ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Το Age of Basketball μπορείτε πια να το βρείτε στη διεύθυνση www.ageofbasketball.net μαζί με το πλήρες αρχείο του. Το παρόν blog δεν θα ανανεωθεί ξανά. Σας περιμένουμε στην Εποχή του Μπάσκετ, το πρώτο ηλεκτρονικό περιοδικό μπάσκετ στη χώρα, με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Κατεδάφιση σε 7 λεπτά


Χωρίς εκπλήξεις ξεκίνησε η 5η αγωνιστική, αλλά με αγώνες που ήταν γεμάτοι από ένταση, πάθος και ωραίο μπάσκετ. Στο Σπόρτιγκ, η ΑΕΚ για 33-34 λεπτά έλεγχε απόλυτα το ματς και προηγούταν με 10 πόντους, 59-49. Όμως, 6:50 πριν το τέλος κάτι έγινε. Τι; Κατάρρευση. Ακολούθησε ένα 23-0 από τον Πανελλήνιο μέχρι το τελικό 59-72. Σπάνιο να συναντήσει κανείς τέτοιο σερί στο τέλος του αγώνα, σπάνιο να δει κάποιος ομάδα που να μην πετύχει ούτε μια βολή στα τελευταία 6,5 λεπτά του ματς, σπάνιο σε 7 λεπτά να γκρεμίσεις έτσι όσα έχτιζες σε όλο το ματς.

Μοιάζει σχεδόν αδύνατο που δεν κατάφερε η ΑΕΚ να πετύχει ούτε πόντο στο διάστημα αυτό. Θυμάστε πριν από δύο εβδομάδες όταν κάτι αντίστοιχο είχε πάθει το Μαρούσι, αλλά σε διαφορετική στιγμή, στο Αλεξάνδρειο; Τότε μίλησα για τις ευθύνες του Μαρκόπουλου και για τον τρόπο που προσπαθούσε η ομάδα του να σκοράρει. Ισχύει και εδώ προφανώς, το πρώτο σκέλος εννοώ. Ο Φλεβαράκης ήταν ανήμπορος να αντιδράσει. Εντάξει, έχει δικαιολογία ότι Χατζής, Ταπούτος, Κίκερπιλ και Άντερσεν βρέθηκαν σε πολύ άσχημη βραδιά, αλλά ούτε ένα πόντο; Μπορούσε να βγει σύστημα για ντράιβ του Τόμπσον, για πλάτη του Παπανικολάου, το πιο ορθολογικό απ’ όλα ήταν να επιμείνει 2-3 επιθέσεις η ομάδα στον Μπράιαντ, αλλά τίποτα δεν έγινε. Η ΑΕΚ έχασε τις πρώτες επιθέσεις, μέχρι που ισοφάρισε ο Πανελλήνιο και μετά απλώς σταμάτησε να παίζει μπάσκετ. Όποιος έπαιρνε την μπάλα σούταρε τρίποντο, ουσιαστικά πετούσε στα σκουπίδια την επίθεση.

Ο Πανελλήνιος είναι ομάδα αρκετά καλύτερη της ΑΕΚ και με υψηλότερους στόχους, οπότε δεν είναι ιδιαίτερη ζημιά η ήττα. Όμως, έτσι όπως πήγε το ματς, η ΑΕΚ έπρεπε να το κερδίσει. Και μπορούσε να το κερδίσει. Για να μιλήσουμε και για την άλλη πλευρά, ήταν πραγματικά αξιοπρόσεχτη η αντίδραση του Πανελληνίου σε ένα ματς που δεν έμοιαζε να του έβγαινε. Διατήρησε την αυτοκυριαρχία του, την ψυχραιμία του και συνέχισε να παίζει στρωτό μπάσκετ. Αυτό πιστώνεται εξ ολοκλήρου στον Ζούρο.

Στη Λάρισα, ο Άρης κέρδισε εύκολα και δίκαια την Ολύμπια. Από το 38-34 και μετά το ματς ήταν παράσταση για έναν ρόλο και δεν χωράει αμφισβήτηση για το τελικό αποτέλεσμα. Μόνο χαμόγελα μπορεί να προκαλέσει το γεγονός ότι Μπαρτζώκας και Ματσόν μετά το ματς μάλωσαν για το… κατς. Για όσους δεν το άκουσαν, ο Ματσόν είπε πριν τον αγώνα ότι οι παίκτες της Ολύμπιας παίζουν κατς και ο Μπαρτζώκας μετά τον αγώνα απάντησε ότι αυτό προσβάλει την ομάδα του και ότι οι παίκτες του Άρη παίζουν θέατρο. Όλο αυτό ανάμεσα σε δύο προπονητές που... λιώνουν τις ομάδες τους στην άμυνα. Είναι νομίζω γενικότερα αποδεκτό ότι και ο Άρης και η Ολύμπια παίζουν… κατς. Μαζί με τον Παναθηναϊκό και το Μαρούσι είναι μακράν οι τέσσερις πιο σκληρές αμυντικά ομάδες του πρωταθλήματος. Και αυτό δεν είναι κακό. Το μπάσκετ είναι σκληρό άθλημα και η σκληρή άμυνα μια από τις ομορφιές του. Αλλιώς θα παίζαμε τάβλι.

Πριν αφήσω τον αγώνα, απλώς θα πω ότι οι διαιτητές ήταν μετριότατοι, με χειρότεροι απόφαση για μένα το αντιαθλητικό φάουλ που χρέωσαν στον Καστλ πάνω στον Αργυρόπουλο. Ο Αργυρόπουλος είχε «κλειδώσει» με τα πόδια του το πόδι του Καστλ ώστε να μην μπορεί να κουνηθεί και… του τράβηξε και το σορτσάκι. Το δεύτερο είναι απλώς αστείο, αλλά το πρώτο για μένει επισύρει μέχρι και ντεσκαλιφιέ. Το είχα ξαναγράψει παλιότερα για κάποιες (ηθελημένες) τρικλοποδιές του Χατζηβρέττα και του Μπουντούρη σε επιτιθέμενους παίκτες. Όταν ο αμυντικός χρησιμοποιεί τα πόδια κατά του επιθετικού οι διαιτητές πρέπει να είναι αμείλικτοι. Για δύο λόγους: πρώτον παίζουμε μπάσκετ και όχι ποδόσφαιρο, δεύτερον είναι ένα χτύπημα που ο επιθετικός δεν το περιμένει και μπορεί να τον τραυματίσει πολύ άσχημα. Αμφιβάλλετε; Δείτε πώς έπεσε ο Καστλ στον αγώνα (σε προηγούμενη από την ήδη αναφερθείσα φάση) από την τρικλοποδιά του Αργυρόπουλου. Δεν θεωρώ ότι ήταν κατά λάθος (κάτι που πίστεψαν οι διαιτητές θεωρώντας ότι ήταν στην κίνηση), ο Αργυρόπουλος εμφανώς απλώνει το πόδι περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν για να πατήσει κάτω. Για μένα ήταν ντεσκαλιφιέ, απλά τα πράγματα. Και αυτή και κάθε τρικλοποδιά. Η πιο σκληρή άμυνα γίνεται δεκτή με περηφάνια από τους δημιουργούς του blog, αλλά κινήσεις όπως οι τρικλοποδιές, δεν έχουν χώρο στο μπάσκετ και πρέπει να εξαλειφθούν με βαριές ποινές.

Δεν θα αναφερθώ ιδιαίτερα στα ματς του Παναθηναϊκού και του Αμαρουσίου, αφού αμφότεροι έκαναν υγιεινό περίπατο. Απλώς, οι παίκτες του Παναθηναϊκού περίμεναν μέχρι να αρχίσει… να πετάγεται η φλέβα που έχει στο μέτωπο ο Ομπράντοβιτς για να ανεβάσουν ταχύτητα και να καθαρίσουν το ματς.

Ας μου εξηγήσει κάποιος αν μπορεί παρακαλώ τον ντελιριακό διάλογο του Χατζηγεωργίου με… τον εαυτό του (παρουσία και του Γιώργου Λημνιάτη ως σιωπηλού παρατηρητή) όταν ο Σούλτζε σούταρε για τρεις πόντους μετά τα πρώτα εύστοχα σουτ του:

Χατζηγεωργίου: «Σούλτζε! Μη μου πεις;» και στη συνέχεια η απάντηση…
Χατζηγεωργίου: «Κι όμως σου λέω Γιώργο μου!»

Κάθε σχόλιο θα καταστρέψει το σουρεαλισμό της σκηνής…

by Rasheed.

Υ.Γ.: Το πρόβλημα λύθηκε, αλλά… πολύ αργά. Η 3η αγωνιστική του Age of Basketball Champion θα ανέβει πριν το άρθρο της Κυριακής.

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεν ειναι κακο μια ομαδα να παιζει σκληρη αμυνα.Μαλλον παραδειγμα προς μιμηση ειναι γιατι συνθως αυτο φερνει πρωταθληματα.Ωστοσο αλλο πραγμα σκηρη αμυνα και αλλο τρικλοποδιες οπως αυτες του Αργυροπουλου και μαλιστα και προκλητικη συμπεριφορα μετα.
Αλλα βρηκε και τα κανε στον Καστλ: φανταζοσασταν τι θα γινοταν αν τα εκανε απεναντι σε παικτες οπως ο Γκριν και ο Νίκολας;

Patrick Star είπε...

Ο τίτλος τα λέει όλα. Απόλυτη κατάρρευση, η οποία εν πολλοίς ευθύνεται στην έλλειψη λύσεων και στην "προετοιμασία" που έγινε. Η ομάδα δεν είναι έτοιμη και αυτό φαίνεται και από τις επιθέσεις που κάνει. Αυτό που λες για τις επιλογές στο τέλος, συμβαίνει αρκετά συχνά σε όλο το παιχνίδι. Οι παίκτες κάνουν, πολλές φορές, τραβηγμένες επιλογές (π.χ. Νέμεθ), γεγονός που υποδεικνύει πως δεν έχει βρεθεί η απαιτούμενη χημεία ακόμα. Πιστεύω να υπάρξει βελτίωση στη συνέχεια.

Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι κρίθηκε από ακόμα δύο παράγοντες.
Τις βολές και τη θέση '2'. Νέμεθ και Χατζής σε πολύ κακή βραδιά, ενώ ο Γκράντι ήταν όλα τα λεφτά και όχι μόνο στην επίθεση.
Ο Πανελλήνιος είναι αυτό που λες, στρωτή ομάδα και σκληροτράχηλη. Όχι δηλαδή, τι θα'ταν με Καλαϊτζή και Παπαμακάριο?

ΥΓ Τελικά Rasheed δεν άντεξες και είδες με σχολιασμό τον αγώνα ε? Αφού είναι απόλαυση ο τύπος, σας το'χω πει. Όταν πάρετε απόφαση ότι σχόλια της προκοπής δεν πρόκειται να ακούσετε, θα αρχίσετε να το απολαμβάνετε...

περιούσιος είπε...

Από εδώ και εις το εξής, θα κλείνετε τον ήχο, όποτε μεταδίδει ο κ.Χ''γεωργίου, και θα απολαμβάνετε την εικόνα, που αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Δόξα τω Θεώ, μπάσκετ γνωρίζετε, οπότε τί το θέλετε τον κ. εκφωνητή (ο Θεός να τον κάνει) της ΕΡΤ; Προσωπικά, αυτή τη μέθοδο ακολουθώ και απολαμβάνω την εικόνα.

haridimos είπε...

Πέρα από την κακή προετοιμασία και την κακή μέρα που ήταν οι όποιοι αξιόλογοι παίκτες έχουμε, ο Φλεβαράκης θα μπορούσε να κάνει κάποιες κινήσεις για να βάζαμε τη μπάλα στο καλάθι, έστω και με τις βολές που είχαμε σπάσει τα ταμπλώ.

Ανώνυμος είπε...

εγώ πάλι θα πρότεινα το αντίθετο. να κλείνουμε την είκονα και αν ακούμε μόνο το σχολιασμό. είναι πραγματικά συναρπαστικοί!
όπως συναρπαστικός ήταν σήμερα και ο δάσκαλος σκουντής που έπλεκε διαρκώς το εγκώμιο της καβάλας για το μπασκετικό θαύμα που κατάφερε να βρεθεί στα "σαλόνια" της α1...εξαγοράζοντας τη θέση!!! βέβαια να τονίσουμε και τα συγχαρητήρια που έδωσε ο σχολιαστής στην καβάλα για την απόφαση της να μην κατέβει το κύπελο..

Age of Basketball είπε...

@ανώνυμος: όπως έγραψα και στο άρθρο, συμφωνούμε, η άμυνα είναι από τα όμορφα για να βλέπεις στο μπάσκετ.

@patrick star: Όπως τα λες είναι για το ματς, αυτά γράφω και στο άρθρο.

@περιούσιος: Δυστυχώς είναι... βίτσιο. Δεν μπορώ να δω αγώνα χωρίς τον ήχο του γηπέδου. Και για να ακούς τον ήχο του γηπέδου πρέπει να ανέχεσαι και την αναμετάδοση.

@haridimos: Έχεις απόλυτο δίκιο. Έπρεπε να βρει τρόπο να ξεκολλήσει την ομάδα από το 59.

@ανώνυμος: Αυτό με το κύπελλο ήταν πραγματικά εξωφρενικό όντως. Αλλά... βλέπει μάλλον το ποτήρι μισογεμάτο. Ωραία που δεν έπαιξε στο Κύπελλο, ωραία που δεν ανέβηκε με την αξία της, ωραία που ένα μήνα το πρωτάθλημα είχε 13 ομάδες, ωραία που από το πρώτο ημίχρονο ήταν 20 πόντους πίσω.

Και για επιδόρπιο:

Χατζηγεωργίου: "Κίνγκ, κάνει βήματα αλλά εκτός φάσης συνήθως δεν σφυρίζονται".

Αν μπορέσει κάποιος να μου εξηγήσει πώς ένας παίκτης μπορεί να κάνει βήματα εκτός φάσης (και άρα χωρίς την μπάλα) παραδίδω το blog. Έχουμε ακούσει για φάουλ εκτός φάσης, μάθαμε και τα βήματα...
Rasheed.

Patrick Star είπε...

Φυσικά και θα μπορούσε να κάνει ορισμένες κινήσεις ο Φλεβαράκης προς το τέλος. Απλά θεωρώ ότι το φαινόμενο των απίθανων και αψυχολόγητων επιθέσεων δεν εμφανίστηκε μόνο στο τέλος αλλά σε όλη τη διάρκεια του αγώνα (και όχι μόνο του χθεσινού). Σουτ (τρίποντα και δίποντα) υπό πίεση και εκτός λογικής κι ενώ έχει ακόμα 10 δευτερόλεπτα για την επίθεση, τρίποντα στον αιφνιδιασμό (δευτερεύων έστω) και άλλα τέτοια ακατανόητα. Απλώς, όταν μπαίνουν και φυσικά όταν παίζεις καλή άμυνα -άρα δε μειώνεται η διαφορά- δεν το παρατηρείς.

haridimos είπε...

Μωρέ το παρατηρείς αλλά λες δε γ@μ@ται..
Ας πούμε αρκετά από τα εύστοχα σουτ του Παπανικολάου ήταν τραβηγμένα από τα μαλλιά..