Ανασκόπηση 2007: Οι χειρότερες στιγμές!

Το 2007 μας αποχαιρετάει σήμερα και το Age of Basketball επιχειρεί μια σύντομη ανασκόπηση των σημαντικότερων στιγμών της χρονιάς που μας πέρασε. Το αφιέρωμα είναι χωρισμένο σε 2 μέρη: τις χειρότερες και τις καλύτερες στιγμές. Επιλέξαμε το πιο ξεχωριστό νέο από κάθε μήνα και σας τα παρουσιάζουμε ξεκινώντας από την... απαισιόδοξη πλευρά!

Ιανουάριος: 16/1/2007: Το «γυαλί» στις σχέσεις Γκέρσον – Σχορτσιανίτη ραγίζει για τα καλά. Ο Ολυμπιακός τιμωρεί τον Σοφοκλή με πρόστιμο και τον θέτει εκτός ομάδας για 1 μήνα. Περίπου 1 χρόνο μετά, ακόμα περιμένουμε να τον δούμε να παίζει…

Φεβρουάριος: 4/2/2007: Ένα ακόμη απογοητευτικό all-star game της Α1 λαμβάνει χώρα στη Λαμία. Η διοργάνωση παλεύει (;) να δικαιολογήσει την ύπαρξή της, αλλά αδυνατεί…

Μάρτιος: 25/3/2007: Το Ρέθυμνο… ευχαριστεί τον Παναθηναϊκό που του επέτρεψε να αγωνιστεί στο τελικό του Κυπέλλου, ταξιδεύει στην Αθήνα και… εν μέσω συγχαρητηρίων τηλεγραφημάτων, χάνει πανηγυρικά με 87-48 στον πλέον κωμικοτραγικό τελικό του ελληνικού Κυπέλλου!

Απρίλιος: 4/4/2007: Η Διυπουργική Επιτροπή για την πάταξη της βίας στο χώρο του αθλητισμού αποφασίζει την κατάργηση 270 συνδέσμων φιλάθλων. Μπάσκετ ή ποδόσφαιρο, η κατάσταση είναι απαράδεκτη και η θανατηφόρος σύγκρουση στην Παιανία ξεχειλίζει το ποτήρι.

Μάιος: 1/5/2007: Η κατάσταση είναι πια μη αναστρέψιμη και ο Ηρακλής είναι φανερό ότι θα πάρει το δρόμο για την Α2. Χρεωμένος και αποψιλωμένος από τους καλούς του παίκτες, ο ιστορικός «Γηραιός» θα επιχειρήσει ένα νέο ξεκίνημα.

Ιούνιος: 12/6/2007: Δυστυχώς, ένας διαιτητής καταφέρνει να γίνει πρωταγωνιστής στους καλύτερους τελικούς των τελευταίων χρόνων. Ανεξάρτητα από τη συμφωνία ή τη διαφωνία με το… περίφημο no-call, ο Πηλοΐδης φέρνει τους «αιώνιους» σε εξωγηπεδική κόντρα.

Ιούλιος: 29/7/2007: Φταίει ένας μεμονωμένος, άθλιος εγκληματίας» δηλώνει ο Ντέιβιντ Στερν, αλλά δεν πείθει κανέναν. Ο διατητής Τιμ Ντοναχί στοιχημάτιζε αγώνες του στο NBA και μια μαύρη πινελιά… κηλιδώνει τον μαγικό κόσμο πέρα από τον Ατλαντικό…

Αύγουστος: 23/8/2007: Ο Αντώνης Φώτσης τραυματίζεται και τίθεται εκτός αποστολής της Εθνικής από το Ευρωμπάσκετ. Θα ακολουθήσουν… συζητήσεις, υπεραναλύσεις και ένα δυσαναπλήρωτο κενό…

Σεπτέμβριος: 15/9/2007: Η Ελλάδα, αδικημένη από τη διαιτησία (αλλά και κάπως κατώτερη των προσδοκιών), χάνει από τη γηπεδούχο Ισπανία και μένει εκτός τελικού του Ευρωμπάσκετ ανήμπορη να υπερασπιστεί το «στέμμα» της. Μια μέρα μετά, απογοητευμένη χάνει και το χάλκινο μετάλλιο από τους Λιθουανούς.

Οκτώβριος: 11/10/2007: Το ΑΣΕΑΔ… δικαιώνει τους χούλιγκαν του Παναθηναϊκού («πράσινοι», «κόκκινοι» κ.ο.κ. για εμάς είναι το ίδιο) και, μετά από 1 μήνα από την έφεση των «πρασίνων», η ποινή αποκλεισμού της έδρας μειώνεται σε 1 αγωνιστική. Ο Παναθηναϊκός θα παίξει με κόσμο με τον Άρη και τον Ολυμπιακό.

Νοέμβριος: 10/11/2007: Οριστικοποιείται το «διαζύγιο» του Τανόκα Μπέαρντ με τη Ζαλγκίρις λόγω των κακών σχέσεων του παίκτη με τον προπονητή, Γκρίγκας. Οι Λιθουανοί και η Ευρωλίγκα αποχαιρετούν έναν από τους κορυφαίους σε προσφορά Αμερικανούς που αγωνίστηκαν ποτέ στην Ευρώπη.

Δεκέμβριος: 20/12/2007: Ο Αλόνζο Μόουρνινγκ λυγίζει στο παρκέ και αναφωνεί: «τελείωσα, τελείωσα». Λίγες στιγμές μετά, επισφραγίζοντας την υστεροφημία του, αρνείται το φορείο και αποχωρεί από το παρκέ όρθιος…

ΥΓ. Η ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007 λήγει σήμερα το βράδυ στις 23:59. Όσοι πιστοί... ψηφίσετε μέχρι τότε! Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν μέσα στην πρώτη εβδομάδα του νέου έτους μετά την καταμέτρηση από τα comments και τα email σας!

Διακοπές, προετοιμασία και τηλεοπτικά

Έλειπε η έκπληξη στην προτελευταία αγωνιστική ημέρα του 2007 στην Α1. Τα φαβορί εύκολα ή δύσκολα, πήρα αυτό που ήθελαν από τους αγώνες τους κι έκλεισαν με το δεξί τη χρονιά.

- Ο Παναθηναϊκός συνέτριψε την ΑΕΚ, η οποία έπαιξε σκληρά στο πρώτο μέρος του αγώνα, αλλά στην επανάληψη δεν έμοιαζε καν με ομάδα. Θεωρώ πολύ περίεργη την καθίζηση της ΑΕΚ στο β΄ μέρος. Δεν πίστευα ότι θα μπορούσε η «Ένωση» να κόψει βαθμούς από τους «πρασίνους» (άλλωστε έχω πει εδώ και καιρό ότι οι «αιώνιοι» μάλλον θα τελειώσουν με 25-1 τη χρονιά), αλλά το 50-22 στο δεύτερο ημίχρονο είναι πολύ βαρύ. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε άθλια στο πρώτο μέρος (έχανε 28-30) με τους παίκτες του να κάνουν εμφανώς αγγαρεία, αλλά κάτι οι φωνές του Ομπράντοβιτς, κάτι ο κόσμος που είχε πάει στο γήπεδο, τους βοήθησε να σοβαρευτούν στο δεύτερο μέρος.

Όμως, επιμένω. Οι 22 πόντοι σε 20 λεπτά είναι λίγοι για την εικόνα του παιχνιδιού. Ο Ριβέρα δεν είναι Έιβερι και, μπορεί η ΑΕΚ να βρήκε έναν παίκτη που θα είναι κάθε Σαββατοκύριακο ετοιμοπόλεμος, αλλά το θέμα είναι πόσο μπορεί να τη βοηθήσει. Ο Αγγέλου επιμένει να μην χρησιμοποιεί τον Χαρίση και τον Σιούτη. Παρότι σκόραρε 22 πόντους σε 20 λεπτά και οι 10 παίκτες που αγωνίστηκαν έμοιαζαν αλλού γι’ αλλού, δεν κοίταξε καν προς το μέρος των δύο παιδιών που κάθονταν στην άκρη του πάγκου. Επιμένω ότι μπορούν να βοηθήσουν και οι δύο, με το ρόστερ που έχει η ΑΕΚ φέτος.

- Στην Κρήτη ο Πανελλήνιος έδειξε γιατί είναι μια κλάση πάνω από τις μικρομεσαίες ελληνικές ομάδες: λέγε με Άντονι Γκράντι. Ο Γκράντι είναι παίκτης επιπέδου Ευρωλίγκας ξεκάθαρα και τέτοια ματς τα «καθαρίζει» εφόσον βρει την ευκαιρία. Όπως έκανε και με τον ΑΓΟΡ. Όσο για τα πρώτα δείγματα γραφής του Ηλία Ζούρου, δεν μπορούμε ακόμη να κρίνουμε το αγωνιστικό στιλ της ομάδας, απλώς να κάνουμε ορισμένες παρατηρήσεις. Ο Σάντερς έφυγε πολύ εύκολα (για την αξία του) για να έρθει ο Ράντσιτς, ενώ ο Ζούρος έχει περιορίσει αισθητά το ρόλο του Μαμαντού Εν Ντζάι στην ομάδα. Ο Εν Ντζάι έπαιξε μόλις 11 λεπτά στην Κρήτη και πρόλαβε να έχει 6 πόντους και 2 ριμπάουντ. Δεν νομίζω ο Πανελλήνιος να βρει καλύτερο σέντερ στην αγορά, οπότε ας το σκεφτεί ξανά πριν κάνει το λάθος…

- Ο ΠΑΟΚ πήρε δίκαια το ματς με την ΑΕΛ και πλέον ανάσανε, καθώς έφυγε από τον πάτο της βαθμολογίας. Βέβαια, είναι πολύ νωρίς ακόμη και όλη η χρονιά θα είναι μία συνεχής πάλη για τον «δικέφαλο» που μόνο πίκρα μπορεί να προκαλέσει με την κατάντια του στους παραδοσιακούς μπασκετικούς φίλους. Πάντως, δείχνει να έχει βρει αγωνιστική ταυτότητα και αυτό είναι πολύ σημαντικό για ομάδες της κατηγορίας του και του επιπέδου του.

- Όσο για το αποτέλεσμα της βραδιάς, με συγχωρείτε αλλά ήταν απολύτως φυσιολογικό. Η Ολύμπια σκόρπισε το Αιγάλεω με 75-47 και κανείς δεν περίμενε κάτι διαφορετικό. Δεν γίνεται ομάδα του επιπέδου του Αιγάλεω να κάνει διακοπές από τις 17 μέχρι τις 25 και να επιστρέφει στις προπονήσεις στις 26 Δεκεμβρίου και να έχει απαιτήσεις 3 ημέρες αργότερα να μπορεί να είναι ανταγωνιστική. Με τέτοιο διάλειμμα οι παίκτες του Αιγάλεω χρειάζονταν… προετοιμασία για να παίξουν. Άρα, είναι φυσικό να έχουν 12/31 δίποντα και 4/22 τρίποντα. Ας ξεχάσουν γρήγορα την αγωνιστική αυτή, καθώς ακολουθούν 2 πολύ δύσκολα ματς (Κολοσσός, Ολυμπιάδα) στα τελευταία τρία του πρώτου γύρου (δεν υπολογίζω αυτό με τον Άρη).

- Κλείνοντας, δεν μπορώ παρά να αναφερθώ στην ποινή που έχει καταδικάσει ο ΣΚΑΪ τον Ολυμπιακό και τους φίλους της ομάδας του Πειραιά. Οι «ερυθρόλευκοι» δίνουν τον τελευταίο αγώνα οποιασδήποτε ομάδας οποιουδήποτε αθλήματος στην Ελλάδα για το 2007 και το "21:30, Κυριακή 30 Δεκεμβρίου" είναι επιεικώς απαράδεκτο. Το μόνο που έχει καταφέρει ο ΣΚΑΪ είναι να αποξενώσει τον Ολυμπιακό από τον κόσμο του, που ούτε στο γήπεδο πηγαίνει, ούτε στην τηλεόραση κάθεται, μιας και Σαββατόβραδα και Κυριακές βράδυ (τότε γίνονται οι εντός έδρας αγώνες των «ερυθρολεύκων») δεν είναι ώρες για μπάσκετ. Πρέπει κάποιος από τον Ολυμπιακό να το καταλάβει, αφού στον ΣΚΑΪ δεν δείχνουν να νοιάζονται.

by Rasheed.

NBA = Boston Celtics

Στο τέλος του 2007, το φετινό NBA έχει, ύστερα από περίπου δύο μήνες δράσης, να μας προσφέρει ουσιαστικά 1 πράγμα: τους Μπόστον Σέλτικς. Η Βοστόνη είναι το μοναδικό σημείο του NBA, που κάνει το φετινό πρωτάθλημα λίγο διαφορετικό από τα τελευταία. Κατά τα άλλα, τα υπόλοιπα είναι όπως τα περιμέναμε και… λίγο πιο αδιάφορα από πέρσι. Ας τα δούμε με ταχύτητα:

- Πλην των Σέλτικς καμία ομάδα δεν δείχνει ικανή να κάνει κάποιο αξιομνημόνευτο ρεκόρ στο τέλος. Οι ισχυροί των τελευταίων χρόνων (Σπερς, Σανς, Πίστονς, Μάβερικς) δείχνουν λίγο πιο κουρασμένοι και λίγο πιο κορεσμένοι από το κυνηγητό 82, ουσιαστικά φιλικών, αγώνων.

- Κανένας παίκτης δεν έχει κάνει κάτι το ιδιαίτερο. Σύμφωνοι, ο Κόμπι έγινε ο νεότερος με 20.000 πόντους, ο ΛεΜπρον ο νεότερος με 9.000 πόντους, ο Κιντ συνεχίζει τα triple-double, ο Νας μοιράζει αφειδώς ασίστ, ο Νοβίτσκι είναι Νοβίτσκι, αλλά όλα αυτά τα περιμέναμε πριν ξεκινήσει η χρονιά.

- Υπάρχουν μεγάλες απογοητεύσεις: Σικάγο Μπουλς λέγεται η μεγαλύτερη από αυτές. Με ρεκόρ 9-17 (το 3^ο χειρότερο στην Ανατολή μέχρι την Παρασκευή) οι Μπουλς παραπαίουν. Και δεν δείχνουν τάσεις βελτίωσης. Το ρόστερ τους δεν είναι σούπερ, αλλά απέχει πολύ από το 9-17 σε αξία. Άρα, κάτι άλλο φταίει και απ’ ότι αποδείχτηκε όχι ο Σκοτ Σκάιλς. Οι Μαϊάμι Χιτ προσπαθούν να αποδείξουν πώς γίνεται μία ομάδα με βασικό σέντερ τον Σακίλ να μην μπορεί να κερδίζει. Το 8-21 (2^ο χειρότερο ρεκόρ στο NBA και χειρότερο στην Ανατολή) δείχνει ομάδα για γέλια, χωρίς αρχή και τέλος. Ο Πατ Ράιλι ελπίζει ακόμη σε πλέι οφ, αλλά έτσι, ούτε με κιάλια δεν θα τα δει. Η αξιοποίηση του Σακίλ είναι τραγελαφική με τον Σακ να παίρνει μόλις 9.7 προσπάθειες εντός παιδιάς ανά αγώνα, την ώρα που ο Ουέιντ παίρνει 18.0, ο Ρίκι Ντέιβις 17.3, ο Γιουντόνις Χάσλεμ 11.4 και ο Τζέισον Ουίλιαμς 11.7 σε κάθε ματς. Προφανώς, το παράλογο του πράγματος είναι αυταπόδεικτο από τις 21 ήττες σε 29 αγώνες. Και ο Σακ συνεχίζει να γκρινιάζει και ο Ράιλι συνεχίζει να τον αξιοποιεί άθλια.

- Υπάρχουν και τα αναμενόμενα: όπως η Μινεσότα, που έδιωξε τον Γκαρνέτ και δεν πήρε τίποτα… Με ρεκόρ 4-23 είναι μακράν η χειρότερη ομάδα του NBA και έτσι θα μείνει. Ή το Σιάτλ, που έδιωξε τους δύο αστέρες του και επίσης… δεν πήρε τίποτα. Με ρεκόρ 8-21 κάνει αυτό που όλοι περίμεναν: δεν παίζει κανέναν ρόλο.

- Στα αρνητικά είναι και οι Καβαλίερς, που το 14-16 είναι απολύτως φυσιολογικό για το ρόστερ τους, όχι όμως και για τον φιναλίστ της περασμένης χρονιάς. Μαζί τους και οι Χιούστον Ρόκετς, που κάθε καλοκαίρι ανοίγουν το στόμα τους και λένε, λένε, λένε… και τον χειμώνα, μια από τα ίδια: 13-15 και οι γνωστές δικαιολογίες με τους τραυματισμούς ΜακΓκρέιντι και Γιάο. Εντάξει, δεν λέω, αλλά ρε παιδιά: όλοι το ξέρουμε ότι ο ΜακΓκρέιντι είναι επιρρεπής, μόνο εσείς δεν το έχετε καταλάβει ακόμα;

- Στα θετικά βρίσκουμε τους Ορλάντο Μάτζικ, αλλά τους περιμέναμε. Μερική έκπληξη και η Νέα Ορλεάνη, αλλά κανείς δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά ότι μπορεί να προχωρήσει, ενώ καλύτερα από… το ρόστερ τους πάνε οι Λέικερς, όμως ποιος στοιχηματίζει πάνω σε μία ομάδα με τόσο κραυγαλέα κενά σε παίκτες; Στα θετικά θα βάλω και τους Ουίζαρντς, μόνο και μόνο επειδή μπορούν χωρίς τον Αρίνας να έχουν θετικό ρεκόρ (15-14) και να είναι στις θέσεις των πλέι οφ (5^οι στην Ανατολή). Οι Πίστονς και οι Σπερς σταθερές αξίες, αλλά μία από τα ίδια και λίγο χειρότερα από πλευράς διάθεσης, ενώ οι Μάβερικς και οι Σανς φαίνεται να το έχουν… φιλοσοφήσει. Κατάλαβαν ότι πέρσι «πέθαναν» για το τίποτα στην κανονική περίοδο και φέτος απλώς… δεν «καίγονται».

Άρα, τι μας μένει; Οι Σέλτικς. Το 24-3 είναι πολύ καλό ρεκόρ, αρκεί να κάνουμε την αδόκιμη αναγωγή του στα 82 παιχνίδια: Αν θεωρητικά οι Σέλτικς συνεχίσουν στον ίδιο ακριβώς ρυθμό το 24-3 σημαίνει 73-9. Δηλαδή το καλύτερο ρεκόρ στην ιστορία του NBA. Προφανώς, ακόμη είναι νωρίς, αλλά τουλάχιστον υπάρχει και μία ομάδα που επιτρέπει συζητήσεις επί… φιλολογικής βάσεως. Και είναι απόλαυση μέσα στο γήπεδο με τους Άλεν, Γκαρνέτ και Πιρς να είναι τεράστιες ατραξιόν. Όσο για το ερώτημα που είχε τεθεί πριν την αρχή της χρονιάς, έως τώρα η απάντησή του δικαιώνει… εμάς! Χρειάζονταν απλώς έναν τύπο (πλέι μέικερ) που να μπορεί να φτάνει με την μπάλα μέχρι το κέντρο του γηπέδου. Οψόμεθα…

by Rasheed.

Last of 2007 Quiz!

Μετά το Σταυρόλεξο από τον BEN, ήρθε η ώρα και για το Quiz, το τελευταίο του 2007. Το “Last of 2007 Quiz” είναι ήδη διαθέσιμο στα μέλη του Age of Basketball και σας περιμένει να εγγραφείτε δωρεάν στο blog μας για να το παραλάβετε και να δοκιμάσετε τις γνώσεις σας! Για την εγγραφή αρκεί ένα απλό e-mail στη διεύθυνση ageofbasketball@gmail.com

Ο βαθμός δυσκολίας ανέβηκε μετά από λαϊκή απαίτηση, οπότε το quiz μπορεί να λειτουργήσει και για… διδακτικούς λόγους. Στείλτε τις απαντήσεις σας και, ακόμη κι αν έχετε κάνει λάθος, θα παραλάβετε ως δώρο ένα wallpaper με ιστορικές μπασκετικές φωτογραφίες. Άλλο ένα wallpaper με ιστορικές μπασκετικές φωτογραφίες θα πάρουν όσοι απαντήσουν το Σταυρόλεξο.

Τα δώρα θα σταλούν μετά την είσοδο του νέου χρόνου.

Γραφτείτε τώρα μέλη, για να έχετε τα προνόμια που απολαμβάνουν οι τακτικοί επισκέπτες της παρέας μας!

by Rasheed.

Η διατροφή των αθλητών

Στο μπάσκετ, πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή και την προπόνηση του αθλητή παίζει η διατροφή του. Υπάρχουν πολλές παράμετροι και προϋποθέσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, συνήθως και εξατομικευμένα στον κάθε παίκτη, ώστε να δημιουργείται το πρόγραμμα διατροφής του.

Ειδικά, τις ημέρες του αγώνα, απαιτείται μεγάλη προσοχή από πλευράς τόσο των προπονητών όσο και του μπασκετμπολίστα. Μια τέτοια ημέρα οι διατροφικές ανάγκες καλύπτονται σε 3 βασικά κεφάλαια:

1. Προ-αγωνιστικό γεύμα: Έχει ως στόχο να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις στον οργανισμό του αθλητή ώστε αυτός να μη νιώσει την παραμικρή δυσφορία κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αυτό σημαίνει να καλυφθούν οι ανάγκες σε ενέργεια, να ελαχιστοποιηθούν τα αισθήματα πείνας και οι διεργασίες πέψης κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ιδιαίτερα επιμελώς πρέπει να δίνεται προσοχή στη χρονική στιγμή κατανάλωσης του γεύματος (4-5 ώρες προ του αγώνα), την ποσότητα και τη σύσταση του φαγητού (ούτε μικρό, αλλά ούτε πολύ μεγάλο γεύμα, χωρίς πολλά καρυκεύματα που φέρνουν δυσφορία στο στομάχι) και τη σωστή ενυδάτωση (επισημαίνεται το ότι πρέπει να αποφεύγεται η καφεΐνη που προκαλεί διούρηση και μη επαρκή ενυδάτωση στη διάρκεια της άσκησης).

2. Ανάγκες σε υγρά και ενέργεια κατά τη διάρκεια του αγώνα: Όλες οι επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνουν την επιτακτική ανάγκη για συνεχή κατανάλωση υγρών κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Μάλιστα, οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής (μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον) διέπρατταν το σημαντικό λάθος να προωθούν ισοτονικά υγρά, τα οποία δε μεταφέρονται γρήγορα στο εσωτερικό του σώματος. Στον αγώνα, οι αθλητές πρέπει να πίνουν υποτονικά υγρά που απορροφούνται ταχύτερα. Άλλωστε, υποτονικό υγρό είναι και ο ιδρώτας.

3. Μετα-αγωνιστικό γεύμα: Έχει ως στόχο την αποκατάσταση των πηγών ενέργειας του οργανισμού και την ενυδάτωση. Ένα τέτοιο γεύμα περιλαμβάνει περισσότερες πηγές ενέργειας και είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες.

Όσον αφορά τις τροφές που είναι οι καταλληλότερες για έναν επαγγελματία μπασκετμπολίστα, αναφέρουμε, μεταξύ άλλων: γάλα (είναι γνωστή άλλωστε η μεγάλη διαφημιστική καμπάνια για την κατανάλωση αγελαδινού γάλακτος, βλ. εικόνα), μέλι, φρούτα και λαχανικά εποχής, ψωμί ολικής αλέσεως, τυρί φέτα, γιαούρτι 2%. Για τα κυρίως γεύματα των αθλητών, οι περισσότεροι διαιτολόγοι προτείνουν ψητό κρέας, ψάρι ή κοτόπουλο.

by Dr.Ball

Σταυρόλεξο νο.7

Το καινούργιο μας Σταυρόλεξο, το υπ' αριθμόν 7, είναι στις οθόνες σας και περιμένει να το λύσετε. Μετά από... λαϊκή απαίτηση, ο βαθμός δυσκολίας του σταυρόλεξου και του (προσεχούς από τον Rasheed) quiz, ανέβηκε. Εάν εκφράσετε εκ νέου παράπονο θα επανέλθουμε στον προηγούμενο βαθμό δυσκολίας!

Για να το λύσετε αρκεί ένα κλικ στην εικόνα του άρθρου και αποθήκευση στον υπολογιστή σας, στη συνέχεια, εκτύπωση και... μολύβι! Όποια απορία έχετε θα είναι ευπρόσδεκτη στο email του Age of Basketball. Τα διαδικτυακά δώρα για όσους στείλουν τις απαντήσεις θα σας γνωστοποιηθούν τις επόμενες ημέρες και αφού γίνει η ανακοίνωση για το νέο quiz από τον Rasheed. To quiz φυσικά είναι μόνο για τα μέλη, οπότε όσοι δεν το έχετε ήδη κάνει στείλτε ένα απλό email στο ageofbasketball@gmail.com. Όσοι το έχετε κάνει... στείλτε ένα email στους φίλους σας, να το κάνουν και αυτοί! Χρόνια πολλά σε όλους!

"Good night, and good luck"

by BEN

ΥΓ1. Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

ΥΓ2. Μείνετε συντονισμένοι στο Age of Basketball, ένα από τα λίγα site που ανανεώνεται καθημερινά και τις γιορτινές ημέρες! Ακολουθούν... ωραία πράγματα: νέο quiz, νέο ιατρικό άρθρο από τον Dr.Ball και... δροσερά άρθρα με τις χειρότερες και καλύτερες στιγμές του 2007 και... όχι μόνο!

Το μαγικό φίλτρο!

Μιλώντας με τον Άκη Καλλινικίδη το μεσημέρι της Δευτέρας, μπορώ να πω ότι υπήρξαν ορισμένα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση. Ο αρχηγός του Αιγάλεω δεν θέλησε να ανεβάσει τον πήχη ψηλότερα προς το παρόν, αλλά αρκέστηκε στο να δηλώσει ότι πρώτος στόχος παραμένουν οι 9 νίκες.

Όμως, εκεί που πάει κάποιος να νομίσει ότι απλώς ο Καλλινικίδης δεν τολμάει να σκεφτεί και να πει αυτό που για μας είναι ήδη δεδομένο, ακούς τον Άκη να μιλάει για τον εαυτό του σε άλλη γλώσσα. Άνθρωπος με μεγάλη σιγουριά και πίστη στις δυνατότητές του, άφησε να φανεί ότι μπορεί να μην οριοθετεί νέους στόχους από τώρα, αλλά όσον αφορά τον εαυτό του… δεν μασάει τα λόγια του.

«Ελπίζω το Αιγάλεω να έχει συνέπεια και συνέχεια, ώστε να μείνει ψηλά και να μπορεί να κρατάει παίκτες σαν κι εμένα και να παίρνει παίκτες σαν κι εμένα», είπε σε σχετική ερώτηση. Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα πολύ μου αρέσει ο παίκτης να πιστεύει στον εαυτό του. Πρώτον, τον κάνει καλύτερο στο παρκέ, όχι φοβισμένο και άνευρο, αλλά πεισμωμένο και δυνατό. Δεύτερον, βοηθάει ολόκληρη την ομάδα γύρω του. Μην ξεχνάμε ότι ο Καλλινικίδης είναι ο αρχηγός του Αιγάλεω. Και τα όσα είπε και υπονόησε στην πρόταση αυτή, φαίνονται στον τρόπο που παίζει το Σίτι φέτος. Νιώθει δυνατό, καλύτερο από τους άμεσους αντιπάλους του και πατάει γερά στα πόδια του.

Ο Σκουρτόπουλος, απ’ την άλλη, έχει ήδη αρχίσει να έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις. Αυτό που ο Καλλινικίδης άφησε να εννοηθεί μόνο ως ευχή, ο Σκουρτόπουλος το είπε ευθέως: «θέλω οκτάδα». Με βάση το μπάσκετ που παίζουν οι ομάδες ως τώρα, το Αιγάλεω σαφώς και αξίζει να είναι στην οκτάδα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από «φτωχός συγγενής» στην αρχή της χρονιάς, έχει στρέψει όλα τα βλέμματα πάνω του και όλοι πλέον το κοιτούν με συμπάθεια. Σε αυτό ρόλο έχει παίξει και ο κόσμος της ομάδας, ο οποίος είναι ως τώρα υπόδειγμα κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Όσο για την είδηση; Ένας φόβος υπάρχει στο Αιγάλεω. Όχι… μήπως πέσει ο ουρανός στο κεφάλι τους, αλλά, όπως είπε και ο προπονητής της ομάδας, είναι δύσκολο να κρατήσουν τον Τζάαμπερ, έστω και μέχρι το τέλος της χρονιάς. Ο ίδιος ο Σκουρτόπουλος θεωρεί πιθανό ο παίκτης του να αποχωρήσει εφόσον το Σίτι κάνει τις νίκες που χρειάζεται. Ήδη πολλοί είναι εκείνοι που κοιτούν προς την πλευρά του Τζάαμπερ. Και μιλάω για ομάδες Ευρωλίγκας.

Ας αλλάξουμε ήπειρο και ας περάσουμε τον Ατλαντικό. Δεν μπορώ παρά να κάνω μνεία στον Κόμπι Μπράιαντ που έγινε ο νεαρότερος παίκτης που πέρασε τους 20.000 πόντους στην ιστορία του NBA. Ο Κόμπι έφτασε στους 20.000 σε ηλικία 29 χρονών και 122 ημερών. Μόνο δύο άλλοι παίκτες το έχουν καταφέρει πριν τα 30 τους: Ο Ουίλτ Τσάμπερλεν (29 χρονών και 134 ημερών) και ο Μάικλ Τζόρνταν (29 χρονών και 326 ημερών). Και αν όλα πάνε καλά από θέμα υγείας, όλους τους παραπάνω θεωρώ ότι θα περάσει ο ΛεΜπρον Τζέιμς που, όπως ο Μπράιαντ, μπήκε στο πρωτάθλημα σε ηλικία 18 χρονών και όχι 22.

Όσο για τους Μπουλς, ήταν φανερό ότι έπρεπε να αλλάξει κάτι. Κι αφού το χέρι δεν έμπαινε στην τσέπη και αφού δεν θεώρησαν ότι το να πάρουν τον Κόμπι θα άλλαζε τα πράγματα, αποφάσισαν να απολύσουν τον Σκοτ Σκάιλς. Και ως δια μαγείας, όλα τα προβλήματά τους θα λυθούν και θα αρχίσουν να... σαρώνουν όποιον βρεθεί στο διάβα τους.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

Και τώρα το... κυρίως πιάτο!

Ο Άρης πέρασε εύκολα από τη Λάρισα την Κυριακή, κερδίζοντας την Ολύμπια με 61-81. Οι «κίτρινοι» έπαιξαν καλό μπάσκετ και εκμεταλλεύτηκαν τα προβλήματα της Ολύμπιας στο έπακρο. Δεν τον θέλει τον Μπαρτζώκα φέτος. Η Ολύμπια δεν είναι Ολυμπιακός και οι συνεχείς τραυματισμοί δεν την αφήνουν να σηκώσει κεφάλι. Βεβαίως, με αυτό δεν εννοώ ότι θα κέρδιζε τον Άρη και θα περνούσε στην τετράδα, αλλά ότι θα μπορούσε να είχε κάνει πιο αισθητή την παρουσία της στο πρωτάθλημα.

Γιατί φαίνεται ότι είναι μια σοβαρή ομάδα με καλό προπονητή. Ομάδα δουλεμένη, από την οποία λείπει το βασικό της εργαλείο. Για ομάδες του επιπέδου της Ολύμπιας απώλειες του πρώτου ξένου και βασικού σκόρερ είναι τεράστιες. Αν σε αυτό προσθέσουμε και τα προβλήματα των υπολοίπων ως τώρα, μπορούμε εύκολα να φανταστούμε πόσο… πικρή γεύση αφήνει στον Γιώργο Μπαρτζώκα το δεύτερο μισό του 2007.

Στην Κυψέλη, ο Πανελλήνιος έκανε περίπατο απέναντι στον Πανιώνιο. Κέρδισε με χαρακτηριστική ευκολία, αφού είχε λύση σε κάθε… πρόβλημα που έθετε ο Πανιώνιος. Κάθε φορά που οι «κυανέρυθροι» πλησίαζαν ο Γκράντι με τον Σκλάβο και τον Σιμς είχαν την απάντηση. Και αν οι παίκτες του Πανελληνίου δεν είχαν χαλαρώσει έως παρεξήγησης στο τελευταίο λεπτό, η διαφορά θα έμενε κοντά στους 20 πόντους. Ο Πανιώνιος έπαιξε πολύ κακό μπάσκετ στο παιχνίδι και μπόρεσε να μείνει σχετικά κοντά στο σκορ για 30 λεπτά μόνο και μόνο από την εκπληκτική ευστοχία του στα τρίποντα (7/12 στο πρώτο μέρος).

Φτιάχτηκε, λοιπόν, η τετράδα του Κυπέλλου, η οποία φέτος είναι απολύτως αντιπροσωπευτική της δυναμικότητας των ομάδων της Α1. Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Άρης, Πανελλήνιος. Ούτε ομάδες της Α2, ούτε παραπαίοντες, ούτε περίπατοι στον τελικό, ούτε τίποτα.

Μένει να δούμε πώς θα είναι τα νοκ άουτ παιχνίδια των αρχών του Φλεβάρη. Γιατί φάιναλ φορ δεν υπάρχει. Οι Έλληνες φίλαθλοι είναι πολλοί ανεύθυνοι για να το επισκεφτούν, η ελληνική αστυνομία πολύ λίγη για να το κρατήσει σε σωστά πλαίσια και η ΕΟΚ με τον ΕΣΑΚΕ, απλώς πολύ λίγοι! Τέλος πάντων, και οι νοκ άουτ αναμετρήσεις Ολυμπιακός-Άρης και Πανελλήνιος- Παναθηναϊκός, θα έχουν ενδιαφέρον, κι ας μην έχουν τον πυρετό ενός φάιναλ φορ.

Το γεγονός που ξεχώρισε από την Κυριακή, είναι τα όσα γίνονται στην Κυψέλη. Ο Πανελλήνιος κλείνει τις πόρτες του γηπέδου του σε όσους θέλουν να δουν την ομάδα. Το έχει κάνει πολλές φορές φέτος, το έκανε και με τον Πανιώνιο. Μέσα μπαίνουν μόνο κάτοχοι διαρκείας και προσκλήσεων και όποιος θεώρησε ότι το μπάσκετ στην Κυψέλη ήταν ο καλύτερος τρόπος να περάσει το απόγευμα της Κυριακής, μάλλον θεώρησε λάθος. Η επίσημη δικαιολογία ότι το γήπεδο ήταν γεμάτο είναι… αστεία. Όσοι είδατε τον αγώνα από την τηλεόραση, θα είδατε ότι οι μισές κερκίδες ήταν άδειες. Κι όμως. Υπήρχαν άνθρωποι που έμειναν απ’ έξω. Οικογένειες, παιδιά, νέοι, γυναίκες, κυρίως φίλοι του Πανιωνίου, γνωστοί… χούλιγκαν από τα επεισόδια που κάνουν κάθε Σάββατο στο… κολασμένο Ελληνικό. Η ιστορία της ομάδας του Πανελληνίου αξίζει μεγαλύτερο σεβασμό από τους ανθρώπους που έχουν αναλάβει τώρα την ομάδα. Το μέτρο είναι τουλάχιστον τραγικό κι ελπίζω κάποιος στην ΚΑΕ να το καταλάβει, πριν ο κόσμος γυρίσει τελείως την πλάτη του στην ομάδα. Γιατί το μπάσκετ έχει ανάγκη από κόσμο, δεν έχει ανάγκη από το να γίνει (ξανά) ένα κλειστό κλαμπ για λίγους, όπως ήταν.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

"Αιώνιες" προκρίσεις

Το σίριαλ με τον Σχορτσιανίτη συνεχίστηκε και το Σάββατο με τον παίκτη να εκδίδει απάντηση στα όσα ακούστηκαν και γράφτηκαν την Παρασκευή. Δεν θα ασχοληθώ με τα αίτια του πάχους του, που τα μισά φορτώνει σε άλλους, κάτι με το οποίο διαφωνώ, αλλά θα μιλήσω γι' αυτό που ξεχωρίζει στην απάντησή του.

Ο Σοφοκλής δηλώνει ότι ουδέποτε θέλησε να μείνει ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και ότι κάτι τέτοιο ήταν ψευδές. Όμως, η όλη λογική της διακοπής συμβολαίου (αφέθηκε να εννοηθεί ότι) στηρίχθηκε στο αίτημα του παίκτη να πάει στην Ελβετία και μετά να μείνει ελεύθερος. Αν ο Σχορτσιανίτης λέει την αλήθεια και δεν ζήτησε κάτι τέτοιο, τότε προφανώς… κάτι άλλο τρέχει. Γιατί δεν γίνεται ο Ολυμπιακός να θέλει να πάει ο παίκτης στην Ελβετία, ο παίκτης να λέει «εντάξει» και η ομάδα να απαντάει με διακοπή συμβολαίου.

Δεν έχω περισσότερες πληροφορίες αυτή τη στιγμή, από όσες έχουν όλοι, άρα δεν μπορώ να πω αν ο Ολυμπιακός διέκοψε το συμβόλαιο του παίκτη επειδή ζήτησε να μείνει ελεύθερος ή επειδή δεν δέχτηκε το ανώτατο όριο επιτρεπόμενου βάρους που περιλάμβανε η νέα προσαρμογή. Ούτε μπορεί προς το παρόν να μαθευτεί η πλήρης αλήθεια. Όχι έτσι. Θα συνεχίσουμε να έχουμε δύο πλευρές που η καθεμία θα λέει τα δικά της.

Για να κλείσω το θέμα, το σημαντικό είναι το παιδί να αδυνατίσει για τον εαυτό του, την υγεία του και τη ζωή του. Το μπάσκετ έρχεται σε δεύτερη μοίρα πια. Όταν με το καλό αλλάξει τρόπο ζωής και σταθεροποιηθεί ως χαρακτήρας, νικώντας τα προσωπικά του πάθη, τότε θα μπορεί να αποφασίσει αν θα γίνει καλός και συνεπής επαγγελματίας μπασκετμπολίστας ή αν θα αφήσει το άθλημα. Αυτή τη στιγμή, κάτι τέτοιο είναι δευτερεύον.

- Με τους αγώνες του Κυπέλλου δεν θα ασχοληθώ ιδιαίτερα, καθώς… δεν έγινε κάτι ιδιαίτερο. Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός πέρασαν σχετικά άνετα στην τετράδα και ετοιμάζονται για τον μεταξύ τους τελικό. Μπροστά τους υπάρχει ένα εμπόδιο, το οποίο θα μάθουν την Κυριακή ποιο είναι.

Όσο για την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ, αμφότεροι πάλεψαν όσο μπορούσαν και μπορούν να πουν ότι έφυγαν με το κεφάλι ψηλά. Εντύπωση μου κάνουν μόνο δύο πράγματα στην ΑΕΚ. Πρώτον, η παντελής περιθωριοποίηση του Κώστα Χαρίση. Ο Χαρίσης είναι σέντερ με τεράστια έφεση στην τάπα, ενώ μπορεί να τελειώνει και τις φάσεις κοντά στο καλάθι. Και τέτοιος παίκτης λείπει από την ΑΕΚ. Όπως, λείπει κι ένας πλέι μέικερ μετρημένος και σοβαρός, που θα ξεκουράζει τον Αμερικανό. Θεωρώ ότι ο Γιάννης Σιούτης θα μπορούσε να παίξει άνετα αυτόν τον ρόλο, αλλά μάλλον ούτε αυτόν θα δούμε φέτος.

Το δεύτερο αφορά την θέση του πλέι μέικερ ξανά, αλλά με κέντρο τον ξένο της ομάδας. Ο Έιβερι και ο Ριβέρα θα αποτελέσουν καλό δίδυμο, αν ποτέ πάρει κοινοτικό διαβατήριο ο Ουέσον, όμως ο ένας από τους δύο (όπως θα παίζει τώρα) δεν θεωρώ ότι προσφέρει περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να προσφέρει ο Άρθουρ Λι στην Ένωση. Η διαφορά τους με τον Λι είναι ότι εκείνος θα μπορούσε σε κάθε αγώνα να αποτελεί μόνιμη επιθετική απειλή και να είναι ο πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ, εκείνος που θα απελευθέρωνε και τους υπόλοιπους. Όμως, η ΑΕΚ έκανε το παιδικό λάθος να διώξει πρώτα τον παίκτη που δεν ήθελε ο Κορωνιός και μετά… και τον Κορωνιό. Σε τέτοιες περιπτώσεις φεύγει ο ένας. Και για τον ξένο αποφασίζει ο νέος προπονητής.

Θα κλείσω αναφερόμενος στην απόκτηση του Μάριου Μάταλον από τον Κολοσσό Ρόδου (δανεικός ως το καλοκαίρι). Θέλω να τον δω να παίρνει χρόνο, για να φανεί σε τι σημείο βρίσκεται και πού μπορεί να φτάσει. Μιας και από τη γενιά του (1-2 χρόνια μεγαλύτεροι, 1-2 χρόνια μικρότεροι) είναι ο καλύτερος πλέι μέικερ (μαζί με τον Βεργίνη).

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

Αδύναμος και ανήμπορος

Η επικαιρότητα μας αναγκάζει να αλλάξουμε… μενού για σήμερα και να βάλουμε στο αρχείο ό,τι είχαμε σχεδιάσει να γράψουμε. Ο Σχορτσιανίτης πέρασε από εξετάσεις και βρέθηκε ότι είναι πιο χοντρός και από τον… αδερφό του Φόρεστ. Πάνω από 190 κιλά είναι ο Σόφο, ο οποίος είχε διωχθεί από τον Γκέρσον όταν είχε περάσει τα 180. Άρα, αυτούς τους 5 μήνες που προσπαθεί να αδυνατίσει κατάφερε να… πάρει 15 κιλά (μιας και τον Ιούνη ήταν γύρω στα 175).

Πλέον, το θέμα τίθεται σε άλλη βάση από την περσινή. Πριν προχωρήσουμε, όμως, με τα νέα δεδομένα, ας τα παρουσιάσω, σε περίπτωση που κάποιος δεν τα έμαθε. Ο Σχορτσιανίτης ψιθυριζόταν ότι είναι ακόμα πιο βαρύς από τον Οκτώβρη, εδώ και 10-15 ημέρες. Ο επίσημος Ολυμπιακός δεν μιλούσε, αλλά όσοι τον είχαν δει, αυτά έλεγαν. Η ώρα των εξετάσεων έφτασε και δεν ήταν δύσκολο να φανεί ότι ο Big Sofo είχε γίνει… Bigger Sofo. Με περισσότερα από 190 κιλά στο κορμί του, δεν είναι δυνατόν να παίξει μπάσκετ. Ούτε πινγκ-πονγκ δεν μπορεί να παίξει. Η πρώτη προθεσμία επιστροφής (Σεπτέμβρη στην προετοιμασία) πέρασε, η δεύτερη επίσης (τέλος Οκτώβρη) και η τρίτη ήταν άλλη μια καταστροφή.

Τον Οκτώβρη ο Σοφοκλής υποσχόταν στον κόσμο του Ολυμπιακού ότι θα επιστρέψει σύντομα στην καλύτερη κατάστασή του. Πια, το θέμα δεν αφορά τον Ολυμπιακό. Δεν κάνει κακό στον Ολυμπιακό ο Σχορτσιανίτης με το να μην αδυνατίζει. Μόνο στον εαυτό του κάνει. Ο Ολυμπιακός βρήκε παίκτες για να τον αντικαταστήσει, η εθνική Ελλάδος το ίδιο και ο μόνος που χάνει σε αυτή την εξίσωση είναι ο Σοφοκλής, γιατί και το ελληνικό μπάσκετ θα τον ξεχάσει.

Ο Ολυμπιακός βλέποντας ότι ο Σχορτσιανίτης, αντί να αδυνατίζει, παχαίνει, του πρότεινε να πάει στην Ελβετία σε ειδικό κέντρο αδυνατίσματος, ώστε να ξεπεράσει το (προφανές πλέον) πρόβλημά του. Και κάπου εκεί ξεκίνησε η παράνοια.

Όσοι έχετε διαβάσει τα παλιότερα άρθρα μας, θα θυμάστε ότι μέχρι τον Οκτώβρη ήμουν με τον παίκτη, γιατί γενικά πρεσβεύω ότι οι παίκτες είναι το κέντρο του μπάσκετ και όλα πρέπει να περιστρέφονται γύρω τους, ενώ θεωρούσα τις περσινές ενέργειες του Γκέρσον τραβηγμένες και ανώριμες. Όμως, πια δεν τίθεται τέτοιο θέμα.

Ο Σχορτσιανίτης κάνει κακό στον εαυτό του, ουσιαστικά αυτή τη στιγμή νοσεί. Και ψυχολογικά και πνευματικά και σωματικά (όσοι είχαν κάποτε αρκετά παραπανίσια κιλά καταλαβαίνουν τι εννοώ, πόσο μάλλον όταν αυτά είναι… 60 παραπάνω). Δεν έχει τη διάθεση, τη δύναμη να αδυνατίσει και φαίνεται να έχει παραιτηθεί από την καριέρα του.

Στην πρόταση του Ολυμπιακού για την Ελβετία, ο Σοφοκλής διαφώνησε και αντιπρότεινε να πάει, αλλά όταν επιστρέψει να είναι ελεύθερος! Προφανώς, κάτι τέτοιο είναι φαιδρό και μόνο ως σκέψη. Δεν γίνεται να πληρώσει ο Ολυμπιακός για το αδυνάτισμα και μετά να τον στείλει στον Παναθηναϊκό ή τη Ρεάλ, ή όπου αλλού. Κι ένα παιδί το καταλαβαίνει αυτό. Ο παίκτης ανήκει στον Ολυμπιακό με τον οποίο έχει υπογράψει.

Και είναι απολύτως δικαιολογημένη η αντίδραση του Αγγελόπουλου να διακόψει το συμβόλαιο στον Σχορτσιανίτη. Γιατί άλλο παίκτης με ιδιαιτερότητες που θέλει ειδική μεταχείριση και άλλο κακός και ανεύθυνος επαγγελματίας.

Ζητώντας την ελευθερία του ο Σχορτσιανίτης, έδειξε ότι θεωρεί πως του φταίει ο Ολυμπιακός ή κάποιος από τον Ολυμπιακό για ό,τι του συμβαίνει. Οι σχέσεις του με τον Γκέρσον είναι γνωστές, αλλά δεν τον… μπουκώνει ο Γκέρσον για να παχαίνει. Επίσης, ο Ισραηλινός κατά 90% θα φύγει το καλοκαίρι. Άρα, η αιτία του κακού είναι ο Ολυμπιακός, μιας και ο Σόφο θέλει να αδυνατίσει, αλλά όχι για να παίξει στο λιμάνι.

Ίσως η διακοπή συμβολαίου τον συνεφέρει και θυμηθεί ότι είναι επαγγελματίας παίκτης μπάσκετ με υποχρεώσεις απέναντι στην ομάδα του. Ίσως του σώσει και τη ζωή πεισμώνοντάς τον, γιατί 190 κιλά είναι επικίνδυνα και για την υγεία του. Ίσως πάλι όχι.

Δεν θα αναφέρω το πόσο απογοητευμένοι ακούω ότι αισθάνονται οι φίλοι του Ολυμπιακού, οι φίλοι του μπάσκετ και της εθνικής, όλοι οι Έλληνες, γιατί επιμένω ότι πια ο Σοφοκλής είναι ασθενής. Κινδυνεύει η υγεία του και η ζωή του, αφού δεν δείχνει ότι μπορεί να βγει από τον ολισθηρό δρόμο στον οποίο κύλησε. Μοιάζει αδύναμος και χωρίς θέληση. Καλώς έκανε ο Ολυμπιακός και τιμώρησε τον αθλητή Σχορτσιανίτη που ήταν ασυνεπής και αντιεπαγγελματίας, αλλά όλοι εμείς πρέπει να νιώθουμε συμπόνια για τον άνθρωπο Σχορτσιανίτη, που έχει χάσει τον έλεγχο από τα χέρια του και, όντας θύμα των επιλογών του, τρέχει προς την καταστροφή με τα φρένα σπασμένα.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

Στη σκιά του "Ζο"...

Ο Άρης έδειξε πόσο καλά μπορεί να παίξει αν και οι δύο Αμερικανοί του βρεθούν σε εξαιρετική ημέρα. Ο Ράιτ σκόραρε από παντού και ο Τέρι φαινόταν λες κι έπαιζε… μπαμπάς με τα παιδιά του, για να «σκορπίσουν» τη Λε Μαν, στην καλύτερη επιθετικά βραδιά του «αυτοκράτορα» στην Ευρώπη. Ο Μάσεϊ τραυματίστηκε σχετικά νωρίς, αν και όσο έπαιξε έδειχνε ότι πιο πολύ είναι παρατηρητής του αγώνα.

Βέβαια, αυτή η νίκη δεν σημαίνει τίποτα. Η Λε Μαν έχει ρεκόρ 0-9 και όποιος χάσει από αυτή, ουσιαστικά είναι το κορόιδο της υπόθεσης, αφού θα έχει χάσει έναν βαθμό που κανείς άλλος δεν το έκανε στον όμιλο. Υποψήφια... κορόιδα είναι ακόμη οι Λιέτουβος, Εφές, Μάλαγα, Τσιμπόνα και Αρμάνι. Τον Αρη τον ενδιαφέρουν μόνο οι δύο τελευταίες και βασικά η Τσιμπόνα. Οι «κίτρινοι» μετά τη διακοπή ταξιδεύουν στην Κροατία, όπου θα δώσουν τον πιο σημαντικό αγώνα της πρώτης φάσης. Με νίκη, ο Αρης περνάει στην επόμενη φάση, αφού στη συνέχεια η Τσιμπόνα θα θέλει 4 νίκες σε 4 αγώνες για να βρεθεί από πάνω του και ο Άρης ταυτόχρονα να έχει 0/4. Αν όμως οι «κίτρινοι» χάσουν στην Κροατία εκτός από τον αγώνα και τη διαφορά του πρώτου ματς, τότε θα… τρέχουν. Οι Κροάτες θα βρεθούν μόλις 1 νίκη πίσω και η συνέχεια δεν θα είναι καθόλου εύκολη καθώς η Τσιμπόνα θα έχει Αρμάνι, Λε Μαν εντός και Μακάμπι, Λιέτουβος εκτός, ενώ ο Άρης θα έχει Λιέτουβος, Μακάμπι εντός και Αρμάνι, Εφές εκτός έδρας. Και μετά το σενάριο 1/4 του Άρη και 2/4 της Τσιμπόνα είναι πολύ πιθανό. Σενάριο που σε αυτή την περίπτωση αποκλείει την ελληνική ομάδα. Άρα, οι 4 πόντοι που κέρδισε ο Άρης στη Θεσσαλονίκη, πρέπει πάση θυσία να προστατευτούν (να γιατί το καλάθι της Τσιμπόνα που μετέτρεψε το 77-70 σε 77-73 στη λήξη ήταν τόσο σημαντικό).

Στην Ιταλία, η Ρεάλ ευτυχώς για τον Παναθηναϊκό τον μιμήθηκε. Με τον Πλάθα να κάνει άλλο ένα σεμιναριακού επιπέδου ηλίθιο κοουτσάρισμα, η «βασίλισσα» έχασε 69-64 και μαζί με το ματς τις περισσότερες πιθανότητες πρωτιάς στον όμιλο. Πλέον πρέπει να πάει… τρένο (Παναθηναϊκό μέσα, Μπαρτσελόνα μέσα, Παρτιζάν έξω) και ταυτόχρονα, να πάρει τη διαφορά από Παναθηναϊκό και Μπαρτσελόνα και η Μπαρτσελόνα να κερδίσει τον Παναθηναϊκό, χωρίς να του πάρει τη διαφορά! Βράσε ρύζι.

Όσο για την Μπάρτσα, δείχνει να βρίσκει ρυθμό και μένει στο πόδι των «πρασίνων», τουλάχιστον μέχρι τις 10 Γενάρη που παίζει με τον πρωταθλητή Ευρώπης. Όμως, η Μπαρτσελόνα θέλει νίκη με 11 πόντους για να βγει πρώτη στον όμιλο και ταυτόχρονα να μην χάσει άλλο ματς (Ρεάλ έξω) ή να χάσει και ο Παναθηναϊκός ισάριθμα. Από αυτά φαίνεται ότι οι «πράσινοι» κρατούν στα χέρια τους την 1^η θέση του ομίλου, την οποία μπορεί να χάσουν μόνο αν δεν σταθούν στο ύψος των περιστάσεων στις επισκέψεις τους στην Ισπανία.

Για να γυρίσω λίγο στη Ρεάλ, ο Πλάθα έχει βαλθεί να μας τρελάνει όλους. Σε έναν αγώνα που έχασε, κυρίως, από τον αντίπαλο σέντερ, ο Παπαδόπουλος έπαιξε 11:11. Και καθόλου στα τελευταία 15 λεπτά του ματς. Ο Έραζεμ Λόρμπεκ είχε 17 πόντους και 8 ριμπάουντ με 1 μόλις χαμένο σουτ. Οι ψηλοί της Ρεάλ, όχι μόνο δεν μπόρεσαν να τον περιορίσου, αλλά ούτε να τον φθείρουν κιόλας, καθώς τελείωσε το ματς με 1 μόνο φάουλ. Και σε αυτόν τον αγώνα, ο Λάζος δεν χρειαζόταν στον Πλάθα. Μάλλον, άλλαξε το μπάσκετ και δεν το καταλάβαμε. Και μπορεί προς το παρόν να έχει ασυλία ο Ισπανός μιας και πήρε το πρωτάθλημα και το ULEB Cup πέρσι, αλλά με το φάιναλ φορ στη Μαδρίτη και τις απαιτήσεις όλης της Ευρώπης πάνω σου, δεν μπορείς να αγνοείς τη μεγαλύτερη επένδυση του συλλόγου από την εποχή του Αρβίντας Σαμπόνις. Τα 2,2 εκατομμύρια ευρώ είναι πάρα πολλά λεφτά για να κάθονται στον πάγκο όλη τη χρονιά, χωρίς να αρχίσουν τριξίματα. Και ο Λάζος αξίζει να παίζει.

Θα τελειώσω με μια μικρή αναφορά στον Αλόνζο Μόουρνινγκ, ο οποίος πιθανότατα είπε «αντίο» στα γήπεδα με έναν τελείως αντιηρωικό τρόπο και συνάμα πιο ηρωικό από τον ηρωικότερο. Ο «Ζο» ήταν από τους παίκτες που αγαπήσαμε για το πείσμα του, το πάθος του, τη δύναμή του, το ταλέντο του, ένας παίκτης που μας συγκίνησε με την περιπέτεια της υγείας του, ένας παίκτης που σεβαστήκαμε γιατί είναι αγωνιστής και σκληρός όσο κανείς άλλος και ένας παίκτης που στενοχωρηθήκαμε που φεύγει έτσι. Ένας μεγάλος αποχώρησε, αλλά έφυγε όρθιος και χωρίς να χάσει ούτε ίχνος από τη σκληρή νοοτροπία του μέχρι το τέλος. Ο «πιο σκληρός του Μαϊάμι» μάλλον δεν θα ξαναπατήσει το παρκέ αν κι εύχομαι να τον ξαναδούμε έστω και για λίγα ματς στο τέλος της χρονιάς. Respect…

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

Άλλη μια μέρα στη δουλειά!

Οι δύο ομάδες μας έκαναν αυτό που ξέρουν καλύτερα την Τετάρτη. Η μία έπαιξε άμυνα (απέναντι σε μία, είναι η αλήθεια, κακή επιθετικά αντίπαλο) και η άλλη επίθεση.

Απέναντι σε μία Μπαμπέργκ που βάζει με δυσκολία 65,3 πόντους, ο Παναθηναϊκός δεν υπήρχε περίπτωση να σκοράρει πάνω από 60 και να χάσει. Έβαλε 72, χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο την (μακράν χειρότερη στη διοργάνωση) επίθεση της Μπαμπέργκ και κέρδισε άνετα, όντας σε όλο σχεδόν το ματς 8-12 πόντους μπροστά. Δεν ήταν ιδιαίτερα ελκυστικοί οι «πράσινοι» είναι αλήθεια. Αλλά θα τους δικαιολογήσω, γιατί οι Γερμανοί είναι κλασική ομάδα του Μπάουερμαν. Σπάνε κόκαλα στην άμυνα και κανείς δεν περνάει ευχάριστο βράδυ απέναντί τους. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από την 9^η αγωνιστική η Μπαμπέργκ είχε την 6^η καλύτερη άμυνα στην Ευρωλίγκα, δεχόμενη μόλις 71,9 πόντους ανά ματς. Όσους δηλαδή ακριβώς της έβαλε και ο Παναθηναϊκός. «Επαγγελματική» εμφάνιση από τους πρωταθλητές Ευρώπης, με τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους να ξεχωρίζει και πάλι.

Ο Ολυμπιακός βρήκε απέναντί του την Ολίμπια και την έβαλε να πληρώσει για τα σπασμένα του πρώτου γύρου. Όταν μια ομάδα βάζει 113 πόντους δεν χάνει και όταν μια ομάδα έχει το ταλέντο του Ολυμπιακού, μπορεί να βάλει 113 πόντους… πολύ συχνά. Η μακράν καλύτερη επίθεση της Ευρωλίγκας δείχνει ότι συνηθίζει σταδιακά και προσαρμόζεται, ώστε να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερα από τα όπλα της. Ο Γκέρσον επιτέλους χρησιμοποίησε τον Τσακαλίδη και ο Τζέικ έκανε αυτό που μπορεί καλύτερα: κυριάρχησε στις δύο ρακέτες. Θεωρώ ότι ο Τσακαλίδης είναι από τους λίγους ψηλούς που δεν αντιμετωπίζονται στην Ευρώπη και απέναντι στην Ολίμπια έδειξε γιατί. Δεν είναι πλέον δικαιολογία το ευέλικτο σχήμα του αντιπάλου, καθώς πιο ευέλικτο τεσσάρι από τον Μίλιτς δύσκολα βρίσκεις. Μακάρι να δοθούν ευκαιρίες στον Τσακαλίδη και να δείξει πόσο μπορεί να βοηθήσει… την εθνική Ελλάδας.

Αν πρέπει να πω κάτι ακόμα για τον Ολυμπιακό, αυτό είναι ότι δείχνει να έχει εκλάμψεις στην άμυνα (το 17-2 σε 5 λεπτά στο ματς), ότι ο Βασιλειάδης παίρνει μακράν ως τώρα το βραβείο του καλύτερου 6^ου παίκτη από τις ελληνικές ομάδες μιας και όποτε μπαίνει μέσα είναι πάντα «ζεστός» και ότι ο Πρίντεζης έχει «λιώσει» 1,5 χρόνο τώρα στο γήπεδο και στο γυμναστήριο και αυτό είναι εμφανές στην τεράστια βελτίωσή του. Μόνο καλύτερος μπορεί να γίνει ο Ολυμπιακός στη συνέχεια με τις προσθήκες των Γκριρ, Σεϊμπούτις και του Σχορτσιανίτη (αν…).

Η ΤΣΣΚΑ έκανε αυτό που περίμενα στην Ιταλία. Πήγε, είδε και νίκησε. Χρειάστηκε τον τεράστιο Σισκάουσκας να παίρνει την κατάσταση πάνω του και τους δύο ψηλούς της (Άντερσεν, Γκόρι) να παίζουν για 20 λεπτά αντάξια του ονόματός τους. Και πήρε την πρώτη θέση στον όμιλο.

Το καλύτερο ματς της ημέρας έγινε στο Βελιγράδι, όπως ήταν αναμενόμενο, αφού δύο ομάδες έπαιζαν την πρόκριση. Παρτιζάν εναντίον Ροάν και Πέκοβιτς εναντίον Σάλιερς. Γράψατε «άσος» και στα δύο. Παρά το 14-30 της Ροάν στο πρώτο δεκάλεπτο, η Παρτιζάν βρήκε το σθένος να «γυρίσει» το ματς και με τον Νικόλα Πέκοβιτς να έχει 26 πόντους, 16 ριμπάουντ και 4 τάπες, ουσιαστικά πήρε την πρόκριση, την οποία πια μπορεί να χάσει μόνο από τη Ρόμα, μιας και η Ροάν μπορεί να είναι 1 νίκη πίσω, αλλά υστερεί και στην ισοβαθμία.

Θέλω να αναφερθώ λίγο και στους πρώτους μήνες του Λάζαρου Παπαδόπουλου στη Ρεάλ. Έτυχε τις τελευταίες 3 εβδομάδες να δω σχεδόν όλα τα ματς της Ρεάλ σε Ευρωλίγκα και ACB. Και έχω να πω ότι πρέπει επειγόντως κάποιος να δώσει στον Πλάθα ένα DVD με αγώνες του Λάζου. Ο Παπαδόπουλος κάνει αίτηση πριν το ματς, ξανακάνει στο ημίχρονο, ώστε συνολικά να πάρει την μπάλα 2 φορές ανά αγώνα στην επίθεση. Έτσι έχασε από τον Παναθηναϊκό η Ρεάλ (ήταν μπροστά με 71-77 και έβγαλε Παπαδόπουλο, Ρέγιες για να τελειώσει το ματς με… Ερβέλ, Μούμπρου), έτσι πήγε να χάσει από την Μπανταλόνα, έτσι της γύρισε το παιχνίδι η Φενέρ. Όταν έχεις έναν παίκτη όπως ο Λάζος στην ομάδα, είναι κρίμα να τον χρησιμοποιείς μόνο για να κάνει σκριν και να μαζεύει ριμπάουντ. Αυτά τα κάνει και ο Βαν Ντεν Σπίγκελ (όχι πάντα επιτυχημένα), αλλά και η άλλη μεγάλη… Βελγική ελπίδα (Ερβέλ).

Για τους Έλληνες διεθνείς θα τα ξαναπούμε σύντομα (μάλλον Παρασκευή).

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

Έστω για δύο ώρες...

Έστω για δύο ώρες το όνειρο γεννήθηκε ξανά. Αν νιώσατε κάτι ξεχωριστό την Τρίτη είναι γιατί Εκείνος μπήκε ξανά σε γήπεδο μπάσκετ, φορώντας μπασκετικά παπούτσια και σορτσάκι. Η Αυτού Αέρινη Μεγαλειότητα (His Aerial Majesty) μας έκανε πάλι να ονειρευόμαστε. Έστω και για δύο ώρες. «Χριστούγεννα είναι εξάλλου», όπως είπε ο Σαμ Βίνσεντ.

Ο Μάικλ Τζόρνταν συμμετείχε την Τρίτη σε προπόνηση των Σάρλοτ Μπόμπκατς για έναν και μόνο λόγο: να διδάξει τους παίκτες της ομάδας του, που του φάνηκε στα παιχνίδια που είδε ότι, ενώ έχουν πάθος και θέληση, κάνουν μικρά λάθη που τους κοστίζουν πολύ. Και ήταν ακόμα… ο Τζόρνταν, με τα σουτ να μπαίνουν… ασάλιωτα και το μπάσκετ να του ανήκει. Δεν το λέω εγώ. Ο προπονητής των Μπόμπκατς το είπε. «Θα τον έβαζα τριάρι. Θα ήταν ένα πάρα πολύ έξυπνο τριάρι. Η παρουσία του στο γήπεδο ηλεκτρίζει την ατμόσφαιρα. Αν έπαιζε ακόμη και 8 με 10 λεπτά ανά αγώνα, θα μπορούσε να κάνει τους πάντες χαρούμενους, να αλλάξει τη ροή της ομάδας. Δεν νομίζω ότι υπάρχει περίπτωση να τον πείσω να το κάνει, αλλά είναι Χριστούγεννα. Μπορώ να ονειρεύομαι», είπε ο Σαμ Βίνσεντ.

Ο Μάικλ, όμως, δεν φάνηκε να πείθεται: «Μπορεί να το σχεδιάζει και να το ονειρεύεται όσο θέλει. Δεν με αντέχει η τσέπη τους για να με υπογράψουν». Προφανές το χιούμορ από τον Τζόρνταν, γιατί αν ήταν οικονομικό το θέμα, θα… τσοντάραμε κι εμείς για να τον δούμε ξανά στα γήπεδα.

Θυμάμαι την τελευταία φορά που επέστρεψε με τη φανέλα των Ουίζαρντς. Υπήρχαν δημοσιογράφοι στην Ελλάδα που σχολίασαν αρνητικά το γεγονός, λέγοντας ότι ο Μάικλ ξεφτιλίστηκε για λίγα εκατομμύρια δολάρια παραπάνω. Βέβαια, το συμβόλαιό του ήταν μικρό και δόθηκε ολόκληρο σε φιλανθρωπίες, οι διαφημιστικές συμφωνίες «έτρεχαν» ούτως ή άλλως, ενώ τα στατιστικά του ήταν ανάλογα (και καλύτερα σε ασίστ, ριμπάουντ και κλεψίματα) με εκείνα πριν από την αποχώρησή του το 1998. Έπρεπε εδώ να σχολιάσουμε, να μην απολαύσουμε τη στιγμή, τις χρονιές που είχαμε ξανά την ευκαιρία να δούμε τον καλύτερο παίκτη όλων των εποχών να πατάει στο παρκέ. Αν για κάτι θα μπορεί να καυχιέται η γενιά μας στις επόμενες, μπασκετικά, είναι ότι εμείς είδαμε 3-4 παίκτες που ήταν μοναδικοί. Τον Μπερντ, τον Τζόνσον, τον Ολάζουον και πάνω απ’ όλους τον Τζόρνταν. Άρα, μη με κρίνετε αν έγινα κάπως πιο ρομαντικός απ’ όσο πρέπει λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Εξάλλου, δεν κάνει κακό ούτε να αναπολείς, ούτε να ονειρεύεσαι. Κι εμείς δεν θα πούμε όχι στην Επιστροφή ούτε αν ο Μάικλ φτάσει 80 χρονών. Ας τα λέει αυτά ο Συρίγος που έχει χορτάσει μπάσκετ.

- Να μας προσγειώσω στην πραγματικότητα τώρα. Η Ολύμπια πήγε στη Ρωσία και έκανε κάτι που μόνο μεγάλες ομάδες κάνουν. Κέρδισε τη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης με έναν Αμερικανό και με εξωπραγματική απόδοση στα τελευταία 6 λεπτά του ματς. Σε έναν αγώνα που ήταν συνεχώς πίσω στο σκορ, σε έναν αγώνα που έχανε με 65-52 στο 33:17, σε έναν αγώνα που απέναντί της είχε μία από τις ομάδες που έχουν τα καλύτερα ρόστερ στο FIBA Eurocup, κατάφερε κι έκανε επίδειξη δύναμης. Στην Σπαρτάκ αγωνίζονται ο Ραφαέλ Αρούτζο των Γιούτα Τζαζ και ο Νταμίρ Μάρκοτα για όσους δεν έχουν ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διοργάνωση. Η Ολύμπια μετά το 65-52 έκανε σερί 1-23 στα τελευταία 6:43 για να κερδίσει με 66-75 τον αγώνα. Μπράβο στην ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, που συνεχώς αποδεικνύει πόσο καλός προπονητής είναι.

- Η προσπάθεια του Age of Basketball είναι να μιλήσει με όσους νικητές των κατηγοριών για την ανάδειξη του καλύτερου της χρονιάς γίνεται. Νομίζω ότι αυτή η πρωτοποριακή για blog κίνηση, είναι ένας ακόμη λόγος για να συνεχίσετε να ψηφίζετε.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

"Πρωτάρηδες" μόνο... στο όνομα!

Μερικοί από τους παίκτες που έχουν ξεχωρίσει στη φετινή Ευρωλίγκα, αγωνίζονται για πρώτη φορά στη διοργάνωση. Οι εμφανίσεις, ειδικά ορισμένων εξ αυτών, μοιάζουν να βάζουν τέλος στο κλασικό μετεγγραφικό επιχείρημα: «θέλουμε παίκτη με εμπειρία από τη διοργάνωση»! Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί οι σούπερ-ρούκι:

Πρώτος και καλύτερος ο Μαρκ Σάλιερς της Ροάν, ο πρώτος σκόρερ της Ευρωλίγκας με 22.8 πόντους. Ο 28χρονος Αμερικανός, παρότι πρωτάρης στη διοργάνωση σουτάρει πολλά και… βάζει πολλά (45/79 δίποντα, 20/50 τρίποντα, ενώ εναντίον της Φενέρ το κοντέρ του σταμάτησε στους 40 πόντους). Πάντως, δε σκοράρει μόνο, αλλά γενικώς γράφει καλές εμφανίσεις με το πολύ υψηλό 24.5 μέσο όρο στο σύστημα αξιολόγησης ranking (2^ος στην Ευρωλίγκα). Πολύ καλές εντυπώσεις στη γαλλική ομάδα αφήνει και ο συμπατριώτης του Σάλιερς, ο σουτέρ Μπράιον Ρας, με 18.5 πόντους, 3.5 ασίστ και 1.9 κλεψίματα μέσο όρο.

Εξίσου εντυπωσιακός και ο Μαρκ Τζάκσον του Ολυμπιακού. Ο βετεράνος του NBA είναι 4^ος στο ranking (21.4), 8^ος σκόρερ (17.6), 15^ος στα ριμπάουντ (6.1) ενώ είναι και 2^ος στις εύστοχες βολές (έχει βάλει 41 με ποσοστό 89%) και 11^ος στα εύστοχα δίποντα (38). Πιο σημαντικό στοιχείο στο παιχνίδι του οι πολύ καλές επιθετικές του κινήσεις.

Τα… δίδυμα Αμερικανάκια της Βίρτους, ο Ντελόντε Χόλαντ και ο Ντι Σπένσερ προσφέρουν μαζί στην ομάδα τους 38 πόντους, 9 ριμπάουντ, 3 κλεψίματα και… μπόλικη τρέλα στο παιχνίδι της (13 σουτ ανά αγώνα παίρνει ο Σπένσερ, 15 ο Χόλαντ).

Στη Λιέτουβος, ο, μάλλον άγνωστος στους περισσότερους, 28χρονος Λιθουανός Μαριγιόνας Πετραβίτσιους με εμπειρία μόνο από το ULEB cup μέχρι πέρυσι, φέτος παίζει σαν βετεράνος της Ευρωλίγκας και με 15.4 πόντους και 6.1 ριμπάουντ κατατάσσεται 9^ος στο ranking.

Στη ΛεΜάν, ο Σαμ Κλάνσι (27 χρονών, Αμερικάνος) οδηγεί την ομάδα σε πόντους (14.1) και ριμπάουντ (6.8), ενώ ο Χόλις Πράις είναι πρώτος σκόρερ της Λιέτουβος με 17.4 πόντους μέσο όρο.

Η λίστα των παικτών που παίζουν πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα φέτος και εντυπωσιάζουν δε σταματάει εδώ, υπάρχουν και άλλοι μπασκετμπολίστες, που απλώς βρίσκονται λίγο χαμηλότερα στο σύστημα αξιολόγησης της διοργάνωσης. Τέτοιοι είναι, για παράδειγμα, ο (εγνωσμένης αξίας φυσικά αλλά πρωτάρης στην Ευρωλίγκα) Κσιστόφ Λαβρίνοβιτς, ο «δικός μας» Αντρέ Χάτσον που εμείς, που τον βλέπαμε στην Ελλάδα, ξέραμε εδώ και καιρό ότι είναι παίκτης επιπέδου Ευρωλίγκας και ο Κιντέλ Γουντς του Ολυμπιακού με τα εντυπωσιακά προσόντα.

Τέλος, αξίζει εδώ να αναφέρουμε και τον Ντανίλο Γκαλινάρι, μεγάλη ελπίδα του ιταλικού μπάσκετ που σε ηλικία 19 χρονών εντυπωσιάζει φέτος (16.5 πόντοι, 4.5 ριμπάουντ, 1.7 ασίστ, 1.8 κλεψίματα), αλλά δεν είναι ακριβώς ρούκι, αφού είχε παίξει και 2 λεπτά σε έναν αγώνα της Ευρωλίγκας του 2005-06!

Κάτι τέτοιους παίκτες βλέπει ο κόσμος και… εξανίσταται όταν ακούει από τον προπονητή της ομάδας του να ζητάει αθλητή με εμπειρία από τη διοργάνωση!

"Good night, and good luck"

by BEN

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

Επιτέλους... γύρισε!

Δεν θα ασχοληθώ ιδιαίτερα με τα δύο παιχνίδια της Κυριακής. Πριν περάσω στο… κυρίως πιάτο, θα πω δυο κουβέντες πάντως.

- Ο Παναθηναϊκός πέρασε από την Πάτρα, όπως ήταν λογικό, αναμενόμενο και σίγουρο, με την Ολυμπιάδα να μην προβάλει αντίσταση ούτε για ένα δεκάλεπτο. Τους έφαγαν οι δηλώσεις τους παίκτες του Γιάννη Χριστόπουλου. Δεν έχω κάτι με την ομάδα της Πάτρας, αλλά όταν είσαι προτελευταίος στον βαθμολογικό πίνακα και παίζεις με τον πρώτο και αήττητο, οφείλεις να δείχνεις σεβασμό και… λεκτική εγκράτεια.

Ή αν δεν δείχνεις (και έχεις το καλώς εννοούμενο μπασκετικό θράσος), οφείλεις να υποστηρίζεις τα λόγια σου. Δεν αναφέρομαι στη διοίκηση της ΚΑΕ, η οποία έπραξε λογικότατα με την ανακοίνωση… πρόσκλησης για να δει ο κόσμος τους πρωταθλητές Ευρώπης, αλλά στους παίκτες. Αν θεωρητικά ερχόταν στην Ελλάδα ένας εξωγήινος το Σάββατο, που δεν ήξερε από ιστορία, μπάσκετ, περσινές περιόδους και βαθμολογίες και του έδινες το χαρτί με τις δηλώσεις εκατέρωθεν, θα νόμιζε ότι παίζουν δύο ισόβαθμοί, με τον γηπεδούχο να είναι ελαφρώς το φαβορί. Και «θα πρέπει να παλέψει πολύ ο Παναθηναϊκός για να κερδίσει εδώ μέσα», και «έχουμε ρολάρει», και «μάθαμε με τον Ολυμπιακό», και «βρίσκουμε ρυθμό σιγά σιγά», και «έχουμε απουσίες αλλά θα παλέψουμε για τη νίκη», και, και, και…

Τελικά, η Ολυμπιάδα δεν έφαγε… ούτε 200 πόντους στα δύο παιχνίδια με τους «αιωνίους». Μόλις στους 199 σταμάτησε, ενώ έχασε με συνολική διαφορά 75 πόντων! Αυτό θα πει… πάλη.

- Όσο για τον Άρη, πέτυχε απέναντί του την ομάδα με μακράν τις χειρότερες επιλογές ως τώρα. Μπορεί μία κίνηση να σε κάνει τόσο χειρότερο; Ο Πανελλήνιος έδιωξε τον Καλαφατάκη επειδή είχε 1 ήττα εκτός προγράμματος (εκτός αν θεωρούν ότι εκτός προγράμματος ήττες ήταν κι εκείνες από Ντιναμό και Κλιμάμιο) και από τότε… έχει παραδώσει πνεύμα. Μέχρι να αποφασίσουν να φέρουν τον νέο προπονητή, μέχρι εκείνος να δει την ομάδα, να την προπονήσει, να τη δέσει όπως θέλει και να ρολάρει, πάει το πουλάκι. Ως τότε, είναι σάκος του μποξ και έχασαν με 22 πόντους στο Αλεξάνδρειο. Τι σημαίνει αυτό εν ολίγοις; Ότι αν ισοβαθμήσουν με τον Άρη στο τέλος της χρονιάς, θα είναι από κάτω. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να πάρουν τον «αυτοκράτορα» με 23 πόντους στην Κυψέλη. Μπράβο τους…

- Αλλάζουμε θέμα, κλίμα, ήπειρο… Ασχολίαστο: Ο Γκίλμπερτ Αρίνας (αναφερόμενος στη νοημοσύνη του Βαρεζάο) έγραψε στο blog του: «Ο Βαρεζάο επέστρεψε στους Καβαλίερς. Δεν το καταλαβαίνω. Ζήτησε 60 εκατομμύρια για 6 χρόνια και τελικά πήρε 3 χρόνια και 17 εκατομμύρια. Θα μπορούσες να πάρεις αυτό το συμβόλαιο και το καλοκαίρι! Κατάφερες να χάσεις 20 αγώνες από τη χρονιά και να πληρωθείς όσα θα πληρωνόσουν αν υπέγραφες από το καλοκαίρι. Μια τέτοια συμφωνία θα την είχες πάρει από τους Καβαλίερς και το καλοκαίρι, χωρίς να χάσεις μέρος της χρονιάς. Μέχρι να αρχίσεις να παίζεις ξανά και να είσαι σε φόρμα, θα έχω επιστρέψει στα γήπεδα! Είναι πολύ κρίμα». Ο Αρίνας είναι περίπου για 3 μήνες έξω θυμίζω.

Τελικά δεν μπορώ, θα σχολιάσω. Θα διαφωνήσω με τον… Ζιλβέρτο. Ο Βαρεζάο μπορεί να επέστρεψε αργά, αλλά μας έκανε να περιμένουμε ακόμη περισσότερο τον ερχομό του: Την ημέρα που θα δούμε το απαράδεκτο μαλλί του, τις ηλίθιες γκριμάτσες του, τις προσποιητές βουτιές του και τα άμπαλα σουτ του ξανά. Περιμέναμε τόσο… Τι κι αν η Βοστόνη έχει φτάσει στο 20-2; Εμείς δεν βλέπαμε τίποτα. Μέχρι να γυρίσει εκείνος. Εξάλλου, αν είχε υπογράψει από το καλοκαίρι, σκέφτεστε τι θα είχαμε χάσει; Ξέρετε πόσοι Ολυμπιακοί με πήραν αλαφιασμένοι τηλέφωνο, όταν άκουσαν ότι οι «ερυθρόλευκοι» ενδιαφέρονται για τον Βραζιλιάνο σαλτιμπάγκο; Αυτά δεν χάνονται. Αξία ανεκτίμητη…

Όσο για τα 17 εκατομμύρια που λέει ο Αρίνας, εγώ το θέτω σε άλλη βάση. Και 1,7 να έπαιρνε ο Βαρεζάο, πολύ θα μου φαινόταν. Άρα δεν μπορώ να μην θεωρήσω τους Καβαλίερς κορόιδα, κι ας πέτυχαν αυτό που ήθελαν από την αρχή. Η ένστασή μου έγκειται στο... γιατί τον ήθελαν από την αρχή!

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!

Αλλοιωμένο

Ημέρα ντέρμπι το Σάββατο με 3 από τα 5 παιχνίδια να κρίνονται στα τελευταία δευτερόλεπτα.

- Η Ολύμπια παρά την απουσία δεύτερου ξένου πέρασε από τη Ρόδο κερδίζοντας τον Κολοσσό, που δεν δείχνει να έχει βρει ακόμη την αγωνιστική του ταυτότητα. Και μιας και η κουβέντα πήγε στην Ολύμπια, αν οι «πορτοκαλί» ολοκληρώσουν τη μετεγγραφή του Τζεφ Τρεπάνιερ, τότε θα μιλάμε για «βόμβα» για τα δεδομένα της Ολύμπιας. Ο Τρεπάνιερ είναι 28 χρονών και με σημαντική καριέρα στην Ευρωλίγκα. Για να γίνει αντιληπτό πόσο «δυνατή» κίνηση είναι, ας σκεφτούμε πόσοι θα θεωρούσαμε απολύτως λογικό και φυσιολογικό αν ας πούμε το καλοκαίρι ο Άρης είχε πάρει τον Τρεπάνιερ αντί του Τέρι ως δεύτερο ξένο. Μεγάλη κίνηση, μακάρι να ολοκληρωθεί και να δούμε τον «Mr. Steal» στην Ελλάδα. Ως γνωστόν, ο Τρεπάνιερ έχει το ρεκόρ κλεψιμάτων στην Ευρωλίγκα με 11 όταν φορούσε τη φανέλα της Φενέρ, σε ματς κατά της Παρτιζάν.

- Το Αιγάλεω έκανε την 6^η του νίκη, αλλά κανονικά θα έπρεπε να έχει μείνει… στις 5. Το Μαρούσι αδικήθηκε στην τελευταία φάση και το αποτέλεσμα του αγώνα αλλοιώθηκε. Με το σκορ στο 73-72 και το Μαρούσι στην επίθεση, ο Καλλινικίδης κάνει αδιαμφισβήτητο φάουλ στον Χαραλαμπίδη, την ώρα που επιχειρούσε το λέι απ της νίκης, 2.5 δευτερόλεπτα πριν το φινάλε. Οι διαιτητές έκαναν… την πάπια και το Μαρούσι, πλέον, είναι ισόβαθμο στον πάτο της βαθμολογίας. Καθοριστικό μη-σφύριγμα, το οποίο ελπίζω να μην αλλοιώσει την εικόνα του πρωταθλήματος στο τέλος (όταν θα κρίνεται ο υποβιβασμός και η Ευρώπη). Πάντως, παρά τις δικές μου… ελπίδες, από το Σάββατο μένει μια πικρή γεύση ξανά.

- Ο ΠΑΟΚ πέρασε από το Ελληνικό πιάνοντας τον Πανιώνιο αδιάβαστο, με τις… «επικές» νίκες του «δικεφάλου» να αρχίζουν από την 9^η αγωνιστική. Το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο μπροστά του κι όσο κι αν σας φανεί περίεργο αυτό που θα πω, η νίκη στο Ελληνικό είναι απλώς 2 βαθμοί. Τίποτα παραπάνω, γιατί επιτεύχθηκε επί μιας ομάδας με τελείως διαφορετικούς στόχους, με την οποία δεν υπάρχει περίπτωση να ισοβαθμήσει ο ΠΑΟΚ. Πάντως, δεν παύει να είναι ένας ανέλπιστος πόντος παραπάνω. Να δούμε τι αντίκρισμα θα έχει στην ψυχολογία της ομάδας ως το τέλος του πρώτου γύρου και με τα ματς με ΑΕΛ (10^η αγωνιστική) και ΑΓΟΡ (12^η αγωνιστική) να ακολουθούν.

- Ο Ολυμπιακός επιβεβαίωσε τα όσα λέμε από την αρχή της χρονιάς, ότι δηλαδή οι δύο «αιώνιοι» έχουν τεράστια διαφορά απ’ όλες τις υπόλοιπες ομάδες της Α1. Με μισή ομάδα πήγε στο ΟΑΚΑ και πήρε αυτό που ήθελε, αφού κάθε φορά που κινδύνευε είχε τρόπο να ανεβάζει εύκολα τη διαφορά στους 8-10 πόντους. Να σταθώ στην προσπάθεια της ΑΕΚ για την εθελοντική αιμοδοσία και την εγγραφή δωρητών οργάνων, κινήσεις πολύ σημαντικές. Επίσης, στην επιστροφή της Original στο ΟΑΚΑ, αν και, γενικά, ο κόσμος της «Ένωσης» δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα Δρόσου όσο θα έπρεπε. Ας ελπίσουμε ότι οι οργανωμένοι θα είναι κάθε Σαββατοκύριακό εκεί και, προπαντός, θα είναι ήρεμοι και κόσμιοι.

Όσο για την ΑΕΛ, το ρεσιτάλ του Ντέιβιντ Τιγκ θα το έχετε προφανώς μάθει. Δεν είναι μόνο οι 39 πόντοι και τα 6 ριμπάουντ, είναι κυρίως ότι χρειάστηκε μόλις 17 σουτ εντός παιδιάς για να το καταφέρει. Με 8/9 δίποντα και 7/9 τρίποντα ο Τιγκ διέλυσε κάθε σύστημα αξιολόγησης και πρόσφερε μοναδική παράσταση σε όσους τυχερούς είδαν το ματς. Μοναδική παράσταση σε αυτούς και… μοναδικούς εφιάλτες στην άμυνα του ΑΓΟΡ, η οποία αδυνατούσε ακόμη και να του κάνει φάουλ!

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στην ψηφοφορία για τους καλύτερους του 2007, η οποία ξεκίνησε από το Σάββατο, θα μπορείτε να ψηφίζετε όποτε θέλετε, καθώς μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα υπάρχει πάνω δεξιά στη σελίδα μας το link του αντίστοιχου άρθρου! Μπείτε και αποφασίστε εσείς ποιοι ήταν οι καλύτεροι της χρονιάς που πέρασε!