Ανασκόπηση 2009: Κοιτώντας όσους... έλειψαν

Το Age of Basketball, προσπαθώντας να ξεφύγει από τα τετριμμένα που μπορείτε να βρείτε σε ποικίλα άλλα site στο διαδίκτυο, ετοίμασε μία διαφορετική ανασκόπηση του 2009. Εκμεταλλευόμενο το γεγονός ότι είναι ο μοναδικός ελληνικός ιστότοπος που ασχολείται με μπασκετικούς τραυματισμούς και διατηρεί αθλητιατρικό τμήμα με το αντίστοιχο αρχείο, παρουσιάζει το 2009 μέσα από τους σημαντικότερους τραυματισμούς και τον αντίκτυπό τους…

Ιανουάριος 2009: Ο Μάικλ Ρεντ παθαίνει ρήξη συνδέσμων στο αριστερό του γόνατο και τίθεται εκτός για την υπόλοιπη σεζόν. Οι Μπακς από το 47% πέφτουν στο 33% στο τελευταίο τρίμηνο της χρονιάς και η σεζόν τους πηγαίνει στράφι. Ο αριστερόχειρας σουτέρ, σχεδόν 1 χρόνο αργότερα, ακόμα προσπαθεί να βρει τον εαυτό του.

Φεβρουάριος 2009: Μία ακόμη χρονιά λαμβάνει άδοξο τέλος για τον Τρέισι ΜακΓκρέιντι. Η microfracture surgery στο αριστερό του γόνατο γράφει ένα ακόμη κεφάλαιο στο βιβλίο των ατυχών τραυματισμών του. Τον ίδιο μήνα, ο Δήμήτρης Διαμαντίδης παθαίνει ένα ελαφρύ διάστρεμμα αστραγάλου που θα αποτελέσει τον πρώτο από μία σειρά τραυματισμών που θα τον ταλαιπωρήσουν όπως ποτέ μέχρι τώρα στην καριέρα του.

Μάρτιος 2009: Ο Στήβεν Σμιθ, πιθανότατα ο καλύτερος παίκτης του ελληνικού πρωταθλήματος μέχρι τότε, έχει μία άσχημη πτώση, παθαίνει ρήξη αχιλλείου στο αριστερό του πόδι και μπαίνει στα «πιτς» για τουλάχιστον 6 μήνες. Ο Κολοσσός Ρόδου συνεχίζει και χωρίς αυτόν μέχρι τα πλέιο-οφ, αλλά ο ίδιος χάνει μία ενδεχόμενη μετεγγραφή και η Α1 χάνει έναν παίκτη που δε χόρταινε να βλέπει. Εντωμεταξύ, η ανησυχία για τον Διαμαντίδη μεγαλώνει μετά από μία θλάση στον αριστερό τετρακέφαλο.

Απρίλιος 2009: Ο Χοσέ Καλντερόν εξαρθρώνει τον δείκτη του αριστερού του χεριού και υποβάλλεται σε εγχείρηση στις 28/4. Η αρχική εκτίμηση μιλά για απουσία 6 εβδομάδων, αλλά ο Ισπανός πλέι-μέικερ ξέρει ήδη ότι δύσκολα θα μπορέσει να είναι καλά για το Ευρωμπάσκετ. Στην Ελλάδα, το ιατρικό δελτίου του Ολυμπιακού, αναφέρει για πρώτη φορά την οσφυαλγία του Παναγιώτη Βασιλόπουλου, πόνος που τελικά θα του κοστίσει τη συμμετοχή σε όλες τις σημαντικές διοργανώσεις του Μαΐου και του καλοκαιριού.

Μάιος 2009: Σοκ προκαλείται στην μπασκετική κοινότητα από τον νέο σοβαρό τραυματισμό του Μινγκ Γιάο. Αυτή τη φορά πρόκειται για ένα κάταγμα κόπωσης στο σκαφοειδές οστό του αριστερού ταρσού και πολλοί μιλούν ακόμα και για το τέλος της καριέρας του. Τελικά, ο Γιάο λαμβάνει την απόφαση να υποβληθεί σε εγχείρηση, κάτι που γίνεται τον Ιούλιο του 2009 και του κοστίζει ολόκληρη τη σεζόν 2009-10. Τα Μέσα αναφέρουν τους Ρόκετς ως «την καλύτερη ομάδα που δεν είδαμε ποτέ», ενώ ο Κινέζος σταρ ελπίζει ότι θα επανέλθει από την αρχή της σεζόν 2010-11. Παράλληλα, ο Δημήτρης Διαμαντίδης αναφέρει σπασμό κοιλιακών μυών και υποβάλλεται σε εγχείρηση στις 18/6, επέμβαση που τον θέτει ουσιαστικά εκτός Ευρωμπάσκετ.

Ιούνιος 2009: Ο Ζήσης Σαρικόπουλος παθαίνει μερική ρήξη έσω πλαγίου συνδέσμου στο αριστερό του γόνατο και μετά από μία χρονιά απραξίας (λόγω της αλλαγής κολεγίου) τίθεται ουσιαστικά εκτός και από την Εθνική Εφήβων. Περίπου ένα μήνα μετά, ο τραυματισμός του θα υποτροπιάσει μην αφήνοντας καμία ελπίδα για ουσιαστική συμμετοχή στην Εθνική Νέων. Στον Παναθηναϊκό, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους αποφασίζει να υποβληθεί σε αρθροσκόπηση για τον καθαρισμό του γονάτου του και τίθεται εκτός Ευρωμπάσκετ, αλλά και των πρώτων μηνών της νέας σεζόν με τους «πρασίνους».

Ιούλιος 2009: Η εγχείρηση στην οποία υποβάλλεται ο Γιάο κρίνεται επιτυχημένη, την ώρα που ο Τόνι Πάρκερ βλέπει έναν διπλό τραυματισμό στο δεξί του πόδι (διάστρεμμα αστραγάλου και θλάση στον τετρακέφαλο), να μην είναι αρκετός για να του στερήσει τη συμμετοχή στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Εντωμεταξύ, ο Φάνης Κουμπούρας, με τη μεσογειακή εθνική, παθαίνει ρήξη χιαστών και υποβάλλεται σε επέμβαση τον Αύγουστο που τον θέτει εκτός για 6 μήνες.

Αύγουστος 2009: Οι εθνικές ομάδες μετρούν τις πληγές τους: τραυματισμός στον αριστερό δείκτη για τον Παού Γκασόλ και στον ιγνυακό τένοντα για τον Ρούντι Φερνάντεθ, ο Νίκολα Πρκάτσιν πονά στον αγκώνα, ο Γιάννης Μπουρούσης παθαίνει τράβηγμα στον αριστερό τετρακέφαλο. Κι ενώ οι ανωτέρω θα προλάβουν το Ευρωμπάσκετ, δεν ισχύει το ίδιο για τον Μπένο Ούντριχ της Σλοβενίας (ρήξη πλαγίων συνδέσμων στο αριστερό γόνατο) και τον Ζοζέφ Γκομίς της Γαλλίας (μερική ρήξη του αριστερού αχιλλείου τένοντα) που μένουν εκτός της διοργάνωσης. Παράλληλα, ο Ματίαζ Σμόντις ενοχλείται από την ίδια οσφυαλγία.

Σεπτέμβριος 2009: Η Εθνική Ελλάδας παρατάσσεται στο Ευρωμπάσκετ χωρίς μεγάλα ονόματα: τον Διαμαντίδη που ταλαιπωρημένος από τους τραυματισμούς που αναφέραμε μένει εκτός, τον Παπαλουκά που νιώθει την κόπωση των συνεχόμενων διοργανώσεων αλλά και ένα διάστρεμμα στο δεξί αστράγαλο από το Μάιο, και τον νεότερο Βασιλόπουλο που μένει ανήμπορος λόγω των πόνων στη μέση. Η ομάδα του Καζλάουσκας δεν αποδίδει ιδιαίτερα ωραίο μπάσκετ, αλλά καταφέρνει να πετύχει τον κύριο στόχο, την κατάκτηση ενός μεταλλίου. Στη Σλοβενία, η οσφυαλγία του Σμόντις υποτροπιάζει και όλα δείχνουν ότι ο σπουδαίος πάουερ-φόργουορντ θα χάσει ξανά αρκετούς μήνες.

Οκτώβριος 2009: Μια από τις πιο σημαντικές μετεγγραφές στην Ευρώπη, ο Βάλτερ Χέρμαν, τραυματίζεται στο αριστερό γόνατο (θυλακίτιδα και μερική ρήξη συνδέσμου), υποβάλλεται σε αρθροσκοπική επέμβαση και τίθεται εκτός για 3 μήνες. Ο συμπαίκτης του, Λιορ Ελιάχου, παθαίνει θλάση στους προσαγωγούς, ενώ μεγάλα ονόματα, όπως ο Γιάκα Λάκοβιτς και ο Κσιστόφ Λαβρίνοβιτς χάνουν αγώνες λόγω πόνων στη μέση. Ο Μιρσάντ Τουρκσάν τίθεται εκτός για το μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν λόγω τραυματισμού στη βουβωνική χώρα.

Νοέμβριος 2009: Ο Γιώργος Πρίντεζης σε μία προσπάθεια για κάρφωμα γλιστρά και πέφτει στο παρκέ με τον αυχένα και τον ώμο. Η εικόνα είναι σοκαριστική, αλλά ο Έλληνας φόργουορντ γλιτώνει τα χειρότερα και αποχωρεί από το γήπεδο με διάσειση και κάταγμα στο ακρώμιο της ωμοπλάτης. Ένας ακόμη Έλληνας φόργουορντ, ο Νίκος Μπάρλος παθαίνει κάταγμα στο 4ο μετακάρπιο του δεξιού του χεριού και υποβάλλεται σε εγχείρηση που θα τον αφήσει εκτός για 2 μήνες.

Δεκέμβριος 2009: Ο Γκρεγκ Όντεν, κάποτε (όχι πριν από πολλά χρόνια) η μεγάλη ελπίδα των Αμερικανών στη θέση σέντερ, παθαίνει κάταγμα στην αριστερή επιγονατίδα και τίθεται εκτός σεζόν μετά από μόλις 21 αγώνες. Η σεζόν 2007-08 είχε τελείωσε για αυτόν ξανά πριν καν αρχίσει, ενώ και η 2008-09 ήταν λειψή. Μία ενδεχομένως μεγάλη καριέρα μοιάζει να χάνεται λόγω της ατυχίας.

Dr.Ball

Νίκη-χρυσάφι!

Η 9η αγωνιστική, που έκλεισε και το 2009, τελείωσε με ένα σημαντικό αποτέλεσμα (ένα αποτέλεσμα που ήρθε ανάποδα από την έδρα και τον βαθμολογικό πίνακα) και αυτό είναι η νίκη του Ηλυσιακού εκτός έδρας επί της Καβάλας.

Με τη νίκη αυτή, η μοναδική ομάδα της Α1 που είχε 1 μόνο ροζ φύλλο, έφτασε τα δύο και ισοβαθμεί με την Καβάλα και τα Τρίκαλα, ενώ ο ΓΣ (ομάδα που έχει κερδίσει με 47 πόντους) βρίσκεται μία νίκη παραπάνω. Το παιχνίδι ήταν εξαιρετικό σε παλμό και ένταση, καθώς και οι δύο ήξεραν πόσα διακυβεύονταν. Κανείς δεν ήθελε την ήττα, η Καβάλα γιατί έπαιζε εντός έδρας και ο Ηλυσιακός επειδή θα έμενε πολύ πίσω αν έχανε. Τελικά, ο Ηλυσιακός, με τον οίστρο του Χατζή και, κυρίως, του Καρύδα, που πέτυχε δύο τρίποντα που έδωσαν το ματς στην ομάδα του (με το δεύτερο, που έδειχνε παίκτη με μεγάλο σθένος, να γράφει και το τελικό σκορ), κέρδισε, αν και είχε 10 λιγότερα ριμπάουντ και εκτέλεσε μόλις 8 βολές (έναντι 21 της Καβάλας), όμως έπαιξε πολύ καλύτερη άμυνα και στα κρίσιμα έβαλε την μπάλα στο καλάθι.

Εκτός από αυτό το αποτέλεσμα, το άλλο χαρακτηριστικό της αγωνιστικής ήταν οι πολύ κακοί αγώνες. Είχαμε δύο τέτοιους, με τον Άρη και τον Κολοσσό να κακοποιούν το μπάσκετ στο Αλεξάνδρειο, αλλά τους «κιτρίνους» να σώζονται από τα χειρότερα, καθώς έστω και με 51-47 κέρδισαν. Ο Άρης ήταν πάρα πολύ κακός, ξανά οι παίκτες του έκαναν του κεφαλιού τους, έχανε με 13 πόντους στην αρχή, χρειάστηκε πολλά τραβηγμένα διαιτητικά σφυρίγματα (στο πρώτο ημίχρονο), αλλά στο τέλος είχε την εμπειρία και την ικανότητα να πάρει δίκαια το παιχνίδι. Ο Κλαρκ ήταν άστοχος αλλά σε σύγκριση με τους υπολοίπους ήταν ο καλύτερος και ο πιο αξιόπιστος επιθετικά, ενώ ο Ρίτσαρντσον παραλίγο να… χτίσει νέο κλειστό στην ομάδα του με τα 2/6 δίποντα και 1/9 τρίποντα. Ο Άρης δυσκολεύεται πολύ να βγει από το εκάστοτε επιθετικό αδιέξοδο με αποτέλεσμα να πετά πολλές επιθέσεις, αλλά η νίκη του δίνει ηρεμία να συνεχίσει, καθώς ενδεχόμενη ήττα ισοδυναμούσε με καταστροφή. Ο Κολοσσός πάλεψε ένα δύσκολο ματς, παραλίγο να το πάρει, αλλά σίγουρα κι αυτός θα πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του για τους 20 πόντους σε 26 λεπτά (μετά το 14-27) και για τα πολλά λάθη στο τέλος, που του κόστισαν τη νίκη.

Κακό παιχνίδι είχαμε και στο κλειστό του Αγίου Θωμά, όπου το Μαρούσι κατάφερε να μείνει αήττητο από τους… υπόλοιπους, κερδίζοντας και την ΑΕΚ με 61-56. Τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες δεν ξέρω κατά πόσο επηρέασαν τους παίκτες της ΑΕΚ (όπως φάνηκε στην αρχή), αλλά το 21-9 του ξεκινήματος σίγουρα τους κόστισε πάρα πολύ. Επίσης, κόστισε και το γεγονός ότι ο Μπαρτζώκας έκλεισε σωστά και πολύ καλά τον Φράνσις. Ο Αμερικανός είχε τους 9 πρώτους πόντους της ομάδας του, αλλά μετά ήταν ουσιαστικά εκτός αγώνα, αφού στα υπόλοιπα 33,5 λεπτά αγώνα πέτυχε μόνο μία ακόμη βολή. Το Μαρούσι είχε ουσιαστικά μόνο τον Μαυροειδή σε στοιχειωδώς καλή μέρα επιθετικά (10 πόντοι, 13 ριμπάουντ), αλλά έκανε 8 λάθη λιγότερα και στο τέλος κατόρθωσε να βγάλει εκτός αγώνα κάθε παίκτη της ΑΕΚ πλην του Γκριν, επιβεβαιώνοντας τη λογική που το ήθελε να κερδίζει. Πάντως, μπορεί η ΑΕΚ να έχασε, μπορεί να μην προηγήθηκε καθόλου στα τελευταία 14 λεπτά του ματς (μετά το 44-44), αλλά και πάλι έδειξε αξιόμαχη. Αυτό, όμως, διαβάζεται και ανάποδα, καθώς ήταν σημαντική ευκαιρία γι’ αυτή να πάρει τη νίκη απέναντι σε τέτοια ομάδα.

Ο ΠΑΟΚ, στην Πυλαία, σε καλή ατμόσφαιρα, επιβεβαίωσε τα προγνωστικά και κέρδισε τον Πανιώνιο, που του αξίζουν πολλά «μπράβο» για ένα και μόνο λόγο: έχει ως τώρα έναν τρόπο να παλεύει παιχνίδια που μοιάζουν να ξεφεύγουν. Και εξηγούμαι: στο πρώτο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ ήταν πολύ πιο εύστοχος σε δίποντα και τρίποντα, είχε λιγότερα λάθη, περισσότερα ριμπάουντ και περισσότερες τάπες, αλλά το σκορ ήταν 38-35 με αποτέλεσμα αμέσως με την έναρξη του δευτέρου μέρους ο Πανιώνιος να περάσει μπροστά. Καλή άμυνα, σωστές επιλογές στην επίθεση κι ένα σερί 17-3 ήταν εκείνα που έγειραν την πλάστιγγα για τον ΠΑΟΚ, με τους Μιλισάβλιεβιτς, Ταπούτο και Τζεσέφσκι να κάνουν τη διαφορά. Απ’ την άλλη, υπήρχαν στιγμές που ο Έρτσεγκ έμοιαζε να παίζει μόνος του, αλλά κι αυτός, έχοντας απόλυτη ελευθερία, δεν κάνει πλέον κανενός είδους «shot selection» με αποτέλεσμα να χάνονται επιθέσεις που δεν θα έπρεπε, αφού κάποιος άλλος θα μπορούσε να σκοράρει. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσες νίκες θα κάνει ακόμη ο Πανιώνιος ως το τέλος του πρώτου γύρου κι αν θα εκμεταλλευτεί το καλό του ξεκίνημα, καθώς έχει πολύ πιο δύσκολο πρόγραμμα στον δεύτερο γύρο.

Ο Ολυμπιακός στο ΣΕΦ κέρδισε σχετικά εύκολα το Περιστέρι, σίγουρα αρκετά πιο εύκολα απ’ όσο δείχνει το τελικό 78-70. Οι «ερυθρόλευκοι» ξέφυγαν μετά την πρώτη περίοδο, πήραν διψήφια διαφορά, την οποία έφτασαν στο +21 και κράτησαν πάνω από τους 10 πόντους μέχρι 4 λεπτά πριν το τέλος. Οι αλλαγές, οι απουσίες και το γεγονός ότι οι βασικοί έκατσαν πολλή ώρα στον πάγκο, επέφεραν μια χαλάρωση που οδήγησε στη μείωση της διαφοράς, σε ένα ματς πάντως που ο Ολυμπιακός δεν έχασε τον έλεγχο και το τελείωσε χαλαρά.

Στο ΟΑΚΑ τα πράγματα δεν είχαν τόσο μεγάλη διαφορά από το ΣΕΦ, ο Παναθηναϊκός ήταν μέτριος κι αυτός στην πρώτη περίοδο, πάτησε το πόδι στο γκάζι στη δεύτερη όταν επέτρεψε μόλις 2 πόντους εντός παιδιάς στα Τρίκαλα και έφτασε τη διαφορά γρήγορα στους 30 πόντους. Μετά, οι απουσίες, οι αλλαγές και το γεγονός ότι οι βασικοί δεν έπαιξαν πολύ, επέφερε χαλάρωση (ακριβώς το ίδιο με το ΣΕΦ). Όμως, απέναντι στο «τριφύλλι» βρισκόταν μια ομάδα που κατάφερε στη μία βδομάδα διακοπής να γίνει άνω κάτω και να παρουσιαστεί χωρίς Αμερικανούς και χωρίς προπονητή στο παρκέ! Έτσι, αφού ο Παναθηναϊκός είχε σταματήσει να παίζει, τα τελευταία 7,5 λεπτά του ματς ήταν κακοποίηση του μπάσκετ με το επιμέρους σκορ στο 4-12 και τον Ομπράντοβιτς δικαιολογημένα να ωρύεται στους νεαρούς, αφού το 2-12 του τελευταίου πενταλέπτου είναι ανεπίτρεπτο. Δυστυχώς, θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του όταν λέει ότι οι τελευταίοι παίκτες της δωδεκάδας σε αυτά τα ματς θα πάρουν ευκαιρίες, με τη διαφορά στους 30 πόντους, και σε αυτά θα πρέπει να δείξουν ότι αξίζουν να παίζουν και στα λίγο πιο δύσκολα. Έτσι πάει. Δεν μπορούν να είναι τόσο αδιάφοροι και χαλαροί, ιδίως όταν κάθονται στον πάγκο και περιμένουν μια ευκαιρία αραιά και πού για να δείξουν ότι αξίζουν προσοχής. Αλλά αυτό περί αδιαφορίας και σοβαρότητας δεν πάει μόνο στους δύο (Μπόγρη, Βεργίνη) που παίζουν λιγότερο, πάει και στους άλλους των τελευταίων λεπτών.

Τα πάντα κύλησαν φυσιολογικά, τέλος, και στην Κυψέλη, που ο Πανελλήνιος είχε μια εύκολη βραδιά με την Ολύμπια. Οι «Ολυμπιονίκες» (όνομα και… πράγμα αυτή την αγωνιστική) ξέφυγαν από το ξεκίνημα (η διαφορά ήταν διψήφια μετά το πρώτο επτάλεπτο) και επέβαλαν πλήρως το ρυθμό τους στο παιχνίδι. Ο ΓΣ δεν μπόρεσε να γίνει σε κανένα σημείο απειλητικός, με τη διαφορά να φτάνει τους 20 πόντους. Προς το τέλος, ο ΓΣ έκλεισε την ψαλίδα, αλλά ο Πανελλήνιος έμεινε σοβαρός όταν έπρεπε για να πάρει τη νίκη και να μείνει στην 4η θέση του πρωταθλήματος (ισόβαθμος με το 3ο Μαρούσι).

Δυστυχώς, το ρεσιτάλ των διαιτητών στο φετινό πρωτάθλημα συνεχίστηκε για ακόμη μία αγωνιστική, αλλά, πλέον, ακόμη και οι πιο δύσπιστοι είδαν ότι πρόκειται απλά για… ανικανότητα και όχι δόλο. Η τεράστια πλειοψηφία των διαιτητών μοιάζει να μην ξέρει καν τους κανονισμούς, κάνει συνεχή λάθη, διορθώνει το ένα λάθος με ένα άλλο, χάνει φάσεις και σφυρίζει σε κλίμα… καρναβαλιού. Και είμαστε ακόμη μόνο την 9η αγωνιστική…

by Rasheed.

Γαμπροί περιμένοντας το... ξύρισμα!

Αρκετό ενδιαφέρον έχουν προκαλέσει, αν κρίνουμε και από τα σχετικά σχόλια, τα σκαμπανεβάσματα των μεγάλων ομάδων της Ευρώπης και η αστάθεια που παρουσιάζουν οι περισσότερες από αυτές. Τελευταίο αποτέλεσμα η βαριά ήττα της Ρεάλ από την Μπαρτσελόνα, που ήρθε να προσγειώσει τους Μαδριλένους λίγες ημέρες μετά την… εκτόξευση από την ανακοίνωση της απόκτησης του Μάρκο Γιάριτς. Όμως, τι συμβαίνει με τις καλύτερες ομάδες φέτος; Αξίζει να δούμε πώς έχουν τα πράγματα μέχρι τώρα στην Ευρώπη, καθώς σε λίγες ημέρες αλλάζει ο χρόνος και αρχίζουμε πια την αντίστροφη μέτρηση για την άνοιξη και τα ματς που κρίνουν τίτλους. Ακόμη υπάρχει χρόνος να αλλάξουν πολλά, αλλά τι χρειάζεται η κάθε ομάδα; Παρακάτω θα δούμε το «μέχρι τώρα», το τι περιμένουμε και το τι μένει να δούμε από κάθε ομάδα, κοιτώντας 5 βασικές διεκδικήτριες του ευρωπαϊκού τροπαίου.

Ας ξεκινήσουμε με τους δικούς μας: ο Παναθηναϊκός ως τώρα έχει 7-1 στην Α1 και 6-2 στην Ευρωλίγκα. Απέναντι στις θεωρητικά κατώτερες από αυτόν ομάδες έχει το απόλυτο με 13-0 και στις δύο διοργανώσεις. Είναι ξεκάθαρο ότι η ομάδα παίζει με αυτόματο πιλότο απέναντι στους υποδεέστερους και δεν κινδυνεύει τις περισσότερες φορές, αν και έχουν υπάρξει αγώνες που δέχεται διψήφια σερί μένοντας άποντος (5 φορές φέτος). Όμως, το πρόβλημα έγκειται αλλού. Οι «πράσινοι», σε αντίθεση με άλλα χρόνια, έχουν χάσει όλα τα ντέρμπι που έχουν δώσει, δηλαδή έχουν 0-3 με Ρεάλ (εντός και εκτός) και Ολυμπιακό. Μάλιστα και στα τρία το παιχνίδι είχε κριθεί πριν ουσιαστικά μπούμε στο τελευταίο τρίλεπτο. Σίγουρα ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ άτυχος με τον τραυματισμό του Γιασικεβίτσιους και, πλέον, φάνηκε ξεκάθαρα τι ρόλο έχει ο Λιθουανός, που τόσο αμφισβητήθηκε από τους… «ειδήμονες» Έλληνες από τη στιγμή που ήρθε στην Ελλάδα. Χωρίς τον Σάρας και με τον Διαμαντίδη να είναι εκτός σε κάποια ματς, μέχρι τώρα η περιφέρεια του Παναθηναϊκού μοιάζει να μην έχει ισορροπία και να μην μπορεί να βρει τον τρόπο για να επιβάλλει το ρυθμό της στα παιχνίδια. Σίγουρα περιμένουμε αυτό να αλλάξει όταν ο Παναθηναϊκός θα αρχίσει να παίζει πλήρης, αλλά και πάλι είναι άτυχος, αφού ο Διαμαντίδης θα χάσει περίπου 2 εβδομάδες ακόμη. Μένει να δούμε αν από τον Φεβρουάριο και μετά ο πλήρης πλέον Παναθηναϊκός, τότε που θα αρχίζουν τα κρίσιμα, θα έχει αποβάλλει τις παιδικές ασθένειες.

Ο Ολυμπιακός έχει επίσης 7-1 στην Α1 και 6-2 στην Ευρωλίγκα. Το πρόβλημα του Ολυμπιακού είναι τελείως διαφορετικό από του Παναθηναϊκού. Στα ντέρμπι έχει 2-1, κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό και τη Μάλαγα εντός, αλλά χάνοντας από τη Μάλαγα εκτός. Στις δύο νίκες έχει κερδίσει εύκολα σχετικά και θεαματικά (ιδίως στη δεύτερη). Όμως, όταν φεύγει από το ΣΕΦ μοιάζει να μεταμορφώνεται προς το χειρότερο. Δεν είναι τυχαίο και οι 3 ήττες του είναι εκτός έδρας, όπου τα σκορ του πάντα είναι πιο κλειστά, ενώ στα περισσότερα ματς κυνηγά για αρκετή ώρα στο σκορ όταν δεν παίζει μπροστά στο κοινό του. Εδώ δεν φταίνε οι απουσίες, αλλά πρωτίστως η ισορροπία, η ψυχολογία και η πνευματική ετοιμότητα της ομάδας και των παικτών. Βεβαίως και είναι κάτι που διορθώνεται, αλλά για να έρθει η σιγουριά στα εκτός έδρας, θα πρέπει να έρθει η σημαντική νίκη εκεί. Μέχρι τώρα, η εκτός έδρας αστάθεια έχει κοστίσει πάρα πολύ, όχι τόσο στην Ευρωλίγκα, όσο στην Α1, όπου η ήττα από τον Πανιώνιο έσβησε το +11 του ντέρμπι των «αιωνίων». Προφανώς περιμένουμε από μια ομάδα με την ποιότητα του Ολυμπιακού να μπορεί να αποδώσει καλό μπάσκετ ανεξαρτήτως έδρας. Άλλωστε αυτό είναι το χαρακτηριστικό των πρωταθλητών. Μένει να δούμε αν από τον Φλεβάρη, που η ομάδα θα έχει περισσότερο χρόνο μαζί, θα τα καταφέρει.

Περνάμε στην Ισπανία και στην Μπαρτσελόνα, που πιθανότατα είναι η πιο σταθερή ομάδα στην Ευρώπη ως τώρα έχοντας 8-0 στην Ευρωλίγκα και 13-1 στην ACB. Η Μπαρτσελόνα μοιάζει πιο έτοιμη, πιο δεμένη, πιο καλή και πιο σίγουρη από κάθε άλλη ομάδα και δεν είναι τυχαίο ότι έχει ξεφύγει 2 νίκες στην ACB, ενώ ήταν η πρώτη ομάδα που πήρε την πρόκριση στο Top-16 της Ευρωλίγκας. Μοναδική της ήττα ήταν από την Γκραν Κανάρια στα μέσα Οκτώβρη (στις 18), ξεκάθαρα σε μια περίοδο που καμία ομάδα δεν ήταν έτοιμη. Από εκεί και πέρα, η Μπάρτσα έχει κερδίσει με 33 πόντους την Μπανταλόνα, με 28 πόντους την Λαμποράλ, με 6 πόντους (εκτός έδρας) τη Μάλαγα και προχτές με 22 πόντους τη Ρεάλ, εκτός έδρας επίσης, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε τη νίκη με 19 πόντους μέσα στην Ιταλία επί της Σιένα! Η Μπαρτσελόνα αυτή τη στιγμή κάνει επίδειξη δύναμης στην Ευρώπη, δεν έχει κανένα ερωτηματικό, ενέταξε τον (αρχικά τραυματία) Λάκοβιτς χωρίς να χαλάσει την ομάδα, παίρνει μη αναστρέψιμες διαφορές από ομάδες με τις οποίες μοιράζεται τους ίδιους στόχους και ο Πασκουάλ μαζεύει… διπλώματα με όποιον προπονητή τεθεί αντιμέτωπος. Μέχρι τώρα κυρίαρχος, ουσιαστικά το περιμέναμε. Η Μπαρτσελόνα έχει μόνο ένα ερωτηματικό για το μέλλον: μένει να δούμε αν μπορεί να πάει έτσι ως το τέλος, ή αν θα περάσει (καταδικαστική) κοιλιά την άνοιξη.

Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι σίγουρα… η πιο δικαιολογημένη ομάδα στην Ευρώπη όσον αφορά την αστάθεια. Έχει ως τώρα 6-2 στην Ευρωλίγκα και 11-3 στην Ισπανία, όντας πρώτη στον ευρωπαϊκό της όμιλο και 3η στην ACB. Πέντε ήττες ως τώρα, ήττες που καταδεικνύουν εύγλωττα το γεγονός ότι δεν είναι έτοιμη. Έχει κερδίσει τον Παναθηναϊκό δύο φορές και σχετικά εύκολα και τις δύο, έχει κερδίσει εκτός έδρας τη Μάλαγα στην Ισπανία και εντός έδρας με διψήφια διαφορά την Μπανταλόνα, αλλά απ’ την άλλη έχει χάσει 18 πόντους από τη Λαμποράλ και 22 από την Μπαρτσελόνα. Στα ντέρμπι έχει δηλαδή 4-2, με δύο βαριές ήττες, δείγμα λογικής αστάθειας νέας ομάδας (έχει νέο προπονητή και ουσιαστικά 9 «βαριές» μετεγγραφές). Όμως, αυτό που την καθιστά ως τώρα την πιο αναξιόπιστη από τις μεγάλες ομάδες είναι οι 3 άλλες ήττες της, λιγότερο εκείνη στη Μόσχα από τη Χίμκι στις 22 Οκτωβρίου όταν ήταν ξεκάθαρα ανέτοιμη, περισσότερο οι δύο απαράδεκτες και με κατεβασμένα τα χέρια ήττες από την Ομπραντόιρο στην ACB και την Προκόμ στην Ευρωλίγκα, αμφότερες εκτός έδρας. Η Ρεάλ μέχρι τώρα «ψάχνεται» ξεκάθαρα και είναι ικανή για το καλύτερο και το χειρότερο, δεν μπορεί να περιορίσει βαριές ήττες όταν δεν της βγει το ματς, αλλά έχει το ρόστερ για να κερδίσει οποιονδήποτε στην Ευρώπη. Περιμένουμε σαφώς μεγαλύτερη σταθερότητα από τους Μαδριλένους, καθώς τέτοια σκαμπανεβάσματα δεν επιτρέπονται όταν σφίγγουν τα λουριά, ενώ μένει να δούμε αν η Ρεάλ θα καταφέρει από την πρώτη της χρονιά με τον Μεσίνα να «δέσει» και να φανεί αντάξια του «μύθου» της ή αν θα πρέπει οι φίλοι της να κάνουν υπομονή άλλον ένα χρόνο.

Η Σιένα θα μπορούσε κάλλιστα να είναι στη θέση της Μπαρτσελόνα και να γράφαμε γι’ αυτή όσα γράψαμε για τους Καταλανούς. Όμως, ένα είναι το αποτέλεσμα που κάνει τη διαφορά και δεν είναι. Η Σιένα έχει 7-1 στην Ευρωλίγκα, το δεύτερο καλύτερο ρεκόρ στη διοργάνωση πίσω από την Μπαρτσελόνα, ενώ έχει και 11-0 στην Ιταλία, όπου διαλύει κάθε πιθανό ανταγωνισμό και φέτος. Όμως, είναι εκείνη η ήττα από την Μπαρτσελόνα που «κάθεται» στο στομάχι. Οι Ιταλοί, με καλύτερο ρόστερ από κάθε άλλη χρονιά, είχαν την ευκαιρία να πάρουν κεφάλι από νωρίς, να δείξουν ότι φέτος είναι έτοιμη για τον τίτλο, όμως, στο ματς με την Μπαρτσελόνα στην Τοσκάνη έχασαν και έχασαν με 19 πόντους, διαφορά που δεν μπορούν να ανατρέψουν εκτός έδρας (έτσι λέει η λογική). Όταν χάνεις στην έδρα σου 19 πόντους από τον άμεσο ανταγωνιστή σου στον όμιλο, τότε δεν μπορείς να θεωρείσαι φαβορί. Μάλιστα, το ματς με την Μπαρτσελόνα ήταν το μοναδικό φέτος στο οποίο δεν έφτασε τους 80 πόντους (έμεινε στους 65), κάτι που έχει καταφέρει στα άλλα 18, που δείχνει ότι έχασε κατά κράτος το ματς και όχι παίζοντας το παιχνίδι της. Στην Ιταλία, βέβαια, η Σιένα έχει πάρει με 12 πόντους εκτός έδρας την Αρμάνι και με 25 πόντους εντός τη Ρόμα. Μέχρι τώρα δείχνει στα γνωστά της στάνταρ, αλλά απογοήτευσε όταν δεν έπρεπε (κι ας ήταν αρχή). Περιμένουμε να δείξει ότι μπορεί να κερδίζει κάθε αντίπαλο στη συνέχεια. Μένει να δούμε αν φέτος θα δείξει ότι έχει αυτό το (μικρό, ελάχιστο) κάτι που της έλειπε τα προηγούμενα χρόνια για να διεκδικήσει την Ευρωλίγκα.

Καιρός υπάρχει και οι ομάδες αυτές συνήθως μόνο καλύτερες γίνονται όσο προχωράει η χρονιά, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε Λαμποράλ, Μακάμπι και ΤΣΣΚΑ που επίσης έχουν τα φόντα για να αποκλείσουν κάποια από τις παραπάνω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ετοιμαζόμαστε για μια πολύ «καυτή» σεζόν.

by Rasheed.

Ευρωλίγκα 09-10: Με τη γλώσσα των αριθμών, Μέρος III

Συνεχίζουμε στο άρθρο αυτό την αναφορά μας στις «αποκαλύψεις» της φετινής Ευρωλίγκας, με το τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος. Θα συγκεντρώσουμε τους παίκτες που είχαν πρότερη εμπειρία Ευρωλίγκας και φέτος έκαναν το άλμα (πρώτο μέρος) κι εκείνους που εντυπωσιάζουν στο ντεμπούτο τους (δεύτερο μέρος) και σήμερα θα μιλήσουμε με νούμερα.

Θα κάνουμε την αναγωγή των στατιστικών τους στα 30 και στα 40 λεπτά, ώστε να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα του ρόλου τους και της προσφοράς τους. Για όσους δεν έχουν εξοικειωθεί με αυτόν τον τρόπο στατιστικής ανάλυσης, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Πρώτο και βασικότερο, κανείς παίκτης δεν παίζει επί 40 λεπτά, όπως παίζει στα 10-20 στα οποία πραγματικά αγωνίζεται, οπότε η αναγωγή δεν πρόκειται ποτέ να επαληθευτεί στην πραγματικότητα, ιδίως για παίκτες με μικρό χρόνο συμμετοχής. Επίσης, όσο πιο πολύ παίζει ένας παίκτης, τόσο πιο μικρό είναι το περιθώριο μέχρι τα 40 λεπτά, άρα, τόσο πιο μικρή η απόκλιση από την πραγματικότητα. Γι’ αυτό και τα στατιστικά εκείνων που αγωνίζονται 30 λεπτά (Μάριτς, ΜακΚάλεμπ) δεν μοιάζουν «αφύσικα» στο 40λεπτο, ενώ άλλων παικτών μοιάζουν. Ο λόγος που χρησιμοποιείται αυτός ο τρόπος στατιστικής ανάλυσης είναι ώστε να μπορούμε να συγκρίνουμε την προσφορά παικτών που παίζουν περίπου την ίδια ώρα, ή έχουν τον ίδιο ρόλο στην ομάδα τους, αλλά και για να δούμε αν κάποιος που παίζει λίγο, προσφέρει αντιστρόφως ανάλογα πολλά για το χρόνο του, συγκρίνοντάς τον με άλλους που παίζουν πολύ.

Πριν πάμε στον πίνακα, θεωρώ καλό να δούμε την αναγωγή στο 40λεπτο των στατιστικών των καλύτερων παικτών της Ευρωλίγκας, ώστε να έχουμε στο μυαλό μας ένα μέτρο σύγκρισης, κρατώντας πάντα τη σημείωση, ότι άλλο να παίζεις 10 λεπτά και να κάνουμε αναγωγή στα 40΄ και άλλο 35΄ και να κάνουμε το ίδιο.

Ο Λίνας Κλέιζα είναι 2ος σε ranking, 3ος σκόρερ και 3ος ριμπάουντερ με 18.0 πόντους και 8.0 ριμπάουντ σε 31 λεπτά. Η αναγωγή στα 40΄ μας δίνει: 23,2π. – 10,3ρ.

Ο Ματ Ουόλς είναι 1ος σκόρερ της διοργάνωσης και 5ος σε ranking, έχοντας 18,7 πόντους, 4,3 ριμπάουντ και 1,6 ασίστ σε 33 λεπτά. Με αναγωγή στα 40 λεπτά, τα
στατιστικά του είναι: 22,7π. – 5,2ρ. – 1,9ασ.

Ο Τράβις Ουάτσον είναι 1ος ριμπάουντερ και 6ος σε ranking με 12,1 πόντους και 11,0 ριμπάουντ σε 30,5 λεπτά. Στα 40 λεπτά έχει: 15,9π. – 14,4ρ.

Ο Πιτ Μάικλ, 3ος σε ranking στην Ευρωλίγκα έχει 15,7 πόντους και 4,4 ριμπάουντ σε 27 λεπτά, που με την αναγωγή στα 40 λεπτά γίνονται: 23,3π. – 6,5ρ.

Με αυτά στο μυαλό, πάμε στον πίνακα. Από τη σύγκριση του Μάριτς με τους πιο πάνω αναφερθέντες, φαίνεται εύκολα γιατί είναι 1ος σε ranking στη διοργάνωση, ή γιατί ο ΜακΚάλεμπ είναι ο μόνος πλέι μέικερ τόσο ψηλά.

Μασιούλις και Τζεσεβίτσιους φαίνεται πια ότι είναι παίκτες πρωταγωνιστές, ενώ τα στατιστικά του Καούν δείχνουν έναν σέντερ που μπορεί να αλλάξει τη ροή του αγώνα. Από τους υπόλοιπους, θεαματικά ξεχωρίζουν ο Σερμαντίνι και ο Μπορόβνιακ, που είναι οι δύο παίκτες της λίστας που παίζουν λιγότερο απ’ όλους, αλλά δείχνουν να προσφέρουν πάρα πολλά για το χρόνο τους (δείτε την αναγωγή στο 40λεπτο).

Επίσης, παρατηρούμε ότι Καλάθης, Μπέβερλι και Ρίμπας είναι στο τέλος της λίστας, αλλά πριν προτρέξουμε να τους… ξεγράψουμε, πρέπει να βάλουμε στην εξίσωση ότι είναι οι τρεις που παίζουν στις 3 καλύτερες ομάδες (από αυτές που έχουν παίκτες στη λίστα), άρα είναι λογικό να έχουν λιγότερες ευκαιρίες με την μπάλα στα χέρια όσο παίζουν.

Με την αναγωγή στα 30 λεπτά βλέπουμε πώς θα ήταν τα στατιστικά του παίκτη αν έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα του (όσο παίζουν περίπου οι αστέρες κάθε ομάδας). Βέβαια, και πάλι θα είχαμε απόκλιση, περίπου 1,5-3 μονάδες (σε κάθε κατηγορία) για εκείνους που παίζουν 18-20 λεπτά στην πραγματικότητα και περισσότερες για εκείνους που παίζουν λιγότερο.

Όμως, η λίστα δείχνει ότι οι παίκτες που ξεχωρίσαμε αξίζουν δεύτερης ματιάς και, βεβαίως, περισσότερης προσοχής και μεγαλύτερης χρησιμοποίησης. Τουλάχιστον, δείχνουν ότι έχουν τα φόντα τα επόμενα χρόνια να αναδειχτούν σε πρωταγωνιστές στην Ευρωλίγκα.

Αναλυτικά ο πίνακας, με τους παίκτες να είναι τοποθετημένοι σε σειρά με βάση την αναγωγή στους πόντους ανά 40 λεπτά αγώνα (κάντε κλικ στον πίνακα για να τον δείτε σε μεγαλύτερες διαστάσεις):

by Rasheed.

Ευρωλίγκα 09-10: Πρωτάρηδες που λάμπουν, Μέρος ΙΙ

Συνεχίζουμε την αναφορά μας στους νεαρούς παίκτες της Ευρωλίγκας που φαίνεται φέτος να κάνουν το άλμα και μετά από εκείνους που είχαν ήδη εμπειρία στη διοργάνωση, πάμε σε αυτούς που διανύουν την πρώτη χρονιά τους.

Ξεκινάμε με τα δικά μας παιδιά και πρώτα με τον 19χρονο Νικ Καλάθη. Μπορεί τον Καλάθη οι περισσότεροι να τον είδαν να παίζει μπάσκετ το καλοκαίρι στην εθνική, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι οι 7 αγώνες Ευρωλίγκας που έχει παίξει είναι και τα πρώτα 7 επαγγελματικά του παιχνίδια σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Τα 15 λεπτά που του δίνει ο Ομπράντοβιτς μιλούν από μόνα τους και δείχνουν ότι τον εμπιστεύεται, ενώ ο Καλάθης έχει 3.9 πόντους, 2.0 ριμπάουντ και 2.0 ασίστ, αποδεικνύοντας από νωρίς ότι μπορεί να σταθεί. Έχει τα φόντα να γίνει ο επόμενος μεγάλος Έλληνας πλέι μέικερ με ανάλογη καριέρα.

Μπορεί να μοιάζει με… ασθενικό παιδάκι ακόμη, αλλά ο Γκιόργκι Σερμαντίνι φέτος μπήκε στο ροτέισον του Παναθηναϊκού. Ο 20χρονος σέντερ πέρσι έκανε απλά προπονήσεις ουσιαστικά (στην Ευρωλίγκα είχε παίξει 10 λεπτά σε 1 ματς συνολικά, οπότε… δεν πιάνεται), αλλά φέτος δείχνει ορισμένα από τα καλά στοιχεία του. Με 4.9 πόντους, 2.4 ριμπάουντ και μπόλικη διάθεση, δίνει ανάσες 8 λεπτών ανά αγώνα στους ψηλούς και εντάσσεται στο ροτέισον. Χρειάζεται να δυναμώσει πάρα πολύ ακόμη, να πάρει αρκετά κιλά σε όγκο, αλλά μπορεί να κάνει πολύ καλή καριέρα αν προσέξει και προσεχτεί.

Το τελευταίο «δικό μας» παιδί είναι ο Πάτρικ Μπέβερλι, που από την δεύτερη κατηγορία Ουκρανίας έκανε το πήδημα για τον Ολυμπιακό, πραγματοποιώντας τεράστιο άλμα στην καριέρα του, ιδιαίτερα αφύσικο μάλιστα. Ξεκάθαρα φαίνεται ότι ακόμη δεν είναι για το επίπεδο ομάδας όπως ο Ολυμπιακός. Αυτό είναι βέβαιο. Όμως, έχει πολλά καλά στοιχεία και ο 21χρονος πλέι μέικερ, αν δεν «καεί» φέτος θα μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον. Κάνει καταπληκτικό «shot selection» όπως λένε οι Αμερικάνοι, το οποίο έχει οδηγήσει στο 73% στα δίποντα, παίζει αφύσικα καλή άμυνα για Αμερικανός, είναι καλό παιδί και έχει διάθεση. Με 3.5 πόντους και 2.1 ριμπάουντ σε 14 λεπτά, προσφέρει στον Ολυμπιακό, έστω όχι όσο θα έπρεπε να κάνει ο Αμερικανός ομάδας τέτοιου επιπέδου.

Πάμε και σε δύο «παππούδες» σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ο Σάσα Καούν στα 24 του έχει για πρώτη φορά ρόλο στην ΤΣΣΚΑ, καθώς πέρσι (που ήταν η πρώτη του παρουσία σε Ευρωλίγκα) έπαιζε το ρόλο του διακοσμητικού ψηλού. Φέτος, σε 21 λεπτά έχει 8.9 πόντους και 4.6 ριμπάουντ, ενώ αν βγάλουμε τα πρώτα 3 ματς (που έπαιξε συνολικά 20 λεπτά και στα τρία μαζί) τα στατιστικά του είναι 15.0 πόντοι και 7.0 ριμπάουντ σε 31 λεπτά συμμετοχής. Είναι ξεκάθαρα ο παίκτης που παρουσιάζεται πιο βελτιωμένος, καθώς πέρσι έπαιζε 5 λεπτά (και σε 10 ματς σύνολο) βάζοντας 1 πόντο μέσο όρο. Αν σταθεροποιηθεί έτσι, μοιάζει ότι θα κάνει μεγάλη καριέρα και θα είναι ο πρώτος από τη… «συνομοταξία της συμφοράς» Φριτζόν, Πονκρασόφ, Κουρμπάνοφ, Ζαμπέλιν, Βορόντσεβιτς, Σοκόλοφ, που θα δικαιώσει τη… διαφήμιση που τους κάνουν οι Ρώσοι εδώ και 3-4 χρόνια, έχοντας πρήξει όλη την Ευρώπη. Βέβαια (αν οι άλλοι μείνουν στάσιμοι και άρα… ανύπαρκτοι), ένας στους επτά… πλησιάζει σε επιβεβαίωση… στατιστικού λάθους και όχι πρόβλεψης μπασκετανθρώπων. Πάντως, ο Καούν ως τώρα δείχνει σέντερ υψηλής κλάσης, κάνοντας όλα όσα πρέπει να κάνει ένας σέντερ (ακόμη και οι βολές του είναι πάντα… μια περιπέτεια με το στιλ που έχει).

Τα… χρονάκια του τα έχει και ο 24χρονος Σαούλ Μπλάνκο (Μάλαγα), ο οποίος ήρθε το καλοκαίρι από την Φουενλαμπράντα, όπου είχε χρονιά με διψήφια νούμερα πέρσι. Όμως, πρωτάρης στην Ευρωλίγκα, ο Μπλάνκο παίζει 15 λεπτά ανά ματς και έχει 5.8 πόντους και 1.5 ριμπάουντ, με αξιοθαύμαστη σταθερότητα απόδοσης για την ηλικία του (σε όσα ματς έχει πάνω από 9 λεπτά συμμετοχής έχει σκοράρει και έχει τουλάχιστον 7 ranking) και δολοφονικό σουτ από το τρίποντο. Πρόσθετο προτέρημά του; Δεν εκβιάζει προσπάθειες. Αν δουλέψει μπορεί να σταθεροποιηθεί ψηλά όσον αφορά τα πλέι μέικερ της Ισπανίας στο μέλλον, αν και στη θέση υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός.

Ο 23χρονος Μαρτίνας Πότσιους (Ζαλγκίρις) είναι ειδική περίπτωση, ανάλογη με αυτή του Καλάθη. Έρχεται από το κολέγιο, χωρίς να έχει παίξει ποτέ επαγγελματικό μπάσκετ, για να αγωνιστεί κατευθείαν Ευρωλίγκα. Σε 19 λεπτά συμμετοχής έχει 7.8 πόντους, 1.5 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ, αλλά κάνει 2.5 λάθη, λογικό για παίκτη που παίζει σε λιθουανική ομάδα χωρίς ευρωπαϊκή επαγγελματική εμπειρία. Μπορεί να είναι υπερβολικά ασταθής ακόμη (από το -4 ως το 24 τα ranking του), αλλά πιστέψτε μας, ο Πότσιους αν έχει τη φυσιολογική εξέλιξη που μοιάζει ότι θα έχει, θα κάνει σημαντική καριέρα στην Ευρώπη, καθώς το ταλέντο και η τεχνική δεν του λείπουν. Οψόμεθα, εμείς πάντως τον πιστεύουμε…

Ο σχεδόν 23χρονος Αλντό Κουρτί κάνει φέτος με την Ορλεάν το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα. Σχεδόν κανείς δεν τον ήξερε μέχρι τώρα, αν και είναι ήδη δυο χρόνια στο ροτέισον της Ορλεάν και άλλα δύο νωρίτερα σε εκείνο της Χάβρης. Ο Γάλλος πλέι μέικερ έχει καταπληκτικό «μάτι», κάτι που εύγλωττα καταδεικνύουν οι 4.0 ασίστ σε 23 λεπτά ανά αγώνα, ενώ έχει και 6.1 πόντους και 1.4 κλεψίματα. Σουτάρει καλά εντός παιδιάς και μόνη του σημαντική αδυναμία για να εξελιχθεί σε πολύ καλό «άσο» είναι η ροπή προς τα λάθη. Μικρός όμως είναι και αυτό διορθώνεται. Αν τα καταφέρει, θα ξεφύγει και από τα γαλλικά σύνορα.

Ο 21χρονος Αντριέν Μορμάν (Ορλεάν) δείχνει για πρώτη φορά φέτος το ταλέντο του στην Ευρωλίγκα, με 6.3 πόντους και 2.5 ριμπάουντ σε 20 λεπτά συμμετοχής. Έχει ταλέντο, μπορεί να κάνει αξιοπρεπή καριέρα, αλλά θα πρέπει να αρχίσει πια να δουλεύει ξεκάθαρα για τη θέση στην οποία θέλει να παίζει και αυτή θα πρέπει να είναι το «3». Πρέπει να βελτιώσει το σουτ του, αν και δείχνει ότι δουλεύει προς την κατεύθυνση, ενώ όσο περνά ο καιρός μοιάζει να συνηθίζει στο υψηλό επίπεδο και να πατά καλύτερα στα πόδια του. Άλλωστε, τα τρία καλύτερα παιχνίδια του είναι τα τρία τελευταία.

Πριν κλείσουμε την αναφορά στις «αποκαλύψεις» πρέπει να ρίξουμε κι ένα βλέμμα… στα εισαγόμενα προϊόντα. Ουσιαστικά 2 είναι οι Αμερικανοί που παίζουν φέτος για πρώτη φορά Ευρωλίγκα, είναι γεννημένοι από το 1985 και μετά και ήταν άγνωστοι στο ευρύ κοινό. Ο Πέρκινς που επίσης είναι πρωτάρης, είναι μεγαλύτερος από 24 και πέρσι ήταν MVP του ισραηλινού πρωταθλήματος, ενώ ο Τζαμόντ Γκόρντον που έχει την κατάλληλη ηλικία (22), είναι γνωστός καθώς πέρσι έπαιζε στη Φορτιτούντο.

Δικαιωματικά ξεκινώ από τον 24χρονο Μπο ΜακΚάλεμπ, που είναι μεγάλη ανακάλυψη της Παρτιζάν. Μετά από μια καλή χρονιά στην Ευρώπη με την άγνωστη τουρκική Μερσίν, έκανε το άλμα που έπρεπε. Στην Ευρωλίγκα δείχνει το απίστευτο ταλέντο του, δεν έχει κάνει ακόμη μονοψήφιο ranking και είναι ξεκάθαρα παίκτης μεγάλης ομάδας. Με 14.4 πόντους, 2.9 ριμπάουντ, 4.1 ασίστ, 1.5 κλεψίματα και μεγάλη ευστοχία είναι ο καλύτερος πλέι μέικερ στη διοργάνωση φέτος. Περισσότερα δεν χρειάζονται, ο Βουγιόσεβιτς έκανε ξανά «διάνα», όπως και άλλες φορές στο παρελθόν (Παλάσιο, Κάμινγκς) στον άσο.

Τέλος, ο 23χρονος Τζόσουα Κάρτερ (Όλντενμπουργκ) επίσης παίζει την πρώτη του επαγγελματική σεζόν μετά το κολέγιο (όπως ο Καλάθης και ο Πότσιους). Θεωρώ ότι έχει αρκετά καλά στοιχεία, ότι αν δουλέψει μπορεί να σταθεροποιηθεί σε θέση ξένους στις ευρωπαϊκές ομάδες (μάλλον όχι στις καλύτερες), αλλά ως τώρα δείχνει ότι δεν είναι έτοιμος για τη φετινή Ευρωλίγκα. Οι 8.1 πόντοι του και τα 2.6 ριμπάουντ σε 26 λεπτά δεν είναι τόσο άσχημα, αλλά ο Κάρτερ έχει 2.6/7.6 σουτ ανά ματς, κάτι που πρέπει να βελτιώσει. Επίσης, ακόμη δεν έχει μάθει να περιορίζει τα αρνητικά του όταν είναι σε κακή βραδιά, χαρακτηριστικό που είναι απαραίτητο για καλό Αμερικανό στην Ευρώπη.

by Rasheed.

Ευρωλίγκα 09-10: Κάνουν φέτος το άλμα, Μέρος Ι

Το άρθρο αυτό ξεκίνησε ως αναζήτηση μετά από ερώτηση αναγνώστη μας: ποιοι παίκτες αποτελούν κατά τη γνώμη μας «αποκάλυψη» στη φετινή Ευρωλίγκα και ποιοι από αυτούς μπορούν να κάνουν πολύ καλή καριέρα.

Στην παρουσίαση 18 παικτών από τη φετινή Ευρωλίγκα παρακάτω έχουμε βάλει ορισμένους περιορισμούς. Δεν συμπεριλάβαμε παίκτες που έχουν γεννηθεί πριν το 1985, ενώ και από αυτούς που είναι γεννημένοι από το 1985 και ύστερα δεν έχουμε βάλει κανέναν από όσους έκαναν «έκρηξη» τις προηγούμενες χρονιές. Δηλαδή παίκτες όπως οι Σπλίτερ, Τελέτοβιτς, Τέπιτς, Βελίτσκοβιτς, Κλέιζα, Ασίκ, Σαβάς, Ερντέν, Πρέλτζιτς, Σχορτσανίτης, Τεόντοσιτς, Μογγκόφ, Φριτζόν, Μπάρατς, Φρίλαντ, Πρίντεζης, Ρούμπιο, Βέσελι, Γκολούμποβιτς, Γιουλ, κ.α. απουσιάζουν, καθώς η καλή παρουσία τους (ο καθένας στα στάνταρ του) δεν είναι φετινή «αποκάλυψη», αφού ήδη βρίσκονται πολύ ψηλά στο ευρωπαϊκό σταρ σίστεμ, παρότι όλοι είναι 24 και κάτω σε ηλικία (μετράμε… ως 2009 ακόμα).

Η αλήθεια είναι ότι πέραν της προφανούς απάντησης στην ερώτηση για την «αποκάλυψη», απάντησης που ούτε αυτή καλύπτει όλες τις προϋποθέσεις, φέτος δεν είδαμε κάποιον υπερπαίκτη να κάνει την «έκρηξη» όπως τα προηγούμενα χρόνια (που ξεπετάχτηκαν οι πιο πάνω αναφερθέντες, οι οποίοι θα αποτελέσουν το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ). Σίγουρα, θα αρχίσουμε το άρθρο από τον Άλεξ Μάριτς, αφού μπορεί να είναι ήδη 25 (και μισό), αλλά μέχρι φέτος ελάχιστοι τον ήξεραν, καθώς είχε μόνο μια κακή χρονιά στην Ισπανία και τίποτε άλλο, ενώ δεν είχε αγωνιστεί Ευρωλίγκα. Άρα, είναι δίκαιο να του απονείμουμε τον τίτλο της «αποκάλυψης» της φετινής Ευρωλίγκας και, βεβαίως, να… προβλέψουμε ότι θα κάνει πολύ καλή καριέρα (κι ένα τρίχρονο το βλέπει αυτό) αν δεν έχει προβλήματα τραυματισμών.

Πέραν του Μάριτς, όμως, τι; Οι περισσότερες ομάδες ανακύκλωσαν ήδη γνωστούς Αμερικανούς, ενώ ελάχιστοι είναι οι παίκτες που φαίνονται να παίρνουν φέτος χρόνο συμμετοχής που δεν έπαιρναν τα άλλα χρόνια. Με μια πιο προσεκτική ματιά όμως...

Τη λίστα θα την ξεκινήσω με δύο ονόματα παικτών οι οποίοι θα μπορούσαν κάλλιστα να απουσιάζουν, αλλά θα εξηγήσω τους λόγους που τους βάζω και μάλιστα στην κορυφή της λίστας.

Ο πρώτος είναι ο Γιόνας Μασιούλις, της Αρμάνι φέτος. Τον Μασιούλις προφανώς και δεν τον ανακάλυψε κανείς φέτος. Έχει ήδη 5 χρονιές Ευρωλίγκας (είναι στην 6η) στην πλάτη του, αν και δεν είναι ούτε 25 ετών. Όμως, μετά από ένα κακό καλοκαίρι, που ανεξήγητα σκούπιζε τον πάγκο της Λιθουανίας, πήρε μετεγγραφή για το εξωτερικό. Και στην Αρμάνι απέδειξε ότι πλέον πρέπει να συγκαταλέγεται στους πολύ καλούς περιφερειακούς της Ευρώπης.

Φεύγω από τον Μασιούλις και πάω στον παίκτη που θεωρώ την αποκάλυψη πλην Μάριτς στην Ευρωλίγκα και εκείνον που θα κάνει, σίγουρα, πολύ καλή καριέρα. Πολλοί είχαν ακούσει το όνομα του Μαρτίνας Τζεσεβίτσιους (Λιέτουβος) και πριν τη φετινή σεζόν, αφού παίζει Ευρώπη (Ευρωλίγκα και Eurocup) από το 2006-07 αν και χωρίς μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Όμως, ο Τζεσεβίτσιους είναι 21 χρονών μόλις, φέτος είναι από τους καλύτερους περιφερειακούς στην Ευρωλίγκα, απίστευτα εύστοχος, γρήγορος, εύστροφος και με όλο το μέλλον μπροστά του. Πρώτη πλήρης χρονιά, πρώτη φορά πρωταγωνιστής και αντεπεξέρχεται πλήρως με 14.0 πόντους, 2.8 ριμπάουντ, 3.3 ασίστ και 1.1 κλεψίματα, δείχνοντας ότι οι Λιθουανοί… ξαναβγάζουν καλό γκαρντ.

Ταξιδεύω προς Ισπανία μεριά και πάω στον Παού Ρίμπας (Λαμποράλ), ο οποίος επίσης δεν ήταν άγνωστος. Όμως, ο Ισπανός γκαρντ πήρε μετεγγραφή για καλύτερη ομάδα, παίζει περισσότερο (φέτος πρώτη φορά 23 λεπτά) και βοηθάει αρκετά δείχνοντας στοιχεία καλού παίκτη που μπορεί να κάνει σταθερή καριέρα σε καλές ομάδες της ηπείρου.

Στους ήδη γνωστούς παίκτες μένουν ακόμη λίγοι. Ο Λούκσα Άντριτς (Τσιμπόνα) παίζει για 5η χρονιά Ευρωλίγκα, πλησιάζει τα 25 του, αλλά φέτος κάνει την καλύτερη χρονιά του. Σε 21 λεπτά έχει 8.6 πόντους, 4.4 ριμπάουντ και 1.4 κλεψίματα. Βέβαια, δεν έχει πείσει ότι μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω από ρολίστα, καθώς κάνει πάρα πολλά φάουλ και είναι ιδιαίτερα ασταθής, ακόμη και μέσα στο ίδιο το ματς.

Μιλώντας για παίκτες που έχουν ξαναπαίξει Ευρωλίγκα, ο Ντέγιαν Μπορόβνιακ (Λιέτουβος) αν και 23 παίζει για 5η χρονιά Ευρωλίγκα. Όμως, είναι ουσιαστικά η πρώτη που έχει ρόλο. Με 13 λεπτά, 6.1 πόντους και 3.9 ριμπάουντ δείχνει πάρα πολύ καλή λύση από τον πάγκο. Τα στατιστικά του μοιάζουν μικρά, αλλά δεν είναι αν σκεφτείτε το χρόνο που παίζει. Σίγουρα περιμένουμε να τον δούμε στο μέλλον σε μεγαλύτερο ρόλο ώστε να φανεί αν μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής. Πάντως, η αναγωγή των στατιστικών του στα 40 λεπτά αγώνα (αυτό θα το δούμε μεθαύριο) είναι εντυπωσιακή.

Ο 20χρονος Μπόγιαν Μπογκντάνοβιτς (Τσιμπόνα) είναι στην 3η του χρονιά στην Ευρωλίγκα, αλλά τις δύο προηγούμενες είχε παίξει συνολικά 1 ματς. Φέτος έχει 5.6 πόντους και 2.0 ριμπάουντ, ενώ όσο περνούν οι αγωνιστικές δείχνει να πατάει πιο καλά στο παρκέ. Αν έχει την αναμενόμενη εξέλιξη μπορεί να κάνει καλή καριέρα στην Ευρώπη.

Ο Λουντοβικ Βατί (Ορλεάν) είχε παίξει Ευρωλίγκα και το 2006-07, ενώ το 2007-08 έπαιξε στο Eurocup. Όμως, σε επίπεδο Ευρωλίγκας, ο 21χρονος σέντερ φέτος αποδεικνύει ότι μπορεί να σταθεί. Σε 16 λεπτά έχει 6.2 πόντους και 4.6 ριμπάουντ, αν και κάνει πολλά λάθη ιδίως για σέντερ. Στα θετικά του ότι βάζει βολές, ενώ γενικά δεν μοιάζει να διαφέρει από το σύνολο των κλασικών, αθλητικών Γάλλων ψηλών.

Στο επόμενο μέρος του αφιερώματος θα ασχοληθούμε με αυτούς που είναι στην πρώτη τους (τυπικά και ουσιαστικά) χρονιά στην Ευρωλίγκα, ενώ στο τελευταίο με κάποια εξεζητημένα στατιστικά στοιχεία που, αν και αδόκιμα, βοηθούν να καταλάβουμε το ρόλο και τις προοπτικές των παικτών αυτών.

by Rasheed.

Age of Basketball Champion: Αγωνιστική 8η

Η 8η αγωνιστική ολοκληρώθηκε πριν τη διακοπή για τις γιορτές και τα πράγματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν. Μπορεί μόνο μία ομάδα να είναι ακόμη αήττητη (omerta), αλλά υπάρχουν και άλλες 9… εξίσου ευτυχισμένες, αφού ήδη έχουμε 10 ομάδες που έχουν προκριθεί στο Top-16. Μακράν ο πιο αμφίρροπος όμιλος είναι ο 2ος, όπου μόνο ένας έχει πάρει την πρόκριση και οι άλλοι 5 παλεύουν ακόμη όλοι!

Ο περσινός πρωταθλητής χρειάζεται νίκη στην 9η αγωνιστική για να προκριθεί μαθηματικά, ενώ αν δεν τα καταφέρει θα έχει άλλη μία ευκαιρία τη 10η αγωνιστική. Το παράδοξο του 2ου ομίλου, όπου η ομάδα με τους περισσότερους πόντους είναι εκτός πρόκρισης, συνεχίζεται ακόμη, με τους V-stars να θέλουν νίκες και διαφορές για να είναι σίγουροι ότι πέρασαν.

Στο private league βρισκόμαστε ακριβώς στα μισά του δρόμου, αφού απομένουν άλλες 8 αγωνιστικές. Ο laker6 με τους starfish troopers του θα κάνει καλές γιορτές με… μπόλικα ρεπό στους παίκτες του, αφού στέφθηκε πρωταθλητής… χειμώνα. Παρέμεινε και αυτή την εβδομάδα στην κορυφή με 1310.1 πόντους, αυξάνοντας μάλιστα και λίγο τη διαφορά από τους υπόλοιπους! Μυρίζομαι… χριστουγεννιάτικο μπόνους στους παίκτες.

Στα ριμπάουντ είχαμε νέα εναλλαγή, καθώς ο Themis_vl πέρασε ξανά πρώτος πάνω από τη Danielle με την player#33 να έχει 407 ριμπάουντ, ένα παραπάνω από τη δεύτερη. Πολύ κοντά βέβαια και υπόλοιποι που αναζητούν μια έκρηξη για να προσπεράσουν και έχουν… 8 ευκαιρίες να την κάνουν. Στις ασίστ, η Danielle με τον Hansel κάνει περίπατο και αύξησε τη διαφορά της στις 18 από τον δεύτερο έχοντας 236. Βέβαια, ο ανταγωνισμός για τους υπόλοιπους είναι τεράστιος καθώς μιλάμε για την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα και μία από τις 5 καλύτερες σε όλη την Ευρωλίγκα! Μία από τις 5 καλύτερες στην Ελλάδα έχουμε στο ranking, κάτι που δείχνει κι εκεί το επίπεδο του private league μας!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Στις βαθμολογίες των ομίλων του AoB Champion οι ισοβαθμίες θα «σπάσουν» μόνο την τελευταία αγωνιστική, όπως άλλωστε κάνει και η Ευρωλίγκα. Μέχρι τότε, οι ομάδες που έχουν τις ίδιες νίκες αναφέρονται με τυχαία σειρά.

Αναλυτικά η βαθμολογία της όγδοης αγωνιστικής (με αστερίσκο οι ομάδες που έχουν ήδη προκριθεί στην επόμενη φάση):

1^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
*Omerta / omerta	8	0	1191.3-862.0
*Danielle / Danielle 32161	5	3	1169.1-1086.3
Anthos / Larnaka Immortals	4	4	991.8-1056.6
Panatha-13 / Salonica 69ers	3	5	1037.0-1107.3
Pangre85 / APOEL Nicosia	2	6	815.8-1010.0
Highflyer-4 / Defender	2	6	935.6-1017.9

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

Larnaka Immortals – omerta 86.0-152.3 // 119.5-136.6

Danielle 32161- Defender 155.6-139.2 // 116.7-115.3

APOEL Nicosia - Salonica 69ers 109.8-100.5 // 91.4-148.6

2^η/7^η αγωνιστική

Larnaka Immortals – Defender 113.7-90.4 // 146.5-179.2

Danielle 32161- Salonica 69ers 144.2-110.1 // 177.3-194.8

APOEL Nicosia – omerta 97.1-104.0 // 92.3-151.0

3^η/8^η αγωνιστική

Larnaka Immortals - Salonica 69ers 105.5-107.1 // 162.1-146.5

Danielle 32161- APOEL Nicosia 109.9-108.3 // 187.2-105.7

Defender – omerta 69.2-133.2 // 115.5-160.3

Επόμενη αγωνιστική:

4^η/9^η αγωνιστική

Larnaka Immortals - APOEL Nicosia 125.4-122.5

Danielle 32161- omerta 156.2-179.8

Salonica 69ers – Defender 103.2-143.4

5^η/10^η αγωνιστική

Larnaka Immortals - Danielle 32161 133.1-122.0

APOEL Nicosia – Defender 88.7-83.4

Salonica 69ers – omerta 126.2-174.1

2^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες	Πόντοι
*Giraios / Ηρακλής	6	2	1025.0-957.4
Zaster / Zauath	5	3	981.8-899.8
Pol01 / baltsakos river b.c.	4	4	907.6-965.4
PMLefkosia / N.C.B.T.	4	4	1014.1-1001.7
Annet / V-stars	3	5	1050.4-972.0
Wabrudi / Valimitica II	2	6	742.3-924,9

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

V-stars – Ηρακλής 166.0-113.9 // 110.2-127.6

baltsakos river b.c.- N.C.B.T. 130.1-117.8 // 122.8-120.0

Zauath – Valimitica II – 125.9-63.0 // 117.6-80.7

2^η/7^η αγωνιστική

V-stars - N.C.B.T. 111.9-144.4 // 161.4-172.3

baltsakos river b.c.- Valimitica II 93.6-58.0 // 94.2-156.9

Zauath – Ηρακλής 90.3-103.7 // 132.9-164.9

3^η/8^η αγωνιστική

V-stars – Valimitica II 125.3-75.6 // 152.7-92.5

baltsakos river b.c.- Zauath 97.8-116.7 // 124.6-148.1

N.C.B.T.- Ηρακλής 89.8-103.3 // 112.6-163.1

Επόμενη αγωνιστική:

4^η/9^η αγωνιστική

V-stars – Zauath 130.6-138.4

baltsakos river b.c.- Ηρακλής 137.2-155.6

Valimitica II - N.C.B.T. 97.2-122.7

5^η/10^η αγωνιστική

V-stars - baltsakos river b.c. 92.3-107.3

Zauath - N.C.B.T. 111.9-134.5

Valimitica II – Ηρακλής 118.4-92.9

3^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες	Πόντοι
*laker6 / Kiribati Sardines	6	2	1135.7-914.5
*omc / Victorious Titanic	6	2	1207.0-1117.3
*nikos.gr13 / eu.champions1	5	3	1069.6-1061.2
Pollodiablo / Erym''us Βoars	4	4	1096.5-998.2
leonkalf / leon stars	3	5	1035.7-1152.5
astuaussi / fidell	0	8	825.0-1121.4

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - leon stars 130.6-68.5 // 118.2-133.3

Kiribati Sardines - eu.champions1 97.4-102.4 // 126.8-114.8

Victorious Titanic – fidell 144.5-110.9 // 133.5-123.4

2^η/7^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - eu.champions1 115.1-163.2 // 215.9-144.0

Kiribati Sardines – fidell 133.3-71.4 // 152.3-86.5

Victorious Titanic - leon stars 147.9-134.3 // 184.4-210.4

3^η/8^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars – fidell 109.5-104.8 // 158.9-107.1

Kiribati Sardines - Victorious Titanic 108.4-96.2 // 189.5-191.9

eu.champions1- leon stars 135.0-73.1 // 147.2-146.3

Επόμενη αγωνιστική:

4^η/9^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - Victorious Titanic 131.2-137.2

Kiribati Sardines - leon stars 187.9-134.2

fidell - eu.champions1 116.2-153.8

5^η/10^η αγωνιστική

Erymanthus Βoars - Kiribati Sardines 117.1-140.1

Victorious Titanic - eu.champions1 171.4-109.2

fidell - leon stars 104.7-135.6

4^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες	Πόντοι
*Themis_vl / themis_AoB	7	1	1264.4-1051.8
*Keratsinio / kypr''tes champ	5	3	1140.7-1047.6
*Sherlocked / Guru nb''st team	5	3	1111.0-902.8
*Kong / team-death	4	4	1009.7-942.8
Dirkbbpcygmw / olymposgm3	2	6	872.3-1048.6
Clyde_12 / clyde00	1	7	810.9-1215.4

Αποτελέσματα:

1^η/6^η αγωνιστική

team-death - Guru nba_post team 113.0-76.1 // 83.9-113.6

kypriadites champ - themis_AoB 139.2-177.6 // 145.2-160.9

clyde00 – olymposgm3 151.7-86.9 // 99.4-134.0

2^η/7^η αγωνιστική

team-death - themis_AoB 124.8-134.0 // 161.1-209.7

kypriadites champ - olymposgm3 138.3-127.7 // 131.8-102.3

clyde00 - Guru nba_post team 88.4-180.4 // 67.0-193.9

3^η/8^η αγωνιστική

team-death - olymposgm3 70.1-79.0 // 161.1-98.6

kypriadites champ - clyde00 155.8-118.6 // 143.7-100.0

themis_AoB - Guru nba_post team 136.1-122.4 // 143.4-145.6

Επόμενη αγωνιστική:

4^η/9^η αγωνιστική

team-death - clyde00 166.4-104.7

kypriadites champ - Guru nba_post team 159.6-131.2

olymposgm3 - themis_AoB 132.4-148.4

5^η/10^η αγωνιστική

team-death - kypriadites champ 129.3-127.1

clyde00 - themis_AoB 81.1-154.3

olymposgm3 - Guru nba_post team 111.4-147.8