ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Το Age of Basketball μπορείτε πια να το βρείτε στη διεύθυνση www.ageofbasketball.net μαζί με το πλήρες αρχείο του. Το παρόν blog δεν θα ανανεωθεί ξανά. Σας περιμένουμε στην Εποχή του Μπάσκετ, το πρώτο ηλεκτρονικό περιοδικό μπάσκετ στη χώρα, με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Σκέψεις από το Βερολίνο


Ο τίτλος θα ταίριαζε καλύτερα αν ήταν «σκέψεις για το Βερολίνο», αλλά απόψε θα μιλήσουμε καθαρά αγωνιστικά. Θα πάρουμε μία μία τις 4 ομάδες και θα δούμε το φάιναλ φορ μέσα από τα δικά της μάτια. Θα πάρουμε το μέρος της Μπαρτσελόνα, θα πανηγυρίσουμε μαζί με τον Παναθηναϊκό, θα χάσουμε ένα χτύπο της καρδιάς μας στο σουτ του Σισκάουσκας μαζί με την υπόλοιπη ΤΣΣΚΑ και θα σκύψουμε το κεφάλι λυπημένοι, αλλά και πεισμωμένοι μαζί με τον Ολυμπιακό. Με λίγα λόγια, θα προσπαθήσουμε να «διαβάσουμε» αγωνιστικά το φάιναλ φορ όχι ουδέτερα, αλλά κάθε φορά παίρνοντας το μέρος της ομάδας για την οποία γράφουμε. Θα αναφερθούμε στις ατυχίες, τις αποτυχίες, τα «αν», τα θετικά, τα αρνητικά, τις απογοητεύσεις και τα κέρδη του καθενός, όπως εκείνος τα βλέπει. Ετοιμαστείτε να πάρετε το μέρος…

…του Παναθηναϊκού: Πρωταθλητής Ευρώπης! Προφανώς η ομάδα για την οποία έχουμε να πούμε τα λιγότερα. Ό,τι στραβό κι αν έγινε σβήστηκε από τον τίτλο, αφού ο σκοπός και των τεσσάρων μονομάχων αυτός ακριβώς ήταν: ο τίτλος. Το τριήμερο στο Βερολίνο, ο Παναθηναϊκός θα το θυμάται για πολύ καιρό. Είχε όλα τα συστατικά που πρέπει να έχει ένας πρωταθλητής, την απαραίτητη τύχη και στα δύο παιχνίδια του, εκρηκτικά διαστήματα, έναν τεράστιο πρωταγωνιστή, έναν παίκτη που έκανε δύο από τα καλύτερα παιχνίδια του φέτος στο Βερολίνο, αλλά και αστέρες που έκαναν λάθη τα οποία δεν κόστισαν. Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους πιθανότατα έβαλε τέλος στην παράλογη κριτική που του γίνεται στην Ελλάδα, όντας ο άνθρωπος που πέρασε τον Παναθηναϊκό στον τελικό. Ο Αντώνης Φώτσης όλο το χρόνο έδειχνε να μην μπορούσε να προσαρμοστεί στο «τριφύλλι», αλλά στο Βερολίνο ήταν το Α και το Ω στη ρακέτα του Παναθηναϊκού, ιδίως στον τελικό. Ο Ομπράντοβιτς χαίρεται γιατί είδε τον Πέκοβιτς να βοηθά πολύ στον ημιτελικό, είδε τον Σάρας να αλλάζει τη μοίρα της ομάδας του, είδε κάθε σχεδόν δική του κίνηση να βγαίνει. Από τέτοιες λεπτομέρειες κρίνεται ένα φάιναλ φορ. Τέσσερις μεγάλοι προπονητές συγκρούονται με ρόστερ απίστευτα, το θέμα είναι σε ποιον θα βγουν (περισσότερο από τους άλλους) οι κινήσεις που θα κάνει. Έχει λόγο να στενοχωριέται για κάτι ο Παναθηναϊκός; Νεύρα και εκνευρισμός για ορισμένα διαιτητικά σφυρίγματα στον τελικό. Οι «πράσινοι» νιώθουν ότι οι διαιτητές έσπρωξαν την ΤΣΣΚΑ στην ανατροπή στο δεύτερο μέρος και της έδωσαν το δικαίωμα να ελπίζει στη νίκη. Κατά τα άλλα, ποιος ασχολείται με αποτυχίες και αρνητικά όταν κοιτάει δίπλα του και βλέπει την κούπα; Ενόψει της συνέχειας πάντως θα πρέπει να βρει τρόπο να ανεβάσει και πάλι τον Διαμαντίδη που 2,5 μήνες τώρα είναι τελείως εκτός φόρμας. Στον τελικό ήταν καλός, αλλά στο τέλος… πήγε να χάσει το ματς μόνος του με τη 1/2 βολές και τα 8 δευτερόλεπτα στην προηγούμενη επίθεση (που προήλθαν από το γεγονός ότι όταν κατέβασε το ριμπάουντ έκανε το λάθος να μείνει 4 δευτερόλεπτα ακίνητος στη ρακέτα). Αυτά όμως είναι δευτερεύοντα.

…της ΤΣΣΚΑ: Νιώθει άτυχη, νιώθει στενοχώρια, αλλά νιώθει και περηφάνια. Κακά τα ψέματα, σε μια χρονιά που κανείς δεν την πίστευε έχασε το τρόπαιο στο τελευταίο σουτ. Μπόρεσε και γύρισε σε 17 λεπτά τον τελικό από τους 23 πόντους (51-28) απέναντι σε μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός. Γκρινιάζει για τη διαιτησία του πρώτου ημιχρόνου και τα φάουλ των ψηλών της. Νιώθει ευλογημένη που έχει τον Σισκάουσκας στη σύνθεσή της, είδε ότι η άμυνά της και φέτος μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε ομάδα. Χαίρεται που απέδειξε σε όλη την Ευρώπη ότι την πρωταθλήτρια κανείς δεν την κερδίζει εύκολα. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι έχασε το τρόπαιο από την ομάδα την οποία ανάγκασε σε δύο αρνητικά ρεκόρ για τελικό: λιγότερους πόντους σε ένα δεκάλεπτο (μόλις 8), και λιγότερα δίποντα σε έναν αγώνα (10/23). Νιώθει ισχυρή κάθε φορά που θυμάται πώς πήρε το ματς από την Μπαρτσελόνα στον ημιτελικό. Είναι απογοητευμένη από πολλά, όμως: από την αντίδραση του Μεσίνα στο πρώτο ημίχρονο του τελικού. Είδε ότι ο Πλάνινιτς δεν είναι ούτε κατά διάνοια Παπαλουκάς. Ο Κροάτης δεν μπόρεσε να μπει στα παπούτσια του Τεό και άφησε τον Χόλντεν να παλεύει μόνος του. Απογοητεύτηκε από τους ψηλούς της. Η αντίθεση με τον Άντερσεν τεράστια. Την ώρα που ο Δανός ήταν 2ος σε ranking στο φάιναλ φορ και καλύτερος ψηλός, εκείνη είδε Λόρμπεκ και Μόρις να μην υπάρχουν πουθενά. Ο Μόρις είχε στα δύο ματς σε 24 συνολικά λεπτά 0 πόντους, 3 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο με 0/1 σουτ. Πραγματικά δεν θα μπορούσε να είναι… χειρότερος όσο κι αν προσπαθούσε. Ο Λόρμπεκ είχε συνολικά 13 πόντους και 3 ριμπάουντ με 5/9 σουτ εντός παιδιάς σε 32 λεπτά. Ξαφνικά ο Μεσίνα έμεινε χωρίς αξιόπιστη λύση στο σέντερ. Μοναδικές απειλές ο Σμόντις και ο Χριάπα, ενώ ακόμη και ο Καούν στάθηκε καλύτερα από Μόρις/Λόρμπεκ. Οι Ρώσοι θέλουν σέντερ είναι η είδηση από το φάιναλ φορ; Ή μήπως ότι με τον Σάβρασένκο θα έπαιρναν το τρόπαιο; Αυτά σκέφτεται ο Μεσίνα και τρελαίνεται.

…της Μπαρτσελόνα: Αν ένας προπονητής έκλεψε την παράσταση στο φάιναλ φορ, κατά την προσωπική μου άποψη αυτός ήταν ο Τσάβι Πασκουάλ. Η Μπαρτσελόνα χαίρεται που τον έχει στον πάγκο της (και θα χαίρεται πραγματικά να πάρει το πρωτάθλημα). Ο Πασκουάλ ήταν ο προπονητής από τους τέσσερις που έκανε το μεγαλύτερο «κόλπο» στο φάιναλ φορ. Η μοναδική ομάδα που άλλαξε τόσο πολύ το παιχνίδι της πριν τους αγώνες ήταν η Μπαρτσελόνα. Αν σας ρωτούσαν, αν με ρωτούσαν, πριν τους αγώνες, πού θα πέσει το βάρος του παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα, η λογική απάντηση θα ήταν στην τριπλέτα Ναβάρο-Λάκοβιτς-Μπαζίλε και στους Ιλιασόβα-Βάθκεθ. Και όμως, ο Πασκουάλ και στα δύο παιχνίδια χτύπησε με Άντερσεν-Σαντιάγο. Πήρε από τον Σαντιάγο το καλύτερο ranking της σεζόν και από τον Άντερσεν το δεύτερο καλύτερο. Ο τρόπος που έπαιζε η Μπαρτσελόνα δεν ήταν τυχαίος. Ήταν απόρροια σχεδίου. Γι’ αυτό και η ΤΣΣΚΑ στην αρχή του ματς είχε τόσο μεγάλο πρόβλημα. Αναγκάστηκε να προσαρμοστεί σε μία επίθεση την οποία δεν είχε υπολογίσει ότι θα αντιμετώπιζε. Ιδίως τον Σαντιάγο. Και ο μόνος τρόπος για να γυρίσει το momentum του αγώνα ήταν το προσωπικό ξέσπασμα του Σισκάουσκας. Ο Πασκουάλ έχει κάθε λόγο να νιώθει άτυχος για τα φάουλ του Ναβάρο που δεν του επέτρεψαν να βρει ρυθμό, αλλά εκτός από τους… ύμνους, σε αυτόν χρεώνεται και η αδυναμία αντίδρασης της ομάδας του, αλλά και ο πανικός που της προκλήθηκε όταν έμεινε πίσω στο σκορ. Κι επίσης, το γεγονός ότι δεν ρίσκαρε με τον Ναβάρο. Ήταν δύσκολο ανάμεσα σε τρεις σαφώς εμπειρότερους προπονητές, αλλά ο Πασκουάλ προσπάθησε να κάνει «κόλπο γκρόσο» και να τους πάει το φάιναλ φορ. Μέχρι να εκραγεί ο Σισκάουσκας, πίστεψε ότι το είχε καταφέρει. Απογοήτευση για την ΤΣΣΚΑ ο Φραν Βάθκεθ, που πρέπει να εκνεύρισε μέχρι και τη… μάνα του στον ημιτελικό με την φαινομενική αδιαφορία του, απογοήτευση και ο Ερσάν Ιλιασόβα από τον οποίο περίμεναν πολλά περισσότερα από τους 2 πόντους και τα 5 ριμπάουντ.

…του Ολυμπιακού: Έχει κάθε λόγο να νιώθει η πιο άτυχη ομάδα του φάιναλ φορ. Είχε μια βασικότατη απουσία, καθώς ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος δεν μπόρεσε να παίξει, απουσία εφάμιλλη αυτών του Διαμαντίδη, Λάκοβιτς και Λάνγκντον στις τρεις άλλες ομάδες, όσον αφορά την αγωνιστική ισορροπία. Το μεγαλύτερο, πλέον, αμυντικό εργαλείο στην Ευρώπη ήταν εκτός φάιναλ φορ και ο Ολυμπιακός έπρεπε να βρει τρόπο να το καλύψει. Εκτός αυτού, ο καλύτερος ψηλός του (σαν να λέμε Πέκοβιτς, Άντερσεν και Σμόντις) ψηνόταν στον πυρετό και έπαιζε άυπνος στον ημιτελικό με ενέσεις. Ε, δεν θέλει και πολύ. Είχαμε γράψει στην παρουσίαση του φάιναλ φορ ότι το διήμερο θα κριθεί στα μικρά πράγματα. Πρώτο είχαμε θέσει το να είναι οι ομάδες πλήρεις. Ο Ολυμπιακός ήταν η μόνη ομάδα που έπαιξε με απουσίες. Νιώθει χαρούμενος που ακόμη κι έτσι έδειξε ότι δεν τον χωρίζει τίποτα από τους άλλους, ενώ νιώθει και άτυχος που το χουκ του Μπουρούση από το 1,5 μέτρο δεν βρήκε στόχο. Είναι ευλογημένος που έχει έναν παίκτη σαν τον Γκριρ στην ομάδα, ενώ κοιτάζει το μέλλον με αισιοδοξία, αρχής γενομένης από τα πλέι οφς της Α1. Απογοητεύτηκε για ακόμη μία φορά από τον Πάργκο, ο οποίος πραγματικά ήταν σαν να μην υπέγραψε ποτέ στον Πειραιά, ενώ περίμενε περισσότερα από τους Παπαλουκά (κυρίως) και Βούισιτς, αλλά και τον Χαλπερίν που ήταν ουσιαστικά ο χειρότερος της ομάδας. Για τον Τσίλντρες δεν θα πω, καθώς ο Αμερικανός θεωρώ ότι ήταν μετά τον Γκριρ ο δεύτερος καλύτερος παίκτης της ομάδας στον ημιτελικό. Ο Γιαννάκης το πάλεψε, άλλαξε την άμυνά του σε σχέση με το πώς αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό γενικά, δικαιώθηκε κρατώντας την ομάδα του μέσα στο ματς ως το τέλος, αλλά το αποτέλεσμα δεν δικαίωσε τους «κόκκινους». Η επόμενη μέρα έχει και Σχορτσανίτη, που αποτελεί περισσότερο αγκάθι παρά βοήθεια στην ομάδα. Ο Ολυμπιακός ελπίζει ότι το πάθημα στο Βερολίνο όπου ταξίδεψε ουσιαστικά για να δει τους αγώνες (προφανώς με εντολή και της διοίκησης) του έγινε μάθημα και αποφασίσει να παίξει μπάσκετ. Αν και πια ακόμη και οι τελευταίοι υποστηρικτές του, παύουν ο ένας μετά τον άλλο να πιστεύουν σε αυτόν.

Γενικώς, παρακολουθήσαμε το πιο κλειστό φάιναλ φορ όλων των εποχών, καθώς εκτός από τον αδιάφορο μικρό τελικό (που γίνεται ουσιαστικά μόνο για διαφημιστικούς, τηλεοπτικούς και οικονομικούς λόγους) τα 3 ματς που έκριναν τον τίτλο κρίθηκαν με μέσο όρο διαφοράς 2,7 πόντων με τα δύο εξ αυτών να κρίνονται στο σουτ. Δεν νομίζω ότι θα υπήρχε καλύτερη διαφήμιση της διοργάνωσης από αυτή, ενώ το επίπεδο ήταν το υψηλότερο δυνατό, για μένα, στον κόσμο.

by Rasheed.

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

H CSKA θελει πλει μακερ για να περναει και ασιστ στους ψηλους.Παλια ο Παπαλουκας εκανε μαγκα μεχρι και τον Ζαβρασενκο.Ο Πλανιντις ειναι απλα ΑΛΛΟ στιλ.
Οσο για την Βαρκελωνη,οταν αποκτησει σοβαροτερο πλει μακερ απο τον Λακοβιτς,τοτε τα λεμε.

pdiablo είπε...

Συμφωνώ με τον παραπάνω. Σε κάθε μεγάλη ομάδα χρειάζεται ένα πλέη μέηκερ το οποίο να δημιουργεί εύκολα καλάθια από τις πάσες του στους συμπάικτες του. Ο Σάρας ή Παπαλουκάς δηλαδή.

Επίσης αυτή τη χρονιά θα ήθελα να δω τον Μακίνταηρ σε ομάδα με καλύτερο ρόστερ. Αν ήμουνα Πασκουάλ θα τον ήθελα στη Μπάρτσα με χίλια. Πέρα του ότι θα πονοκεφάλιαζε η αντίπαλη περιφέρεια, ο τύπος και άμυνα παίζει και οργανωτής καλός είναι. Και περναν τα χρόνια για τον τρελό Μπαζίλε.

Και μιας και είπα Πασκουάλ συμφωνώ με χίλια με το άρθρο. Δεν έδειξε νοοτροπία λούζερ η Μπάρτσα, αλλά έπαιξε και έχασε σωστά. Το τρυκ με το Σιαντάγο είναι όλα τα λεφτά. Συν ότι ήταν η πρώτη του χρονιά σε υψηλό επίπεδο και είχε να αντιμετωπίσει την παραδοσιακή ευαισθησία των διαιτητών απέναντι στην ΤΣΣΚΑ. Αν έπαιζε ο Ναβάρρο περισσότερο...

ΥΓ Για μένα φταίει πρώτα ο Ναβάρρο και μετά ο Πασκουαλ που έκανε τόσο γρήγορα 3 φάουλ. Εφόσον γνωρίζεις από πριν ότι η ΤΣΣΚΑ θα πάρει το κατιτίς από σφυρίγματα προσέχεις περισσότερο.

Ανώνυμος είπε...

Βέτο από Βαλένθια που απειλεί να αποχωρήσει!

..........
«Στο τέλος θα υπάρχει μία μόνο κενή θέση για τον πρωταθλητή και αυτό μοιάζει με το να προσπαθεί το γαϊδούρι να πιάσει το καρότο που έχεις κρεμάσει μπροστά του και το κυνηγάει… Εάν υπάρχουν τέσσερις ή πέντε θέσεις για το ισπανικό πρωτάθλημα, αυτό συμβαίνει επειδή είναι δυνατή λίγκα και σε αυτό έχουν συμβάλλει όλες οι ομάδες. Και αυτές που τώρα τις αγνοούν»

http://www.superbasket.gr/?c=221&a=112970

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ εκεί στην Βαλένθια.Ντροπή σας.Ο Μπερτομέου προσπαθεί να ανεβάσει το άθλημα,να το κάνει πιο ενδιαφέρον,να γεμίζουν τα γήπεδα.Σε λίγο θα μας πείτε κιόλας ότι τα κάνει όλα για τα λεφτά.Ακουσον,άκουσον!!Ντροπή σας και πάλι.Αχάριστοι άνθρωποι..


ΧΑΜΗΛΑ,ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ,ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ..

nosferatu είπε...

Ενταξει βρε παιδια, δεν ειναι καιρος να σταματησει αυτη η McIntyrομανια???
Το λεω κ για τους φιλους της δικης μου ομαδας(ΠΑΟ). Ο Μπαζιλε ισως τον εχουν παρει τα χρονια, αλλα και ο κοντοπιθαρος της Σιενα ειναι αισιως 32.

Ανώνυμος είπε...

Θα θελα να προσθεσω μια δικη μου σκεψη απο το βερολινο:
αυτο που ελειπε απο τον Παο περσυ ηταν ο Πεκοβιτς και ο Φωτσης και οχι ο Σισκαουσκας

Περσυ ολοι λεγανε τι μεγαλη ζημια εχει ο ΠΑΟ και ποση διαφορα με προπερσυ επειδη δεν ειχε τον Σισκαουσκας.

ΛΑΘΟΣ.Αυτο που δεν ειχε περσυ ο ΠΑΟ ήταν ενα back up του Τσαρτσαρη,δηλαδή ενα 4ρι ψηλο να παιζει ως 5 στην άμυνα και έναν Πέκοβιτς,δηλαδή εναν ψηλό.

Αυτο φανηκε και περσυ στον αγωνα με την Παρτιζαν οπου επαιζαν βολλευ οι Σερβοι με τον ΠΑΟ.
Θυμαμαι δε που ο Rasheed ειχε γραψει χαρακτηριστικα "πολυ κοντος" ουσιαστικα αναδεικνυοντας πως περσυ ο ΠΑΟ ποναγε στη θεση 5 και επουδενι στη θεση 3.

pdiablo είπε...

Φίλε nosferatu κάθε παίκτης που πάει να μας αποκλείσει\κερδίσει μόνος του αξίζει το σεβασμό μας (όπως το '07 ο Παπαλουκάς). Δεν καίγομαι ιδιαίτερα για να έρθει ο Μακ στον Παο, αλλά πιστεύω ότι είχε θέση και στις άλλες τρεις ομάδες του ff και θα μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες εις βάρος μας (άρα καλύτερα που δεν ήταν).