Age of Basketball

Πλέον… ageofbasketball.net!

2010-08-24T02:56:00.004+03:00

www.ageofbasketball.net

Το Age of Basketball έγινε το πρώτο ηλεκτρονικό μπασκετικό περιοδικό στη χώρα με την πληρέστερη Αθλητιατρική Πύλη στο ελληνικό διαδίκτυο!

Θα το βρείτε στη νέα του διεύθυνση www.ageofbasketball.net

Το παρόν blog, πλέον, σας αποχαιρετά, κλείνει οριστικά και δεν θα ανανεωθεί ξανά. Σας περιμένουμε στο καινούργιο site για μεγαλύτερες μπασκετικές συγκινήσεις!

Η συντακτική ομάδα του Age of Basketball

Στιγμές Μουντομπάσκετ: 4 Σεπτέμβρη 2002

2010-08-23T01:44:00.003+03:00

Βρισκόμαστε στα μέσα της δεύτερης περιόδου, σκορ 41-23. 52-32, με 1:14 για τη λήξη του ημιχρόνου. 62-47 στα μισά του τρίτου δεκαλέπτου και 76-63 στα μισά του τέταρτου. Μένει 1 λεπτό και 10 δευτερόλεπτα, ο φωτεινός πίνακας γράφει 83-73. Δεν υπάρχει πλέον επιστροφή, η ιστορία έχει καταγραφεί. Η πλέον κυρίαρχη ομάδα στην ιστορία του αθλήματος θα υποστεί την πρώτη της ήττα. Η Αργεντινή έχει καταφέρει αυτό που φαινόταν ακατόρθωτο: η πρώτη ήττα της Εθνικής ΗΠΑ, από τότε που ξεκίνησε να κατεβάζει επαγγελματίες από το NBA.

Χρειάστηκε να περάσουν 59 αγώνες για να μπορέσει κάποιος να κερδίσει τις ΗΠΑ και να αρχίσει ο κόσμος σιγά σιγά να αποδίδει το προσωνύμιο “Dream Team” μόνο στην πραγματική, πρώτη ομάδα του 1992. Έμελλε να γίνει σε έναν «ιερό» μπασκετικό χώρο για τους Αμερικανούς, την Ιντιανάπολη.

Η Αμερική του 2002 δεν ήταν κακή ομάδα. Αντιθέτως, είχε μερικά από τα καλύτερα ονόματα του NBA: Πολ Πιρς, Έλτον Μπραντ, Μάικ Φίνλεϊ, Μπαρόν Ντέιβις, Ζερμέιν Ο’ Νιλ, Σον Μάριον, Αντρέ Μίλερ, Μπεν Ουάλας, Αντόνιο Ντέιβις και τον Ρέτζι Μίλερ στα «γεράματα». Αυτό που δεν κατάλαβαν ούτε οι παίκτες, ούτε ο κόουτς Τζορτζ Καρλ ήταν ότι οι αποστάσεις είχαν πλέον μικρύνει, όλες οι ομάδες είχαν καλούς παίκτες και ήταν διψασμένοι να δείξουν ότι ανήκουν στους καλύτερους. Η ψαλίδα είχε κλείσει, οι Αμερικανοί δεν μπορούσαν πια να κερδίζουν μόνο με τη φανέλα ή τη γυμναστική, δεν ήταν όμως ακόμη αρκετά ώριμοι για να το καταλάβουν.

Απέναντί τους βρήκαν μια Αργεντινή «αστέρων», μια ομάδα έτοιμη για όλα: Τζινόμπιλι, Σκόλα, Σκονοκίνι, Πέπε Σάντσεθ, Ομπέρτο, Νοτσιόνι, Βολκοβίσκι, Μοντέκια, Παλαντίνο. Οι Λατίνοι δε χρειάστηκαν φοβερά ποσοστά (είχαν 57.7% στα δίποντα και μόλις 21.4% στα τρίποντα), δεν μπόρεσαν να κυριαρχήσουν σε κάποια στατιστική κατηγορία (ριμπάουντ, λάθη, κλεψίματα, τάπες ήταν περίπου στα ίδια για τις δύο ομάδες), κι όμως, δεν απώλεσαν ποτέ το προβάδισμα. Είχαν μπει αποφασισμένοι να δείξουν ότι είναι καλύτερη ομάδα, πιο δεμένη, πιο προσγειωμένη. Μπήκαν απ’ την αρχή μπροστά, πήραν διαφορές και μετέφεραν όλο το άγχος στους ανυποψίαστους Αμερικανούς.
Το ματς κρίθηκε στον πάγκο, στα συστήματα. Αλλά και στο χάρισμα του Τζινόμπιλι, στους 14 πόντους του Νοτσιόνι, στα 9 ριμπάουντ του Ομπέρτο και του Βολκοβίσκι, στις 8 ασίστ του Σκονοκίνι, στην κυριαρχία του Σκόλα μέσα στη ρακέτα. Πιρς και Αντρέ Μίλερ προσπάθησαν να διασωθούν από την πιο «μαύρη» μέρα για την εθνική ομάδα της χώρας τους. Η μέρα, πέρα από την αντιδιαστολή επιτυχίας/αποτυχίας, σήμαινε πολλά περισσότερα για την ανταγωνιστικότητα των διεθνών διοργανώσεων, για τη θέση των «ξένων» και το επίπεδο του NBA, για την οργάνωση της “Dream Team”. Πολλές σκέψεις ξεκίνησαν με αφορμή εκείνη την ημέρα.

Η ιστορία της ημέρας γράφτηκε και από τις δηλώσεις: Πολ Πιρς: «Μπορούμε να συνεχίσουμε για το χρυσό, αλλά θα είμαστε πάντα ‘αυτή η ομάδα’». Μπαρόν Ντέιβις: «Ντρέπομαι. Μας κέρδιζαν με κάθε τρόπο». Αντόνιο Ντέιβις: «Είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί χάσαμε. Έπαιζαν καλύτερα». Ράεφ Λαφρέντζ: «Δε θέλαμε και δεν περιμέναμε ότι θα συμβεί, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι μας εξέπληξαν». Φαμπρίτσιο Ομπέρτο: «Μας έλεγαν ότι δεν μπορούμε να κερδίσουμε ένα τέτοιο παιχνίδι». Πέπε Σάντσεθ: «Είμαστε άνθρωποι και ονειρευόμαστε. Καθώς κυλούσε το παιχνίδι, σκεφτόμασταν ‘ουάου, μπορούμε αλήθεια να το κάνουμε’». Λούις Σκόλα: «Πρέπει να πιστεύεις».

Μόλις 5623 φίλαθλοι βρέθηκαν στο γήπεδο για εκείνον τον αγώνα, στις 4 Σεπτεμβρίου 2002. Παρακολούθησαν ψήγματα ιστορίας: Μια τάπα του Σκόλα στον Ο’ Νιλ, ένα κάρφωμα του Νοτσιόνι πάνω από τον Ουάλας, ένα ανάποδο λέι-απ του Τζινόμπιλι, ένα τρίποντο του Πιρς που οδήγησε στην πρώτη ιαχή «U-S-A» σε όλο το τουρνουά, ένα άδειο βλέμμα στα πρόσωπα των Ο’ Νιλ, Ουάλας, Μπραντ, Μάριον. Και όταν ακούστηκε η κόρνα, συνειδητοποίησαν ότι ήταν οι λίγοι τυχεροί που είχαν παρακολουθήσει μια ιστορική στιγμή του παγκοσμίου μπάσκετ.

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ. Για την ιστορία, οι ΗΠΑ έχασαν λίγες ημέρες μετά και από τη Γιουγκοσλαβία για να μείνουν εκτός τετράδας και τελικά στην 6η θέση, μετά την ήττα από την Ισπανία. Η Αργεντινή ακόμη διαμαρτύρεται στον Πιτσίλκα για την ήττα στον τελικό από τους Σέρβους. Δύο χρόνια αργότερα, οι Λατίνοι πήραν το χρυσό στην Ολυμπιάδα, κερδίζοντας, ξανά, την Αμερική.

Στη σκέψη για τον Μαϊνμί

2010-08-23T01:34:00.002+03:00

Νέο πρόβλημα με τη Γαλλία, καθώς ο Ιάν Μαϊνμί έχει ένα μικροκατάγμα στο μέσο δάκτυλο του αριστερού του χεριού.

Ο τραυματισμός αυτός θα κρατήσει τον Γάλλο φόργουορντ-σέντερ περίπου για 10 ημέρες εκτός προπονήσεων, κάτι που σημαίνει ότι θα χάσει σίγουρα τα δύο πρώτα παιχνίδια του Μουντομπάσκετ.

Ο Βενσάν Κολέ κράτησε μαζί του τον παίκτη που έκανε καλές εμφανίσεις μέχρι τώρα στα φιλικά, αλλά είναι ερωτηματικό το αν θα τον συμπεριλάβει στην τελική δωδεκάδα που θα ανακοινώσει σε λίγες ημέρες.

ΒΡΑΖΙΛΙΑ – Η τελική δωδεκάδα

2010-08-23T01:33:00.002+03:00

Μετά τον τραυματισμό του Νενέ που πλήγωσε τη Βραζιλία, ο Ρούμπεν Μανιάνο αναγκάστηκε να καλέσει άλλον παίκτη για να συμπληρώσει την τελική δωδεκάδα της ομάδας.

Αυτός που πήρε τη θέση του Νενέ ήταν ο Ζοάο Πάολο Μπατίστα. Αναλυτικά η δωδεκάδα της Βραζιλίας, όπως διαμορφώθηκε μετά την αναγκαστική αλλαγή:

Σοκ με Νενέ!

2010-08-23T01:31:00.001+03:00

Μία μόλις εβδομάδα πριν το τζάμπολ του Μουντομπάσκετ η Βραζιλία έχασε τον βασικό της σέντερ και έναν από τους καλύτερους στη θέση αυτή σε όλη τη διοργάνωση!

Στο κεκλεισμένων των θυρών φιλικό με τη Γαλλία την Παρασκευή, ο Νενέ ένιωσε πόνο στο δεξί του πόδι, για να διαπιστωθεί αργότερα ότι έχει πάθει θλάση στον υποκνημίδιο μυ, έναν μυ που βρίσκεται δίπλα στην περόνη και βοηθά στην πελματιαία κάμψη του άκρου ποδός.

Στην πραγματικότητα, ο Βραζιλιάνος σέντερ του Ντένβερ είχε και παλαιότερα αντίστοιχο πρόβλημα και φαίνεται ότι πρόκειται για υποτροπή παλαιότερου τραυματισμού. Υπολογίζεται ότι 5-10 ημέρες θα πρέπει να κρατήσει ακίνητο το πόδι του, κάτι που σε συνδυασμό με το χρόνο αποκατάστασης του στερεί κάθε ελπίδα συμμετοχής στο Μουντομπάσκετ.

Τη θέση του στο ρόστερ της Βραζιλίας θα πάρει ο Ζοάο Πάουλο Μπαπτίστα, ένας όχι τόσο ταλαντούχος αλλά φιλότιμος σέντερ, μέλος του ρόστερ στα τελευταία 2 παναμερικανικά πρταθλήματα αλλά και στο προολυμπιακό της Αθήνας.

Ακτινογραφώντας την εθνική…

2010-08-22T02:29:00.002+03:00

Αφήνοντας πίσω όσα συζητούσαμε τις προηγούμενες ημέρες, θα προσπαθήσουμε σήμερα να αναλύσουμε το παιχνίδι της εθνικής μας ομάδας, με δεδομένο ότι μέχρι το Μουντομπάσκετ δεν θα έχουμε απώλειες λόγω τιμωρίας (λογικά), αλλά αυτή αν έρθει θα έρθει μετά.

Το Ακρόπολις μάς έδειξε ό,τι και οι προηγούμενοι αγώνες της Ελλάδας, απλώς σε μεγαλύτερο βαθμό. Η Ελλάδα ήταν πιο έτοιμη, τα τεστ ήταν πιο δυνατά (αφού ήταν πιο κοντά στο Μουντομπάσκετ) και η ανάλυση μπορεί να είναι πιο κοντά σε αυτό που θα δούμε στο Μουντομπάσκετ. Θα επιχειρήσουμε μια ανάλυση και των καλών, αλλά και των κακών που είδαμε από την εθνική, για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε.

Η ομάδα στο ματς με τον Καναδά έδειξε ό,τι κι εκείνη πριν από 2 χρόνια στο προολυμπιακό τουρνουά. Ξανά αναφέρω ότι εκεί ήταν επίσημοι αγώνες, άρα πιο δύσκολο να παίξεις καλά, αλλά και πιο σημαντικό. Με αυτό στο μυαλό, είδαμε την Ελλάδα να μπορεί να σκορπίσει έναν αντίπαλο αν βρεθεί αυτή στη μέρα της κι εκείνος όχι. Έτσι έγινε με τον Καναδά και ήρθε το διαστημικό +74 που μόνο από ομάδες όπως η dream-team έχουμε δει.

Dream-team δεν είμαστε, αλλά η Ελλάδα έχει μια πολύ δυνατή ομάδα που στην Τουρκία είναι ένα από τα 3 φαβορί για το χρυσό μετάλλιο. Πολύ τρέξιμο όταν υπάρχει η ευκαιρία, πολλές ασίστ, θεαματικό μπάσκετ, γρήγορο, απλό και πάνω απ’ όλα λογικό, από παίκτες που είναι χρόνια μαζί και ξέρουν ο ένας πώς θέλει την μπάλα ο άλλος.

Σημαντική η παρουσία των Διαμαντίδη-Ζήση-Σπανούλη στην ίδια ομάδα, καθώς ο ένας απελευθερώνει και ξεκουράζει τον άλλο κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, με αποτέλεσμα να βρίσκονται πολύ πιο εύκολα οι καλές συνθήκες για σουτ. Εκεί φαίνεται ότι είναι και φέτος η μεγαλύτερη δύναμη της Ελλάδας, στο μυαλό των περιφερειακών της. Οι τρεις τους (με τη συμβολή του Καλάθη ορισμένες φορές) κάνουν πολύ πιο εύκολη τη δουλειά για τους ψηλούς της ομάδας, κάτι που άλλωστε είναι απολύτως φυσιολογικό, αφού στη βασική πεντάδα της εθνικής έχουμε τρεις από τους καλύτερους πασέρ στην Ευρώπη σε στημένες άμυνες.

Ένα νέο στοιχείο φέτος είναι ο Σχορτσανίτης. Μετά από μια χρονιά στον Ολυμπιακό, όπου ο Γιαννάκης τον πρόσεξε απίστευτα (και βγαίνει αυτό), ο Σχορτσανίτης έχει ρόλο, είναι ξεκούραστος και βρίσκει πατήματα. Το νέο στοιχείο είναι ότι η Ελλάδα παίζει συνεχώς με αυτόν στο ξεκίνημα κάθε αγώνα, με αποτέλεσμα μέσα σε 2-3 λεπτά στην πρώτη περίοδο η αντίπαλη ομάδα να συμπληρώνει 5 φάουλ. Το είδαμε σχεδόν σε κάθε ματς και είναι τεράστιο «δώρο» για την ομάδα να σουτάρει ξεκούραστα βολές από το ξεκίνημα. Αρκεί να τις βάζει γιατί στο ματς με τους Σέρβους χάλασε την ως τότε εικόνα της.

Η μπάλα, λοιπόν, πηγαίνει πάρα πολύ στον Σχορτσανίτη και αυτό έχει πολλά επακόλουθα. Αν δεχτούμε ότι δεν έχει αντίπαλο στα μέτρα του προσφέρει εύκολους πόντους. Όμως, με το ποσοστό που έχει στις βολές στοιχίζει σε κλειστά παιχνίδια, ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο. Η απορία είναι αν κάποιος αντίπαλος προπονητής σκεφτεί να βάλει πάνω στον Σχρτσανίτη έναν αναλώσιμο παίκτη, του κάνει 2-3 φάουλ και η Ελλάδα χάσει τις αντίστοιχες βολές, πώς θα αντιδράσει ο Καζλάουσκας. Θα επιμείνει ή θα τον τραβήξει στον πάγκο; Και σε πιο πρακτικό επίπεδο, το Πουέρτο Ρίκο έχει δύο ψηλούς πάνω από 2.15 και ο Σχορτσανίτης πάντα αντιμετωπίζει πρόβλημα με τόσο ψηλούς παίκτες, άρα ίσως θα χρειαστεί να τροποποιηθεί το παιχνίδι της ομάδας σε τέτοιες περιστάσεις.

Πέραν αυτών, η Ελλάδα κινείται στα γνωστά της στάνταρ από την εποχή Γιαννάκη. Σκληρή άμυνα και λογικές επιθέσεις με την ομάδα να κυνηγά το τρέξιμο. Η άμυνα φέτος είναι σαφώς πιο δουλεμένη και καλύτερη από πέρσι και φαίνεται ότι ο Λιθουανός της έχει δώσει μεγαλύτερη σημασία, πράγμα πολύ καλό. Οι ψηλοί παίρνουν συνήθως την μπάλα εκεί ακριβώς που τη θέλουν και γίνονται… ήρωες (αυτό χωρίς προσπάθεια μείωσης της προσπάθειάς τους), αφού όλο το παιχνίδι της εθνικής είναι «ψαγμένο». Αν προσέξετε κάθε ψηλός έχει διαφορετικά συστήματα πάνω στα οποία δουλεύεται και αλλιώς θα πάρει την μπάλα ο Σχορτσανίτης, αλλιώς ο Μπουρούσης, αλλιώς ο Τσαρτσαρής ή ο Φώτσης. Αυτό, στο παρκέ, πιστώνεται στους περιφερειακούς που ανά πάσα στιγμή έχουν το καθαρό μυαλό να ξέρουν ποιον παίκτη έχουν δίπλα τους και πώς θέλει να τον τροφοδοτήσουν (ακούγεται απλό αλλά είναι το πιο δύσκολο ίσως πράγμα για να καταφέρει επιθετικά μια ομάδα).

Βέβαια, ο Καζλάουσκας δεν έχει ανακατέψει περισσότερο την τράπουλα κι έχει μείνει μόνο σε όσα τον κάνουν να νιώθει ασφαλής στο παιχνίδι της εθνικής. Και αυτό μου δίνει πάσα για να αναφερθώ στις αδυναμίες της ομάδας, μιας και βρισκόμαστε μια βδομάδα πριν το Μουντομπάσκετ και αυτές έχουν μεγαλύτερη σημασία.

Πέραν των τριών αστέρων της ομάδας στην περιφέρεια και ίσως του Φώτση, κανείς άλλος δεν μπορεί να ξεκολλήσει την ομάδα με μακρινό σουτ όταν το ματς πάει στραβά. Αυτό δεδομένου ότι ο Βασιλειάδης είναι σα να μην υπάρχει στο ρόστερ, αφού ο Καζλάουσκας πασιφανώς δεν δούλεψε πάνω του. Περπέρογλου, Καλάθης, Τσαρτσαρής, Πρίντεζης και Μπουρούσης δεν μπορούν να θεωρηθούν σουτέρ και το αποτέλεσμα το είδαμε στο ματς με τους Σέρβους, όπου φάνηκε ότι κανείς τους δεν είναι ο παίκτης που θα βάλει το σουτ που πραγματικά χρειάζεται η ομάδα (σε μια βραδιά που όλα τα άλλα έχουν στερέψει). Βέβαια, αυτός ο παίκτης υπάρχει στο ρόστερ, αλλά… δεν παίζει.
Οι τρεις μοχλοί της περιφέρειας είχαν κολλήσει, ο Καζλάουσκας φοβήθηκε να βάλει τον Καλάθη (ενώ σε αυτό το ματς θα έπρεπε να παίξει περισσότερο για να δούμε αν μπορεί να σταθεί σε αγώνες που τον χρειάζεται η ομάδα και όχι μόνο στα +20) με αποτέλεσμα ο Ίβκοβιτς πολύ εύκολα να «γυρίσει» το ματς και να έχει το προβάδισμα (μέχρι που ο αγώνας έγινε παρωδία με τις τεχνικές ποινές, αν και μετά πάλι οι Σέρβοι ήταν καλύτεροι). Η Σερβία έδειξε τρομερή προσήλωση στην άμυνα, οι παίκτες είχαν στο μυαλό τους να επιστρέφουν πίσω αμέσως μετά από κάθε επίθεση και η ζώνη που έπαιζαν σε μεγάλο μέρος του αγώνα δυσκόλεψε την Ελλάδα πάρα πολύ, καθώς το μακρινό σουτ δεν έμπαινε (5/19 σούταραν οι διεθνείς από το τρίποντο).

Φάνηκε από αυτό ότι αν ο αντίπαλος είναι υψηλού επιπέδου και έχει τα κορμιά και τις αντοχές να μας παίξει άμυνα ζώνης για πολλή ώρα, θα πρέπει να… παρακαλάμε να τύχει να μπουν τα σουτ, αφού από την ομάδα λείπει ο κλασσικός σουτέρ (βγάλτε τον Βασιλειάδη και πάλι). Επίσης, είδαμε ότι οι ψηλοί (δεν ξέρω τι θα αλλάξει με την είσοδο του Μπουρούση, θεωρώ όχι πολλά) δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην εθνική.

Ο Σχορτσανίτης ήταν πολύ καλός και κρατούσε την ομάδα επιθετικά, δημιουργούσε προβλήματα και σκόραρε, αλλά δεν μπορούσε να της δώσει αυτοπεποίθηση και ανάσες για να ξεφύγει (έτσι εννοώ τη «διαφορά» που ανέφερα πιο πριν). Η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να ζει και να πεθαίνει στα χέρια της τριάδας Διαμαντίδη-Σπανούλη-Ζήση εκτός από σπάνιες εξαιρέσεις. Αυτό κακό δεν είναι, κοιτάξτε την ποιότητα των τριών παικτών που ανέφερα. Όμως, ίσως βγάλει προβλήματα. Μόνο από την περιφέρεια δείχνει η ομάδα ότι μπορεί πραγματικά να «βάλει από κάτω» έναν αντίπαλο και να χτίσει μομέντουμ σε έναν αγώνα ώστε να «τελειώσει» το ματς. Η ρακέτα είναι γεμάτη, πλούσια και δυνατή, αλλά παίζει συμπληρωματικό ρόλο. Πάρα πολύ καλά, αλλά πάντα σε δεύτερο πλάνο και αυτό φαίνεται όταν η ομάδα χρειάζεται το «κάτι παραπάνω» από τη ρακέτα της γιατί οι περιφερειακοί της δεν μπορούν (για οποιονδήποτε λόγο) να το δώσουν.

Στο θέμα των 3 αστεριών της περιφέρειας πρέπει να αναφέρουμε και το γεγονός ότι παίζουν όλοι μαζί στο ξεκίνημα. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη δύναμη στην περιφέρεια στην αρχή, αλλά αν κάποιο δύσκολο ματς στραβώσει στην αρχή του δεν υπάρχει στον πάγκο έμπειρος πλέι μέικερ να μπει και να αλλάξει τη ροή του αγώνα (εδώ η προσφορά του Παπαλουκά θα ήταν ανεκτίμητη). Άρα, είναι σημαντικό ρίσκο αυτό στα δύσκολα ματς.

Το ροτέισον είναι σαφώς καλύτερο από πέρσι (που ήταν ανύπαρκτο), αλλά παραμένει ανάμεσα σε 9-10 παίκτες (10 με τον Μπουρούση που δεν έπαιζε στο Ακρόπολις). Παππάς, Βασιλειάδης, Καϊμακόγλου και Παπανικολάου δεν υπολογίζονται καθόλου, ενώ ο Βουγιούκας μπαίνει αραιά (και δεν ξέρω κατά πόσο αυτό θα γίνεται με τους άλλους ψηλούς υγιείς, καθώς πριν έλειπε ο Σχορτσανίτης και τώρα ο Μπουρούσης). Τα παιδιά που είναι στις τελευταίες θέσεις των λύσεων μοιάζουν φέτος ιδιαίτερα «διψασμένα» και αυτό φαίνεται κάθε φορά που πατούν παρκέ. Αρκεί να τους δοθεί ευκαιρία, πράγμα που δεν φαίνεται ότι θα γίνει.

Θα επαναλάβω εδώ ότι σε τέτοιο επίπεδο εθνικών ομάδων το ροτέισον των 12 ατόμων θα έπρεπε να είναι δεδομένο. Δεν νοείται ο Καζλάουσκας να μην μπορεί να βρει στην Ελλάδα 12 παίκτες που να τους πιστεύει για να παίξουν (ή οι 12 να βρίσκονται μόνο με τους Παπαλουκά-Βασιλόπουλο μέσα). Απαράδεκτο.

Ένα ακόμα πρόβλημα είναι το θέμα της χρησιμοποίησης του Γιώργου Πρίντεζη. Ο Πρίντεζης ως τριάρι δεν μπορεί να δείξει αυτά που ξέρει, θέλει και μπορεί, με αποτέλεσμα και ο ίδιος να αποδιοργανώνεται (φαινόταν ξεκάθαρα στο Ακρόπολις) και η ομάδα να χάνει ένα σημαντικό όπλο στο «4». Ο Πρίντεζης έπαιζε όλο και λιγότερο και μοιάζει σαν να «πετάει» ο Καζλάουσκας με αυτή την επιμονή του ένα πολύτιμο όπλο. Όσο κι αν το έχει έτσι στο μυαλό του, ο Πρίντεζης δεν είναι Βασιλόπουλος, δεν μπορεί να βγάλει αυτό το ρόλο και δεν θα μπορέσει. Ας τον βάλει στη θέση του, όπου είναι πολύτιμος.

Η δωδεκάδα φαίνεται ότι θα κλείσει ανάλογα με τις ανάγκες που θα προκύψουν στους ψηλούς. Ίσως ο Καζλάουσκας φοβηθεί νέο τραυματισμό και πάρει Βουγιούκα, Καϊμακόγλου, αν και θεωρώ τεράστιο λάθος, έστω κι έτσι, να μην είναι δωδεκάδα ο Βασιλειάδης.

Η Ελλάδα, πάντως, φαίνεται ότι θα παίξει με 10 (ουσιαστικά) παίκτες στην Τουρκία να είναι στο ροτέισον και 2 συμπληρωματικούς. Το «3» είναι η βασική πληγή της ομάδας, όχι στην άμυνα, όπου ο Περπέρογλου είναι πια καλός, αλλά και ο Διαμαντίδης (με τον Πρίντεζη σε ιδιαίτερα σχήματα) μπορούν να καλύψουν κάθε παίκτη, αλλά στην επίθεση. Βέβαια, κακά τα ψέματα, η Ελλάδα έχει μάθει να παίζει με τέτοιο κενό και έχει μάθει να το καλύπτει σχεδόν πάντα. Εμείς το ξέρουμε ότι έτσι θα ήταν και δεν μπορούμε να δείχνουμε έκπληκτοι (όπως κάποια αμερικάνικα σάιτ, που είχαν να δουν την ομάδα από το… Πεκίνο)

Στη βδομάδα που απομένει ως το Μουντομπάσκετ πρέπει να δουλευτεί ξανά η επίθεση απέναντι σε ζώνες όπως αυτές της Σερβίας, που δυσκολεύουν τόσο την περιφερειακή μας τριάδα. Χρόνος υπάρχει, οι αδυναμίες είναι λίγες, τα δυνατά στοιχεία πολλά και οι οιωνοί καλοί. Εγώ επιμένω και θα επιμένω: βλέποντας τις άλλες ομάδες, φέτος είναι η ευκαιρία της Ελλάδας για χρυσό μετάλλιο σε Μουντομπάσκετ.

by Rasheed.

Περί αρχηγού και τιμωριών

2010-08-21T02:30:00.004+03:00

Πέρασε μια μέρα από τα όσα έγιναν στο τελευταίο παιχνίδι του Ακρόπολις και δυστυχώς δεν είδα τα μέσα να προσπαθούν να δουν με αντικειμενικό μάτι το θέμα. Οι ίδιες εθνικιστικές φανφάρες και τα ίδια αμπασκετικά σχόλια.

Η ελληνική τηλεόραση για ακόμη μία φορά έδειξε το επίπεδό της, που είναι χαμηλότερο και από αυτό ενός… ισογείου. Πέραν τούτου, η FIBA αντέδρασε επίσημα προς απορία όσων κατευθυνόμενων μέσων έγραφαν χτες το βράδυ ότι δεν μπορεί να δει το βίντεο και ότι το βίντεο δεν αποτελεί πειστήριο για ό,τι έγινε.

Ο Μπάουμαν ήταν πολύ σκληρός και οι Ελληναράδες αμέσως θυμήθηκαν ότι οι κακοί ξένοι μας έχουν πάντα στην μπούκα, ότι εμείς την πληρώνουμε κάθε φορά και ότι υπάρχει οργανωμένη συνωμοσία (που προφανώς οργανώνεται από εκείνους που μισούν τον μεγάλο ευεργέτη Γιώργο Βασιλακόπουλο και λόγω αυτού του μίσους κινούνται) ώστε να καταστρέψουν τη χώρα μπασκετικά.

Δηλαδή, για ακόμη μία φορά το θέατρο του παραλόγου. Οι περισσότεροι ενέμειναν στις θέσεις τους ότι οι κακοί Σέρβοι και ο «αλήτης» Τεόντοσιτς ξεκίνησαν το όλο θέμα, ενώ δυστυχώς η μεγαλύτερη ευθύνη βαρύνει τον Φώτση, ο οποίος δεν είχε κανένα λόγο να πάει να ζητήσει τα ρέστα από τον Σέρβο μετά που είχε κερδίσει φάουλ (ιδίως ως οικοδεσπότης σε φιλικό τουρνουά εθνικών ομάδων). Μάλιστα, ο Φώτσης το ξεκινάει, ο Φώτσης το… ξαναξεκινάει όταν ο Τεόντοσιτς είναι στο πλάι με τον Σχορτσανίτη (και κρατά τον Έλληνα σέντερ ηρεμώντας τον) και ο Τσαρτσαρής διακτινίζεται από την άλλη άκρη του γηπέδου αρχίζοντας τις μπουνιές χωρίς κανέναν να τον έχει προσλάβει μπράβο. Έγραψα και χτες ότι για μας εδώ δεν έχει καμία σημασία ποιος το αρχίζει και ποιος όχι και συνεχίζω να το πιστεύω, όμως, γράφω τα παραπάνω γιατί πάνε να μας βγάλουν τρελούς.

Η FIBA, λοιπόν, θέλει να δει το βίντεο και να τιμωρήσει τους υπαίτιους, αλλά το πιο πιθανό είναι η τιμωρία να ισχύσει μετά το Μουντομπάσκετ (εκτός αν βρεθεί παραθυράκι… γρηγορόσημου, που πάντα υπάρχουν). Θα ήθελα η ποινή να ισχύσει και για τις ομάδες τους το χειμώνα (η FIBA έχει τη δύναμη να το κάνει), ενώ τα λόγια του Μπάουμαν «η FIBA δεν θα διστάσει να πάρει τα σκληρότερα δυνατά μέτρα απέναντι σε οποιονδήποτε φανεί από το βίντεο ότι έφερε σε ανυποληψία το ίδιο το άθλημα του μπάσκετ» όσους αγαπάμε το μπάσκετ, μας πληγώνουν γιατί ξέρουμε ότι είναι αλήθεια.

Στις Η.Π.Α. αναφέρουν ήδη ότι αν ο καυγάς γινόταν σε αγώνα NBA αρκετοί από τους 7 δεν θα έπαιζαν ξανά στο υπόλοιπο της σεζόν, ενώ ο Κρστιτς μπορεί και να τιμωρούταν με δια βίου αποκλεισμό (το NBA δεν έχει τώρα δικαιοδοσία και δεν μπορεί να τιμωρήσει τον Κρστιτς). Η FIBA δεν θα φτάσει ως εκεί θεωρώ, γιατί έχει προϊστορία στο να δίνει «επιεικείς» ποινές, όμως θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά πριν προσπεράσει το θέμα τόσο γρήγορα.

Για να κλείσουμε το θέμα εν αναμονή των αποφάσεων, θέλω να σταθώ σε τρία σημεία. Πρώτον, θεωρώ ότι ο Αντώνης Φώτσης δεν θα έπρεπε να είναι πλέον αρχηγός της ελληνικής ομάδας. Ο αρχηγός της εθνικής πρέπει να ξεχωρίζει για χίλιους δύο λόγους και ο βασικότερος εξ αυτών είναι ότι θα πρέπει να είναι πρότυπο στα μάτια όλων των Ελλήνων όσον αφορά το ήθος του και τη συμπεριφορά του. Θα πρέπει ο ίδιος ο Φώτσης, ο Καζλάουσκας ή η Ομοσπονδία να αφαιρέσουν την αρχηγία από τον εν λόγω παίκτη και να τη δώσουν είτε στον Σπανούλη είτε στον Ζήση. Αναφέρω τους δύο γιατί έχουν «λευκό» παρελθόν, είναι βασικά στελέχη της ομάδας και ήταν «κύριοι» στα γεγονότα της Πέμπτης. Δεν το λέω απλώς για να το πω αυτό, ούτε το θεωρώ ήσσονος σημασίας. Οι διεθνείς έχουν υποχρέωση να είναι άριστοι επαγγελματίες όταν φορούν τη φανέλα της εθνικής. Πόσο μάλλον ο αρχηγός. Θεωρώ ντροπή για τη χώρα να πάει στο Μουντομπάσκετ με αρχηγό τον Φώτση μετά απ’ όσα έγιναν.

Πριν περάσω στα υπόλοιπα σημεία που θέλω να σταθώ ξεκαθαρίζω ότι οι 3 διεθνείς (και οι 4 της Σερβίας) που ενεπλάκησαν στα επεισόδια χτες, δεν «τελείωσαν για μας». Όμως, σε αντίθεση με τους τηλεοπτικούς δημοσιογράφους και την ΕΟΚ που έλεγαν «γιατί να τους τιμωρήσουμε; Ήταν η πρώτη φορά που ξέφυγαν», νομίζω ότι για να εξακολουθήσουν να βρίσκονται όσο ψηλά τους έχει τοποθετήσει ο Έλληνας φίλαθλος τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει εφόσον έκαναν ό,τι έκαναν να δεχτούν και την τιμωρία κιόλας (μην πω να τη ζητήσουν οι ίδιοι), ώστε ο κόσμος να νιώσει τη δικαίωση που πρέπει στο θέμα και να μην νιώθει ένοχος ότι υποστηρίζει τέτοιες ενέργειες υποστηρίζοντας τους παίκτες. Το να προσπαθείς να «τη γλιτώσεις» όταν κάνεις κάτι τέτοιο μόνο καλό δεν κάνει. Σκεφτείτε τα τόσες χιλιάδες παιδιά που είδαν τα επεισόδια την Πέμπτη, πώς θα εντυπωθεί στο μυαλό τους το γεγονός ότι οι μπασκετμπολίστες της εθνικής μπορούν να δέρνονται σαν αλήτες χωρίς κυρώσεις. Το γεγονός ότι έγινε σε αγώνα εθνικών ομάδων πρέπει κατά τη γνώμη μου να μετρήσει προσθετικά στη σκληρότητα των ποινών.

Από πολλά χείλη άκουσα ότι για τα επεισόδια ηθικός αυτουργός ήταν ο Ίβκοβιτς ή ο Χριστοδούλου. Ό,τι κι αν έγινε ανάμεσα στο διαιτητή και τον προπονητή των Σέρβων, δεν δικαιολογεί σε τίποτα την αντίδραση των παικτών Ελλήνων και Σέρβων. Δυστυχώς, περίμενα και ο Καζλάουσκας να πει το ίδιο και όχι να αναφέρει ότι την ευθύνη έχει ο Ίβκοβιτς και ο Τεόντοσιτς (όπως βγήκε λιθουανικό σάιτ και έγραφε φιλοξενώντας τις τουλάχιστον ατυχείς δηλώσεις του). Αν οι Λιθουανοί έγραψαν ψέματα και μαθευτεί τις επόμενες μέρες, τότε θα ανακαλέσω. Όμως, πρώτος ο Καζλάουσκας που πριν από 3 βδομάδες απέκλεισε τον Παπαλουκά «για να μην είναι άδικο για τους άλλους και να μη χαλάσει το κλίμα της ομάδας» θα έπρεπε τώρα να καθαιρέσει τον Φώτση και να "μαζέψει" τους δικούς του παίκτες, όχι εκείνους της άλλης ομάδας.

Επειδή τα νεύρα των Ελλήνων (συγκεκριμένων, όχι όλων) δεν δικαιολογούνταν ούτε από τη σημασία του αγώνα, ούτε από την εξέλιξη, ούτε από τη διαιτησία, ούτε από τίποτα, κάποιος θα πρέπει να ασχοληθεί με το κλίμα στην εθνική και γιατί κάποιοι Έλληνες διεθνείς είναι σε τόσο νευρική κατάσταση. Μη γελάτε, δεν είναι αστείο, τραγικό είναι.

Πριν φτάσω στο τελευταίο σημείο στο οποίο θα σταθώ θα ήθελα να σχολιάσω την άποψη που γράφτηκε και ακούστηκε κατά κόρον ότι «μακάρι το πρόβλημα της βίας να ήταν μόνο αυτό που είδαμε την Πέμπτη, μέσα στο παρκέ και να τελείωνε στους παίκτες». Το γεγονός ότι υπάρχουν χούλιγκαν στο ελληνικό μπάσκετ δεν δικαιολογεί τη στάση των συγκεκριμένων διεθνών, ούτε θα έπρεπε άλλωστε, ούτε έχει σχέση το ένα θέμα με το άλλο! Ο παίκτης θα πρέπει πάντα να δίνει το παράδειγμα σε όσους βρίσκονται στις εξέδρες. Ο παίκτης είναι δημόσιο πρόσωπο, ο παίκτης πληρώνεται πάρα πολλά λεφτά για να αντιδρά ως επαγγελματίας και μέσα στις υποχρεώσεις του είναι ξεκάθαρα το να φέρεται έτσι σε κάθε περίπτωση όσο βρίσκεται στο χώρο εργασίας του. Αν οποιοσδήποτε άλλος εργαζόμενος σε οποιοδήποτε άλλο τομέα (σκεφτείτε τους εαυτούς σας ή τους γονείς σας οι μικρότεροι) πρέπει να είναι επαγγελματίας, να φέρεται σοβαρά και ώριμα και να μην ξεφεύγει στο χώρο εργασίας του, φανταστείτε πόσες φορές πρέπει να το πολλαπλασιάσετε αυτό το «πρέπει» στην περίπτωση των δημοσίων επαγγελμάτων στο χώρο του θεάματος (και πόσο περισσότερο όταν μιλάμε για τους 12 καλύτερους της χώρας, τους διεθνείς της). Και η «ένταση της στιγμής» δεν δικαιολογεί τίποτα απολύτως. Δεν είναι 10 χρονών, είναι ενήλικοι και επαγγελματίες και ως τέτοιους θα έπρεπε και οι ίδιοι να απαιτούν οι άλλοι να τους αντιμετωπίζουν.

Την ώρα που η στάση της Ομοσπονδίας είναι επιεικώς γελοία για ακόμη μία φορά (σε ένα θέμα που πήρε παγκόσμιες διαστάσεις και δυσφημεί την εθνική μας ομάδα) και στο απογοητευτικό μοτίβο του «εντάξει ας το ξεχάσουμε, μιλάτε σιγά να το ξεχάσουν κι οι ξένοι, πάμε παρακάτω για να μη γίνει καμιά στραβή» (εδώ στο σάιτ της, το τουρνουά Ακρόπολις είναι ακόμη σαν να μην έχει γίνει!), η στάση της Πολιτείας είναι ακόμη πιο γελοία. Με συγχωρείτε αλλά δεν μπόρεσα να συγκρατήσω ένα ειρωνικό μειδίαμα όταν άκουσα τον υφυπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργο Νικητιάδη, να μιλάει για «μηδενική ανοχή» προς «όσους φέροντας το βάρος του εθνικού εμβλήματος δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν εκπροσωπούν τον εαυτό τους αλλά την πατρίδα τους». Όπως είπα από χτες και ανέφερα και σήμερα στο σημείο περί βίας, το θέμα πρέπει να μένει στο πρέπον πλαίσιό του και να του δίνεται το αντίστοιχο μέγεθος. Όχι να ξεπεράσουμε τα όρια. Ας τιμωρηθούν οι διεθνείς από την Ομοσπονδία ή την Πολιτεία, αλλά τη σημαία της κάθαρσης, ας την αφήσει στην άκρη η κυβέρνηση να τη χρησιμοποιήσει εκεί που πρέπει.

Αν θέλει η Πολιτεία ας το συζητήσουμε. Τι έχει κάνει για τους στρατούς των ομάδων; Τι έκανε όταν φέτος το πρωτάθλημα της Α1 δεν τελείωσε; Τι κάνει τόσα χρόνια που σε ποδόσφαιρο, βόλεϊ, πόλο, μπάσκετ, δέρνονται χούλιγκαν και καταστρέφουν τον αθλητισμό; Τι έκανε πρόσφατα όταν σε φιλικό αγώνα ποδοσφαίρου χούλιγκαν χτύπησαν προπονητή και μετά «ταυτοποιήθηκαν» από το βίντεο; Έχει πάει κανείς φυλακή; Έχει τιμωρηθεί κανείς; Όχι. Τα νταηλίκια περί «μηδενικής ανοχής» για να μπουν στα «κατορθώματα» της τετραετίας ας τα αφήσει, λοιπόν, καθώς μόνο γελοία την κάνουν να δείχνει. Όπως και κάθε άλλη πριν από αυτή, αφού κανείς από την Πολιτεία δεν έχει ενδιαφερθεί τόσα χρόνια για το θέμα της βίας. Εκτός κι αν οι δηλώσεις ήταν απλώς για να κάνουμε τους «μάγκες» στο nba.com και τα άλλα μεγάλα μέσα που τις φιλοξένησαν…

Όχι, δεν έχω την απαίτηση από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό να σκεφτούν να τιμωρήσουν τους παίκτες τους (να σκεφτούν μόνο κι ας μην το κάνουν) όπως σκέφτονται να κάνουν οι Θάντερ με τον Κρστιτς (αν και δεν είναι σίγουρο ότι μπορούν, εξαρτάται από το τι συμβόλαιο έχουν υπογράψει μαζί του). Θα ήμουν παράλογος αν θεωρούσα ότι το ελληνικό μπάσκετ έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ωριμότητας και εξέλιξης. Αυτά είναι ψιλά γράμματα και αν επιμείνουμε θα μας πάρουν και για γραφικούς.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Μέχρι την Κυριακή μπορείτε να αγοράσετε με έκπτωση το πακέτο όλων των αγώνων του Μουντομπάσκετ από το Age of Basketball ώστε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη διοργάνωση με εικόνα από τον υπολογιστή σας. Μετά την Κυριακή η τιμή (από τη FIBA όχι από εμάς) ανεβαίνει κατά 5 ευρώ. Δεδομένου ότι οι αγώνες κάθε μέρα είναι πάρα πολλοί (12 τις πρώτες μέρες και 6 τις επόμενες) και η ΕΡΤ (και το Woop) θα δείξουν ελάχιστα παιχνίδια (4-5 συνολικά), πλην εκείνων της Ελλάδας, όσοι θέλετε να δείτε ολόκληρη τη διοργάνωση του μπάσκετ επωφεληθείτε της προσφοράς τώρα!

ΠΟΥΕΡΤΟ ΡΙΚΟ – Η τελική δωδεκάδα

2010-08-21T02:24:00.001+03:00

Μετά την αντικατάσταση των Λάρι Αγιούσο και Κρίστιαν Νταλμάου από τους Γκιγιέρμο Ντίαζ και Ντέιβιντ Χουέρτας, η τελική δωδεκάδα του Πουέρτο Ρίκο έχει ως εξής:

Μέσα Ντίαζ, Χουέρτας

2010-08-21T02:23:00.000+03:00

Ο Γκιγιέρμο Ντίαζ και ο Ντέιβιντ Χουέρτας πήραν τις θέσεις των Αγιούσο και Νταλμάου, όπως άλλωστε αναμενόταν εξαρχής. Η Ομοσπονδία του Πουέρτο Ρίκο δεν συγχώρεσε τους δύο «αντάρτες», ούτε έστειλε τον Σιντρόν και τους βοηθούς του… σπίτια τους, οπότε οι Ντίαζ, Χουέρτας ήταν μονόδρομος.

Ο Ντίαζ, με προσωνύμιο «Σούπερμαν» λόγω του άλματός του, ανάρρωνε από τραυματισμό το καλοκαίρι και δεν είχε κληθεί στην εθνική, ούτε στη δεύτερη ομάδα, ενώ ο Χουέρτας έπαιξε με τη δεύτερη ομάδα στους Αγώνες της Κεντρικής Αμερικής, όπου και σούταρε με 46% από το τρίποντο. Αμφότεροι ταξίδεψαν για να βρουν την ομάδα στη Γερμανία.

Το φιλικό της ντροπής

2010-08-20T03:38:00.005+03:00

Το Ακρόπολις τελείωσε κι εκεί που σήμερα θα γράφαμε την ανάλυσή μας για τα τελευταία φιλικά τεστ της εθνικής πριν το Μουντομπάσκετ, αναγκαζόμαστε να μιλήσουμε για κάτι που όχι μόνο δεν μας αρέσει, αλλά για ακόμη μια φορά μας έκανε να αηδιάσουμε.

Τα επεισόδια που διαδραματίστηκαν στον αγώνα της Ελλάδας με τη Σερβία για την τελευταία μέρα του μπάσκετ, δεν έχουν καμία θέση στον χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού και θα έπρεπε να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Δεν έχει καμία σημασία ποιος τα ξεκίνησε, εφόσον κάποιος άλλος τα συνέχισε. Είτε ήταν οι βρισιές του Φώτση, ή η κίνηση του Τεόντοσιτς, ή το φάουλ ή το ζαβό το ριζικό μας, ο θεός που μας μισεί, το κεφάλι το κακό μας ή πρώτ’ απ’ όλα το κρασί.

Σημασία έχει ότι τα όσα έγιναν δεν έχουν θέση στο μπάσκετ που αγαπάμε και θέλουμε να βλέπουμε. Πέρα από τις γνωστές μόνιμες εθνικές φανφάρες, οι 7 πρωταγωνιστές θα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά και εξοντωτικά, αν και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα γίνει. Αντώνης Φώτσης, Κώστας Τσαρτσαρής, Σοφοκλής Σχορτσανίτης, Μίλος Τεόντοσιτς, Νέναντ Κρστιτς, Νόβιτσα Βελίτσκοβιτς και Μάρκο Κέσελι κανονικά θα πρέπει να αποκλειστούν από το Μουντομπάσκετ (και προσωπική μου γνώμη η τιμωρία τους να πάρει και μεγάλο μέρος, αν όχι ολόκληρη, της ερχόμενης σεζόν με τις ομάδες τους).

Η FIBA είναι το ανώτερο όργανο στο παγκόσμιο μπάσκετ και έχει αυτό το δικαίωμα και τη δύναμη. Στο άρθρο 38 των ανανεωμένων κανονισμών της αναφέρει τα πάντα για τέτοια γεγονότα, λέγοντας ότι όσοι από τους πάγκους (πλην του προπονητή και του βοηθού) εισβάλλουν στον αγωνιστικό χώρο πρέπει να αποβάλλονται, ενώ αναφέρει ότι οι διαιτητές του αγώνα είναι υποχρεωμένοι να αναφέρουν τα πάντα στο φύλλο αγώνος με ακρίβεια, κατονομάζοντας όλους τους παίκτες που συμμετείχαν έναν έναν. Αυτό δεν έγινε από τους διαιτητές του αγώνα, που ως κλασικοί… Έλληνες (με την κακώς εννοούμενη ερμηνεία) προσπάθησαν να κουκουλώσουν το θέμα, που ήδη έχει κάνει το γύρο του κόσμου και έχει γραφτεί σε όλα τα αθλητικά μέσα κατά μήκος του μπασκετικού πλανήτη.

Σύμφωνα με τους κανόνες της FIBA οι διαιτητές πρέπει να τιμωρηθούν για το ελλιπές φύλλο αγώνα, ενώ οι κανόνες αναφέρουν ότι το βίντεο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιβληθεί τιμωρία: «Το βίντεο, το φιλμ, οι εικόνες ή όποιο άλλο οπτικό, ηλεκτρονικό, ψηφιακό ή άλλο μέσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί […] για να ξεκαθαριστεί η ευθύνη σε θέματα πειθαρχίας […]».

Πέρα από τη γελοιότητα των διαιτητών, είχαμε 7 επαγγελματίες αθλητές, όχι τυχαίους, τη στιγμή που εκπροσωπούσαν τη χώρα τους, μπροστά σε οικογένειες και παιδιά, να συμπεριφέρονται ως αλήτες και τραμπούκοι του δρόμου. Στον όλο παραλογισμό τα περισσότερα ελληνικά μέσα σήκωσαν τη σημαία της εθνικοφροσύνης μιλώντας για «αλήτες» Σέρβους που έφταιγαν, ενώ οι «δικοί μας» είχαν όλο το δίκιο με το μέρος τους. Από τηλεόρασης (σε αναμετάδοση των επεισοδίων που κέρδιζε εύκολα Μουντομπάσκετ βλακείας) ακούσαμε για τον «απαράδεκτο και αδικαιολόγητο» Κρστιτς, ο οποίος χτυπούσε τον Σχορτσανίτη στην πλάτη. Όμως κανείς δεν είπε ότι εκείνη την ώρα ο Σχορτσανίτης ήταν καθισμένος πάνω από τον Μπιέλιτσα που είχε πέσει κατά λάθος (από τον Κρστιτς) και τον «τάραζε» στις μπουνιές (προφανώς και οι… Φώτσης, Τεόντοσιτς θα «έφαγαν» κάμποσες) και από αυτό… τον διέκοπτε ο Κρστιτς. Όπως ανέφερα και από πάνω, η ευθύνη για μένα βαρύνει και τους 7 εξίσου (και τονίζω το εξίσου) και θα έπρεπε και οι 7 να τιμωρηθούν παραδειγματικά από τη FIBA.

Κι αν θέλουμε να το πάμε ένα βήμα παρακάτω, οι δικοί μας ήταν οικοδεσπότες, έπαιζαν στο γήπεδό τους, μπροστά στον δικό τους κόσμο και θα έπρεπε να φερθούν πιο ώριμα και να μην αρχίσουν το όλο θέμα (αυτό πάει κυρίως στον Φώτση).

Τέτοια περιστατικά κάνουν μόνο κακό στο μπάσκετ και θα πρέπει να χτυπηθούν με σκληρότητα. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων ορισμένοι κάφροι από την εξέδρα πήδηξαν στο γήπεδο και κινήθηκαν απειλητικά προς τους Σέρβους παίκτες. Η αστυνομία για ακόμη μία φορά έλαμψε δια της απουσίας της και πολλές από τις ευθύνες βαρύνουν και αυτή.

Η FIBA ξεκάθαρα τονίζει ότι η αστυνομία υποχρεούται να διακόψει οποιονδήποτε καυγά ανάμεσα σε παίκτες κατά την ώρα του αγώνα, εφόσον δεν μπορούν οι διαιτητές και οι προπονητές. Αυτό σημαίνει άμεση επέμβαση (και προσεκτική βεβαίως). Όχι να τους αφήσει να δαρθούν για κανένα πεντάλεπτο και μετά να τους καλέσει για κατάθεση. Επίσης, οι κανόνες της FIBA αναφέρουν ότι η αστυνομία ακόμη και στην περίπτωση που δεν επέμβει αμέσως για να χωρίσει καυγά μεταξύ παικτών, οφείλει να το κάνει χωρίς καμία καθυστέρηση εφόσον οπαδοί μπουν στον αγωνιστικό χώρο με σκοπό να πλήξουν τους παίκτες. Η ελληνική αστυνομία για ακόμη μία φορά έδειξε πόσο απίστευτα ανεπαρκής είναι αφού δεν κατάφερε να επέμβει ούτε τότε. Την εικόνα την έχουμε από την πρώτη ήδη μέρα του Ακρόπολις, με τους αστυνομικούς να «αράζουν» στο πάνω μέρος των πετάλων, να κάθονται χαλαροί και να συζητούν σε σημεία άσχετα με τα καίρια (δημοσιογραφικά αφύλαχτα, αγωνιστικός χώρος αφύλαχτος) διεκδικώντας και πάλι βραβείο ανεπάρκειας.

Επειδή δεν πρέπει να λέμε μόνο τα άσχημα, οι υπόλοιποι 10 Σέρβοι και το τεχνικό τους επιτελείο, με επικεφαλής τον Ραντούλιτσα, που προσπαθούσε με κάθε τρόπο να σταματήσει τον Κρστιτς και τον Μιλοσάβλιεβιτς (εκτός αποστολής) που με κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας μπήκε ανάμεσα σε Κρστιτς και Μπουρούση-Σχορτσιανίτη, αλλά και οι υπόλοιποι 12 Έλληνες και το τεχνικό επιτελείο της εθνικής, με επικεφαλής τον Σπανούλη και τον Καζλάουσκας, πάλευαν με κάθε τρόπο να ηρεμήσουν την κατάσταση και ήταν μια όαση επαγγελματισμού, υπευθυνότητας και σοβαρότητας μέσα στην ντροπή της καφρίλας. Ας ελπίσουμε ότι τα μικρά παιδιά (τουλάχιστον) που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ το βράδυ της Πέμπτης θα κρατήσουν αυτούς ως εικόνα στο μυαλό τους και όχι όσους ντρόπιασαν το μπάσκετ και τη φανέλα που φορούσαν (τη δικιά μας ή των Σέρβων).

Ανάμεσα στους υπαίτιους των επεισοδίων, υπάρχει κι ένας που ξεχωρίζει, δυστυχώς όχι για καλό λόγο. Ο Κώστας Τσαρτσαρής, αφού πρώτα έγινε αρνητικός πρωταγωνιστής (ένας απ' όλους) δίνοντας μπουνιές δεξιά κι αριστερά, μετά βγήκε να μιλήσει στα μέσα ως θιγμένος εκπρόσωπος του ελληνισμού. Ο Τσαρτσαρής έκανε μεγάλο φάουλ με τις ανόητες και προσβλητικές δηλώσεις του, που κρύβουν λανθάνοντα κοινωνικό ρατσισμό και θα έπρεπε να αποκλείονται από τα μέσα, λόγω του εμετικού περιεχομένου τους. Σε κάθε περίπτωση, όποιον είναι άνθρωπος τον κάνουν να νιώθει τουλάχιστον απαίσια.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στο άρθρο δεν ασχολούμαι με την ομοσπονδία και το γεγονός ότι κι αυτή θα έπρεπε να τιμωρήσει τους αθλητές, για... προφανείς λόγους που έχουν να κάνουν με τα ως τώρα δείγματα της ομοσπονδίας μας.

Υ.Υ.Γ.: Τις επόμενες ημέρες θα δούμε τι θα γίνει με την ανάλυση των ως τώρα στοιχείων του παιχνιδιού της εθνικής. Απόψε, δυστυχώς, δεν είναι τέτοια βραδιά.

Το «κλουβί με τις τρελές» στο Πουέρτο Ρίκο

2010-08-19T03:19:00.004+03:00

Άνω κάτω έγιναν στο Πουέρτο Ρίκο, μόλις 10 μέρες πριν την έναρξη του Μουντομπάσκετ της Τουρκίας. Αιτία η απόφαση του Λάρι Αγιούσο και του Κριστιάν Νταλμάου να αφήσουν την ομάδα στα κρύα του λουτρού και να φύγουν.

Οι δύο παίκτες ανακοίνωσαν ότι δεν θα ακολουθήσουν την ομάδα στα φιλικά στη Γερμανία καθώς έχουν πρόβλημα με τον Μανόλο Σιντρόν. Αμφότεροι έχουν θέμα με το πόσο παίζουν και τι προσπάθειες παίρνουν και το έδειξαν με τον πλέον αντιεπαγγελματικό τρόπο λίγο πριν τους αγώνες. Η ομοσπονδία προσπαθεί να βρει λύση, αλλά το γυαλί έχει σπάσει και το πιο πιθανό είναι οι δυο παίκτες να αποκλειστούν από το Μουντομπάσκετ (αλλά και γενικά απ’ την εθνική).

Πιθανοί αντικαταστάτες τους είναι ο Γκιγιέρμο Ντίαζ και ο Ντέιβιντ Χουέρτας. Πάντως, αυτή η κίνηση των Αγιούσο και Νταλμάου πλήττει σίγουρα την υστεροφημία των δύο παικτών (33 και 35 χρονών αντίστοιχα).

Ο Κριστιάν Νταλμάου μίλησε για την απόφασή του λέγοντας ότι δεν παράτησε την ομάδα, αλλά το συζήτησε με τον Μανόλο Σιντρόν και πήρε την έγκρισή του. Συγκεκριμένα, ο Νταλμάου είπε: «Μίλησα με τον Μανόλο το πρωί (σ.σ. της Τρίτης). Τον ρώτησα αν θέλει μια αλλαγή, να με αντικαταστήσει για άλλον, και μου είπε ότι θα ήθελε να δώσει τη θέση μου σε έναν νεότερο παίκτη. Στο σημείο που είμαι τώρα καταλαβαίνω ότι ένας νεαρότερος παίκτης μπορεί να προσφέρει περισσότερα. Όταν ήρθα στην ομάδα ποτέ δεν ζήτησα χρόνο συμμετοχής. Είναι ξεκάθαρο ότι η ομάδα έχει 12 παίκτες και ο καθένας έχει το ρόλο του. Καταλαβαίνω ότι πολλοί παίκτες το δέχονται και είναι προϋπόθεση για να μπουν στην ομάδα. Εγώ ήθελα να παίζω περισσότερο, πιστεύω ότι αν έπαιζα περισσότερο θα μπορούσα να προσφέρω και περισσότερο. Το είπα στους προπονητές, μου είπαν ότι με χρειάζονται, αλλά σκέφτηκα την ομάδα. Ίσως, ένα νεαρό παιδί στη θέση μου να δέσει καλύτερα, να πάρει εμπειρίες. Να πάρει χρόνο και για το μέλλον, ή κάποιος απ’ τους άλλους παίκτες να συμπληρώσει στο δικό του χρόνο συμμετοχής».

Όσο για το αν ήταν η κίνηση σε συνεννόηση με τον Αγιούσο: «Το θέμα του Αγιούσο το έμαθα αργότερα. Οι προπονητές, πάντως, ήξεραν για μένα πριν φύγω, ήταν συνεννοημένο. Δεν περιμένω να με τιμωρήσει η ομοσπονδία, το είχαμε συμφωνήσει με τον Σιντρόν. Αν πρέπει τελικά να επιστρέψω στην ομάδα, θα το κάνω. Αλλά αν χάσω το Μουντομπάσκετ, δεν με νοιάζει, έχω παίξει όσο μου αναλογεί στην εθνική».

Ο Λάρι Αγιούσο, απ’ την άλλη, ήταν σκληρός με τον Σιντρόν και τους συνεργάτες του, άφησε αιχμές, τα είπε χύμα, αλλά άφησε και μια μικρή πόρτα ανοιχτή για επιστροφή, μετά τη συνάντηση με την ομοσπονδία: «Θέλω αρχικά να ζητήσω συγγνώμη από τον κόσμο του Πουέρτο Ρίκο και όλους τους φιλάθλους της χώρας. Αυτή η υπόθεση δεν έχει να κάνει με αυτούς, ή το Πουέρτο Ρίκο. Είναι θέμα ότι μου είπαν ψέματα. Είμαι 10 χρόνια στην εθνική ομάδα. Πάντα έπαιζα για τη χώρα μου και όλοι ξέρουν ότι ποτέ δεν είπα όχι. Αλλά τόλμησα να μιλήσω. Μου υποσχέθηκαν ένα πράγμα και μετά το άλλαξαν και αυτό μ’ ενοχλεί».

Ο Αγιούσο είπε ότι περίμενε πως θα είναι βασικός και όταν είδε στα τελευταία φιλικά ότι δεν ήταν, μίλησε με τον Σιντρόν και του είπε ότι δεν ήταν προετοιμασμένος να δεχτεί ρόλο μπακ απ στην ομάδα, αλλά ο Σιντρόν του είπε ότι δεν τον είχε στα πλάνα του για βασικό.

«Ο Μανόλο επηρεάζεται από άλλους στις αποφάσεις για το ποιος θα παίζει και ποιος όχι. Αυτή είναι η αλήθεια. Όταν μίλησα μαζί του, του είπα ότι αυτό που έκανε ήταν διαφορετικό από όσα μου είχε υποσχεθεί, οπότε ας με έδιωχνε τώρα που θα μπορούσε να πάρει έναν άλλο παίκτη, παρά στην Τουρκία, όταν πλέον θα ήταν πολύ αργά. Για 10 χρόνια είμαι ο σούτινγκ γκαρντ της ομάδας και πάντα έπαιζα σε υψηλό επίπεδο. Νομίζω ότι αξίζω να με σέβονται και βγήκα και είπα την αλήθεια. Εδώ σταματάω, για να αφήσω την ομάδα να προετοιμαστεί απερίσπαστη για τα επόμενα φιλικά παιχνίδια της», ολοκλήρωσε ο Αγιούσο, που όμως πρόσθεσε ότι θέλει να πάει στην Τουρκία, προφανώς ως βασικός: «Δεν ξέρω τι θα γίνει στη συνάντηση με την ομοσπονδία. Θέλω να είμαι στην Τουρκία με την ομάδα, αλλά είμαι άνθρωπος και αυτό που μου έκαναν ήταν λάθος».

Ο Μανόλο Σιντρόν πήρε και αυτός θέση στο θέμα, για να ολοκληρώσει την… ωραία ατμόσφαιρα στο στρατόπεδο του Πουέρτο Ρίκο: «Ποτέ δεν έσπασα την υπόσχεσή μου. Ποτέ δεν υποσχέθηκε στον Λάρι ή σε οποιονδήποτε άλλο παίκτη χρόνο συμμετοχής ή θέση στη βασική πεντάδα. Δεν αποφασίζω έτσι για το ποιος θα παίζει, γιατί αν το έκανα δεν θα ήμουν εδώ που είμαι. Το πιο σημαντικό για μένα είναι το Πουέρτο Ρίκο και όχι ο προσωπικός εγωισμός καθενός. Ο Αγιούσο έπαιζε 25 λεπτά στα φιλικά, αλλά δεν μπορούσα να του υποσχεθώ ότι θα παίζει σε κάθε ματς. Είμαστε μια ομάδα ρόλων. Όποιος δεν μπορεί να δεχτεί το ρόλο του στην ομάδα, τότε κακό του κεφαλιού του. Τον Λάρι θα τον ήθελα για γιο μου, αλλά η απόφαση εδώ είναι δική μου. Αυτός που έχει τα κότσια να παίρνει τις αποφάσεις κάθεται στον πάγκο, γιατί αν πάνε στραβά τα πράγματα τότε το δικό μου κεφάλι θα πάρουν. Ο Νταλμάου μας μίλησε πριν φύγει και δεχτήκαμε επειδή ξέραμε ότι ένας νεότερος θα μπορούσε να καλύψει καλύτερα τον πολύ ελεύθερο χρόνο που είχε προκύψει».

Συμπέρασμα ότι στο Πουέρτο Ρίκο έγιναν άνω κάτω λίγο πριν το Μουντομπάσκετ και αυτό δεν είναι ποτέ καλός οιωνός. Ανεξάρτητα αν θα έρθουν αντικαταστάτες, αν θα προλάβουν να ενσωματωθούν στο ρόλο που θα έχουν στην ομάδα ή αν θα επιστρέψουν με κάποια δικλείδα οι δύο «επαναστάτες». Το γυαλί έσπασε μόλις 10 μέρες πριν τη διοργάνωση και το θέμα είναι πότε οι άνθρωποι της ομάδας θα κληθούν να μαζέψουν τα σπασμένα.

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ – Η τελική δωδεκάδα

2010-08-19T03:14:00.004+03:00

Άτυχη ήταν η Αργεντινή με τον τραυματισμό του (ακόμη πιο άτυχου) Χουάν Πάμπλο Καντέρο, ο οποίος χάνει το Μουντομπάσκετ. Ο Σέρχιο Ερνάντεθ αποφάσισε ήδη για τον αντικαταστάτη στην τελική δωδεκάδα και αυτός θα είναι ο Λουίς Σεκουέιρα, κλείνοντας έτσι ξανά το ρόστερ αν δεν υπάρξει πάλι κάποιο απρόοπτο.

Ο Ερνάντεθ είπε για την επιλογή του Σεκουέιρα: «Ο Σεκουέιρα ήταν παίκτης-κλειδί στην ομάδα που πήγε στο Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής και ξέρει ήδη πολύ καλά τα επιθετικά και αμυντικά συστήματα της ομάδας. Είναι η καλύτερη επιλογή γιατί είναι σε ιδανικό επίπεδο όσον αφορά την ωριμότητα και τη φυσική κατάσταση».

Ο Ερνάντεθ αναφέρθηκε και στους λόγους για τους οποίους δεν επέλεξε τον Χουάν Φερνάντεθ για αντικαταστάτη: «Ήθελα να φέρω κάποιον που είχε ήδη μομέντουμ, αλλά δεν ήθελα να πιέσω τόσο πολύ ένα νέο παιδί που δεν έχει παίξει ακόμη σε μεγάλη διοργάνωση».

Αναλυτικά το τελικό ρόστερ των Αργεντίνων μετά την αναγκαστική αλλαγή:

Φόβος ήταν και πάει

2010-08-19T03:13:00.002+03:00

Μια… ανησυχία ήταν και πέρασε για τη Βραζιλία. Ο Βαρεζάο σε κάποια φάση του φιλικού με την Ισπανία προσγειώθηκε πάνω στο πόδι του Βάθκεθ με αποτέλεσμα να γυρίσει ο αστράγαλός του.

Η διάγνωση ήταν διάστρεμμα αστραγάλου, ωστόσο η μαγνητική τομογραφία στην οποία υποβλήθηκε ο παίκτης έδειξε ότι ο τραυματισμός ήταν επιπόλαιος. Ο Βραζιλιάνος φόργουορντ δεν αναμένεται να χάσει ούτε καν φιλικό ματς από τη συνέχεια της προετοιμασίας της ομάδας του.

Διάστρεμμα ο Κάρι

2010-08-19T03:11:00.002+03:00

Πλήγμα για την εθνική των ΗΠΑ, αφού η συμμετοχή ενός από τους καλύτερους σουτέρ της τέθηκε σε αμφισβήτηση. Ο Στέφεν Κάρι υπέστη διάστρεμμα στον αριστερό του αστράγαλο σε προπόνηση επί ισπανικού εδάφους.

Η κατάσταση του Κάρι περιγράφεται ως αυτό που λένε οι Αμερικανοί day-to-day, αλλά ακόμη και αν ο γκαρντ των Ουόριορς γυρίσει άμεσα στις προπονήσεις, είναι σίγουρο ότι θα έχει πάει λίγα βήματα πίσω σε φυσική κατάσταση και ετοιμότητα οπότε η θέση του στη δωδεκάδα έχει τεθεί εν αμφιβόλω και αυξάνονται οι ελπίδες του Γκόρντον να μπει στο τελικό ρόστερ, που ως τώρα ήταν το αουτσάιντερ.

Κρις Ουόσμπερν: Το «Δώρο του Θεού» που αυτοκαταστράφηκε – Μέρος II

2010-08-18T00:50:00.003+03:00

Μετά τα κολεγιακά του χρόνια και τις πρώτες αντιδράσεις στη ρούκι σεζόν του στο NBA στο πρώτο μέρος του αφιερώματος, προχωράμε προς την αρχή του τέλους της επαγγελματικής καριέρας του Ουόσμπερν. Ως ρούκι έπρεπε να κουβαλά τις τσάντες των βετεράνων συμπαικτών του, ενώ πολλές φορές δεν τον πλήρωναν παρότι τους κέρδιζε σε στοιχήματα. Αυτό τον «τρέλαινε» και «ήμουν ακόμα παιδί. Φαινόμουν άντρας, αλλά ήμουν παιδί. Ένιωθα ότι έπαιρνα την εκδίκησή μου απέναντι στην ομάδα και σε όσα δεν μου άρεσαν με το να παίρνω ναρκωτικά» λέει.

Ο ίδιος ξεχωρίζει ένα περιστατικό από την πρώτη του χρονιά. Εκείνη τη στιγμή θυμάται ως την πιο καίρια στη ζωή του, τη στιγμή που «χάθηκε». Οι Ουόριορς έπαιζαν με τους Σίξερς και ο Τζούλιους Έρβινγκ τον πλησίασε πριν το ματς και του ζήτησε να συναντηθούν στο ξενοδοχείο των Σίξερς (όπου έμενε και ο Ουόσμπερν τότε).

Μετά το ματς ο Dr. J πήγε στο ξενοδοχείο και του χτύπησε την πόρτα, κι εκείνος ήταν μαστουρωμένος: «Τον κοιτούσα πίσω από το ματάκι της πόρτας. Δεν του άνοιξα ποτέ. Μήπως ήταν αυτός ο σωτήρας μου, εκείνη η στιγμή που θα σωζόμουν; Δεν θα το μάθω ποτέ. Μου άπλωσε το χέρι του για να με βοηθήσει. Όμως, εγώ δεν το δέχτηκα» λέει σήμερα, με το περιστατικό ακόμη να τον «τρώει».

Οι Ουόριορς είχαν να αντιμετωπίσουν μια κόλαση. Ο Ουόσμπερν σε πολλές προπονήσεις δεν πήγαινε καν. Πριν τα παιχνίδια εμφανιζόταν στο γήπεδο μόλις μερικά λεπτά πριν το τζάμπολ. Ο ίδιος έλεγε ότι έχανε λιγότερα χρήματα αν δεν πήγαινε καθόλου στις προπονήσεις παρά αν πήγαινε και καταλάβαιναν ότι ήταν μαστουρωμένος (10.000 έναντι 20.000 δολαρίων).

Όσο για χρήματα; Ξόδευε χωρίς μέτρο. Χαλούσε μέχρι και 20.000 δολάρια σε 2 μέρες σε ναρκωτικά και πόρνες. Ο ίδιος λέει ότι εκείνα τα δύο χρόνια (1986-88) πρέπει να χάλασε περισσότερα από 1 εκατομμύριο δολάρια από τα 1.25 που έβγαλε από τα συμβόλαιά του. «Αγόραζα συνεχώς πόρνες, πλήρωνα ξενοδοχεία. Πλήρωνα ακόμη και το ρεύμα ή το νερό σε σπίτια τύπων που καθόμουν και μαστούρωνα επειδή δεν είχαν καν φως και δεν ήθελα να μαστουρώνω στο σκοτάδι», λέει.

Η πρώτη σεζόν τελείωσε νωρίς, όταν πήρε αντιφλεγμονώδη για μία τενοντίτιδα κι έπαθε μόλυνση στα νεφρά. Μετά το εξιτήριο από το κέντρο αποκατάστασης, παραδέχτηκε ότι έπαιρνε κοκαΐνη και πήγε σε κλινική αποτοξίνωσης τον Φεβρουάριο του 1988. Οι Ουόριορς τον περίμεναν και του έδωσαν και δεύτερη ευκαιρία.

Ο Ντον Νέλσον, όμως, δεν ήταν τόσο υπομονετικός. Μόλις ανέλαβε τζένεραλ μάνατζερ στους Ουόριορς, μίλησε με τον Καρλ και του είπε ότι η ομάδα θα είναι καλύτερα χωρίς τον Ουόσμπερν. Στις 15 Δεκεμβρίου 1987 οι Ουόριορς τον έστειλαν στους Χοκς για τα δικαιώματα του Κένεθ Μπάρλοου.

Δύο χρονιές στο NBA, έπαιξε συνολικά 72 αγώνες και είχε 3.1 πόντους και 2.4 ριμπάουντ σε 9 λεπτά συμμετοχής. Την πρώτη του σεζόν είχε 3.8 πόντους και 2.9 ριμπάουντ σε 11 λεπτά, ενώ τη δεύτερη ο χρόνος συμμετοχής του έπεσε ακόμη περισσότερο.

Στην Ατλάντα δεν ανέχτηκαν τα τερτίπια του. Έχασε όλη τη χρονιά 1988-89 όταν βρέθηκε θετικός σε ναρκωτικά και το οριστικό τέλος δεν άργησε να έρθει. Τρία τεστ για ναρκωτικά και το καλοκαίρι του 1989 τιμωρήθηκε με δια βίου αποκλεισμό από το NBA (στο τρίτο θετικό τεστ). Τις επόμενες χρονιές έφτασε ως την Αργεντινή ή την Ελβετία για να παίξει μπάσκετ, αλλά τα ναρκωτικά πάντοτε κέρδιζαν.

Μεταξύ 1991 και 1994 εξέτισε 25 μήνες φυλάκισης για αδικήματα σχετικά με ναρκωτικά και ο ίδιος θυμάται: «η κατάσταση ήταν πολύ σουρεάλ. Πριν λίγα χρόνια έπαιζα μπάσκετ μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες, σε κλειστές αρένες, τώρα έπαιζα στην αυλή μιας φυλακής με τύπους που φορούσαν παντόφλες και με ζητωκραύγαζαν άντρες που βάφονταν σαν να ήταν γυναίκες».

Μετά τον αποκλεισμό του από το NBA, έμεινε στο Χιούστον για μερικά χρόνια: «Έτρωγα από τα σκουπίδια. Κοιμόμουν σε εγκαταλελειμμένα κτίρια. Έκανα ό,τι χρειαζόταν για να επιβιώσω. Ήμουν με τα ίδια ρούχα για βδομάδες, μήνες ολόκληρους σε σημείο που οι έμποροι ναρκωτικών από τους οποίους αγόραζα τη δόση μου, μου έδιναν λεφτά για να πάω να αλλάξω ρούχα», αναφέρει για τον απόλυτο εξευτελισμό του.

Ο Τζον Λούκας προσπάθησε 12 φορές να τον βοηθήσει να «καθαρίσει» από τα ναρκωτικά, αλλά δεν μπόρεσε να καταφέρει τίποτα. Ο ίδιος λέει ότι μετά από 10 απ’ τις 12 αυτές φορές, από την κλινική αποτοξίνωσης τον έπαιρνε ο… έμπορος ναρκωτικών του και έκαναν πάρτι για να γιορτάσουν την επιτυχία της διαδικασίας! Η μητέρα του έφτασε στο σημείο να του ζητήσει να βάλει ένα χαρτάκι με το όνομά του και τη διεύθυνσή της στην τσέπη του ώστε όταν θα κατέληγε νεκρός η αστυνομία να ήξερε πού να έστελνε το πτώμα του…

Όμως, ο Ουόσμπερν κατάφερε να σταματήσει στις 17 Ιουνίου 2000. Έχει πια κλείσει 10 χρόνια καθαρός.

«Κουράστηκα να βάζω το χέρι μου στην τσέπη μου και να μην έχω λεφτά. Κουράστηκα να ζητάω 20 και 30 δολάρια από την 70χρονη μαμά μου ενώ είμαι ολόκληρος άντρας. Κουράστηκα να είναι άρρωστος», λέει για το Γολγοθά του.

Πλέον, ο Ουόσμπερν ζει στο Ντάλας και δουλεύει σε μια εταιρία υποθηκών, παλεύοντας καθημερινά να ξαναχτίσει τις σχέσεις που γκρέμισε όσο ήταν χρήστης. Όπως εκείνη με τους 4 γιους του: «Η σχέση μου με τους δύο νεότερους είναι καλύτερη, αλλά όχι αυτή που θα ευχόμουν σε κάποιον. Ακόμη πρέπει να πάω πίσω στο παρελθόν μου και να διορθώσω τα όσα προκάλεσα, αλλά πιστεύω ότι μπορώ. Τα ναρκωτικά δεν με ελέγχουν πια».

Πια, μιλάει σε παιδιά για τις εμπειρίες του, προσπαθώντας να τα βοηθήσει: «Μετά από 10 χρόνια νιώθω ότι είμαι καθαρός και μακριά από αυτά. Μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω σε παιδιά και να τους πω πώς είναι τα πράγματα πριν φτάσουν εκεί που έφτασα εγώ. Ξεκίνησα με ένα μόνο ποτήρι μπύρας και έφτασα στο σημείο να χάσω εκατομμύρια δολάρια εκτός των άλλων. Ελπίζω να μάθουν κάτι από αυτό».

Φέτος, μιλούσε σε χρήστες στο Κέντρο Life Foundation του Ντάλας. Μάλιστα, μετά το all-star game του Ντάλας τον προσκάλεσαν να μιλήσει στο καμπ των 100 Καλύτερων παικτών Λυκείου του National Basketball Players Association (του Συνδέσμου Παικτών NBA).

Ο Πέρβις Σορτ, παλιός του συμπαίκτης στους Ουόριορς, ήταν εκείνος που τον έπεισε να μιλήσει στα παιδιά: «Αυτά που τους είπε είχαν τεράστιο αντίκτυπο στα παιδιά. Τους μίλησε απ’ την καρδιά. Τα είπε όπως ήταν».

Ο Κρις Ουόσμπερν έμαθε πόσο εύκολο είναι να πέσει από τα σύννεφα στο βαθύτερο σκοτάδι και το έμαθε με τον πιο δύσκολο τρόπο. Τα λόγια του σκληρά, αλλά και σωστά: «Μείνετε ταπεινοί. Μάθετε από μένα. Είχα την ευκαιρία να γίνω σταρ του NBA και την σπατάλησα. Μόλις έμαθα ότι δεν ήμουν ξεχωριστός, μου ήταν πολύ δύσκολο να το ξεπεράσω. Χρησιμοποίησα το NBA μόνο και μόνο για να ανοίξω ορισμένες πόρτες. Το NBA ανοίγει κάποιες πόρτες που δεν θα έπρεπε ποτέ να ανοιχτούν…».

by Rasheed.

Εκτός ο Καντέρο!

2010-08-17T11:26:00.010+03:00

Συνεχίζονται τα προβλήματα για την Αργεντινή με το τελευταίο πλήγμα να είναι ο Χουάν Καντέρο. Δυστυχώς, το πρόβλημα για τον διεθνή γκαρντ είναι πιο σοβαρό από τους υπόλοιπους μικροτραυματισμόυς με αποτέλεσμα να τον θέτει εκτός Μουντομπάσκετ! Ο Καντέρο ένιωσε ενόχληση στο οπίσθιο μέρος του αριστερού ποδιού του κατά τη διάρκεια της προθέρμανσης πριν το φιλικό με την Ισπανία. Οι πρώτες εξετάσεις δεν έδειξαν κάτι, αλλά γρήγορα διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί ρήξη στον αριστερό δικέφαλο μηριαίο, κάτι που σημαίνει τουλάχιστον 1 μήνα εκτός προπονήσεων και απουσία από το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

"Εύχομαι στους συμπαίκτες μου τα καλύτερα κι ελπίζω να μην έχουμε άλλο τραυματισμό. Πρέπει να πάω στην Αργεντινή και να προσπαθήσω να γίνω καλά ξεπερνώντας τα προβλήματα που είχα τους τελευταίους δύο μήνες", είπε ο Καντέρο.

Ο προπονητής της Αργεντινής, Σέρχιο Ερνάντεθ κάλεσε ως αντικαταστάτη τον Λουίς Θεκουέιρα της Όμπρας Σανιτάριας.

Κρις Ουόσμπερν: Το «Δώρο του Θεού» που αυτοκαταστράφηκε – Μέρος I

2010-08-17T06:48:00.004+03:00

Πριν από 24 χρόνια ήταν στην κορυφή του κόσμου. Τα είχε όλα και δεν μπορούσε καν να συνειδητοποιήσει πόσο τυχερός ήταν. Ήταν το «Δώρο του Θεού», όπως τον αποκαλούσαν όσοι τον είχαν στην ομάδα τους. Πλέον, 24 χρόνια αργότερα, στα 44 του, ο Κρις Ουόσμπερν (Chris Washburn) ξέρει ότι είναι τυχερός που ζει. Κοιτάζει πίσω και βλέπει ξεκάθαρα όλα τα λάθη του που από πιθανό Hall of Famer τον έκαναν ντροπή του NBA.

«Ξέρω ότι υποτίθεται πως θα ήμουν Hall of Famer τώρα. Όμως, πλέον έχω καταλάβει ότι είμαι στο Hall of Shame (σ.σ. στο Πάνθεον της Ντροπής). Ξέρω ότι θεωρούμαι μια από τις χειρότερες επιλογές στα ντραφτ στην ιστορία. Ξέρω ότι με ονομάζουν παταγώδη αποτυχία», είπε πρόσφατα.

Γεννημένος το 1966 στη Βόρεια Καρολάινα, ο Ουόσμπερν από μικρός έδειχνε ότι θα αφήσει ιστορία. Τελείωσε το Λύκειο όντας τρεις συνεχόμενες χρονιές All-American! Με ύψος 2.11 και δύναμη σέντερ, είχε το γλυκό σουτ ενός γκαρντ από μέση απόσταση, την ταχύτητα ενός τριαριού και μπορούσε να ντριμπλάρει σαν πλέι μέικερ. Μέσα στη ρακέτα ήταν δυναμίτης. Δυνατός, κάρφωνε, έπαιρνε ριμπάουντ. Τα είχε όλα, εξ ου και το «απόλυτο» προσωνύμιο «Το Δώρο του Θεού» που τον συνόδευε από τα 15 περίπου χρόνια του.

Τα κολέγια έκαναν… ουρά έξω από το σπίτι του για να τον πείσουν και τελικά αυτό που τα κατάφερε ήταν το North Carolina State (οι wolfpack, όχι οι Tar heels του Τζόρνταν). Μάλιστα, ήταν τέτοια η… «κάψα» τους να τον πάρουν που οι προπονητές ήταν ξεκάθαροι απέναντί του πριν τις εισαγωγικές εξετάσεις: «Οι προπονητές εκεί μου είπαν ‘να θεωρείς τον εαυτό σου ήδη παίκτη μας, απλά πρέπει να πας στις εξετάσεις για να μπεις στο κολέγιό μας’. Όταν μου είπαν ότι δεν είχε σημασία πόσο θα έγραφα, απλά πήγα εκεί για 22 λεπτά και τσέκαρα κουτάκια στην τύχη. Θα μπορούσα να είχα πάρει 700-800, αλλά μου είπαν ότι δεν το χρειαζόμουν. Οπότε δεν το χρειαζόμουν» θυμάται ο Ουόσμπερν.

Τελικά, έγραψε 470 (με μάξιμουμ το 1.600 και μίνιμουμ το 400 όταν… γράφεις σωστά το όνομά σου) γεγονός που αργότερα (όταν αποκαλύφθηκε) ήταν και ο βασικός λόγος που το NCAA ανέβασε το κατώτερο στάνταρ στις εξετάσεις εισαγωγής σε κολέγια για τους αθλητές.

Ο Ουόσμπερν, πάντως, δεν ενδιαφερόταν. Θεωρούσε ότι τα είχε όλα. Και μάλλον έτσι ήταν. Οι υπεύθυνοι του αθλητικού προγράμματος του Κολεγίου του άλλαζαν τους βαθμούς για να πιάνει τα μίνιμουμ (το παραδέχτηκε άνθρωπος του κολεγίου το 1989) ώστε να μπορεί να παίζει, καθώς ο ίδιος απλά… δεν πατούσε ποτέ στα μαθήματα. Αλλά δεν χρειαζόταν να το κάνει…

«Ό,τι κι αν έκανα που ήταν λάθος, κάποιος το φρόντιζε. Όποτε έκανα κάτι ηλίθιο, αντί να πληρώσω γι’ αυτό, άλλοι το καθάριζαν και το έκαναν να εξαφανιστεί, δίνοντάς μου ακόμη μεγαλύτερο περιθώριο», λέει και για το κολέγιο, αλλά και για τα παιδικά του χρόνια.

Η ομάδα του N.C.S. εκείνη τη χρονιά πήρε μαζί με τον Ουόσμπερν τον Νέιτ ΜακΜίλαν και τον Βίνι Ντελ Νέγκρο, ενώ στο ρόστερ της είχε και τον Σπαντ Ουέμπ. Στην πρώτη του σεζόν είχε 10.7 πόντους και 5.9 ριμπάουντ μέσο όρο σε 26 λεπτά ανά αγώνα.

Η δεύτερη χρονιά του ήταν πολύ καλύτερη με 17.6 πόντους και 6.7 ριμπάουντ, σουτάροντας με 56% εντός παιδιάς, παρότι, όπως αποκάλυψε αργότερα μαστούρωνε πριν τα παιχνίδια, με αποτέλεσμα στο δεύτερο ημίχρονο να έχει υπνηλία! Οι wolfpack έφτασαν ως τους «8» του τελικού τουρνουά του NCAA όπου ηττήθηκαν από το Κάνσας. Οι ομάδες του NBA τον… λιμπίζονταν ήδη και ο ίδιος περίμενε ότι η ζωή του μπορούσε να πάει μόνο καλύτερα.

«Ο ουρανός ήταν το όριό του, με το ταλέντο που είχε», έχει πει σε ανύποπτο χρόνο ο Ντελ Νέγκρο.

Κατά τη διάρκεια της κολεγιακής του καριέρας έκανε 46 ώρες φυλακή (μαζί με πενταετή ποινή φυλάκισης με αναστολή) επειδή έκλεψε ένα ηχοσύστημα, ενώ η ροπή του προς το αλκοόλ και τη μαριχουάνα (που είχε αρχίσει από το Λύκειο) μεγάλωσε. Μετά την ήττα από το Κάνσας κάποιος του έδωσε για πρώτη φορά κοκαΐνη, όπως θυμάται: «Αντί να του πω ‘μπα, άστο δεν θέλω’, ήθελα να ταιριάξω και το έκανα. Αφού εκείνοι το έκαναν γιατί όχι κι εγώ. Και μόλις δοκίμασα, δεν ξαναπάτησα ποτέ στο κολέγιο».

Τα γούστα του ήταν πολύ ακριβά για το κολέγιο πια και αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στο ντραφτ του 1986. Εκεί επιλέχθηκε στο νούμερο 3 από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, με τους σκάουτερ του NBA να εκθειάζουν το σπάνιο ταλέντο του, τις απίστευτες κινήσεις για παίκτη 2.11, αλλά και τις δυνατότητες που είχε να αφήσει ιστορία.
Τρίτη επιλογή πίσω από τον Ντόχερτι και τον Μπάιας. Δύο μέρες μετά το ντραφτ ο Μπάιας πέθανε από υπερβολική δόση κοκαΐνης (πριν αρχίσουν οι θεωρίες συνομωσίας για άλλα αίτια). Ο Ουόσμπερν έμαθε τα νέα… μαστουρωμένος με κοκαΐνη: «Ήμουν στο Πρωτάθλημα της Αστυνομίας, μιλούσα για κάτι σχετικό με αθλητές εναντίον του εγκλήματος. Είχα μπροστά μου ένα ολόκληρο κουτί με χαρτομάντιλα, γιατί τότε έπρεπε να σκουπίζω συνεχώς τη μύτη μου από την επίδραση της κοκαΐνης. Ήρθε ένας τύπος και μου είπε ‘τι λες γι’ αυτό που έπαθε ο Λεν;’. Δεν ήξερα τίποτα και του είπα ‘Τι μου λες;’. Μου έδειξε την εφημερίδα. Ταρακουνήθηκα. Δεν μπορούσα να το συλλάβω πώς έγινε. Δεν πήγα καν στην κηδεία. Δεν είχε κανένα νόημα να το κάνω».

Μετά το θάνατο του Μπάιας έκοψε την κοκαΐνη, αλλά μόνο για λίγο. Ύστερα… πήγε στη «Χρυσαφένια Πολιτεία». Εκεί έμαθε πολύ γρήγορα γιατί το Όκλαντ της Καλιφόρνια ονομάζεται και «Πόλη της Ντόπας». Και οι Ουόριορς έμαθαν επίσης πολύ γρήγορα με τι είχαν να κάνουν.

Κλασικός χρήστης ο Ουόσμπερν τη μία μέρα ήταν σε απίστευτη κατάσταση, την επόμενη δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του. Και όσο περνούσε ο καιρός, χειροτέρευε: «Ήταν μια χρονιά με καλές και κακές ημέρες. Θυμάμαι στην πρώτη προπόνηση ήταν μακράν ο καλύτερος παίκτης στο παρκέ. Όμως, τον έβλεπες σταδιακά να αποσυντίθεται. Πώς να διορθώσεις ένα πρόβλημα με ναρκωτικά, αυτό είναι πάντα δύσκολο για έναν προπονητή. Δεν τα καταφέραμε στην περίπτωσή του. Ο Κρις είναι ένας από τους ανθρώπους που πέταξαν στα σκουπίδια ένα τεράστιο ταλέντο λόγω των ναρκωτικών», είπε ο Τζορτζ Καρλ, προπονητής του στους Ουόριορς. Και δεν είναι ότι δεν προσπάθησαν. Έφεραν τον βετεράνο συμπαίκτη του Τζο Μπάρι Κάρολ να τον βοηθήσει στις προπονήσεις και να τον συμβουλεύει. Όμως, ο Ουόσμπερν ήταν πάντα «ελεύθερο πνεύμα».

Κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν του Ουόσμπερν ο Καρλ είχε πει: «Είδαμε έναν τύπο 2.11 που ήξερε μπάσκετ και είχε μεγάλο ταλέντο. Έπρεπε να τον πάρουμε. Πιστεύω ότι σε 3 χρόνια θα είναι πολύ καλός. Αν δουλέψει. Όμως, δεν σου κρύβω ότι κάποιες φορές αναρωτιέμαι αν πήραμε τον τύπο παίκτη που πάντα θα σου ραγίζει την καρδιά». Και δεν θα μπορούσε να «πέσει» πιο διάνα.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος θα δούμε την πτώση του Ουόσμπερν από τα ναρκωτικά, το πώς κατέστρεψε την καριέρα του, τη φυλάκισή του, τα δύσκολα χρόνια και το πώς ξεπέρασε το πρόβλημά του.

«Αντίο» από Γκριν, ΜακΓκι – Τα πρώτα συμπεράσματα

2010-08-16T06:09:00.002+03:00

Όπως αναμενόταν ο Μάικ Σιζέφσκι ανακοίνωσε μετά το φιλικό με τη Γαλλία δύο παίκτες που δεν θα συνεχίσουν στην προετοιμασία των Η.Π.Α. για το Μουντομπάσκετ. Χωρίς καμία έκπληξη και τα ονόματα, αφού, όπως είχαμε γράψει από το Σάββατο επρόκειτο για τους Τζεφ Γκριν και Τζαβάλ ΜακΓκι.

Έτσι, η προεπιλογή των Αμερικανών μειώθηκε στους 13 παίκτες και το τελευταίο κόψιμο θα γίνει στην Ευρώπη, αφού όλοι θα ταξιδέψουν τον Ατλαντικό για τα φιλικά με Λιθουανία, Ισπανία και Ελλάδα. Πιο «ύποπτοι» για να χάσουν την τελευταία στιγμή το τρένο του Μουντομπάσκετ είναι οι Γκόρντον, Κάρι και Ουέστμπρουκ.

«Δεν πρόκειται να είμαστε απόλυτα σίγουροι για το ποια είναι η σωστή δωδεκάδα αν δεν παίξουμε πρώτα με Λιθουανία, Ισπανία και Ελλάδα. Αυτά τα παιχνίδια θα μοιάζουν πολύ περισσότερο με τα όσα θα συναντήσουμε στην Τουρκία, παρά τα δύο που παίξαμε ως τώρα με Κίνα και Γαλλία», είπε ο Μάικ Σιζέφσκι, υπονοώντας έτσι ότι δεν θα βιαστεί για το τελευταίο κόψιμο.

«Είναι πάντα δύσκολο να παίρνεις τέτοιες αποφάσεις, γιατί αυτοί οι παίκτες έχουν δώσει το χρόνο και την ενέργειά τους για να είναι μέρος της ενικής. Η απόφαση πάρθηκε με σκοπό να έχουμε λιγότερους παίκτες για να δουλεύουμε στα επόμενα παιχνίδια, ώστε να είναι πιο εύκολο να προετοιμαστούμε. Οπότε αντί για 14 ή 15 αποφασίσαμε να συνεχίσουμε με 13 και έχουμε ακόμα μία θέση να ξεκαθαρίσουμε», είπε ο Τζέρι Κολάντζελο.

Οι Αμερικάνοι μέχρι στιγμής τα πηγαίνουν αρκετά καλά, τουλάχιστον οι ίδιοι είναι ενθουσιασμένοι από την εικόνα τους. Το 98-51 επί της Κίνας και το 86-55 με τους Γάλλους είναι δύο καλά αποτελέσματα αλλά απέναντι σε ομάδες χαμηλότερης δυναμικότητας. Οι Γάλλοι στο τελευταίο φιλικό τους πριν το ματς με τις Η.Π.Α. έχασαν 22 πόντους από τον Καναδά, ενώ σε φιλικό έχουν κερδίσει μόνο την Τυνησία φέτος και μοιάζουν να μην έχουν βρει ισορροπία ως τώρα στο ρόστερ τους.

Το ματς με τη Γαλλία ξεκίνησε μέτρια για τις Η.Π.Α. (κι αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από το τελευταίο δεκάλεπτο εναντίον των Κινέζων, όπου με τον… Ντουράντ σέντερ οι Αμερικάνοι ηττήθηκαν στο επιμέρους σκορ) και οι δύο ομάδες ήταν στο 16-16. Οι Γάλλοι προηγήθηκαν 11-15, αλλά μέσα σε… 5 λεπτά έμειναν πίσω με 19-29 παρουσιάζοντας όλα τα προβλήματα που δείχνουν ως τώρα στα φετινά φιλικά. Το 39-30 του ημιχρόνου έγινε 64-46 στην τρίτη περίοδο και οι Γάλλοι δεν μπόρεσαν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί.

Οι Αμερικάνοι έκαναν 15 λάθη, αλλά βελτίωσαν την επίθεσή τους σε σχέση με το ματς με τους Κινέζους, όπου σούταραν 11/30 τρίποντα. Ο Ρέιτζον Ρόντο μίλησε για τον τρόπο που παίζει ως τώρα. Ο γκαρντ των Σέλτικς έχει 13 ασίστ σε δύο παιχνίδια, ενώ στην άμυνα βγάζει πολλή ενέργεια: «Κανείς δεν θα παίζει πάνω από 20 λεπτά. Οπότε πρέπει να τα δίνεις όλα. Δεν κινούμαι όπως στα παιχνίδια του NBA. Εκεί είναι μια τεράστια σεζόν. Εδώ είναι 9 αγώνες. Έχουμε 6 γκαρντ εκ των οποίων οι 5 είναι πλέι μέικερ και ο ένας κόμπο γκαρντ. Όταν μπαίνω τα δίνω όλα. Ξέρω ότι συνήθως βγαίνω αλλαγή στο τετράλεπτο ούτως ή άλλως».

Στον Σιζέφσκι άρεσε η αμυντική πίεση της ομάδας του: «Το κύριο πράγμα που μου άρεσε ήταν ότι μπορούμε να ασκούμε συνεχώς υψηλή πίεση στην άμυνα. Λόγω της έλλειψης μεγάλων κορμιών και όγκου, όλοι πηδάμε στο ριμπάουντ. Έτσι, οι γκαρντ δεν πιέζουν μόνο στην περιφέρεια, πρέπει να πηδάνε και για ριμπάουντ. Αρκετοί από τους αιφνιδιασμούς μας προήλθαν από ριμπάουντ γκαρντ μας. Στο δεύτερο δεκάλεπτο για λίγη ώρα μας κράτησε μέσα στο ματς η άμυνά μας και στο υπόλοιπο παιχνίδι η επίθεσή μας ήταν πολύ καλή. Θέλουμε να γίνουμε ακόμη καλύτεροι στην Ισπανία».

Σίγουρα θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι Η.Π.Α. στα φιλικά με Ισπανία και Ελλάδα, ομάδες σαφώς καλύτερες (ίσως τις καλύτερες που πρόκειται να συναντήσει φέτος) και πιο δουλεμένες, που μπορούν να ελέγχουν το ρυθμό ενός αγώνα.

Διάστρεμμα ο Σπανούλης

2010-08-16T06:08:00.003+03:00

Άλλη μια ατυχία για την ελληνική ομάδα, αφού ο Βασίλης Σπανούλης, στην προπόνηση του Σαββάτου, έπαθε διάστρεμμα α΄ βαθμού στον αστράγαλο και θα μείνει εκτός για 3 περίπου ημέρες.

Τα καλά νέα είναι ότι δεν πρόκειται για κάτι ιδιαίτερα σοβαρό και ο παίκτης αναμένεται να αγωνιστεί κανονικά στο τουρνουά «Ακρόπολις». Κανονικά στις προπονήσεις συμμετέχουν και ο Νικ Καλάθης με τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη. Αντιθέτως, θεραπεία ακολουθεί ο Γιάννης Μπουρούσης, που έχει και το πιο σοβαρό πρόβλημα.

ΒΡΑΖΙΛΙΑ – Η δωδεκάδα

2010-08-15T05:45:00.002+03:00

Ο Ρούμπεν Μανιάνο ανακοίνωσε τη δωδεκάδα της Βραζιλίας για το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας και, προφανώς, δεν υπάρχουν εκπλήξεις. Οι Βραζιλιάνοι φέτος παρατάσσονται με όλα τους τα αστέρια και κοιτούν πολύ ψηλά.

Νενέ, Σπλίτερ και Βαρεζάο συνθέτουν μια από τις καλύτερες φροντλάιν του τουρνουά, ενώ στην περιφέρεια υπάρχουν ο Μπαρμπόσα, ο Χουέρτας, ο Γκαρσία και ο Μασάδο και όλοι μαζί κάνουν όνειρα χρυσού…

Μαζί με την ομάδα βρίσκεται και ο νεαρός σέντερ Νογκουέιρα, για την περίπτωση που κάποιος ψηλός χτυπήσει πριν το Μουντομπάσκετ.

Αναλυτικά η δωδεκάδα:

Πονάει ο Λοβ

2010-08-15T05:43:00.001+03:00

Ο Κέβιν Λοβ έπαιξε στο φιλικό των Η.Π.Α. με την Κίνα (98-51) αλλά μόλις για 4,5 λεπτά. Αιτία ήταν ένας τραυματισμός στο γαστροκνήμιο, που τον έκανε να πονάει αρκετά και να μην μπορεί να αγωνιστεί περισσότερο.

Ο Λοβ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον τραυματισμό πριν το φιλικό κι έτσι έμεινε την περισσότερη ώρα στον πάγκο. Ο Μάικ Σιζέφσκι είπε σχετικά: «Το πάλεψε αλλά έβλεπες ότι δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει».

Πάντως, ο Λοβ προφανώς δεν είναι το φαβορί για το επόμενο κόψιμο. Τζεφ Γκριν και Τζαβάλ ΜακΓκι δεν έπαιξαν καθόλου στο φιλικό και αναμένεται να είναι οι δύο από τους 3 που δεν μπουν στη δωδεκάδα του Μουντομπάσκετ. Ο ΜακΓκι είναι πιθανό να ακολουθήσει την ομάδα στην Ευρώπη, ακόμη κι αν έχει ανακοινωθεί ότι έχει «κοπεί» για την περίπτωση που ο Τσάντλερ τραυματιστεί πριν το τζάμπολ της διοργάνωσης. Ο Γκριν απ’ την άλλη μοιάζει σίγουρο «κόψιμο» από τη συνέχεια.

Πάντως, ο Σιζέφσκι προανήγγειλε ότι θα τους κόψει λέγοντας ότι στο «3» και το «4» θα χρησιμοποιεί τους Ντουράντ, Γκρέιντζερ και Ιγκουοντάλα «και είμαστε μια χαρά καλυμμένοι με αυτούς» και στο «5» θα παίζει με τους Όντομ και Λοβ «και θέλω άλλον έναν για να είναι μπακ-απ σε αυτούς» (εννοείται εκτός του Τσάντλερ που θεωρείται ο βασικός σέντερ). Η 12η θέση θα κριθεί ανάμεσα στους Στίβεν Κάρι και Έρικ Γκόρντον πιθανότατα.

Ο Σιζέφσκι και ο Κολάντζελο έχουν δηλώσει ότι μάλλον μετά το φιλικό με τη Γαλλία την Κυριακή θα ανακοινώσουν τουλάχιστον 2 κομμένους ακόμη, αλλά ότι δεν έχουν αποφασίσει αν θα πάρουν κάποιον από αυτούς στην Ευρώπη για «ασφάλεια».

Πάντως, ο Σιζέφσκι ήθελε πρώτα να δώσει τα φιλικά με Ισπανία και Ελλάδα και μετά να αποφασίσει για δωδεκάδα, καθώς θεωρεί ότι εκείνοι οι αγώνες θα είναι το κατάλληλο τεστ για την ομάδα του, αλλά μάλλον κάμφθηκε από τον Κολάντζελο και μπορεί να το κάνει και νωρίτερα.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ – Η τελική δωδεκάδα

2010-08-14T05:28:00.002+03:00

Η Αυστραλία ανακοίνωσε την τελική της δωδεκάδα που θα πάρει μέρος στο Μουντομπάσκετ. Η δωδεκάδα ανακοινώνεται για… δεύτερη φορά, αφού μετά την είσοδο του Άλεκς Μάριτς στην προετοιμασία ο Μπρετ Μπράουν προφανώς και άλλαξε πρόσωπα για να χωρέσει τον σέντερ του Παναθηναϊκού.

Ο Μάριτς, λοιπόν, είναι στη δωδεκάδα, όπως αναμενόταν, ενώ εκτός βγήκε ο Α. Τζ. Ότζιλβι (27, 2.02), που ήταν ο τελευταίος σέντερ στο ρόστερ των Μπούμερς. Με τον Μάριτς η φροντλάιν της Αυστραλίας ενδυναμώνεται πάρα πολύ και αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ποιότητα, έστω κι αν απουσιάζει φέτος ο Άντριου Μπόγκατ.

Μέσα είναι, βεβαίως, όπως και την πρώτη φορά οι Άντερσεν, Νίλσεν, Νιούλι, Μπέινς, Ινγκλς.

Αναλυτικά οι 12 του Μουντομπάσκετ για την Αυστραλία:

Σοκ με Μπουρούση

2010-08-14T05:27:00.000+03:00

Κι ενώ η ακτινογραφία είχε δείξει ότι ο Γιάννης Μπουρούσης είναι εντάξει και όλοι περίμεναν να επανέλθει σε δύο ημέρες στις προπονήσεις, ήρθε η τελική εξέταση που έδειξε ότι ο παίκτης έχει ρωγμώδες κάταγμα στο μικρό δάχτυλο του δεξιού του χεριού.

Αυτό σημαίνει ότι αν όλα πάνε βάσει προγράμματος, ο Μπουρούσης χάνει δύο εβδομάδες προπονήσεων. Δηλαδή είναι εκτός από το Ακρόπολις, ενώ πιθανότατα δεν θα προλάβει ούτε το τελευταίο φιλικό με τους Αμερικάνους. Γίνεται αγώνας δρόμου για να είναι έτοιμος στην πρεμιέρα του Μουντομπάσκετ, έχοντας ήδη ξεκινήσει θεραπείες.

Το θέμα είναι σε τι κατάσταση θα βρίσκεται τότε, αφού θα έχει χάσει την τελική ευθεία της προετοιμασίας.

Μέσα και ο Νογκουέιρα

2010-08-14T05:25:00.001+03:00

Ο 18χρονος σέντερ Λούκας Νογκουέιρα κλήθηκε στην εθνική Βραζιλίας, να προπονείται με την ομάδα και να είναι σταντ-μπάι, μήπως υπάρχει κάποιο απρόοπτο τραυματισμού στη φροντλάιν, ώστε να μπει στη δωδεκάδα.

Ο Νογκουέιρα (2.12) πέρσι αγωνιζόταν στη δεύτερη ομάδα της Εστουντιάντες στην Ισπανία, ενώ στο φετινό Παναμερικανικό Πρωτάθλημα κάτω των 18 είχε 15.6 πόντους, 10.0 ριμπάουντ και 5.4 τάπες με 74% στα δίποντα. Ο μικρός θα κερδίσει εμπειρίες, αλλά αν όλα πάνε καλά με τους βασικούς ψηλούς της ομάδας δεν θα είναι στη δωδεκάδα.

Μάικλ Τζόρνταν: το απόλυτο αφιέρωμα στον απόλυτο θρύλο

2010-08-14T05:13:00.001+03:00

Το Age of Basketball σας παρουσιάζει το απόλυτο αφιέρωμα στον Μάικλ Τζόρνταν, τον μεγαλύτερο θρύλο στην ιστορία του μπάσκετ. Στατιστικά, δηλώσεις, όσα είπαν γι’ αυτόν, σημαντικά περιστατικά της ζωής του μέσα απ’ τα λόγια του, αναλυτική παράθεση όλων των σεζόν της καριέρας του, ανάλυση, παρουσίαση όλων των νούμερων που σημάδεψαν την πορεία του, όλα τα ρεκόρ του, μόνο στο αναλυτικότερο αφιέρωμα που έγινε ποτέ από ελληνικό μέσο για τον Μάικλ Τζόρνταν.

Όλα όσα πρέπει και θέλετε να γνωρίζετε για τον τεράστιο αυτόν παίκτη σε ένα αφιέρωμα-μαμούθ που ολοκληρώνεται σε 9 μέρη. Αναλυτικά:

Μέρος I: Μια μικρή παραφωνία – Η βραδιά του Hall of Fame

Μέρος II: Οι πρώτες σελίδες του θρύλου

Μέρος III: Ο καλύτερος πριν γίνουν… οι καλύτεροι

Μέρος IV: Το πρώτο three-peat

Μέρος V: «I’m back»

Μέρος VI: Η δεύτερη επιστροφή

Μέρος VII: Ο μύθος με νούμερα

Μέρος VIII: Είπαν γι’ αυτόν

Μέρος IX: Μέσα από τα δικά του λόγια

Μάικλ Τζόρνταν: μέσα από τα δικά του λόγια – Μέρος IX

2010-08-13T04:31:00.002+03:00

Ολοκληρώνουμε σήμερα το αφιέρωμα στον Μάικλ Τζόρνταν με το 9ο και τελευταίο μέρος του. Σήμερα θα δούμε ορισμένα από όσα έχει κατά καιρούς πει ο Τζόρνταν, προσπαθώντας να μην αναφέρουμε τα πιο γνωστά και τετριμμένα. Θα ασχοληθούμε περισσότερο με εκείνα που είπε μέσα από το βιβλίο του, ώστε στο μέρος αυτό του αφιερώματος να τον γνωρίσουμε καλύτερα και μέσα από τα λόγια του, εκτός της εξωπραγματικής στατιστικής παρακαταθήκης που άφησε στο παγκόσμιο μπάσκετ.

Μιλώντας για τον αγαπημένο του αθλητή: «Το πρώτο μου παρατσούκλι μικρός ήταν ‘Μάτζικ’, αλλά ο μόνος παίκτης για τον οποίο ήξερα τα πάντα ήταν ο Dr.J. Στην πρώτη μου σεζόν έπαιξα καλά απέναντι στη Φιλαντέλφια, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα όταν έπρεπε να μαρκάρω τον Τζούλιους ή να με μαρκάρει αυτός επειδή τον θαύμαζα τόσο πολύ. Ήμουν ευτυχισμένος απλά και μόνο που ήμουν στο ίδιο παρκέ με αυτόν».

Ο σπάνιος όρος στο πρώτο του συμβόλαιο και πώς αυτός ήρθε: «Το γήπεδο μπάσκετ ήταν πάντα το καταφύγιό μου. Εκεί πήγαινα όταν ήθελα να βρω λύση σ’ ένα μου πρόβλημα. Όταν υπέγραψα με τους Σικάγο Μπουλς το 1984 υπήρχε όρος στα συμβόλαια των παικτών που τους απαγόρευε συγκεκριμένες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένου του να παίζουν μπάσκετ τα καλοκαίρια. Αν το έκανες, η ομάδα σου έσπαγε το συμβόλαιο. Δεν υπήρχε περίπτωση να δεχτώ κάτι τέτοιο. Έπρεπε να παίζω τα καλοκαίρια όχι μόνο επειδή μου άρεσε αλλά και για να βελτιωθώ. Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις οι Μπουλς δέχτηκαν αυτό που εγώ ονομάζω όρο ‘αγάπη για το παιχνίδι’».

Για το αν νιώθει ότι ήταν ο «Chosen One» του παγκόσμιου μπάσκετ: «Κανένας στην οικογένειά μου δεν ήταν πάνω από 1.80, ενώ εγώ ήμουν 1.98. Από πού κι ως πού; Γιατί εγώ ήμουν πάνω από 1.80; Κάτι τόσο μακρινό προς την οικογένειά μου; Υπό αυτή την έννοια, ναι, ήμουν ο Chosen one».

Μιλώντας για το περιστατικό με τον Αϊζάια Τόμας στο all-star game του 1986, το περίφημο freeze-out: «Στο all star game του 1985 ήθελα να γνωρίσω παίκτες, να παίξω και να ταιριάξω. Αυτό που προσπαθούσα να αποφύγω, όμως, συνέβη παρόλα αυτά. Βγήκα στο διαγωνισμό καρφωμάτων με τη φόρμα της Nike και κάποιοι παίκτες όπως ο Αϊζάια Τόμας και ο Ντομινίκ Ουίλκινς πίστεψαν ότι ήμουν ασεβής. Εγώ νόμιζα ότι απλώς έκανα χάρη στη Nike. Υπήρχαν και άλλα περιστατικά που θεώρησαν ότι ήμουν ασεβής ενώ εγώ πίστευα το αντίθετο. Κάποιος είπε ότι δεν χαιρέτησα τον Αϊζάια σ’ ένα ασανσέρ. Όμως υπήρχε λόγος. Ήμουν σ’ ένα ασανσέρ γεμάτο από μεγάλους παίκτες και φοβόμουν να πω οτιδήποτε. Δεν ήθελα να θεωρηθεί ότι έχω υπερβολική αυτοπεποίθηση, οπότε δε μίλησα. Όταν επέστρεψα στο Σικάγο, ένας δημοσιογράφος μου είπε για το freeze-out. Μου είπε ότι ο Αϊζάια, ο Τζορτζ Γκέρβιν και άλλοι παίκτες γελούσαν με το πώς προσπάθησαν να με ντροπιάσουν μη δίνοντάς μου τη μπάλα. Να σου πω την αλήθεια, δεν είχα καταλάβει τίποτα. Όμως, αυτό το περιστατικό ήταν μια από τις πιο επώδυνες εμπειρίες της ζωής μου. Ήμουν τόσο ανήξερος και αφελής για το τι γινόταν που δε γνώριζα πώς να αντιδράσω. Συζήτησα με τους γονείς μου και είπαμε ότι ή θα έπρεπε να μάθω απ’ αυτό ή θα έπρεπε να αντιδράσω. Αποφάσισα να κάνω και τα δυο. Το επόμενο βράδυ παίζαμε στο Ντιτρόιτ. Έπαιζα σα δαιμονισμένος. Είχα 49 πόντους και 15 ριμπάουντ και τους κέρδισα στην παράταση. Δεν υπήρχε περίπτωση να τους αφήσω να πάρουν εκείνο το ματς».

Η πρώτη μεγάλη κόντρα με τον Κράουζε και τον Κόλινς: «Όταν ήρθε ο Ντάγκ Κόλινς, αυτός και ο Κράουζε μου μίλησαν και μου ξεκαθάρισαν ότι δεν ήθελαν να παίξω μπάσκετ το καλοκαίρι. Κοίταξα τον Κράουζε στα μάτια και είπα ‘κοίτα, εγώ θα πάω στο Νορθ Καρολάινα να παίξω, έτσι βελτιώνομαι, πρέπει να παίζω τα καλοκαίρια. Εξάλλου, μόλις τελείωσα μια σεζόν παίζοντας περισσότερα από 40 λεπτά ανά αγώνα για σας’. Μου είπαν και οι δυο ‘είσαι ιδιοκτησία των Μπουλς και εμείς θα σου λέμε τι θα κάνεις και όχι’. Τρελάθηκα, φώναξα ‘δεν ελέγχετε το χρόνο μου, το καλοκαίρι μου. Απλώς οχτώ μήνες το χρόνο δουλεύω για τους Μπουλς. Δεν είμαι ιδιοκτησία κανενός’ και έφυγα. Λίγες εβδομάδες μετά, ήρθε η ώρα του καλοκαιρινού τουρνουά. Ήμουν επαναστάτης αλλά δεν ήμουν τρελός. Δεν ήθελα άλλα προβλήματα με τη διοίκηση. Οπότε αποφάσισα ότι δεν θα παίξω, παρότι θα πήγαινα για να υποστηρίξω την ομάδα. Μόλις έφτασα, ο Κράουζε έστειλε μήνυμα στο δωμάτιό μου ‘ξέρω ότι δεν θα παίξεις αλλά αν το κάνεις, θα σου επιβάλουμε το ανώτερο δυνατό πρόστιμο’. Βγήκα απ’ τα ρούχα μου. Πήγα στο γήπεδο και είδα τον Κράουζε και τον Κόλινς να κάθονται στην πρώτη σειρά των κερκίδων. Είχαν έρθει να δουν τι θα κάνω παρότι ήξεραν ότι δεν θα έπαιζα. Τους κοίταξα και έτρεξα στα αποδυτήρια. ‘Δώσε μου μια εμφάνιση’. Προσπάθησαν να μου επιβάλουν πρόστιμο αλλά δεν μπορούσαν λόγω του όρου ‘αγάπη για το παιχνίδι’. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί προσπάθησαν να με σπάσουν. Ο Κράουζε πάντως φερόταν σε όλους σαν να ήταν κομμάτια κρέας».

Για τον Μάτζικ Τζόνσον και το HIV: «Ο ατζέντης του Μάτζικ τηλεφώνησε στο δικό μου και του είπε να με πάρει. Οδηγούσα προς το σπίτι μετά την προπόνηση όταν ο Ντέιβιντ Φολκ τηλεφώνησε. Μου είπε ότι ο Μάτζικ είχε κάτι πάρα πολύ σημαντικό να μου πει και να τον πάρω αμέσως. Έτσι και έκανα. Πήρα τον Μάτζικ και είπα ‘τι τρέχει;’. Μου είπε ότι ήταν οροθετικός και ότι θα ανακοίνωνε την απόφασή του σε συνέντευξη τύπου μια ώρα αργότερα. Έμεινα έκπληκτος. Δεν μπορούσα καν να οδηγήσω. Σταμάτησα στην άκρη και απλώς τον άκουγα. Αρχικά δεν μπορούσα να αντιληφθώ πλήρως τι μου έλεγε. Ήξερα για το AIDS αλλά δεν ήμουν σίγουρος τι ακριβώς ήταν ο ιός HIV. Μου τα εξήγησε όλα, τι σήμαινε και τι θα έκανε. Δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου. Ό,τι έλεγε ήταν αισιόδοξο. Έλεγε ότι θα το νικούσε και ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Αν αυτό είχε συμβεί σε μένα, δεν θα μπορούσα να μιλήσω σε κανέναν. Δεν θα ήθελα να μιλήσω σε κανέναν. Δεν θα μπορούσα να με φανταστώ να παίρνω τηλέφωνα, να εξηγώ ήρεμος την κατάσταση και να παραμένω αισιόδοξος. Δεν θα μπορούσα καν να ανοίξω το στόμα μου. Πόσοι άλλοι διάσημοι θα τολμούσαν να μιλήσουν δημόσια, να αντιμετωπίσουν την κριτική απ' όλους και μετά να έχουν τη δύναμη να πολεμήσουν το πρόβλημά τους;».

Σε ανύποπτο χρόνο, το 1991, ο Τζόρνταν είχε πει: «Όταν αφοσιωθώ σε κάτι, πάντα πίστευα ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα. Πρέπει να περιμένεις πράγματα απ’ τον εαυτό σου πριν μπορέσεις να τα κάνεις. Μετά το μπάσκετ θέλω να γίνω επαγγελματίας παίκτης του γκολφ. Θέλω να παίξω στο NBA άλλα 5 χρόνια, να φτάσω συνολικά τα 12. Σ’ εκείνο το σημείο νομίζω ότι θα μπορώ ακόμη να κάνω τα πράγματα που κάνω τώρα. Αλλά μετά θα αρχίσω να πέφτω σε ικανότητες και δεν μπορώ να παίζω όταν πέφτω. Θα τελειώσω με το NBA όταν φτάσω στα 33. Μετά θέλω να παίξω δύο χρόνια στην Ευρώπη. Κι μετά θέλω να γίνω παίκτης του γκολφ».

Για τον μεγάλο τραυματισμό του και τη ρήξη στις σχέσεις του με τους Κράουζε και Ράινσντορφ: «Στο τρίτο ματς της δεύτερης σεζόν μου έσπασα το αριστερό μου πόδι. Έκλαιγα για μέρες. Είχα τέτοια κατάθλιψη που ο πατέρας μου αναγκάστηκε να έρθει από τη Βόρεια Καρολάινα γιατί ανησυχούσαν τι θα κάνω. Επτά βδομάδες αργότερα το σπάσιμο δεν είχε δέσει. Έπεισα το γιατρό να μου βάλει αφαιρούμενο νάρθηκα αντί για γύψο. Αυτό ήταν το μόνο που χρειαζόμουν. Άρχισα να επιταχύνω τη διαδικασία αποθεραπείας. Στις 12 Φλεβάρη γύρισα στο Σικάγο για επανεκτίμηση. Αλλά ο Τζέρι Ράινσντορφ και ο Τζέρι Κράουζε δεν ήθελαν να παίζω. Εγώ γύρισα στη Βόρεια Καρολάινα και παρόλα αυτά άρχισα να παίζω. Πρώτα σουτάκια, μετά ελαφρά μονάκια, μετά 2on2 και τέλος κανονικά διπλά. Σε τέσσερις εβδομάδες ήμουν έτοιμος και κανείς δεν ήξερε τίποτα. Πήγα πίσω και οι γιατροί δεν μπορούσαν να πιστέψουν πώς το αριστερό μου πόδι ήταν πιο δυνατό από το δεξί μου. Ξανά ραντεβού και ο γιατρός είπε ότι είχα 10% πιθανότητες να ξανασπάσω το πόδι μου. Αυτό ήταν αρκετό για τον Κράουζε και τον Ράινσντορφ. Μου είπαν ‘δεν θα ρισκάρουμε, εσύ τι λες;’. Εγώ τους είπα ‘εγώ λέω ότι υπάρχουν 90% πιθανότητες να μην το ξανασπάσω’. Φοβόμουν πως αν δεν το δοκίμαζα τώρα και το ξανάσπαγα αργότερα, θα έχανα και την επόμενη σεζόν. Εκείνοι ενδιαφέρονταν μόνο για να πάρουμε ένα καλύτερο νταφτ πικ το καλοκαίρι. Τους το είπα και ο καυγάς άρχισε. Ούτε καν ο ατζέντης μου δε με υποστήριξε. Όλοι κοίταγαν τη χήνα με τα χρυσά αυγά ενώ εγώ ενδιαφερόμουν για τη ζωή μου. Τελικά Κράουζε και Ράινσντορφ συμφώνησαν να προπονούμαι στο 100% αλλά ν παίζω 7 λεπτά ανά ημίχρονο. Το γελοίο σύστημα του Κράουζε έλεγε ότι κάθε αγώνα θα μπορώ να παίζω ένα λεπτό παραπάνω. Αυτό ήταν ντροπή για όλη τη λίγκα. Μια βραδιά παίζαμε στην Ιντιάνα και χάναμε με ένα πόντο 31 δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Το προηγούμενο βράδυ ο Ράινσντορφ είπε στον κόουτς Σταν Άλμπεκ ότι αν με άφηνε στο παρκέ ένα λεπτό περισσότερο από το κανονισμένο, θα τον απέλυαν. Ο χρόνος μου είχε τελειώσει και ο Σταν αναγκαστικά με έβγαλε. Εγώ είχα βγει απ’ τα ρούχα μου, ο κόσμος έβριζε τον Σταν και τότε κατάλαβα τι ακριβώς ήταν ο Ράινσντορφ και Κράουζε: επιχειρηματίες που δεν εκτιμούσαν το μπάσκετ, απλώς αυτό έτυχε να είναι η μπίζνα τους».

Για την Dream Team και το θέμα με το σήμα τη Reebok στις φόρμες: «Πριν ξεκινήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, υπήρχαν επιχειρηματικές ανησυχίες για το γεγονός ότι το σήμα της Reebok υπήρχε στις φόρμες προθέρμανσης της Dream Team. Με είχαν διαβεβαιώσει ότι το θέμα θα είχε λυθεί πριν την έναρξη των αγώνων οπότε δέχτηκα να παίξω. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να μην το κάνω καθότι είχα ήδη κερδίσει ένα χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες του 1984. Αλλά δεν μπορούσα να προσπεράσω την ευκαιρία να περάσω χρόνο με τον Λάρι Μπέρντ, τον Μάτζικ Τζόνσον, τον Τσάρλς Μπάρκλεϊ και τα άλλα παιδιά. Το θέμα με τη Reebok παρέμεινε και δεν μπορούσα να κάνω πίσω γιατί θα με θεωρούσαν αντιαμερικανό αν άφηνα την εθνική. Δεν θα άφηνα τη χώρα μου για το σήμα μιας εταιρίας. Όμως, δεν ήξερα τι θα έκανα στην απονομή μεταλλίων. Δεν υπήρχε περίπτωση να στηθώ μπροστά σ’ όλο τον πλανήτη και να φοράω Reebok. Όταν ήρθε η ώρα να πάρουμε τα μετάλλια, μας είπαν ότι θα απαγορευόταν να ανέβει στο πόντιουμ όποιος δε φορούσε τη φόρμα της Reebok. Την τελευταία στιγμή μου ήρθε μια ιδέα. Πήρα τον Μπάρκλεϊ και τον Πίπεν και πήγαμε στις εξέδρες να βρούμε αμερικάνικες σημαίες. Ποιος θα τολμούσε να πει οτιδήποτε για τη σημαία; Βρήκαμε μόνο τέσσερις αλλά καθένας από μας σκέπασε με αυτές το logo της Reebok στη φόρμα του».

Για τον ερχομό του Τιμ Φλόιντ στους Μπουλς (αντί του Φιλ Τζάκσον) και την επακόλουθη αποχώρηση του Τζόρνταν από την ομάδα (μετά την περίφημη ατάκα για τον νέο προπονητή της ομάδας… «Ποιος Φλόιντ; Οι Πινκ Φλόιντ;»): «Όταν έμαθα τα νέα στη διάρκεια του καλοκαιριού ότι οι Μπουλς προσέλαβαν τον Τιμ Φλόιντ, ήμουν στο καμπ μου στο Έλμχαρστ Κόλετζ έξω από το Σικάγο. Εκεί είχαμε και μια συνάντηση με τα παιδιά, όπου με ρωτούσαν διάφορα. Συνήθως ρωτούσαν τι είδους τσίχλα μασούσα και τέτοια. Όμως, ένα από αυτά με ρώτησε γιατί δεν ήθελα να παίξω με άλλο προπονητή εκτός από τον Φιλ Τζάκσον. Του απάντησα ‘άσε με να σου κάνω μια σύγκριση. Αν μεγάλωνες όλη σου τη ζωή με δύο συγκεκριμένους γονείς και έφτανες σε κάποια ηλικία και σε ανέθεταν σε άλλους γονείς, εσύ θα ήθελες να μείνεις με τους αρχικούς σου ή να πας με τους καινούργιους; Οι αρχικοί γονείς ήταν οι άνθρωποι που σε έμαθαν τα πάντα, που σε τάισαν, σε βοήθησαν σε κάθε δυσκολία της ζωής σου. Και τώρα σου λένε ότι πρέπει να αρχίσεις από την αρχή με άλλους γονείς;’. Έτσι νιώθω κι εγώ όταν μου λένε να παίξω με άλλο προπονητή».

by Rasheed.

Υ.Γ.: Δείτε εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος με την είσοδο του Τζόρνταν στο Hall of Fame, εδώ το δεύτερο μέρος, με τα σχολικά και κολεγιακά του χρόνια, εδώ το τρίτο μέρος, με την αρχή του μπασκετικού θρύλου στο NBA, εδώ το τέταρτο μέρος με το πρώτο three-peat των Μπουλς, εδώ το πέμπτο μέρος με το 2ο three-peat των Μπουλς, εδώ το έκτο μέρος με τη 2η επιστροφή στα παρκέ, εδώ το έβδομο μέρος με τα νούμερα που σημάδεψαν την καριέρα του κι εδώ το όγδοο μέρος με τα όσα είπαν γι’ αυτόν άλλοι κατά καιρούς.

Κλήση τελευταίας στιγμής για Καρντούστ!

2010-08-13T04:28:00.002+03:00

Ο Ασγκάρ Καρντούστ ήταν τόσο καλός με την «δεύτερη» εθνική του Ιράν στο Asia Stankovic Cup, που έπεισε στον Βέσελιν Μάτιτς, προπονητή της πρώτης ομάδας να τον καλέσει στην εθνική δύο εβδομάδες πριν το Μουντομπάσκετ.

Μάλιστα, ο Καρντούστ αναμένεται να είναι η πρώτη αλλαγή στους ψηλούς πίσω από τον Χαμέντ Χαντάντι.

«Είναι τεράστιο ευθύνη. Είναι μεγάλη τιμή που θα είμαι αλλαγή ενός παίκτη όπως ο Χαμέντ. Απ’ την άλλη έχω επίγνωση τι σημαίνει αυτό. Το όνομα του Χαμέντ σε όλη την ιρανική κοινωνία, και όχι μόνο στο μπάσκετ, είναι τεράστιο. Οπότε θα έχω τα βλέμματα όλων στραμμένα πάνω μου. Είμαι ενθουσιασμένος, ανυπόμονος και αγχωμένος ταυτόχρονα. Ξέρω ότι θα παίζω μάλλον μόνο λίγα λεπτά και δεν με νοιάζει αν θα ξεκινώ ή πόσο θα είμαι μέσα. Είμαι στρατιώτης της εθνικής και είμαι χαρούμενος που θα είμαι εκεί. Για μένα το σημαντικό είναι που είμαι μέρος της εθνικής», είπε ο Καρντούστ.

Πρόβλημα ο Μπουρούσης

2010-08-13T04:27:00.002+03:00

Ο Γιάννης Μπουρούσης πονούσε στον καρπό του χεριού του και δεν μπόρεσε να προπονηθεί την Τετάρτη. Ο Μπουρούσης έμεινε εκτός προπονήσεων και την Πέμπτη, αλλά η ακτινογραφία δεν έδειξε κάτι ανησυχητικό και οι γιατροί καθησύχασαν τον παίκτη και τους υπευθύνους της εθνικής.

Ο διεθνής σέντερ θα επιστρέψει στις προπονήσεις το Σάββατο, αφού η εθνική την Παρασκευή έχει ρεπό.

ΙΟΡΔΑΝΙΑ – Η προεπιλογή

2010-08-13T04:26:00.002+03:00

Ο Μάριο Πάλμα αποφάσισε για τους 16 παίκτες που θα μπουν στο τελικό στάδιο της προετοιμασίας για την Ιορδανία, ενόψει του Μουντομπάσκετ.

Από αυτούς, 12 παίκτες αγωνίζονται στο εγχώριο πρωτάθλημα, 3 σε αμερικανικά κολέγια κι ένας στον Λίβανο. Αναλυτικά η λίστα:

Αλ-Κας, Ζαΐντ
Αλ-Σους, Βεσάμ
Αλαβάντι, Μούσα
Αλμαϊτάχ, Τζαμάλ
Αλνατζάρ, Φαντέλ
Αμπαάς, Ισλάμ
Αμπαάς, Ζαΐντ
Αμπουκοούρα, Αμπντάλα
Ανταΐς, Αϊμάν
Καχβάς, Ιμάντ
Μανσούρ, Λαΐθ
Ντάγκλας, Οσάμα
Ράιτ, Ρασίμ
Σομπτζόκοφ, Ενβέρ
Φανταγιέλ, Νικ
Χαντράμπ, Μοχάμαντ

ΙΡΑΝ – Η προεπιλογή

2010-08-13T04:24:00.001+03:00

Ο Βέσελιν Μάτιτς επέλεξε 14 άτομα στην προεπιλογή του Ιράν για το Μουντομπάσκετ.

Ανάμεσά τους βρίσκεται και το μεγάλο αστέρι της χώρας, Χαμέντ Χαντάντι, που παίζει στους Γκρίζλις του NBA. Αναλυτικά η λίστα:

Αφαγκ, Χαμέντ
Ακμπάρι, Μοχάμεντ Ρέζα
Αμίνι, Αμίρ
Μπαχράμι, Σαμάντ
Νταβάρι, Τζαβάντ
Νταβούντι Αρέν
Ντοράγκι, Αλί,
Χαντάντι, Χαμέντ
Καμρανί, Μεχντί
Καζέμι, Αρσαλάν
Σαχακιάν, Οσχίν
Σοραμπνετζάντ, αμέντ
Τατζίκ, Ποόγια
Ζαντί, Ιμάν

Μάικλ Τζόρνταν: Είπαν γι’ αυτόν – Μέρος VIII

2010-08-12T04:02:00.002+03:00

Συνεχίζουμε το αφιέρωμα στον Μάικλ Τζόρνταν με το προτελευταίο μέρος του, τα όσα είπαν άλλοι γι’ αυτόν κατά καιρούς. Λένε ότι ένας αθλητής αναγνωρίζεται με βάση το τι λένε οι υπόλοιποι γι’ αυτόν. Τότε ο Τζόρνταν δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Στο επόμενο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος θα αναφερθούμε στα λόγια του ίδιου του Τζόρνταν, περνώντας τα γνωστά και τετριμμένα και πηγαίνοντας στα λιγότερο γνωστά.

Ο Μάτζικ Τζόνσον είχε πει σε ανύποπτο χρόνο για τον Τζόρνταν: «Υπάρχει ο Μάικλ Τζόρνταν σε ένα επίπεδο και μετά υπάρχουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι σε ένα άλλο».

Ο Λάρι Μπερντ είχε πει μετά το 2ο παιχνίδι των πλέι οφς του 1986, όταν ο Τζόρνταν είχε 63 πόντους, 5 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 3 κλεψίματα, 2 τάπες με 22/41 σουτ και 19/21 βολές σε 53 λεπτά συμμετοχής: «Νομίζω ότι ήταν ο θεός ντυμένος Μάικλ Τζόρνταν. Είναι ο πιο εκπληκτικός παίκτης στο NBA. Σήμερα, μέσα στο Μπόστον Γκάρντεν, σε πανεθνική τηλεοπτική κάλυψη, στα πλέι οφς, εκείνος έδωσε μια από τις μεγαλύτερες παραστάσεις στην ιστορία. Δεν πίστευα ότι κάποιος θα μπορούσε να το κάνει αυτό εναντίον των Μπόστον Σέλτικς».

Ο Μπραντ Ντόχερτι είχε πει για το περίφημο «The Shot» του 1989 στα πλέι οφς εναντίον των Καβαλίερς: «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έβαλε αυτό το σουτ. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς έμεινε στον αέρα τόση ώρα».

Ο Νταγκ Κόλινς, προπονητής των Μπουλς τότε, μιλώντας για το σύστημα της ομάδας στη φάση του «The Shot»: «Το σύστημα ήταν ‘δώστε την μπάλα στον Μάικλ και όλοι οι υπόλοιποι μείνετε μακριά από το δρόμο του’».

Ο Μάτζικ Τζόνσον, μιλώντας για την ικανότητα του Τζόρνταν στον αέρα: «Όταν ο Μάικλ πηδήξει λέει ‘λοιπόν, λέω να αράξω εδώ πάνω στον αέρα για λίγο, να χαλαρώσω’. Μετά, ξαφνικά λέει ‘τελικά λέω να κάνω 360 μοίρες. Όχι, άλλαξα γνώμη. Θα αλλάξω κατεύθυνση και θα πάω απ’ την άλλη μεριά’. Είναι πραγματικά απίστευτος».

«Αυτή είναι μια μέρα που ήλπιζα να μην έρθει ποτέ. Είναι η πιο δύσκολη μέρα στην ιστορία των Σικάγο Μπουλς. Είναι μια δύσκολη μέρα για ολόκληρο το Σικάγο, μια δύσκολη μέρα για το NBA, μια δύσκολη μέρα για όλους τους λάτρεις του μπάσκετ σε όλο τον κόσμο», Τζέρι Ράινσντορφ, πρόεδρος των Μπουλς, σχολιάζοντας την αποχώρηση του Τζόρνταν στις 13 Ιανουαρίου του 1999.

Ο Πατ Ράιλι, μετά την αποχώρηση του Τζόρνταν: «Όταν τα βράδια ξαπλώνω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι ξέρω ότι εκεί έξω υπήρχε ένας τύπος που ποτέ δεν μπόρεσα να κερδίσω. Επίσης, δεν φαίνεται ότι θα έχω άλλη ευκαιρία να το κάνω. Αυτό με ενοχλεί».

Ο Ντικ Έμπερσολ, πρόεδρος του NBC Sports, μετά την αποχώρηση του Τζόρνταν: «Ήμασταν όλοι τυχεροί να γίνουμε μέρος μιας από τις πιο μαγικές περιπέτειες στην ιστορία του αθλητισμού. Τώρα, η τηλεόραση και το NBA πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε σε άλλες βάσεις τους νέους αστέρες στο πρωτάθλημα».

Ο Μπιλ Κλίντον είχε πει στη δεύτερη αποχώρηση του Τζόρνταν, καθώς έβγαζε λόγο όταν ο Μάικλ ανακοίνωνε το «αντίο» του : «Ξέρω ότι οι περισσότερες κάμερες είναι αυτή τη στιγμή αλλού και δεν με πειράζει. Νομίζω ότι είναι πρέπον οι οπαδοί σε όλη την Αμερική να πάρουν 1-2 μέρες από το χρόνο τους για να κάνουν ‘οοο’ και ‘ααα’ και να κρατήσουν και πάλι την ανάσα τους, ώστε να είναι ξανά χαρούμενοι».

Ο Σακίλ Ο’ Νιλ μετά την αποχώρηση του Τζόρνταν: «Κάποτε θα πω στα εγγόνια μου ότι είχα την ευκαιρία να παίξω εναντίον του. Θα μου λείψουν οι αέρινες, ακροβατικές κινήσεις του».

Κλείνουμε με τα λόγια του Ντέιβιντ Στερν, που δείχνουν ακριβώς πώς θα έπρεπε μια ολόκληρη χώρα (στην περίπτωση του Μάικλ ένα ολόκληρο άθλημα) να αποχαιρετά τον καλύτερό της: «Εκ μέρους του NBA, των 29 ομάδων του και των εκατοντάδων εκατομμυρίων οπαδών του, θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μας για όσα ο Μάικλ σήμαινε για το παιχνίδι του μπάσκετ και για τον ηγετικό του ρόλο, και μέσα και έξω από τα παρκέ. Του ευχόμαστε τα καλύτερα, σε αυτόν και την οικογένειά του. Οι φίλαθλοι του μπάσκετ σε όλο τον κόσμο είναι απίστευτα τυχεροί που στόλισε το άθλημά μας με το ταλέντο του για 13 σεζόν στο NBA».

by Rasheed.

Υ.Γ.: Δείτε εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος με την είσοδο του Τζόρνταν στο Hall of Fame, εδώ το δεύτερο μέρος, με τα σχολικά και κολεγιακά του χρόνια, εδώ το τρίτο μέρος, με την αρχή του μπασκετικού θρύλου στο NBA, εδώ το τέταρτο μέρος με το πρώτο three-peat των Μπουλς, εδώ το πέμπτο μέρος με το 2ο three-peat των Μπουλς, εδώ το έκτο μέρος με τη 2η επιστροφή στα παρκέ κι εδώ το έβδομο μέρος με τα νούμερα που σημάδεψαν την καριέρα του.

ΙΣΠΑΝΙΑ - Το τελικό ρόστερ, κόπηκε ο Σουάρεθ

2010-08-12T04:00:00.002+03:00

Ο Κάρλος Σουάρεθ ήταν ο τελευταίος παίκτης που κόπηκε από το ρόστερ των Ισπανών ενόψει του Μουντομπάσκετ. Ο Σουάρεθ έφτασε μια ανάσα πριν το τέλος, αλλά ο Σέρτζιο Σκαριόλο προτίμησε τον Σαν Εμετέριο στη δωδεκάδα.

«Λέμε αντίο στον Κάρλος Σουάρεθ με τη γνώμη ότι αν αποκτήσει λίγη περισσότερη εμπειρία και ωριμότητα μπορεί να είναι ένας παίκτης κλειδί για την εθνική τα επόμενα χρόνια. Έχει βελτιωθεί πάρα πολύ από πέρσι λόγω της σκληρής δουλειάς του. Ξέρει τι πρέπει ακόμα να κάνει. Η απόφασή μου δεν ήταν εύκολη, καθώς όλοι οι παίκτες έχουν την ποιότητα, προσωπικότητα και αφοσίωση που απαιτείται για να γίνουν μέλος της δωδεκάδας. Όμως, μπορούμε να πάρουμε μόνο 12 και αυτή ήταν η απόφασή μας», είπε ο Σκαριόλο.

«Σίγουρα η εμπειρία των τελευταίων εβδομάδων ήταν θετική. Το να παίζει μαζί με τους καλύτερους είναι προνόμιο και σίγουρα με βοήθησε πολύ. Την επόμενη χρονιά θα συνεχίσω να δουλεύω ώστε να φτάσω το υψηλότερο επίπεδο και να μπορέσω να φτάσω στο τέλος. Θέλω να κάνω τέτοιες αποφάσεις ακόμη πιο δύσκολες για τον Σέρτζιο. Εύχομαι στην ομάδα μου και τον Σαν Εμετέριο τα καλύτερα», είπε ο Σουάρεθ μετά την ανακοίνωση της απόφασης.

Η ΔΩΔΕΚΑΔΑ

Οπότε, η Ισπανία και ο Σέρτζιο Σκαριόλο κατέληξαν στη δωδεκάδα για το Μουντομπάσκετ. Αναλυτικά οι 12 που θα δώσουν το «παρών» στην Τουρκία:

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ – Το τελικό ρόστερ

2010-08-12T03:58:00.000+03:00

Ο Σέρχιο Ερνάντεζ ανακοίνωσε τους 12 παίκτες με τους οποίους η Αργεντινή θα πορευτεί στο Μουντομπάσκετ του 2010 στην Τουρκία. Αρχηγός είναι ο Λουίς Σκόλα, ενώ μέσα βρίσκονται και οι Ομπέρτο, Νοτσιόνι, Ντελφίνο.

Ο Νοτσιόνι αναμένεται να αγωνιστεί ξανά περίπου μια εβδομάδα πριν την έναρξη του Μουντομπάσκετ. Από την αρχική προεπιλογή δεν έφτασαν στη δωδεκάδα οι Μάρκος Μάτα, Ματίας Σάντες, Χουάν Μανουέλ Φερνάντες, Χουάν Πάμπλο Φιγκουερόα, αλλά και ο Πατρίσιο Γκαρίνο, που είχε κληθεί αργότερα.

Η Αργεντινή θα παίξει ακόμα φιλικά με Ισπανία, Βραζιλία, Καναδά, Λίβανο και Τουρκία μέχρι το Μουντομπάσκετ.

Αναλυτικά η δωδεκάδα του Μουντομπάσκετ:

ΠΟΥΕΡΤΟ ΡΙΚΟ – Το τελικό ρόστερ

2010-08-12T03:56:00.004+03:00

Ο Μανόλο Σιντρόν αποφάσισε ήδη για την τελική δωδεκάδα που θα εκπροσωπήσει το Πουέρτο Ρίκο στο Μουντομπάσκετ της Τουρκίας.

Μέσα είναι όλα τα αστέρια της χώρας σε μια πάρα πολύ δυνατή εθνική φέτος, που γεμίζει τους Πορτορικάνους ελπίδες για μεγάλα πράγματα στο Μουντομπάσκετ. Το Πουέρτο Ρίκο έχει προγραμματίσει ακόμη φιλικά με Βραζιλία, Κίνα και Γερμανία (2 φορές). Μέσα είναι οι NBAερς Αρόγιο, Μπάλκμαν, Μπαρέα, αλλά και όλοι οι γνωστοί παίκτες της χώρας.

Από την προεπιλογή δεν έφτασαν στη δωδεκάδα οι Λουίς Βιγιαφάνε, Άνχελ Γκαρσία, Χαβιέ Μογίτσα, Μιγκέλ Αλί Μπερντιέλ, Μανουέλ Ναρβάεζ, Αλφόνς Ντάιερ, Γκιγιέρμο Ντίαζ, Άντζελο Ρέγιες, Μάικ Ροζάριο, Τζόελ Τζόουνς, Ρίτσαρντ Τσάνι και Κέβιν Χάμιλτον.

Αναλυτικά το τελικό ρόστερ του Πουέρτο Ρίκο:

Τραυματίστηκε ο Γκρέιντζερ

2010-08-12T03:54:00.002+03:00

Ένα άσχημο νέο περίμενε τους Αμερικάνους στην επιστροφή τους στις προπονήσεις, καθώς ο Ντάνι Γκρέιντζερ τραυματίστηκε στο δεξί χέρι κατά τη διάρκεια του διπλού. Ο Γκρέιντζερ χτύπησε στον παράμεσο του χεριού με το οποίο σουτάρει, αλλά οι γιατροί δεν ανησύχησαν, θεωρώντας ότι έχει εξάρθρωση δαχτύλου, αλλά όχι κάτι σοβαρό. Ο Γκρέιντζερ χτύπησε το χέρι του στο στεφάνι, αλλά οι ακτινογραφίες βγήκαν αρνητικές και αναμένεται να χάσει μόνο μερικές ημέρες προπονήσεων.

Ο Γκρέιντζερ, πάντως, θορυβήθηκε αρκετά και ζήτησε να τον δει κι άλλος γιατρός, παρότι προσπαθούσαν να τον καθησυχάσουν. Επειδή είναι το χέρι με το οποίο σουτάρει, ο παίκτη λογικά θέλει να είναι σίγουρος: «Τη στιγμή που συνέβη νόμιζα πως το είχα σπάσει. Θα είναι πολύ απογοητευτικό αν δεν μπορέσω να παίξω. Βέβαια, η ομάδα ακόμα και χωρίς εμένα πιστεύω πως θα πάει πολύ καλά».

Ο Μάικ Σιζέφσκι ελπίζει ο παίκτης γρήγορα να επιστρέψει στις προπονήσεις: «Απλώς ελπίζω να είναι καλά όταν θα πάρουμε τις τελικές αποφάσεις. Δεν θέλουμε να επηρεάζονται από τραυματισμούς οι αποφάσεις μας. Δεν είναι καλός τρόπος για να πάρεις μια απόφαση».

Οι Αμερικάνοι είχαν διακόψει τις προπονήσεις για δύο περίπου εβδομάδες και επανήλθαν τώρα για το τελευταίο στάδιο προετοιμασίας. Ο Σιζέφσκι θέλει να ταξιδέψει στην Ευρώπη για τα φιλικά της ομάδας και με τους 15 παίκτες που έχει αυτή τη στιγμή, καθώς, όπως είπε, «5 παίκτες παλεύουν για δύο θέσεις».

Μόλυνση ο Καλάθης

2010-08-12T03:53:00.002+03:00

Ο Νικ Καλάθης έπαθε μόλυνση σε νύχι του ποδιού του και πέρασε την Τετάρτη στο Metropolitan, όπου του έγινε καθαρισμός. Ο νεαρός γκαρντ δεν θα προπονηθεί την Πέμπτη.

Η ομάδα έχει ρεπό την Παρασκευή, οπότε αναμένεται (εκτός απροόπτου) ο Καλάθης να ενταχθεί ξανά στις προπονήσεις το Σάββατο.

Μάικλ Τζόρνταν: ο μύθος με νούμερα – Μέρος VII

2010-08-11T04:59:00.006+03:00

Όταν μιλάμε για τον Μάικλ Τζόρνταν μιλάμε για έναν από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού (όχι μόνο του μπάσκετ). Ο Τζόρνταν από πολλούς θεωρείται ο καλύτερος παίκτης που πάτησε ποτέ σε παρκέ μπάσκετ και σίγουρα ο θρύλος του θα μείνει για πάντα ανεξίτηλος στις καρδιές όλων όσοι αγαπούν το μπάσκετ. Το όνομά του είναι συνώνυμο με το άθλημα και η φιγούρα του είναι περισσότερο συνδυασμένη με το μπάσκετ από κάθε άλλου στην ιστορία.

Ο Τζόρνταν το 1988 κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Παίκτη και του Καλύτερου Αμυντικού της σεζόν κάτι που στην ιστορία έχει πετύχει μόνο ο Χακίμ Ολάζουον σε μία σεζόν, ενώ τότε έγινε και ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του NBA που έχει πάρει και τα δύο βραβεία στην καριέρα του (από τότε το έχουν κάνει και οι Ολάζουον, Ρόμπινσον και Γκαρνέτ). Επίσης, ήταν ο 1ος παίκτης στην ιστορία του NBA που κέρδισε τίτλο 1ου σκόρερ και αναδείχτηκε Καλύτερος Αμυντικός της χρονιάς (1988, ο μόνος που το έχει στην ίδια σεζόν, μόνο ο Ρόμπινσον το έχει κάνει γενικά εκτός του Τζόρνταν). Ακόμη, είναι ο μόνος παίκτης στην ιστορία του NBA που σε μία χρονιά κέρδισε τον τίτλο του 1ου σκόρερ, το MVP και το βραβείο του Καλύτερου Αμυντικού (1987-88).

Είναι ο μόνος παίκτης στην ιστορία του NBA που έχει πάρει βραβείο Ρούκι, Καλύτερου Αμυντικού, MVP κανονικής περιόδου, MVP τελικών και MVP all-star game στην καριέρα του. Ένας από τους 3 παίκτες στην ιστορία που έχει πάρει την ίδια σεζόν MVP κανονικής περιόδου, τελικών και all-star game. Οι άλλοι δύο είναι ο Ριντ και ο Σ. Ο’ Νιλ, με τον Τζόρνταν να είναι ο μόνος που το έχει καταφέρει 2 φορές.

Είναι 1ος σκόρερ όλων των εποχών στο NBA σε μέσο όρο πόντων στην κανονική περίοδο (30.12) και στα πλέι οφς (33.4), ενώ είναι 3ος όλων των εποχών σε σύνολο πόντων (με 32.292) πίσω από τον Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ και τον Καρλ Μαλόουν. Επίσης, είναι 1ος όλων των εποχών σε πόντους στα πλέι οφς, με 5.987 συνολικά. Τα 2.514 κλεψίματά του τον φέρνουν στη 2η θέση της λίστας πίσω από τον Τζον Στόκτον, ενώ σε μέσο όρο κλεψιμάτων είναι 3ος όλων των εποχών.

Έχει το ρεκόρ του NBA σε βραβεία πρώτου σκόρερ με 10, ενώ μαζί με τον Ουίλτ Τσάμπερλεν έχουν 7 συνεχόμενους τίτλους πρώτου σκόρερ. Ήταν 9 φορές μέλος της καλύτερης αμυντικής πεντάδας της χρονιάς (ρεκόρ μαζί με τον Γκάρι Πέιτον), ενώ έχει κερδίσει 5 τίτλους MVP κανονικής περιόδου (2ος μαζί με τον Ράσελ, περισσότερους έχει μόνο ο Αμπντούλ-Τζαμπάρ), 6 MVP τελικών (ρεκόρ NBA), 3 MVP all-star game, τίτλοι που τον καθιστούν τον πιο… βραβευμένο παίκτη στην ιστορία του NBA. Δέκα χρονιές τερμάτισε ανάμεσα στους 3 πρώτους σε ψήφους για τον MVP της κανονικής περιόδου, νούμερο ρεκόρ.

Ο Μάικλ Τζόρνταν αποτελεί το πιο εμπορικό όνομα στην ιστορία του αθλητισμού, έχοντας μόνος του ανεβάσει το στάτους του μπάσκετ. Τα στατιστικά δείχνουν ότι οι τηλεθέαση ήταν ιδιαίτερα ανεβασμένη στα χρόνια που έπαιζε μπάσκετ και κινείται σε αρκετά χαμηλότερα επίπεδα από τότε που σταμάτησε (αλλά και κάθε φορά που αποχωρούσε για ένα διάστημα έπεφτε). Υπολογίζεται ότι από τις διαφημιστικές συμφωνίες που έχει υπογράψει και την εκμετάλλευση του ονόματός του έχει (ακόμη και σήμερα) ετήσια έσοδα που ξεπερνούν τα 40 εκατομμύρια δολάρια. Τη δεκαετία του 1990, οι Μπουλς, με τον Τζόρνταν στο ρόστερ τους, ξεπουλούσαν τα εισιτήρια σε σχεδόν κάθε αγώνα τους, με αποτέλεσμα ο Τζόρνταν να έχει θέσει τα μεγαλύτερα ρεκόρ χρημάτων στα συμβόλαια που υπέγραφε, με εκείνα του 1996-97 και 1997-98 να ξεπερνούν τα 30 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Μάλιστα, ακαδημαϊκή μελέτη έδειξε ότι οι εταιρείες με τις οποίες είχε υπογράψει συμβόλαιο αύξησαν τον τζίρο τους με την πρώτη επιστροφή του κατά 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε ένα χρόνο.

Τα «Air Jordan» είναι το πρώτο προσωποποιημένο παπούτσι στην ιστορία του μπάσκετ και είναι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην παγκόσμια αγορά (όχι μόνο των παπουτσιών). Ο Τζόρνταν αναφέρει ότι η ιδέα για το όλο κόνσεπτ ήρθε από τον ατζέντη του, Ντέιβιντ Φολκ. Ο Τζόρνταν έχει παραδεχτεί ότι δεν του άρεσαν τα παπούτσια της Nike και δεν ήθελε να υπογράψει μαζί της αλλά τον έπεισε ο Φολκ (η Nike πρόσφερε στον Τζόρνταν 250.000 δολάρια το χρόνο για 5 χρόνια το 1984). Ο Τζόρνταν υπέγραψε με τη Nike το 1984, όταν ο τζίρος της εταιρείας ήταν 986 εκατομμύρια δολάρια και μία μετοχή της είχε αξία 7 δολάρια. Όταν ο Τζόρνταν αποχώρησε το 1998 ο τζίρος της Nike ήταν 9,187 δισεκατομμύρια δολάρια και μία μετοχή της κόστιζε 418 δολάρια.

Το πρώτο παπούτσι που του έφτιαξε η Nike ήταν κοκκινόμαυρο και απαγορεύτηκε από το NBA γιατί δεν ερχόταν σε αντίθεση με τα χρώματα των Μπουλς. Το πρόστιμο ήταν 5.000 δολάρια ανά αγώνα, αλλά η Nike τα πλήρωνε... με ευχαρίστηση, βγάζοντας διαφήμιση, με την κάμερα να πηγαίνει αργά από το κεφάλι του Τζόρνταν στα πόδια του, με τα παπούτσια να είναι σταμπαρισμένα με ένα “X” και τη λέξη “Banned” (σ.σ. απαγορευμένα) να ακούγεται. Οι πωλήσεις εκτοξεύτηκαν στα ύψη. «Ήταν η καλύτερη διαφήμιση που θα μπορούσε κανείς να μας προσφέρει αυτό που έκανε το NBA», έχει πει ο Τζόρνταν.Ας δούμε παρακάτω τα σημαντικότερα νούμερα στην καριέρα του Τζόρνταν:

1 – ο αγώνας που δεν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων με τη φανέλα των Σικάγο Μπουλς. Είχε διψήφιο αριθμό πόντων σε 1108 από τα 1109 ματς του με τους Μπουλς. Μοναδικό ματς που έμεινε σε μονοψήφιο αριθμό οι 8 πόντοι σε 16 λεπτά στις 22 Μαρτίου του 1986 (χρονιά του τραυματισμού του) εναντίον των Κλίβελαντ Καβαλίερς.

2 – οι συνεχόμενοι αγώνες πλέι οφς στους οποίους είχε 50 ή περισσότερους πόντους, αριθμός ρεκόρ (28/4 και 1/5 1988 με Καβαλίερς, 50 και 55 πόντους).

3 – οι χρονιές που αναδείχτηκε 1ος σε κλεψίματα στο NBA (1987-88, 1989-90, 1992-93) και οι χρονιές που ήταν και 1ος σκόρερ και 1ος κλέφτης της λίγκας (μόνο ο Άιβερσον το έχει επαναλάβει).

5 – τα παιχνίδια που πέτυχε 60 ή περισσότερους πόντους στην καριέρα του (4 κανονικής περιόδου και 1 πλέι οφς).

6 – οι τίτλοι που έχει κατακτήσει στην καριέρα του (με τους Μπουλς) και τα MVP τελικών που έχει (σε κάθε παρουσία του σε τελικούς).

7 – οι συνεχόμενοι τίτλοι 1ου σκόρερ που πήρε στο πρωτάθλημα (1987-93).

7 – τα συνεχόμενα triple-double που πέτυχε (25/3-6/4 του 1989). Μάλιστα είχε 10 triple double σε 11 ματς εκείνη την περίοδο. Στο μόνο ματς που δεν τα κατάφερε είχε 40 πόντους, 11 ασίστ και 7 ριμπάουντ. Δεύτερος στην ιστορία μαζί με τον Όσκαρ Ρόμπερτσον, 1ος ο Τσάμπερλεν με 9 συνεχόμενα.

8 – οι σεζόν στις οποίες είχε 30.0 ή περισσότερους πόντους μέσο όρο.

9 – οι χρονιές που ήταν 1ος στο NBA σε προσπάθειες εντός παιδιάς.

9 – οι φορές που επιλέχτηκε στην Καλύτερη Αμυντική Πεντάδα.

10 – οι χρονιές που πήρε τον τίτλο του 1ου σκόρερ (μέσο όρο) στο NBA (1986-93, 1995-98).

11 – οι χρονιές που ήταν 1ος σκόρερ σε σύνολο πόντων στο NBA (1984-85, 1986-93, 1995-98).

13 – τα συνεχόμενα εύστοχα σουτ σε αγώνα πλέι οφς (5 Ιουνίου 1991, Λέικερς), αριθμός ρεκόρ για το NBA.

14/15 – οι σεζόν της καριέρας του είχε 45 ή περισσότερους πόντους ρεκόρ παραγωγικότητας χρονιάς. Μοναδική χρονιά που δεν το έκανε, το 1986-87, χρονιά του τραυματισμού του.

19 – οι συνεχόμενες βολές που έβαλε σε ένα ματς (με τους Νετς στις 26 Φλεβάρη του 1987).

23 – οι συνεχόμενοι πόντοι που πέτυχε σε ένα ματς (16 Απριλίου 1987 με Χοκς).

29% - το ποσοστό των πόντων της ομάδας του που έβαλε κατά τη διάρκεια της καριέρας του (32.292/111.541).

31 – τα triple-double που κατέγραψε στην καριέρα του (28 κανονικής περιόδου, 2 πλέι οφς, 1 all-star game).

35 – οι συνεχόμενοι τελικοί στους οποίους είχε τουλάχιστον 20 πόντους (ρεκόρ NBA, όλα τα ματς τελικών της καριέρας του).

35 χρονών και 61 ημερών – όταν πήρε τον τελευταίο τίτλο 1ου σκόρερ του NBA, ο γηραιότερος παίκτης στην ιστορία που το κατάφερε.

37.1 – ο υψηλότερος μέσος όρος πόντων σε κανονική περίοδο στην καριέρα του, το 1986-87.

38 χρονών και 315 ημερών – όταν πέτυχε 51 πόντους εναντίον των Νιου Όρλιν Χόρνετς (29 Δεκεμβρίου 2001) για να γίνει ο γηραιότερος παίκτης που σκοράρει πάνω από 50 πόντους σε ένα ματς στην ιστορία.

38.1 – οι πόντοι που πετύχαινε στα παιχνίδια κανονικής περιόδου απέναντι σε ομάδες που προπονούσε ο Τζεφ Βαν Γκάντι.

39 – τα παιχνίδια που πέτυχε 50 ή περισσότερους πόντους στην καριέρα του (31 κανονικής περιόδου και 8 πλέι οφς).

40 χρονών και 4 ημερών – όταν πέτυχε 43 πόντους εναντίον των Νιου Τζέρσεϊ Νετς (21 Φεβρουαρίου 2003) για να γίνει ο γηραιότερος παίκτης στην ιστορία του NBA που σκοράρει πάνω από 40 πόντους και ο μοναδικός «40αρης» που σκόραρε 40 σε ένα ματς.

41.0 – ο υψηλότερος μέσος όρος πόντων στην ιστορία του NBA σε σειρά τελικών πλέι οφς (με Φίνιξ Σανς, 1993).

55 – το ρεκόρ πόντων του σε αγώνα τελικών NBA (1993, Φίνιξ Σανς).

63 – οι περισσότεροι πόντοι που έχει πετύχει ποτέ παίκτης του NBA σε έναν αγώνα πλέι οφς (20 Απριλίου 1986 με Μπόστον Σέλτικς).

69 – το ρεκόρ πόντων του σε έναν αγώνα (28 Μαρτίου 1990 με Καβαλίερς). Σε εκείνο το ματς είχε 23/37 σουτ, 21/23 βολές, 18 ριμπάουντ, 6 ασίστ, 4 κλεψίματα σε 50 λεπτά.

80 – οι αγώνες το 1988-89 στους οποίους έκανε τουλάχιστον 1 κλέψιμο (έπαιξε σε 81 ματς). Στην ιστορία το έχει καταφέρει μόνο αυτός και ο Κρις Πολ.

91 – οι φορές που εμφανίζεται το όνομα του Τζόρνταν στις 100 πρώτες θέσεις των ρεκόρ σκοραρίσματος σε ένα ματς στην ιστορία των Μπουλς.

101 – εύστοχα σουτ εντός παιδιάς σε σειρά πλέι οφς 6 αγώνων, αριθμός ρεκόρ (με Φίνιξ το 1993).

127 εκατοστά – είχε μετρηθεί το (κάθετο από σταθερή θέση) άλμα του στα πρώτα χρόνια καριέρας του.

179 – οι συνεχόμενοι αγώνες πλέι οφς στους οποίους είχε διψήφιο αριθμό πόντων. Είναι όλοι οι αγώνες που έπαιξε στα πλέι οφς στην καριέρα του. Είναι ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του NBA που έχει πετύχει περισσότερους από 15 πόντους σε όλα τα παιχνίδια της καριέρας του στα πλέι οφς.

211 – τα παιχνίδια που πέτυχε 40 ή περισσότερους πόντους στην καριέρα του (173 κανονικής περιόδου και 38 πλέι οφς).

240 – τα παιχνίδια στα οποία έκανε double-double (201 κανονικής περιόδου, 39 πλέι οφς)

262 – οι πόντοι του σε all-star game, 1ος όλων των εποχών, ενώ είναι 1ος και σε μέσο όρο με 20.2 μέσο όρο.

671 – τα παιχνίδια που πέτυχε 30 ή περισσότερους πόντους στην καριέρα του (562 κανονικής περιόδου και 109 πλέι οφς).

866 – τα συνεχόμενα παιχνίδια που πέτυχε περισσότερους από 10 πόντους (840 με Μπουλς και 26 με Ουίζαρντς).

867 – οι αγώνες στους οποίους ήταν ο 1ος σκόρερ της ομάδας του.

1.099 – τα παιχνίδια που πέτυχε 20 ή περισσότερους πόντους στην καριέρα του (926 κανονικής περιόδου και 173 πλέι οφς).

3.044 – οι περισσότεροι πόντοι που πέτυχε σε μια σεζόν (1986-87). Μόνο αυτός και ο Τσάμπερλεν έχουν σκοράρει περισσότερους από 3000 πόντους σε μια χρονιά

32.292 – οι πόντοι που πέτυχε σε όλη του την καριέρα στην κανονική περίοδο και τον κατατάσσουν 3ο στην ιστορία

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στα επόμενα δύο και τελευταία μέρη του αφιερώματος, θα δούμε μερικές από τις πιο ιστορικές ατάκες που είπαν για τον Τζόρνταν, αλλά και κάποιες από τις δικές του που ξεχώρισαν. Δείτε εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος με την είσοδο του Τζόρνταν στο Hall of Fame, εδώ το δεύτερο μέρος, με τα σχολικά και κολεγιακά του χρόνια, εδώ το τρίτο μέρος, με την αρχή του μπασκετικού θρύλου στο NBA, εδώ το τέταρτο μέρος με το πρώτο three-peat των Μπουλς, εδώ το πέμπτο μέρος με το 2ο three-peat των Μπουλς κι εδώ το έκτο μέρος με τη 2η επιστροφή στα παρκέ.

Χάνει το Μουντομπάσκετ ο Ατσούρ

2010-08-11T01:10:00.000+03:00

Άτυχος ήταν ο Εντζίν Ατσούρ, αφού τραυματίστηκε στον αχίλλειο τένοντα στο φιλικό με τη Νέα Ζηλανδία και τελικά θα χρειαστεί εγχείρηση για να ξεπεράσει το πρόβλημά του.

Ο Ατσούρ έπαθε ρήξη αχιλλείου και θα χρειαστεί περίπου 4 μήνες για να επανέλθει στους αγωνιστικούς χώρους αν όλα πάνε καλά.
«Η εγχείρηση πήγε όπως έπρεπε. Θα φοράει γύψο για τρεις περίπου εβδομάδες, περίοδο κατά την οποία θα πρέπει να κυκλοφορεί με πατερίτσες. Μετά θα φορέσει μια ειδική συσκευή. Θα χρειαστούν 2 με 3 μήνες μέχρι να μπορέσει να τρέξει ξανά, ενώ η επιστροφή του υπολογίζεται στους 3 με 4 μήνες. Θεωρώ ότι σε 4 μήνες θα παίζει», είπε ο γιατρός που έκανε την επέμβαση στον Ατσούρ.

Ο 26χρονος Ατσούρ θεωρούταν σίγουρος για τη δωδεκάδα, ενώ ήταν μέλος της Τουρκίας και στο Μουντομπάσκετ του 2006, πριν καν υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο.

Δύσκολη η μάχη για Μπόνερ

2010-08-11T01:09:00.000+03:00

Ο Καναδάς προσπαθεί να εξασφαλίσει υπηκοότητα στον Ματ Μπόνερ, ώστε ο παίκτης των Σαν Αντόνιο Σπερς να μπορέσει να αγωνιστεί με την ομάδα στο Μουντομπάσκετ της Τουρκίας.

Ο 30χρονος Μπόνερ πρόσφατα παντρεύτηκε Καναδή (που είχε γνωρίσει όσο έπαιζε στους Τορόντο Ράπτορς) και εν συνεχεία, το Φλεβάρη του 2009, έκανε αίτηση για υπηκοότητα. Οι διαδικασίες έχουν αρχίσει, αλλά φαντάζει πολύ δύσκολο να έχουν ολοκληρωθεί πριν το Μουντομπάσκετ.

Παρότι οι Καναδοί ήλπιζαν ότι θα προλάβουν, πλέον όμως η προσπάθεια μοιάζει καταδικασμένη να αποτύχει, αφού η αίτηση δεν έχει ακόμη προχωρήσει, μιας και η ομοσπονδία είχε αμελήσει το θέμα

Με… Μιλανέσιο η Αργεντινή!

2010-08-11T01:05:00.001+03:00

Ο Μαρσέλο Μιλανέσιο θα βρίσκεται στο τεχνικό επιτελείο της Αργεντινής στο Μουντομπάσκετ, αφού δέχτηκε την πρόσκληση του προπονητή Σέρχιο Ερνάντεζ να ενσωματωθεί στην ομάδα ως σύμβουλος.

«Είμαι πολύ χαρούμενος, εξεπλάγην όταν μου ζήτησαν να μπω στην ομάδα. Ο Σέρχιο με κάλεσε να ενσωματωθώ στο τεχνικό τιμ ως σύμβουλος και μου άρεσε η ιδέα. Ήμουν μακριά από την εθνική για πολύ καιρό και αυτό μου αναγεννά το πάθος για το άθλημα που μου έχει προσφέρει πάρα πολλά. Το να είμαι μέλος αυτής της ομάδας με γεμίζει με χαρά», είπε ο Μιλανέσιο, που στο Μουντομπάσκετ του 1994 ήταν 1ος πασέρ της διοργάνωσης.

«Τον προσθέσαμε ως σύμβουλο στο τεχνικό επιτελείο. Δεν θα είναι στο τιμ ως προπονητής, μόνο ως πρώην παίκτης της εθνικής ομάδας. Θέλουμε να εκμεταλλευτούμε την εμπειρία του ως διεθνούς παίκτη και τον τρόπο που βλέπει το παιχνίδι. Είναι επίσης ένα εργαλείο για τους παίκτες, σε περίπτωση που θέλουν προσωπικές συμβουλές για το παιχνίδι τους», είπε ο Σέρχιο Ερνάντεζ.

Ο Μιλανέσιο, 7 φορές πρωταθλητής Αργεντινής με την Ατένας ντε Κόρντομπα ως παίκτης, είχε αγωνιστεί σε 4 Μουντομπάσκετ (1986, 1990, 1994 και 1998) και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.

Μάικλ Τζόρνταν: Η 2η επιστροφή – Μέρος VI

2010-08-10T02:40:00.008+03:00

(Όλα τα μέχρι στιγμής μέρη του αφιερώματος μπορείτε να τα βρείτε σε link στο τέλος του άρθρου)

Μετά το 2ο three-peat ο Τζόρνταν αποχώρησε από τα γήπεδα, ανακοινώνοντας την απόφασή του επίσημα στις 13 Ιανουαρίου του 1999 (η χρονιά άργησε να αρχίσει λόγω του λοκ-άουτ). Ένα χρόνο αργότερα, στις 19 Ιανουαρίου του 2000 επέστρεψε στο NBA, όμως όχι ως παίκτης, αλλά ως εν μέρει ιδιοκτήτης και Πρόεδρος των Ουάσινγκτον Ουίζαρντς.

Πριν συμφωνήσει με τους Ουίζαρντς ο Τζόρνταν είχε κάνει πρόταση για να γίνει εν μέρει ιδιοκτήτης των Σάρλοτ Χόρνετς, αλλά η συμφωνία δεν έγινε ποτέ, επειδή ο ιδρυτής (και ιδιοκτήτης των Χόρνετς) Τζορτζ Σιν δεν ήθελε να αφήσει τον πλήρη έλεγχο της ομάδας στον Τζόρνταν.

Αυτό έκαναν οι Ουίζαρντς, αφήνοντας στον Τζόρνταν τον πλήρη έλεγχο, ακόμη και στις προσλήψεις του προσωπικού. Αν και αρχικά πολλοί εξήραν τον Τζόρνταν, η επιλογή του Κουόμε Μπράουν στο ντραφτ του 2001 του στοίχισε.

Το καλοκαίρι του 2001, βλέποντας ότι… πιο εύκολα θα έκανε τους Ουίζαρντς ομάδα παίζοντας παρά κανονίζοντας τα του οίκου τους από ένα γραφείο άρχισε να σκέφτεται την επιστροφή στην αγωνιστική δράση. Η αρχή έγινε από την επιστροφή του φίλου του Μάριο Λεμιέ στο NHL τον περασμένο χειμώνα σε ηλικία 36 ετών. Ο Λεμιέ επηρέασε τον Τζόρνταν, εκείνος δεν είχε αποβάλει ποτέ το μικρόβιο του μπάσκετ, οπότε στα 38 του αποφάσισε να ξαναπαίξει.

Οι «γνώστες» σιγουρεύτηκαν ότι ο Τζόρνταν θα επέστρεφε όταν προσέλαβε τον Νταγκ Κόλινς (παλιό του προπονητή στο Σικάγο) για κόουτς στους Ουίζαρντς. Το καλοκαίρι πέρασε με σορτσάκι και πολλά καμπ (που πήγαινες μόνο με πρόσκληση) όπου παρέα με αρκετούς παίκτες του NBA ο Τζόρνταν ετοίμαζε την επιστροφή του.

Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2001 ο Τζόρνταν ανακοίνωσε την επιστροφή του στο μπάσκετ, προσθέτοντας ότι θα δωρίσει την αμοιβή του στις οικογένειες των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου στους «Διδύμους Πύργους» της Νέας Υόρκης. Την ίδια περίοδο, ο πιο γνωστός Έλληνας δημοσιογράφος έγραφε ότι ο Τζόρνταν επιστρέφει για τα 1,2 εκατομμύρια δολάρια και ντροπιαζόταν για λίγα λεφτά (αυτά για να μαθαίνουν οι νεότεροι το πόσο… το έψαχναν οι Έλληνες δημοσιογράφοι).

Μπορεί να μην ήταν ο παλιός Τζόρνταν, αλλά στα 38 του παρέμενε ο μεγαλύτερος θρύλος του μπάσκετ. Έχοντας αλλάξει πλήρως το στιλ του, ο Τζόρνταν μπορούσε με ευκολία να σκοράρει από μέση και μακρινή απόσταση, δίχως πολλές φορές να ιδρώνει καν απέναντι σε κατά πολύ νεότερους αμυντικούς. Η χρονιά του τελείωσε μετά από 60 παιχνίδια, καθώς έκοψε τους συνδέσμους στο δεξί του γόνατο, αλλά ως τότε είχε στα 38 του 22.9 πόντους, 5.7 ριμπάουντ, 5.2 ασίστ και 1.42 κλεψίματα όντας 1ος σκόρερ, πασέρ και «κλέφτης» της ομάδας. Στο πρώτο του παιχνίδι μετά την επιστροφή είχε 19 πόντους, 6 ασίστ, 5 ριμπάουντ και 4 ασίστ εναντίον των Νικς στο Μάντισον. Εκείνη τη σεζόν ξεπέρασε τους 30.000 πόντους (εναντίον των Σικάγο Μπουλς στις 4 Ιανουαρίου του 2002). Εκείνη τη σεζόν ανέβασε το ρεκόρ πόντων από έναν παίκτη στο γήπεδο των Ουίζαρντς (MCI Center) στους 51 (στις 29 Δεκεμβρίου κατά των Χόρνετς), ενώ έσπασε και τα ρεκόρ γηπέδου για πόντους στην πρώτη περίοδο (24), δεύτερη περίοδο (19), ημίχρονο (34).

Επίσης, είχε 45 πόντους, 10 ριμπάουντ, 7 ασίστ και 3 κλεψίματα εναντίον των Νετς στις 31 Δεκεμβρίου (δηλαδή σε ηλικία 38 ετών είχε 96 πόντους σε δύο συνεχόμενα ματς). Είχε συνολικά 5 φορές πάνω από 40 πόντους μέσα στη σεζόν. Κανείς δεν τόλμησε να τον θεωρήσει «τελειωμένο» (γράφτηκε και αυτό στην Ελλάδα), αφού στο γήπεδο ήταν ακόμη στην αφρόκρεμα.

Όμως, ο τραυματισμός έκανε πολλούς να σκεφτούν ότι στα 39 του θα έδινε τέλος στην καριέρα του. Ο Τζόρνταν δεν ήθελε να φύγει έτσι από τα παρκέ, το ήθελε με τους δικούς του όρους και το έκανε με τους δικούς του όρους. Ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει για ακόμη μία σεζόν, το 2002-03. Σε μια χρονιά που ο Τζόρνταν έγινε 40 ετών, γέμισε την ιστορία του με πολλά ακόμη ρεκόρ.

Ήταν ο μόνος παίκτης των Ουίζαρντς που έπαιξε και στα 82 παιχνίδια της σεζόν. Είχε 20.0 πόντους, 6.1 ριμπάουντ, 3.8 ασίστ και 1.5 κλεψίματα ανά αγώνα, ενώ σούταρε με 45% εντός παιδιάς και 82% στις βολές. Εκείνη τη σεζόν όλα τα παιχνίδια στην Ουάσινγκτον ήταν «sold-out», ενώ τα εισιτήρια στα ματς των Ουίζαρντς ήταν 20.172 ανά αγώνα εντός έδρας και 19.311 εκτός έδρας. Ο Τζόρνταν συνέχισε… την προσφιλή του συνήθεια να «χώνει» στους συμπαίκτες του και να τους κριτικάρει πολύ σκληρά, με τον Κουόμε Μπράουν να ακούει τα περισσότερα.

Είχε 42 φορές πάνω από 20 πόντους, 9 φορές πάνω από 30 και 3 φορές 40 ή περισσότερους πόντους μέσα στη σεζόν. Στις 21 Φεβρουαρίου του 2003 ο Τζόρνταν έγινε ο πρώτος και μόνος άνω των 40 ετών και βέβαια ο γηραιότερος αθλητής στην ιστορία του NBA που ξεπερνούσε τους 40 πόντους σε έναν αγώνα, με τους 43 που έβαλε εναντίον των Νιου Τζέρσεϊ Νετς, μαζεύοντας και 10 ριμπάουντ. Δώδεκα φορές είχε πάνω από 10 ριμπάουντ, ενώ μέσα στη σεζόν είχε 13 double-doubles. Ήταν σε 36 παιχνίδια 1ος σκόρερ των Ουίζαρντς, σε 16 1ος ριμπάουντερ, σε 25 1ος σε ασίστ, σε 32 1ος «κλέφτης» και σε 13 1ος σε τάπες. Όλα αυτά στα... 40 του.

Στις 11 Απριλίου «κλείδωσε» τη θέση του πρώτου σκόρερ σε μέσο όρο όλων των εποχών στο NBA με 30.12 μέσο όρο καριέρας, ενώ στις 8 Απριλίου με 26 πόντους και 10 ριμπάουντ εναντίον των Καβαλίερς είχε κάνει το 200ο double-double της καριέρας του. Ρεκόρ χρονιάς οι 45 πόντοι με τους Χόρνετς, τα 14 ριμπάουντ με τους Χοκς και οι 12 ασίστ με τους Κλίπερς. Μέσα στη χρονιά ξεπέρασε και τον Ουίλτ Τσάμπερλεν και ανέβηκε στην 3η θέση των σκόρερ όλων των εποχών στο NBA όταν εναντίον των Χόρνετ έφτασε τους 31.420 πόντους.

Σε ηλικία 40 ετών ο Τζόρνταν απέδειξε ότι ήταν μοναδικός, κάνοντας πράγματα που κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει ποτέ σε τέτοια ηλικία στα παρκέ του NBA. Κάποιοι μπορεί να λένε ότι το μεγαλείο του ξεθώριασε από τη 2η επιστροφή του, αλλά οι αριθμοί λένε ότι μόνο γιγαντώθηκε ακόμη περισσότερο. Ο Τζόρνταν έκανε ρεκόρ στα 40 του που είναι πολύ δύσκολο να καταρριφθούν στο μέλλον. Έκανε 2 χρονιές που έδειξαν στους νεότερους ότι ο θρύλος του θα μείνει αξεπέραστος για πάντα.

Σε κάθε γήπεδο του NBA, ξέροντας ότι τον βλέπουν ως παίκτη για τελευταία φορά, τον αποθέωναν άπαντες, σε μια σεζόν που έμοιαζε με τον απόλυτο φόρο τιμής στον μέγιστο του αθλήματος. Στο all-star game του 2003 ο Τζόρνταν ξεπέρασε τον Καρίμ Αμπντούλ-Τζαμπάρ κι έγινε ο 1ος σκόρερ στην ιστορία των all-star game. Στις 11 Απριλίου του 2003 οι Μαϊάμι Χιτ, στο ματς που ο Τζόρνταν γινόταν επίσημα ο 1ος σκόρερ σε μέσο όρο όλων των εποχών στο NBA, τον τίμησαν αποσύροντας στην οροφή του γηπέδου τους τη φανέλα του, με τον Τζόρνταν να γίνεται ο 1ος παίκτης του οποίου η φανέλα αποσύρεται από ομάδα για την οποία δεν έπαιξε ποτέ. Στο all-star game του 2003 ο Άλεν Άιβερσον και ο Τρέισι ΜακΓκρέιντι του πρόσφεραν τη θέση του βασικού, αλλά αρνήθηκε. Τελικά, δέχτηκε όταν το έκανε ο Βινς Κάρτερ.

Στο τελευταίο του ματς στο Σικάγο, οι οπαδοί των Μπουλς τον χειροκροτούσαν όρθιοι επί 4 λεπτά! Ο τελευταίος του αγώνας στο NBA ήταν στις 16 Απριλίου του 2003 στη Φιλαντέλφια. Ο Τζόρνταν τελείωσε το ματς με 15 πόντους, 4 ριμπάουντ και 4 ασίστ. Αποχώρησε από το παρκέ με 4:13 για το τέλος της τρίτης περιόδου, αλλά από το ξεκίνημα της τέταρτης περιόδου όλο το γήπεδο φώναζε «We want Mike» (σ.σ. «Θέλουμε τον Μάικ»). Ο Νταγκ Κόλινς τον πίεσε και ο Τζόρνταν (που είχε ήδη βάλει πάγο στα γόνατά του), μπήκε μέσα 2:35 πριν το τέλος. Στο 1:45 ο Έρικ Σνόου του έκανε επίτηδες φάουλ, ο Τζόρνταν έβαλε και τις δύο βολές και μετά ο Μπόμπι Σίμονς έκανε επίτηδες φάουλ στον Τζον Σάλμονς για να μπορέσει ο Τζόρνταν να βγει αλλαγή για τελευταία φορά στην καριέρα του. Ολόκληρο το γήπεδο (21.257 φίλαθλοι), συμπαίκτες, αντίπαλοι, διαιτητές και γραμματεία σηκώθηκαν όρθιοι και τον χειροκροτούσαν επί τρία λεπτά.

Ο Τζόρνταν μετά την αποχώρησή του θέλησε να επιστρέψει στο πόστο του ως πρόεδρος των Ουίζαρντς, αλλά ο ιδιοκτήτης Έιμπ Πόλιν τον… απέλυσε στις 7 Μαΐου του 2003. Ο Τζόρνταν δήλωσε προδομένος και είπε ότι αν ήξερε πως θα τον απέλυαν μόλις αποχωρούσε από τα παρκέ, δεν θα έπαιζε ποτέ για τους Ουίζαρντς.

Το 2006, ο Τζόρνταν χώρισε οριστικά με τη γυναίκα του, Χουανίτα, η οποία πήρε 168 εκατομμύρια δολάρια στο συμβιβασμό, ποσό που τότε ήταν ο πιο ακριβός συμβιβασμός σε διαζύγιο στην ιστορία.

Το Φεβρουάριο του 2010, ο Τζόρνταν και η εταιρία του «MJ Basketball Holdings» έκαναν πρόταση για την αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών των Σάρλοτ Μπόμπκατς. Στις 27 Φεβρουαρίου οι δύο πλευρές ήρθαν σε συμφωνία και στις 17 Μαρτίου το NBA επικύρωσε τη συμφωνία, κάνοντας τον Τζόρνταν τον 1ο πρώην παίκτη του NBA που έγινε ιδιοκτήτης ομάδας, έχοντας το πλεοψηφικό πακέτο των μετοχών. Ή όπως γράφτηκε τότε: «ο Τζόρνταν δεν είναι ο πιο εκκεντρικός ιδιοκτήτης, δεν είναι σίγουρα ο πιο πλούσιος. Είναι όμως ο μοναδικός από τον οποίο οι υπόλοιποι 29 θα ζητήσουν αυτόγραφο».

Στα επόμενα μέρη του αφιερώματος θα δούμε τα ρεκόρ και τις διακρίσεις του Τζόρνταν, αλλά και το τι είπαν γι’ αυτόν κατά τη διάρκεια της καριέρας του εξέχουσες προσωπικότητες του χώρου, για να κλείσουμε γνωρίζοντάς τον μέσα από τα δικά του λόγια στο πληρέστερο αφιέρωμα για τον Τζόρνταν που έχει γραφτεί ποτέ από ελληνικό μέσο.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Δείτε εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος με την είσοδο του Τζόρνταν στο Hall of Fame, εδώ το δεύτερο μέρος, με τα σχολικά και κολεγιακά του χρόνια, εδώ το τρίτο μέρος, με την αρχή του μπασκετικού θρύλου στο NBA, εδώ το τέταρτο μέρος με το πρώτο three-peat των Μπουλς κι εδώ το πέμπτο μέρος με το 2ο three-peat των Μπουλς.

Υ.Υ.Γ.: Από σήμερα μπορείτε να αγοράσετε το "πάσο" για να βλέπετε όλους του αγώνες του Μουντομπάσκετ από τον υπολογιστή σας, απλά πατώντας στο αντίστοιχο link στο Age of Basketball. Προφανώς, δεν κοστίζει περισσότερο απ' ότι αν το κάνετε από άλλο site, ενώ είναι και... πιο εύκολο αφού είστε ήδη στο αγαπημένο σας μπασκετικό σάιτ! Αν αγοράσετε τώρα το πλήρες πακέτο θα έχετε έκπτωση 25% σε σχέση με το αν κάνετε την αγορά σε λίγες ημέρες.

Αλμπισί ο «αντικαταστάτης»

2010-08-10T02:39:00.002+03:00

Ο Βενσάν Κολέ επιβεβαίωσε τις φήμες ότι ο Άντριου Αλμπισί θα αντικαταστήσει τον τραυματία Ροντρίγκ Μπουμπουά στο ρόστερ των Γάλλων, ενόψει του Μουντομπάσκετ.

Ο Μπουμπουά έσπασε το πόδι του στην προπόνηση της Παρασκευής. Ο Αλμπισί ήταν ένας από τους αστέρες της U20 εθνικής της Γαλλίας που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Κροατίας πριν από ένα μήνα. Ο 20χρονος Αλμπισί είχε αναδειχτεί MVP της διοργάνωσης και ήταν μέλος της καλύτερης πεντάδας με 12.3 πόντους, 5.9 ασίστ και 3.1 κλεψίματα μέσο όρο. Σε ασίστ και κλεψίματα ήταν 1ος σε όλη τη διοργάνωση.

«Κάλεσα τον Άντριου Αλμπισί να αντικαταστήσει τον Ροντρίγκ. Παρότι ο Νάντο Ντε Κολό και ο Γιανίκ Μποκολό συνδυάζονται καλά, είναι σημαντικό να προστατεύσουμε την ομάδα απέναντι σε άλλα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν στο Μουντομπάσκετ. Ελπίζουμε ο Άντριου να ενσωματωθεί όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Τον επέλεξα γιατί μόλις κέρδισε ένα Ευρωμπάσκετ με τους U20 και ήταν ο MVP της διοργάνωσης», είπε ο Κολέ.

Ο Αλμπισί αναμένεται να πετάξει με την ομάδα στον Καναδά την Τρίτη για φιλικά παιχνίδι στο Τορόντο, πριν οι Γάλλοι αντιμετωπίσουν τις Η.Π.Α. στη Νέα Υόρκη.

Θεαματικό «φιλικό» τριήμερο

2010-08-09T01:00:00.002+03:00

Θετικό ήταν το ξεκίνημα της εθνικής στις (πιο δύσκολες) αγωνιστικές υποχρεώσεις, με το τουρνουά στην Κύπρο. Η Ελλάδα πήρε τρεις νίκες απέναντι σε Γερμανία, Ρωσία και Κροατία και μάλιστα με εμφαντικό τρόπο. Η εθνική μοιάζει έτοιμη πνευματικά να ανταποκριθεί στην υψηλή φετινή πρόκληση, αλλά ακόμη έχουμε χρόνο ώστε να γίνει και πιο καλή.

Η εθνική παίζει πολύ πιο πιεστική άμυνα σε σχέση με πέρσι και μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει η επιστροφή του Διαμαντίδη και του Τσαρτσαρή. Επίσης, η βελτίωση του Περπέρογλου (που μέχρι φέτος στην άμυνα είχε αρκετά προβλήματα να διοχετεύσει σωστά την ενέργεια που είχε), αλλά και τα πιο «στρωτά» σχήματα της εθνικής, τουλάχιστον όπως τα έχει ο Καζλάουσκας στο μυαλό του. Η άμυνα είναι ιδιαιτέρως επιθετική και επιδιώκει το κλέψιμο μέσω ασφυκτικής πίεσης στα γκαρντ.

Γενικά, το παιχνίδι της εθνικής μοιάζει πιο λογικό φέτος και φαίνεται σαφέστατα αυτό που είχαμε πει ότι ο Λιθουανός νιώθει πιο άνετα με το ρόστερ του αυτή τη χρονιά και μπορεί πιο εύκολα να κάνει πράξη τα όσα έχει στο μυαλό του. Η ομάδα τρέχει όποτε μπορεί, κάτι που το ρόστερ της της επιτρέπει να κάνει και θυμίζει σε πολλά στοιχεία την ομάδα του προολυμπιακού του 2008 του Γιαννάκη (τότε ήταν επίσημοι αγώνες και η ομάδα έπαιζε καλύτερο μπάσκετ, αλλά η σύγκριση γίνεται στα επιμέρους στοιχεία του παιχνιδιού). Ιδιαίτερα θετικό είναι το γεγονός ότι το παιχνίδι της εθνικής δεν είναι μονοδιάστατο. Οι πάσες αλλάζουν με μεγάλη ταχύτητα χέρια και όλοι οι διεθνείς απειλούν ανά πάσα στιγμή, ενώ τις περισσότερες φορές υπάρχει και διαρκής κίνηση. Αυτό διευκολύνει την ομάδα, που έχει εύκολη την ασίστ, αλλά και το καλάθι χωρίς μεγάλο κόπο απέναντι και σε στημένες άμυνες.

Ένα άλλο θετικό είναι ότι οι παίκτες φαίνεται να βάζουν τις βολές. Ας περιμένουμε γιατί άλλο τα φιλικά, άλλο τα επίσημα, όμως φέτος οι βολές μπαίνουν και αυτό είναι πολύ σημαντικό για τα ντέρμπι.

Ο Πρίντεζης αναμένεται να παίζει πολύ χρόνο στο «3», καθώς έχει βαφτιστεί αντικαταστάτης του Βασιλόπουλου στο σχήμα της ομάδας, παρότι δεν έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά ως παίκτες. Όμως, ο Πρίντεζης είναι γρήγορος και μπορεί να παίξει κατ’ ανάγκη εκεί, παρότι δεν είναι το καλύτερό του, ενώ αν δεν βγουν συστήματα να ποστάρει η ομάδα χάνει και μια σημαντική δύναμη στο «4». Βέβαια, ο παίκτης όσο κι αν προσπαθεί ξεκάθαρα είναι τεσσάρι και εκεί αποδίδει σαφώς πιο καλά. Το θετικό είναι ότι με τον Πρίντεζη στο «3» η Ελλάδα επικρατεί πιο εύκολα στα ριμπάουντ, το αρνητικό είναι ότι είναι χειρότερη στο σουτ από την περιφέρεια.

Ο Καλάθης πηγαίνει αρκετά καλά στα φιλικά και είναι σημαντικό αυτό, γιατί άθελά του έγινε η «πέτρα του σκανδάλου». Το παιδί δεν φταίει σε τίποτα, αλλά αυτός θα έχει στη δωδεκάδα τη θέση του Παπαλουκά, μετά από την απαράδεκτη ανάμειξη της ομοσπονδίας στα αγωνιστικά της εθνικής (η οποία, συνεχίζεται από τους γνωστούς δημοσιογράφους που έχουν "εντολή" άνωθεν σχετική με τον Καλάθη στα παιχνίδια, κουράζοντας δυστυχώς χωρίς λόγο), παρά την αντίθετη συμφωνία προπονητή και Παπαλουκά. Η σύγκριση, λοιπόν, θα βαρύνει τον Καλάθη, έστω κι αν έπρεπε να τη χρεωθεί ο Βασιλακόπουλος. Δεν είναι δίκαιο για το νεαρό παίκτη, καθώς καλείται να αντικαταστήσει τον διεθνώς πιο αναγνωρισμένο και σημαντικό Έλληνα παίκτη των τελευταίων 10 χρόνων, αλλά το να παίζει καλά στα φιλικά θα τον βοηθήσει να αντεπεξέλθει ψυχολογικά στη διοργάνωση που ακολουθεί. Είναι, πάντως, καλό που ο Καζλάουσκας τον βάζει αρκετά για να του δώσει χρόνο συμμετοχής για να βρει τα πατήματά του (το χρειάζεται εξάλλου περισσότερο από παίκτες πολύ πιο έμπειρους).

Ο Καζλάουσκας φαίνεται να έχει καταλήξει στους 10 από τους 12 του τελικού ρόστερ και οι 2 θέσεις που είναι ανοιχτές πιθανότατα θα καλυφθούν από δύο εκ των Καϊμακόγλου, Βουγιούκα, Βασιλειάδη, Παππά και Παπανικολάου. Αυτή η διαπίστωση μας δίνει πάσα για να συζητήσουμε και για τα όχι και τόσο καλά που είδαμε στο τριήμερο.

Δεν μου άρεσε ο τρόπος χρησιμοποίησης των Βουγιούκα, Καϊμακόγλου και Βασιλειάδη στο φιλικό με Γερμανούς, αλλά και των Βουγιούκα, Παππά, Παπανικολάου με τους Ρώσους. Ο Καζλάουσκας ουσιαστικά τους είχε διαχωρίσει από την υπόλοιπη ομάδα, ιδίως τους πλην Βουγιούκα, αφού ο Ίαν έπαιρνε χρόνο και από εκείνον που θα ανήκει στον Σχορτσανίτη όταν επιστρέψει. Για μένα δεν νοείται μια από τις καλύτερες εθνικές ομάδες του κόσμου και να μην μπορεί να βρει 12 παίκτες που να χρησιμοποιούνται στο ροτέισον των αγώνων. Προφανώς και υπάρχουν (και πολλοί περισσότεροι), θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται και αναλόγως. Ιδίως για τον Βασιλειάδη, τον καλύτερο Έλληνα σουτέρ θα έπρεπε ξεκάθαρα να τον «κρατάς χαρούμενο και ζεστό» ενόψει των κρίσιμων, με σκριν και συστήματα για σουτ δικά του (και όχι να του κάνεις παρατήρηση… επειδή σκόραρε εκτός συστήματος).

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι ακόμη και όταν τους δοκιμάζει (και μιλάμε για φιλικά που και από την εξέλιξη επιβαλλόταν να παίξουν νωρίτερα) τους βάζει όλους μαζί στο τελευταίο 7λεπτο και όχι έναν έναν μέσα στα σχήματα της εθνικής με τους υπόλοιπους βασικούς στο παρκέ. Σε έναν αγώνα του Μουντομπάσκετ που θα χρειαστείς κάποιον παίκτη από την άκρη του πάγκου (όσο αστεία κι αν είναι αυτή η φράση σε επίπεδο εθνικών ομάδων) θα τον βάλεις με 4 βασικούς μέσα για να προσφέρει κάτι που οι άλλοι δεν μπορούν: είτε λόγω προβλήματος με φάουλ, είτε για να δώσει ενέργεια, είτε για να σε ξεκολλήσει στην επίθεση. Δεν θα τον βάλεις με τους υπόλοιπους «αναπληρωματικούς» για να γυρίσει ένα ματς που πήγε στραβά. Δυστυχώς, ως τώρα, αυτό είναι και το μεγαλύτερο φάουλ του Καζλάουσκας ως τώρα.

Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε ότι οι 4 παίκτες (πλην του Βουγιούκα, που δουλεύεται στα συστήματα του Σχορτσανίτη) ξεκάθαρα δεν έχουν κανένα ρόλο στην ομάδα. Στον αγώνα με τους Κροάτες, ο Καζλάουσκας έκανε ροτέισον 7 παικτών στο πρώτο ημίχρονο και από τα 100 διαθέσιμα λεπτά (20x5) είδαμε τους 5 μόνο για 9,5 (και Βουγιούκας, Βασιλειάδης δεν έπαιξαν καν). Συστήματα πάνω τους δεν έχουν και μοιάζουν να περιφέρονται εκτός πλάνων χωρίς σκοπό στην επίθεση. Λάθος και άσχημο να γίνεται σε μια ομάδα τόσο υψηλού επιπέδου. Δυστυχώς δεν πιστεύω ότι ο Λιθουανός θα το διορθώσει αυτό.

by Rasheed.

ΚΑΝΑΔΑΣ – Η προεπιλογή

2010-08-09T00:59:00.001+03:00

Έστω και καθυστερημένα, ο Λίο Ράουτινς ανακοίνωσε τους 15 που θα προπονηθούν με τον Καναδά ενόψει του Μουντομπάσκετ. Ο Καναδάς ξεκίνησε το καμπ του ιδιαίτερα αργά, την 1η Αυγούστου, και τώρα ανακοινώθηκαν οι 15 που θα συνεχίσουν την προετοιμασία.

«Οι παίκτες μας έχουν αυτοπεποίθηση και είναι ενθουσιασμένοι για την ευκαιρία να παίξουν στο Μουντομπάσκετ. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι παίκτες μας μεγάλωσαν και εξελίχθηκαν στην καριέρα τους και έχουν φέρει αυτού του είδους την εμπειρία πίσω στην εθνική ομάδα. Η ομάδα είναι μαζί για μερικά χρόνια τώρα, οπότε το βάθος και η χημεία είναι μέρος της δύναμής μας», είπε ο Ράουτινς.

Στην προεπιλογή ξεχωρίζουν ο Τζόελ Άντονι των Χιτ και ο Άντι Ράουτινς (γιος του προπονητή) των Νικς, ενώ μέσα είναι και ο Λιβόν Κένταλ. Στις 10 Αυγούστου οι Καναδοί παίζουν το πρώτο τους φιλικό με την Κίνα.

Αναλυτικά οι 15 της προεπιλογής:

Άντερσον, Ζερμέν
Άντονι, Τζόελ
Κένταλ, Λιβόν
Κιπκέι, Τάιλερ
Λάντρι, Κάιλ
Μπάκνορ, Ζερμέν
Μπελ, Ράιαν
Μπράουν, Ντέναμ
Ντούρνεκαμπ, Άαρον
Όλινικ, Κέλι
Ράουτινς, Άντι
Σέικρ, Ρόμπερτ
Σέφερντ, Τζεβόν
Φαμιουτίμι, Ολού
Φρέιζερ, Μάικλ

Χτύπησε ο Σπλίτερ

2010-08-09T00:58:00.001+03:00

Μια άσχημη εξέλιξη επεφύλασσε το πρώτο φιλικό των Βραζιλιάνων στην προετοιμασία τους για το Μουντομπάσκετ. Μπορεί η ομάδα του Ρούμπεν Μανιάνο να διέσυρε τη Βενεζουέλα με 92-50, αλλά ο Τιάγκο Σπλίτερ τραυματίστηκε.

Ο Σπλίτερ έφυγε από τον αγώνα στην 3η περίοδο παραπονούμενος για πόνους στον αριστερό μηρό του. Οι γιατροί είναι αισιόδοξοι ότι δεν είναι κάτι σοβαρό και απλά θα του στοιχίσει ορισμένες μέρες προπονήσεων. Μιλούν για χτύπημα στο μηρό και όχι κάποια θλάση. Ο Σπλίτερ θα κάνει μαγνητική τομογραφία, πάντως, για να φανεί το μέγεθος του προβλήματος, αλλά και η μέθοδος αποθεραπείας που θα ακολουθηθεί.

Ο θρύλος του Ραλφ Κλάιν

2010-08-08T01:53:00.002+03:00

Στις 7 Αυγούστου 2008 έφυγε από τη ζωή μία από τις σημαντικότερες μορφές του ισραηλινού μπάσκετ. Ο θρυλικός Ραλφ Κλάιν πέθανε από καρκίνο, αλλά άφησε πίσω του μια τεράστια μπασκετική παρακαταθήκη και μια ιστορία από τις σπάνιες, γεμάτη νίκες, ιστορικές πρωτιές και μεγάλες στιγμές.

Γεννήθηκε το 1931 στο Βερολίνο από ουγγρική-εβραϊκή οικογένεια, η οποία επέστρεψε στη Βουδαπέστη λίγο πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου, η οικογένειά του αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στο Άουσβιτς. Εκεί ο πατέρας του δεν άντεξε και πέθανε, αλλά αυτός και η μητέρα του κατάφεραν να επιζήσουν χάρη στις προσπάθειες του (διάσημου για το έργο του) Ραούλ Βάλενμπεργκ.

Ο Ραλφ Κλάιν, μετά τον πόλεμο, σε ηλικία 16 ετών άρχισε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο, αλλά γρήγορα το μπάσκετ τον κέρδισε και έπαιξε μάλιστα στο ουγγρικό εθνικό πρωτάθλημα με τη VAC. Σε ηλικία 20 ετών μετανάστευσε στο Ισραήλ μαζί με τη μητέρα του, υπηρέτησε στο ναυτικό και μετά έγινε μέλος της Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Εκεί έπαιξε περισσότερα από 160 παιχνίδια μέχρι το 1964 και είχε γύρω στους 17 πόντους μέσο όρο καριέρας. Με τη Μακάμπι κέρδισε 8 πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα ως παίκτης. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας του Ισραήλ (68 συμμετοχές) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 (οι μοναδικοί Αγώνες που έπαιξε ποτέ η μπασκετική ομάδα του Ισραήλ), στο Μουντομπάσκετ του 1954 και στα Ευρωμπάσκετ 1953, 1959, 1961 και 1963.

Αμέσως μετά την αποχώρησή του από τα παρκέ ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητή, που είναι και αυτή που τον κατατάσσει στους θρύλους του αθλήματος. Συνολικά, η καριέρα του (με διαλείμματα) στους πάγκους κράτησε 44 χρόνια, ενώ στο χώρο του μπάσκετ ήταν ως παίκτης ή προπονητής για 59 ολόκληρα χρόνια!

Μετά από 5 χρόνια «αγροτικού» (ήταν πρώτος προπονητής στην εφηβική εθνική ομάδα του Ισραήλ) το 1969 προσλήφθηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ ως πρώτος προπονητής και με την ομάδα της καρδιάς του κέρδισε 14 πρωταθλήματα, 10 Κύπελλα και ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών (1977), ενώ έφτασε και σε δύο ακόμη τελικούς (1982 και 1988).

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1977 ήταν το πρώτο στην ιστορία της Μακάμπι, αποκτώντας έτσι ξεχωριστό νόημα. Στον τελικό η Μακάμπι του Κλάιν κέρδισε με 78-77 τη (Μομπιπλγκίργκι τότε) Βαρέζε, ενώ πιο σημαντική από σημειολογικής απόψεως ήταν η νίκη του ημιτελικού επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Οι Ρώσοι αρνήθηκαν να παίξουν στο Ισραήλ, οπότε ο αγώνας έγινε σε ουδέτερη έδρα, στο Βέλγιο και η νίκη της Μακάμπι γιορτάστηκε απ’ όλο το έθνος ως νίκη εναντίον των Σοβιετικών εχθρών του Ισραήλ, η νίκη που έβαλε το Ισραήλ στο χάρτη, όπως είπε μετά ο αρχηγός της ομάδας. Αργότερα, είπε για το ματς αυτό: «Ένιωθα ότι παλεύαμε για την ίδια την ύπαρξη της χώρας μας και με λέξεις σιωνισμού ανέβασα τους παίκτες μου».
Όμως, τα ρεκόρ του δεν σταματούν εδώ. Ως προπονητής της εθνικής ομάδας του Ισραήλ, χάρισε στη χώρα την καλύτερη θέση που έχει πάρει ποτέ σε Ευρωμπάσκετ, με το ασημένιο μετάλλιο του 1979 στο Ευρωμπάσκετ της Ιταλίας (η δεύτερη καλύτερη θέση του Ισραήλ στην ιστορία ήταν το 1953 με τον Κλάιν ως παίκτη στην ομάδα). Με το Ισραήλ τερμάτισε επίσης 6ος στα Ευρωμπάσκετ του 1981 και του 1983.

Το 1983 αιφνιδιαστικά ανακοίνωσε ότι προσλήφθηκε από τη Σάτουρν Κολν, αλλά και από την εθνική ομάδα Δυτικής Γερμανίας. Έγινε έτσι ο πρώτος Ισραηλινός προπονητής στην ιστορία που ανέλαβε εθνική ομάδα άλλης χώρας. Με τη Δυτική Γερμανία τερμάτισε 8ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 και 5ος στο Ευρωμπάσκετ του 1985. Πολλοί στο Ισραήλ (ακόμη και μέλη της οικογένειάς του) αντέδρασαν άσχημα όταν αποδέχτηκε την πρόταση των Δυτικογερμανών, για προφανείς λόγους, αλλά ο ίδιος είχε την εξήγηση: «Αυτή ήταν η νίκη μου επί των Γερμανών. Η μεγάλη και τρανή Γερμανία καλούσε έναν Ισραηλινό να προπονήσει την εθνική της ομάδα». Η ιστορία αυτή ενέπνευσε την ταινία «Playoff» που αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2011.

Τη δεκαετία του 1990 πέρασε ξανά από τον πάγκο της Μακάμπι, αλλά προπόνησε και τις Χαποέλ Τελ Αβίβ (με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ισραήλ το 1993, τελευταίο τίτλο μέχρι σήμερα στην ιστορία της ομάδας), Χαποέλ Χολόν, Χαποέλ Ελιάτ και Μακάμπι Ναθάνια στο Ισραήλ, ως το Ιανουάριο του 1998 όταν και σε ηλικία 67 ετών ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους πάγκους. Από τότε, καθημερινά ασχολιόταν με παιδιά, μαθαίνοντάς τους τα μυστικά του μπάσκετ και διδάσκοντάς τα, για να θεωρηθεί από τα μεγαλύτερα ινδάλματα στην ιστορία του ισραηλινού αθλητισμού και πρότυπο για τη νεολαία.

Όμως, δεν μπόρεσε να μείνει μακριά από το επαγγελματικό μπάσκετ, κι έτσι το 2006 (σε ηλικία 75 χρονών) ανέλαβε βοηθός προπονητή στη γερμανική Μπαγρόιθ, την οποία και ανέβαλε στην πρώτη κατηγορία εκείνη τη σεζόν.
Το 2007 διαγνώστηκε με καρκίνο στο κόλον και μάλιστα σε προχωρημένο στάδιο.. Πάλεψε, μπόρεσε να νιώσει καλύτερα και επέστρεψε στους πάγκους για τη σεζόν 2007-08 με την Μπαγρόιθ. Τελικά, το τέλος ήρθε τον Αύγουστο του 2008. Στο νοσοκομείο, το δωμάτιό του αποκλείστηκε από την αστυνομία, καθώς φίλαθλοι προσπαθούσαν κατά κύματα να μπουν μέσα και να τον δουν για τελευταία φορά. Πριν την κηδεία του, η σωρός του μεταφέρθηκε στη Νόκια Αρίνα, ώστε οι φίλαθλοι του Ισραήλ να έχουν την ευκαιρία να τον χαιρετήσουν για τελευταία φορά.

Το 2006 βραβεύτηκε με το «Βραβείο Ισραήλ» για τη συνολική του προσφορά στον αθλητισμό της χώρας. Θεωρείται ο μεγαλύτερος προπονητικός θρύλος στο Ισραήλ, ο άνθρωπος που έβαλε τη Μακάμπι, αλλά και το Ισραήλ στον μπασκετικό χάρτη και από πολλούς ο πιο σημαντικός άνθρωπος του αθλητισμού στην ιστορία της χώρας, έχοντας τον τίτλο «Πατέρας του ισραηλινού μπάσκετ».

by Rasheed.

Χάνει το Μουντομπάσκετ ο Μπουμπουά

2010-08-08T01:52:00.002+03:00

Εκτός Μουντομπάσκετ τέθηκε ο Ροντρίγκ Μπουμπουά, καθώς στην προπόνηση της Παρασκευή έσπασε το αριστερό του πόδι! Ο Γάλλος γκαρντ έσπασε στην προπόνηση το 5ο μετατάρσιο στο πόδι του και χάνει, βεβαίως, τους αγώνες στην Τουρκία.

Η είδηση έπεσε σαν βόμβα στο στρατόπεδο της Γαλλίας, καθώς ο 22χρονος παίκτης των Μάβερικς ήταν από τις σημαντικές μονάδες στην περιφέρεια της ομάδας. Δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί χρονοδιάγραμμα επιστροφής του παίκτη στα γήπεδα.

«Είναι ένα τρομερό χτύπημα για τον Ροντρίγκ, ο οποίος πρέπει τώρα να προσπαθήσει να συγκεντρωθεί στο να γίνει καλύτερα και εμείς του ευχόμαστε μια ταχεία ανάρρωση. Είναι και χτύπημα για την ομάδα μας, καθώς στις δύο εβδομάδες προπονήσεων είχε βοηθήσει πάρα πολύ με την ταχύτητά του και το ταλέντο του. Δεν έχω ακόμη αποφασίσει για πιθανό αντικαταστάτη», είπε ο Βενσάν Κολέ για το θέμα.

Χαρές για Ελ Χατίμπ

2010-08-07T00:33:00.001+03:00

Πανηγύρια στον Λίβανο, αφού ο μεγαλύτερος θρύλος στην ιστορία του μπάσκετ της χώρας επέστρεψε στις προπονήσεις, λίγο πριν τα τελευταία φιλικά τεστ.

Ο Φαντί Ελ Χατίμπ, που απουσίαζε για ένα περίπου μήνα λόγω τραυματισμού στη μέση, επέστρεψε στις προπονήσεις ενόψει του FIBA Asia Stankovic Cup.

«Ένιωθα καλά τις τελευταίες ημέρες. Οπότε είπα να προσπαθήσω πιο σκληρά για να καταφέρω να προλάβω να μπω στην ομάδα. Όλα πήγαν καλά. Αρχικά έπρεπε να προσπαθήσω για να μείνω στο ρυθμό, αλλά μετά από λίγο δεν ήταν και τόσο δύσκολο».

Ο Ταμπ Μπάλντουιν, πάντως, προσπάθησε να μειώσει τις προσδοκίες του κόσμου, πριν δουν σε τι κατάσταση είναι ο Ελ Χατίμπ: «Όπως έχω πει, είναι εξαιρετικός παίκτη, αλλά το μπάσκετ είναι ομαδικό σπορ. Κάθε παίκτης πρέπει να έρχεται στο επίπεδο της ομάδας και να μην την τραβάει προς τα πίσω αν δεν είναι έτοιμος. Ο Φαντί το καταλαβαίνει αυτό περισσότερο απ’ τον καθένα. Είναι από τις πιο σημαντικές δυνάμεις στο μπάσκετ της χώρας και δεν θα φερθεί ανεύθυνα αν δεν είναι έτοιμος».

Πάντως, οι φίλαθλοι, ήδη κάνουν πάρτι, καθώς ο Ελ Χατίμπ λατρεύεται στο Λίβανο σαν ροκ σταρ, με ανθρώπους απλά και μόνο να τρελαίνονται όταν τον αγγίζουν ή του μιλούν.

«Παίζω» από Μάριτς!

2010-08-07T00:32:00.003+03:00

Άρδην άλλαξε το σκηνικό όσον αφορά τη συμμετοχή του Άλεκς Μάριτς στο Μουντομπάσκετ με την Αυστραλία. Ο δυναμικός σέντερ της Παρτιζάν, τη χρονιά που τελείωσε, αποφάσισε να ενσωματωθεί στην αποστολή, ενδίδοντας στο πρέσινγκ της ομοσπονδίας και χαροποιώντας τους Αυστραλούς.

Πλέον, η φροντλάιν των Αυστραλών δυναμώνει σημαντικά, ενώ προφανώς αλλάζει η τελική δωδεκάδα που είχε ήδη ανακοινώσει η Αυστραλία για το Μουντομπάσκετ.

Ο Μάριτς από την αρχή του καλοκαιριού είχε πει ότι δεν θέλει φέτος να παίξει με την εθνική, αλλά γυρνώντας από τις διακοπές του και έχοντας υπογράψει στον Παναθηναϊκό, το ξανασκέφτηκε και είπε το πολυπόθητο «ναι».

Έτσι, γίνεται και ο πρώτος αστέρας τη φετινή χρονιά που αλλάζει γνώμη προς το… καλύτερο όσον αφορά τη συμμετοχή του στο Μουντομπάσκετ. «Είχα μια μεγάλη, κουραστική, σκληρή σεζόν στην Ευρώπη, που έφτασε ως τις 20 Ιούνη. Στο σημείο εκείνο ήθελα απλώς να ξεκουραστώ και να μην σκέφτομαι το μπάσκετ, καθώς η χρονιά ήταν τόσο μεγάλη. Όμως, ήμουν σε επαφή με τον κόουτς Μπράουν και όλη την ώρα μου έλεγε να ξεκουραστώ όσο θέλω και απλώς να μην τους ξεχάσω. Αυτό και έκανα. Πάντα ήθελα να παίξω με την Αυστραλία, ιδίως σε ένα Μουντομπάσκετ. Οπότε ξεκουράστηκα, χαλάρωσα, είδα τις επιλογές μου και επέστρεψα φρέσκος και ανυπόμονος να παίξω με την Αυστραλία. Ήταν μια γρήγορη απόφαση μόλις επέστρεψα από τις διακοπές» είπε ο Μάριτς.

Και συνέχισε: «Μπορώ να φέρω σωματική και ψυχολογική σκληράδα στην ομάδα. Αυτό έκανα και στην ομάδα μου και αυτό νομίζω ότι μπορώ να κάνω και στην Αυστραλία. Να τους κάνω πιο σκληρούς. Όλοι ξέρουν στον κόσμο ότι οι Αυστραλοί είναι σκληροί».

Ο Μπρετ Μπράουν καθόλου δεν στενοχωρήθηκε που θα πρέπει να ξαναβγάλει τη δωδεκάδα. Αντιθέτως έκανε… πάρτι: «Ο Μάριτς, όπως όλοι οι παίκτες μας, έδειξε ότι βάζει τη χώρα του πάνω απ’ όλα με το να δεχτεί την πρόσκλησή μας. Το ταλέντο του, η φυσική του παρουσία και η ομαδικότητά του θα ταιριάξουν απόλυτα με την ομάδα μας. Είμαστε ενθουσιασμένοι που τον έχουμε».

Μαζί με τον Μάριτς προπονούνται τρεις πιτσιρικάδες, ο Άλεξ Λάφτον, ο Μάθιου Ντελαβεντόνα και ο Χιου Γκρίνγουντ, για να επαναφέρουν την προεπιλογή στους 16, αν υπολογίσουμε και τη δωδεκάδα που είχε ανακοινώσει ο Μπράουν πριν λίγες ημέρες.

Κόπηκε ο Μαρτίνεθ

2010-08-07T00:31:00.002+03:00

Ο Σέρτζιο Σκαριόλο έκοψε και τον Ράφα Μαρτίνεθ από την προετοιμασία της Ισπανίας, καθώς αυτός κρίθηκε ότι ήταν ο πιο αδύναμος κρίκος στην περιφέρεια της ομάδας.

Ο Μαρτίνεθ είναι ο προτελευταίος παίκτης που κόβεται από το ρόστερ της Ισπανίας, που αυτή τη στιγμή μετρά 13 άτομα. Άλλος ένας θα φύγει πριν το Μουντομπάσκετ, ώστε να σχηματιστεί το τελικό ρόστερ των Ισπανών.

«Είμαι περήφανος και χαρούμενος που βοήθησαν την ομάδα. Ήξερα ότι ήταν πολύ δύσκολο να βρεθώ στη δωδεκάδα, καθώς στη θέση μου υπάρχουν παίκτες όπως ο Ναβάρο και ο Ρούντι. Η ομάδα είναι σαν μια οικογένεια, η ατμόσφαιρα ήταν ακόμη καλύτερη από αυτή που περίμενα», είπε ο Ράφα Μαρτίνεθ για την απόφαση του Σκαριόλο.

Πλέον, η τελική επιλογή του Ισπανού προπονητή αναμένεται να γίνει ανάμεσα στον Σαν Εμετέριο και τον Σουάρεζ, με τον πρώτο να έχει το προβάδισμα. Εκτός αν ο Σκαριόλο κάνει την έκπληξη με κάποιον από τους Κλαβέρ, Μουμπρού.

Νοά… «τέλος»

2010-08-07T00:28:00.003+03:00

Ο Βενσάν Κολέ βαρέθηκε το ίδιο… παραμύθι δεύτερο συνεχόμενο χρόνο και ανακοίνωσε ότι η εθνική Γαλλίας θα παίξει στο φετινό Μουντομπάσκετ χωρίς τον Γιοακίμ Νοά.

Η ομοσπονδία περίμενε τις διαπραγματεύσεις του Νοά με τους Σικάγο Μπουλς, κάτι που γινόταν και πέρσι ως τελευταία στιγμή, αλλά ο Νοά στο τέλος δεν έπαιξε με την ομάδα. Έτσι, ο Κολέ φέτος αρνήθηκε να γίνει μέτοχος στο ίδιο παιχνίδι και αφού ο σέντερ των Μπουλς δεν ενσωματώθηκε μέχρι την πρώτη βδομάδα του Αυγούστου, τον έκοψε από τη συνέχεια.

«Από την αρχή ήμουν απαισιόδοξος και τώρα μπορώ να σας πως ότι είναι τελειωμένη δουλειά. Πρέπει να αλλάξουμε σελίδα. Αυτό έκανα κι εγώ λέγοντας ότι τελείωσε», είπε ο Κολέ.

Έγειρε την πλάστιγγα;

2010-08-06T04:24:00.003+03:00

Τελικά ο Σακίλ Ο’ Νιλ το… έκανε. Κατάφερε με την επιλογή του να στρέψει ξανά όλα τα βλέμματα πάνω του και, για πολλούς, να αλλάξει και πάλι τις ισορροπίες στο NBA. Πλέον, οι Μπόστον Σέλτικς μοιάζουν παντοδύναμοι, ενώ σίγουρα είναι η πιο έμπειρη ομάδα κι εκείνη που κανείς δεν θα θέλει να βρει (ακόμη και με πλεονέκτημα έδρας) στα πλέι οφς.

Ο πιο εμπορεύσιμος παίκτης στον πλανήτη, εκείνος που έχει ανάγει το μάρκετινγκ σε… επιστήμη, χτύπησε ξανά. Ο Σακίλ Ο’ Νιλ στοιχήθηκε μαζί με την παρέα των Κέβιν Γκαρνέτ, Πολ Πιρς, Ρέι Άλεν, Ρέιτζον Ρόντο, Ζερμέν Ο’ Νιλ, Νέιτ Ρόμπινσον για να φτιάξουν μια απίστευτη ομάδα. Εκεί θα είναι και ο Γκλεν Ντέιβις, αλλά και ο Κέντρικ Πέρκινς, που όμως ίσως χάσει και όλη τη σεζόν 2010-11 και η απουσία του ήταν που ώθησε τους Σέλτικς να πρεσάρουν τον Σακ. Ο Ρασίντ Ουάλας έχει δύο ακόμη χρόνια συμβολαίου και παρά το γεγονός ότι ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το μπάσκετ, εδώ και αρκετές εβδομάδες έχουν ακουστεί φήμες ότι το ξανασκέφτεται. Πάντως, προς το παρόν, οι Σέλτικς λένε ότι δεν ξέρουν τίποτα σχετικά.

Υπάρχει, βέβαια, το θέμα της ηλικίας, αφού οι Σέλτικς είναι… γηραιοί, ο Ντοκ Ρίβερς, όμως, έχει αποδείξει ότι μπορεί μέσα στη σεζόν να κάνει συντήρηση στην ομάδα του, θυσιάζοντας το πλεονέκτημα έδρας στο βωμό της φρεσκάδας στα πλέι οφς. Πέρσι με αυτό το σύστημα οι Σέλτικς έφτασαν ως στον 7ο τελικό του NBA.

Ο Σακ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους Σέλτικς (όλη η ομάδα έχει τουλάχιστον δύο χρόνια συμβόλαιο εκτός από τον Ντέιβις και τον Πέρκινς) για να κάνει πραγματικότητα αυτό που είχε πει πριν λίγα χρόνια: «Θα παίζω ως τα 40 μου. Κι αν στα 40 μου δεν είμαι ίδιος με τον παίκτη που ήμουν στα 30 μου, να είστε σίγουροι ότι θα είμαι ο πιο ‘κακός’ (σ.σ. badass) 40άρης στο NBA ποτέ».

Μπαίνοντας στη χρονιά, ο Σακίλ θα είναι 38, ο Γκαρνέτ 34, ο Πιρς 33, ο Άλεν 35, ο Ζερμέν Ο’ Νιλ 32, και μόνο ο Ρόντο θα είναι 24 και ο Ρόμπινσον 26. Σίγουρα η ηλικία θα είναι ένα θέμα, αλλά ο Ρίβερς θα είναι πολύ… χαρούμενος που θα έχει τον «πονοκέφαλο» να λύσει αυτό το πρόβλημα για την ομάδα του. Βέβαια, τα ανέκδοτα δίνουν και παίρνουν. Χαρακτηριστικότερο όλων, ο υποτιθέμενος… διάλογος των παικτών στα αποδυτήρια των Σέλτικς: «Και είπα λοιπόν στον Δόκτορα Νέισμιθ…».

Όμως, οι Σέλτικς φέτος δεν θα είναι μια απλή ομάδα. Θα είναι… κινητό μουσείο μπάσκετ. Κρατηθείτε: οι δύο Ο’ Νιλ, ο Γκαρνέτ, ο Πιρς και ο Άλεν έχουν μαζί 71 χρόνια στο πρωτάθλημα, 5.655 παιχνίδια, 200.371 λεπτά συμμετοχής, 51 παρουσίες σε all-star game, 10 παρουσίες σε τρίτες καλύτερες πεντάδες, 8 σε δεύτερες καλύτερες και 12 σε πρώτες.

Αυτοί οι Σέλτικς ξεκάθαρα έχουν στηθεί για τα πλέι οφς των δύο επόμενων σεζόν. Όχι για να εντυπωσιάσουν στην κανονική περίοδο (φάνηκε και πέρσι αυτό, όταν οι Σέλτικς φόρτσαραν στα πλέι οφς, κάνοντας όσους έκριναν με βάση την κανονική περίοδο να φάνε τη γλώσσα τους για τους χαρακτηρισμούς περί «τελειωμένων»). Είναι η ομάδα που σε «προκαλεί» να κερδίσεις τόσους βετεράνους τέτοιας αξίας σε σειρά 7 αγώνων. Κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο, δεν χρειάζεται καν να το επισημάνω.

Ο Σακίλ αγωνιστικά ουσιαστικά κλείνει τη μόνη τρύπα στο ρόστερ των Σέλτικς, γεμίζοντας το σέντερ με τον πιο κυρίαρχο παίκτη των τελευταίων 20 χρόνων στις ρακέτες του NBA. Μάλιστα, το στιλ παιχνιδιού των Σέλτικς είναι στη λογική του Σακ, αφού οι «Κέλτες» δεν τρέχουν ιδιαίτερα και αρέσκονται στο να κερδίζουν ματς στους 80-90 πόντους. Και σε τέτοια παιχνίδια στα πλέι οφς, οι πλάτες που θα πάρει ο Ο’ Νιλ και τα ριμπάουντ του στην άμυνα, θα είναι καθοριστικής σημασίας στην έκβαση του αποτελέσματος.

Με την απόκτηση του Ο’ Νιλ οι Σέλτικς αποκτούν το προβάδισμα σε εμπειρία πλέι οφς και τίτλων, μια ομάδα βετεράνων που έχει χτιστεί για δύο σεζόν, όπου θα παλέψει για δύο τίτλους. Το κακό είναι ότι ο Ο’ Νιλ ποτέ δεν… ενδιαφέρθηκε να μαρκάρει στις αλλαγές στα pick ‘n’ roll. Στο NBA θεωρείται από τους χειρότερους σε αυτό, ενώ πηγαίνει σε μια ομάδα που παίζει σκυλίσια άμυνα. Βέβαια, η όλη λογική των Σέλτικς, είναι ότι υπάρχουν οι παίκτες για να καλυφθεί αυτό το πρόβλημα χωρίς να φανεί ιδιαίτερα στα κρίσιμα.

Έτσι η λίστα με τα φαβορί φέτος απέκτησε και τρίτο ξεκάθαρο μνηστήρα (που ήδη ήταν, αλλά πλέον και οι… τυφλοί το βλέπουν) μαζί με τους Λέικερς και τους Χιτ. Και απέναντι στο νεανικό ενθουσιασμό και πάθος των Χιτ που θα παλεύουν για την καθιέρωση, οι Σέλτικς θα έχουν να αντιπαρατάξουν το… «ο παλιός είναι αλλιώς», την εμπειρία του βετεράνου, την ηρεμία της εμπειρίας και τη μάχη για την υστεροφημία τους.

Απ’ τη μία οι Λέικερς των δύο συνεχόμενων τίτλων, με ρόστερ δυναμίτη, βελτιωμένοι και με τον Φιλ Τζάκσον να κυνηγάει ένα ακόμη «three-peat» (εξάλλου αρέσκεται να παίρνει έτσι τους τίτλους του). Απ’ την άλλη οι Χιτ που έκαναν αίσθηση με την προσθήκη των ΛεΜπρον Τζέιμς και Κρις Μπος δίπλα στον Ντουέιν Ουέιντ φέτος το καλοκαίρι. Και, τέλος, οι Σέλτικς των τόσων πρωτοκλασάτων βετεράνων, που στα τελευταία τρία χρόνια μετρούσαν 2 τελικούς κι έναν τίτλο και η μόνη σεζόν που δεν έφτασαν ως το τέλος ήταν εκείνη που είχαν τραυματισμούς βασικών αστεριών (Γκαρνέτ) στα πλέι οφς. Οι δύο πιο ιστορικές ομάδες του NBA μοιάζουν να έχουν το προβάδισμα και φέτος αυτή τη στιγμή, αλλά οι Χιτ είναι σίγουρο ότι θα χτίσουν momentum μέσα στη σεζόν. Ενώ δεν πρέπει να ξεχνά κανείς τους Μάτζικ, τους Μπουλς και τους Μάβερικς. Η χρονιά αναμένεται ιδιαίτερα «καυτή».

by Rasheed.

Χάνει το Μουντομπάσκετ ο Φιγουερόα

2010-08-06T04:22:00.001+03:00

Ο Χουάν Πάμπλο Φιγκουερόα χάνει το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας, καθώς χτύπησε τους συνδέσμους στον ώμο του κατά τη διάρκεια του αγώνα προετοιμασίας της Αργεντινής με το Πουέρτο Ρίκο.

Ο Φιγκουερόα ήδη άφησε το καμπ της ομάδας για το Μπουένος Άιρες ώστε να υποβληθεί σε περαιτέρω εξετάσεις. Ο Φιγκουερόα είχε χάσει και το περσινό Παναμερικανικό λόγω τραυματισμού και πλέον η ατυχία του έγινε… διπλή.

Κράτησε 14 ο Μπάουερμαν

2010-08-06T04:20:00.002+03:00

Ο Ντιρκ Μπάουερμαν άφησε 14 παίκτες στην ομάδα ενόψει των φιλικών στην Κύπρο πριν το Μουντομπάσκετ, κόβοντας τρεις από την αρχική επιλογή.

Τελευταίος που κόπηκε ήταν ο Ντάνιελ Χάιν, ύστατη κλήση στην προεπιλογή: «Ο Ντάνιελ προπονούταν πολύ καλά και μας βοήθησε τις τρεις πρώτες εβδομάδες της προετοιμασίας. Όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό σε τελική ανάλυση», είπε ο Μπάουερμαν.

Πιο πριν είχαν αποχωρήσει ο Γιοχάνες Στράσερ και ο Τσαντ Τίπερ. Οι 14 που συνεχίζουν την προετοιμασία:

Βισότσκι, Κόνραντ
Γιάγκλα, Γιαν-Χέντρικ
Γκίνθερ, Περ
Γκριν, Ντέμοντ
Ιντμπίχι, Γιασίν
ΜακΝότον, Κρίστοφερ
Μπένζινχ, Ρόμπιν
Όλμπρεχτ, Τιμ
Πλάισε, Τίμπορ
Σαφάρτζικ, Χάικο
Σβέτχελμ, Φίλιπ
Στάιγκερ, Λούκα
Χάμαν, Στέφεν
Χάρις, Ελίας

ΜακΓκι στη θέση του Λόπεζ

2010-08-06T04:19:00.002+03:00

Άλλο ένα χτύπημα δέχτηκε η φροντλάιν των Αμερικανών ενόψει του Μουντομπάσκετ, καθώς ο Μπρουκ Λόπεζ δεν μπόρεσε να βρεθεί σε κατάλληλη φόρμα για να ολοκληρώσει την προετοιμασία και αποχώρησε.

Ο Λόπεζ προσπαθούσε να συνέλθει από τη μάχη με τη λοιμώδη μονοπυρήνωση αλλά δεν κατάφερε να βρεθεί και πάλι σε φόρμα. Ο Κολάντζελο είχε πει ότι είναι πολύ πίσω ο σέντερ των Νετς, αλλά θα του έδιναν την ευκαιρία όσο πάλευε.

Όμως, ο Λόπεζ δεν άντεξε και ενημέρωσε την ομάδα ότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει τη συνέχεια της προετοιμασίας στη Νέα Υόρκη. Έτσι, ο Μάικ Σιζέφσκι αναγκάστηκε να καλέσει πίσω στη θέση του τον ΤζαΒάλ ΜακΓκι.

Από την αρχή της προετοιμασίας και χωρίς να υπολογίζουμε τους 12 του Πεκίνου που είχαν δηλώσει ότι δεν θα παίξουν φέτος, οι Αμερικανοί στις θέσεις των ψηλών έχουν χάσει τους Αμάρε Στανταμάιρ, Ντέιβιντ Λι, Ρόμπιν Λόπεζ, Κέντρικ Πέρκινς και τώρα Μπρουκ Λόπεζ.

Πλέον, ο ΜακΓκι, που είχε κληθεί στις 22 Ιουλίου στη θέση του Ρόμπιν Λόπεζ, αλλά είχε κοπεί από τον Σιζέφσκι στις 28 Ιουλίου, επιστρέφει στην προετοιμασία και πια είναι πολύ πιθανό να βρεθεί και στην τελική δωδεκάδα, αφού αυτός και ο Τάισον Τσάντλερ είναι οι μόνοι σέντερ στην προεπιλογή αυτή τη στιγμή.

Χτύπησε ο Σχορτσανίτης

2010-08-06T04:18:00.003+03:00

Ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης χτύπησε στο δάχτυλο του δεξιού του χεριού κατά τη διάρκεια του φιλικού αγώνα της Ελλάδας με την Κύπρο την Τετάρτη.

Ο Έλληνας σέντερ, πάντως, δεν δείχνει να έχει κάτι πολύ σοβαρό (οπίσθιο εξάρθρημα της εγγύς φάλαγγοφαλαγγικής άρθρωσης του δεξιού δείκτη) και η απουσία του αναμένεται να είναι περίπου μια εβδομάδα. Πάντως, θα χάσει τους επόμενους 3 φιλικούς αγώνες της εθνικής.

Επίσης, οι γιατροί θέλουν να τον υποβάλουν σε μαγνητική τομογραφία για να ξεκαθαριστεί με λεπτομέρεια το ακριβές μέγεθος της ζημιάς, αν και είναι αισιόδοξοι, καθώς η ακτινογραφία ήταν καθαρή.

Πρώτο δείγμα γραφής

2010-08-05T02:42:00.003+03:00

Η Ελλάδα έπαιξε την Τετάρτη το πρώτο φιλικό της παιχνίδι, κερδίζοντας την Κύπρο με 76-41. Πολύ λίγα πράγματα μπορούμε να πούμε για το παιχνίδι και αυτό όχι λόγω της περιορισμένης δυναμικότητας της Κύπρου.

Αυτό ήταν δεδομένο. Τα όσα θα πούμε είναι περιορισμένα, καθώς μιλάμε για το πρώτο φιλικό μετά το βασικό στάδιο προετοιμασίας, που ουσιαστικά λειτουργεί για ξεμούδιασμα από τη σκληρή δουλειά και για να καθαρίσει το μυαλό των παικτών.

Από τα όσα είδαμε στο ματς, η εθνική θα θέλει να τρέξει φέτος (άσχετο αν είναι ακόμα πολύ νωρίς για να της βγει) και να δημιουργήσει φάσεις στον αιφνιδιασμό. Η άμυνα θα είναι σκληρή (καλύτερη από πέρσι και για τους προφανείς λόγους) και πολλές φορές θα πιέζει στα 4/4 του γηπέδου (το είδαμε μετά από βολές αρκετές φορές).

Στο παιχνίδι οι ψηλοί πήραν περισσότερες μπάλες, ήταν σαφές ότι υπήρχε εντολή να πηγαίνει η μπάλα μέσα στο καλάθι. Ο Τσαρτσαρής φάνηκε ότι δένει πολύ καλά με την ομάδα, αλλά λογικά ένας από τους ψηλούς (συνολικά, όχι μόνο αυτούς του φιλικού) θα μείνει εκτός και δεν είναι σίγουρο ποιος θα είναι αυτός (εκτός από κάποιους δεδομένους, που θεωρώ ότι καλύπτουν 8-9 θέσεις στην ομάδα).

Είδαμε τον Πρίντεζη στο «3» και μπορεί αυτό να έγινε εν μέρει λόγω της απουσίας του Περπέρογλου, όμως ο Πρίντεζης είχε παίξει και πέρσι στο «3» στο Ευρωμπάσκετ με τον Καζλάουσκας. Δεν είναι ιδιαίτερα άνετος στη θέση αυτή, αλλά ίσως χρειαστεί ανάλογα με τα αντίπαλα σχήματα.

Το ροτέισον στους ψηλούς παίκτες ήταν μεγάλο και κατέδειξε τη δυνατότητα της ομάδας για πολλά σχήματα (από Φώτση-Πρίντεζη μέχρι τον Καϊμακόγλου σέντερ), κάτι που είναι πολύ καλό, καθώς είναι δεδομένο ότι θα συναντήσουμε μεγάλη ποικιλία στους αντιπάλους μας (οι Αμερικάνοι ας πούμε έχουν ήδη πει ότι θα παίζουν με τον Ντουράντ στο «4» κάποιες φορές). Η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα σε ημίψηλα σχήματα, ενώ έχει και τα κορμιά για να αντιμετωπίσει πιο βαρείς σέντερ.

Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς θα καλυφθεί το κενό του Βασιλόπουλου (και) φέτος, στη θέση που πέρσι ο Καζλάουσκας προβληματιζόταν περισσότερο από κάθε άλλη (και αυτό φαινόταν στα παιχνίδια). Καθαρό τριάρι είναι μόνο ο Περπέρογλου, ενώ λογικά θα παίξει και ο Βασιλειάδης με τον Πρίντεζη εκεί, που κάνει πιο μεγάλη τη δυνατότητα «ευελιξίας» της ομάδας. Βέβαια, σημαντική είναι και η επιστροφή του Διαμαντίδη, καθώς δεν είναι καθόλου απίστευτο να δούμε σχήμα με Ζήση, Σπανούλη και Διαμαντίδη στην περιφέρεια.

Ακόμα είναι νωρίς, αλλά το θέμα είναι ότι ο Λιθουανός έχει φέτος περισσότερα όπλα στην κατοχή του για να ξεπεράσει το περσινό σοκ, όταν είχε πει: «Τον Διαμαντίδη μπορούμε να τον αντικαταστήσουμε, τον Βασιλόπουλο όχι, είναι αναντικατάστατος» για να καταδείξει τη χρησιμότητα ενός τέτοιου τριαριού στην ομάδα. Μπορεί να είναι πολύ νωρίς, αλλά ο Καζλάουσκας μοιάζει να είναι πιο σίγουρος για την ομάδα φέτος και πιο άνετος στη διαχείρισή της.

Αυτό που περιμένω στα επόμενα ματς είναι να δω να υπάρχουν συστήματα για τον Βασιλειάδη που είναι ο μόνος κλασικός σκόρερ της ομάδας και αν είναι δωδεκάδα θα πρέπει να έχει συστήματα πάνω του, καθώς θα μπορεί εύκολα να ξεκολλάει την ομάδα στα δύσκολα. Υπάρχει χρόνος πάντως, περισσότερα τις επόμενες ημέρες.

by Rasheed.

Έκοψε άλλους 3 ο Ίβκοβιτς

2010-08-05T02:41:00.002+03:00

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς είχε πει ότι θα κόψει άλλους τρεις παίκτες πριν η ομάδα του ταξιδέψει στην Τουρκία για να παίξει φιλικά με Τουρκους, Νεοζηλανδούς και Ιρανούς και το έκανε, έστω την τελευταία στιγμή.

Πρόκειται για τους Ιβάν Ραντένοβιτς, Μπόμπαν Μαριάνοβιτς και Μπόγιαν Πόποβιτς, που δεν θα συνεχίσουν φέτος με την εθνική.

Ο Ίβκοβιτς προσπάθησε να εξηγήσει τους λόγους της απόφασής του λέγοντας ότι προτίμησε τον Μάτσβαν από τον Ραντένοβιτς, ότι ο Μαριάνοβιτς ερχόταν 4ος στα σέντερ και ο Πόποβιτς δεν ταίριαζε στη χημεία της ομάδας φέτος.

«Ο Ραντένοβιτς είχε πολύ καλή χρονιά και έχει εμπειρία από τον τρόπο παιχνιδιού μας από την περσινή προετοιμασία, αλλά προτιμήσαμε τον Μίλαν Μάτσβαν, λόγω της εμπειρίας του από εθνικές» είπε ο Ντούντα. Μπορεί ο Ραντένοβιτς να είναι 26 και ο Μάτσβαν 21, αλλά ο Μάτσβαν αγωνίζεται κάθε καλοκαίρι με τις εθνικές της Σερβίας από το 2005.

«Είχαμε τεράστιο δίλημμα όσον αφορά ποιον σέντερ να κόψουμε, αλλά τελικά ο αρχηγός μας Κρστιτς και οι Πέροβιτς, Ραντούλιτσα είχαν το πλεονέκτημα σε σχέση με τον Μαριάνοβιτς. Δούλεψε καλά, αλλά μπορεί να γίνει καλύτερος, έχει μεγάλο περιθώριο βελτίωσης ακόμα», είπε ο Ίβκοβιτς και ο πανύψηλος σέντερ θα πρέπει να περιμένει τουλάχιστον άλλον ένα χρόνο για να ξεχωρίσει με την εθνική.

Όσον αφορά τον Πόποβιτς, που θεωρείται έκπληξη το γεγονός ότι κόπηκε και έμεινε ο Ντράγκαν Μιλοσάβλιεβιτς στο ρόστερ: «Είναι θέμα χημείας. Γι’ αυτό ο Πόποβιτς δεν είναι στην ομάδα φέτος. Πέρσι η συνεισφορά του ήταν τεράστια και ήταν υπέροχος αλλά ο προπονητής πρέπει κάθε χρόνο να παίρνει τέτοιες δύσκολες αποφάσεις».

Αναλυτικά οι 14 που συνεχίζουν την προετοιμασία των Σέρβων:

Βελίτσκοβιτς, Νόβιτσα
Κέσελι, Μάρκο
Κρστιτς, Νέναντ
Μάρκοβιτς, Στέφαν
Μάτσβαν, Μίλαν
Μιλοσάβλιεβιτς, Ντράγκαν
Μπιέλιτσα, Νεμάνια
Πάουνιτς, Ιβάν
Πέροβιτς, Κόστα
Ραντούλιτσα, Μίροσλαβ
Ράσιτς, Αλεξάνταρ
Σαβάνοβιτς, Ντούσκο
Τεόντοσιτς, Μίλος
Τέπιτς, Μιλένκο

Ελπίζουν ακόμα για Μάριτς

2010-08-05T02:39:00.002+03:00

Οι Αυστραλοί δεν έχουν εγκαταλείψει όλες τους τις ελπίδες για την παρουσία του Άλεκς Μάριτς στο Μουντομπάσκετ. Παρότι ο δυναμικός σέντερ είπε ότι δεν θα είναι διαθέσιμος φέτος, καθώς είναι κουρασμένος, οι Αυστραλοί ελπίζουν, παρότι έχουν ήδη ανακοινώσει τη δωδεκάδα τους για το Μουντομπάσκετ.

Ο Μάριτς δήλωσε κουρασμένος και εκτός φόρμας και οι Αυστραλοί αρχικά το δέχτηκαν, αλλά τώρα έχουν αρχίσει να τον πιέζουν ξανά να παίξει. Η απουσία του Μπόγκατ τους κάνει να θέλουν έναν βαρύ σέντερ και να περιμένουν όσο πάει τον Μάριτς.

Αν εκείνος θελήσει να παίξει κι αν προλαβαίνει να είναι σε καλή κατάσταση ως τις 28 Αυγούστου, οι Αυστραλοί ξεκαθάρισαν ότι θα τον δεχτούν: «Υπάρχει ακόμα η πιθανότητα να παίξει ο Άλεκς μαζί μας στην Τουρκία. Είναι πολύ μικρή πιθανότητα και λογικά δεν θα είναι διαθέσιμος, αλλά υπάρχει ακόμα», είπε άνθρωπος της ομοσπονδίας της Αυστραλίας σχετικά.

Με… Μπλάκμαν στο Μουντομπάσκετ η Τουρκία!

2010-08-05T02:33:00.001+03:00

Ο Ρολάντο Μπλάκμαν ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στην εθνική ομάδα της Τουρκίας, στο πλευρό του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς. Ο Αμερικανός πρώην παίκτης της ΑΕΚ θα είναι στο Μουντομπάσκετ για να βοηθήσει τους γείτονες.

Με τον Τάνιεβιτς ήταν μαζί στη Στεφανέλ Μιλάνο το 1996, ενώ ο Μπλάκμαν ήταν βοηθός και στην εθνική Γερμανίας στις αρχές του 21ου αιώνα. Πλέον, είναι διευθυντής αναπτυξιακού προγράμματος στους Μάβερικς.

Ο Τάνιεβιτς ήταν ιδιαίτερα χαρούμενος με την πρόσληψη του Μπλάκμαν: «Ο Ρολάντο ήρθε να μας βοηθήσει, μετά από δική μου πρόσκληση. Υπήρξε σπουδαίος παίκτης, έχει τεράστια προσωπικότητα και θα βοηθήσει τους παίκτες. Οι ιδέες του στο παρκέ και στο τι πρέπει να κάνουν οι παίκτες σε άμυνα και επίθεση είναι εντυπωσιακές».

Εκτός ο Ντ’ Αντόνι λόγω… τραυματισμού!

2010-08-04T01:29:00.002+03:00

Μια απουσία από εκεί που δεν το περίμεναν φαίνεται ότι θα έχουν στις Η.Π.Α. στο Μουντομπάσκετ, καθώς σύμφωνα με το ESPN ο Μάικ Ντ’ Αντόνι δεν θα συνοδεύσει την ομάδα στην Τουρκία, λόγω ενός προβλήματος στη μέση που ολοένα χειροτερεύει.

Ο Ντ’ Αντόνι μάλλον δεν θα χρειαστεί εγχείρηση, αλλά οι γιατροί του είπαν να μην ταξιδέψει στην Ευρώπη (Μαδρίτη, Αθήνα) και την Τουρκία για να μη χειροτερέψει ενόψει της έναρξης της χρονιάς του NBA.

Ο Ντ’ Αντόνι θα είναι με την εθνική μέχρι και τις 15 Αυγούστου και το φιλικό με τη Γαλλία στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν, αλλά θα μείνει στις Η.Π.Α. όταν η ομάδα περάσει τον Ατλαντικό.

Το πρόβλημα στο δίσκο τον ταλαιπωρεί από πέρσι, αλλά χειροτέρεψε αρκετά τις τελευταίες εβδομάδες. Το πιο πιθανό είναι στον πάγκο των Η.Π.Α., δίπλα στον Μάικ Σιζέφσκι, να τον αντικαταστήσει ο Τζέι Τραϊάνο των Ράπτορς, που ήδη είναι μέλος του τιμ της ομάδας. Οι άλλοι δύο βοηθοί του Σιζάφσκι είναι ο Νέιτ ΜακΜίλαν των Μπλέιζερς και ο Τζιμ Μποχάιμ του Σιράκιουζ.

Σε μια χρονιά που οι Αμερικάνοι θα παραταχτούν με πάρα πολλές απουσίες από την περίφημη προεπιλογή του Κολάντζελο, άρχισαν… και οι διαρροές από το τεχνικό επιτελείο.

Δύο προσθήκες για Βραζιλιάνους

2010-08-04T01:27:00.001+03:00

Με δύο προσθήκες συνεχίζεται η προετοιμασία για την εθνική Βραζιλίας. Ο Ρούμπεν Μανιάνο έδωσε την ευκαιρία στον Μουρίλο Μπέκερ και τον Ουέλινγκτον Σάντος «Νεζίνιο» να αποδείξουν ότι αξίζουν μια θέση στο τελικό ρόστερ για το Μουντομπάσκετ.

Αμφότεροι ήταν στο 2ο γκρουπ της προεπιλογής, το οποίο έπαιξε στο South American Championship. Ο 26χρονος σέντερ, Μπέκερ, ήταν ο MVP του τουρνουά, ενώ ο 29χρονος γκαρντ, Νεζίνιο, ήταν 1ος πασέρ της διοργάνωσης με 6.0 ανά αγώνα.

Έχουν ήδη αρχίσει προπονήσεις και θα δοκιμαστούν στο τετραεθνές τουρνουά με Ανγκόλα, Χιλή και Βενεζουέλα.

Κόπηκαν Κρούσιτς, Τσέμπουλαρ

2010-08-04T01:26:00.002+03:00

Με 14 παίκτες θα συνεχίσει η Σλοβενία την προετοιμασία της για το Μουντομπάσκετ, καθώς μετά το Στάνκοβιτς Καπ, ο Μέμι Μπετσίροβιτς ανακοίνωσε ότι ήρθε το τέλος του δρόμου για δύο.

Πρόκειται για τους Ματέι Κρούσιτς και Σάντι Τσέμπουλαρ που ολοκλήρωσαν για φέτος την παρουσία τους στην εθνική. Ο Μπετσίροβιτς ευχαρίστησε τους δύο παίκτες για τις προσπάθειές τους και ανανέωσε το ραντεβού μαζί τους για του χρόνου: «Το τουρνουά στην Κίνα ήταν το πρώτο σημαντικό τεστ για τους παίκτες μας. Ο Σάντι Τσέμπουλαρ και ο Ματέι Κρούσιτς έδειξαν ότι είναι καλοί και δουεύουν σκληρά, αλλά δυστυχώς η ομάδα είναι τέτοια που δεν μπορούν όλοι να είναι μέσα, οπότε έπρεπε να πάρω αυτή την απόφαση. Μίλησα και στους δύο και δέχτηκαν την απόφαση. Ελπίζω να είναι μαζί μας την επόμενη φορά».

Η Σλοβενία κέρδισε 71-60 τους Αυστραλούς σε φιλικό προετοιμασίας και σειρά έχει τουρνουά όπου μεταξύ άλλων συμμετέχουν Λιθουανία και Ισπανία.

Αναλυτικά οι 14 που συνεχίζουν την προετοιμασία:

Βίντμαρ, Γκάσπερ
Γιαγκόντνικ, Γκόραν
Ζούπαν, Μίχα
Κλόμπουτσαρ, Γιάκα
Λάκοβιτς, Γιάκα
Μούριτς, Ντίνο
Μπετσίροβιτς, Σάνι
Μπρέζετς, Πρίμοζ
Νάχμπαρ, Μπόστιαν
Ντράγκιτς, Γκόραν
Ντράγκιτς, Ζόραν
Ούντριχ, Σάμο
Ρίζβιτς, Χασάν
Σλόκαρ, Ούρος

Μικροπροβλήματα για Γαλλία

2010-08-04T01:25:00.002+03:00

Παρά την επιστροφή το Αλέξις Αζινσά στην προετοιμασία της ομάδας, οι Γάλλοι δεν κατάφεραν να προπονηθούν με πλήρες ρόστερ.

Ο λόγος ήταν ότι ο Αλί Τραορέ πονάει στη μέση κι έμεινε εκτός προπόνησης για προληπτικούς, κυρίως, λόγους. Πάντως, ο Βενσάν Κολέ είδε τους Έντουιν Τζάκσον και Λουντοβίκ Βατί να επιστρέφουν από τραυματισμούς στον αστράγαλο, όχι σοβαρούς πάντως.

Επέστρεψε ο Αζινσά

2010-08-04T01:23:00.001+03:00

Ο Αλέξις Αζινσά ήταν τυπικός παρά το προσωπικό δράμα που περνά και επέστρεψε στο προπονητικό κέντρο της Γαλλίας μετά το θάνατο του πατέρα του για να ενσωματωθεί ξανά στην προετοιμασία της ομάδας.

Ο Αζινσά είχε αποχωρήσει πριν από μια εβδομάδα από την προετοιμασία για οικογενειακούς λόγους, αλλά επέστρεψε τη Δευτέρα και άρχισε να προπονείται ξανά.

Σαν κακές… πεθερές!

2010-08-03T02:13:00.003+03:00

Το συναπάντημα των ΛεΜπρον Τζέιμς, Ντουέιν Ουέιντ και Κρις Μπος στους Μαϊάμι Χιτ έδωσε τροφή για σχόλια σε όλους και… για όλο το καλοκαίρι. Αναλύσεις επί αναλύσεων για το πώς θα χτιστεί η ομάδα γύρω τους, ποιοι βετεράνοι θα θελήσουν να υπογράψουν, ποιος θα είναι το «αφεντικό», ποιος θα παίρνει την μπάλα στην τελευταία επίθεση, αν είναι η καλύτερη τριάδα ποτέ, αν ήταν «στημένο» εδώ και χρόνια ότι θα παίξουν μαζί και κανόνιζαν να τελειώσουν τα συμβόλαιά τους ταυτόχρονα, αν θα έχουν χημεία για να πάρουν τον τίτλο, αν ο Μπος θα πάρει ποτέ προσπάθεια (επιθετικά ριμπάουντ δεν μετράνε) μετά τα μισά της τρίτης περιόδου σε κάθε αγώνα, αν είναι αλαζόνες, ακόμη και «αν ο ΛεΜπρον είναι ο Μπάτμαν και ο Ουέιντ ο Ρόμπιν, τότε ποιος είναι ο Μπος»;

Μέσα σε όλη αυτή την παραζάλη, που ξεκίνησε από τους παίκτες (ιδίως τον ΛεΜπρον και τον τρόπο που επέλεξε να ανακοινώσει την απόφασή του), συντηρήθηκε από τη νέα τους ομάδα, επεκτάθηκε και γιγαντώθηκε από τους δημοσιογράφους και καθιερώθηκε από τους φιλάθλους, υπάρχουν και οι… πικραμένοι. Και δεν εννοώ τον κόσμο του Κλίβελαντ και του Τορόντο, οι οπαδοί μπορούν να πουν ό,τι θέλουν. Το θέμα είναι τι λένε τα επίσημα χείλη.

Πρώτος το χορό άνοιξε ο Νταν Γκίλμπερτ, ιδιοκτήτης των Καβαλίερς, που εν θερμώ μετά την ανακοίνωση του Τζέιμς έβγαλε ανακοίνωση που ούτε σύνδεσμος οργανωμένων δεν θα έβγαζε. Μέσα σε αυτή, εν μέσω πολλών άλλων, κατηγορούσε τον Τζέιμς ότι στα πλέι οφς δεν προσπαθούσε όσο θα έπρεπε και στο 100%, αλλά «άφηνε» τα παιχνίδια. Ο Στερν γι’ αυτό (κυρίως) αλλά και για το γενικότερο «ξεκατίνιασμα» της ανακοίνωσης τον τιμώρησε με πρόστιμο.

Όμως, απ’ ότι φαίνεται, το πρόστιμο των 100.000 δολαρίων δεν λειτούργησε… διδακτικά για τους υπόλοιπους παράγοντες των ομάδων, κι έτσι ο Μπράιαν Κολάντζελο, τζένεραλ μάνατζερ των Ράπτορς (και γιος του Τζέρι Κολάντζελο) ξεσπάθωσε κατά του Μπος. Ο Κολάντζελο είπε ότι οι τρεις παίκτες το σκέφτονταν από καιρό να παίξουν μαζί και ουσιαστικά το κανόνισαν το Σαββατοκύριακο του all-star game.

Και κατηγόρησε ευθέως τον Μπος ότι τα παράτησε μετά από αυτό, ότι δεν προσπαθούσε, ότι αδιαφόρησε και ότι ενώ ήταν υγιής… έκανε τον τραυματία και δεν έπαιζε!

«Μικρή σημασία έχει αν πνευματικά είχε ήδη φύγει από την ομάδα ή αν απλώς αδιαφορούσε και βαριόταν, δεν ήταν ο ίδιος. Νομίζω ότι όλοι το είδαν, αλλά κανείς δεν ήθελε να το παραδεχτεί φωναχτά», είπε ο Κολάντζελο.

Οι Ράπτορς ήταν μέσα στις θέσεις των πλέι οφς στη διακοπή για το all-star game, αλλά τερμάτισαν 9οι στην Ανατολή στο τέλος της κανονικής περιόδου. Ο Μπος τον Μάρτιο είχε 22.0 πόντους και 9.0 ριμπάουντ σε 36.0 λεπτά ανά αγώνα, ενώ τον Απρίλιο έπαιξε μόνο 2 ματς (28π.-12ρ. και 43π.-13ρ.) από τα 8 των Ράπτορς λόγω τραυματισμού.

Όμως, ο Κολάντζελο δεν σταμάτησε εκεί. Κατηγόρησε τον Μπος ότι πήρε υπερβολικά πολύ χρόνο για να επανέλθει από έναν τραυματισμό στον αστράγαλο που κανονικά θα έπαιρνε λίγες ημέρες: «Παρά το ότι το πρήξιμο ήταν περιορισμένο και με τη μαγνητική να μη δείχνει ιδιαίτερη ζημιά, θεώρησε ότι έπρεπε να μην παίζει. Δεν αμφισβητώ καν τον τραυματισμό του Κρις. Σας λέω ξεκάθαρα ότι οι γιατροί έδωσαν το ‘οκ’ για να παίξει απλά υπομένοντας κάποιους πόνους στην αρχή, και προφανώς δεν ήθελε να υπομείνει τίποτα για την ομάδα και επέλεξε να μην παίξει».

Ο Κολάντζελο έκλεισε λέγοντας ότι ο Μπος τα είχε κανονίσει με τους άλλους δύο να πάνε στους Χιτ και γι’ αυτό παράτησε τη σεζόν: «Το κανόνιζαν πολύ καιρό».

Ο Μπος βρήκε, όμως, έναν αναπάντεχο υποστηρικτή στο πρόσωπο του Χέντο Τούρκογλου. Το αίμα του Τούρκογλου βράζει (ξέρουμε και από το δικό μας, δεν μας χωρίζουν και πολλά) και η απάντησή του στον Κολάντζελο ήταν σκληρό καρφί: «Είναι αστείο που μερικοί μιλάνε πίσω απ’ την πλάτη σου. Αν ο Κολάντζελο ένιωθε έτσι γιατί δεν είχε τα κότσια να το πει κατά τη διάρκεια της σεζόν; Γιατί δεν το είπε προσωπικά στον Κρις; Ο Κρις ήταν παίκτης-σημαία για τους Ράπτορς και έκανε πολλά γι’ αυτούς. Δεν νομίζω ότι θα απογοήτευε ποτέ τους συμπαίκτες του».

Ο Τούρκογλου, που πλέον θα παίζει στους Φίνιξ Σανς, μετά… πήρε φόρα και δεν είχε σταματημό: «Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι κάτι πάει στραβά σε αυτή την ομάδα και κανείς δεν θέλει να πηγαίνει εκεί πια. Δεν είναι μόνο οι παίκτες που το βλέπουν αυτό».

Ο Τούρκογλου μετά από μια απίστευτη χρονιά στους Μάτζικ πήγε στους Ράπτορς με ένα πολύ μεγάλο συμβόλαιο, αλλά και πιστεύοντας ότι ήταν το κομμάτι που έλειπε από την ομάδα. Όμως, πολύ γρήγορα άρχισαν να του… «την πέφτουν» για τα κιλά του, για το ότι δεν είχε κίνητρο και έψαχνε από τα μισά της χρονιάς στρατηγική εξόδου νιώθοντας ότι η ομάδα δεν τον στηρίζει. Τώρα πια είναι… άλλος άνθρωπος: «Δεν υποχρεούμαι να μιλάω πια γι’ αυτό γιατί είναι στο παρελθόν. Δεν με ενδιαφέρει πια τι λέει ο κόσμος για μένα, γιατί έχω καλύτερα πράγματα να ασχοληθώ».

Όσο για τον Κολάντζελο, ο Τούρκογλου επανέρχεται: «Δεν καταλαβαίνω γιατί να πεις τέτοια πράγματα. Επιβεβαιώνει αυτό που είπα, η ομάδα αυτή έχει προβλήματα».

Ο Κολάντζελο, πάντως, μέσα στην όλη παράνοια με τον Μπος, το έπαιξε… υπεράνω: «Θεωρώ τον Χέντο φίλο και του εύχομαι καλή τύχη. Το Τορόντο είναι πόλη πρώτης γραμμής και οι Ράπτορς τρομερός οργανισμός με οπαδούς που αναγνωρίζουν τη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση».

Πολλοί… πικραμένοι προέκυψαν από την κίνηση των τριών παικτών να παίξουν μαζί στους Χιτ και ελάχιστοι φαίνεται να ξέρουν πώς να κρατήσουν τα προσχήματα στις δημόσιες δηλώσεις τους, αλλά και τη διαφορά ανάμεσα στο τι λες από τον καναπέ σου και τι έξω από το σπίτι με μικρόφωνο μπροστά στο στόμα σου.

by Rasheed.