα) μπορούν να καλύψουν κάθε παίκτη, αλλά στην επίθεση. Βέβαια, κακά τα ψέματα, η Ελλάδα έχει μάθει να παίζει με τέτοιο κενό και έχει μάθει να το καλύπτει σχεδόν πάντα. Εμείς το ξέρουμε ότι έτσι θα ήταν και δεν μπορούμε να δείχνουμε έκπληκτοι (όπως κάποια αμερικάνικα σάιτ, που είχαν να δουν την ομάδα από το… Πεκίνο)

Στη βδομάδα που απομένει ως το Μουντομπάσκετ πρέπει να δουλευτεί ξανά η επίθεση απέναντι σε ζώνες όπως αυτές της Σερβίας, που δυσκολεύουν τόσο την περιφερειακή μας τριάδα. Χρόνος υπάρχει, οι αδυναμίες είναι λίγες, τα δυνατά στοιχεία πολλά και οι οιωνοί καλοί. Εγώ επιμένω και θα επιμένω: βλέποντας τις άλλες ομάδες, φέτος είναι η ευκαιρία της Ελλάδας για χρυσό μετάλλιο σε Μουντομπάσκετ.

by Rasheed.

Περί αρχηγού και τιμωριών

Πέρασε μια μέρα από τα όσα έγιναν στο τελευταίο παιχνίδι του Ακρόπολις και δυστυχώς δεν είδα τα μέσα να προσπαθούν να δουν με αντικειμενικό μάτι το θέμα. Οι ίδιες εθνικιστικές φανφάρες και τα ίδια αμπασκετικά σχόλια.

Η ελληνική τηλεόραση για ακόμη μία φορά έδειξε το επίπεδό της, που είναι χαμηλότερο και από αυτό ενός… ισογείου. Πέραν τούτου, η FIBA αντέδρασε επίσημα προς απορία όσων κατευθυνόμενων μέσων έγραφαν χτες το βράδυ ότι δεν μπορεί να δει το βίντεο και ότι το βίντεο δεν αποτελεί πειστήριο για ό,τι έγινε.

Ο Μπάουμαν ήταν πολύ σκληρός και οι Ελληναράδες αμέσως θυμήθηκαν ότι οι κακοί ξένοι μας έχουν πάντα στην μπούκα, ότι εμείς την πληρώνουμε κάθε φορά και ότι υπάρχει οργανωμένη συνωμοσία (που προφανώς οργανώνεται από εκείνους που μισούν τον μεγάλο ευεργέτη Γιώργο Βασιλακόπουλο και λόγω αυτού του μίσους κινούνται) ώστε να καταστρέψουν τη χώρα μπασκετικά.

Δηλαδή, για ακόμη μία φορά το θέατρο του παραλόγου. Οι περισσότεροι ενέμειναν στις θέσεις τους ότι οι κακοί Σέρβοι και ο «αλήτης» Τεόντοσιτς ξεκίνησαν το όλο θέμα, ενώ δυστυχώς η μεγαλύτερη ευθύνη βαρύνει τον Φώτση, ο οποίος δεν είχε κανένα λόγο να πάει να ζητήσει τα ρέστα από τον Σέρβο μετά που είχε κερδίσει φάουλ (ιδίως ως οικοδεσπότης σε φιλικό τουρνουά εθνικών ομάδων). Μάλιστα, ο Φώτσης το ξεκινάει, ο Φώτσης το… ξαναξεκινάει όταν ο Τεόντοσιτς είναι στο πλάι με τον Σχορτσανίτη (και κρατά τον Έλληνα σέντερ ηρεμώντας τον) και ο Τσαρτσαρής διακτινίζεται από την άλλη άκρη του γηπέδου αρχίζοντας τις μπουνιές χωρίς κανέναν να τον έχει προσλάβει μπράβο. Έγραψα και χτες ότι για μας εδώ δεν έχει καμία σημασία ποιος το αρχίζει και ποιος όχι και συνεχίζω να το πιστεύω, όμως, γράφω τα παραπάνω γιατί πάνε να μας βγάλουν τρελούς.

Η FIBA, λοιπόν, θέλει να δει το βίντεο και να τιμωρήσει τους υπαίτιους, αλλά το πιο πιθανό είναι η τιμωρία να ισχύσει μετά το Μουντομπάσκετ (εκτός αν βρεθεί παραθυράκι… γρηγορόσημου, που πάντα υπάρχουν). Θα ήθελα η ποινή να ισχύσει και για τις ομάδες τους το χειμώνα (η FIBA έχει τη δύναμη να το κάνει), ενώ τα λόγια του Μπάουμαν «η FIBA δεν θα διστάσει να πάρει τα σκληρότερα δυνατά μέτρα απέναντι σε οποιονδήποτε φανεί από το βίντεο ότι έφερε σε ανυποληψία το ίδιο το άθλημα του μπάσκετ» όσους αγαπάμε το μπάσκετ, μας πληγώνουν γιατί ξέρουμε ότι είναι αλήθεια.

Στις Η.Π.Α. αναφέρουν ήδη ότι αν ο καυγάς γινόταν σε αγώνα NBA αρκετοί από τους 7 δεν θα έπαιζαν ξανά στο υπόλοιπο της σεζόν, ενώ ο Κρστιτς μπορεί και να τιμωρούταν με δια βίου αποκλεισμό (το NBA δεν έχει τώρα δικαιοδοσία και δεν μπορεί να τιμωρήσει τον Κρστιτς). Η FIBA δεν θα φτάσει ως εκεί θεωρώ, γιατί έχει προϊστορία στο να δίνει «επιεικείς» ποινές, όμως θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά πριν προσπεράσει το θέμα τόσο γρήγορα.

Για να κλείσουμε το θέμα εν αναμονή των αποφάσεων, θέλω να σταθώ σε τρία σημεία. Πρώτον, θεωρώ ότι ο Αντώνης Φώτσης δεν θα έπρεπε να είναι πλέον αρχηγός της ελληνικής ομάδας. Ο αρχηγός της εθνικής πρέπει να ξεχωρίζει για χίλιους δύο λόγους και ο βασικότερος εξ αυτών είναι ότι θα πρέπει να είναι πρότυπο στα μάτια όλων των Ελλήνων όσον αφορά το ήθος του και τη συμπεριφορά του. Θα πρέπει ο ίδιος ο Φώτσης, ο Καζλάουσκας ή η Ομοσπονδία να αφαιρέσουν την αρχηγία από τον εν λόγω παίκτη και να τη δώσουν είτε στον Σπανούλη είτε στον Ζήση. Αναφέρω τους δύο γιατί έχουν «λευκό» παρελθόν, είναι βασικά στελέχη της ομάδας και ήταν «κύριοι» στα γεγονότα της Πέμπτης. Δεν το λέω απλώς για να το πω αυτό, ούτε το θεωρώ ήσσονος σημασίας. Οι διεθνείς έχουν υποχρέωση να είναι άριστοι επαγγελματίες όταν φορούν τη φανέλα της εθνικής. Πόσο μάλλον ο αρχηγός. Θεωρώ ντροπή για τη χώρα να πάει στο Μουντομπάσκετ με αρχηγό τον Φώτση μετά απ’ όσα έγιναν.

Πριν περάσω στα υπόλοιπα σημεία που θέλω να σταθώ ξεκαθαρίζω ότι οι 3 διεθνείς (και οι 4 της Σερβίας) που ενεπλάκησαν στα επεισόδια χτες, δεν «τελείωσαν για μας». Όμως, σε αντίθεση με τους τηλεοπτικούς δημοσιογράφους και την ΕΟΚ που έλεγαν «γιατί να τους τιμωρήσουμε; Ήταν η πρώτη φορά που ξέφυγαν», νομίζω ότι για να εξακολουθήσουν να βρίσκονται όσο ψηλά τους έχει τοποθετήσει ο Έλληνας φίλαθλος τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει εφόσον έκαναν ό,τι έκαναν να δεχτούν και την τιμωρία κιόλας (μην πω να τη ζητήσουν οι ίδιοι), ώστε ο κόσμος να νιώσει τη δικαίωση που πρέπει στο θέμα και να μην νιώθει ένοχος ότι υποστηρίζει τέτοιες ενέργειες υποστηρίζοντας τους παίκτες. Το να προσπαθείς να «τη γλιτώσεις» όταν κάνεις κάτι τέτοιο μόνο καλό δεν κάνει. Σκεφτείτε τα τόσες χιλιάδες παιδιά που είδαν τα επεισόδια την Πέμπτη, πώς θα εντυπωθεί στο μυαλό τους το γεγονός ότι οι μπασκετμπολίστες της εθνικής μπορούν να δέρνονται σαν αλήτες χωρίς κυρώσεις. Το γεγονός ότι έγινε σε αγώνα εθνικών ομάδων πρέπει κατά τη γνώμη μου να μετρήσει προσθετικά στη σκληρότητα των ποινών.

Από πολλά χείλη άκουσα ότι για τα επεισόδια ηθικός αυτουργός ήταν ο Ίβκοβιτς ή ο Χριστοδούλου. Ό,τι κι αν έγινε ανάμεσα στο διαιτητή και τον προπονητή των Σέρβων, δεν δικαιολογεί σε τίποτα την αντίδραση των παικτών Ελλήνων και Σέρβων. Δυστυχώς, περίμενα και ο Καζλάουσκας να πει το ίδιο και όχι να αναφέρει ότι την ευθύνη έχει ο Ίβκοβιτς και ο Τεόντοσιτς (όπως βγήκε λιθουανικό σάιτ και έγραφε φιλοξενώντας τις τουλάχιστον ατυχείς δηλώσεις του). Αν οι Λιθουανοί έγραψαν ψέματα και μαθευτεί τις επόμενες μέρες, τότε θα ανακαλέσω. Όμως, πρώτος ο Καζλάουσκας που πριν από 3 βδομάδες απέκλεισε τον Παπαλουκά «για να μην είναι άδικο για τους άλλους και να μη χαλάσει το κλίμα της ομάδας» θα έπρεπε τώρα να καθαιρέσει τον Φώτση και να "μαζέψει" τους δικούς του παίκτες, όχι εκείνους της άλλης ομάδας.

Επειδή τα νεύρα των Ελλήνων (συγκεκριμένων, όχι όλων) δεν δικαιολογούνταν ούτε από τη σημασία του αγώνα, ούτε από την εξέλιξη, ούτε από τη διαιτησία, ούτε από τίποτα, κάποιος θα πρέπει να ασχοληθεί με το κλίμα στην εθνική και γιατί κάποιοι Έλληνες διεθνείς είναι σε τόσο νευρική κατάσταση. Μη γελάτε, δεν είναι αστείο, τραγικό είναι.

Πριν φτάσω στο τελευταίο σημείο στο οποίο θα σταθώ θα ήθελα να σχολιάσω την άποψη που γράφτηκε και ακούστηκε κατά κόρον ότι «μακάρι το πρόβλημα της βίας να ήταν μόνο αυτό που είδαμε την Πέμπτη, μέσα στο παρκέ και να τελείωνε στους παίκτες». Το γεγονός ότι υπάρχουν χούλιγκαν στο ελληνικό μπάσκετ δεν δικαιολογεί τη στάση των συγκεκριμένων διεθνών, ούτε θα έπρεπε άλλωστε, ούτε έχει σχέση το ένα θέμα με το άλλο! Ο παίκτης θα πρέπει πάντα να δίνει το παράδειγμα σε όσους βρίσκονται στις εξέδρες. Ο παίκτης είναι δημόσιο πρόσωπο, ο παίκτης πληρώνεται πάρα πολλά λεφτά για να αντιδρά ως επαγγελματίας και μέσα στις υποχρεώσεις του είναι ξεκάθαρα το να φέρεται έτσι σε κάθε περίπτωση όσο βρίσκεται στο χώρο εργασίας του. Αν οποιοσδήποτε άλλος εργαζόμενος σε οποιοδήποτε άλλο τομέα (σκεφτείτε τους εαυτούς σας ή τους γονείς σας οι μικρότεροι) πρέπει να είναι επαγγελματίας, να φέρεται σοβαρά και ώριμα και να μην ξεφεύγει στο χώρο εργασίας του, φανταστείτε πόσες φορές πρέπει να το πολλαπλασιάσετε αυτό το «πρέπει» στην περίπτωση των δημοσίων επαγγελμάτων στο χώρο του θεάματος (και πόσο περισσότερο όταν μιλάμε για τους 12 καλύτερους της χώρας, τους διεθνείς της). Και η «ένταση της στιγμής» δεν δικαιολογεί τίποτα απολύτως. Δεν είναι 10 χρονών, είναι ενήλικοι και επαγγελματίες και ως τέτοιους θα έπρεπε και οι ίδιοι να απαιτούν οι άλλοι να τους αντιμετωπίζουν.

Την ώρα που η στάση της Ομοσπονδίας είναι επιεικώς γελοία για ακόμη μία φορά (σε ένα θέμα που πήρε παγκόσμιες διαστάσεις και δυσφημεί την εθνική μας ομάδα) και στο απογοητευτικό μοτίβο του «εντάξει ας το ξεχάσουμε, μιλάτε σιγά να το ξεχάσουν κι οι ξένοι, πάμε παρακάτω για να μη γίνει καμιά στραβή» (εδώ στο σάιτ της, το τουρνουά Ακρόπολις είναι ακόμη σαν να μην έχει γίνει!), η στάση της Πολιτείας είναι ακόμη πιο γελοία. Με συγχωρείτε αλλά δεν μπόρεσα να συγκρατήσω ένα ειρωνικό μειδίαμα όταν άκουσα τον υφυπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργο Νικητιάδη, να μιλάει για «μηδενική ανοχή» προς «όσους φέροντας το βάρος του εθνικού εμβλήματος δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν εκπροσωπούν τον εαυτό τους αλλά την πατρίδα τους». Όπως είπα από χτες και ανέφερα και σήμερα στο σημείο περί βίας, το θέμα πρέπει να μένει στο πρέπον πλαίσιό του και να του δίνεται το αντίστοιχο μέγεθος. Όχι να ξεπεράσουμε τα όρια. Ας τιμωρηθούν οι διεθνείς από την Ομοσπονδία ή την Πολιτεία, αλλά τη σημαία της κάθαρσης, ας την αφήσει στην άκρη η κυβέρνηση να τη χρησιμοποιήσει εκεί που πρέπει.

Αν θέλει η Πολιτεία ας το συζητήσουμε. Τι έχει κάνει για τους στρατούς των ομάδων; Τι έκανε όταν φέτος το πρωτάθλημα της Α1 δεν τελείωσε; Τι κάνει τόσα χρόνια που σε ποδόσφαιρο, βόλεϊ, πόλο, μπάσκετ, δέρνονται χούλιγκαν και καταστρέφουν τον αθλητισμό; Τι έκανε πρόσφατα όταν σε φιλικό αγώνα ποδοσφαίρου χούλιγκαν χτύπησαν προπονητή και μετά «ταυτοποιήθηκαν» από το βίντεο; Έχει πάει κανείς φυλακή; Έχει τιμωρηθεί κανείς; Όχι. Τα νταηλίκια περί «μηδενικής ανοχής» για να μπουν στα «κατορθώματα» της τετραετίας ας τα αφήσει, λοιπόν, καθώς μόνο γελοία την κάνουν να δείχνει. Όπως και κάθε άλλη πριν από αυτή, αφού κανείς από την Πολιτεία δεν έχει ενδιαφερθεί τόσα χρόνια για το θέμα της βίας. Εκτός κι αν οι δηλώσεις ήταν απλώς για να κάνουμε τους «μάγκες» στο nba.com και τα άλλα μεγάλα μέσα που τις φιλοξένησαν…

Όχι, δεν έχω την απαίτηση από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό να σκεφτούν να τιμωρήσουν τους παίκτες τους (να σκεφτούν μόνο κι ας μην το κάνουν) όπως σκέφτονται να κάνουν οι Θάντερ με τον Κρστιτς (αν και δεν είναι σίγουρο ότι μπορούν, εξαρτάται από το τι συμβόλαιο έχουν υπογράψει μαζί του). Θα ήμουν παράλογος αν θεωρούσα ότι το ελληνικό μπάσκετ έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ωριμότητας και εξέλιξης. Αυτά είναι ψιλά γράμματα και αν επιμείνουμε θα μας πάρουν και για γραφικούς.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Μέχρι την Κυριακή μπορείτε να αγοράσετε με έκπτωση το πακέτο όλων των αγώνων του Μουντομπάσκετ από το Age of Basketball ώστε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη διοργάνωση με εικόνα από τον υπολογιστή σας. Μετά την Κυριακή η τιμή (από τη FIBA όχι από εμάς) ανεβαίνει κατά 5 ευρώ. Δεδομένου ότι οι αγώνες κάθε μέρα είναι πάρα πολλοί (12 τις πρώτες μέρες και 6 τις επόμενες) και η ΕΡΤ (και το Woop) θα δείξουν ελάχιστα παιχνίδια (4-5 συνολικά), πλην εκείνων της Ελλάδας, όσοι θέλετε να δείτε ολόκληρη τη διοργάνωση του μπάσκετ επωφεληθείτε της προσφοράς τώρα!

ΠΟΥΕΡΤΟ ΡΙΚΟ – Η τελική δωδεκάδα

Μετά την αντικατάσταση των Λάρι Αγιούσο και Κρίστιαν Νταλμάου από τους Γκιγιέρμο Ντίαζ και Ντέιβιντ Χουέρτας, η τελική δωδεκάδα του Πουέρτο Ρίκο έχει ως εξής:

Μέσα Ντίαζ, Χουέρτας

Ο Γκιγιέρμο Ντίαζ και ο Ντέιβιντ Χουέρτας πήραν τις θέσεις των Αγιούσο και Νταλμάου, όπως άλλωστε αναμενόταν εξαρχής. Η Ομοσπονδία του Πουέρτο Ρίκο δεν συγχώρεσε τους δύο «αντάρτες», ούτε έστειλε τον Σιντρόν και τους βοηθούς του… σπίτια τους, οπότε οι Ντίαζ, Χουέρτας ήταν μονόδρομος.

Ο Ντίαζ, με προσωνύμιο «Σούπερμαν» λόγω του άλματός του, ανάρρωνε από τραυματισμό το καλοκαίρι και δεν είχε κληθεί στην εθνική, ούτε στη δεύτερη ομάδα, ενώ ο Χουέρτας έπαιξε με τη δεύτερη ομάδα στους Αγώνες της Κεντρικής Αμερικής, όπου και σούταρε με 46% από το τρίποντο. Αμφότεροι ταξίδεψαν για να βρουν την ομάδα στη Γερμανία.

Το φιλικό της ντροπής

Το Ακρόπολις τελείωσε κι εκεί που σήμερα θα γράφαμε την ανάλυσή μας για τα τελευταία φιλικά τεστ της εθνικής πριν το Μουντομπάσκετ, αναγκαζόμαστε να μιλήσουμε για κάτι που όχι μόνο δεν μας αρέσει, αλλά για ακόμη μια φορά μας έκανε να αηδιάσουμε.

Τα επεισόδια που διαδραματίστηκαν στον αγώνα της Ελλάδας με τη Σερβία για την τελευταία μέρα του μπάσκετ, δεν έχουν καμία θέση στον χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού και θα έπρεπε να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Δεν έχει καμία σημασία ποιος τα ξεκίνησε, εφόσον κάποιος άλλος τα συνέχισε. Είτε ήταν οι βρισιές του Φώτση, ή η κίνηση του Τεόντοσιτς, ή το φάουλ ή το ζαβό το ριζικό μας, ο θεός που μας μισεί, το κεφάλι το κακό μας ή πρώτ’ απ’ όλα το κρασί.

Σημασία έχει ότι τα όσα έγιναν δεν έχουν θέση στο μπάσκετ που αγαπάμε και θέλουμε να βλέπουμε. Πέρα από τις γνωστές μόνιμες εθνικές φανφάρες, οι 7 πρωταγωνιστές θα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά και εξοντωτικά, αν και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα γίνει. Αντώνης Φώτσης, Κώστας Τσαρτσαρής, Σοφοκλής Σχορτσανίτης, Μίλος Τεόντοσιτς, Νέναντ Κρστιτς, Νόβιτσα Βελίτσκοβιτς και Μάρκο Κέσελι κανονικά θα πρέπει να αποκλειστούν από το Μουντομπάσκετ (και προσωπική μου γνώμη η τιμωρία τους να πάρει και μεγάλο μέρος, αν όχι ολόκληρη, της ερχόμενης σεζόν με τις ομάδες τους).

Η FIBA είναι το ανώτερο όργανο στο παγκόσμιο μπάσκετ και έχει αυτό το δικαίωμα και τη δύναμη. Στο άρθρο 38 των ανανεωμένων κανονισμών της αναφέρει τα πάντα για τέτοια γεγονότα, λέγοντας ότι όσοι από τους πάγκους (πλην του προπονητή και του βοηθού) εισβάλλουν στον αγωνιστικό χώρο πρέπει να αποβάλλονται, ενώ αναφέρει ότι οι διαιτητές του αγώνα είναι υποχρεωμένοι να αναφέρουν τα πάντα στο φύλλο αγώνος με ακρίβεια, κατονομάζοντας όλους τους παίκτες που συμμετείχαν έναν έναν. Αυτό δεν έγινε από τους διαιτητές του αγώνα, που ως κλασικοί… Έλληνες (με την κακώς εννοούμενη ερμηνεία) προσπάθησαν να κουκουλώσουν το θέμα, που ήδη έχει κάνει το γύρο του κόσμου και έχει γραφτεί σε όλα τα αθλητικά μέσα κατά μήκος του μπασκετικού πλανήτη.

Σύμφωνα με τους κανόνες της FIBA οι διαιτητές πρέπει να τιμωρηθούν για το ελλιπές φύλλο αγώνα, ενώ οι κανόνες αναφέρουν ότι το βίντεο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιβληθεί τιμωρία: «Το βίντεο, το φιλμ, οι εικόνες ή όποιο άλλο οπτικό, ηλεκτρονικό, ψηφιακό ή άλλο μέσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί […] για να ξεκαθαριστεί η ευθύνη σε θέματα πειθαρχίας […]».

Πέρα από τη γελοιότητα των διαιτητών, είχαμε 7 επαγγελματίες αθλητές, όχι τυχαίους, τη στιγμή που εκπροσωπούσαν τη χώρα τους, μπροστά σε οικογένειες και παιδιά, να συμπεριφέρονται ως αλήτες και τραμπούκοι του δρόμου. Στον όλο παραλογισμό τα περισσότερα ελληνικά μέσα σήκωσαν τη σημαία της εθνικοφροσύνης μιλώντας για «αλήτες» Σέρβους που έφταιγαν, ενώ οι «δικοί μας» είχαν όλο το δίκιο με το μέρος τους. Από τηλεόρασης (σε αναμετάδοση των επεισοδίων που κέρδιζε εύκολα Μουντομπάσκετ βλακείας) ακούσαμε για τον «απαράδεκτο και αδικαιολόγητο» Κρστιτς, ο οποίος χτυπούσε τον Σχορτσανίτη στην πλάτη. Όμως κανείς δεν είπε ότι εκείνη την ώρα ο Σχορτσανίτης ήταν καθισμένος πάνω από τον Μπιέλιτσα που είχε πέσει κατά λάθος (από τον Κρστιτς) και τον «τάραζε» στις μπουνιές (προφανώς και οι… Φώτσης, Τεόντοσιτς θα «έφαγαν» κάμποσες) και από αυτό… τον διέκοπτε ο Κρστιτς. Όπως ανέφερα και από πάνω, η ευθύνη για μένα βαρύνει και τους 7 εξίσου (και τονίζω το εξίσου) και θα έπρεπε και οι 7 να τιμωρηθούν παραδειγματικά από τη FIBA.

Κι αν θέλουμε να το πάμε ένα βήμα παρακάτω, οι δικοί μας ήταν οικοδεσπότες, έπαιζαν στο γήπεδό τους, μπροστά στον δικό τους κόσμο και θα έπρεπε να φερθούν πιο ώριμα και να μην αρχίσουν το όλο θέμα (αυτό πάει κυρίως στον Φώτση).

Τέτοια περιστατικά κάνουν μόνο κακό στο μπάσκετ και θα πρέπει να χτυπηθούν με σκληρότητα. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων ορισμένοι κάφροι από την εξέδρα πήδηξαν στο γήπεδο και κινήθηκαν απειλητικά προς τους Σέρβους παίκτες. Η αστυνομία για ακόμη μία φορά έλαμψε δια της απουσίας της και πολλές από τις ευθύνες βαρύνουν και αυτή.

Η FIBA ξεκάθαρα τονίζει ότι η αστυνομία υποχρεούται να διακόψει οποιονδήποτε καυγά ανάμεσα σε παίκτες κατά την ώρα του αγώνα, εφόσον δεν μπορούν οι διαιτητές και οι προπονητές. Αυτό σημαίνει άμεση επέμβαση (και προσεκτική βεβαίως). Όχι να τους αφήσει να δαρθούν για κανένα πεντάλεπτο και μετά να τους καλέσει για κατάθεση. Επίσης, οι κανόνες της FIBA αναφέρουν ότι η αστυνομία ακόμη και στην περίπτωση που δεν επέμβει αμέσως για να χωρίσει καυγά μεταξύ παικτών, οφείλει να το κάνει χωρίς καμία καθυστέρηση εφόσον οπαδοί μπουν στον αγωνιστικό χώρο με σκοπό να πλήξουν τους παίκτες. Η ελληνική αστυνομία για ακόμη μία φορά έδειξε πόσο απίστευτα ανεπαρκής είναι αφού δεν κατάφερε να επέμβει ούτε τότε. Την εικόνα την έχουμε από την πρώτη ήδη μέρα του Ακρόπολις, με τους αστυνομικούς να «αράζουν» στο πάνω μέρος των πετάλων, να κάθονται χαλαροί και να συζητούν σε σημεία άσχετα με τα καίρια (δημοσιογραφικά αφύλαχτα, αγωνιστικός χώρος αφύλαχτος) διεκδικώντας και πάλι βραβείο ανεπάρκειας.

Επειδή δεν πρέπει να λέμε μόνο τα άσχημα, οι υπόλοιποι 10 Σέρβοι και το τεχνικό τους επιτελείο, με επικεφαλής τον Ραντούλιτσα, που προσπαθούσε με κάθε τρόπο να σταματήσει τον Κρστιτς και τον Μιλοσάβλιεβιτς (εκτός αποστολής) που με κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας μπήκε ανάμεσα σε Κρστιτς και Μπουρούση-Σχορτσιανίτη, αλλά και οι υπόλοιποι 12 Έλληνες και το τεχνικό επιτελείο της εθνικής, με επικεφαλής τον Σπανούλη και τον Καζλάουσκας, πάλευαν με κάθε τρόπο να ηρεμήσουν την κατάσταση και ήταν μια όαση επαγγελματισμού, υπευθυνότητας και σοβαρότητας μέσα στην ντροπή της καφρίλας. Ας ελπίσουμε ότι τα μικρά παιδιά (τουλάχιστον) που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ το βράδυ της Πέμπτης θα κρατήσουν αυτούς ως εικόνα στο μυαλό τους και όχι όσους ντρόπιασαν το μπάσκετ και τη φανέλα που φορούσαν (τη δικιά μας ή των Σέρβων).

Ανάμεσα στους υπαίτιους των επεισοδίων, υπάρχει κι ένας που ξεχωρίζει, δυστυχώς όχι για καλό λόγο. Ο Κώστας Τσαρτσαρής, αφού πρώτα έγινε αρνητικός πρωταγωνιστής (ένας απ' όλους) δίνοντας μπουνιές δεξιά κι αριστερά, μετά βγήκε να μιλήσει στα μέσα ως θιγμένος εκπρόσωπος του ελληνισμού. Ο Τσαρτσαρής έκανε μεγάλο φάουλ με τις ανόητες και προσβλητικές δηλώσεις του, που κρύβουν λανθάνοντα κοινωνικό ρατσισμό και θα έπρεπε να αποκλείονται από τα μέσα, λόγω του εμετικού περιεχομένου τους. Σε κάθε περίπτωση, όποιον είναι άνθρωπος τον κάνουν να νιώθει τουλάχιστον απαίσια.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στο άρθρο δεν ασχολούμαι με την ομοσπονδία και το γεγονός ότι κι αυτή θα έπρεπε να τιμωρήσει τους αθλητές, για... προφανείς λόγους που έχουν να κάνουν με τα ως τώρα δείγματα της ομοσπονδίας μας.

Υ.Υ.Γ.: Τις επόμενες ημέρες θα δούμε τι θα γίνει με την ανάλυση των ως τώρα στοιχείων του παιχνιδιού της εθνικής. Απόψε, δυστυχώς, δεν είναι τέτοια βραδιά.

Το «κλουβί με τις τρελές» στο Πουέρτο Ρίκο

Άνω κάτω έγιναν στο Πουέρτο Ρίκο, μόλις 10 μέρες πριν την έναρξη του Μουντομπάσκετ της Τουρκίας. Αιτία η απόφαση του Λάρι Αγιούσο και του Κριστιάν Νταλμάου να αφήσουν την ομάδα στα κρύα του λουτρού και να φύγουν.

Οι δύο παίκτες ανακοίνωσαν ότι δεν θα ακολουθήσουν την ομάδα στα φιλικά στη Γερμανία καθώς έχουν πρόβλημα με τον Μανόλο Σιντρόν. Αμφότεροι έχουν θέμα με το πόσο παίζουν και τι προσπάθειες παίρνουν και το έδειξαν με τον πλέον αντιεπαγγελματικό τρόπο λίγο πριν τους αγώνες. Η ομοσπονδία προσπαθεί να βρει λύση, αλλά το γυαλί έχει σπάσει και το πιο πιθανό είναι οι δυο παίκτες να αποκλειστούν από το Μουντομπάσκετ (αλλά και γενικά απ’ την εθνική).

Πιθανοί αντικαταστάτες τους είναι ο Γκιγιέρμο Ντίαζ και ο Ντέιβιντ Χουέρτας. Πάντως, αυτή η κίνηση των Αγιούσο και Νταλμάου πλήττει σίγουρα την υστεροφημία των δύο παικτών (33 και 35 χρονών αντίστοιχα).

Ο Κριστιάν Νταλμάου μίλησε για την απόφασή του λέγοντας ότι δεν παράτησε την ομάδα, αλλά το συζήτησε με τον Μανόλο Σιντρόν και πήρε την έγκρισή του. Συγκεκριμένα, ο Νταλμάου είπε: «Μίλησα με τον Μανόλο το πρωί (σ.σ. της Τρίτης). Τον ρώτησα αν θέλει μια αλλαγή, να με αντικαταστήσει για άλλον, και μου είπε ότι θα ήθελε να δώσει τη θέση μου σε έναν νεότερο παίκτη. Στο σημείο που είμαι τώρα καταλαβαίνω ότι ένας νεαρότερος παίκτης μπορεί να προσφέρει περισσότερα. Όταν ήρθα στην ομάδα ποτέ δεν ζήτησα χρόνο συμμετοχής. Είναι ξεκάθαρο ότι η ομάδα έχει 12 παίκτες και ο καθένας έχει το ρόλο του. Καταλαβαίνω ότι πολλοί παίκτες το δέχονται και είναι προϋπόθεση για να μπουν στην ομάδα. Εγώ ήθελα να παίζω περισσότερο, πιστεύω ότι αν έπαιζα περισσότερο θα μπορούσα να προσφέρω και περισσότερο. Το είπα στους προπονητές, μου είπαν ότι με χρειάζονται, αλλά σκέφτηκα την ομάδα. Ίσως, ένα νεαρό παιδί στη θέση μου να δέσει καλύτερα, να πάρει εμπειρίες. Να πάρει χρόνο και για το μέλλον, ή κάποιος απ’ τους άλλους παίκτες να συμπληρώσει στο δικό του χρόνο συμμετοχής».

Όσο για το αν ήταν η κίνηση σε συνεννόηση με τον Αγιούσο: «Το θέμα του Αγιούσο το έμαθα αργότερα. Οι προπονητές, πάντως, ήξεραν για μένα πριν φύγω, ήταν συνεννοημένο. Δεν περιμένω να με τιμωρήσει η ομοσπονδία, το είχαμε συμφωνήσει με τον Σιντρόν. Αν πρέπει τελικά να επιστρέψω στην ομάδα, θα το κάνω. Αλλά αν χάσω το Μουντομπάσκετ, δεν με νοιάζει, έχω παίξει όσο μου αναλογεί στην εθνική».

Ο Λάρι Αγιούσο, απ’ την άλλη, ήταν σκληρός με τον Σιντρόν και τους συνεργάτες του, άφησε αιχμές, τα είπε χύμα, αλλά άφησε και μια μικρή πόρτα ανοιχτή για επιστροφή, μετά τη συνάντηση με την ομοσπονδία: «Θέλω αρχικά να ζητήσω συγγνώμη από τον κόσμο του Πουέρτο Ρίκο και όλους τους φιλάθλους της χώρας. Αυτή η υπόθεση δεν έχει να κάνει με αυτούς, ή το Πουέρτο Ρίκο. Είναι θέμα ότι μου είπαν ψέματα. Είμαι 10 χρόνια στην εθνική ομάδα. Πάντα έπαιζα για τη χώρα μου και όλοι ξέρουν ότι ποτέ δεν είπα όχι. Αλλά τόλμησα να μιλήσω. Μου υποσχέθηκαν ένα πράγμα και μετά το άλλαξαν και αυτό μ’ ενοχλεί».

Ο Αγιούσο είπε ότι περίμενε πως θα είναι βασικός και όταν είδε στα τελευταία φιλικά ότι δεν ήταν, μίλησε με τον Σιντρόν και του είπε ότι δεν ήταν προετοιμασμένος να δεχτεί ρόλο μπακ απ στην ομάδα, αλλά ο Σιντρόν του είπε ότι δεν τον είχε στα πλάνα του για βασικό.

«Ο Μανόλο επηρεάζεται από άλλους στις αποφάσεις για το ποιος θα παίζει και ποιος όχι. Αυτή είναι η αλήθεια. Όταν μίλησα μαζί του, του είπα ότι αυτό που έκανε ήταν διαφορετικό από όσα μου είχε υποσχεθεί, οπότε ας με έδιωχνε τώρα που θα μπορούσε να πάρει έναν άλλο παίκτη, παρά στην Τουρκία, όταν πλέον θα ήταν πολύ αργά. Για 10 χρόνια είμαι ο σούτινγκ γκαρντ της ομάδας και πάντα έπαιζα σε υψηλό επίπεδο. Νομίζω ότι αξίζω να με σέβονται και βγήκα και είπα την αλήθεια. Εδώ σταματάω, για να αφήσω την ομάδα να προετοιμαστεί απερίσπαστη για τα επόμενα φιλικά παιχνίδια της», ολοκλήρωσε ο Αγιούσο, που όμως πρόσθεσε ότι θέλει να πάει στην Τουρκία, προφανώς ως βασικός: «Δεν ξέρω τι θα γίνει στη συνάντηση με την ομοσπονδία. Θέλω να είμαι στην Τουρκία με την ομάδα, αλλά είμαι άνθρωπος και αυτό που μου έκαναν ήταν λάθος».

Ο Μανόλο Σιντρόν πήρε και αυτός θέση στο θέμα, για να ολοκληρώσει την… ωραία ατμόσφαιρα στο στρατόπεδο του Πουέρτο Ρίκο: «Ποτέ δεν έσπασα την υπόσχεσή μου. Ποτέ δεν υποσχέθηκε στον Λάρι ή σε οποιονδήποτε άλλο παίκτη χρόνο συμμετοχής ή θέση στη βασική πεντάδα. Δεν αποφασίζω έτσι για το ποιος θα παίζει, γιατί αν το έκανα δεν θα ήμουν εδώ που είμαι. Το πιο σημαντικό για μένα είναι το Πουέρτο Ρίκο και όχι ο προσωπικός εγωισμός καθενός. Ο Αγιούσο έπαιζε 25 λεπτά στα φιλικά, αλλά δεν μπορούσα να του υποσχεθώ ότι θα παίζει σε κάθε ματς. Είμαστε μια ομάδα ρόλων. Όποιος δεν μπορεί να δεχτεί το ρόλο του στην ομάδα, τότε κακό του κεφαλιού του. Τον Λάρι θα τον ήθελα για γιο μου, αλλά η απόφαση εδώ είναι δική μου. Αυτός που έχει τα κότσια να παίρνει τις αποφάσεις κάθεται στον πάγκο, γιατί αν πάνε στραβά τα πράγματα τότε το δικό μου κεφάλι θα πάρουν. Ο Νταλμάου μας μίλησε πριν φύγει και δεχτήκαμε επειδή ξέραμε ότι ένας νεότερος θα μπορούσε να καλύψει καλύτερα τον πολύ ελεύθερο χρόνο που είχε προκύψει».

Συμπέρασμα ότι στο Πουέρτο Ρίκο έγιναν άνω κάτω λίγο πριν το Μουντομπάσκετ και αυτό δεν είναι ποτέ καλός οιωνός. Ανεξάρτητα αν θα έρθουν αντικαταστάτες, αν θα προλάβουν να ενσωματωθούν στο ρόλο που θα έχουν στην ομάδα ή αν θα επιστρέψουν με κάποια δικλείδα οι δύο «επαναστάτες». Το γυαλί έσπασε μόλις 10 μέρες πριν τη διοργάνωση και το θέμα είναι πότε οι άνθρωποι της ομάδας θα κληθούν να μαζέψουν τα σπασμένα.

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ – Η τελική δωδεκάδα

Άτυχη ήταν η Αργεντινή με τον τραυματισμό του (ακόμη πιο άτυχου) Χουάν Πάμπλο Καντέρο, ο οποίος χάνει το Μουντομπάσκετ. Ο Σέρχιο Ερνάντεθ αποφάσισε ήδη για τον αντικαταστάτη στην τελική δωδεκάδα και αυτός θα είναι ο Λουίς Σεκουέιρα, κλείνοντας έτσι ξανά το ρόστερ αν δεν υπάρξει πάλι κάποιο απρόοπτο.

Ο Ερνάντεθ είπε για την επιλογή του Σεκουέιρα: «Ο Σεκουέιρα ήταν παίκτης-κλειδί στην ομάδα που πήγε στο Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής και ξέρει ήδη πολύ καλά τα επιθετικά και αμυντικά συστήματα της ομάδας. Είναι η καλύτερη επιλογή γιατί είναι σε ιδανικό επίπεδο όσον αφορά την ωριμότητα και τη φυσική κατάσταση».

Ο Ερνάντεθ αναφέρθηκε και στους λόγους για τους οποίους δεν επέλεξε τον Χουάν Φερνάντεθ για αντικαταστάτη: «Ήθελα να φέρω κάποιον που είχε ήδη μομέντουμ, αλλά δεν ήθελα να πιέσω τόσο πολύ ένα νέο παιδί που δεν έχει παίξει ακόμη σε μεγάλη διοργάνωση».

Αναλυτικά το τελικό ρόστερ των Αργεντίνων μετά την αναγκαστική αλλαγή:

Φόβος ήταν και πάει

Μια… ανησυχία ήταν και πέρασε για τη Βραζιλία. Ο Βαρεζάο σε κάποια φάση του φιλικού με την Ισπανία προσγειώθηκε πάνω στο πόδι του Βάθκεθ με αποτέλεσμα να γυρίσει ο αστράγαλός του.

Η διάγνωση ήταν διάστρεμμα αστραγάλου, ωστόσο η μαγνητική τομογραφία στην οποία υποβλήθηκε ο παίκτης έδειξε ότι ο τραυματισμός ήταν επιπόλαιος. Ο Βραζιλιάνος φόργουορντ δεν αναμένεται να χάσει ούτε καν φιλικό ματς από τη συνέχεια της προετοιμασίας της ομάδας του.

Διάστρεμμα ο Κάρι

Πλήγμα για την εθνική των ΗΠΑ, αφού η συμμετοχή ενός από τους καλύτερους σουτέρ της τέθηκε σε αμφισβήτηση. Ο Στέφεν Κάρι υπέστη διάστρεμμα στον αριστερό του αστράγαλο σε προπόνηση επί ισπανικού εδάφους.

Η κατάσταση του Κάρι περιγράφεται ως αυτό που λένε οι Αμερικανοί day-to-day, αλλά ακόμη και αν ο γκαρντ των Ουόριορς γυρίσει άμεσα στις προπονήσεις, είναι σίγουρο ότι θα έχει πάει λίγα βήματα πίσω σε φυσική κατάσταση και ετοιμότητα οπότε η θέση του στη δωδεκάδα έχει τεθεί εν αμφιβόλω και αυξάνονται οι ελπίδες του Γκόρντον να μπει στο τελικό ρόστερ, που ως τώρα ήταν το αουτσάιντερ.

Εκτός ο Καντέρο!

Συνεχίζονται τα προβλήματα για την Αργεντινή με το τελευταίο πλήγμα να είναι ο Χουάν Καντέρο. Δυστυχώς, το πρόβλημα για τον διεθνή γκαρντ είναι πιο σοβαρό από τους υπόλοιπους μικροτραυματισμόυς με αποτέλεσμα να τον θέτει εκτός Μουντομπάσκετ! Ο Καντέρο ένιωσε ενόχληση στο οπίσθιο μέρος του αριστερού ποδιού του κατά τη διάρκεια της προθέρμανσης πριν το φιλικό με την Ισπανία. Οι πρώτες εξετάσεις δεν έδειξαν κάτι, αλλά γρήγορα διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί ρήξη στον αριστερό δικέφαλο μηριαίο, κάτι που σημαίνει τουλάχιστον 1 μήνα εκτός προπονήσεων και απουσία από το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

"Εύχομαι στους συμπαίκτες μου τα καλύτερα κι ελπίζω να μην έχουμε άλλο τραυματισμό. Πρέπει να πάω στην Αργεντινή και να προσπαθήσω να γίνω καλά ξεπερνώντας τα προβλήματα που είχα τους τελευταίους δύο μήνες", είπε ο Καντέρο.

Ο προπονητής της Αργεντινής, Σέρχιο Ερνάντεθ κάλεσε ως αντικαταστάτη τον Λουίς Θεκουέιρα της Όμπρας Σανιτάριας.

«Αντίο» από Γκριν, ΜακΓκι – Τα πρώτα συμπεράσματα

Όπως αναμενόταν ο Μάικ Σιζέφσκι ανακοίνωσε μετά το φιλικό με τη Γαλλία δύο παίκτες που δεν θα συνεχίσουν στην προετοιμασία των Η.Π.Α. για το Μουντομπάσκετ. Χωρίς καμία έκπληξη και τα ονόματα, αφού, όπως είχαμε γράψει από το Σάββατο επρόκειτο για τους Τζεφ Γκριν και Τζαβάλ ΜακΓκι.

Έτσι, η προεπιλογή των Αμερικανών μειώθηκε στους 13 παίκτες και το τελευταίο κόψιμο θα γίνει στην Ευρώπη, αφού όλοι θα ταξιδέψουν τον Ατλαντικό για τα φιλικά με Λιθουανία, Ισπανία και Ελλάδα. Πιο «ύποπτοι» για να χάσουν την τελευταία στιγμή το τρένο του Μουντομπάσκετ είναι οι Γκόρντον, Κάρι και Ουέστμπρουκ.

«Δεν πρόκειται να είμαστε απόλυτα σίγουροι για το ποια είναι η σωστή δωδεκάδα αν δεν παίξουμε πρώτα με Λιθουανία, Ισπανία και Ελλάδα. Αυτά τα παιχνίδια θα μοιάζουν πολύ περισσότερο με τα όσα θα συναντήσουμε στην Τουρκία, παρά τα δύο που παίξαμε ως τώρα με Κίνα και Γαλλία», είπε ο Μάικ Σιζέφσκι, υπονοώντας έτσι ότι δεν θα βιαστεί για το τελευταίο κόψιμο.

«Είναι πάντα δύσκολο να παίρνεις τέτοιες αποφάσεις, γιατί αυτοί οι παίκτες έχουν δώσει το χρόνο και την ενέργειά τους για να είναι μέρος της ενικής. Η απόφαση πάρθηκε με σκοπό να έχουμε λιγότερους παίκτες για να δουλεύουμε στα επόμενα παιχνίδια, ώστε να είναι πιο εύκολο να προετοιμαστούμε. Οπότε αντί για 14 ή 15 αποφασίσαμε να συνεχίσουμε με 13 και έχουμε ακόμα μία θέση να ξεκαθαρίσουμε», είπε ο Τζέρι Κολάντζελο.

Οι Αμερικάνοι μέχρι στιγμής τα πηγαίνουν αρκετά καλά, τουλάχιστον οι ίδιοι είναι ενθουσιασμένοι από την εικόνα τους. Το 98-51 επί της Κίνας και το 86-55 με τους Γάλλους είναι δύο καλά αποτελέσματα αλλά απέναντι σε ομάδες χαμηλότερης δυναμικότητας. Οι Γάλλοι στο τελευταίο φιλικό τους πριν το ματς με τις Η.Π.Α. έχασαν 22 πόντους από τον Καναδά, ενώ σε φιλικό έχουν κερδίσει μόνο την Τυνησία φέτος και μοιάζουν να μην έχουν βρει ισορροπία ως τώρα στο ρόστερ τους.

Το ματς με τη Γαλλία ξεκίνησε μέτρια για τις Η.Π.Α. (κι αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από το τελευταίο δεκάλεπτο εναντίον των Κινέζων, όπου με τον… Ντουράντ σέντερ οι Αμερικάνοι ηττήθηκαν στο επιμέρους σκορ) και οι δύο ομάδες ήταν στο 16-16. Οι Γάλλοι προηγήθηκαν 11-15, αλλά μέσα σε… 5 λεπτά έμειναν πίσω με 19-29 παρουσιάζοντας όλα τα προβλήματα που δείχνουν ως τώρα στα φετινά φιλικά. Το 39-30 του ημιχρόνου έγινε 64-46 στην τρίτη περίοδο και οι Γάλλοι δεν μπόρεσαν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί.

Οι Αμερικάνοι έκαναν 15 λάθη, αλλά βελτίωσαν την επίθεσή τους σε σχέση με το ματς με τους Κινέζους, όπου σούταραν 11/30 τρίποντα. Ο Ρέιτζον Ρόντο μίλησε για τον τρόπο που παίζει ως τώρα. Ο γκαρντ των Σέλτικς έχει 13 ασίστ σε δύο παιχνίδια, ενώ στην άμυνα βγάζει πολλή ενέργεια: «Κανείς δεν θα παίζει πάνω από 20 λεπτά. Οπότε πρέπει να τα δίνεις όλα. Δεν κινούμαι όπως στα παιχνίδια του NBA. Εκεί είναι μια τεράστια σεζόν. Εδώ είναι 9 αγώνες. Έχουμε 6 γκαρντ εκ των οποίων οι 5 είναι πλέι μέικερ και ο ένας κόμπο γκαρντ. Όταν μπαίνω τα δίνω όλα. Ξέρω ότι συνήθως βγαίνω αλλαγή στο τετράλεπτο ούτως ή άλλως».

Στον Σιζέφσκι άρεσε η αμυντική πίεση της ομάδας του: «Το κύριο πράγμα που μου άρεσε ήταν ότι μπορούμε να ασκούμε συνεχώς υψηλή πίεση στην άμυνα. Λόγω της έλλειψης μεγάλων κορμιών και όγκου, όλοι πηδάμε στο ριμπάουντ. Έτσι, οι γκαρντ δεν πιέζουν μόνο στην περιφέρεια, πρέπει να πηδάνε και για ριμπάουντ. Αρκετοί από τους αιφνιδιασμούς μας προήλθαν από ριμπάουντ γκαρντ μας. Στο δεύτερο δεκάλεπτο για λίγη ώρα μας κράτησε μέσα στο ματς η άμυνά μας και στο υπόλοιπο παιχνίδι η επίθεσή μας ήταν πολύ καλή. Θέλουμε να γίνουμε ακόμη καλύτεροι στην Ισπανία».

Σίγουρα θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι Η.Π.Α. στα φιλικά με Ισπανία και Ελλάδα, ομάδες σαφώς καλύτερες (ίσως τις καλύτερες που πρόκειται να συναντήσει φέτος) και πιο δουλεμένες, που μπορούν να ελέγχουν το ρυθμό ενός αγώνα.

Διάστρεμμα ο Σπανούλης

Άλλη μια ατυχία για την ελληνική ομάδα, αφού ο Βασίλης Σπανούλης, στην προπόνηση του Σαββάτου, έπαθε διάστρεμμα α΄ βαθμού στον αστράγαλο και θα μείνει εκτός για 3 περίπου ημέρες.

Τα καλά νέα είναι ότι δεν πρόκειται για κάτι ιδιαίτερα σοβαρό και ο παίκτης αναμένεται να αγωνιστεί κανονικά στο τουρνουά «Ακρόπολις». Κανονικά στις προπονήσεις συμμετέχουν και ο Νικ Καλάθης με τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη. Αντιθέτως, θεραπεία ακολουθεί ο Γιάννης Μπουρούσης, που έχει και το πιο σοβαρό πρόβλημα.

ΒΡΑΖΙΛΙΑ – Η δωδεκάδα

Ο Ρούμπεν Μανιάνο ανακοίνωσε τη δωδεκάδα της Βραζιλίας για το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας και, προφανώς, δεν υπάρχουν εκπλήξεις. Οι Βραζιλιάνοι φέτος παρατάσσονται με όλα τους τα αστέρια και κοιτούν πολύ ψηλά.

Νενέ, Σπλίτερ και Βαρεζάο συνθέτουν μια από τις καλύτερες φροντλάιν του τουρνουά, ενώ στην περιφέρεια υπάρχουν ο Μπαρμπόσα, ο Χουέρτας, ο Γκαρσία και ο Μασάδο και όλοι μαζί κάνουν όνειρα χρυσού…

Μαζί με την ομάδα βρίσκεται και ο νεαρός σέντερ Νογκουέιρα, για την περίπτωση που κάποιος ψηλός χτυπήσει πριν το Μουντομπάσκετ.

Αναλυτικά η δωδεκάδα:

Πονάει ο Λοβ

Ο Κέβιν Λοβ έπαιξε στο φιλικό των Η.Π.Α. με την Κίνα (98-51) αλλά μόλις για 4,5 λεπτά. Αιτία ήταν ένας τραυματισμός στο γαστροκνήμιο, που τον έκανε να πονάει αρκετά και να μην μπορεί να αγωνιστεί περισσότερο.

Ο Λοβ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον τραυματισμό πριν το φιλικό κι έτσι έμεινε την περισσότερη ώρα στον πάγκο. Ο Μάικ Σιζέφσκι είπε σχετικά: «Το πάλεψε αλλά έβλεπες ότι δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει».

Πάντως, ο Λοβ προφανώς δεν είναι το φαβορί για το επόμενο κόψιμο. Τζεφ Γκριν και Τζαβάλ ΜακΓκι δεν έπαιξαν καθόλου στο φιλικό και αναμένεται να είναι οι δύο από τους 3 που δεν μπουν στη δωδεκάδα του Μουντομπάσκετ. Ο ΜακΓκι είναι πιθανό να ακολουθήσει την ομάδα στην Ευρώπη, ακόμη κι αν έχει ανακοινωθεί ότι έχει «κοπεί» για την περίπτωση που ο Τσάντλερ τραυματιστεί πριν το τζάμπολ της διοργάνωσης. Ο Γκριν απ’ την άλλη μοιάζει σίγουρο «κόψιμο» από τη συνέχεια.

Πάντως, ο Σιζέφσκι προανήγγειλε ότι θα τους κόψει λέγοντας ότι στο «3» και το «4» θα χρησιμοποιεί τους Ντουράντ, Γκρέιντζερ και Ιγκουοντάλα «και είμαστε μια χαρά καλυμμένοι με αυτούς» και στο «5» θα παίζει με τους Όντομ και Λοβ «και θέλω άλλον έναν για να είναι μπακ-απ σε αυτούς» (εννοείται εκτός του Τσάντλερ που θεωρείται ο βασικός σέντερ). Η 12η θέση θα κριθεί ανάμεσα στους Στίβεν Κάρι και Έρικ Γκόρντον πιθανότατα.

Ο Σιζέφσκι και ο Κολάντζελο έχουν δηλώσει ότι μάλλον μετά το φιλικό με τη Γαλλία την Κυριακή θα ανακοινώσουν τουλάχιστον 2 κομμένους ακόμη, αλλά ότι δεν έχουν αποφασίσει αν θα πάρουν κάποιον από αυτούς στην Ευρώπη για «ασφάλεια».

Πάντως, ο Σιζέφσκι ήθελε πρώτα να δώσει τα φιλικά με Ισπανία και Ελλάδα και μετά να αποφασίσει για δωδεκάδα, καθώς θεωρεί ότι εκείνοι οι αγώνες θα είναι το κατάλληλο τεστ για την ομάδα του, αλλά μάλλον κάμφθηκε από τον Κολάντζελο και μπορεί να το κάνει και νωρίτερα.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ – Η τελική δωδεκάδα

Η Αυστραλία ανακοίνωσε την τελική της δωδεκάδα που θα πάρει μέρος στο Μουντομπάσκετ. Η δωδεκάδα ανακοινώνεται για… δεύτερη φορά, αφού μετά την είσοδο του Άλεκς Μάριτς στην προετοιμασία ο Μπρετ Μπράουν προφανώς και άλλαξε πρόσωπα για να χωρέσει τον σέντερ του Παναθηναϊκού.

Ο Μάριτς, λοιπόν, είναι στη δωδεκάδα, όπως αναμενόταν, ενώ εκτός βγήκε ο Α. Τζ. Ότζιλβι (27, 2.02), που ήταν ο τελευταίος σέντερ στο ρόστερ των Μπούμερς. Με τον Μάριτς η φροντλάιν της Αυστραλίας ενδυναμώνεται πάρα πολύ και αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ποιότητα, έστω κι αν απουσιάζει φέτος ο Άντριου Μπόγκατ.

Μέσα είναι, βεβαίως, όπως και την πρώτη φορά οι Άντερσεν, Νίλσεν, Νιούλι, Μπέινς, Ινγκλς.

Αναλυτικά οι 12 του Μουντομπάσκετ για την Αυστραλία:

Σοκ με Μπουρούση

Κι ενώ η ακτινογραφία είχε δείξει ότι ο Γιάννης Μπουρούσης είναι εντάξει και όλοι περίμεναν να επανέλθει σε δύο ημέρες στις προπονήσεις, ήρθε η τελική εξέταση που έδειξε ότι ο παίκτης έχει ρωγμώδες κάταγμα στο μικρό δάχτυλο του δεξιού του χεριού.

Αυτό σημαίνει ότι αν όλα πάνε βάσει προγράμματος, ο Μπουρούσης χάνει δύο εβδομάδες προπονήσεων. Δηλαδή είναι εκτός από το Ακρόπολις, ενώ πιθανότατα δεν θα προλάβει ούτε το τελευταίο φιλικό με τους Αμερικάνους. Γίνεται αγώνας δρόμου για να είναι έτοιμος στην πρεμιέρα του Μουντομπάσκετ, έχοντας ήδη ξεκινήσει θεραπείες.

Το θέμα είναι σε τι κατάσταση θα βρίσκεται τότε, αφού θα έχει χάσει την τελική ευθεία της προετοιμασίας.