Ο Νώντας Παπαντωνίου στο Age of Basketball

Ο Νώντας Παπαντωνίου γεννήθηκε το 1990. Αγωνίζεται στη θέση του πλέι-μέικερ και από το 2007 έως το 2009 ήταν στο Μαρούσι. Τη σεζόν 2009-10 πήρε μετεγγραφή και αγωνίζεται στην ΑΕΚ. Έχει αγωνιστεί σε όλες τις μικρές εθνικές ομάδες. Ήταν παρών με την U16 στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας, κατέκτησε το τουρνουά του Μανχάιμ (ανεπίσημο Μουντομπάσκετ) το 2008, ήταν χρυσός νικητής του Ευρωμπάσκετ των U18 το 2008 και ασημένιος στο Μουντομπάσκετ των U19 το 2009.

Όλα τα κείμενα του Νώντα Παπαντωνίου με χρονολογική σειρά:

- "Απίστευτος ο κόσμος ο ΑΕΚ" (16/11/2009)
- "Παρέα με τον Νώντα Παπαντωνίου" (8/10/2009)

Το blog του Νώντα Παπαντωνίου: «Απίστευτος ο κόσμος της ΑΕΚ!»

"Καλησπέρα αναγνώστες του Age of Basketball,

Αν και δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την πρώτη μας επικοινωνία, στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα συνέβησαν σε μένα συνταρακτικά γεγονότα…

Αν διαβάσατε, πήρα μετεγγραφή στην ΑΕΚ από το Μαρούσι, λίγες ώρες πριν αρχίσει ο αγώνας με τα Τρίκαλα. Όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα και χωρίς να το πάρω χαμπάρι βρέθηκα να παίζω 30 λεπτά στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, κάτι που δεν θα φανταζόμουν! Ειδικά από τη στιγμή που η χρονιά μου ξεκίνησε στο Μαρούσι χωρίς να έχω κανένα ρόλο και καμία συμμετοχή στους αγώνες. Η κατάσταση αυτή δεν μου άρεσε και έψαχνα τρόπο να φύγω. Εγώ φέτος ήθελα να έχω μεγαλύτερη συμμετοχή στην ομάδα που θα παίζω και να έχω ένα ρόλο. Δεν ήθελα να είμαι πάλι μόνο για την προπόνηση και να παίζω όταν κερδίζει η ομάδα μου με 20 πόντους. Ήθελα να υπολογίζομαι από τον προπονητή μου.

Γι’ αυτό και έψαχνα να φύγω. Επίσης, ήθελα να ξεφύγω και από την σκιά του πατέρα μου, καθώς βρισκόμασταν στην ίδια ομάδα, ακουγόντουσαν πολλά και δεν μου άρεσαν αυτά τα σχόλια. Με υποτιμούσαν! Όμως, δεν είχα βρει κάτι που να με ικανοποιεί. Και στην καταλληλότερη στιγμή ήρθε η πρόταση από την ΑΕΚ. Δεν το σκέφτηκα καθόλου. Η ΑΕΚ είναι μεγάλη ομάδα με ιστορία και τρομερό κόσμο. Και το καταλαβαίνει κανείς αυτό παίζοντας! Ήταν απίστευτο!

Περίμενα αρκετό καιρό να μου δοθεί αυτή η ευκαιρία και να δω κι εγώ αν μπορώ να αντεπεξέλθω σε αυτό το επίπεδο. Δεν μπορώ να πω εγώ για μένα και την απόδοσή μου, απλά προσπάθησα αρκετά και στα δύο ματς που είχα μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Αν κερδίζαμε, ειδικά στο πρώτο ματς με τα Τρίκαλα που είχαμε καλή εμφάνιση σαν ομάδα, θα ήμουν ευχαριστημένος.

Ακολούθησε μια ντροπιαστική εμφάνιση στον αγώνα με τον Πανιώνιο και μετά ένα καλό παιχνίδι με το Περιστέρι που δεν καταφέραμε στο τέλος να κερδίσουμε, αν και κάναμε μεγάλη προσπάθεια. Αν και είμαστε τελευταίοι με 0-3, όλη η ομάδα προσπαθεί πολύ για να έρθει η ΑΕΚ εκεί που της αξίζει, παρά τα πολλά προβλήματα οικονομικά και διοικητικά. Πιστεύω σιγά σιγά επειδή βρίσκουμε ρυθμό, θα είμαστε πολύ καλύτεροι και με τη βοήθεια του κόσμου θα έχουμε μια καλή και επιτυχημένη για τα δεδομένα χρονιά!

Από εκεί και πέρα, θα ήθελα να αναφερθώ στον τομέα του Αμαρουσίου. Αρχικά να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με βοήθησαν αυτά τα χρόνια: τον Σωτήρη Μανωλόπουλο και τον Νίκο Λινάρδο, που προσπαθούσαν να με βελτιώσουν και να με κάνουν μπασκετμπολίστα.

Μου μένει πικρία απ’ τον τρόπο που έφυγα, γιατί μεγάλωσα σε αυτή την ομάδα και δυστυχώς δεν με πίστεψαν, κυρίως οι άνθρωποι της διοίκησης, ότι μπορώ να παίξω και δεν έδωσα όσα ήθελα. Και ευχαριστώ τους φιλάθλους του Αμαρουσίου που με αγάπησαν και με στήριξαν! Εγώ δεν ξεχνάω…

Τέλος, κάτι που θέλω να επισημάνω είναι η επιτυχία που είχαμε στην πρώτη μας προσπάθεια σαν ΠΣΑΚ και καταφέραμε τουλάχιστον να δώσουμε το μήνυμα πως δεν θα κάνουμε πίσω αυτή την φορά. Στηρίζουμε όλοι αυτή την προσπάθεια και είμαστε αποφασισμένοι. Ελπίζω οι αρμόδιοι φορείς να μας πάρουν στα σοβαρά και, να σταματήσουν να μας κοροϊδεύουν και να μας βοηθήσουν γιατί αξίζουμε ένα καλύτερο αύριο ως αμειβόμενοι καλαθοσφαιριστές…

Θα τα ξαναπούμε σύντομα,
Νώντας Παπαντωνίου"

Παρέα με τον Νώντα Παπαντωνίου!

Όπως είχαμε υποσχεθεί από πέρσι, η παρέα μας μεγαλώνει με νέα εκλεκτά μέλη. Από σήμερα, και ελπίζουμε για πολύ καιρό, ο Νώντας Παπαντωνίου θα μοιράζεται τις εμπειρίες του με τους αναγνώστες του AoB. Ο Νώντας είναι πλέι μέικερ και από το 2007 αγωνίζεται στην αντρική ομάδα του Αμαρουσίου, ενώ ήταν μέλος των μικρών εθνικών ομάδων, κατακτώντας χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ εφήβων (2008) και ασημένιο στο Μουντομπάσκετ εφήβων (2009). Αφού τον προλογίσαμε για πρώτη και τελευταία φορά, ας τον απολαύσουμε:

«Καλησπέρα αναγνώστες του Age of Basketball,

είναι η πρώτη φορά που καταθέτω τις απόψεις μου μέσω του site που μας ενημερώνει καθημερινά για το άθλημά μας και θα έχω την ευκαιρία να σας ενημερώσω για τις εμπειρίες που βιώνω σε εθνικό, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο.

Αρχικά θα ήθελα να αναφερθώ στην καλοκαιρινή επιτυχία που είχαμε με την εθνική Εφήβων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Νέα Ζηλανδία, όπου κατακτήσαμε τη δεύτερη θέση. Άλλη μια επιτυχία για τη φουρνιά μας, που έρχεται να συμπληρώσει την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Πανευρωπαϊκό Εφήβων στον Πύργο πριν από έναν χρόνο. Η γενιά μας σφύζει από ταλέντο, αλλά το δυνατό στοιχείο μας είναι η ομαδικότητά μας που έρχεται μέσω της φιλίας που έχει αναπτυχθεί μεταξύ μας!

Αυτό φάνηκε και στη Ρόδο, που οι συμπαίκτες μου κατόρθωσαν στο Πανευρωπαϊκό Νέων να ανεβάσουν την ομάδα στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, ολοκληρώνοντας το μπασκετικό καλοκαίρι με άλλη μία επιτυχία. Έτσι αποδεικνύεται η δυναμικότητα και το επίπεδο στο οποίο βρισκόμαστε στέλνοντας το μήνυμα στους συλλόγους μας πως θα πρέπει να μας υπολογίζουν και να μας δώσουν τις ανάλογες ευκαιρίες.

Το επόμενο θέμα που θέλω να θίξω είναι η απόφαση που πάρθηκε για τη δυνατότητα απόκτησης τρίτου Αμερικανοήυ από τις ομάδες της Α1. Τη δεδομένη χρονική στιγμή στα περισσότερα ρόστερ των ομάδων της Α1 υπάρχουν 6 ξένοι αθλητές, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή πολλοί Έλληνες αθλητές να είναι άνεργοι. Σε αυτό φταίνε οι ομάδες που καταφεύγουν στη λύση του ξένου και δεν εμπιστεύονται Έλληνες!

Η ιδέα της δημιουργίας μιας ομάδας η οποία απαρτίζεται στο μεγαλύτερο ποσοστό της από Έλληνες παίκτες φαντάζει άγνωστη για τους παράγοντες των ελληνικών ομάδων. Έτσι χάνεται και ο συναισθηματισμός που συνδέει τους παίκτες με την ομάδα και κυρίως το δέσιμο των παικτών με τους φιλάθλους. Όλη αυτή η ιστορία κάνει ολοένα και πιο δύσκολη την προσπάθειά μας να βρούμε χρόνο και σιγά σιγά να καθιερωθούμε εμείς οι νέοι στις ομάδες μας.

Μέσα σε όλα αυτά, το Μαρούσι, μετά την πανηγυρική πρόκριση επί του Άρη, συνεχίζει τις καλές εμφανίσεις και αποδεικνύει το πόσο καλή ομάδα είναι νικώντας και την Άλμπα Βερολίνου στον πρώτο αγώνα. Ήταν το πρώτο βήμα για το όνειρο που κάνουμε όλοι μας, δηλαδή την είσοδό μας για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας στους ομίλους της Euroleague.

Προσωπικά, έστω και με την μικρή συμμετοχή που είχα σε αυτούς τους 3 αγώνες, είμαι πολύ ευχαριστημένος που κερδίζω αυτές τις εμπειρίες και εύχομαι την Κυριακή να πανηγυρίζω με τους συμπαίκτες μου την πρόκρισή μας που θα έχει σαν αποτέλεσμα την τριπλή εκπροσώπηση της Ελλάδας στην Euroleague.

Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα και να έχω ευχάριστα νέα, τόσο προσωπικά όσο και ομαδικά!»

Νώντας Παπαντωνίου