ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Το Age of Basketball μπορείτε πια να το βρείτε στη διεύθυνση www.ageofbasketball.net μαζί με το πλήρες αρχείο του. Το παρόν blog δεν θα ανανεωθεί ξανά. Σας περιμένουμε στην Εποχή του Μπάσκετ, το πρώτο ηλεκτρονικό περιοδικό μπάσκετ στη χώρα, με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Πηδάει ψηλά...


Θετικό το δείγμα της εθνικής στη δεύτερη αγωνιστική του Ευρωμπάσκετ. Η Ελλάδα κερδίζει αποδίδοντας κατά διαστήματα θεαματικό μπάσκετ, χωρίς απλώς να έχει καταφέρει αυτό το «κατά διαστήματα» να το κάνει σε όλο το ματς. Πάντως, ο στόχος επετεύχθη πανηγυρικά, καθώς χωρίς να απειληθεί καθόλου η Ελλάδα τελείωσε τον πρώτο γύρο με 2-0 και μπαίνει αήττητη στη δεύτερη φάση της διοργάνωσης.

Βεβαίως, απομένει ακόμη το ματς με τους Ισραηλινούς την Τετάρτη, αλλά είναι αδιάφορο και για εμάς και γι’ αυτούς, αφού εμείς είμαστε σίγουρα πρώτοι και αήττητοι (στην επόμενη φάση μεταφέρονται μόνο τα αποτελέσματα με τις ομάδες που έχουν προκριθεί), ενώ εκείνοι είναι σίγουρα αποκλεισμένοι.

Οπότε την Τετάρτη δίνουμε φιλικό παιχνίδι. Καλύτερα, για να ξεκουραστούμε. Η Ελλάδα είναι η μοναδική ομάδα στο τουρνουά (μαζί με τους Ισραηλινούς) που δίνει αγώνα χωρίς κανένα νόημα την Τετάρτη, αφού όλες οι υπόλοιπες κάτι κυνηγούν (πρόκριση ή θέση). Άρα κανείς δεν μπορεί να έχει παράπονο από την ομάδα μας ως εδώ.

Το παιχνίδι με τους Κροάτες μπορούμε να το χωρίσουμε στα δύο. Τα τρία πρώτα δεκάλεπτα και το τέταρτο. Ο λόγος της πτώσης της απόδοσης στο τέλος έχει σχέση με τη λογική χαλάρωση σε ματς ομίλου που κερδίζεις από την αρχή 15-20 πόντους (αλλά παίζεις απέναντι σε καλή ομάδα, συνήθως τέτοια ματς έχουν… προδιάθεση να «κλείνουν» προς το τέλος), αλλά και με την κούραση των παικτών που είναι ξεκάθαρα ευθύνη του Καζλάουσκας.

Για μένα αυτό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας στο ματς: το κοουτσάρισμα του Καζλάουσκας. Τη γνώμη που έχω για το Λιθουανό την ξέρετε, όπως την είχα γράψει από την αρχή κιόλας που ανακοινώθηκε η απόκτησή του. Όμως, δεν είναι κακό να αναφερόμαστε και στις άσχημες βραδιές του. Και τέτοια είχε στο ματς με τους Κροάτες. Όχι, βεβαίως, στο πώς προετοίμασε και έστησε την ομάδα, αυτό φάνηκε ότι ήταν σχεδόν τέλειο από τη διαφορά των δύο ομάδων στο πρώτο μέρος.

Όμως, στον τρόπο που διαχειρίστηκε το ρόστερ του κατά τη διάρκεια του ματς. Γλυνιαδάκης και Καϊμακόγλου δεν έπαιξαν καθόλου, κάτι που θεωρώ ανεπίτρεπτο, καθώς η Ελλάδα δεν είναι Βουλγαρία να μην μπορεί να βρει 12 παίκτες που να αξίζουν να πατάνε σε κάθε αγώνα παρκέ και να βοηθούν. Και οι 12 παίκτες της Ελλάδας έχουν να προσφέρουν όταν παίζουν και θεωρώ ότι πρέπει να δοκιμάζονται σε κάθε παιχνίδι και οι δώδεκα.

Σε σχέση με αυτό και η συμμετοχή του Μπουρούση, ο οποίος στο τέλος είχε σχεδόν… «σκάσει» και απλώς περιφερόταν από άμυνα σε επίθεση, μην μπορώντας να κατεβάσει ούτε ριμπάουντ. Ο Πρίντεζης έπαιξε μόνο 6 λεπτά, κι αυτό δεν έγινε για να βρει πατήματα ο Φώτσης, που αγωνίστηκε 17.

Στην περιφέρεια, ο Καϊμακόγλου θα έπρεπε να έχει παίξει, καθώς ο Περπέρογλου δεν ήταν για 30 λεπτά, εκτός κι αν ο Καζλάουσκας ήθελε να κάνει αυτό που είπαμε πιο πάνω, δηλαδή να τον βοηθήσει να ανέβει ψυχολογικά ενόψει της συνέχειας. Αλλά και πάλι έπρεπε να παίξει ο Καϊμακόγλου.

Και ο Καλάθης μπορούσε να έχει αγωνιστεί περισσότερο, ιδίως σε μια βραδιά που ο Σπανούλης ήταν, αν όχι κάτω του μετρίου, απλώς μέτριος. Για τον Σπανούλη δεν ανησυχούμε, καθώς είναι έμπειρος και ξέρει πότε να πιέσει τον εαυτό του.

Γενικά, το παιχνίδι είχε τέτοια εξέλιξη που θα μπορούσαν οι παίκτες (εννοώ μέσω της χρησιμοποίησής τους) να κρατήσουν δυνάμεις και να μην παίζουν 30 και 35 λεπτά. Αλλά, τουλάχιστον, αυτό θα γίνει την Τετάρτη, με την ομάδα να έχει ρεπό την Πέμπτη.

Σε άλλα στοιχεία του αγώνα, κάνει εντύπωση η καλή επιλογή σουτ από την Ελλάδα, που σπάνια θα πετάξει επίθεση με λάθος σουτ (δεν εννοώ άστοχο, εννοώ λάθος). Τα λάθη όντως μειώθηκαν σε σχέση με το πρώτο ματς, αλλά θα πρέπει κι ο Σπανούλης να πέσει επιτέλους από το «5» σε κάθε αγώνα. Η καλή επιλογή σουτ δίνει στην εθνική υψηλά ποσοστά από το τρίποντο, παρότι δεν έχουμε τον κλασικό σουτέρ και παρότι το ματς της Τρίτης ήταν το χειρότερο που θα κάνει ο Ζήσης από πλευράς ευστοχίας στο τουρνουά (2/11 σουτ με 1/6 τρίποντα). Ο Ζήσης, πάντως, οργανωτικά είναι μακράν ο καλύτερος της εθνικής και ο πιο κοντρολαρισμένος, εκείνος που αναλαμβάνει να ηρεμεί την ομάδα χωρίς λάθη. Τέλος, θα πρέπει ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης επιτέλους να δουλέψει λίγο τις βολές του, γιατί το ματς γύρισε από αυτό και μόνο. Όχι ότι οι Κροάτες απείλησαν ποτέ ουσιαστικά ότι θα κερδίσουν, αλλά το 2/8 είναι -6 πόντοι στο διάστημα που η διαφορά έπεσε από τους 18 (62-44) στους 11 πόντους (71-60, τότε βγήκε ο Σοφοκλής), δηλαδή ουσιαστικά είναι όλη η διαφορά.

Αν πρέπει να συνοψίσουμε, πάντως, η Ελλάδα είναι στις 2-3 ομάδες που μέχρι στιγμής ξεχωρίζουν στη διοργάνωση, μαζί με τη Σλοβενία και την Τουρκία, αν και θα έχουμε πιο σαφή εικόνα μετά το τέλος της πρώτης φάσης, όταν θα τους έχουμε δει όλους στα ντέρμπι.

by Rasheed.

Υ.Γ.:
Από τη Δευτέρα το Age of Basketball συνεργάζεται με την εταιρεία Stan James. Όσοι από εσάς θελήσετε να ανοίξετε λογαριασμό στην εν λόγω εταιρεία (είτε για αθλητικά στοιχήματα, είτε για παιχνίδια πόκερ και καζίνο) μπορείτε να το κάνετε μέσα από τα banners στην ιστοσελίδα μας, ενισχύοντας έτσι και το AoB, χωρίς προφανώς εσείς να επιβαρύνεστε περισσότερο με κάποιον τρόπο.

5 σχόλια:

the glove είπε...

Πιστεύω ότι ο Καζλάουσκας δεν ήθλε με τίποτα να χάσει το ματς και γνωρίζοντας ότι η ομάδα έχει ουσιαστικά δύο μέρες ρεπό πλέον κράτησε κάποιους παίκτες παραπάνω απ'όσο θα έπρεπε.

Όντως πάντως ειδικά ο Καλάθης θα μπορούσε να είχε παίξει παραπάνω.

Ioannis είπε...

Θα συμφωνήσω απόλυτα στο σχόλιο για τις επιλογές του Καζλάουσκας. Ειδικά στο 4ο δεκάλεπτο.

Ανώνυμος είπε...

Και εγω παρατήρησα κακο κοουτσάρισμα.
Ο Καλαθης θα μπορουσε να παιζει περισσοτερο για να δώσει ανάσες σε Ζήση Σπανούλη(αφου οσο ηταν τα πηγε περιφημα),ο Γλυνιαδακης θα εδινε λυσεις στο προβλημα των ριμπάουντ σήμερα ,ο Πριντεζης οσο επαιξε εβγαλε καλες αμυνες ενώ ο Καιμακόγλου θα βοηθούσε επιθετικά.
Οσο για τις βολες και το Σοφο,το ευχομαστε ολοι αλλα μαλλον θα μεινει ευχη.

Stefanos είπε...

Μου αρέσει πολύ που με δημιουργικό τρόπο τονίζετε τις αδυναμίες και τα περιθώρια βελτίωσης της Εθνικής, αλλά η αλήθεια είναι ότι για τα 2 μόλις ματς που έχουν παιχτεί, έχουμε αποδώσει το καλύτερο μπάσκετ!

Για τον Μπουρούση, τι να πω, τον βλέπω τόσο καλό που δε μπορεί να χωρέσει στο μυαλό μου πώς μόλις 2 χρόνια πριν ήταν ο 12ος παίχτης! Μπράβο Γιάνναρε. Στο eurobasket2009.org γράφτηκε ότι "παρέδωσε σεμινάριο για το πώς πρέπει να παίζει ένας σέντερ που θέλει να λέγεται σύγχρονος".

Συνολικά, την καλύτερη εικόνα στο τουρνουά έχουν κατά σειρά η Ελλάδα, η Τουρκία και η Σλοβενία (βάζω μόλις τρίτη τη Σλοβενία γιατί θεωρώ ότι παίζει περισσότερο μπάσκετ σκοπιμότητας παρά θεάματος -θα μου πεις, τι κάναμε εμείς τόσα χρόνια!). Θεωρώ, παρ' όλα αυτά, ότι θα έχουμε μεγάλη δυσκολία να κερδίσουμε οποιαδήποτε από τις δύο προαναφερθείσες ομάδες, λόγω της ικανότητάς τους στο ξύλο και στο αμυντικό παιχνίδι. Και δυστυχώς, εξαιτίας της δομής του τουρνουά, αν δε βγούμε πρώτοι στον επόμενο όμιλο, θα πέσουμε σίγουρα με μια εκ των Ισπανία, Σλοβενία ή Τουρκία στο "χιαστί" ματς!

Μήπως να αναθεωρήσουμε τις πιθανότητές μας για μετάλλιο;

Aris είπε...

Γιατί να μη βγούμε πρώτοι και στον επόμενο όμιλο; Δε νομίζω ότι είναι τόσο δύσκολο να βάλουμε από κάτω τη...Γαλλία. Προσωπικά τους Κροάτες φοβόμουν, αλλά μάλλον είναι εκτός φόρμας.

Η Σλοβενία όντως είναι κακός δαίμονας, νο2 μετά την Ισπανία, αλλά και πάλι δε νομίζω ότι είμαστε καταδικασμένοι έναντι σε οποιονδήποτε. Όσο για την Τουρκία, πιστεύω ότι είναι στα μέτρα μας...Αν δεν αρχίσουν πάλι να τσακώνονται μεταξύ τους και να διαλύσουν την ομάδα τους!

Μετά και τη δεύτερη αγωνιστική, φαίνεται πως οι διαφορές μεταξύ των ομάδων είναι μικρές. Και το ανέκδοτο της Μεγάλης Βρετανίας δεν είναι και τόσο μεγάλο. Στο νεκρό διάστημα των Ισπανών, τους τάραξαν στο τρίποντο και όλα πήγαιναν μέσα. Παίζοντας και χωρίς τον Μπετς. Πάντως όσο είδα το ματς, η περίφημη γρήγορη-πιεστική άμυνα των Ισπανών δεν υπάρχει φέτος...Για μένα αυτή είναι η διαφορά στο παιχνίδι τους - και γι'αυτό ζορίζονται τόσο...Αν θα τη φτιάξουν ή θα μείνουν έτσι είναι το μεγάλο στοίχημα του τουρνουά...Με τέτοια άμυνα πάντως δε μπορούν να ελπίζουν βάσιμα στο χρυσό.

Πάντως για την Ελλάδα ο στόχος είναι ξεκάθαρα η πρωτιά στη δεύτερη φάση. Όχι ότι θα είναι σίγουρα προς το συμφέρον ή θα εξασφαλίσει κάτι (γιατί δεν ξέρεις τι τουμπες μπορεί να κάνουν στον απέναντι όμιλο), αλλά εφόσον η ομάδα μπορεί, πρέπει και να την κατακτήσει.

arisff


ΥΓ. Στα πέρι Καζλάουσκας ως προς τη διαχείριση των guard συμφωνώ απόλυτα. Είναι το αδύνατο σημείο της ομάδας (γενικώς) και δε βλέπω να του δίνουμε και πολύ σημασία.