ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Το Age of Basketball μπορείτε πια να το βρείτε στη διεύθυνση www.ageofbasketball.net μαζί με το πλήρες αρχείο του. Το παρόν blog δεν θα ανανεωθεί ξανά. Σας περιμένουμε στην Εποχή του Μπάσκετ, το πρώτο ηλεκτρονικό περιοδικό μπάσκετ στη χώρα, με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Αλλαγή σελίδας με Ίβκοβιτς


Στην περίπτωση που ακούστηκε περισσότερο από όλες τις άλλες προχώρησε ο Ολυμπιακός για να αντικαταστήσει τον Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο του. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς συμφώνησε με τους «ερυθρόλευκους» και θα αναλάβει τα ηνία της ομάδας για τα επόμενα δύο χρόνια, δηλαδή μέχρι το καλοκαίρι του 2012.

Υπάρχουν πολλές πλευρές από τις οποίες μπορεί κανείς να σχολιάσει την πρόσληψη του Ίβκοβιτς. Ένα βασικό στοιχείο που έχει περάσει στα «ψιλά» είναι ότι ο Ίβκοβιτς έχει δηλώσει εδώ και καιρό ότι θα αποχωρήσει από τους πάγκους το 2012. Το είχε δηλώσει πριν αναλάβει την εθνική ότι επιθυμεί το 2012 να πάρει σύνταξη (μετά τους Ολυμπιακούς). Ο Ίβκοβιτς το 2012 θα είναι 69 ετών και θα είναι δύσκολο να μεταπειστεί για να παραμείνει περισσότερο στους πάγκους (δεν εννοώ να κάτσει μια χρονιά ακόμη).

Το θέμα εδώ είναι ότι ο Ολυμπιακός παίρνει προπονητή χωρίς προοπτική στον πάγκο του. Αν όλα πάνε όπως θέλει η ομάδα και επιστρέψει στους τίτλους, ο Ίβκοβιτς δεν θα δουλέψει σε βάθος χρόνου, αλλά η ομάδα θα αλλάξει πάλι νοοτροπία, επιτελείο και τρόπο δουλειάς μετά από 2 χρόνια. Έχει αποδειχτεί ότι οι μεγάλες «αυτοκρατορίες» έχουν κατά βάση χτιστεί πάνω σε έναν προπονητή. Τρανότερο και… κοντινότερο σε εμάς παράδειγμα, ο Παναθηναϊκός και ο Ομπράντοβιτς, με την ομάδα να έχει αποκομίσει απίστευτα οφέλη από τον έναν και συγκεκριμένο τρόπο δουλειάς εδώ και 12 χρόνια με τον Σέρβο στον πάγκο της (ή ο Πιανιτζάνι στη Σιένα).

Ο Ίβκοβιτς έρχεται στον Ολυμπιακό ως λύση του «τώρα», κάτι που, βεβαίως, δεν είναι κακό, αλλά του λείπει η προοπτική χτισίματος μιας ομάδας (αυτό που έχει κάνει τη διαφορά στον Παναθηναϊκό). Εξάλλου για κάτι τέτοιο είχε κατηγορηθεί ο Ίβκοβιτς και στην προηγούμενη θητεία του στο λιμάνι, ότι δηλαδή «αφελλήνισε» την ομάδα και δεν την έχτισε με προοπτική μέλλοντος, αλλά με σκοπό τους τίτλους εκείνα τα δύο χρόνια, κάτι που στοίχισε στην ομάδα στη συνέχεια.

Πέραν αυτού, ο Ίβκοβιτς φέρνει στον πάγκο του Ολυμπιακού το κύρος του καλύτερου προπονητή στην Ευρώπη, του ανθρώπου που είναι πιο σεβαστός απ’ όλους όσοι κάθονται σε πάγκο ομάδας στην ήπειρό μας. Αυτό είναι σημαντικό για την ομάδα, περισσότερο στο θέμα της εγχώριας ηρεμίας και την υπομονής των οπαδών της, καθώς και ο Παναγιώτης Γιαννάκης έξω από την Ελλάδα αναγνωριζόταν γι’ αυτό ακριβώς που είναι: θρύλος. Μην κοιτάτε που εδώ ξεχνάμε εύκολα ή κάνουμε ότι δεν θυμόμαστε ισοπεδώνοντας τα πάντα.

Ο Ίβκοβιτς είναι ο τελευταίος προπονητής με τον οποίο ο Ολυμπιακός κατέκτησε πρωτάθλημα Ελλάδας, στην απίστευτη χρονιά του 1996-97, όταν ο Σέρβος οδήγησε τους Πειραιώτες στο triple-crown.

Είναι από τους προπονητές που ξέρουν όσο λίγοι να ηρεμούν τους παίκτες τους, ακόμη και μέσα στον αγώνα (θυμηθείτε τα πρώτα λεπτά του τελικού του 1997), είναι μορφή που εμπνέει τον υπέρτατο σεβασμό στους παίκτες του, ξέρει να ελέγχει απόλυτα τα αποδυτήρια, έχει δείξει ότι είναι δίκαιος προπονητής και δεν έχει πάει σε ομάδα με την οποία να αποτύχει παταγωδώς.

Έχει ήδη κλείσει 12 χρόνια σε πάγκους ελληνικών ομάδων και ετοιμάζεται για τη δεύτερη θητεία του στον Ολυμπιακό, έχοντας ακόμη καθίσει στους πάγκους του Άρη, της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ και του Πανιωνίου.

Ο Ίβκοβιτς έρχεται στον Ολυμπιακό και θα πρέπει να σηκώσει το βάρος ενός προκατόχου που επί δύο χρόνια έφτανε σε όλες τις διοργανώσεις ως το τέλος, ενώ ο Ολυμπιακός ξεχώριζε (φέτος) για το μπάσκετ που έπαιζε. Δεν είναι μικρό πράγμα να προσλαμβάνεσαι για να κερδίσεις ουσιαστικά έναν τελικό Ευρωλίγκας, ή ένα 5ο παιχνίδι τελικών πρωταθλήματος με την ομάδα να θεωρεί δεδομένο ότι θα φτάσεις ως εκεί.

Η επιλογή είναι θεωρητικά η καλύτερη δυνατή για το τώρα, αν θέλουμε να κοιτάξουμε μόνο την επόμενη σεζόν. Το τι θα γίνει θα φανεί στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου (ελπίζουμε, γιατί στην Ελλάδα ούτε αυτό δεν είναι πια δεδομένο).

by Rasheed.

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

I proti fora pou o Ivkovic doulepse stin Ellada itan ston Ari, giro sto 1980 (nomizo otan o Ioannidis eihe ginei gia ligo proponitis tis ethnikis). Ligoi to thimountai...

Apergospastis

Ανώνυμος είπε...

Έχεις ξεχάσει ότι ο Άρης ήταν αυτός που έφερε πρώτος στην Ελλάδα τον Ίβκοβιτς. Και μάλιστα κάθησε για 2 χρόνια στον πάγκο του Άρη από το 1980-1982

Age of Basketball είπε...

Προφανώς έχετε δίκιο. Παραδρομή.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ δόκιμο το σχόλιο για την έλλειψη μακροπρόθεσμου προγραμματισμού. Σε συνδυασμό με την πίεση για άμεσα αποτελέσματα, ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά το μετεγγραφικό σχεδιασμό, όπως και τα προηγούμενα χρόνια. Ακούγονται ήδη αλλοπρόσαλλα σενάρια με μεγάλα ποσά για παίκτες που δεν τα αξίζουν ή και για παίκτες οι οποίοι δεν αντιμετωπίζουν τις ελλείψεις του Ολυμπιακού. Για παράδειγμα, η φημολογούμενη ταυτόχρονη άφιξη του Σπανούλη και του Τερρέλ Μάκιντάιρ θα 'αφηνε τον ολυμπιακό με 3 combo guard και έναν κλασικό play maker όταν η γρίνια όλων ήταν ότι δεν υπάρχει κλασικός σουτέρ στο 2, σε αντίθεση με την επικρατούσα συνταγή (Ναβάρο, Μπούλοκ, Λανγντον, Νίκολας, Όλεσον κλπ). Βέβαια αυτά είναι φήμες και ελπίζει κανείς ότι ένας τόσο σοβαρός προπονητής θα επιβάλει τη φιλοσοφία του εξαρχής.

Αυτό που περιέργως δεν σχολιάστηκε καθόλου (γενικά εννοώ) είναι η απόφαση του Βουγιόσεβιτς να παει στην CSKA (ενώ είχε πει κατηγορηματικά όχι σε υποτιθέμενη πρόταση του Ολυμπιακού). Μην έχοντας επιπλέον πληροφορίες εκ των έσω, τρεις υποθέσεις
α) Λόγω της παράλογης ατμόσφαιρας φανατισμού μεταξύ Παρτιζάν/ΠΑΟΚ και Ερυθρού Αστέρα/Ολυμπιακού. Ελπίζω να μην είναι αυτός ο λόγος γιατί θα ήταν γελοίο

β) Δεν έγινε ουσιαστική κρούση οπότε και το σχόλιο που αποδίδεται στον Βουγιόσεβιτς δεν έχει βαρύτητα.

γ) Θεώρησε ότι η CSKA (Ρωσία) είναι πιο σοβαρή προοπτική από τον ΟΣΦΠ (Ελλάδα)

Το γ), αν αληθεύει, προβληματίζει.

Πάντως με δεδομένους τους οπαδούς και παράγοντες του ΟΣΦΠ, καλύτερα και για τον ίδιο και για όλους που δεν πήγε στον Πειραιά. Ο Βουγιόσεβιτς είναι για μακροπρόθεσμες προσπάθειες και θα ήταν δώρο θεού για τους Σλούκα, Καραθανάση, Σοφοκλή, Μπουρούση, Παπανικολάου και κατ επέκταση για την Εθνική. Αλλά αυτά χρειάζονται υπομονή και σεβασμό που δεν υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες στο ΣΕΦ....

Aris είπε...

Όλα μαζί δε γίνονται. Ο Ολυμπιακός είτε πρέπει να επενδύσει για το μέλλον του ώστε να εγκαταστήσει πιθανώς μια αυτοκρατορία (ή να ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις τον ΠΑΟ), είτε να προσπαθήσει με κάθε τρόπο να πάρει επιτέλους ένα πρωτάθλημα για να σταματήσει η ξηρασία, να ζεσταθεί ο κόσμος, να ευχαριστηθούν οι Αγγελόπουλοι κοκ.

Η φιλοσοφία του ξεκάθαρα κατά τη γνώμη μου είναι το δεύτερο. Αυτός ήταν ο λόγος που ο Γιαννάκης αντικατέστησε το Γκέρσον, αυτός είναι ο λόγος που κάθε χρόνο η ομάδα είναι ράβε-ξήλωνε, αυτό τώρα είναι και πίσω από την πρόσληψη Ίβκοβιτς. Γενικά διαφωνώ κάθετα με αυτή τη φιλοσοφία. Το σωστό είναι να χτίζεις σιγά σιγά την ομάδα σου σε στέρεες βάσεις και χωρίς αλόγιστες σπατάλες, με σταθερό προπονητή, κορμό και τα λοιπά. Ο ΠΑΟ ευτύχησε πάντως τον καιρό που χτιζόταν να μην αντιμετωπίζει πολύ μεγάλο (εσωτερικό) ανταγωνισμό - αναφέρομαι στη δεκαετία Ομπράντοβιτς, όχι παλιότερα.

Ο Ολυμπιακός με τη λογική που λειτουργούσε ως τώρα έχει χάσει αρκετά χρόνια και χρήματα ώστε να ξεκινήσει τώρα μια επένδυση για το μέλλον. Με αυτό το γνώμονα, νομίζω ότι θα του βγει σε καλό η πρόσληψη του Ίβκοβιτς. Μην ξεχνάμε τέλος ότι σε δύο χρόνια (αν και εφόσον φύγει ο Ίβκοβιτς τότε) θα είναι σε κομβική χρονιά και ο Παναθηναϊκός. Ο κόρμός του θα πρέπει οπωσδήποτε να ανανεωθεί ριζικά, ο Ομπράντοβιτς ίσως αλλάξει κι αυτός σελίδα.

arisff

ΥΓ. Ξέρω ότι δεν είναι εξίσου σημαντικό και ότι μάλλον το υλικό θα είναι σαφώς λιγότερο, ωστόσο αν συμφωνείτε μήπως θα χωρούσε και ένα μικρό άρθρο στην "αλλαγή σελίδας" (?) του Άρη με το νέο προπονητή; Δυστυχώς τα πράγματα σ' αυτή την ομάδα από τη διοίκιση ως τον προπονητή είναι αρκετά συγκεχυμένα.

haridimos είπε...

Στον Άρη είναι η μοναδική αποτυχημένη θητεία του Ντούντα στην Ελλάδα..
- στον ΠΑΟΚ κέρδισε το πρωτάθλημα που έψαχνε 35 σχεδον χρόνια και τον πηγε στο Φ4
- στον Πανιώνιο πήγε στην Ευρωλιγκα
- στον Ολυμπιακο πηρε το τρεμπλ και την επομενη χρονιά ξανα στο φ4
- στην ΑΕΚ πήρε Σαπόρτα & κυπελλο τη μια χρονιά (μετα απο 32 & 19 χρονια) και κύπελλο - ημιτελικά ευρωλιγκας την επομενη .