ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Το Age of Basketball μπορείτε πια να το βρείτε στη διεύθυνση www.ageofbasketball.net μαζί με το πλήρες αρχείο του. Το παρόν blog δεν θα ανανεωθεί ξανά. Σας περιμένουμε στην Εποχή του Μπάσκετ, το πρώτο ηλεκτρονικό περιοδικό μπάσκετ στη χώρα, με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

Βραδιά προβληματισμού...


Άσχημη ήττα υπέστη ο Παναθηναϊκός την Πέμπτη στο ΟΑΚΑ από τη Ρεάλ Μαδρίτης και δεν εννοώ ότι πιθανότατα θα του στοιχίσει την πρωτιά στον όμιλο, καθώς έχω ξαναπεί ότι μικρή σημασία έχει αυτό στην παρούσα φάση.

Το θέμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχανε για 40 λεπτά, δεν μπόρεσε επ’ ουδενί να αντιδράσει, έμοιαζε ανήμπορος να πιάσει ή να ανακόψει το ρυθμό των Ισπανών και είχε ουσιαστικά ρόλο κομπάρσου στο παιχνίδι, αφήνοντας τη Ρεάλ να κερδίσει πολύ πιο εύκολα απ’ ότι δείχνει το τελικό 67-76 που εμφανώς είναι «μαγική εικόνα» σε σχέση με όσα είδαμε και κολακεύει τους «πρασίνους».

Δικαιολογίες υπάρχουν, όπως είναι οι απουσίες Διαμαντίδη-Γιασικεβίτσιους, που άφησαν τον Παναθηναϊκό στον άσο με Σπανούλη-Καλάθη και οι Ισπανοί έκαναν πάρτι, όπως και το Σεπτέμβρη στην Πολωνία όταν η εθνική είχε πάλι το ίδιο δίδυμο στον άσο. Επίσης, η διαιτησία δεν ήταν αυτή που έχει συνηθίσει ο Παναθηναϊκός, με τη Ρεάλ να παίρνει σφυρίγματα (αν και δεν νομίζω ούτε κατά διάνοια ότι κρίθηκε εκεί το ματς).

Όμως, ο Παναθηναϊκός ήταν ο χειρότερος φετινός, δεν έχασε τυχαία. Δεν είχε σαφές πλάνο στην επίθεση. Οι Ισπανοί έκλεισαν και πάλι απίστευτα τον Πέκοβιτς, μάλιστα τώρα καλύτερα από ότι στο πρώτο ματς με τον Μαυροβούνιο να είναι αρνητικός ουσιαστικά. Ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν το είχε προβλέψει (ενώ από αυτό είχε χάσει και τον πρώτο αγώνα), αλλά και όταν έγινε, δεν είχε λύση. Ο Σπανούλης έδειξε και πάλι ότι μπορεί να μεγιστοποιήσει τις αρετές του δίπλα σε μεγάλο πλέι μέικερ και όχι όταν αυτός τραβάει το λούκι, τα νεύρα ήταν πολλά, οι επιλογές πολλές φορές ήταν επιλογές ανάγκης και βεβιασμένες, ο Παναθηναϊκός έχασε τα ριμπάουντ, έκανε 18 λάθη, είχε 9 σουτ λιγότερα, πήρε ξανά 24 τρίποντα και 24 δίποντα, που δείχνει ότι δεν έβρισκε διαδρόμους. Στο παιχνίδι ο Παναθηναϊκός δέχτηκε 3 σερί, 0-8 σε 4 λεπτά (από 2-4 σε 2-12), 2-10 σε 4 λεπτά (από 4-12 σε 6-22) και 0-9 σε 2 λεπτά (από 32-39 σε 32-48) μην μπορώντας να συγκρατήσει τη Ρεάλ. Ο Μεσίνα κέρδισε πλήρως τη μάχη των πάγκων, κάνοντας «ματ» στον Παναθηναϊκό. Αυτό που ο Μεσίνα έχει κάνει φέτος, επισημαίνει ο BEN, είναι σπάνιο και αξίζει αναφοράς: έχει μαζέψει στη Μαδρίτη (μερικούς από) τους καλύτερους, ίσως, διαθέσιμους παίκτες της Ευρώπης χωρίς τίτλο. Αν το σκεφτείτε έτσι, το ρόστερ της Ρεάλ βγάζει απόλυτο νόημα…

Θα είναι κακό κάποιος να παρασυρθεί από τα τελευταία 5 λεπτά του ματς, καθώς σε όποιον είδε τον αγώνα ήταν εμφανές ότι με τη διαφορά στους 21 πόντους στο 35΄και στους 18 στο 37ο λεπτό η Ρεάλ είχε χαλαρώσει τελείως. Δεν είναι αυτή η εικόνα του Παναθηναϊκού στο ματς, ούτε το γεγονός ότι μπόρεσε και συμμάζεψε (προς τιμήν του βεβαίως για τη μαχητικότητά του) τη διαφορά πρέπει να μας κάνει να χάσουμε την πραγματική εικόνα του ματς.

Αυτό ήταν το 3ο παιχνίδι του Παναθηναϊκού φέτος απέναντι σε πρωτοκλασάτη ευρωπαϊκή ομάδα (δύο με Ρεάλ, ένα με Ολυμπιακό) και οι «πράσινοι» μετρούν ως τώρα τρεις ήττες, χωρίς μάλιστα κανένα ματς να είναι ντέρμπι στο τελευταίο τρίλεπτο. Κάτι μοιάζει να φταίει στον Παναθηναϊκό, κυρίως στον τρόπο με τον οποίο η ομάδα χάνει τελείως το ρυθμό ενός αγώνα και έχει μεγάλα νεκρά διαστήματα. Πρέπει με την επάνοδο των Γιασικεβίτσιους-Διαμαντίδη (κυρίως του πρώτου, αφού ο δεύτερος έχει παίξει φέτος σε όλα τα ματς σχεδόν), ο Παναθηναϊκός να προσπαθήσει να βελτιώσει πρωτίστως αυτό, τον έλεγχο του ρυθμού απέναντι σε εξίσου ισχυρές ομάδες.

Η πρωτιά στον όμιλο έχει χαθεί λογικά, καθώς η Ρεάλ μπορεί να έκανε δώρο στον Παναθηναϊκό την ήττα από την Προκόμ (πλέον ο Παναθηναϊκός δεν ήθελε διαφορά), αλλά δύσκολα θα του κάνει κι άλλη (Όλντενμπουργκ εντός, Αρμάνι εκτός).

Στα άλλα ματς του ομίλου, η Αρμάνι πήρε νίκη και διαφορά εναντίον της Προκόμ και έτσι αν αμφότερες πάνε με 2 ήττες ως το φινάλε (ή με ίδιες νίκες) οι Ιταλοί προκρίνονται. Βέβαια, η Προκόμ ελπίζει στο γεγονός πως η Χίμκι θα είναι εντελώς αδιάφορη την τελευταία αγωνιστική…

Η ΤΣΣΚΑ έκανε τα εύκολα (όπως άρχισε το ματς) δύσκολα με τη Μακάμπι και με τη… βλακεία του Κριάπα να χρεωθεί με τεχνική ποινή για διαμαρτυρία σε φάουλ για βολές, δέχτηκε ένα 0-6 και παραλίγο να χάσει το ματς εκεί που το ήλεγχε. Αν πάρει Ολίμπια και Λαμποράλ τότε είναι πρώτη στον όμιλο, γεγονός που θα δείξει την εμπειρία και το μέταλλό της, μιας και δεν ήταν φαβορί για την πρωτιά στην αρχή της σεζόν.

Η Μπαρτσελόνα παραμένει η μοναδική αήττητη ομάδα στην Ευρωλίγκα (με τη Σιένα να έχει το δεύτερο καλύτερο ρεκόρ και μετά 6 ομάδες με 6-2) και θέλει τυπικά μια νίκη ακόμη για να τερματίσει πρώτη στον όμιλο, καθώς το +19 επί της Σιένα δεν ανατρέπεται λογικά.

Τέλος, ο όμιλος του Ολυμπιακού έγινε άνω κάτω, καθώς και τα δύο αποτελέσματα της ημέρας βγήκαν ανάποδα. Η Παρτιζάν μετά από ένα από τα καλύτερα ντέρμπι της σεζόν έχασε δίκαια στη Γαλλία (οι γηπεδούχοι αδικήθηκαν κιόλας στην τελευταία φάση) με την αδιάφορη Ορλεάν να πανηγυρίζει την πρώτη της νίκη (σε ένα γήπεδο που η ατμόσφαιρα σε έκανε να αγαπήσεις το μπάσκετ, όχι σαν τα δικά μας που σε κάνει απλά να το ανέχεσαι…), ενώ η Εφές ηττήθηκε στην Τουρκία από τη Μάλαγα. Αυτό εν ολίγοις σημαίνει ότι η Εφές θέλει μια νίκη παραπάνω από Παρτιζάν ή Λιέτουβος για να περάσει, καθώς πλεονεκτεί στην ισοβαθμία. Η Παρτιζάν θα τα παίξει όλα για όλα επί της Λιέτουβοτς, καθώς στο τέλος έχει τον Ολυμπιακό, ενώ οι Λιθουανοί ελπίζουν ότι ο Ολυμπιακός θα περάσει από την Τουρκία και η Μάλαγα θα είναι ουσιαστικά αδιάφορη την τελευταία αγωνιστική, ώστε να την κερδίσουν και να περάσουν. Το Παρτιζάν-Λιέτουβος θα είναι από τα καλύτερα παιχνίδια της σεζόν, ενώ η Εφές ακροβατεί πλέον σε λεπτό σκοινί. Ιδίως με τον Ολυμπιακό να πηγαίνει για την πρωτιά στην Τουρκία.

by Rasheed.

9 σχόλια:

Aris είπε...

Αν διάβασα σωστά (και όχι αποσπασματικά) τις δηλώσεις του Ομπράντοβιτς, απέδωσε την ήττα στη διαιτησία. Αν θέλετε και έχετε διάθεση, μπορείτε να παραθέσετε τις δηλώσεις.

Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του, καθώς και την εξήγηση για την αλαζονική νοοτροπία του ΠΑΟ και τον τρόπο που συμπεριφέρονται στους διαιτητές, ακόμα και σε πασιφανή (εναντίον τους) σφυρίγματα.

arisff

Age of Basketball είπε...

Τις άκουσα τις δηλώσεις, αλλά δεν μου λέει κάτι αυτό. Και ο Ομπράντοβιτς ξέρει ότι άλλος ήταν ο λόγος που έχασε, αυτά είναι περισσότερο πολιτική. Γενικώς, ο Ομπράντοβιτς πάντα αρέσκεται να μιλάει για τη διαιτησία. Το τι λέει ένας προπονητής στη ΣΤ και τι στα αποδυτήρια δεν έχει σχέση.

Πάντως, εδώ έβαλα το θέμα διαιτησία σε μια πρόταση, καθώς αυτό έχουμε αποφασίσει να ακολουθούμε πλέον. Το ίδιο έκανα αν θυμάσαι και την προηγούμενη εβδομάδα όταν ο Παναθηναϊκός είχε κερδίσει με διαιτητικό (μη) σφύριγμα. Προτιμάμε να κάνουμε αγωνιστική ανάλυση, ιδίως στα ευρωπαϊκά παιχνίδια (όπου μια ομάδα είναι ξένη) και με τη διαιτησία ασχολούμαστε μόνο με αναφορές, εκτός κι αν έχουμε αλλοίωση αγώνα νοκ άουτ. Εδώ δεν θέλουμε να δώσουμε τροφή σε συζητήσεις για τη διαιτησία. Έχει κουράσει, πλέον στην Ελλάδα, όποιος χάνει να του φταίει μόνο η διαιτησία.
Rasheed.

eirwnas είπε...

Ο Ομπράντοβιτς με πόσες αγωνιστικές τιμωρία στον Μάικ είναι ευχαριστημένος; Να ξέρουμε να μην τον δυσαρεστήσουμε παραπάνω!

Leonidas είπε...

Προσωπικά πιστεύω ότι τόσο οι παίχτες όσο και ο προπονητής του Παναθηναϊκού έχουν αντιληφθεί πως δεν είναι πλέον η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη, ίσως ούτε και στην Ελλάδα...Σε συνδυασμό με την πίεση (έστω κι αν δεν το παραδέχεται κανείς επίσημα) του πρωταθλητή που πέρισυ σάρωσε σε όλα τα επίπεδα, βλέπουμε φέτος μια ομάδα τραγικά άστοχη ιδίως στα τρίποντα και με έκδηλο εκνευρισμό σε όσα ματς δεν πάνε όπως θα ήθελαν.

Επίσης, αν και θεωρώ κορυφαίο προπονητή τον Obradovic, θεωρώ ότι πλέον ο τρόπος παιχνιδιού του Παναθηναϊκού είναι προβλέψιμος - χωρίς νέα στοιχεία από πέρισυ και πρόπερσυ. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι καλοί προπονητές (Mesina, Scariolo, Μαρκόπουλος, Γιαννάκης) με -τουλάχιστον- αξιόλογο roster υπό την καθοδήγησή τους έχουν δυσκολέψει αφάνταστα τον ΠΑΟ και με ακριβοδίκαιες διαιτησίες θα τον είχαν κερδίσει όλοι οι προαναφερθέντες!

Επανερχόμενος στο προηγούμενο σχόλιό μου για τον Obradovic, θεωρώ το λιγότερο ξεφτίλα τόσο για τον ίδιο όσο και για τον ΠΑΟ σαν μπασκετικό σωματείο να ρίχνουν - έστω και μερικώς - το φταίξιμο της πεντακάθαρης ήττας τους στη διαιτησία!!! Μάλλον θα μπερδεύτηκε προς στγμήν ότι ήταν αγώνας Α1 όπου ο ΠΑΟ "επιβάλλεται" να έχει τη βοήθεια της διαιτησίας...

Ανώνυμος είπε...

Καλά ο Obradovic έχει και μία δικαιολογία να μην πάρει κανένα μέτρο για να αποτρέψει τον εκμηδενισμό του Peković από τη Ρεάλ για δεύτερη φορά: μπορεί να ισχυριστεί ότι κρατάει κλειστά τα χαρτιά του (όχι ότι το πιστεύω βέβαια). Εγώ ο μ*λ*κ*ς γιατί κράτησα τον Peković στην ομάδα μου; Και τι έμπνευση ήταν αυτή να προσθέσω τον Σάρας; Δύσκολο το έργο του εικονικού προπονητή...

Αφήνοντας την πλάκα, δεν έχω δει το παιχνίδι μέχρι το τέλος αλλά παρατήρησα κάτι επιπρόσθετο (συμφωνώ ως συνήθως με αυτά που γράφετε): ο Παναθηναικός υπέφερε αμυντικά εναντίον των 4αριών της Real. Ο Veličković ταλαιπώρησε και τον Περπέρογλου και τον Tepić ο οποίος, 'εχοντας αλλάξει θέση, δεν αποδίδει στο γνωστό υψηλό επίπεδο. Ο Garbajosa οργίασε παίρνοντας rebound, σκοράροντας κλπ και κανένας δεν μπορούσε να τον φρενάρει.

Από τα παιχνίδια που έχω δει ολόκληρα, μπράβο στη Μάλαγα για την παλικαρίσια νίκη και ευχάριστο να βλέπει κανείς τον Γιώργο Πρίντεζη υγιή και να παίζει ολοένα και καλύτερα. Δείχνει όμως να έχει προσαρμόσει πολύ τον τρόπο παιχνιδιού του προς την αριστερή πλευρά και να αποφεύγει τις πολύ δυναμικές ενέργειες. Θα είχε ενδιαφέρον ένα δεύτερο ιατρικό άρθρο που να εξηγούσε τη διαδικασία της αποθεραπείας - η ερώτηση που είχα σχετίζεται με το πιο σοβαρό κομμάτι δηλαδή με τον (ή τους, δεν ξέρω) σύνδεσμο (-ους). Είναι δυνατή η πλήρης αποθεραπεία χωρίς χειρουργική επέμβαση;

'Οσο για την Barcelona, εξακολουθώ να βλέπω διαφορά στο στυλ μεταξύ της και του γκρουπ των άλλων ισχυρών (δηλ. Real, Montepaschi και ΠΑΟ). Οι blaugrana παίζουν διαφορετικού είδους μπάσκετ και αν συνεχίσουν στον ίδιο ρυθμό (είναι μεγάλο "αν" αυτό), είναι σίγουρα φαβορί.

Καλημέρα

Alex

Ανώνυμος είπε...

@Λεωνίδα
Συμφωνώ 'οτι δεν ευσταθεί η δικαιολογία της διαιτησίας ούτε μερικώς. Συμφωνώ ότι είναι απαράδεκτο για οποιαδήποτε ομάδα να θεωρεί δεδομένη την εύνοια της διαιτησίας και να διαμαρτύρεται όταν δεν την έχει. Επίσης συμφωνώ απολύτως με τη στάση των συντελεστών του blog στο θέμα της διαιτησίας γενικά. Παρ'όλα αυτά έγιναν κάποια μικρά λάθη τα οποία έχουν ενδιαφέρον ως προς την αιτία: μήπως η απαράδεκτη συμπεριφορά (με τα χαρτονομίσματα) μετά τον περσινό τελικό σήμανε και το τέλος της προσεκτικής αντιμπετώπισης του ΠΑΟ από τους Ευρωπαίους διαιτητές; Δεν αναφέρομαι σε ειδική εύνοια, χρηματισμό ή 'αλλες ανόητες και μή αποδείξιμες θεωρίες συνωμοσίας, αλλά στο γεγονός ότι οι διαιτητές ανέκαθεν προσέχουν λιγάκι παραπάνω τις εκάστοτε πολύ επιτυχημένες ομάδες. Με την ανόητη, απολίτιστη και αναίτια (είχαν κερδίσει) ενέργεια του, ίσως ο παράγοντας του ΠΑΟ να είναι η αιτία για αυτό που παρατηρούμε φέτος.

@Rasheed
Σκεφτόμουν ότι έχεις απόλυτο δίκιο να συγκρίνεις την κατάσταση Σπανούλη-Καλάθη σε ΠΑΟ/Εθνική απέναντι στη Real/Εθνική Ισπανίας. Ενώ στην πράξη οι αντίπαλοι παίκτες-κλειδιά δεν είναι οι ίδιοι (οι Reyes, Llull δεν ήταν, εχθές, το μεγαλύτερο πρόβλημα και μόνο ο Garbajosa είναι συνδετικός κρίκος) και η σύγκριση θα μπορούσε επιφανειακά να θεωρηθεί λανθασμένη (η Real είναι σε μεγάλο βαθμό φέτος μια ομάδα λεγεωνάριων), στην πράξη είναι ολόσωστη όσον αφορά στην αίσθηση του θεατή: ασφυξία όταν επιτίθεται ο ΠΑΟ από τη μία και, από την άλλη πλευρά, μια φαινομενική ευκολία στην επίθεση με τις πάσες να ρέουν και τα καλάθια να μπαίνουν λες και ήταν προφανές ότι έπρεπε να μπουν. Είχα κάνει ένα σχόλιο στο blog σας για αυτό το "deja vu" μετά το πρώτο παιχνίδι και δυστυχώς για την Ελληνική ομάδα (και για την ομάδα μου που έφαγε 100άρα απο τον κυρίως διώκτη μου στο Fantasy), πάλι το ίδιο 'εργο είδαμε...

Ανώνυμος είπε...

Epeidh ta computerakia exoun parei fwtia, mporeite na mou dwsete krithria isoba8mias sto AoB Champion?

pdiablo

Age of Basketball είπε...

@pdiablo: Πρώτα μετράνε τα μεταξύ τους ματς. Αν είναι 2-0 τότε έτσι σπάει η ισοβαθμία, αν είναι 1-1 μετράει η διαφορά πόντων. Αν και η διαφορά πόντων είναι ίδια (που είναι σχεδόν αδύνατο αφού μπαίνουν και τα δεκαδικά στη μέση), τότε μετράει η συνολική διαφορά πόντων σε όλα τα ματς. Τα κριτήρια είναι ίδια όπως και στην Ευρωλίγκα.

Στην τριπλή ισοβαθμία μετράνε τα μεταξύ τους παιχνίδια (και των τριών), αν έχουν όλοι ίδιες νίκες τότε πάει η συνολική διαφορά πόντων, αν οι δύο έχουν καλύτερη διαφορα (ας πούμε 3-1, 3-1 και 0-4 στα μεταξύ τους), τότε πάει η διαφορά των μεταξύ τους (των δύο).
Rasheed.

xanthibasket είπε...

Όταν θέλεις την βοήθεια των διαιτητών να κερδίσεις την Καβάλα όταν έχεις ρίξει το επίπεδο του ανταγωνισμού τόσο πολύ στην προσπάθεια να προστατεύσεις την ομάδα και τα χρήματά σου και βρίσκεις πεδίο δόξης ανοιχτό τότε σου φταίει η διατησία και όχι η δική σου στενόμυαλη και βραχύβια τακτική.
Στο χωριό μου λένε της κοντής της ......φταίνε οι τρίχες.
Οι αγγελογιανακόπουλοι στο τέλος μόνο κακό θα κάνουν.