ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Το Age of Basketball μπορείτε πια να το βρείτε στη διεύθυνση www.ageofbasketball.net μαζί με το πλήρες αρχείο του. Το παρόν blog δεν θα ανανεωθεί ξανά. Σας περιμένουμε στην Εποχή του Μπάσκετ, το πρώτο ηλεκτρονικό περιοδικό μπάσκετ στη χώρα, με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Κακή αρχή...


Τα τηλεοπτικά ήταν ένα από τα αγκάθια της φετινής σεζόν για το πολύπαθο πρωτάθλημα της Α1. Εν τέλει και λίγο πριν την 4η αγωνιστική, και οι 14 ομάδες βρήκαν τηλεοπτική στέγη.

Στη Nova οι ΑΕΚ, Άρης, Μαρούσι και ΠΑΟΚ, στον ΣΚΑΪ και το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ οι Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Πανελλήνιος, Πανιώνιος και Κολοσσός Ρόδου και στην ΕΡΤ οι υπόλοιποι, Ηλυσιακός, Καβάλα, ΓΣ «Ολύμπια», Περιστέρι και Τρίκαλα. Βέβαια, αυτή η διασπορά κάθε άλλο παρά καλό κάνει στο άθλημα, καθώς το μπάσκετ και φέτος δεν θα έχει την ώρα του (από τις 15:00 μέχρι τις… 22:00 θα κυμαίνονται οι αγώνες), δεν θα έχει το κανάλι του, εν ολίγοις δεν θα γίνει συνήθεια (για να γίνει μετά… και λατρεία όπως λέει το σλόγκαν). Πολλοί φίλοι του αθλήματος που δεν συγκαταλέγονται στους «φανατικούς μπασκετόφιλους» θα χάσουν αρκετά ματς τα οποία είχαν τηλεοπτική κάλυψη, αλλά κανείς δεν το ήξερε. Εδώ, ακόμη και οι εφημερίδες με τον ΕΣΑΚΕ δεν τα γράφουν σωστά ή ολοκληρωμένα, ο κόσμος θα τα βρει; Το θέμα… θέλει ψάξιμο στα προγράμματα κάθε καναλιού, κάτι που δυστυχώς δεν είναι καλό για το μπάσκετ.

Ας κρατήσουμε το θετικό, ότι θα δούμε όλο το μπάσκετ από εδώ και πέρα, ενώ από το Age of Basketball, θα προσπαθούμε κάθε Παρασκευή και Σάββατο να σας ενημερώνουμε για όλες τις τηλεοπτικές μεταδόσεις του Σαββατοκύριακου. Ήδη ψάχνουμε την καλύτερη φόρμουλα παρουσίασης γι’ αυτό.

Δεν θέλω καν να κάνω σύγκριση των οικονομικών του μπάσκετ και του ενδιαφέροντος του κρατικού καναλιού σε σχέση με το αντίστοιχο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα (που ας μην κρυβόμαστε, αγωνιστικά είναι πολύ χαμηλότερου επιπέδου από το μπάσκετ), γιατί δεν θεωρώ ότι στην Ελλάδα με τις υπάρχουσες συνθήκες είναι δόκιμη τέτοια σύγκριση.

Μεγάλο το λάθος του ΕΣΑΚΕ και των ομάδων, τους οποίους θεωρώ αποκλειστικά υπεύθυνους για την τηλεοπτική κατάντια του προϊόντος. Εντάξει, το εύκολο θύμα πάντα είναι ο ΕΣΑΚΕ, καθώς έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης, αφού είναι η διοργανώτρια αρχή. Όμως και οι ίδιες οι ομάδες ενδιαφέρονται μόνο για το οικονομικό σκέλος και κανείς για το πώς θα προβληθεί σωστά το μπάσκετ. Έχετε δει μπασκετική διαφήμιση του πρωταθλήματος ελκυστική τα τελευταία χρόνια, εκτός από τα κλιπάκια για το ΠΑΟ-ΟΣΦΠ; Όχι, κανείς δεν έχει δει. Ο Οικονομίδης αναφέρθηκε σε αναγκαιότητα κεντρικής διαχείρισης. Θα συμφωνήσω, αλλά η αναγκαιότητα αυτή υπάρχει μόνο αν θες να κάνεις πιο ελκυστικό ένα προϊόν στον κόσμο, κατεύθυνση προς την οποία ο ΕΣΑΚΕ και οι ομάδες δεν κινούνται. Στην Ελλάδα οι ομάδες και ο ΕΣΑΚΕ αντιλαμβάνονται τις έννοιες μάρκετινγκ, διαφήμιση και προώθηση του εγχώριου πρωταθλήματος όπως οι άνθρωποι των σπηλαίων αντιλαμβάνονταν τη φωτιά που ξέσπασε από κεραυνό: δεν μπορούν να τα καταλάβουν και τα κοιτάνε με το στόμα ανοιχτό βγάζοντας κραυγές που δεν προσφέρουν τίποτα.

Δεν έχουμε παράπονο, πάντως, η κατάσταση όντως χειροτερεύει όσο… κατεβαίνεις, καθώς ο Βασιλακόπουλος «προστάτευσε» την Α2 από το κακό Conn-x TV που ήθελε να δείχνει τους αγώνες της και να πληρώνει τις ομάδες (αν είναι δυνατόν τέτοιες διαθέσεις!). Τελικά, δεν θα το κάνει, γιατί ο FIBA Europe δεν… θέλει. Γιατί; Γιατί έτσι, που λέει και το ανέκδοτο.

Κρύβοντας τα ταλέντα...

Η Α1 έχει αρχίσει 4 αγωνιστικές ήδη και η κατάσταση όσον αφορά τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ είναι τραγική. Ας κοιτάξουμε τους χρόνους των παιδιών που το καλοκαίρι κατακτούσαν την κορυφή της Ευρώπης και τη 2η θέση στον κόσμο με την εθνική Εφήβων.

Την 4η αγωνιστική, ο Κασελάκης αγωνίστηκε 6 ολόκληρα δευτερόλεπτα στο Ηλυσιακός-Άρης, ενώ από την άλλη ο Μούρτος και ο Χρυσικόπουλος ήταν δωδεκάδα, αλλά δεν έπαιξαν καθόλου. Στο Πανιώνιος-ΓΣ Ολύμπια, ο Μάρκοβιτς έκανε την έκπληξη και έβαλε τον Γιάνκοβιτς 36 δευτερόλεπτα, ενώ ο Γιαννόπουλος ήταν εκτός δωδεκάδας. Ο Βαγγέλης Μάντζαρης του Περιστερίου ήταν στη δωδεκάδα αλλά δεν έπαιξε καθόλου, ενώ ίδια κατάσταση και στον Κολοσσό, που ο Νίκος Παππάς δεν πήρε χρόνο συμμετοχής, αν και ήταν στον πάγκο. Στον Ολυμπιακό, ο Κώστας Παπανικολάου ήταν δωδεκάδα αλλά δεν έπαιξε, ενώ ο Κώστας Σλούκας έπαιξε 4:26 λόγω της απουσίας του Παπαλουκά. Ο Μπόγρης (αλλά και ο Βεργίνης) ήταν εκτός δωδεκάδας στον Παναθηναϊκό, αφού οι τραυματίες επέστρεψαν. Τέλος, ο Νώντας Παπαντωνίου έπαιξε 11:32 στην ΑΕΚ επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά ότι καλά έκανε και δεν δίστασε την τελευταία στιγμή να φύγει από το Μαρούσι.

Οι χρόνοι αυτοί δεν ήταν κάτι τυχαίο. Από την αρχή του πρωταθλήματος, ο Γιώργος Μπόγρης έχει παίξει σε 1 ματς (7 λεπτά συνολικά) όταν έλειπαν Μπατίστ, Τσαρτσαρής (1 ματς και 10 λεπτά έχει και ο Βεργίνης), ο Μούρτος έχει παίξει σε 2 αγώνες και 16 λεπτά σύνολο, ο Χρυσικόπουλος σε 3 αγώνες και 17 λεπτά σύνολο, ο Γιάνκοβιτς σε 2 αγώνες και 19 λεπτά σύνολο, ο Γιαννόπουλος σε 1 αγώνα και 16 λεπτά σύνολο, ο Παππάς σε 3 ματς και 45 λεπτά σύνολο, ο Παπαντωνίου σε 4 αγώνες και 78 λεπτά σύνολο, ο Β. Μάντζαρης 1 ματς και 4 λεπτά σύνολο, ο Κασελάκης σε 4 ματς και 22 λεπτά σύνολο, ο Σλούκας σε 2 ματς και 20 λεπτά σύνολο και ο Παπανικολάου σε 2 ματς και 22 λεπτά σύνολο.

Κι αν Σλούκας και Παπανικολάου παίζουν περισσότερο απ’ όσο θα περίμεναν (ο Γιαννάκης έχει βάλει στο ροτέισον ιδίως τον δεύτερο), κι αν ο Μπόγρης… παίζει όσο ακριβώς περιμέναμε, κι αν ο Παπαντωνίου είναι ο μόνος που φαίνεται ότι θα έχει γεμάτη χρονιά (παίζει ως τώρα 19,5 λεπτά ανά αγώνα, αν και προβλέπεται αυτό να μειωθεί), η συμμετοχή των άλλων δεν έχει νόημα. Ιδίως Γιάνκοβιτς, Γιαννόπουλος, Κασελάκης και Μάντζαρης θα έπρεπε να παίρνουν πολύ περισσότερο από τον ανύπαρκτο χρόνο που τους δίνουν ως τώρα οι ομάδες τους. Τελείως παράλογη είναι, βεβαίως, η περίπτωση του Γιαννόπουλου, τον οποίο ο Πανιώνιος είχε ζητήσει δανεικό και ο Ολυμπιακός συμφώνησε να δώσει, ο πρώτος χωρίς προφανώς να έχει διάθεση να του δώσει χρόνο συμμετοχής (εδώ δεν δίνει στον Γιάνκοβιτς που ήδη ήταν στην ομάδα) και ο δεύτερος χωρίς να απαιτήσει να έχει ο παίκτης του χρόνο συμμετοχής πριν τον στείλει δανεικό. Αρχή είναι ακόμα, ας περιμένουμε, αλλά όλα δείχνουν ότι τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά θα κερδίσουν λίγα πράγματα από τη φετινή σεζόν.

by Rasheed.

7 σχόλια:

Stefanos είπε...

Σχόλιο: Η Ευρωλίγκα, καθώς όλοι γνωρίζουμε, έχει κάνει τεράστιες προσπάθειες να κάνει περισσότερο ελκυστικό και εμπορικό το προϊόν της. Συγκεκριμένες ώρες και μέρες διεξαγωγής αγώνων, καλό μάρκετινγκ, υποφερτό site, πλήθος βίντεο και ενεργειών προώθησης κτλ.

Όμως, αναλογικά μιλώντας πάντα, είναι ακόμα περισσότερο πίσω από το Τσάμπιονς Λιγκ απ' ότι το (τηλεοπτικό/εμπορικό) μπάσκετ από το (τηλεοπτικό/εμπορικό) ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.

Αφήνοντας στην άκρη επίπεδο ανταγωνιστικότητας, διεθνείς επιτυχίες και προφανώς συμφωνώντας ότι υπάρχουν 1000 πράγματα που μπορούν να γίνουν για τη βελτίωση του προϊόντος "μπάσκετ", μήπως να παραδεχτούμε ότι το προϊόν "ποδόσφαιρό" έχει μεγαλύτερο target group και άρα περισσότερο ενδιαφέρον επένδυσης και ενασχόλησης; Δεν είμαι τόσο στενόμυαλος ώστε να το θέσω ως δίλημμα, "μπάσκετ ή ποδόσφαιρο" αλλά θέλω να την κάνω την παρατήρηση.

Ανώνυμος είπε...

1)Και αν σε ομαδες ΠΑΟ =ΟΣΦΠ ο μικρος χρονος συμμετοχης ηταν αναμενομενος,σε ομαδες οπως Πανιωνιος Αρης Ηλυσιακος ειναι κατι τελειως παρανοικο.Δηλαδη οι οι υπολοιποι παικτες ειναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ τους;
2)Ο ΕΣΑΚΕ και ο FIBA Europe εχουν ζημειωσει περα απο καθε φαντασια το αθλημα.Απουσια marketing,διαφημισης,εισφορας,
αξιοπιστίας και μεσα σε ολα αυτα και τηλεοπτικης καλυψης.Ομως οσο οι ελληνικες ομαδες αδιαφορουν,ειναι ΑΞΙΕΣ της τυχης τους.

Aris είπε...

Έχεις πολύ δίκιο φίλε Στέφανε.

Αλλά σε τελική ανάλυση, ποιος καθορίζει τη διείσδυση του "προϊόντος" στον κόσμο; (παρεμπιπτόντως, μου τη δίνει λίγο να αποκαλούμε προϊόν το μπάσκετ, άλλη ιστορία αυτό)
Το target group δεν είναι κάτι τόσο αυστηρά καθορισμένο.

Παράδειγμα, η Ισπανία. Κι εκεί το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς. Και μάλιστα εκεί το αξίζει (στην Ελλάδα κατά τη γνώμη μου ούτε κατά διάνοια δεν το αξίζει). Αλλά και το μπάσκετ έχει τεράστιο κοινό.
Εδώ, θεωρητικά, το μπάσκετ έπρεπε να έχει επιπλέον πλεονέκτημα, το γεγονός ότι έχει πολύ υψηλότερο επίπεδο από το ποδόσφαιρο.

Το ποδόσφαιρο πάντα (πλην Αμερικής, για κάποιο λόγο) έχει το πλεονέκτημα. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για το μπάσκετ, ούτε ότι το μπάσκετ δε μπορεί να απευθυνθεί σε μεγαλύτερο target group...

arisff

Ανώνυμος είπε...

το προηγουμενο σχολιο ειναι απο μενα
γιωργος

τι δουλεια εχει το Μακεδονια τιβι με τον Κολοσσο Ροδου?

Ανώνυμος είπε...

o παππας δεν επαιξε γιατι πιθανον να του εστειλε μηνυμα ο σφαιροπουλος να μην παρουν τα μυαλα του "αερα"

ειναι αρκετα παρορμητικος και ισως του χρειαζοταν ή απλως να μην αποδιδει καλα στις προπονησεις παντως στην ροδο ειναι γνωστο πως υπολογιζεται αλλωστε και ο ζαρας που υπολογιζεται (ακομα και βασικος)δεν επαιξε το σαββατο

και πιστευω οτι ισχυουν και για αυτον τα ιδια

Ανώνυμος είπε...

Με αφορμή την ανοργανωσιά που επικρατεί γενικώς στον χώρο, χθες άκουσα ότι συζητείται η αλλαγή ώρας πολλών ματς. Είναι αχαρακτήριστο αυτό που συμβαίνει με τις αλλαγές τελευταίας στιγμής στις ώρες διεξαγωγής των αγώνων μόνο και μόνο για να βολεύεται η TV και τα κανάλια να προσπαθούν να χωρέσουν το μπάσκετ όπου βολεύει αυτά και ο ΕΣΑΚΕ να μην αντιδρά, αδιαφορώντας για το κοινό που θέλει να παρακολουθήσει.
Παλαιότερα, το μπάσκετ είχε την δική του ώρα. Μπορεί να μην γνώριζες τα ματς της αγωνιστικής αλλά γνώριζες ότι την συγκεκριμένη ώρα (συνήθως γύρω στις 7) θα υπήρχε τηλεοπτική μετάδοση κάποιου αγώνα.
Η σημερινή κατάσταση όπου χάνεται ο μπούσουλας από μεταδόσεις που καθορίζονται στο παρά πέντε, αποσυντονίζει ακόμα περισσότερο τον κόσμο, ο οποίος δεν μπαίνει στον κόπο να το αναζητήσει.
Οπότε, η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών είναι μονόδρομος. Μόνο έτσι θα βελτιωθεί η κατάσταση.

Stefanos είπε...

Φίλε Άρη, τυγχάνει να έχω ζήσει ένα διάστημα στην Ισπανία (Βαλένθια συγκεκριμένα). Έχω 3 σχόλια σχετικά με τα όσα λες:

Πρώτον, η Ισπανία είναι μια χώρα 35 εκατομμυρίων κατοίκων, με εξαιρετικά ανεπτυγμένο το αίσθημα της τοπικότητας. Μία από τις χιλιάδες συνέπειες αυτού είναι η ύπαρξη πολλών ομάδων που "εκπροσωπούν" ομάδες ανθρώπων και όχι "γειτονιές" και κατά συνέπεια εγείρουν απείρως περισσότερο ενδιαφέρον.

Δεύτερον, η Ισπανία έχει πολύ καλές αθλητικές υποδομές που βοηθούν μαθητές και φοιτητές να συνδυάσουν τη ζωή τους με υψηλό επίπεδο αθλητισμού. Αποτέλεσμα αυτού η συνεχής παραγωγή αθλητών σε όλες τις κατηγορίες (από ομαδικά αθλήματα ως αγώνες στίβου αντοχής).

Τρίτον, οι Ισπανοί που μένουν στην Ισπανία είναι κατά πλειοψηφία όσοι δεν έχουν σπουδάσει (δεν ξέρω πώς να το πω αυτό και να ακουστεί καλό, απλώς σε μικρές πόλεις τύπου Οβιέδο, Μπιλμπάο, Μάλαγα κτλ δεν προτιμούν τις σπουδές αφού υπάρχει ήδη αγροτική ή τουριστική βιομηχανία εξαιρετικά ισχυρή -και όσοι σπουδάζουν πάνε σε μεγαλύτερες πόλεις ή εξωτερικό, γεμάτη η Ευρώπη Ισπανούς σε κάθε θέση). Όπως νομίζω θα θεωρείτε φυσιολογικό, κάποιος που δεν έχει το φόρτο των σπουδών και των επιδόσεων στο χώρο της γνώσης μπορεί πιο εύκολα να αφιερωθεί στον αθλητισμό.

Τώρα, όλα τα παραπάνω εξηγούν γιατί τόσοι δεσμοί των Ισπανών με τον αθλητισμό, και κατ' επέκταση με το μπάσκετ (που όμως είναι και πάλι τάξεις μεγέθους λιγότερο απ' ότι με το ποδόσφαιρο). Και φυσικά, έχουν καταφέρει να έχουν μια οργάνωση εύκολη να την πετύχεις με την κοινή λογική που τόσο λείπει στη χώρα μας!