Αφιέρωμα Euroleague: Πεντάδες όνειρο, Μέρος I

Ενόψει του final-4 της Μαδρίτης, το Age of Basketball επιχειρεί σήμερα και αύριο μια ανασκόπηση στα χρόνια της σύγχρονης Ευρωλίγκας, αναζητώντας τις καλύτερες πεντάδες που έχουν εμφανιστεί αυτά τα 8 χρόνια. (Το αφιέρωμα συνίσταται στις καλύτερες πεντάδες, όχι ομάδες συνολικά. Δεν αναφέρεται στο αν απέδωσαν καλά, αλλά στο ταλέντο των πρωταγωνιστών. Η επιλογή και η βαθμολογία είναι σαφώς υποκειμενικές και προέκυψαν από ψηφοφορία μεταξύ των υπευθύνων του blog).

Σήμερα παρουσιάζουμε τις καλύτερες πεντάδες, στις θέσεις 6-10. Αύριο, στο δεύτερο μέρος, θα παρουσιάσουμε της 5 καλύτερες πεντάδες της σύγχρονης Ευρωλίγκας. Προσπαθήσαμε να μην επαναλαμβάνουμε πολύ πεντάδες ίδιων ομάδων, ενώ, όπως, είναι λογικό, μπορεί κάποιες ομάδες να αδικήθηκαν μένοντας έξω. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι εκτός δεκάδας έμειναν πεντάδες όπως των: Ταού Κεράμικα το 2000-01 (Μπένετ, Φουαρές, Στομπέργκας, Αλεξάντερ, Ομπέρτο), Παφ Μπολόνια το 2000-01 (Μπαζίλε, Μάγιερς, Μπούι, Φούτσκα, Ζουκάουσκας), Μακάμπι το 2001-02 (Μακντόναλντ, Σαρπ, Πάρκερ, Χένεφελντ, Χάφμαν), Σκίπερ Μπολόνια το 2003-04 (Βούγιανιτς, Μπαζίλε, Ντελφίνο, Σμόντις, Μότολα), Παναθηναϊκού το 2006-07 (Διαμαντίδης, Μπετσίροβιτς, Σισκάουσκας, Μπατίστ, Τομάσεβιτς).

10. Ζαλγκίρις Κάουνας, 2003-04. Πεντάδα: Εντ Κότα, Άιναρς Μπαγκάτσκις, Μιντάουγκας Τιμίνσκας, Τανόκα Μπέαρντ, Άρβιντας Σαμπόνις. Βαθμολογία: 8,1. Ιστορικό: Από ένα ρόστερ καλών παικών που είχε συγκεντρώσει εκείνη τη χρονιά η Ζαλγκίρις, μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής είχε ο Κότα (1^ος σε μ.ο. ασίστ όλων των εποχών στην Ευρωλίγκα), ο θρυλικός Λετονός Μπαγκάτσκις στη δύση της καριέρας του, ο ικανότατος φόργουορντ Τιμίνσκας, ένας από τους καλύτερους Αμερικανούς σε προσφορά που έχουν παίξει ποτέ στην Ευρώπη, ο Μπέαρντ και ο σέντερ – μύθος Άρβιντας Σαμπόνις, που στην τελευταία του σεζόν έκανε και πάλι ό,τι ήθελε τους αντίπαλους ψηλούς. Αποτέλεσμα: Στον όμιλο του top-16, η καλύτερη Λιθουανική ομάδα του 21^ου αιώνα «έπεσε» πάνω στη Μακάμπι, η οποία για να την κερδίσει στο Τελ Αβίβ και να περάσει στο φάιναλ-φορ χρειάστηκε το τρίποντο της ισοφάρισης του Σαρπ στη λήξη της κανονικής διάρκειας του αγώνα.

9. Μπενετόν Τρεβίζο, 2002-03. Πεντάδα: Τάιους Έντνι, Τράγιαν Λάνγκντον, Ρικάρντο Πίτις, Χόρχε Γκαρμπαχόσα, Μαρσέλο Νικόλα. Βαθμολογία: 8,4. Ιστορικό: Η Μπενετόν εκείνη τη χρονιά είχε μερικούς από τους πιο επιτυχημένους παίκτες που αγωνίζονταν στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Ονόματα εγγύηση, όπως οι Έντνι, Γκαρμπαχόσα, Νικόλα πλαισιώνονταν από τον σουτέρ Λάνγκτον και τον έμπειρο Πίτις, για να φτιάξουν την, κατά γενική ομολογία, καλύτερη ομάδα της Ευρώπης εκείνη τη σεζόν. Αποτέλεσμα: Έχασε στον τελικό από την Μπαρτσελόνα, στο φάιναλ-4 της Βαρκελώνης.

8. Ταού Κεράμικα, 2006-07. Πεντάδα: Πάμπλο Πριτζιόνι, Ζόραν Πλάνινιτς, Ιγκόρ Ρακόσεβιτς, Τιάγκο Σπλίτερ, Λουίς Σκόλα. Βαθμολογία: 8,6. Ιστορικό: Σε μια προσπάθεια να κατακτήσει την πολυπόθητη Ευρωλίγκα, η Ταού είχε φέρει από το NBA τον χαρισματικό γκαρντ Πλάνινιτς και από τη Ρεάλ τον σούπερ σκόρερ Ρακόσεβτις, για να τους βάλει δίπλα στον, μετρ των ασίστ, Πριτζιόνι. Κάτω από το καλάθι, ο καλύτερος κλασικός σέντερ στην Ευρώπη, Λουίς Σκόλα, είχε δίπλα του τον ανερχόμενο Σπλίτερ. Αποτέλεσμα: Ένα ακόμη φάιναλ-4, μία ακόμη αποτυχία – κατέληξε 4^η στην Αθήνα.

7. Κίντερ Μπολόνια, 2001-02. Πεντάδα: Μάρκο Γιάριτς, Αντουάν Ριγκοντό, Εμάνουελ Τζινόμπιλι, Ματίας Σμόντις, Ρασάρντ Γκρίφιθ. Βαθμολογία: 8,7. Ιστορικό: Μία καταπληκτική ομάδα είχε δημιουργήσει η Κίντερ εκείνη τη σεζόν, με μόνο στόχο την κατάκτηση του τριπλ-κράουν στην έδρα της. Στην Μπολόνια είχε μείνει… δεμένος ο Μανού Τζινόμπιλι, που είχε πάρει όλα τα προσωπικά βραβεία την προηγούμενη σεζόν, για να πάιξει το φάιναλ-4 μπροστά στον κόσμο του. Μαζί του, ο Γιάριτς (κι αυτός λίγο πριν φύγει για το NBA), ο πολύπειρος Ριγκοντό, ο χαρισματικός Σμόντις (πριν τον πρώτο σοβαρό τραυματισμό) και ο θηριώδης Γκρίφιθ. Αποτέλεσμα: Η Κίντερ ήθελε πολύ εκείνο τον τίτλο και ήταν σίγουρη για αυτόν, αλλά δεν περίμενε αυτόν τον, καταπληκτικό στον τελικό, Παναθηναϊκό. Έμεινε 2^η, σε μια από τις τελευταίες, εν Ευρώπη, «παραστάσεις» του Τζινόμπιλι.

6. Μάλαγα, 2005-06. Πεντάδα: Πέπε Σάντσεθ, Μάρκους Μπράουν, Βάλτερ Χέρμαν, Χόρχε Γκαρμπαχόσα, Ντανιέλ Σαντιάγο. Βαθμολογία: 8,8. Ιστορικό: Έναν παίκτη για κάθε δουλειά είχε η Μάλαγα τότε, υπό τις οδηγίες του Σκαριόλο: Ιδανικός οργανωτής ο Σάντσεθ, σούπερ σκόρερ ο Μπράουν, ολ-αράουντ πάικτης ο Χέρμαν, το «τεσσάρι» με το καλύτερο σουτ στην Ευρώπη ο Γκαρμπαχόσα και ο Σαντιάγο που ξέρει πολύ καλά τη θέση του σέντερ. Αποτέλεσμα: Την αιφνιδίασε ο ενθουσιώδης Ολυμπιακός του Καζλάουσκας και έμεινε στους «16».

by BEN & Rasheed

Στιγμές φάιναλ φορ: Κωνσταντινούπολη 1992

Το χρονόμετρο έδειχνε 10 δευτερόλεπτα και ο φωτεινός πίνακας 70 – 68. Η Μπανταλόνα, που έμοιαζε και το μεγάλο φαβορί πριν τον αγώνα, πλέον φαινόταν ότι σε λίγες στιγμές θα πανηγύριζε την κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Ο Τόμας Τζοφρέσα, σκοράροντας με ένα δύσκολο τζαμπ-σουτ το 18^ο πόντο του, είχε δώσει το προβάδισμα των 2 πόντων στην Καταλανική ομάδα και είχε με αυτόν τον τρόπο ολοκληρώσει το μεγάλο καμ-μπακ των Ισπανών που ήταν πια σχεδόν σίγουροι πρωταθλητές. Μόνο που τα «τρομερά μωρά» της Παρτιζάν δεν είχαν πει ακόμη την τελευταία τους λέξη…

Ο Σάσα Τζόρτζεβιτς πήρε την μπάλα από την επαναφορά, κατέβηκε γρήγορα μόνος του το παρκέ πάτησε στη γραμμή του τριπόντου και ξεκίνησε τον προσωπικό του θρύλο… Τα επόμενα δευτερόλεπτα, οι Σέρβοι της Παρτιζάν, ένα κουβάρι στο γήπεδο, πανηγύριζαν το 71-70 και τον ανέλπιστο τίτλο. Το μεγάλο θρίαμβο του αουτσάιντερ. Την επικράτηση της νέας γενιάς του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Πρωταθλήτρια Ευρώπης ήταν μία ομάδα με μέσο όρο ηλικίας τα 21,7 έτη!

Το τρελό τρίποντο του Τζόρτζεβιτς που ανέτρεψε τα προγνωστικά, ήταν ο 23^ος πόντος του. Ο άλλος θρύλος που χάραζε τότε την πορεία του, ήταν ο Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς (τότε 22 χρονών), που τελείωσε τον τελικό με 25 πόντους και έφυγε με τον τίτλο του MVP. Εκτός από τους δύο παίκτες που πήραν μόνοι τους τον τελικό και ένα άλλο άστρο ανέτειλε εκείνο το βράδυ στην Κωνσταντινούπολη: για τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς εκείνος ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός τίτλος ως προπονητή, σε μια καριέρα που μένει στην ιστορία.

Από την Μπανταλόνα του Λόλο Σάινθ, που είδε μια εντυπωσιακή χρονιά, με το καλύτερο ρεκόρ στην κανονική περίοδο, να μην τελειώνει με τον επιθυμητό τρόπο, ξεχώρισαν ο Πρέσλεϊ με 20 πόντους, ο Τόμας Τζοφρέσα με 18 και ο Βιγιακάμπα με 13.

Εκείνη η χρονιά δεν ήταν και η ιδανική για την Παρτιζάν. Σέρβοι και Κροάτες βρίσκονταν σε πόλεμο και για τους παίκτες μόνο εύκολο δεν ήταν να παίξουν μπάσκετ. Δεδομένου και της μικρής ηλικίας των παικτών, το κατόρθωμα του τίτλου λαμβάνει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο εμφύλιος είχε επεκταθεί και στο μπάσκετ και η Παρτιζάν από το Βελιγράδι είχε να ανταγωνιστεί τις 2 άλλες ομάδες από τη Γιουγκοσλαβία, οι οποίες ήταν Κροατικές (η Τσιμπόνα από το Ζάγκρεμπ και η Σλόμποντνα του Σπλιτ). Ήταν θέμα τιμής για αυτήν, κατ’ αρχήν να φτάσει πιο μακριά από τις ομάδες της «μισητής» Κροατίας.

Όλη τη σεζόν, λόγω του πολέμου, η Παρτιζάν (με απόφαση της FIBA) αναγκάστηκε να παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της, μακριά από τη χώρα της, στη Φουενλαμπράντα της Ισπανίας. Οι Σέρβοι τελείωσαν τον όμιλο της Β΄φάσης τέταρτοι και ετοιμάζονταν να παίξουν με ένα από τα μεγάλα φαβορί της διοργάνωσης, την Κνορ Μπολόνια (με Ζντοβτς, Μπρουναμόντι, Γουένινγκτον, Μπινέλι, Κολντεμπέλα…). Ο εντός έδρας αγώνας συμφωνήθηκε να γίνει στο Βελιγράδι (ο μοναδικός της σεζόν) και η Παρτιζάν τον κέρδισε, αποκλείοντας τελικά την ιταλική ομάδα με 2-1 νίκες.

Στο final-4 στην Τουρκία, στον ημιτελικό την περιμένε μια άλλη ιταλική ομάδα, η Ολίμπια Φίλιπς Μιλάνο με μεγάλους παίκτες (Αντονέλο Ρίβα, Ντάρυλ Ντόκινς, Ρικάρντο Πίτις, Τζόνι Ρότζερς) και τον Μάικ Ντ’Αντόνι στον πάγκο. Όμως, η Παρτιζάν δεν μπορούσε να χάσει. Πήρε τη νίκη με 82-75 (Ντανίλοβιτς και Τζόρτζεβιτς συνέθεσαν και πάλι ένα αξεπέραστο δίδυμο με 22 και 21 πόντους αντίστοιχα), πριν τη μεγάλη αναμέτρηση για τον τίτλο που κατέληξε στο θρίαμβο…

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ. Δείτε σε αυτό το βίντεο το τελευταίο μισό λεπτό του ιστορικού τελικού της Κωνσταντινούπολης.

Πέντε λόγοι για μπασκετική ανάσταση

Το Age of Basketball στο πνεύμα του Πάσχα βρίσκει σήμερα 5 λόγους για… μπασκετική Ανάσταση:

1. Επιστροφή Σοφοκλή Σχορτσιανίτη: 10 μήνες μετά την τελευταία του εμφάνιση στα παρκέ (6 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα στον περσινό πέμπτο τελικό με τον Παναθηναϊκό) ο Big Sofo επιστρέφει για να «αναστήσει» τον Ολυμπιακό και το Ελληνικό μπάσκετ στο Πεκίνο.

2. Διαμαντίδης 4x4: Ο καλύτερος αμυντικός στην Ευρώπη έχει ονοματεπώνυμο και είναι ελληνικό. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης ψηφίστηκε για 4^η συνεχόμενη χρονιά καλύτερος αμυντικός στην Ευρωλίγκα. Στη δική του περίπτωση, το θέμα είναι ποιος θα «αναστήσει» τον Κόμπι μετά το ματς απ στο Πεκίνο.

3. Τελικοί χάρμα οφθαλμών: Μπορεί να μην είναι στη Μαδρίτη, αλλά οι «αιώνιοι» υπόσχονται ελληνικούς τελικούς που θα «αναστήσουν» τις καλύτερες στιγμές από τη δεκαετία του ’90.

4. Απόβαση στις Η.Π.Α.: Κι εκεί που μετά τη φυγή Σπανούλη – Τσακαλίδη είχαμε αρχίσει να νιώθουμε μειονεκτικά, ήρθε η νέα γενιά του ελληνικού μπάσκετ έτοιμη για απόβαση στο NBA: Κουφός, Νικ και Πατ Καλάθης και Μπρόζος «ανέστησαν» το ελληνικό στοιχείο στο NCAA.

5. Age of Basketball: 23 ημέρες (το νούμερο μόνο τυχαίο δεν είναι) μετά την Ανάσταση το Age of Basketball κλείνει 1 χρόνο από τη δημιουργία του και το γιορτάζει με ένα μεγάλο διαγωνισμό. Μπορεί αυτός να μην είναι λόγος για να κάνετε όλοι «ανάσταση», αλλά εκείνος που θα κερδίσει το δώρο θα χαρεί ιδιαίτερα!

by Rasheed & BEN

"Ο ΛεΜπρον είναι υπερτιμημένος..."

Η χρονιά στο NBA ήταν από τις πλέον ενδιαφέρουσες μέσα στα γήπεδα, ύστερα από πολλά χρόνια. Με τα πλέι οφ να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, όλοι αναμένουμε με αγωνία τη συνέχεια. Όμως, υπάρχει μια ιστορία η οποία ξεκίνησε εκτός γηπέδων, συνεχίζεται σε αυτά και πραγματικά… κλέβει την παράσταση.

Ας ξεκινήσω… λίγο πριν την αρχή της. Ο ΝτεΣον Στίβενσον πριν την έναρξη της σεζόν συναντήθηκε με τον Ντρου Γκούντεν (τότε στους Καβαλίερς, πλέον στους Μπουλς) και σχολίασε… το μούσι του. Από εκεί μέχρι το επακόλουθο στοίχημα, κανείς από τους δύο δεν θυμάται πώς έφτασαν, αλλά το θέμα είναι ότι οι παίκτες αποφάσισαν να… αφήσουν μούσι. Χαμένος θα ήταν ο πρώτος που θα το ξύριζε. Από τον Οκτώβρη μέχρι τώρα κανείς δεν έχει χάσει και ο Στίβενσον απειλεί: «Μπορεί να κρατήσει και 2-3 χρόνια». Ο Στίβενσον δέχτηκε… επιθέσεις όταν η Ουάσινγκτον ξεκίνησε με 0-5 τη χρονιά, καθώς ο Αρίνας είναι προληπτικός και του ζητούσε επίμονα να ξυριστεί. Η κατάσταση άλλαξε και ο… Αρίνας ηρέμησε, πάντως. Οι δύο παίκτες (Στίβενσον και Γκούντεν) είναι πολύ φίλοι από τα σχολικά τους χρόνια και βρήκαν κάτι να ασχολούνται. Όμως, δεν άρχισα το κείμενο αυτό για να μιλήσω για… τρίχες, απλώς βρήκα έναν τρόπο να μιλήσω για τη φιλία των δύο. Γιατί; Ας πάμε παρακάτω...

Πλέον, ο Στίβενσον έχει αρχίσει μια τρελή κόντρα με τον ΛεΜπρον Τζέιμς. Κανείς δεν ξέρει γιατί οι δυό τους έχουν τόσα να χωρίσουν, αλλά η κόντρα τους γεμίζει ενδιαφέρον τη σειρά των Καβαλίερς με τους Ουίζαρντς, η οποία είναι στο 2-1 για τους Καβς. Μέχρι οι Ουίζαρντς να «σκορπίσουν» στο 3^ο παιχνίδι με 36 πόντους διαφορά το Κλίβελαντ, όλοι έγραφαν ότι ο ΛεΜπρον θα εκδικηθεί τόσο σκληρά τον Στίβενσον, που θα «σκουπίσει» τους Καβαλίερς. Τώρα, βέβαια, εμφανίζονται… συγκρατημένοι.

Γιατί να τον εκδικηθεί; Γιατί ο Στίβενσον τόλμησε να πει το εξής, όταν μετά από ένα ματς στην κανονική περίοδο, ρωτήθηκε (για χιλιοστή φορά) για τον ΛεΜπρον: «Ο ΛεΜπρον είναι υπερτιμημένος». Αυτό ήταν. Η Αμερική ένιωσε ότι της έθιξαν το μεγαλύτερό της δημιούργημα…

Εμφανίστηκαν Forums, σελίδες, groups, κτλ, που απλώς υπήρχαν για να… μισούν τον Στίβενσον. Πώς αντέδρασε τότε ο ΛεΜπρον; «Το να απαντήσω εγώ στον Στίβενσον είναι σαν να καταδεχόταν ο Jay-Z να απαντήσει στον Soulja-Boy. Ο θρύλος της ραπ να απαντήσει στο παιδάκι που έχει κάνει ένα hit στην καριέρα του».

Λεπτομέρεια: Ο ΛεΜπρον είναι κολλητός με τον Jay-Z και μάλιστα οι κακές γλώσσες λένε ότι έχει συμφωνήσει ήδη να μετεγγραφεί το 2010 στους Νιου Τζέρσεϊ Νετς, ομάδα της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο Jay-Z.

Το τελευταίο επεισόδιο της διαμάχης παίχτηκε στο 3^ο ματς των Ουίζαρντς με τους Καβαλίερς. Ο… Soulja-Boy ήταν στην πρώτη σειρά των εξεδρών, ο κόσμος της Ουάσινγκτον φώναζε «Over-rated, Over-rated» κάθε φορά που ο ΛεΜπρον πήγαινε στις βολές, αποδοκίμαζε τον Τζέιμς όποτε έπιανε την μπάλα και στα 48 λεπτά του αγώνα και ο Στίβενσον έπαιρνε μίνι εκδίκηση.

Κανείς δεν είναι βέβαιος πώς ξεκίνησε αυτή η… χαριτωμένη διαμάχη. Κάποιοι λένε ότι ευθύνεται ένα σχόλιο του ΛεΜπρον για την πρώην κοπέλα του Στίβενσον (η ΛαΤόγια Λάκετ, πρώην μέλος των Destiny’s Child). Ο ΛεΜπρον είχε… άνθρωπο «από μέσα», αφού ο κολλητός του, Jay-Z, τα έχει με την Beyoncé, ιδρυτικό μέλος των Destiny’s Child. Άλλοι λένε ότι ο ΛεΜπρον είπε κάτι στον Γκούντεν, κολλητό του Στίβενσον, ο οποίος το μετέφερε στον φίλο του, κάτι που σήμανε το… τέλος του Γκούντεν στους Καβαλίερς (εννοείται μόλις έμαθε ο ΛεΜπρον ότι ο Γκούντεν δεν κράτησε το στόμα του κλειστό). Τέλος, υπάρχουν κι εκείνοι που λένε ότι ο ΛεΜπρον σχολίασε την καταδίκη για βιασμό ανηλίκου που έχει ο Στίβενσον από το 2001. Ο Στίβενσον καταδικάστηκε ότι βίασε μια 14χρονη και έκανε κάποιες ώρες κοινωνική εργασία (προφανώς δεν πήγε φυλακή, επειδή ήταν περισσότερο σεξ, δηλαδή αποπλάνηση ανηλίκου, παρά βιασμός). Μπορεί να είναι και συνδυασμός των παραπάνω (να τα είπε στον Γκούντεν κι εκείνος να τα μετέφερε). Ό,τι κι αν έγινε, αξίζει να ρίξουμε μια δεύτερη ματιά στη σειρά των Καβαλίερς με τους Ουίζαρντς, μιας και είναι «καυτή» μέσα στα γήπεδα και… «πικάντικη» έξω από αυτά.

Εμείς, θα παραδεχτούμε τον Στίβενσον, απλώς και μόνο γιατί… τόλμησε να πει ότι ο ΛεΜπρον είναι υπερτιμημένος. Ε, άντε και επειδή παίζει στην ίδια ομάδα με τον Αρίνας, την ώρα που ο ΛεΜπρον είναι φίλος με τον Βαρεζάο…

by Rasheed.

Υ.Γ.: Μιας και το άρθρο είχε θέμα (και) τις τρίχες, δεν μπορώ παρά να αναφέρω τα λόγια του Καρόν Μπάτλερ όταν ρωτήθηκε για το στοίχημα του Στίβενσον με τον Γκούντεν και αν θα συμμετάσχει: «Όχι, έχω κάνει λέιζερ. Έχω αφαιρέσει με λέιζερ όλες τις τρίχες από το πρόσωπό μου. Δεν θέλω τρίχες στο πρόσωπό μου». Ασχολίαστο…

Έλεγχος προόδου: Α1 2007-08, θέσεις 9-14

Η κανονική περίοδος στην Α1 τελείωσε και κάποιοι ετοιμάζονται να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στα πλέι οφ, την ώρα που κάποιοι άλλοι ξεκίνησαν ήδη… διακοπές. Το Age of Basketball επιχειρεί σε κάθε φάση αποκλεισμού ομάδων (κανονική περίοδος, οκτάδα και τέλος πρωταθλήματος) να γράψει τον… έλεγχο προόδου των 14 μονομάχων. Ο βαθμός τους δεν είναι συνάρτηση μόνο της θέσης που κατέλαβαν, αλλά και πολλών άλλων παραμέτρων, όπως το ρόστερ, η ιστορία, οι αρχικοί στόχοι, κτλ. Στην παρούσα φάση έχουμε 6 ομάδες να ολοκληρώνουν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις, οπότε ας δούμε πώς τα πήγαν από τον τελευταίο προς τον 9^ο:

14. ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΠΑΤΡΑΣ: Η Ολυμπιάδα ξεκίνησε τη χρονιά με ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο ρόστερ, κάνοντας λόγο για πλέι οφ. Αν κρίνουμε με βάση τα ονόματα στο ρόστερ, είχε λογική ένας τέτοιος στόχος το Σεπτέμβρη. Όμως, στην πορεία και όταν είδε ότι… δεν της έβγαινε και μάλλον θα υποβιβαζόταν, ο πρόεδρός της αποφάσισε να προτιμήσει από την υστεροφημία την πλήρη απαξίωση για την ομάδα του για μερικές χιλιάδες ευρώ. Απ’ τη μια, δική του είναι ό,τι θέλει την κάνει, απ’ την άλλη, δυστυχώς με την κίνηση αυτή προκάλεσε αλλοίωση πρωταθλήματος (στις θέσεις του υποβιβασμού τουλάχιστον) και έδειξε ότι δεν σέβεται το θεσμό και τους παίκτες του. ΒΑΘΜΟΣ: 2

13. ΑΓΟΡ: Ο ΑΓΟΡ πάλεψε. Και πάλεψε πολύ. Μάλιστα, ήταν μία από τις 6 ομάδες που είχαν θετικό πρόσημο στον δεύτερο γύρο. ΑΓΟΡ, ΑΕΚ, Πανελλήνιος, Άρης, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός είχαν θετικό ρεκόρ στον δεύτερο γύρο, με τον ΑΓΟΡ να έχει 7-6. Μεγάλο κατόρθωμα, αλλά μάλλον έφταιξε η απειρία του, καθώς στην αρχή της χρονιάς νόμιζε ότι θα μπορούσε να σωθεί μόνο με το... φιλότιμο. Όταν κατάλαβε τι «έπαιζε» στην Α1 και έφερε τις απαιτούμενες αλλαγές στην ομάδα (Πεδουλάκης αντί Κουφού με όσα συνεπαγόταν αυτό) ήταν τελικά αργά, παρότι έφτασε το (όλα τα προηγούμενα χρόνια) μαγικό νούμερο των 9 νικών. Με τον Πεδουλάκη από την αρχή, θα είχε σωθεί πολύ εύκολα. ΒΑΘΜΟΣ: 6

12. ΠΑΟΚ: Μια χρονιά η οποία πρέπει να ξεχαστεί όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο «δικέφαλος» έφτασε στον πάτο, καταφέρνοντας να σωθεί μόλις στην 26^η αγωνιστική και μάλιστα με «δεκανίκια» από άλλον, δηλαδή τη βοήθεια της ΑΕΚ που κέρδισε τον αδιάφορο Κολοσσό. Δεν πρόκειται να αναφερθώ υποτιμητικά στο ρόστερ της ομάδας, αλλά μόνο στη διοίκηση που έφερε μια άλλοτε κραταιά ομάδα στο χείλος της καταστροφής. Μακάρι να αλλάξουν τα πράγματα, αν και δεν φαίνεται φως στο τούνελ. ΒΑΘΜΟΣ: 1

11. ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΡΟΔΟΥ: Ο Κολοσσός μπήκε με μόνο ένα στόχο στην κατηγορία, να παραμείνει σε αυτή. Πέρασε δύσκολες στιγμές, αλλά έφτασε τις 9 νίκες, που θεωρητικά έσωζαν πάντα. Τα κατάφερε, οπότε είναι άδικο να πούμε κάτι αρνητικό για τους Ροδίτες. Ρόστερ σωστά χτισμένο, προσπάθεια άρτια, καλός προπονητής, άρα… ΒΑΘΜΟΣ: 9

10. ΑΕΛ: Καλό ρόστερ, τρεις νίκες περισσότερες από πέρσι (τότε είχε 8-18, φέτος 11-15), οπότε πλήρως επιτυχημένη αγωνιστικά χρονιά. Μοναδικό μελανό σημείο, το όλο θέμα που δημιουργήθηκε με τον Κώστα Πιλαφίδη, πριν την έλευση του Καλαφατάκη. Ο Πιλαφίδης έκανε 7 νίκες σε 17 ματς, ο Καλάφας 4 νίκες σε 9 ματς, όλοι έμειναν χαρούμενοι. Έχασε τα πλέι οφ στο νήμα, οπότε… ΒΑΘΜΟΣ: 9

9. ΑΙΓΑΛΕΩ: Η ομάδα με τις μεγαλύτερες αντιθέσεις στη φετινή Α1. Ξεκίνησε τη χρονιά ως διαλυμένη, έφτασε στο σημείο να κοιτάξει στα ίσια την τετράδα και τελείωσε χτυπημένη άσχημα από τα εσωτερικά της εξωαγωνιστικά προβλήματα. Και πάλι, ακόμη κι έτσι, έκανε 4 νίκες περισσότερες από πέρσι και έχασε την οκτάδα και τα πλέι οφ στον τελευταίο αγώνα. Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος έκανε το αδύνατο να φαντάζει εύκολο, ενώ το Αιγάλεω μας χάρισε και την ευκαιρία να δούμε τον Ιμπραήμ Τζάαμπερ. Δύσκολη η απόφαση, καθώς την τρομερή αγωνιστική εικόνα, ισορροπεί η τραγική διοικητική και οικονομική ανεπάρκεια. ΒΑΘΜΟΣ: 7

by Rasheed.

Κατάντια...

Η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε το βράδυ της Τετάρτης και δυστυχώς η τελευταία εντύπωση που έμεινε ήταν απογοητευτική. Στο αγωνιστικό κομμάτι, όποιος ενδιαφερόταν περισσότερο ή είχε... κλάσεις ανώτερη ομάδα, κέρδισε, με αποτέλεσμα τετράδα, οκτάδα και υποβιβασμός να εξελιχθούν φυσιολογικά.

Σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έκαναν προπόνηση με ΑΓΟΡ και Πανελλήνιο. Το μόνο που μπορώ να σχολιάσω για τα ματς αυτά είναι η εξαιρετική στάση που κράτησε ο ΑΓΟΡ και, συγκεκριμένα, ο Αργύρης Πεδουλάκης τις τελευταίες 3 ημέρες. Σε κανένα σημείο και μέσα στην παραφιλολογία και τη συνομωσιολογία των ημερών, δεν είπαν δημόσια ότι πάνε για νίκη στο ΣΕΦ. Αντ' αυτού τόνιζαν συνεχώς "εμείς το χρέος μας το κάναμε και περιμένουμε στην τελευταία αγωνιστική τα άλλα αποτελέσματα". Μου φάνηκε πολύ ντόμπρο και σωστό από πλευράς Πεδουλάκη που, ξέροντας μέχρι πού φτάνει το χέρι της ομάδας του, δεν συνέβαλε σε αστειότητες.

Και το Αιγάλεω έκανε την πλάκα του απέναντι στην ομάδα που αλλοίωσε το φετινό πρωτάθλημα. Γιατί δυστυχώς για την προσπάθεια των παικτών της που έμειναν, η Ολυμπιάδα με αυτόν τον χαρακτηρισμό να τη συνοδεύει ολοκλήρωσε τη χρονιά. Αν οι 3 νίκες που έκανε με πλήρες ρόστερ δεν είχαν γίνει, η ΑΕΛ θα είχε βγει 9η και όχι 10η και στην Α2 θα είχε υποβιβαστεί ο Κολοσσός και όχι ο ΑΓΟΡ. Γι' αυτό μιλάω για αλλοίωση. Πρέπει επιτέλους να βρεθεί φόρμουλα για τέτοιες περιπτώσεις.

Το Αιγάλεω, όμως, παρά την υπερπροσπάθεια των παικτών του, που ούτε οι ίδιοι θυμούνται πόσο καιρό παίζουν απλήρωτοι, υπέκυψε στα εξωαγωνιστικά του προβλήματα και έχασε τα πλέι οφ στο φότο φίνις. Κι αυτό γιατί η Ολύμπια κέρδισε στην έδρα της τον Πανιώνιο και πήρε την 8η θέση. Όχι ότι θα είχε και μεγάλη διαφορά για τον Παναθηναϊκό ποιον από τους δύο θα απέκλειε, αλλά για τις δύο ομάδες είναι σίγουρα σημαντικό. Η Ολύμπια ξεπέρασε τις πάρα πολλές ατυχίες που είχε φέτος και μπήκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στα πλέι οφ. Μπράβο στην αξιόλογη προσπάθεια του Γιώργου Μπαρτζώκα και του προέδρου της ομάδας.

ΑΕΚ και Μαρούσι έκαναν το χρέος τους και τερμάτισαν 7οι και 6οι αντίστοιχα, με την "Ένωση" να πιστώνεται και τη... σωτηρία του ΠΑΟΚ, αφού ακόμη κι αν έχανε το ματς της (τα υπόλοιπα είχαν λήξει τότε) θα ήταν πλέι οφ, αλλά ο ΠΑΟΚ στην Α2. Το περίεργο είναι η κίνηση για την απόκτηση του Κάμερικς από την ΑΕΚ. Αν ο Αργεντινός δεν υπόγράψει και για του χρόνου (πράγμα δύσκολο), τότε δείχνει ότι η ΑΕΚ θεωρεί πως μπορεί να περάσει τον Ολυμπιακό στα πλέι οφ και ενισχύεται. Προφανώς πολύ σημαντική μετεγγραφή ο Κάμερικς, αλλά δεν μπορώ να δω πώς η ΑΕΚ θα αποκλείσει τον Ολυμπιακό. Εκτός κι αν το θέμα βγήκε καθυστερημένα και η "Ένωση" ενδιαφερόταν όταν υπήρχε πιθανότητα να τερματίσει 6η και να παίξει με τον Άρη. Έτσι έχει νόημα.

Και μιας και το έφερε η κουβέντα στον Άρη, ας πάμε και στο κεντρικό ματς της βραδιάς, το οποίο θα μας απασχολήσει και περισσότερο από τα άλλα. Εδώ θα εξηγηθεί και η απογοήτευση την οποία ανέφερα στη θεματική περίοδο του κειμένου.

Στην Πυλαία οι οπαδοί του ΠΑΟΚ επιχείρησαν για δεύτερη συνεχόμενη εντός έδρας αγωνιστική (μετά το ματς με τον Πανελλήνιο) να "βοηθήσουν" το παιχνίδι τους να αργήσει να αρχίσει και το πέτυχαν πανηγυρικά. Το καραγκιοζιλίκι με τα χαρτάκια που ανάγκασαν τον αγώνα να αρχίσει ουσιαστικά με 25 λεπτά καθυστέρηση ήταν άνευ προηγουμένου, αλλά επειδή είμαστε στην Ελλάδα, εννοείται ότι θα περάσει ατιμώρητο.

Εκτός από αυτό, είχαμε και φωτιά! Οι ανεγκέφαλοι αποφάσισαν να "τινάξουν" το ματς στον αέρα λίγο πριν το τέλος του και έβαλαν φωτιά στα χαρτιά (που είχαν πετάξει πριν το τζάμπολ και) που είχαν συσσωρευτεί από τους φροντιστές του γηπέδου γύρω από τις 4 γραμμές. Τα χαρτιά λαμπάδιασαν αμέσως, η φωτιά έφτασε σε ύψος 1-1,5 μέτρου, αλλά η άμεση κινητοποίηση των υπευθύνων πρόλαβε τα χειρότερα. Μιλάμε για ανθρώπους τόσο καθυστερημένους που δεν μπόρεσαν καν να καταλάβουν ότι αν έπαιρναν φωτιά όλα τα χαρτιά, αυτοί ήταν που θα πέθαιναν προσπαθώντας να φύγουν από τις θύρες του γηπέδου για να γλιτώσουν. Βέβαια, αυτά τα δύο γεγονότα, αλλά και το (ειρηνικό) "ντου" στη λήξη του αγώνα, έδειξαν ότι αν ο Κολοσσός είχε κάνει καμιά... βλακεία και κέρδιζε στη Ρόδο, ο αγώνας στην Πυλαία δεν θα τελείωνε. Υπάρχει κανείς που να το αμφισβητεί αυτό; Δυστυχώς, δεν νομίζω.

Στο ματς, κάποιοι κατάλαβαν γιατί δεν θα έπρεπε να έχουν... νευριάσει τον Μάσεϊ, που με 22 πόντους, 15 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 3 κλεψίματα, 1 τάπα και 7 κερδισμένα φάουλ έκανε απλώς ό,τι ήθελε και όποτε το ήθελε, αντέχοντας και το (πάρα πολύ είναι η αλήθεια) "ξύλο" που έφαγε μέσα στις ρακέτες.

Ο ΠΑΟΚ σώθηκε, αλλά δεν μπορώ να μην πω κάτι που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Ο ΠΑΟΚ, που πριν από 15 χρόνια (τότε είχε 13 ο Απρίλης) έπαιζε φάιναλ φορ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ο ΠΑΟΚ του Φασούλα, του Κόρφα, του Πρέλεβιτς, του Λέβινγκστον, του Μπάρλοου, του Πέτζα και τόσων άλλων, έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει επειδή σώθηκε από νίκη άλλης ομάδας. Περίπου 8-9 χιλιάδες κόσμος παραληρούσαν επειδή η ΑΕΚ κέρδισε τον Κολοσσό και τους κράτησε στην Α1. Για μένα το θέαμα στις εξέδρες της Πυλαιας στο τέλος του ματς, ήταν λυπηρό. Μπορεί να ακουστεί κλισέ, αλλά δεν γίνεται να έχουν καταντήσει αυτή την ομάδα να παλεύει για τη σωτηρία της και να μην μπορεί ούτε αυτή να την κερδίσει μόνη της.

by Rasheed.

Καρίσα ΜακΓκι: ένα αστέρι που δεν έλαμψε ποτέ

Ελάχιστοι ξέρουν την ιστορία της Καρίσα ΜακΓκι, ιστορία που ξεκίνησε ως ένα μπασκετικό παραμύθι δόξας και τελείωσε ως ένας αιματηρός εφιάλτης. Η Καρίσα είναι ένα κορίτσι 19 τώρα ετών, με ύψος 1.79, που είχε πριν από 2 χρόνια θεωρηθεί τεράστιο αστέρι παίζοντας στο Λύκειό της, έχοντας προσελκύσει το ενδιαφέρον μπασκετικών προγραμμάτων πολύ σημαντικών κολεγίων, όπως εκείνο της Αριζόνα ή του UCLA. Με αέρινες κινήσεις, ευχέρεια στο σκοράρισμα, γρήγορη και με καταπληκτικό "μάτι", η Καρίσα ήταν το αστέρι στο Λύκειο (όπου αρχηγός της ομάδας μπάσκετ ήταν η μεγαλύτερη αδερφή της, Μαίρη), παρότι ακόμη δεν ήταν τελειόφοιτη. Με 14.2 πόντους και 6.3 ασίστ ήταν η καλύτερη πασέρ της πολιτείας και τα κολέγια ετοιμάζονταν να... κάνουν ουρά έξω από την πόρτα της για να την πείσουν.

Όμως, στις 27 Μαρτίου 2006 όλα άλλαξαν. Η Καρίσα επέστρεψε σπίτι τη νύχτα, ξύπνησε τη μητέρα της, Ανίτα ΜακΓκι, και τη μαχαίρωσε 20 φορές, ενώ στη συνέχεια μαχαίρωσε 15 φορές και την αδερφή της, Μαίρη ΜακΓκι. Κατόπιν έτρεξε στο διπλανό σπίτι και κάλεσε την αστυνομία λέγοντας ότι κάποιος είχε προσπαθήσει να τους ληστέψει και μαχαίρωσε τη μητέρα και τη μεγαλύτερη αδερφή της. Όμως, αμφότερες έζησαν, αποκαλύπτοντας λίγες ώρες αργότερα τι είχε συμβεί.

Τον Ιούλιο του 2007 έγινε η δίκη της Καρίσα, όπου καταδικάστηκε σε 12ετή κάθειρξη. Όταν είχε διαπράξει το έγκλημα ήταν 17 ετών, αλλά ο εισαγγελέας πρότεινε (και πέτυχε) να μην δικαστεί ως ανήλικη (που θα σήμαινε ότι 21 χρονών θα ήταν ελεύθερη).

Παρότι αρχικά τα κίνητρα της επίθεσης ήταν αβέβαια, σταδιακά άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι της υπόθεσης. Η Καρίσα είχε σχέση με τη Μαρτίνα Χολογουέι, παίκτρια του μπάσκετ, ένα χρόνο μεγαλύτερη από εκείνη, το αστέρι του αντίπαλου σχολείου της περιοχής. Η Μαρτίνα και η Καρίσα αρχικά ξεκίνησαν ως φίλες, αλλά τελικά κατέληξαν να έχουν δεσμό, κάτι που όταν μαθεύτηκε στην οικογένεια της Καρίσα, δεν έγινε αποδεκτό.

"Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έφτασε στο σημείο αυτό. Μια τέτοια κοπέλα δεν ανήκει στη φυλακή", έλεγε η Μαρτίνα, η οποία ξαφνικά βρέθηκε στο κέντρο μιας σύγκρουσης, που συνεχώς χειροτέρευε.

Η μητέρα της Καρίσα δεν μιλούσε στη Μαρτίνα, όταν η δεύτερη επισκεπτόταν το σπίτι τους, ενώ μία εβδομάδα πριν το περιστατικό είχε τιμωρήσει την Καρίσα να μην βγει από το σπίτι και της είχε πάρει το κινητό, ώστε να μην μιλάει με τη φίλη της. Η οικογένεια είχε άλλες δύο κόρες, την Άμπερ (22) και την Κρίσταλ (25), αλλά η Καρίσα είχε συγκρούσεις μόνο με τη μητέρα της και τη Μαίρη (19). Οι φίλες τους από το σχολείο αναφέρουν ότι ενώ αρχικά ήταν πολύ δεμένες, όταν η Καρίσα γνώρισε τη Μαρτίνα, η αδερφή της ζήλεψε και απομακρύνθηκαν. Τους μήνες πριν από την επίθεση, οι δύο αδερφές δεν μιλούσαν καν. Συνεργάζονταν άψογα μέσα στο παρκέ, αλλά καμία στο σχολείο δεν θυμάται να τις είχε δει να ανταλλάσσουν έστω και μία κουβέντα, ούτε στη διάρκεια των αγώνων, ούτε την υπόλοιπη μέρα. Όταν η μητέρα της Καρίσα της πήρε το κινητό, η Μαρτίνα της έδωσε το δικό της, αλλά η Μαίρη το έμαθε και το είπε στη μητέρα τους, με αποτέλεσμα οι δύο αδερφές να καυγαδίσουν άσχημα.

Η οικογένειά της πίεζε την Καρίσα να χωρίσει από τη Μαρτίνα κι αυτό ήταν κάτι που τα δύο κορίτσια είχαν συζητήσει αρκετά: "Της είχα πει, αν θες να χωρίσουμε προκειμένου να τα ξαναβρείς με τη μητέρα σου, ας το κάνουμε. Όμως δεν ήθελε να κάνει τη χάρη στη μάνα της, η οποία συνεχώς την πίεζε όλο και περισσότερο", θυμάται η Μαρτίνα.

Στο σχολείο θυμούνται μια κοπέλα η οποία δεν είχε χάσει καθόλου από την παιδικότητά της και το χιούμορ της, ακόμη κι όταν είχε πλέον αναγνωριστεί ως η νούμερο ένα αθλήτρια που είχε περάσει από το σχολείο τα τελευταία χρόνια.

Στο σπίτι, όμως, η Καρίσα, η μητέρα της και η αδερφή της (η Μαίρη είναι παίκτρια τώρα στο κολέγιο της Αριζόνα) δεν μιλιόντουσαν: "Απ' ότι ξέρω, αν χρειάζονταν κάτι, το έγραφαν σε χαρτάκια και το άφηνε η μία στην άλλη. Μιλούσαν μόνο όταν καυγάδιζαν", είπε η Μαρτίνα.

Η Μαρτίνα Χολογουέι στάθηκε η αφορμή, άθελά της, για να ξεχειλίσει το ποτήρι. Τα δύο ερωτευμένα κορίτσια είχαν αποφασίσει να πάνε στο ίδιο κολέγιο. Η Καρίσα αποκάλυψε στη Μαρτίνα, αλλά και την οικογένειά της ότι θα "γύριζε την πλάτη" στα πρώτα 25 προγράμματα της χώρας (πολλά από τα οποία ήδη είχαν εκφράσει ενδιαφέρον, ενώ είχε ακόμη ένα χρόνο στο Λύκειο) για να σπουδάσει στο Stephen F. Austin, όπου επρόκειτο να πάει η Μαρτίνα (και πράγματι είναι το κολέγιο στο οποίο παίζει τώρα). Η οικογένειά της δεν αποδέχθηκε αυτή της την απόφαση, αλλά ούτε και το γεγονός ότι η Καρίσα ήταν λεσβία και οι εντάσεις κορυφώθηκαν με τα γνωστά, τραγικά αποτελέσματα για τη ζωή της μικρής κοπέλας που καταστράφηκε, καθώς θα περάσει 12 χρόνια στη φυλακή, αλλά και για τη μητέρα και την αδερφή της.

Η Μαρτίνα απ' τη μία θεωρεί ότι εκείνη φταίει για ότι συνέβη, καθώς "μαζί ανακαλύψαμε τι ήμασταν και τι σεξουαλικές προτιμήσεις είχαμε", αλλά δεν μπορεί να δεχτεί ότι η Καρίσα έκανε ό,τι έκανε εξαιτίας της: "Κανείς δεν ξέρει γιατί το έκανε. Όμως, εγώ θέλω να μη χαθεί αυτό που έχουμε. Ό,τι κι αν γίνει, μπορούμε να είμαστε μαζί". Η Μαρτίνα γράφει συνεχώς γράμματα και τα στέλνει στη φυλακή, όπου κρατείται η Καρίσα, αλλά ακόμη δεν έχει πάρει καμία απάντηση: "Ξυπνούσα κάθε πρωί με τη φωνή της Καρίσα που μου έλεγε καλημέρα από το τηλέφωνο. Τώρα πια δεν είναι το ίδιο. Πολλά πρωινά ξυπνάω κλαίγοντας και αναρωτιέμαι τι θα μας συμβει".

Η φυλακή απέχει μόλις 5 χιλιόμετρα από το σχολείο όπου θα έπαιζε φέτος η Καρίσα, η οποία πλέον παίζει μπάσκετ 1 ώρα κάθε ημέρα, όσο της επιτρέπεται από τους κανονισμούς της φυλακής.

Η Κάθι Ολίβιε, προπονήτρια της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του UCLA, έγραψε τον τραγικό επίλογο της ιστορίας, πριν ακόμη καταδικαστεί η Καρίσα: "Εμείς πλέον δεν θα την παίρναμε. Είναι δύσκολο να πάρουμε παίκτριες που έχουν εμπλακεί σε τέτοιες καταστάσεις, ακόμη κι αν αθωωθεί. Αλλά, μιλώντας για μπάσκετ, ποιος νοιάζεται; Εδώ άλλαξε ολόκληρη η ζωή της".

by Rasheed.

Ποιοι σκοτώνουν το μπάσκετ;

Τέτοιες στιγμές το μπάσκετ μοιάζει πολύ μικρό μπροστά στην ηλιθιότητα και την αρρώστια όσων το μολύνουν. Το περιστατικό που συνέβη τη Δευτέρα το βράδυ, εκτός από πρωτοφανές, αποδεικνύει για ακόμη μία φορά ότι ζούμε δυστυχώς σε χώρα-ζούγκλα, όπου ο καθένας μπορεί να αψηφά το νόμο, αλλά και στοιχειώδεις ανθρώπινους κανόνες.

Οι τραμπούκοι για ακόμη μία φορά αποφάσισαν να τραυματίσουν τον αθλητισμό και το μπάσκετ, όμως τώρα ξέφυγαν από κάθε όριο, εξαπολύοντας εγκληματική επίθεση, που μόνο από θαύμα δεν είχε θύματα. Μπορεί οι λέξεις να φαντάζουν κλισέ, αλλά μόνο αυτές διαθέτω για να περιγράψω τα όσα έγιναν τη Δευτέρα στη Θεσσαλονίκη.

Δεν έχει σημασία που δεν σκοτώθηκε κανείς, δεν καν έχει σημασία αν ήταν οπαδοί του ΠΑΟΚ αυτή τη φορά (ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας), το μόνο που μετράει είναι πότε η πολιτεία, η ομοσπονδία, η αστυνομία και οι πρόεδροι θα δουν το έκτρωμά τους και θα αποφασίσουν να κάνουν κάτι γι' αυτό.

Τη Δευτέρα το βράδυ, μετά την προπόνηση του Άρη, ο Τζερεμάια Μάσεϊ και ο Μπρέισι Ράιτ κατευθύνονταν με το αυτοκίνητο του πρώτου προς τα σπίτια τους. Τότε δέχτηκαν επίθεση από 5 ή 6 επιβαίνοντες σε 3 μηχανές υψηλού κυβισμού. Οι τραμπούκοι προσπάθησαν να σπάσουν το παρμπρίζ του τζιπ του Μάσεϊ, πέταξαν πέτρες και χτύπησαν το αυτοκίνητο με λοστούς, ενώ στη συνέχεια εκτόξευσαν προς αυτό αναισθητικό σπρέι και πέταξαν μέσα έναν αναμμένο πυρσό.

Οι δύο παίκτες ήταν απίστευτα τυχεροί, καθώς το σπρέι δεν τους βρήκε και ο Ράιτ (από το παράθυρο δίπλα στον οποίο εκτοξεύτηκε ο πυρσός) είχε την διαύγεια να πιάσει τον πυρσό και να τον πετάξει ξανά έξω από το αυτοκίνητο, την ώρα που ο Μάσεϊ δεν έχασε τον έλεγχο.

Μπορεί οι δύο παίκτες να γλίτωσαν δίχως αμυχή και μόνο το τζιπ να υπέστη ζημιές, αλλά δεν γίνεται και αυτή η ενέργεια να περάσει ατιμώρητη.

Η επίθεση, που στη μορφή της θύμισε ρατσιστικές ενέργειες της Κου Κλουξ Κλαν, ήταν εγκληματική πέρα για πέρα. Απλώς σκεφτείτε τι θα γινόταν αν πετύχαινε. Το σπρέι θα αναισθητοποιούσε τους δύο παίκτες, που στη συνέχεια θα καίγονταν ζωντανοί μέσα στο αυτοκίνητο. Μπορεί κανείς να το διανοηθεί αυτό στην πραγματική του διάσταση, πέρα από τις μουντές, ασήμαντες λέξεις σε ένα χαρτί;

Είναι μάλλον ανώφελο να αναρωτηθούμε ποιο άρρωστο (και όχι αρρωστημένο) μυαλό σκέφτηκε κάτι τέτοιο επειδή ο Μάσεϊ και ο Ράιτ θα τολμούσαν να... παίξουν κατά του ΠΑΟΚ, ή αν οι δράστες είναι άτομα που χρίζουν ιδρυματικής βοήθειας και πρέπει να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους έγκλειστοι σε κάποιο ψυχιατρείο ή φυλακή.

Βέβαια, όλοι ξέρουμε ότι κανείς δεν θα συλληφθεί για το περιστατικό, ότι θα ξεχαστεί μέσα σε λίγες ημέρες, όπως άλλωστε όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως της σημασίας τους. Όπως τα τούβλα στον τελικό του Κυπέλλου, όπως, όπως, όπως...

Ελπίζουμε απλώς να υπάρξει έστω κι ένας άνθρωπος στον χώρο που δεν θα φερθεί υποκριτικά και θα καταλάβει ότι ο δρόμος που έχουμε μπει οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε έναν και μόνο προορισμό...

Μπορεί ο Μάσεϊ και ο Ράιτ να ήταν τυχεροί, αλλά πόσοι ακόμα θα είναι; Και γιατί θα πρέπει να ευχαριστούμε κάθε φορά την... τύχη; Είναι λογική αυτή;

Το Age of Basketball ζητάει συγγνώμη από τους δύο αθλητές που ήρθαν στη χώρα μας για να παίξουν μπάσκετ και για το λόγο αυτό κινδύνευσε η ζωή τους. Ζητάμε την κατανόησή τους που δεν ήξεραν ότι ήρθαν σε χώρα καθυστερημένων και ηλιθίων.

Την Τετάρτη ο ΠΑΟΚ μπορεί να υποβιβαστεί, μπορεί και να σωθεί. Πλέον, ποιος νοιάζεται; Το μπάσκετ έγινε για ακόμη μία φορά θέατρο του παραλόγου και πρόσφορο έδαφος για να ενεργήσουν εγκληματίες. Ας ενδιαφερθεί έστω κι ένας απ' όσους κόπτονται ότι το αγαπούν και ας κάνει επιτέλους κάτι.

by Rasheed.

Απλώς... κρίμα

Η Α2 κατηγορία πλησιάζει στο τέλος της, καθώς απομένουν μόλις 3 αγωνιστικές για να ολοκληρωθεί η σεζόν. Τρίκαλα, Πανόραμα και Δάφνη έχουν ουσιαστικά "κλειδώσει" τις τρεις πρώτες θέσεις και θα παλέψουν για τις δύο που οδηγούν στον... παράδεισο της Α1. Τα Τρίκαλα έχουν 49 βαθμούς, το Πανόραμα 47 και η Δάφνη 45, αλλά με ένα παιχνίδι λιγότερο. Αν τελικά Πανόραμα και Δάφνη τερματίσουν ισόβαθμες στο τέλος, αυτό που θα ανέβει στην Α1, θα είναι το Πανόραμα, καθώς έχει πλεονέκτημα στην ισοβαθμία, μιας κι έχει κερδίσει δύο φορές φέτος τη Δάφνη.

Το πρωτάθλημα της Α2 σημαδεύτηκε από πολλά γεγονότα φέτος. Το ξεκίνημα έγινε από το καλοκαίρι, όταν ο Δρόσος αποφάσισε να αφήσει τον Σπόρτιγκ για να πάει στην ΑΕΚ, για τους λόγους που το έκανε. Μοιραία ο Σπόρτιγκ δεν μπορούσε να ανταποκριθεί οικονομικά στις απαιτήσεις της Α1 και υποβιβάστηκε στην Α2, για να πάρει τη θέση του ο ΑΓΟΡ. Προβλήματα είχαν και αρκετές ομάδες με τη συμμετοχή τους στην Α2, όπως το χαρακτηριστικό παράδειγμα του Απόλλωνα, που για 1-2 μήνες κινδύνευε με αποβολή από το πρωτάθλημα, μιας και είχε καταπέσει η εγγυητική του επιταγή.

Όμως, η πιο... ενδιαφέρουσα, αλλά και πικρή ιστορία τη φετινή χρονιά δεν είναι άλλη από εκείνη του Σπόρτιγκ, την οποία λίγοι γνωρίζουν, μιας και... ποιος ασχολείται με την Α2 στην Ελλάδα; Και δεν εννοώ τον κόσμο, εννοώ βασικά τους υπευθύνους και την ομοσπονδία, οι οποίοι έχουν αφήσει στη μοίρα του το πρωτάθλημα. Δεν θα ασχοληθώ σήμερα με τα οικονομικά, την ασφάλιση των παικτών και τα χίλια-μύρια προβλήματα, αλλά μόνο με όσα έχουν γίνει σχετικά με την παρουσία του Σπόρτιγκ.

Ο Σπόρτιγκ είναι αυτή τη στιγμή τελευταίος στο πρωτάθλημα με 32 βαθμούς, έναν λιγότερο από το Φάληρο (33) και δύο λιγότερους από τη Χαλκίδα (34). Βεβαίως, έχει κι ένα παιχνίδι λιγότερο, αυτό με τη Δάφνη. Ακόμη ο Σπόρτιγκ δεν έχει υποβιβαστεί, αλλά η κατάστασή του είναι πολύ δύσκολη. Σε αυτό έχει συμβάλει και η αφαίρεση ενός βαθμού, ή αν προτιμάτε, ο μηδενισμός του στο ματς με τον Ηλυσιακό.

Για όσους δεν έχουν υπόψη τους την περίπτωση, τα αναφέρω επιγραμματικά: Με 25 δευτερόλεπτα να απομένουν στο ματς Σπόρτιγκ-Ηλυσιακός, που έγινε στις 19 Ιανουαρίου, και το σκορ στο 80-84, ο διαιτητής Καρούσης (ο... γνωστός) χρέωσε με αντιαθλητικό φάουλ και τεχνική ποινή το Σπόρτιγκ, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθεί όλο το γήπεδο. Ο Καρούσης έφυγε για τα αποδυτήρια, ζήτησε εκκένωση του γηπέδου, αυτή έγινε, αλλά αντί να επιστρέψει διέκοψε οριστικά το ματς υπέρ του Ηλυσιακού, με υπαιτιότητα του Σπόρτιγκ. Η δικαιολογία ήταν ότι κατά την αποχώρησή του από το παρκέ, τα παιδιά των ακαδημιών του Σπόρτιγκ (που είχαν προπόνηση μετά το ματς και βρίσκονταν στην είσοδο των αποδυτηρίων) τον παρενόχλησαν. Βέβαια, κατά την εκκένωση, από το γήπεδο έφυγαν και τα παιδιά των ακαδημιών, αλλά αυτό δεν άλλαξε τη γνώμη του διαιτητή.

Ο αθλητικός δικαστής τιμώρησε τον Σπόρτιγκ με μηδενισμό στο συγκεκριμένο παιχνίδι στις 7 Φεβρουαρίου, ενώ πριν από λίγες ημέρες το ΑΣΕΑΔ απέρριψε την έφεση (για επανάληψη του ματς) του Σπόρτιγκ, που έχασε οριστικά τον έναν (έστω) βαθμό της ήττας στον αγώνα εκείνο, βαθμό ιδιαίτερα πολύτιμο.

Στο ματς είχαν γίνει... κι άλλα, τα οποία έκαναν τον Καρούση "κόκκινο πανί" για τον κόσμο του Σπόρτιγκ. Φερ' ειπείν, στο τέταρτο δεκάλεπτο ο Σπόρτιγκ χρεώθηκε με 7 φάουλ, ενώ το πρώτο φάουλ που χρεώθηκε ο Ηλυσιακός ήταν... 35 δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Μιλάμε για αγώνα που ήταν ντέρμπι, έτσι;

Δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω τον κόσμο του Σπόρτιγκ σε καμία περίπτωση. Δεν είναι δική μου δουλειά, αλλά και να ήταν δεν επρόκειτο να ταχθώ με το μέρος οπαδών που δημιουργούν επεισόδια, όσο δίκιο κι αν θεωρητικά έχουν.

Όμως, σε μια χώρα που στον τελικό Κυπέλλου πέφτουν τούβλα στον αγωνιστικό χώρο και όλοι κάνουμε τις πάπιες, που στο ΣΕΦ και το ΟΑΚΑ "σκάνε" κροτίδες, που στη Λάρισα γίνονται έκτροπα και κανείς δεν φταίει μετά, που εδώ και πολλά χρόνια ανοίγουν κεφάλια από νομίσματα, πέτρες, φωτοβολίδες, που οπαδός χτυπάει παίκτη (ξεχάσατε τι έγινε στη Ρόδο;) και μετά η ομάδα του μένει ατιμώρητη επειδή εκείνος δεν φορούσε... κασκόλ της, είναι τουλάχιστον υποκρισία να μηδενίζεις τον Σπόρτιγκ επειδή οι οπαδοί του... έβριζαν τον Καρούση.

Εκτός κι αν θες απλώς να αποδείξεις ότι θα τα κάνεις μόνο εκεί που σε παίρνει. Και με τον Σπόρτιγκ που δεν έχει διοίκηση, δεν έχει λεφτά, δεν έχει... στον ήλιο μοίρα, σε παίρνει. Απέναντι στους "κόκκινους", τους "πράσινους" και τους "κίτρινους" δεν τολμάς ούτε να το σκεφτείς. Ή ακόμα κι αν το σκεφτείς, υπάρχει πάντα το ΑΣΕΑΔ για να το πάρει πίσω. Μπορεί να αντιτάξει κάποιος ότι καλά να πάθει ο Σπόρτιγκ που θα πέσει, αφού δεν πληροί τις προϋποθέσεις συμμετοχής. Όμως, με την ομοσπονδία να κάνει τα στραβά μάτια για όλους πρέπει να τιμωρήσουμε τον Σπόρτιγκ για επεισόδια μικρότερης έκτασης όσων γίνονται κάθε εβδομάδα και περνούν ατιμώρητα; Με την Ολυμπιάδα να αλλοιώνει το πρωτάθλημα της Α1, το Αιγάλεω να μην πληρώνει κανέναν παίκτη του, τον ΠΑΟΚ, τον Απόλλωνα, τον, τον, τον... πρέπει να τιμωρήσουμε τον Σπόρτιγκ; Εμείς πρώτοι έχουμε πει ότι ο... στοματικός βόθρος στα γήπεδα πρέπει να πάψει επιτέλους, αλλά θα γινόμασταν γελοίοι αν υποστηρίζαμε ότι πρέπει να τιμωρηθεί ο Σπόρτιγκ και όλα θα είναι καλά, ή ότι η κάθαρση πρέπει να ξεκινήσει από τα... Πατήσια.

Ο Σπόρτιγκ λογικά θα πέσει, εκτός αν στις τέσσερις αγωνιστικές κάνει (μάλλον) 3 νίκες και ανάμεσά τους πάρει και το Φάληρο εκτός έδρας. Από τη Β' Εθνική θα είναι πολύ δύσκολο να επανέλθει, όπως άλλωστε και κάθε ομάδα που πέφτει στην αφάνεια, για προφανείς λόγους. Θα αντιτάξω ότι θα έπρεπε να τον αφήσουν να "πέσει" μέσα στο γήπεδο. Όπως γίνεται με όλους. Θα μπορούσα επίσης να προσθέσω ότι πρέπει κάποια στιγμή ο Καρούσης να σταματήσει αν σφυρίζει, γιατί είναι δημόσιος κίνδυνος...

Ίσως στις 27 Μαΐου που είναι η 30η και τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α2 γραφτεί η τελευταία σελίδα για ένα ιστορικό σωματείο. Όμως, σε καμία περίπτωση δεν του άξιζε να είναι τέτοια...

by Rasheed.

Μία στροφή πριν το τέλος...

Η 25η αγωνιστική υπήρξε διαφωτιστική όσον αφορά την κατάταξη του πρωταθλήματος. Πρώτον, μας έδωσε την ομάδα που θα τερματίσει 1η στην κανονική περίοδο. Μπορεί να ήταν... κοινό μυστικό ότι ο Παναθηναϊκός θα έκοβε το νήμα πρώτος, αλλά μόλις το Σάββατο επιβεβαιώθηκε ότι θα έχει το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Σε έναν αγώνα χωρίς... σκοπιμότητες, όπως συνηθίζουν να λένε οι δημοσιογράφοι, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΛ τα έδωσαν όλα στην... επίθεση με αποτέλεσμα το 77-107.

Πιο πέρα, στην Πάτρα, ο Κολοσσός κατάφερνε να βάλει 35 πόντους στην τρίτη περίοδο και να συντρίψει εν τέλει την Ολυμπιάδα με 81-107. Όλα αυτά σε ένα παιχνίδι, το οποίο βρέθηκε να χάνει με 36-25. Αλλά είπαμε, η Ολυμπιάδα πλέον αλλοιώνει το πρωτάθλημα. Αυτό χωρίς να αποτελεί μομφή προς τους εναπομείναντες παίκτες, οι οποίοι προσπαθούν μόνοι τους κι αβοήθητοι να σώσουν τα προσχήματα. Ο Μπογονικολός απ' την άλλη, ξέρει να ζητάει και να διαμαρτύρεται τη στιγμή που η ομάδα του αποτελεί ντροπή για την Α1.

Στη μάχη της παραμονής, ο ΑΓΟΡ του Αργύρη Πεδουλάκη έστειλε τον ΠΑΟΚ αδιάβαστο στην Κρήτη, διαλύοντάς τον με 89-62. Ο ΑΓΟΡ τρέχει σερί 6-2 στις τελευταίες 8 αγωνιστικές. Το είχαμε πει ότι ο Πεδουλάκης θα βρει τρόπο να κάνει την ομάδα του ανταγωνιστική, αλλά μάλλον άργησε 2-3 αγώνες και δεν ξέρουμε αν θα προλάβει πια. Απ' την άλλη, αίφνης οι διθύραμβοι για την... ψυχή του ΠΑΟΚ και την καρδιά της μεγάλης ομάδας, έγιναν μακρινή ανάμνηση. Ακόμη κι έτσι, πάντως, ο "δικέφαλος" δύσκολα θα πέσει.

Πέφτει ο Κολοσσός: αν χάσει από την ΑΕΚ και την ίδια ώρα ΠΑΟΚ και ΑΓΟΡ κερδίσουν Άρη και Ολυμπιακό αντίστοιχα.

Πέφτει ο ΠΑΟΚ: α) αν χάσει από τον Άρη και ο Κολοσσός κερδίσει την ΑΕΚ, ανεξάρτητα από το τι θα κάνει ο ΑΓΟΡ στο δικό του ματς, β) αν χάσει από τον Άρη, χάσει ο Κολοσσός από την ΑΕΚ και κερδίσει ο ΑΓΟΡ τον Ολυμπιακο.

Πέφτει ο ΑΓΟΡ: α) αν χάσει από τον Ολυμπιακό και κερδίσει ο ΠΑΟΚ τον Άρη, ανεξάρτητα από το τι θα κάνει ο Κολοσσός στο δικό του παιχνίδι, β) αν κερδίσει τον Ολυμπιακό και κερδίσει ο ΠΑΟΚ τον Άρη και ο Κολοσσός την ΑΕΚ, γ) αν χάσει από τον Ολυμπιακό, χάσει ο ΠΑΟΚ από τον Άρη και χάσει ο Κολοσσός από την ΑΕΚ.

Ακόμη δηλαδή, ο ΑΓΟΡ είναι εκείνος που βρίσκεται πιο κοντά στην Α2 και πλέον το θέμα θα ξεκαθαρίσει ανάλογα με το ποιος θα κάνει ζημιά (νίκη) στο τελευταίο ματς. Ολυμπιακός και Άρης είναι παντελώς αδιάφοροι, σε αντίθεση με την ΑΕΚ, που θα παίζει για την εξάδα.

Και μιας και η κουβέντα το έφερε στην εξάδα, η λογική λέει ότι όποιος από τους ΑΕΚ και Μαρούσι (με ΑΕΛ) κερδίσει την τελευταία αγωνιστική, αυτός θα είναι που θα βγει 6ος. Αν κερδίσουν και οι δύο, τότε 6ο είναι το Μαρούσι.

Για την οκτάδα παλεύουν ακόμη Ολύμπια, ΑΕΛ και Αιγάλεω. Η Ολύμπια έχει τον Πανιώνιο στην έδρα της, η ΑΕΛ το Μαρούσι έξω και το Αιγάλεω (με ένα βαθμό λιγότερο) Άρη έξω και Ολυμπιάδα μέσα. Αυτό σημαίνει ότι λογικά το Αιγάλεω θα είναι οκτάδα και όπως είχαμε προβλέψει, οι δύο της Λάρισας θα μείνουν έξω. Πάντως, για να είμαστε προετοιμασμένοι, σε ισοβαθμία ΑΕΛ-Ολύμπιας η ΑΕΛ έχει πλεονέκτημα, Αιγάλεω-Ολύμπιας το έχει η Ολύμπια και Αιγάλεω-ΑΕΛ το έχει το Αιγάλεω. Στην τριπλή, θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα, αν τύχει.

Αυτός που πραγματικά έχασε κάτι και άλλαξε η κατάστασή του αυτή την εβδομάδα, ήταν ο Πανελλήνιος. Παρότι το πάλεψε με τον Ολυμπιακό, έχασε στην παράταση και δεν μπόρεσε να μείνει στην 4η θέση. Πλέον, θα είναι 5ος, εκτός κι αν κερδίσει τον Παναθηναϊκό και ταυτόχρονα ο Πανιώνιος χάσει στη Λάρισα από την Ολύμπια. Δύσκολο...

Ειδική μνεία θα κάνω στον Παναγιώτη Βασιλόπουλο, ο οποίος με 11 πόντους, 11 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα και 4 τάπες έπαιξε όπως ακριβώς θα περιμέναμε με βάση το ταλέντο του. Σαν μια έκδοση 3-4αριού του Δημήτρη Διαμαντίδη. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης θα τον βοηθήσει αφάνταστα, οπότε ας ελπίσουμε να σταθεροποιηθεί σε τέτοια επίπεδα. Είπαμε, έχει δρόμο το καλοκαίρι μας.

Όσο για την ΑΕΚ, κέρδισε την Ολύμπια και ελπίζει για την 6η θέση. Η 6η θέση σημαίνει... όχι αιώνιοι στα πλέι οφ. Άρα ελπίδες για τετράδα απέναντι στον Άρη.

by Rasheed.

Επιτέλους αρχίζουν...

Η κανονική περίοδος (το βαρετό κομμάτι) στο NBA τελείωσε κι έχει ενδιαφέρον, τώρα που αρχίζουν τα δύσκολα (κι όμορφα) να θυμηθούμε πώς πήγε η φετινή χρονιά για τις 30 ομάδες.

Ξεκινώντας από τα χαμηλότερα στρώματα της κατάταξης, συναντάμε κατά σειρά το Μαϊάμι, το Σιάτλ, το Μέμφις, τη Μινεσότα, του Κλίπερς, τη Νέα Υόρκη και το Μιλγουόκι. Όλες αυτές οι ομάδες έμειναν κάτω από τις 30 νίκες, με τους Χιτ να είναι η μόνη που δεν έφτασε καν τις 20.

Προφανώς οι Χιτ ήταν η μεγαλύτερη απογοήτευση, καθώς όταν ξεκινούσε η σεζόν έκαναν λόγο για τίτλο με ρόστερ που μπορεί να μην ήταν το καλύτερο του πρωταθλήματος, αλλά ήταν τουλάχιστον αξιόλογο. Με τη μετεγγραφή του Σακίλ, πήραν τον Μάριον, ο οποίος από μία από τις καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος (Σανς) πήγε σε μία από τις χειρότερες και τώρα θέλει και επέκταση συμβολαίου! Απογοητευτικοί και οι Μπακς, οι οποίοι πέρσι είχαν χτυπηθεί από τραυματισμούς και υποστήριζαν ότι αυτό έφταιγε που δεν έφτασαν στα πλέι οφ. Φέτος πήγαν ακόμη χειρότερα και πλέον ξεμένουν από δικαιολογίες. Με το έκτρωμα της Νέας Υόρκης είχαμε ασχοληθεί πολλάκις μέσα στη σεζόν. Τελικά, επιβεβαιωθήκαμε πλήρως όταν λέγαμε πως ότι "πιάνει" στα χέρια του ο Αϊζάια Τόμας το καταστρέφει, αφού ο Τόμας πήρε ένα πολύ δυνατό ρόστερ με Μάρμπερι, Κρόφορντ, Ράντολφ, Κάρι, κτλ, και το έκανε ομάδα των 20 νικών...

Το Μέμφις έδιωξε τον Γκασόλ για κάνει χώρο στο σάλαρι καπ και βεβαίως δεν είχε καμία απαίτηση να... κερδίσει αγώνες, το Σιάτλ είναι μετρίως μέτριο και ασχολήθηκε όλη τη σεζόν με την ενδεχόμενη μετακόμιση, η Μινεσότα έστειλε τον Γκαρνέτ σε άλλες πολιτείες και έγινε τόσο κακή που ούτε οι μανάδες των παικτών δεν έβλεπαν τους αγώνες της και οι Κλίπερς έχουν τόσα χρόνια την... κατάρα του να είναι η πλέον αδιάφορη ομάδα του πρωταθλήματος.

Πιο πάνω και εκτός πλέι οφ βρέθηκαν οι Σαρλότ, Σικάγο, Νιου Τζέρσεϊ, Ιντιάνα, Σακραμέντο, Πόρτλαντ και Γκόλντεν Στέιτ. Μόνο οι δύο τελευταίες έφτασαν τις 40 νίκες (οι Ουόριορς 48) και αν προσέξετε (γράφουμε κατά σειρά κατάταξης από τον χειρότερο), ο 11ος της Δύσης ήταν καλύτερος από τον 9ο της Ανατολής. Άξιοι ειδικής μνείας οι Μπουλς, οι οποίοι μετά βίας έφτασαν τις 33 νίκες, παρά το γεγονός ότι το ρόστερ τους δεν είναι άσχημο (για Ανατολή). Οι μισοί έκαναν "λευκή" απεργία για να ανανεώσουν συμβόλαιο, ο Πάξον ντυνόταν νέος... Κράουζε και η χρονιά πήγε για πέταμα. Αν δεν αλλάξει κάτι, έτσι θα πάει και η επόμενη. Το Νιου Τζέρσεϊ έδωσε τον Τζέισον Κιντ, σε μία σχέση που είχε φτάσει στο τέλος της. Το τι πήρε είναι άλλη ιστορία και θυμίζει περισσότερο αυτό που λέμε... credit for future buys, εν ολίγοις χώρο στο σάλαρι καπ και από παίκτες λίγα πράγματα. Σαρλότ, Ιντιάνα και Σακραμέντο ήρθαν στα φυσιολογικά τους όρια, ενώ οι Μπλέιζερς, προφανώς, δεν κατάφεραν την υπέρβαση που εξήγγειλαν στην αρχή της χρονιάς, όταν τραυματίστηκε ο Όντεν. Του χρόνου με εκείνον υγιή στο ρόστερ τους, θα χτυπήσουν πλέι οφ. Μένει το Γκόλντεν Στέιτ, που πάλεψε αλλά δεν μπόρεσε να μπει ξανά στα πλέι οφ. Πάντως, είχε αξιόλογη χρονιά και τώρα θα πρέπει να σκεφτεί τι θα κάνει χωρίς τον Μπαρόν Ντέιβις, που μάλλον κουνάει μαντήλι.

Πάμε και στα πλέι οφ; Ας τα δούμε ανά περιφέρεια. Στην Ανατολή ξεχωρίζει η Βοστόνη, που το καλοκαίρι έκανε το κόλπο του αιώνα υπογράφοντας Γκαρνέτ και Άλεν. Πήρε και 2-3 καλούς βετεράνους (Κασέλ, Μπράουν) και να οι 66 νίκες και το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα βεβαίως, με τον Γκαρνέτ να πρέπει να αποδείξει ότι... το έχει. Ξέρετε, αυτό το κάτι παραπάνω που χρειάζεται για να γίνεις πρωταθλητής. Το Ντιτρόιτ ήταν ξανά... Ντιτρόιτ, ενώ από εκεί και πέρα καμία καινοτομία. Ορλάντο, Κλίβελαντ, Ουάσινγκτον, Τορόντο, Φιλαντέλφια και Ατλάντα. Η Φιλαντέλφια έκανε σίγουρα υπέρβαση για το ρόστερ που έχει, ενώ η Ατλάντα με τον Μπίμπι πρόλαβε τα πλέι οφ. Κλίβελαντ, Ουάσινγκτον και Ορλάντο, τρεις ισοδύναμες περίπου ομάδες, που θα βγάλουν το λάδι στους δύο πρώτους μέχρι να αποκλειστούν.

Όλα τα λεφτά φέτος ήταν η Δύση. Από την κορυφή μέχρι την 8η θέση. Το Ντάλας από 1ο έπεσε 7ο και πλέον καλείται και στα πλέι οφ να έχει πορεία... αντίθετη της περσινής. Μεγάλη υπόθεση η απόκτηση του Κιντ, αλλά δεν υπάρχει ψηλός εκτός από τον Νοβίτσκι. Τα έχουμε ξαναπεί: η πρόκληση του να πάρεις πρωτάθλημα χωρίς σέντερ είναι τεράστια και κανείς δεν το έχει καταφέρει μετά τον Μάικλ Τζόρνταν. Απέναντι στους Μάβερικς στον πρώτο γύρο έχουμε τη Νέα Ορλεάνη. Τρελή χρονιά, άκρως επιτυχημένη, αλλά έχει ό,τι χρειάζεται για να προχωρήσει στα πλέι οφ; Στογιάκοβιτς, Πολ, Τσάντλερ καλούνται να απαντήσουν, την ώρα που στο Ντάλας είναι ευχαριστημένοι που θα τη συναντήσουν.

Στην κορυφή βρίσκονται οι Λέικερς, οι οποίοι από ομάδα της... γκρίνιας έγιναν ξαφνικά ομάδα φαβορί με την απόκτηση του Γκασόλ. Όλα άλλαξαν και κυρίως η κρεβατομουρμούρα του Κόμπι. Στα πλέι οφ μπαίνουν με μία από τις πιο δυνατές τριάδες του πρωταθλήματος: Κόμπι. Γκασόλ, Όντομ. Όμως, απέναντί τους θα βρουν μία άλλη πολύ δυνατή τριάδα, του Ντένβερ: Άιβερσον, Άντονι, Κάμπι. Ο Άιβερσον πέρσι είχε πει: "Ποιος θα μπορέσει να μας κερδίσει 4 φορές σε 7 αγώνες;". Τότε ήταν νωρίς, τώρα όμως όχι. Βάθος στον πάγκο δεν έχει καμία από τις δύο, ε τους Λέικερς ίσως να είναι σε... χειρότερη θέση, αλλά με τον "μάγο" Φιλ Τζάκσον να τους οδηγεί. Σε κάθε περίπτωση, στο Λ.Α. ονειρεύονται τίτλο.

Οι Σπερς έφτασαν να ξεκινούν τα πλέι οφ από την 3η θέση, αλλά φέτος περισσότερο από ποτέ δείχνουν κορεσμένοι. Η ομάδα που έχτισε τη δική της αυτοκρατορία τον 21ο αιώνα, δείχνει να έχει κάνει τον κύκλο της. Θέλουν να αποδείξουν ότι απλώς... βαριούνταν την κανονική περίοδο. Στα θετικά τους ότι είναι οι μόνοι στη Δύση που... παίζουν άμυνα. Απέναντί τους οι Σανς, οι οποίοι φέτος είναι ξεκάθαροι: παίζουν μόνο για τον τίτλο. Πήραν τον Σακίλ και το έκαναν πιο ξεκάθαρο. Απέναντί του ο Ντάνκαν τώρα θα βρει τον Σακ, ο οποίος ξέρει πώς να... φοράει δαχτυλίδια. Αν μη τι άλλο, η πιο ενδιαφέρουσα μονομαχία του πρώτου γύρου.

Μετά έχουμε τους Ρόκετς και τη Γιούτα. Οι Ρόκετς έχουν το πλεονέκτημα, αλλά η Γιούτα δείχνει καλύτερη στην παρούσα φάση. Ο ΜακΓκρέιντι έχει καβαλήσει τεράστιο καλάμι σε σημείο που δήλωσε ότι η ομάδα του είναι καλύτερη χωρίς τον Γιάο και ετοιμάζεται να το αποδείξει στο γήπεδο. Ή να φάει τα μούτρα του, γιατί σαν τον Κινέζο δεν υπάρχει κανείς στον κόσμο.

Η μπίλια φέτος δείχνει ότι θα κάτσει στην Ανατολή, όμως η Δύση έχει 8 ομάδες πρώτης γραμμής. Όποια φτάσει στον τελικό θα έχει ήδη αποδείξει ότι ξέρει πώς να μείνει ζωντανή ακόμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Μετά θα μιλήσει η καρδιά του πρωταθλητή. Ε, ας ελπίσουμε (ως Age of Basketball) αυτή να είναι... γερμανική!
by Rasheed.

Έτοιμη για το ραντεβού με τη ιστορία…

Η ΑΕ Λεμεσού δεν είναι μια τυχαία ομάδα στο κυπριακό μπάσκετ. Είναι η μοναδική κυπριακή ομάδα στην ιστορία που έχει καταφέρει να κατακτήσει κάποιο ευρωπαϊκό τίτλο (σε οποιοδήποτε άθλημα). Ωστόσο, από εκείνο το FIBA Regional Challenge Cup του 2003 μέχρι το final-4 του FIBA Eurocup αυτών των ημερών, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Η ΑΕΛ έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου, είναι κοντά (πιο κοντά απ’ ό,τι νομίζουν ορισμένοι) σε συμφωνία για να παίξει στην ελληνική Α1 και περιμένει πώς και πώς να κάνει ένα βήμα πιο κοντά προς την ευρωπαϊκή (έστω στο μεσαίο επίπεδο) καταξίωση. Αφού κατάφερε να αναλάβει τη διοργάνωση του final-4 πλέον περιμένει… ορκισμένη τους 3 αντιπάλους της. Ας προσπαθήσουμε να τους σκιαγραφήσουμε:

Η Βελγική Ντέξια Μονς (Dexia Mons-Hainaut) είναι η αντίπαλος της ΑΕΛ στον ημιτελικό. Στον πάγκο της κάθεται ο Κρις Φιντς και παρά το σχετικά άγνωστο ρόστερ δεν είναι μια ομάδα που μπορείς να υποτιμήσεις. Και μόνο το ότι υπερκέρασε δύο ρωσικές ομάδες (την Ουράλ Γκρέιτ και τη Σαμάρα) για να προκριθεί, λέει πολλά. Στηρίζεται σε δύο παίκτες διεθνείς με τη Μεγάλη Βρετανία, τον Μάικ Λένζλι (πρώτος σκόρερ της ομάδας με 14 πόντους μ.ό.) και τον Νέιτ Ρέινκινγκ (48.7% στα τρίποντα). Υπάρχουν ακόμη ο Νιγηριανός Ιμπόνγκ (με 11.3 πόντους και 6.3 ριμπάουντ) και ο γνωστός μας, από το πέρασμά του από τον Πανιώνιο, Τράβις Κόνλαν (πρώτος στη διοργάνωση στα κλεψίματα, με 2.3, και τρίτος στις ασίστ, με 4.5).

Στον άλλο ημιτελικό, έχουμε ένα ντέρμπι ομάδων από γειτονικές χώρες αφού συγκρούονται η Εσθονική Τάρτου Ροκ (Tartu Rock) με τη Λετονική Μπάρονς (Barons LMT). Για την πρώτη, όλη τη δουλειά κάνουν ο Γεωργιανός γκαρντ Γκιόργκι Τσιντσάτζε (πρώτος της ομάδας σε πόντους με 14.6, ασίστ με 5.2 και κλεψίματα με 1.6) και ο Εσθονός πάουερ φόργουορντ Γιάναρ Ταλτς (πρώτος σε ριμπάουντ με 7 και τάπες με 1.5). Τη δεύτερη, οδηγεί σε πόντους και ριμπάουντ ο Ντεμέτριους Αλεξάντερ που έχει 15.7 πόντους και 8.1 ριμπάουντ μ.ό.. Στο ρόστερ της υπάρχουν ακόμη δύο Λιθουανοί που έχουν παίξει και στην Εθνική, ο Γκέντριους Γκούστας και ο Νταΐνιους Αντομάιτις.

Για το συγκρότημα του Τσαρλς Μπάρτον, της εξαιρετικής φετινής προσπάθειας ηγείται ο εντυπωσιακός Σέρβος φόργουορντ Μίλουτιν Αλέξιτς που οδηγεί την ομάδα σε πόντους, ριμπάουντ, ασίστ και κλεψίματα. Σημαντικό ρόλο έχουν ακόμη ο Αμερικανός Ντουέιν Γούντγουορντ, ο θηριώδης Κροάτης Μπρούνο Σούντοφ, ο Αλγερινός Αλί Μπουζιάν, αλλά και οι γηγενείς παίκτες.

Η ΑΕΛ χαίρει της στήριξης όχι μόνο των Κυπρίων φιλάθλων αλλά και των Ελλήνων, ενώ και 3 ελληνικές ομάδες δέχτηκαν να παίξουν φιλικά μαζί της (Αιγάλεω, Μαρούσι, Άρης – οι περισσότερες μάλιστα αφού χρειάστηκε πρώτα να αλλάξουν το πρόγραμμά τους για να το κάνουν αυτό) ώστε να προετοιμαστεί καλύτερα η ομάδα της Λεμεσού.

Η Λεμεσός έχει φορέσει τα καλά της και η ΑΕΛ ετοιμάζει το δικό της πάρτυ. Η διοργάνωση αναμένεται να είναι αρτιότατη και το μόνο που μένει, είναι το βράδυ της Κυριακής το κύπελλο να σηκώσουν κυπριακά χέρια…

"Good night, and good luck"

by BEN

Ντουάιτ, πες αλεύρι...

Πολλά πράγματα ξεκαθάρισαν την 24^η αγωνιστική, η οποία όμως επισκιάστηκε προφανώς από την επιστροφή του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη. Ο Big Sofo είναι εδώ, γι’ αυτό κι εμείς επιλέξαμε να προειδοποιήσουμε όσους είχαν γίνει ρεζίλι πριν από δύο καλοκαίρια, ότι έρχεται και πάλι η σειρά τους…

Η 24^η αγωνιστική μας χάρισε τον 3^ο της κανονικής περιόδου, αφού ο Άρης με τη νίκη του στο Ρέθυμνο είναι σίγουρα πίσω από τους δύο αιώνιους στη βαθμολογία και θα έχει το πλεονέκτημα έδρας στον μικρό τελικό (εφόσον βεβαίως αποκλειστεί στα ημιτελικά). Αυτό είναι σημαντικό, μιας και ο μικρός τελικός (λογικά) βγάζει… Ευρωλίγκα.

Η 24^η αγωνιστική αναπτέρωσε τις ελπίδες του Πανιωνίου για τετράδα και πλεονέκτημα έδρας στον πρώτο γύρο των πλέι οφ. Η ήττα του Πανελληνίου σε συνδυασμό ότι οι «Ολυμπιονίκες» πρέπει να παίξουν με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό στις δύο τελευταίες αγωνιστικές, έφερε πολλά χαμόγελα στο Ελληνικό. Ο Πανιώνιος έχει να αντιμετωπίσει το Μαρούσι και την Ολύμπια. Ο Πανιώνιος έχει το πλεονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας, κάτι που σημαίνει ότι του φτάνει απλώς μια νίκη παραπάνω από τους «Ολυμπιονίκες» (οι οποίοι αυτοκτόνησαν στις 0/4 βολές του Όστοϊτς).

Η 24^η αγωνιστική έφερε το Μαρούσι εκεί που ο… Δημήτρης Μαυροειδής μου είχε πει ότι θα τερματίσει. Στην 6^η θέση. Βέβαια, οι Αμαρουσιώτες θέλουν τουλάχιστον άλλη μία νίκη για να τα καταφέρουν (ίσως και δύο), αλλά με Πανιώνιο και ΑΕΛ στο πρόγραμμα, ελπίζουν ότι θα τα καταφέρουν.

Η 24^η αγωνιστική έφερε την ΑΕΚ σε δεινή θέση, καθώς η «Ένωση» ουσιαστικά έχασε κάθε πλεονέκτημα που είχε με τη νίκη επί του Παναθηναϊκού, και μάλιστα εις διπλούν. Όχι μόνο ηττήθηκε, αλλά έχει και μειονέκτημα επί του Αμαρουσίου, το οποίο ουσιαστικά καπάρωσε θέση στην οκτάδα. Η ΑΕΚ αντιμετωπίζει την Ολύμπια Λάρισας σε ματς-τελικό, με τους «πορτοκαλί» να έχουν κερδίσει 4 πόντους στον πρώτο αγώνα, ενώ την τελευταία αγωνιστική παίζει με τον – μάλλον τότε – αδιάφορο Κολοσσό.

Η 24^η αγωνιστική έβαλε ξεκάθαρα στο κόλπο της οκτάδας και την Ολύμπια του Γιώργου Μπαρτζώκα, η οποία έκανε προπόνηση με την Ολυμπιάδα και ζεστάθηκε για το ματς του Σαββάτου με την ΑΕΚ. Μετά το πρόγραμμα λέει Πανιώνιος. Η Ολύμπια ουσιαστικά τα παίζει όλα για όλα το Σάββατο.

Η 24^η αγωνιστική έφερε σε δεινή θέση το Αιγάλεω. Γιατί μπορεί το «Σίτι» να έχει πλεονέκτημα σχεδόν σε κάθε ισοβαθμία για την οκτάδα, αλλά για να… ισοβαθμήσει θα πρέπει να κερδίσει τουλάχιστον ένα ματς μέχρι το τέλος. Μπροστά έχει Άρη και Ολυμπιάδα. Το δεύτερο λογικά είναι δικό του, οπότε μένει να δει τι θα κάνουν οι υπόλοιποι. Ακόμη είναι φαβορί για την οκτάδα.

Η 24^η αγωνιστική, όμως, έφερε και τον ΑΓΟΡ με το ένα πόδι στην Α2. Η ήττα από τον Άρη με τις ταυτόχρονες νίκες του ΠΑΟΚ και του Κολοσσού, έχουν κάνει το έργο των Κρητικών σχεδόν αδύνατο. Ο ένας τρόπος για να μείνει ο ΑΓΟΡ στην Α1 είναι να κερδίσει τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό και να χάσει ο Κολοσσός από την ΑΕΚ (αφού την Ολυμπιάδα θα την κερδίσει) μιας και σε ισοβαθμία με τους Ροδίτες, ο ΑΓΟΡ έχει μειονέκτημα. Ο άλλος είναι να κερδίσει τον ΠΑΟΚ με 16 πόντους διαφορά και ο ΠΑΟΚ να χάσει από τον Άρη την τελευταία αγωνιστική. Στην τριπλή ισοβαθμία ο ΑΓΟΡ υποβιβάζεται. Άρα, οι Κρητικοί στο πρώτο σενάριο θέλουν νίκη του ΠΑΟΚ επί του Άρη και στο δεύτερο, νίκη του Κολοσσού επί της ΑΕΚ ή νίκη δικιά τους επί του Ολυμπιακού. Δύσκολα τα πράγματα…

Δεν μπορώ παρά να σχολιάσω τη στάση του Ιμπραήμ Κουτλουάι, που κοσμεί τα ελληνικά γήπεδα. Ο Τούρκος με τη στάση του επιβεβαίωσε αυτό που είναι… γνωστό εδώ και πολλά χρόνια: ότι είναι παίκτης-ηγέτης. Με τον τραυματισμό του πολλοί πίστεψαν ότι είχε βρει τρόπο να επιστρέψει στη χώρα του νωρίτερα, καθώς οι γιατροί μιλούσαν για 6 εβδομάδες αποθεραπείας. Ο Ίμπο όχι μόνο δεν έμεινε στην Τουρκία, αλλά επέστρεψε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε και 2 περίπου εβδομάδες νωρίτερα από το αναμενόμενο. Μπήκε στο ματς στην πιο δύσκολη στιγμή του ΠΑΟΚ και μόνο με την παρουσία του έδωσε το σύνθημα της νίκης. Βοήθησαν βέβαια και οι 7 πόντοι, τα 3 ριμπάουντ, οι 2 ασίστ, το 1 κλέψιμο και τα 3 κερδισμένα φάουλ από έναν Ίμπο που ήταν αλάνθαστος σε 17,5 λεπτά. Αν ο ΠΑΟΚ μείνεις την Α1, όλοι ξέρουμε σε ποιον το χρωστάει.

Ας τελειώσουμε όπως αρχίσαμε. Μπορεί οι δύο αιώνιοι να κέρδισαν, αλλά πλέον (και μέχρι τα πλέι οφ) κανείς δεν ασχολείται μαζί τους. Όμως, η παρουσία του Σοφοκλή μας έκανε όλους να χαρούμε και να νιώσουμε ότι τον Ιούλιο και Αύγουστο, πάλι θα τινάζουμε… μυγάκια από πάνω μας!

by Rasheed.

Υ.Γ.: ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Ο ΕΣΑΚΕ δέησε και 7 ημέρες πριν το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, ανακοίνωσε τις ημερομηνίες των πλέι οφ. Αυτό σημαίνει ότι τελευταία η προθεσμία για τη συμμετοχή στο «Διαγωνισμό Α1» του Age of Basketball είναι η 9^η Μαΐου 2008. Μετά τη μέρα αυτή, οι συμμετοχές δεν θα γίνονται δεκτές. Πληροφορίες πάνω δεξιά στη σελίδα μας.