Eurocup: η πιο μεγάλη πρόκληση φέτος!

Ξεκινάει σε λίγες ημέρες το Eurocup. Η διοργάνωση μπορεί να μην έχει τη λάμψη της Ευρωλίγκας, αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολη. Την Παρασκευή έγινε η κλήρωση για τις 32 ομάδες και οι όμιλοι μοιάζουν σχεδόν χωρίς φαβορί.

Μπορεί οι 32 ομάδες να μην είναι όλες ισοδύναμες, αλλά υπάρχουν πολλές από το 4ο γκρουπ που είναι καλύτερες από αντίστοιχες του πρώτου.

Ο Άρης κληρώθηκε στον 3ο όμιλο με τη Ζαντάρ, τη Σιαλιουάι και τη Χαποέλ Ιερουσαλήμ. Οι «κίτρινοι» μετά την αποτυχία πρόκρισης στην Ευρωλίγκα, θέλουν να «γλυκάνουν το χάπι» στο Eurocup. Ο όμιλός τους κάθε άλλο παρά εύκολος είναι, καθώς έχει εκπροσώπους από δύο μεγάλες σχολές του μπάσκετ, γιουγκοσλαβική και λιθουανική, αλλά και το ταξίδι στο Ισραήλ, που πάντα κρύβει δυσκολίες. Η Ζαντάρ τα τελευταία χρόνια στέκεται πολύ καλά στη διοργάνωση και μπορεί να μην έχει το τρομερό ρόστερ, αλλά είναι αξιόμαχη. Από την ομάδα ξεχωρίζουν οι Τόμισλαβ Ρούζιτς, Ροκ Στίπτσεβιτς, οι δύο νεαροί και… λευκοί Αμερικανοί, Μάικα Ντόουνς και Τρεντ Πλάιστεντ, αλλά και ο γνωστός μας Νταμίρ Ράντσιτς με τον Μάρκο Καρ και τον Βλάντιμιρ Μπόισα.

Η Σιαλιουάι πήγε πολύ καλά στο λιθουανικό πρωτάθλημα πέρσι, αν και προφανώς απέχει ακόμα από τις δύο πρωταγωνίστριες της λίγκας. Πια είναι στην 3η θέση και δείχνει να έχει τον τρόπο να «καθαρίζει» τις υπόλοιπες. Η ομάδα του Σιρέικα έχει στο ρόστερ της τον βετεράνο Μιντάουγκας Ζουκάουσκας και τον φέρελπι Μιντάουγκας Κουζμίνσκας, αλλά και τον πολύ καλό Αμερικανό Μπράντον Μπράουν και τον ακόμη καλύτερο Ντέρικ Λόου. Από την ομάδα ξεχωρίζει ο 21χρονος Ντεϊβίντας Γκαΐλιους, που φέτος μοιράζει… 20άρες παντού. Το νεανικό της ρόστερ συμπληρώνει ο πολύ καλός Αρβίντας Σίκσνιους, 22 ετών.

Τέλος, η Χαποέλ ακολουθεί κλασικά… αμερικάνικα μονοπάτια: Τρε Σίμονς, Ντιζόν Τόμπσον, Κέβιν Πίνκνι, Λίο Λάιονς και Μπράντον Χάντερ. Μαζί τους οι αρκετά καλοί Γιουβάλ Ναϊμί και Γιογκέβ Οχαγιόν, αλλά και ο Σαρόν Σασόν.

Ο όμιλος του Άρη δεν είναι εύκολος, αλλά ούτε και βουνό για τους «κιτρίνους». Ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει στη διοργάνωση δεν επιτρέπεται να αποκλειστεί σε αυτόν τον όμιλο, ενώ ο Άρης θα πρέπει να προσπαθήσει για την πρωτιά. Η λογική λέει ότι οι αντίπαλοί του θα χάσουν βαθμούς η μία από την άλλη, οπότε προστατεύοντας την έδρα του, θα κυνηγήσει την εκτός έδρας νίκη που θα τον φέρει κοντά στην πρώτη θέση. Άλλωστε, μπαίνει στη διοργάνωση ως ένα από τα φαβορί για το final-eight

Ο Πανελλήνιος (στον όμιλο G) μπορεί να μην θεωρείται φαβορί από τους ξένους, αλλά στα μέρη μας έχουμε δει το ρόστερ του και ξέρουμε ότι μπορεί να πάει «all the way». Ο όμιλός του δεν είναι καθόλου εύκολος, αφού ο Πανελλήνιος μπήκε ως 4ος και πιο αδύναμος μαζί με μια ομάδα που πέρσι έπαιζε Ευρωλίγκα (Νανσί), μια ισπανική (Γκραν Κανάρια) και την πάντα αξιόμαχη Τούροφ Ζγκόρτσελεκ.

Η Νανσί είναι αρκετά δυνατή με τα αδέρφια Γκριρ (Ρικάρντο και Τζεφ), τον δυναμίτη Μάρκους Σλότερ, τον πολύπειρο Κανιέλ Ντίκενς και τον πολύ καλό ριμπάουντερ και μπλοκέρ Ακινλόλου Ακινγκμπάλα. Μαζί τους ο Τζον Κοξ, ο Στέφεν Μπριν και, βεβαίως, ο Στιντ Τσικαμπού, που κρατάει και τα ηνία.

Η Γκραν Κανάρια έχει τον σκόρερ Τζέισι Κάρολ, τον πολύ καλό Τζέιμς Αγκουστίν, τον Σιταφά Σαβανέ, που έχει μπει δυνατά στη σεζόν, τους Μάρκους Νόρις, Τζιμ Μοράν και Ντάνιελ Κίκερτ, Τζος Φίσερ αλλά και τους γνώριμούς μας Μέλβιν Σάντερς και Ουίλ ΜακΝτόναλντ (Ταού). Καταλάβατε πόσο βαθιά στο ρόστερ της πρέπει να ψάξει κάποιος για να βρει Ισπανό. Η Κανάρια έχει μπει πολύ δυνατά στη σεζόν, κερδίζοντας μάλιστα και την Μπαρτσελόνα στην ACB.

Η πολωνική Τούροβ μπορεί να μην έχει ξακουσμένο όνομα, αλλά μια ματιά στο ρόστερ της κάνει και τον πιο καχύποπτο να καταλάβει ότι πρόκειται για καλή ομάδα. Όλα αρχίζουν από τον τρομερό Μάικλ Ράιτ, που είναι ουσιαστικά ασταμάτητος. Άξιοι συμπαραστάτες ο Τζάστιν Γκρέι με τον Ουίλι Ντιν, ενώ ο Άνταμ Βόιτσικ παίζει περίπου ένα ημίχρονο και προσφέρει διψήφιο αριθμό πόντων στην ομάδα. Οι διεθνείς Κόνραντ Βισότσκι (Γερμανός), Κρτσίστσοφ Ρόστσικ, Μιχάλ Τσιλίνσκι, Πάβελ Λέοντσικ και Ρόμπερτ Βίτκα συμπληρώνουν ένα πολύ δυνατό ρόστερ.

Ο Πανελλήνιος είναι σε σαφώς δυσκολότερο όμιλο, από τον οποίο θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να προκριθεί (αν και τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα). Οι «Ολυμπιονίκες», πάντως, έχουν το ρόστερ για να προχωρήσουν στη διοργάνωση και καλούνται να το αποδείξουν αρχικά απέναντι σε τρεις πολύ έμπειρες και επικίνδυνες ομάδες.

Τα πράγματα δεν είναι ξεκάθαρα ούτε στους υπόλοιπου ομίλους όπου (στον Α) η Άλμπα πρέπει να αντιμετωπίσει τις Άζοβμας, Γαλατασαράι και Τέραμο, (στον Β) η Λε Μαν τις Χέμοφαρμ, Τριούμφ και Βαλένθια στον δυνατότερο ίσως (μαζί με τον Α) όμιλο, (στον D) η Μπανταλόνα τις Ούνικς, Βόννη και Μπεσίκτας, (στον Ε) η Σαρλερουά τις Τουρκ, Σπαρτάκ και Μπιλμπάο ή Ντόνετσκ (εκκρεμεί η πρόκριση), (στον F) η Μπενετόν τις Ερυθρό Αστέρα, Σολέ και Ντιναμό και (στον H) η Βέντσπιλς τις Νίμπουργκ, Μπιέλα και Μπαμπέργκ.

Το φετινό Eurocup είναι μακράν το δυνατότερο που έχει γίνει ποτέ και η ομάδα που τελικά θα το κατακτήσει θα έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου. Εμείς ας ευχηθούμε να δούμε τις δύο ελληνικές στο final-eight και ας ετοιμαστούμε να απολαύσουμε μπάσκετ υψηλού επιπέδου.

by Rasheed.

Παρέλαση!

Με μεγάλες ελληνικές νίκες ολοκληρώθηκε η δεύτερη αγωνιστική της Ευρωλίγκας. Παναθηναϊκός και Μαρούσι μία μέρα μετά την εθνική επέτειο… παρέλασαν με εντυπωσιακές νίκες.

Στο ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός έκανε επίδειξη δύναμης με μια επιβλητική παρουσία και ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα που συνοδεύτηκε και από «κατοστάρα». Στη μεγάλη του βραδιά, ο Δημήτρης Διαμαντίδης έκανε προσωπικά ρεκόρ για την Ευρωλίγκα σε πόντους και ranking, γράφοντας 22 και 33 αντίστοιχα. Δίπλα του ο Σπανούλης μοίραζε την μπάλα, ο Πέκοβιτς έβαζε στα καλάθια όποιον έβρισκε μπροστά του, για τους «πράσινους» που κυριάρχησαν σε κάθε γωνιά του γηπέδου. Με όλους τους παίκτες να βρίσκουν χρόνο συμμετοχής, ξεχώρισαν οι 6 ασίστ του Καλάθη, τα δείγματα του επιθετικού ταλέντου του Σερμαντίνι, η θετική παρουσία του Τέπιτς αλλά και τα λίγα λεπτά που βρήκαν οι Βεργίνης και Μπόγρης.

Η ουσία του αγώνα είναι ότι ο Παναθηναϊκός μπήκε, ξανά, με στόχο να «πνίξει» τον αντίπαλό του και να μην αφήσει περιθώρια αμφισβήτησης της ανωτερότητάς του. Πρόκειται για κάτι που είχαμε προβλέψει από πριν: ότι το «τριφύλλι» θα μπει στη σεζόν με αυτόματο πιλότο, με την κεκτημένη ταχύτητα της έτοιμης ομάδας χωρίς ερωτηματικά στο ρόστερ ή στη «χημεία» της (στην παρούσα φάση κάποιοι τραυματισμοί δεν είναι αρκετοί για να χαρακτηριστούν ερωτηματικά για το επίπεδο του Παναθηναϊκού). Η Χίμκι, από την άλλη, δεν είχε κανέναν τρόπο να αντισταθεί και, με εξαίρεση ελάχιστα στατιστικά στοιχεία, δεν έχει κάτι να θυμάται από αυτό το ματς, με τον οδοστρωτήρα που τη χτύπησε.

Η άλλη ελληνική ομάδα πέτυχε τη μεγάλη νίκη της αγωνιστικής. Το Μαρούσι αποδεκατισμένο έδειξε ξανά στη Σλοβενία ότι φέτος είναι μεγάλη ομάδα. Όσοι επιμένουν να το μειώνουν και να το θεωρούν «Μαρουσάκι» πανηγυρίζοντας που… πάλεψε το ματς με την ΤΣΣΚΑ, ή που… βρισκόταν κοντά στο σκορ με την Ολίμπια στο δεύτερο ημίχρονο, απλώς μένουν μετεξεταστέοι και ας αφήσουν τα μικρόφωνα μέχρι την επαναληπτική εξεταστική του ερχόμενου Σεπτέμβρη.

Το Μαρούσι χωρίς Καϊμακόγλου, Πελεκάνο, μπόρεσε και έμεινε κοντά στην πλήρη Ολίμπια σε κάθε στιγμή του ματς, έπαιρνε προβάδισμα με κάθε ευκαιρία και ουσιαστικά στο τέλος δεν απειλήθηκε. Όταν το ματς ήταν στην κόψη του ξυραφιού, το Μαρουσάκι έκανε 2-14 σερί. Πρώτη ευρωπαϊκή νίκη, μεγάλη νίκη. Ο Μαυροειδής απελευθερωμένος φέτος δείχνει την αξία του και τα στοιχεία που επισημαίναμε από πρόπερσι, Κις και Λούκας κάνουν τρομερή δουλειά, όλη η ομάδα δουλεύει σαν καλοκουρδισμένο ρολόι, οι ρόλοι είναι διακριτοί, ο καθένας ξέρει τι θα κάνει, τα μειονεκτήματα εξαλείφονται από την ομαδική δουλειά, το Μαρούσι κράτησε την ΤΣΣΚΑ κάτω από τους 70 πόντους στο πρώτο ματς και τώρα έβαλε πάνω από 80 για να κερδίσει, δείχνοντας ότι παίζει όπως το απαιτεί ο κάθε αγώνας. Ο Καλάθης πίστεψε στον εαυτό του και έδειξε σε όλους ότι έχει μπόλικο ταλέντο, ενώ ο Μπαρτζώκας έκανε ένα πάρα, μα πάρα, πολύ καλό παιχνίδι από τον πάγκο.

Μοναδική ένσταση; Η αψυχολόγητη ενέργεια του Μπατή στο τέλος να πετάξει την μπάλα από το τρίποντο και μετά να κάνει φάουλ σε καλάθι της Ολίμπια. Δείγμα απειρίας, καθώς στην Ευρωλίγκα οι διαφορές σχεδόν πάντα μετράνε. Άλλο το +9 με επίθεση στο φινάλε άλλο το +6. Αλλά κατά τα άλλα ο Μπατής ήταν πολύ καλός, ενώ είναι σημαντικό και το γεγονός ότι το Μαρούσι κατάφερε να κερδίσει τον οίστρο του απίστευτου Ματ Ουόλς χωρίς να έχει παίκτη σε ανάλογα καλή ημέρα και με απουσίες δύο βασικών.

Η Σιένα, χωρίς τον Λαβρίνοβτις, έγραψε άλλη μία, άνετη, καθαρή νίκη με άμυνα και επίθεση να δουλεύουν σε πλήρεις ρυθμούς. Η Ζαλγκίρις μπόρεσε να το παλέψει μόνο για μία περίοδο. Την ίδια ώρα, η Τσιμπόνα γνώριζε μία ακόμη ήττα, ανεβάζοντας λίγο την παραγωγικότητά της, αλλά και πάλι όχι αρκετά για να θεωρηθεί αξιοπρεπής. Η Μπαρτσελόνα κυριάρχησε έχοντας 12 παίκτες να σκοράρουν, το Ναβάρο να κάνει πρώτο καλό ευρωπαϊκό ματς (έστω κι αν χρειάστηκε 10 τρίποντα!) και τον Λάκοβιτς να προσπαθεί σιγά σιγά να βρει τα πατήματά του. Το ξεχωριστό του αγώνα ήταν τα «τηλεοπτικά μικρόφωνα» που φορούσαν οι διαιτητές και ό,τι έλεγαν ακουγόταν από τους δέκτες μας. Κατά τη γνώμη μας, η πρωτοτυπία αυτή (που ξαναδοκιμάστηκε τώρα) είναι πάρα πολύ καλή και μόνο να βοηθήσει μπορεί το άθλημα. Σε φέρνει ακόμη πιο κοντά στο ματς και εμάς… μας έφτιαξε. Αρκεί και οι σχολιαστές του αγώνα να προπονηθούν για να μην μιλάνε την ώρα που μιλούν οι διαιτητές…

Για τον όμιλο του Ολυμπιακού, η Εφές έκανε το καθήκον της και κέρδισε εντός την Παρτιζάν, χωρίς, ωστόσο, να παίξει πολύ καλό μπάσκετ, στηριζόμενο στο καλό δεύτερο ημίχρονο και στο σκοράρισμα από Σμιθ-Ρακόσεβιτς-Σούμπερτ, ενώ από την άλλη ο ΜακΚάλεμπ πείθει συνεχώς ότι είναι καλός παίκτης. Στη Γαλλία, η Λιέτουβος κέρδισε ξανά χαλαρώνοντας στο τέλος. Η διάφορα θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη για τους Λιθουανούς, που μπορεί να μην έπειθαν και τόσο πολύ με το ρόστερ τους, αλλά προς το παρόν παίρνουν όλες τις νίκες που θα μπορούσαν και χωρίς μεγάλη δυσκολία, δείγμα της καλής δουλειάς που κάνει ο Ρίμας Κουρτινάιτις.

Στο μεγάλο ντέρμπι της αγωνιστικής, η Λαμποράλ επικράτησε πολύ δύσκολα της Μακάμπι με 86-81. Οι Βάσκοι δεν μπόρεσαν να επιβάλλουν το ρυθμό τους και η Μακάμπι παραλίγο να τους κερδίσει στο «παιχνίδι τους» που, βέβαια, είναι και δικό της. Οι δύο ομάδες έπαιξαν καλό και γρήγορο μπάσκετ και το ματς κρίθηκε σε ένα σουτ 1,5 λεπτό πριν το τέλος κι ένα φαλτσοσφύριγμα κατά της Μακάμπι όταν η διαφορά ήταν στους 3 πόντους (ανύπαρκτο επιθετικό στον Άντερσον). Πάντως, οι Ισραηλινοί έδειξαν ότι φέτος είναι ένα επίπεδο καλύτεροι από πέρσι και συγκαταλέγονται ξανά στις πολύ δυνατές ομάδες.

by BEN & Rasheed.

Βραδιά για προβληματισμό και υπομονή...

Άσχημη ήταν η βραδιά για τον Ολυμπιακό στην Ισπανία. Η ήττα από τη Μάλαγα ήταν βαριά όσον αφορά τη διαφορά της, ενώ για να… δέσει το γλυκό ήρθε και ο τραυματισμός του Γιάννη Μπουρούση, που προβληματίζει περισσότερο από ένα αποτέλεσμα στον πρώτο μήνα επίσημων υποχρεώσεων.

Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, το ίδιο ισχύει και για το ματς στην Ισπανία. Ο Ολυμπιακός πήγε με ανέτοιμο τον Σχορτσανίτη, έχασε και τον Μπουρούση, ενώ εντελώς ανόητα ο Γλυνιαδάκης είχε θέσει εαυτόν εκτός αγώνα με 3 φάουλ στο πρώτο τρίλεπτο. Καμία ομάδα δεν έχασε κούπα τον Οκτώβρη, ενώ από μια άποψη καλύτερο είναι για τον Ολυμπιακό να μείνει προσγειωμένος θεωρώντας εαυτόν «κοινό θνητό», παρά να πάει τρένο όπως πέρσι και να φάει χοντρή σφαλιάρα στο φινάλε.

Απ’ την άλλη, η ομάδα είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει ακόμη αγωνιστική ταυτότητα. Τα περί βασικού κορμού και λίγων μετεγγραφών στην ουσία δεν ισχύουν όταν ο Κλέιζα βγάζει 30-35 λεπτά, ο Ουέιφερ και ο Μπέβερλι αλλάζουν το γνώριμο (από πέρσι με Χαλπερίν, Γκριρ) αγωνιστικό προφίλ της ομάδας, και ο Τεόντοσιτς φέτος έχει πολύ μεγαλύτερες ελευθερίες και σημαντικότερο ρόλο.

Ο Ολυμπιακός και ο Γιαννάκης φαίνεται ότι διαλέγουν τον δύσκολο δρόμο που είναι η εκ νέου δημιουργία αγωνιστικής ταυτότητας στην ομάδα και όχι η σταδιακή ενσωμάτωση των νέων στοιχείων. Βέβαια, με τη σημασία (αγωνιστική, οικονομική, μετεγγραφική) που έχουν οι καινούργιοι για την ομάδα, ο δεύτερος δρόμος εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να ακολουθηθεί χωρίς σοβαρές επιπτώσεις. Ο Γιαννάκης προσπαθεί να βρει ρόλο στους νέους (ακόμη και στον Παπανικολάου, τον οποίο δείχνει ότι υπολογίζει) και η ομάδα προς το παρόν μοιάζει να ψάχνεται. Λογικό, αν κοιτάξουμε το ημερολόγιο έχουμε Οκτώβρη. Η αλήθεια είναι ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού «ψάχνει» ακόμη το ρόστερ και θεωρώ ότι αυτός είναι ένας λόγος για την είσοδο (την οποία εγώ δεν καταλαβαίνω αγωνιστικά) του Μπέβερλι αντί του Χαλπερίν στην Α1. Οπότε χρειάζεται μεγάλη υπομονή μέχρι ο Ολυμπιακός να παίξει καλό μπάσκετ. Αν και ζούμε στην Ελλάδα και οι λέξεις «υπομονή» και «λογική» είναι άγνωστες από το λεξιλόγιο του Έλληνα οπαδού, ας σκεφτούμε για ποιο λόγο παίζουν οι ομάδες έναν ολόκληρο χρόνο…

Στην Ισπανία ο Ολυμπιακός είχε σοβαρό πρόβλημα στην άμυνα. Η περιφερειακή του άμυνα δεν δουλεύει ακόμη και θα είναι δύσκολο να δουλέψει με Τεόντοσιτς, Μπέβερλι, Ουέιφερ, Τσίλντρες, που εκ των πραγμάτων δεν έχουν έφεση. Και να μην ακούσω πάλι για… τα γρήγορα πόδια του Μπέβερλι, αυτό από μόνο του δεν σε κάνει καλό αμυντικό.

Τώρα, στη συνείδηση πολλών η Μάλαγα είχε υποτιμηθεί. Κάτι το 0-4 στην Ισπανία, κάτι το γεγονός ότι άλλαξε πλήρως αγωνιστικό προφίλ πια αφήνοντας στο παρελθόν το μπάσκετ με τους βαρείς σέντερ, κάτι ότι έμοιαζε πιο άδειο το ρόστερ της, πολλοί θεώρησαν ότι ο Ολυμπιακός θα έκανε περίπατο. Η αλήθεια διαφέρει. Οι έμπειρες ομάδες δεν... συγχέουν την Ευρωλίγκα με τα εγχώρια πρωταθλήματα. Η Μάλαγα είναι φτιαγμένη για να τρέχει, έχει ψηλούς με έφεση στο ριμπάουντ και περιφερειακούς που μπορούν να εκτελέσουν αν μείνουν μόνοι τους. Σε αυτά ακριβώς ήταν η διαφορά των δύο ομάδων το βράδυ της Τετάρτης.

Οι Αμερικανοί είναι ανέτοιμοι καθώς ο μεν Μπέβερλι δεν έχει παραστάσεις ο δε Ουέιφερ δεν έχει προσαρμοστεί ούτε κατά διάνοια, ο Τεόντοσιτς χωρίς κλασικό άσο δίπλα του δεν μπορεί να κοντρολάρει το ρυθμό, ο Παπαλουκάς όπως κάνει πάντα είναι εκτός κλίματος ως τον Γενάρη, ο Κλέιζα δεν μπορεί να κάνει 30 ranking σε κάθε ματς, ο Βούισιτς λογικά κουράστηκε, ο Χαλπερίν χρησιμοποιήθηκε ανεξήγητα και λανθασμένα λίγο, ο Βασιλόπουλος το ίδιο, ο Παπανικολάου είναι πολύ φοβισμένος και πρέπει να παίζει λιγότερο σε τέτοια μας μέχρι να το ξεπεράσει, ενώ και ο τραυματισμός του Μπουρούση στοίχισε. Δρόμος υπάρχει και χαρακτήρας χτίζεται μετά από τέτοιες εμφανίσεις. Ιδίως αν δεν έχουν ουσιαστικό κόστος, όπως το ματς της Τετάρτης.

Στο αποτέλεσμα της ημέρας, η Ρόμα κέρδισε μέσα στην έδρα της δευτεραθλήτριας Ευρώπης, ΤΣΣΚΑ. Την προηγούμενη εβδομάδα πολλοί βιάστηκαν να μιλήσουν με διθυραμβικά σχόλια για… τη μικρή ήττα του Αμαρουσίου, αλλά αυτό που είχε διαφανεί και το επισημάναμε είναι ότι το Μαρούσι έπρεπε να είχε πάρει τη νίκη επειδή η ΤΣΣΚΑ θα έχανε ματς από άλλες ομάδες. Αυτό έγινε την επόμενη αμέσως αγωνιστική και μέσα στη Μόσχα από τη Ρόμα που στηρίχθηκε στην πίστη της ότι μπορεί να κερδίσει, μία ΤΣΣΚΑ που και χωρίς τον Λάνγκντον έχανε και άλλη από τη δύναμή της.

Η Ρεάλ, με τον Λαβρίνοβιτς να αποδεικνύει την εξαιρετική κατάσταση στην οποία βρίσκεται, κέρδισε άνετα την Προκόμ η οποία, όμως, προσέφερε… εντυπωσιακά στατιστικά: ο Γουντς πήρε 17 σουτ, ο Λόγκαν 16, ο Μπαρέλ 9 δίποντα, ο Γιούιν 6 τρίποντα, ενώ υπήρχαν 4 παίκτες που έπαιξαν από 6 έως 15 λεπτά και δεν πήραν ούτε 1 σουτ! Προφανώς, δεν περίσσευε καμία πάσα για αυτούς! Στο άλλο ματς για τον όμιλο του Παναθηναϊκού, η Αρμάνι, ως ανώτερη ομάδα, κέρδισε την αξιόμαχη Όλντεμπουργκ, παίζοντας καλύτερα ουσιαστικά μόνο στην τέταρτη περίοδο.

Στη Γαλλία, η Φενέρ χρειάστηκε παράταση για να καταβάλει τη Βιλερμπάν, η οποία είχε τον Τραορέ… από άλλο πλανήτη με 29 πόντους, 13 ριμπάουντ. Η Φενέρ κέρδισε γιατί είναι μια πιο έμπειρη ομάδα με πολύ πιο γεμάτο ρόστερ, αλλά ακόμη δε λειτουργεί καλά, δεν έχει χημεία και δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τα όπλα της.

by BEN & Rasheed.

Μάικλ Τζόρνταν: «I’m back» - Μέρος V

Μετά την αποχώρηση του Τζόρνταν, το NBA βρισκόταν σε αμηχανία. Είχε ξαφνικά χάσει το θεό του, χωρίς λόγο και πρόωρα. Βέβαια, η γενιά που έπαιζε τότε μπάσκετ μπόρεσε να καλύψει επάξια το κενό και ο Χακίμ Ολάζουον βρήκε την ευκαιρία να μαγέψει τον πλανήτη.

Περίπου 1,5 χρόνο μετά την αποχώρησή του, ο Τζόρνταν αποφάσισε να επανέλθει. Λίγο το γεγονός ότι είχε ξεπεράσει το θάνατο του πατέρα του, λίγο ότι είχε πεισμώσει από τα όσα άκουγε για τις μέτριες ικανότητές του στο μπέιζμπολ, λίγο τα όσα έγιναν με την απεργία στο μπέιζμπολ, λίγο ότι του είχε λείψει το παιχνίδι που αγαπούσε, λίγο ότι… οι άλλοι αστέρες είχαν αρχίσει να βγάζουν γλώσσα, ο Τζόρνταν επέστρεψε.

Το 1993-94, χωρίς τον Τζόρνταν, οι Μπουλς πήγαν σχετικά καλά (55-27), αλλά στα πλέι οφς έδειξαν ότι κάτι τους έλειπε. Το 1994-95 οι Μπουλς ξεκίνησαν με 31-31 και ήταν απλά μια μέτρια ομάδα. Ο Τζόρνταν είπε το περίφημο «I’m back» για να ανακοινώσει την επιστροφή του και έπαιξε σε 17 παιχνίδια στο τέλος της κανονικής περιόδου, οδηγώντας τους Μπουλς σε 13-4 σερί και στα πλέι οφς. Σε αυτά τα ματς είχε 26.9 πόντους, 6.9 ριμπάουντ και 5.3 ασίστ. Στο πρώτο ματς, εναντίον των Πέισερς, είχε 19 πόντους, σε αγώνα που έπιασε τη μεγαλύτερη τηλεθέαση για ματς του NBA (κανονικής περιόδου) από το 1975. Στο 4ο ματς από την επιστροφή έβαλε το νικητήριο καλάθι εναντίον της Ατλάντα, ενώ στο 6ο είχε 55 πόντους κατά των Νικς στο Μάντισον.

Ο Τζόρνταν αγωνιζόταν με το νούμερο «45» στην πλάτη (νούμερο που φορούσε στους Μπάρονς και που ήταν πάντα το αγαπημένο του άλλωστε), έχοντας αφήσει στην άκρη το «23», που το Σικάγο είχε αποσύρει στην οροφή του γηπέδου των Μπουλς. Ο Τζόρνταν έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία που έπαιζε μπάσκετ ενώ η… φανέλα του είχε αποσυρθεί! Φτάνουμε στον ημιτελικό Ανατολής, απέναντι στο Σικάγο το Ορλάντο του Σακίλ. Μετά το πρώτο ματς, ο Νικ Άντερσον, που έκλεψε την μπάλα από τον Τζόρνταν για να οδηγήσει τους Μάτζικ στη νίκη, είπε: «Αυτός ο τύπος με το 45 δεν μοιάζει με τον παλιό Τζόρνταν». Ο Τζόρνταν «στράβωσε» πολύ άσχημα και με συνοπτικές διαδικασίες οι Μπουλς ύστερα από απαίτησή του, κατέβασαν το «23» από την οροφή. Φορώντας αυτό, ο Τζόρνταν είχε 31.0 πόντους μέσο όρο στη σειρά, αλλά οι Μάτζικ προκρίθηκαν με 4-2.

Τόλμησε κανείς να πει κάτι για το νέο Τζόρνταν; Όποιος το έκανε, την ερχόμενη σεζόν έμαθε ότι μάλλον κάτι δεν είχε καταλάβει καλά. Ο Τζόρνταν, πια, δεν κάρφωνε σαν τρελός, δεν πετούσε, αλλά με τρομερά λέι απ και ακαταμάχητα «fade-away» έκανε ό,τι ήθελε.

Το 1995-96 είναι ίσως η μεγαλύτερη σεζόν για τον Τζόρνταν. Οι νέοι Μπουλς, με τον παικταρά τρελο-Ρόντμαν στο ρόστερ τους κυριάρχησαν απόλυτα. Το Σικάγο ξεκίνησε με 41-3 και τελείωσε με 72-10 στην καλύτερη σεζόν όλων των εποχών για οποιαδήποτε ομάδα στην ιστορία του NBA. Η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών αποτελούταν από τον Τζόρνταν, που με 30.4 πόντους ήταν 1ος σκόρερ της λίγκας, τον Πίπεν, που ήταν στην καλύτερη πεντάδα, τον Ρόντμαν, που αναδείχτηκε 1ος ριμπάουντερ, τον Κούκοτς, που ήταν ο καλύτερος 6ος παίκτης, με τους Τζόρνταν, Πίπεν, Ρόντμαν να είναι και στην καλύτερη αμυντική πεντάδα. Ο Τζόρνταν ήταν MVP της κανονικής περιόδου, MVP του all-star game και MVP των τελικών δείχνοντας σε όλο τον πλανήτη ποιος είναι… το αφεντικό του μπάσκετ και καταφέρνοντας κάτι που μόνο ο Ουίλις Ριντ είχε ως τότε (το 1970), ενώ με το 4ο MVP τελικών ανέβηκε στην κορυφή της συγκεκριμένης κατηγορίας. Οι Μπουλς πήγαν με 15-3 στα πλέι οφς κερδίζοντας τους Σόνικς με 4-2. Ο τίτλος ήρθε την «ημέρα του Πατέρα» και ο Τζόρνταν μετά τη στέψη ξέσπασε σε λυγμούς στο πάτωμα των αποδυτηρίων, αγκαλιά με την μπάλα του αγώνα.

Το 1996-97, οι Μπουλς και πάλι έκαναν περίπατο με 69-13 στην κανονική περίοδο και έφτασαν ως τον τίτλο κερδίζοντας τους Γιούτα Τζαζ στους τελικούς. Στον πρώτο τελικό ο Τζόρνταν έβαλε το buzzer-beater για τη νίκη, ενώ στον κρίσιμο 5ο αγώνα (με το σκορ στο 2-2) έδωσε μια μεγάλη παράσταση. Το λεγόμενο «Flu game» έμεινε στην ιστορία με τον Τζόρνταν εμπύρετο και αφυδατωμένο να βάζει 38 πόντους και το καθοριστικό τρίποντο στο τέλος και μετά να καταρρέει λιπόθυμος στα χέρια του Σκότι Πίπεν. Οι Μπουλς έκαναν το repeat και ο Τζόρνταν πήρε και το 5ο MVP τελικών. Μάλιστα, εκείνη τη σεζόν, ο Τζόρνταν πέτυχε το μόνο triple-double στην ιστορία των all-star game, αλλά δεν πήρε τον τίτλο του MVP.

Το 1997-98 τίποτα δεν άλλαξε. Ξανά κυριαρχία με 62-20, ξανά 1ος σκόρερ με 28.7 πόντους, MVP κανονικής περιόδου, καλύτερη πεντάδα, καλύτερη αμυντική πεντάδα, all-star game MVP, ξανά τελικοί με τους Τζαζ, ξανά 4-2. Στο 6ο παιχνίδι με τους Μπουλς να χάνουν με 3 πόντους, ο Τζόρνταν σκοράρει με ντράιβ, μετά κλέβει την μπάλα στη ρακέτα των Μπουλς από τον Μαλόουν και με 6.6 δευτερόλεπτα σκοράρει το ίσως πια γνωστότερο σουτ του, πάνω από τον πεσμένο από την προσποίηση Μπράιον Ράσελ για το πρωτάθλημα των Μπουλς. Το παιχνίδι αυτό είναι το ματς με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση στην ιστορία του NBA.

Το καλοκαίρι με το lock-out να έρχεται, τους Μπουλς να φαίνεται ότι θα διαλυθούν αλλάζοντας το ρόστερ τους (Πίπεν, Ρόντμαν ήθελαν να φύγουν, και ο Τζάκσον), αλλά και για προσωπικούς λόγους, ο Τζόρνταν αποχώρησε για δεύτερη φορά από το μπάσκετ: «Αυτή τη στιγμή δεν έχω πνευματικές προκλήσεις όπως στο παρελθόν ώστε να συνεχίσω ως παίκτης του μπάσκετ». Μάλιστα, τον Γενάρη του 1999 δήλωσε ότι κατά 99,9% δεν θα πατούσε ξανά παρκέ ως παίκτης, "αλλά πάντα θα υπάρχει αυτό το 1%".

Τη δεύτερη επιστροφή του στα παρκέ, το τέλος της καριέρας του, την πορεία του μετά, αλλά και τα όσα έχουν ειπωθεί για τον μεγάλο αστέρα, θα τα δούμε στη συνέχεια του αφιερώματος.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Δείτε εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος με την είσοδο του Τζόρνταν στο Hall of Fame, εδώ το δεύτερο μέρος, με τα σχολικά και κολεγιακά του χρόνια, εδώ το τρίτο μέρος, με την αρχή του μπασκετικού θρύλου στο NBA κι εδώ το τέταρτο μέρος με το πρώτο three-peat των Μπουλς.

Μάικλ Τζόρνταν: Το πρώτο three-peat - Μέρος IV

Συνεχίζουμε το αφιέρωμα στον Μάικλ Τζόρνταν, το οποίο, όπως είχαμε αναφέρει εξαρχής, θα γίνει σε αρκετά επιμέρους τμήματα και όχι συνεχόμενο.

Περάσαμε το καλοκαίρι του 1990 όταν οι Μπουλς αποκλείστηκαν για 3η συνεχόμενη χρονιά από τους Πίστονς και οι φωνές κριτικής προς τον Τζόρνταν πλήθυναν. Βέβαια, όσοι έσπευσαν να το κάνουν, απλώς κατάπιαν τη γλώσσα τους στη συνέχεια, καθώς σε όλη τη δεκαετία του 1990, κάθε φορά που ο Τζόρνταν πατούσε παρκέ NBA από την αρχή της περιόδου, στο τέλος έφευγε με το δαχτυλίδι του πρωταθλητή στο χέρι.

Δύο three-peat, τρεις αποχωρήσεις, δύο επιστροφές συνθέτουν την πολυτάραχη καριέρα του θρύλου στο εξής. Η αρχή έγινε το 1990-91, όταν μετά την προειδοποιητική βολή της περασμένης περιόδου, οι Μπουλς ήταν έτοιμοι. Και οι αμφισβητίες, αλλά και οι Πίστονς, θα έβλεπαν την άλλη πλευρά του νομίσματος. Το Σικάγο έκανε το καλύτερο ρεκόρ στην ιστορία του με 61-21 και πήρε για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια την πρώτη θέση στην περιφέρειά του. Ο Τζόρνταν ήταν MVP κανονικής περιόδου με 31.5 πόντους, 6.0 ριμπάουντ και 5.5 ασίστ με 54% εντός παιδιάς, ενώ ο Πίπεν πλέον ήταν all-star. Οι δύο πρώτοι γύροι των πλέι οφς είχαν ως θύματα τους Νικς και τους Σίξερς, ενώ στον τελικό Ανατολής περίμεναν οι Πίστονς. Εκεί οι Μπουλς έκαναν επίδειξη δύναμης, διαλύοντάς τους με 4-0, με τον Τόμας να οδηγεί την ομάδα του εκτός παρκέ λίγα δευτερόλεπτα πριν (!) τη λήξη του 4ου ματς και τους περισσότερους Πίστονς να μην χαιρετούν τους αντιπάλους τους. Οι Πίστονς εφάρμοσαν ξανά τους περίφημους «Jordan Rules», αλλά αυτή τη φορά ο Τζόρνταν… πάσαρε σαν τρελός. Το ρεκόρ των Μπουλς πριν τους τελικούς ήταν 15-2 και ούτε τα τελευταία απομεινάρια του «Showtime» των Λέικερς μπόρεσαν να τους σταματήσουν. Οι Μπουλς κέρδισαν με 4-1, ο Τζόρνταν ήταν για πρώτη (από τις 6 συνολικά) φορά MVP των τελικών του NBA, με 31.1 πόντους, 6.4 ριμπάουντ και 8.4 ασίστ στα πλέι οφς και τα εξωφρενικά 31.2 πόντους, 11.4 ασίστ, 6.6 ριμπάουντ, 2.8 κκεψίματα, 1.4 τάπες με 56% στους τελικούς!

Είχε πλέον ξυρίσει το κεφάλι του και ήταν η πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα στο παγκόσμιο μπάσκετ, με τον κόσμο να τον γνωρίζει μόνο και μόνο από τη σιλουέτα του κεφαλιού του, χωρίς καν να χρειάζεται να δει πρόσωπο! Η κριτική του στους συμπαίκτες του ήταν απίστευτα σκληρή, αλλά οι γκρίνιες που δημιουργήθηκαν στα αποδυτήρια χάνονταν μπροστά στη λάμψη των τίτλων της ομάδας.

Το 1991-92 δεν ήταν διαφορετικό. Οι Μπουλς έφτασαν στο 67-15, καλυτερεύοντας το ρεκόρ τους. Ο Τζόρνταν είχε 30.1 πόντους, 6.4 ριμπάουντ και 6.1 ασίστ με 52% εντός παιδιάς και πήρε το δεύτερο συνεχόμενο MVP κανονικής περιόδου (3ο συνολικά). Η κόντρα με τους Νικς στα πλέι οφς έχει μείνει στην ιστορία, με τους Μπουλς να προκρίνονται με 4-3. Μετά ακολούθησαν οι Καβαλίες με 4-2 και στον τελικό οι Μπλέιζερς υποτάχτηκαν με 4-2. Στο 6ο παιχνίδι οι Μπλέιζερς προηγήθηκαν με 79-64, αλλά ακολούθησε ένα 33-14 των Μπουλς μέχρι το τελικό 97-93 και τον τίτλο. Ο Τζόρνταν έκανε ρεκόρ τελικών με 35 πόντους στο πρώτο ημίχρονο του πρώτου αγώνα, έχοντας 6 τρίποντα. Ξανά MVP τελικών, με 35.8 πόντους, 4.8 ριμπάουντ και 6.5 ασίστ. Ο Τζόρνταν πια ήταν ο βασιλιάς του μπάσκετ.

Το καλοκαίρι του 1992 ήρθαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Βαρκελώνης, η dream-team και ο αποκλεισμός του Τόμας. Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και ο Τόμας το βίωσε στο πετσί του… Ο Τζόρνταν πια ήταν ένα παγκόσμιο είδωλο, τίποτα απ’ όσα έκανε δεν περνούσε στην τύχη, όλοι προσπαθούσαν να μπουν κάτω από τον ήλιο του. Όμως δεν τα κατάφεραν όλοι. Η Reebok έκανε κολοσσιαία συμφωνία με τις Η.Π.Α. για να φτιάξει τις φανέλες της dream-team και να μπει εκεί το logo της, αλλά ο Τζόρνταν (που είχε συμφωνία με την Nike) στο βάθρο βάζει την αμερικανική σημαία πάνω στον δεξί του ώμο, για να κρύψει το σήμα της Reebok! Το παρασκήνιο μεγάλο και θα το δούμε σε άλλο μέρος του αφιερώματος.

Η επόμενη χρονιά ήταν εξίσου θεαματική. Μπορεί ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ να του πήρε το MVP της κανονικής περιόδου, αλλά τον τελευταίο λόγο είχε ξανά ο Τζόρνταν. Οι τελικοί του 1993 ήταν καταπληκτικοί και κρίθηκαν στο 4-2 με το σουτ (μετά από 9 συνεχόμενους πόντους του Τζόρνταν) του Τζον Πάξον (3.9 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη) και την τάπα του Χόρας Γκραντ για το 98-97. Όμως, στην ουσία, κρίθηκαν στο μεγαλείο του Τζόρνταν. Με ρεκόρ τελικής σειράς 6 αγώνων τους 41.0 πόντους μέσο όρο, ο Τζόρνταν ήταν ασταμάτητος. Έγινε ο 1ος στην ιστορία που κέρδισε 3 συνεχόμενα MVP τελικών, ενώ είχε και 6.7 ριμπάουντ κι 6.0 ασίστ μέσο όρο στα πλέι οφς με 35.1 πόντους ανά αγώνα.

Όμως, μετά από 3 συνεχόμενους τίτλους, μετά από 3 συνεχόμενα MVP τελικών, 7 συνεχόμενους τίτλους πρώτου σκόρερ, απίστευτη λάμψη και νίκες, ο Τζόρνταν έδειχνε κουρασμένος και χωρίς κίνητρο. Η έλλειψη κινήτρου τον «κυνήγησε» πολλές φορές στην καριέρα του, όπως και ο ίδιος έχει δηλώσει. Τότε ξέσπασε και το σκάνδαλο με το πρόβλημα που είχε με τον τζόγο και απίστευτα περιστατικά, όπως το γεγονός ότι τζόγαρε στο Ατλάντικ Σίτι το βράδυ πριν από αγώνα πλέι οφ με τους Νικς ή ότι έχασε 1.25 εκατομμύρια δολάρια σε ένα παιχνίδι… γκολφ!

Τα πράγματα χειροτέρεψαν περισσότερο με τη δολοφονία του πατέρα του, Τζέιμς Τζόρνταν στις 23 Ιουλίου του 1993 από δύο εφήβους, που τον έκλεψαν. Ένας εκ των δύο δραστών (Ντάνιελ Γκριν, Λάρι Μάρτιν Ντέμερι), αφού συνελήφθησαν και πριν καταδικαστούν σε ισόβια φυλάκιση είχε, μάλιστα, πει την… απίστευτης βλακείας ατάκα: «αν ήξερα ότι ήταν ο μπαμπάς του Τζόρνταν, δεν θα τον σκότωνα» για να φανεί και πάλι το μέγεθος του αστέρα. Ο Τζόρνταν ήταν δεμένος με τον πατέρα του (μάλιστα το χαρακτηριστικό του να βγάζει τη γλώσσα του όταν έκανε ντράιβ το πήρε όπως έχει πει από τον πατέρα του, που το έκανε όταν ήταν απορροφημένος στη δουλειά) και δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το πλήγμα εύκολα.

Στις 6 Οκτωβρίου του 1993, λίγο πριν κλείσει τα 30 του χρόνια, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το μπάσκετ, λέγοντας ότι δεν έχει κίνητρο, αλλά ούτε και διάθεση πια για να παίξει μετά τον θάνατο του πατέρα του. Πάντως, αργότερα είπε ότι σκεφτόταν την αποχώρηση από το καλοκαίρι του 1992 όταν και είχε κουραστεί με την dream-team και όλη τη βιομηχανία που είχε στηθεί γύρω του.

Όσο τo NBA προσπαθούσε να ξεπεράσει το σοκ, ο Τζόρνταν υπέγραψε συμβόλαιο με τη minor league ομάδα των Σικάγο Γουάιτ Σοξ, για να κάνει, όπως είπε, πραγματικότητα το όνειρο το δικό του και του πατέρα του και να τον τιμήσει.

Η πρώτη μεγάλη επιστροφή και το δεύτερο three-peat με την καλύτερη, ίσως, ομάδα όλων των εποχών θα μας απασχολήσουν στο 5ο μέρος του αφιερώματος.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Δείτε εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος με την είσοδο του Τζόρνταν στο Hall of Fame, εδώ το δεύτερο μέρος, με τα σχολικά και κολεγιακά του χρόνια κι εδώ το τρίτο μέρος, με την αρχή του μπασκετικού θρύλου στο NBA.

Ο fantasyόπληκτος: Week 2

Pocius και San Emeterio μας δικαίωσαν την πρώτη αγωνιστική, ο Jaaber τα πήγε καλά, ενώ ο Morris ναι μεν έκανε 14.3, αλλά στην ACB παραμένει στο 1.5 μ.ό.!

Το στάνταρ της 2ης αγωνιστικής είναι ο Darjus Lavrinovic της Ρεάλ. Ακόμη και αν κάνει 0 ranking στις επόμενες δύο αγωνιστικές η αξία του θα ανέβει σχεδόν στο 64, οπότε και πάλι θα έχετε κερδίσει πάνω από 15 μονάδες. Βέβαια, το παιδί δεν ετοιμάζεται για 0, αφού στη νίκη της Ρεάλ την Κυριακή ήταν ξανά εντυπωσιακός, με 24 αξιολόγηση.

Εάν θέλετε να πάρετε τον Linas Kleiza του Ολυμπιακού, τώρα είναι η καλύτερη εποχή. Όλα δείχνουν ότι η αξία του θα ανέβει πολύ γρήγορα, ενώ στο Αλεξάνδρειο έγραψε ξανά 30+.

Δε θα έπαιρνα… τον Lior Eliyahu της Λαμποράλ. Κάτι η θλάση, κάτι η ίωση, είναι ακόμη εντελώς ανέτοιμος.

Άκουσα ότι… ο Jasmin Perkovic της Όλντεμπουργκ έκανε 36 ranking την Κυριακή με 26 πόντους και 11 ριμπάουντ!

Δεύτερη αγωνιστική και σιγά σιγά ζεσταινόμαστε!

Αφιέρωμα Ευρωλίγκα 2009-10

Το Age of Basketball σας παρουσιάζει το αφιέρωμα στη φετινή Ευρωλίγκα:

Όμιλος Α (Group A): Όμιλος δύο ταχυτήτων

Όμιλος Β (Group B): Ελληνο-τουρκική υπόθεση

Όμιλος Γ (Group C): Στο λάκκο των λεόντων

Όμιλος Δ (Group D): Πράσινο προβάδισμα

Αφιέρωμα Α1 2009-10

Το Age of Basketball σας παρουσιάζει το αφιέρωμα για το φετινό πρωτάθλημα της Α1:

- Κούρσα κορυφής (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός)

- Ιχνηλάτες σε χνάρια… ευρωπαϊκά! (Μαρούσι, Άρης, Πανελλήνιος)

- Κόσμοι μακριά… (Πανιώνιος, ΠΑΟΚ, Κολοσσός, ΑΕΚ)

- Ισορροπίες για γερά νεύρα… (Καβάλα, ΓΣ Ολύμπια, Τρίκαλα, Περιστέρι, Ηλυσιακός)

- Τα ρόστερ της Α1: 2009-10

Πνιγόμαστε;

Ολοκληρώθηκε η πρώτη αγωνιστική και οι τελευταίοι δύο νικητές ήταν ο Παναθηναϊκός και το Περιστέρι.

Ο Παναθηναϊκός έκανε περίπατο στη Λάρισα με την Ολύμπια, κερδίζοντας με 35 πόντους. Χθες επιχειρήσαμε έναν… μίνι απολογισμό ντροπής για το ελληνικό πρωτάθλημα που μας έφερε μελαγχολία από την πρώτη αγωνιστική. Τελικά, αποδείχθηκε ότι θα έπρεπε να περιμένουμε και την Κυριακή, αφού είδαμε ένα ακόμη εντυπωσιακό ελληνικό φαινόμενο με το κλειστό γήπεδο της Λάρισας να… μπάζει νερά (!!!) λόγω της βροχής και να επιστρατεύονται κουβάδες και πετσέτες για να μην έχουμε κίνδυνο γλιστρήματος! Μπροστά σε αυτήν την εικόνα, δεν είναι εύκολο να συγκρατήσει κανείς τις συμβολικές σκέψεις… πνιγμού της ελληνικής Α1 που έρχονται στο νου…

Στο αγωνιστικό κομμάτι, ο Παναθηναϊκός δεν είχε καμία διάθεση για παιχνίδια. Στην πραγματικότητα, του χρειάστηκε σκάρτο ένα δεκάλεπτο όχι μόνο για να δείξει ποιος είναι το αφεντικό της αναμέτρησης, αλλά και για να «καθαρίσει» ουσιαστικά το ματς. Τόσο το σκορ του πρώτου δεκαλέπτου (6-26) όσο και το τελικό (48-83) αντικατοπτρίζουν πλήρως τη χαώδη διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες, με τον Ομπράντοβιτς να παρακολουθεί συνεχώς καθιστός στον πάγκο τον αγώνα. Ο Πέκοβιτς ξεχώρισε στο πρώτο ημίχρονο, με τους «πράσινους» να χρησιμοποιούν δώδεκα παίκτες, μεταξύ των οποίων οι Βεργίνης, Μπόγρης αλλά και Γκόλεματς. Η Λάρισα είχε 3 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων, αλλά θα ήταν τουλάχιστον άδικο να κριθεί από αυτό το ματς.

Πρώτο ξεμούδιασμα για τον Παναθηναϊκό, με τον Γιούριτσα Γκόλεματς στο ρόστερ του αντί του Σάρας, μέχρι ο Λιθουανός να αναρρώσει και να επανέλθει στο 100% των δυνάμεών του.

Πιο ενδιαφέρον ήταν το παιχνίδι στο Περιστέρι, όπου οι γηπεδούχοι γιόρτασαν την επιστροφή τους στην Α1 με νίκη δείχνοντας ότι είναι άκρως ανταγωνιστικοί, με τον Πανιώνιος να σπεύδει να μας δικαιώσει για τα όσα λέγαμε πριν από λίγες ημέρες για το πόσο ισχυρός θα εμφανιστεί φέτος. Θεωρητικά, οι «κυανέρυθροι» έχασαν από ομάδα κατώτερου γκρουπ (αν χωρίσουμε την Α1 σε τρία γκρουπ, όπως έκανε ο Κατσικάρης προ λίγων ημερών), αλλά μάλλον φέτος εκεί θα κινηθεί κι αυτός, χωρίς βλέψεις για μεγάλα πράγματα.

Το Περιστέρι ήταν πιο εύστοχο σε δίποντα, τρίποντα και βολές και είχε περισσότερα ριμπάουντ, ασίστ, κλεψίματα και τάπες φτάνοντας δίκαια στη νίκη. Νίκη «χρυσάφι» παρότι είμαστε στην πρώτη αγωνιστική. Και εξηγούμαι: κάθε νίκη στη μάχη της παραμονής με ομάδα που θεωρητικά δεν βρίσκεται σε αυτό το γκρουπ είναι σημαντική, ενώ νίκη στην πρεμιέρα εναντίον πιο δυνατού (θεωρητικά ξανά) αντιπάλου ανεβάζει την ψυχολογία της ομάδας και τη βοηθά να δει με άλλο μάτι την κατηγορία.

Μάλιστα, το Περιστέρι ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο, με την απόκτηση του Σον Προύιτ, που είναι σαφές ότι θα βοηθήσει. Σε μια ομάδα που ήδη έχει ξένους υψηλότατης ποιότητας (Άρνολντ, Φάιζον, Χάμοντς, Ντάνιελς), ο Προύιτ θα ενδυναμώσει αρκετά τη φροντλάιν. Χαρακτηριστικό της δύναμης των ξένων της ομάδας είναι ότι στην πρεμιέρα έβαλαν το 68% των πόντων (55 από τους 81), πήραν το 71% των εντός παιδιάς προσπαθειών (35 από τα 49 σουτ), κέρδισαν το 58% των κερδισμένων φάουλ (14 από τα 24), πήραν το 52% των ριμπάουντ (15 από τα 29) και μοίρασαν το 56% των ασίστ (9 από τις 16), με πιο σημαντικό όλων ότι οδήγησαν την ομάδα τους στη νίκη, με την πολύτιμη βοήθεια των Παπανικολόπουλου και Τσιάκου.

Νωρίς είναι ακόμα στη χρονιά, αλλά μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στο τι είδαμε την 1η αγωνιστική:

Είδαμε: Τους δανεικούς του Ολυμπιακού, Πελεκάνο και Βουγιούκα, να είναι αναγεννημένοι, βασικοί και αναντικατάστατοι.

Δεν είδαμε: Τον Βλαδίμηρο Γιάνκοβιτς και τον Χάρη Γιαννόπουλο, τους οποίους ο Μάρκοβιτς δεν εμπιστεύτηκε ούτε δευτερόλεπτο σε ένα ματς που η ομάδα του έχασε. Περιμένουμε πότε θα δοθεί ευκαιρία σε αυτά τα παιδιά.

Είδαμε: Τον Νώντα Παπαντωνίου να φεύγει χωρίς να το σκεφτεί από το Μαρούσι για να βρει λίγο χρόνο συμμετοχής στην ΑΕΚ και να το ξεπληρώνει μόλις 6 ώρες μετά τη μετεγγραφή του με μια μεγάλη εμφάνιση, έχοντας σε μια άγνωστη ομάδα σε 32 λεπτά 11 πόντους, 3 ασίστ, 2 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο.

Δεν είδαμε: οργάνωση. Η τηλεόραση έκλεινε συμφωνίες λίγες ώρες πριν τα ματς (πόσοι ήξεραν ότι το Πανελλήνιος-ΠΑΟΚ είχε τηλεοπτική κάλυψη;), το σάιτ του ΕΣΑΚΕ έχει καταρρεύσει στην πρεμιέρα της χρονιάς, ο Γαλάνης δεν είχε live κάλυψη σχεδόν κανενός από τα 7 ματς της πρεμιέρας και το ελληνικό μπάσκετ πήγε πολλά χρόνια πίσω.

Είδαμε: Το Περιστέρι να επιστρέφει νικηφόρα στα «σαλόνια», με ξένους που κάνουν τη διαφορά

Είδαμε: Τα πρώτα δείγματα από τον Κατσικάρη, μία ομάδα που θα σεβαστεί τους πλέον ταλαντούχους σκόρερ της. Ο Μάιλς που ήταν σε μεγάλη ημέρα το Σάββατο είχε την ελευθερία κινήσεων για να παίξει. Το ίδιο ίσχυε και για τον Κλαρκ, που ήταν, όμως, πιο άστοχος.

Είδαμε: Τη χρησιμοποίηση του Χρυσικόπουλου (ο οποίος βγήκε για να σουτάρει 3 τρίποντα μέσα από σύστημα). Όλα αυτά ίσως αξιολογηθούν διαφορετικά και με τον Χατζηβρέττα στην ομάδα.

Δεν είδαμε: Τον Ουέιφερ να έχει μπει ακόμη στο κλίμα του παιχνιδιού της ομάδας του.

Είδαμε: Τον Τσίλντρες στο ξεκίνημα της σεζόν να δείχνει μεγαλύτερη σιγουριά στο παιχνίδι του, αλλά να επιμένει από το τρίποντο (έστω και όταν είναι ελεύθερος) με 0% επιτυχία (0/7) έως τώρα στα δύο ματς.

Δεν είδαμε: Τον Παπαλουκά (που ναι μεν μοίρασε ασίστ) να έχει σιγουριά και ασφάλεια στο παιχνίδι του. Έκανε κάποια ανόητα φάουλ και δεν απείλησε καθόλου το καλάθι. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τεόντοσιτς σε ορισμένα σημεία ενέπνεε μεγαλύτερη σιγουριά για το ρυθμό των «ερυθρολεύκων».

Είδαμε: Τον Μπουρούση να λειτουργεί ακόμη σε χαμηλότερα στάνταρ (ίσως προσπαθεί να προσαρμοστεί βέβαια στην παρουσία ενός χαρισματικού σκόρερ, για πρώτη φορά δίπλα του, στη θέση «4»).

Είδαμε: Στο Μαρούσι, όπου χειροκροτήθηκε θερμά ο Στεφανίδης, τον Πελεκάνο μετά από πολύ καιρό (χρόνια, θα έλεγα) να ρολάρει επιθετικά, να πατάει καλά και με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του και να βγάζει και μια-δυο εντυπωσιακές φάσεις.

Είδαμε: Τον Καϊμακόγλου να μας θυμίζει όλο και περισσότερο τους παίκτες της Εθνικής μετά την επιτυχία του 2005, όταν εμφανίστηκαν όλοι με μεγαλύτερο θράσος και σημαντική εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους.

Είδαμε: Την Καβάλα να κολλάει όταν ο Γκούστας έκανε φάουλ, αλλά και τον Ραΐσεβιτς, με λίγες μέρες στην ομάδα, να είναι εντελώς εκτός κλίματος.

by BEN & Rasheed.

Αλλού Κλέιζα κι αλλού κλάματα...

Την ώρα που ο Λίνας Κλέιζα, το νέο εντυπωσιακό «προϊόν» του ελληνικό πρωταθλήματος χάριζε ένα ακόμη ρεσιτάλ, η Α1 ξεκινούσε με αμφίβολη τηλεοπτική εικόνα (αλήθεια, σε ποιο άλλο πρωτάθλημα δεν έχουν καθοριστεί τα τηλεοπτικά λίγες ώρες πριν το τζάμπολ;), με ανεπαρκή κάλυψη από τα sites της διοργανώτριας αρχής, με μία ομάδα να κατεβαίνει μισή, με δύο ματς κεκλεισμένων των θυρών να επίκεινται την επόμενη εβδομάδα, με διαιτησίες επιεικώς… άπειρες και κάπου τον Μπάμπη Καραμανλή να ρίχνει ένα δάκρυ…

Στο ματς της αγωνιστικής στο Αλεξάνδρειο, ο Ολυμπιακός έδειξε ξανά αυτό που είδαμε από την Τετάρτη, ότι μπήκε στην εποχή Κλέιζα. Ο Λιθουανός σταρ ήταν ξανά εκπληκτικός με 24 πόντους, 8 ριμπάουντ, 5 κερδισμένα φάουλ, 8/10 δίποντα, και δείχνει έτοιμος να τραβήξει μαζί του τους «ερυθρόλευκους». Φυσικά δεν μπορεί να διατηρηθεί σε τέτοια κατάσταση και ευστοχία όλο το χρόνο, αλλά σίγουρα θα απελευθερώσει τους συμπαίκτες του. Ρίτσαρντον – Ντέι από τη μία και Ουέιφερ – Μπουρούσης από την άλλη, ήταν εκτός κλίματος, με τον Άρη να έχει και πιο σημαντικές απουσίες με Χατζηβρέττα και Ντικούδη. Ο αγώνας κύλησε σε όλη τη διάρκειά του στις παρυφές των 10 πόντων υπέρ των φιλοξενούμενων και εκεί κοντά τελείωσε, με τον Ολυμπιακό να διατηρεί συνεχώς το προβάδισμα στο «καυτό», γεμάτο Αλεξάνδρειο και να κερδίζει τελικά σε ένα αποτέλεσμα που δεν ήταν έκπληξη. Ξεχώρισε ο Άαρον Μάιλς που ήταν άκρως εντυπωσιακός στο ντεμπούτο του με τον Άρη και μας έπεισε με την εμφάνισή του επιπλέον ότι δούλεψε ατομικά και βελτιώθηκε το καλοκαίρι.

Το Μαρούσι έδειξε δύο πρόσωπα με την Καβάλα. Το μουδιασμένο, ασθμαίνον του πρώτου ημιχρόνου (36-36) και το δυναμικό, με ασφυκτική άμυνα και αποτελεσματική επίθεση του δεύτερου (45-25). Με τον Πελεκάνο να ανεβαίνει, οι Αμαρουσιώτες αποκατέστησαν την τάξη παίζοντας ωραίο μπάσκετ στις δύο τελευταίες περιόδους. Η Καβάλα από την πλευρά της έδειξε καλό πρόσωπο στο πρώτο ημίχρονο, αλλά δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ανώτερο αντίπαλό της, στηριζόμενη βασικά σε ατομικές προσπάθειες.

Στο Ρόδο, ο Ηλυσιακός φάνηκε δυνατός και οδήγησε το ματς με τον συνεπή Κολοσσό σε ντέρμπι που κρίθηκε περισσότερο στην ψυχραιμία, αλλά και την εμπειρία. Οι νεοφώτιστοι δεν επέτρεψαν στον αντίπαλό τους να ξεφύγει σε κανένα σημείο, παίρνοντας βοήθειες από αρκετούς παίκτες του. Οι Ροδίτες στηρίχθηκαν στον λίαν αποτελεσματικό Χάρις, αλλά και στον Τσάμη και «καθάρισαν» το ματς στο τέλος.

Στο ουσιαστικά εκ προοιμίου πιο αμφίρροπο ντέρμπι της πρεμιέρας, ο Πανελλήνιος έκανε περίπατο δείχνοντας τη δύναμη του ρόστερ του, τον καλύτερο βαθμό ετοιμότητάς του, με τον Ζούρο να κάνει αξιοθαύμαστη διαχείριση, το ματς να τελειώνει πριν το ημίχρονο και τον ΠΑΟΚ να αναλαμβάνει μονάχα ρόλο κομπάρσου. Ο ΠΑΟΚ ήταν πολύ άστοχος, έχασε κατά κράτος τα ριμπάουντ και θα προσπαθήσει να ξεχάσει πολύ γρήγορα αυτό το παιχνίδι. Απ’ την άλλοι οι «Ολυμπιονίκες» μπαίνουν δυναμικά στη σεζόν επιβεβαιώνοντας τα όσα έλεγαν το καλοκαίρι περί δυνατοτήτων φετινών. Ο Βουγιούκας με 16 πόντους, 9 ριμπάουντ και 4 τάπες έδειξε ότι μπορεί να αποτελέσει παίκτη-σταθμό ακόμη και σε ομάδα που κινείται στα ανώτερα στρώματα του βαθμολογικού πίνακα. Αυτό μόνο κέρδος μπορεί να θεωρηθεί για το ελληνικό μπάσκετ. Απ’ την άλλη, ο Έιβερι ήταν ξανά κακός και πλέον η αντικατάστασή του φαντάζει το πιο πιθανό σενάριο.

Η ΑΕΚ τελικά δεν μπόρεσε να μπει καλά στη χρονιά και καταρρέει. Δυστυχώς αυτό δεν το λέω εγώ, που θα μπορούσα να είμαι προκατειλημμένος, αλλά ο κόσμος της ομάδας που έχει περάσει και δει τα χίλια μύρια εδώ και λίγους μήνες και προσπάθησε μέσω αυτού του συνθήματος να ξεσπάσει στην πρεμιέρα. Η ΑΕΚ βρέθηκε πίσω με σχεδόν 20 πόντους, αλλά με τον κόσμο της μπόρεσε να πλησιάσει στο τέλος, χωρίς να καταφέρει κάτι ουσιαστικό όμως. Η πρεμιέρα ήταν άσχημη, η εικόνα ασχημότερη, η απουσία των ξένων έγραψε μια ακόμη μαύρη σελίδα στην ιστορία της ομάδας και οι φωνές των οπαδών της προς τις εγκληματικές διοικήσεις φαντάζουν αεράκι που προσπαθεί να ρίξει πέτρινο τοίχο.

Πάντως, η ΑΕΚ θα πληρώσει αυτές τις φωνές, όπως γράφει και το φύλλο αγώνα. Η λογική λέει ότι οι διαιτητές θα έπρεπε να είναι πιο ελαστικοί στις παρατηρήσεις στο ματς αυτό απέναντι στους οπαδούς της ΑΕΚ, αλλά τελικά θέλησαν να κάνουν «επίδειξη εξουσίας», επίδειξη που ούτε που τολμούν απέναντι σε άλλες ομάδες… Βέβαια, ο τελευταίος που έψαξε να βρει λογική στην ελληνική διαιτησία θεωρείται πλέον φαιδρός. Γενικά η πρεμιέρα είχε αθλιότατες διαιτησίες, διαιτησίες εκτός τόπου και χρόνου, με σφυρίγματα για γέλια και για κλάματα, γεγονός που δυστυχώς μας προδιαθέτει για τη φετινή χρονιά και μας φέρνει στα αυτιά τα όσα έλεγε προ λίγων ημερών ο Λάζαρος Παπαδόπουλος.

Τηλεοπτικά για γέλια, διαιτησίες για κλάματα, ομάδες στα όρια της διάλυσης, προβλήματα, διαφωνίες, «καρφιά», προχειρότητα, στατιστική υπηρεσία με γελοία κάλυψη και ανυπαρξία στο live. Ναι, η Α1 ξεκίνησε…

by BEN & Rasheed.

Κόσμοι μακριά…

Ολοκληρώνουμε σήμερα το αφιέρωμα στη φετινή Α1 με τις ομάδες που συμπλήρωσαν πέρσι την οκτάδα (Πανιώνιος, ΠΑΟΚ, Κολοσσός) συν την ΑΕΚ. Αναλυτικά τα ρόστερ και των 14 ομάδων μπορείτε να τα βρειτε στο πιο κάτω από το παρόν άρθρο.

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Ο φετινός Πανιώνιος έχει χαμηλώσει πάρα πολύ τον πήχη. Σε μία Α1 που οι περισσότερες ομάδες μπαίνουν ενισχυμένες (γιατί δεν ξέρουμε πώς θα είναι… μετά από ένα μήνα), ο Πανιώνιος δεν μπορεί να θεωρεί τίποτα σίγουρο. Το ρόστερ του δεν μπορεί να φοβίσει κανέναν και μοιάζει μάλλον άδειο. Είναι χαρακτηριστικό ότι επίπεδο ανεβαίνει από την παρουσία του Γιάννη Καλαμπόκη, που προτίμησε να γυρίσει στην «πλατεία» ενώ θα μπορούσε να έχει πάει σε σαφώς καλύτερη ομάδα. Το καλοκαίρι ξεκίνησε ζεστά με τους Παπανικολάου και Χαριτόπουλο να υπογράφουν στην ομάδα, με τον πρώτο να έχει μάλιστα και καλύτερες προτάσεις. Όμως, λίγο η μετεγγραφική στειρότητα της συνέχειας, λίγο το πισωγύρισμα με το γήπεδο, λίγο οι άγνωστοι ξένοι, λίγο οι αλλαγές στους ξένους πριν αρχίσει η χρονιά, λίγο η αμφισβήτηση στον Μάρκοβιτς από τα φιλικά ακόμη, και ο Πανιώνιος δεν φαίνεται να μπαίνει με καλούς οιωνούς στο πρωτάθλημα.

Ο Αγαδάκος ουσιαστικά χάνει σχεδόν όλη τη χρονιά, ενώ στην ομάδα έμειναν ο Ζορόσκι και ο Κανονίδης. Ελπίζουμε ότι θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε πολλή ώρα στο παρκέ τον Βλαδίμηρο Γιάνκοβιτς και τον Χάρη Γιαννόπουλο, που κανονικά φέτος έχουν χρυσή ευκαιρία να πάρουν αγώνες και να δείξουν το ταλέντο τους. Αρκεί να τους πιστέψουν αι οι προπονητές τους.

Ο Πανιώνιος έχει κατεβάσει τον πήχη, κι αυτό φρόντισε ο ίδιος να το καταστήσει σαφές, όταν η ομάδα αρνήθηκε τη συμμετοχή της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στους ξένους θα δούμε τον Μπι Τζέι Έλντερ, που θα είναι μαζί με τον Καλαμπόκη ο ηγέτης της περιφέρειας, παίκτης ποιότητας. Ερωτηματικό αποτελούν ο Ράις και ο Ρότζερς, καθώς δεν έχουν παίξει ακόμη επαγγελματικό μπάσκετ και έρχονται κατευθείαν από το κολέγιο. Εκεί αμφότεροι είχαν θεαματικά νούμερα, αλλά ας τους δούμε πρώτα πριν… χαρούμε. Εσχάτως στην ομάδα ήρθε ο Βάσκο Εφθίμοφ, που θα προσπαθήσει να βελτιώσει την κατάσταση στο καλάθι. Ο «Μπάρκλεϊ των φτωχών» είναι, όμως, ο χειρότερος από τους διεθνείς πάουερ φόργουορντ που ήθελε ο Πανιώνιος (Σλόκαρ, Ράντσικ). Στην ομάδα υπάρχει και ο Τσκιτισβίλι, ο οποίος θα έρθει... από βδομάδα, δηλαδή μετά την έναρξη της σεζόν λόγω προβλήματος στη βίζα του, ενώ ο Μιλόσεβιτς το πιο πιθανό είναι να αποχωρήσει από το σύλλογο. Στο ρόστερ και οι Αθηναίου, Μπετίνιο. Ο Πανιώνιος θέλει να πάει καλά, αλλά ξεκινάει πιο χαμηλά από τις υπόλοιπες ομάδες του γκρουπ του. Αν δεν αλλάξει κάτι θεαματικά, μπορεί να παλέψει για την οκτάδα, ενώ ανάλογα με τη διαχείριση του ρόστερ του, ούτε η κατηγορία είναι δεδομένη (ακραίο σενάριο).

ΠΑΟΚ: Κακά τα ψέματα, ο φετινός ΠΑΟΚ έχει υψηλές βλέψεις. Με τον μάστορα, Σούλη Μαρκόπουλο στον πάγκο, που απολαμβάνει επιτέλους του σεβασμού και της αναγνώρισης που του αξίζουν, ο ΠΑΟΚ έχει στηθεί για να προκαλέσει… πολλές κηδείες και να παλέψει ακόμη και για τετράδα. Βέβαια, ενώ το καλοκαίρι κύλησε ήρεμα, λίγο πριν την αρχή της χρονιάς άρχισαν να «σκάνε» τα πρώτα προβλήματα με παλιές «αμαρτίες». Βασική προϋπόθεση για να ισχύσουν τα περί στόχων είναι να μείνει το ρόστερ αναλλοίωτο, αλλιώς επιστρέφουμε στα περσινά…

Στον άσο βρίσκεται ο Ουίλιαμ Έιβερι, που είναι υπ’ ατμόν αλλά προς το παρόν στο ρόστερ. Πίσω του οι Καυκής και Καλαϊτζίδης, δίνουν πληρότητα. Ο Δεμερτζής, ο πολύ καλός Γκρέγκορι (που παραδόξως επέτρεψε εκεί απ’ όπου πέρσι έφυγε) ο Γαλαζούλας, ο Γιαννακίδης και ο Κρις Μονρό συνθέτουν μια δυνατή περιφέρεια, με τον Ταπούτο να αποτελεί την σύνδεση με τη ρακέτα. Ίσως η μεγαλύτερη δύναμη της ομάδα είναι στα καλάθια με τον Χέλιγουελ, τον διεθνή Τζεσέφκσι, τον Τσιάρα, τον νεαρό Καλλέ και τον παικταρά Ντρόμπνιακ, που μόνος του μπορεί να ανεβάσει μια ομάδα ένα επίπεδο.

Ο ΠΑΟΚ χωρίς μεγάλα λόγια στρώνεται στη δουλειά και θέλει να αλλάξει την ιστορία του και να αναγκάσει ξανά τον μπασκετικό κόσμο να μιλήσει γι’ αυτόν. Ο Μαρκόπουλος είναι εγγύηση στον πάγκο και ο ΠΑΟΚ δικαιολογημένα είναι αισιόδοξος. Η οκτάδα πρέπει να θεωρείται σίγουρη, ενώ ο ΠΑΟΚ έχει το ρόστερ για να παλέψει για την τετράδα. Αρκεί…

ΚΟΛΟΣΣΟΣ: Χωρίς μεγάλες αλλαγές από πέρσι, ο Κολοσσός μπαίνει στην Α1 με δοκιμασμένη συνταγή και με θέληση να είναι ξανά στην οκτάδα. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος κρατά το μαγικό ραβδί στον πάγκο και φέτος, μετά την πλήρως επιτυχημένη περσινή σεζόν. Ο Κολοσσός επέλεξε 4 ξένους, όχι για οικονομικούς λόγους, αφού είναι από τα λίγα υγιή στον τομέα αυτό σωματεία, με τους δύο από αυτούς να είναι… γνωστοί από πέρσι: ο Λανς Χάρις και ο Σάσα Βασίλιεβιτς, αμφότεροι είχαν πολύ καλή χρονιά την περασμένη σεζόν.

Στην περιφέρεια θα συναντήσουμε επίσης τους Παντελιάδη, Ζάρα, Τσάμη, Δανά και βεβαίως τον Νίκο Παππά, που ήρθε από την Ισπανία για να τραβήξει τα βλέμματά μας πάνω του. Στη ρακέτα υπάρχει ο Μανωλόπουλος, ο Ασημακόπουλος, ο Κώστας Χαρίσης, αλλά και οι δύο νέοι Αμερικανοί, Τζον Έντουαρντς και Ρόμπερτ Ντόζιερ, με τον πρώτο να είναι εγνωσμένης αξίας και τον δεύτερο να τον ακολουθούν οι καλύτερες συστάσεις, ιδίως για το παιχνίδι του πάνω από το στεφάνι.
Ο Κολοσσός δεν έχει θεαματικό ρόστερ, αλλά είναι πολύ σημαντικό ότι είναι ήδη φτιαγμένη ομάδα με ελάχιστες προσθήκες. Ο Σφαιρόπουλος αισιοδοξεί, η λογική, πάντως, λέει ότι θα πρέπει να παλέψει πολύ για να είναι οκτάδα.

ΑΕΚ: Η ομάδα που φέτος δυσφήμησε την Α1 πριν καν αυτή αρχίσει. Κάθε χρονιά έχουμε τα ίδια από κάποιον, φέτος ήταν από την ΑΕΚ. Η ΑΕΚ πληρώνει αμαρτίες του παρελθόντος, τις οποίες μάλλον θα πληρώνει για καιρό. Το θέμα της δεν μπορούσε να ξεκαθαρίσει ούτε λιγότερο από 24 ώρες πριν την πρεμιέρα του πρωταθλήματος, ενώ η ντροπή ολοκληρώθηκε με τους Στεφάνοφ και ΜακΓκραθ να είναι στην ομάδα, αλλά να μην έχουν υπογράψει συμβόλαιο ακόμα, λόγω… άλλων προτεραιοτήτων. Οι Έλληνες παίκτες (αλλά και οι ξένοι) κοιτούσαν εδώ και δύο μήνες αμήχανοι να παίζεται το θέατρο του παραλόγου στην ομάδα. Το Age of Basketball μίλησε μαζί τους (ιδίως με τους νέους παίκτες) και όλοι είπαν το ίδιο: απ’ τη μία απογοήτευση για το όλο θέμα και το πόσο «τράβηξε», απ’ την άλλη ότι κανείς δεν βγήκε να μιλήσει αρνητικά, γιατί όλοι σέβονται απόλυτα την ιστορία, τη φανέλα και τον κόσμο της ομάδας. Οι παίκτες τα σέβονται, άλλοι είναι που διασύρουν έναν τόσο μεγάλο σύλλογο εδώ και τόσα χρόνια. Ας ελπίσουμε ότι η ΑΕΚ θα βρει το δρόμο της φέτος και δεν θα συνεχιστεί αυτή η ντροπή.

Πέρα από όλα αυτά, η ΑΕΚ, που δεν θα έπρεπε να είναι στην Α1 φέτος, έχει πολύ καλό ρόστερ. Αν μπορέσει και το κρατήσει για όλη τη χρονιά (ασχέτως του ποιοι θα είναι παρόντες στην πρεμιέρα), μπορεί να αποτελέσει αγωνιστικά την ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος. Στην περιφέρεια υπάρχει ο Τορίν Γκριν, πολύ καλό και αθλητικός άσος, ο Ντόνι ΜακΓκραθ, ο αξιόμαχος Ρίστε Στεφάνοφ, αλλά και ο πρώτος Έλληνας σκόρερ της περσινής χρονιάς, Μάκης Νικολαΐδης, με τον «παίκτη για όλες τις δουλειές» Άκη Καλλινικίδη. Στην περιφέρεια είναι και ο Ροντρίγκ Μελς, που μπορεί να βοηθήσει, αλλά και ο Λαμόντ Μακ, τον οποίο συνοδεύουν ενθουσιώδεις κριτικές από το κολέγιο και μπορεί να παίξει και στο «4» (όπως και ο Καλλινικίδης).

Στη ρακέτα, ο Τουντζιαράκης συμπληρώνει τον Δορκοφίκη, ενώ υπάρχει και ο τρομερός Τορίν Φράνσις (2ος σκόρερ και 1ος ριμπάουντερ σε μέσο όρο πέρσι στην Α1). Η «Ένωση» μπορεί να έχει πετύχει διάνα και στους 6 ξένους της, ενώ σίγουρα οι Γκριν, Στεφάνοφ, Φράνσις, ΜακΓκραθ είναι λύσεις πρώτης γραμμής, με τον Μακ να μπορεί να κάνει τη διαφορά. Η ΑΕΚ μπορεί να πάει πολύ καλά, ο Φλεβαράκης έχει δείξει άριστα δείγματα, αλλά βασικό είναι να μείνει η ομάδα ήρεμη, πληρωμένη και αποκομμένη όσο γίνεται από εξωαγωνιστικά προβλήματα.

by Rasheed.

Υ.Γ.: Πιο κάτω, αλλά και στα δεξιά, υπάρχει η 1η αγωνιστική του Age of Basketball Champion.

Τα ρόστερ της Α1: 2009-10

Το πρωτάθλημα ξεκινά το Σάββατο και το Age of Basketball σας παρουσιάζει αναλυτικά τα ρόστερ των 14 ομάδων όπως θα στηθούν στην αφετηρία:

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
Έφυγαν: Νίκος Χατζηβρέττας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Ντούσαν Κέτσμαν.
Ήρθαν: Μιλένκο Τέπιτς, Νικ Καλάθης, Γιώργος Μπόγρης.
Έμειναν: Δημήτρης Διαμαντίδης, Βασίλης Σπανούλης, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Δημήτρης Βεργίνης, Ντρου Νίκολας, Στράτος Περπέρογλου, Αντώνης Φώτσης, Μάικ Μπατίστ, Νικόλα Πέκοβιτς, Κώστας Τσαρτσαρής, Γκιόργκι Σερμαντίνι, Γιούριτσα Γκόλεματς.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Έφυγαν: Λιν Γκριρ, Γιώργος Πρίντεζης, Χάρης Γιαννόπουλος (δανεικός σε Πανιώνιο), Ίαν Βουγιούκας (δανεικός σε Πανελλήνιο), Μιχάλης Πελεκάνος (δανεικός σε Μαρούσι).
Ήρθαν: Λίνας Κλέιζα, Βον Ουέιφερ, Πάτρικ Μπέβερλι, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης (ήταν δανεικός), Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Κώστας Παπανικολάου.
Έμειναν: Θοδωρής Παπαλουκάς, Γιοτάμ Χαλπερίν, Μίλος Τεόντοσιτς, Τζος Τσίλντρες, Παναγιώτης Βασιλόπουλος, Νικόλα Βούισιτς, Σοφοκλής Σχορτσανίτης, Γιάννης Μπουρούσης, Ζόραν Έρτσεγκ (;), Ιγκόρ Μιλόσεβιτς (;), Κώστας Σλούκας.

ΜΑΡΟΥΣΙ
Έφυγαν: Κώστας Χαραλαμπίδης, Ανδρέας Γλυνιαδάκης, Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, Τζαρόντ Στίβενσον, Σον Χαφ, Πέτρος Νοέας, Σταύρος Τουντζιαράκης, Νώντας Παπαντωνίου.
Ήρθαν: Τζαμόν Γκόρντον/Λούκας, Μιχάλης Πελεκάνος, Λιβόν Κένταλ, Τζάρεντ Χόμαν, Στέφεν Αριγκμπάμπου, Μάριος Μπατής.
Έμειναν: Μπίλι Κις, Φάνης Κουμπούρας, Γιώργος Διαμαντόπουλος, Κώστας Καϊμακόγλου, Πατ Καλάθης, Δημήτρης Μαυροειδής.

ΑΡΗΣ
Έφυγαν: Λάζαρος Αγαδάκος, Σάββας Ηλιάδης, Δημήτρης Τσαλδάρης, Άντον Γκάβελ, Κώστας Παπανικολάου, Σπένσερ Νέλσον, Μπρέισι Ράιτ, Μπλάγκοτα Σέκουλιτς (Γενάρης 2009). Επίσης ο Κόρεϊ Μπέλσερ είχε υπογράψει μηνιαίο συμβόλαιο.
Ήρθαν: Νίκος Χατζηβρέττας, Δήμος Ντικούδης, Μιχάλης Κακιούζης, Τζέρεμι Ρίτσαρντσον, Κουίντον Ντέι, Άαρον Μάιλς.
Έμειναν: Κίκι Κλαρκ, Νίκος Αργυρόπουλος, Σπύρος Μούρτος, Νίκος Μπάρλος, Άντριου Μπετς, Λίνος Χρυσικόπουλος, Γάιος Σκορδίλης.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ
Έφυγαν: Γιούριτσα Γκόλεματς, Άντονι Γκράντι, Βλάντιμιρ Πέτροβιτς, Μπραντ Νιούλι, Δημήτρης Καλαϊτζίδης, Στέφαν Νατζφέι, Γιάννης Σακελαρίου, Μουσταφά Σακούρ, Νίκος Μακρής.
Ήρθαν: Τζος Ντέιβις, Μπρίτον Τζόνσεν, Ντεβίν Σμιθ, Κώστας Χαραλαμπίδης, Ρόντερικ Μπλάκνεϊ, Γιάννης Γεωργαλής, Βασίλης Ξανθόπουλος, Ευθύμης Τσακαρέλης, Ίαν Βουγιούκας (δανεικός από ΟΣΦΠ), Μάρκος Κολώκας.
Έμειναν: Μανώλης Παπαμακάριος, Τζούρο Όστοϊτς, Αλέξανδρος Πέτρουλας, Δημήτρης Κομποδιέτας, Γιώργος Καλαϊτζής.

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ
Έφυγαν: Βασίλης Ξανθόπουλος, Γιάννης Γεωργαλής, Μπράνκο Τσβέτκοβιτς, Άαρον Μάιλς, Μίρο Ραΐτσεβιτς, Μάκης Δρελιώζης, Λιβόν Κένταλ, Γιάννης Γιαννούλης, Γκόραν Νίκολιτς, Λόνι Μπάξτερ, Δήμος Ντικούδης, Βλάντιμιρ Μίτσοφ.
Ήρθαν: Δημήτρης Παπανικολάου, Κέβιν Ρότζερς, Ταϊρίζ Ράις, Μπετίνιο, Γιάννης Αθηναίου, Δημήτρης Χαριτόπουλος, Μπι Τζέι Έλντερ, Βάσκο Εφθίμοφ, Χάρης Γιαννόπουλος (δανεικός από ΟΣΦΠ), Στέφαν Μιλόσεβιτς (;), Νικολόζ Τσκιτισβίλι (;).
Έμειναν: Ιβάν Ζορόσκι, Γιάννης Καλαμπόκης (είχε φύγει για 2 μήνες στο τέλος της περσινής σεζόν), Ανδρέας Κανονίδης, Μιχάλης Παραγιός, Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς (πέρσι ήταν δανεικός στην Μέγκα Μπάσκετ).

ΠΑΟΚ
Έφυγαν: Κζελ Ουέσον, Χρήστος Χαρίσης, Κώστας Βασιλειάδης, Αλέξης Κυρίτσης, Μαμουτού Ντιαρά, Κένι Γκρέγκορι, Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, Ντέγιαν Τομάσεβιτς, Δημήτρης Μαρμαρινός, Βασίλης Σίμτσακ, Μπρίτον Τζόνσεν, Χαράλαμπος Σικαλίδης.
Ήρθαν: Κένι Γκρέγκορι (είχε φύγει στα μισά της σεζόν πέρσι), Ουίλιαμ Έιβερι, Κρις Μονρό, Τοντόρ Τζεσέφκσι, Ουέιντ Χέλιγουελ, Χρήστος Ταπούτος, Νίκος Καλλές, Δημήτρης Καλαϊτζίδης, Πρέντραγκ Ντρόμπνιακ.
Έμειναν: Παναγιώτης Καυκής, Γιώργος Τσιάρας, Δημήτρης Καλαμπάκας, Κάρολος Γαλαζούλας, Γιάννης Δεμερτζής, Μιχάλης Γιαννακίδης, Αντώνης Κεσίσογλου, Νίκος Παπαδόπουλος.

ΚΟΛΟΣΣΟΣ
Έφυγαν: Νίκος Παπανικολόπουλος, Στίβεν Σμιθ, Ντράγκαν Τσέρανιτς, Γιώργος Σταυρόπουλος, Γιάννης Λεριάς, Αλέξανδρος Αυγενικός, Τζόρτζε Τζόγκο.
Ήρθαν: Τζον Έντουαρντς, Ρόμπερτ Ντόζιερ, Νίκος Παππάς, Σωτήρης Μανωλόπουλος, Θοδωρής Ζάρας.
Έμειναν: Λανς Χάρις, Σπύρος Παντελιάδης, Σάσα Βασίλιεβιτς, Αντώνης Ασημακόπουλος, Κώστας Χαρίσης, Άγγελος Τσάμης, Γιώργος Δανάς,

ΑΕΚ
Έφυγαν: Γιάννης Κυριακόπουλος, Φώτης Βασιλόπουλος, Δημήτρης Παπανικολάου, Ντι Τζέι Τόμπσον, Νίκος Χατζής, Χρήστος Ταπούτος, Τάρμο Κίκερπιλ, Τρέβον Μπράιαντ, Μίκαελ Άντερσεν, Ζώης Μπάλας, Ίστβαν Νέμεθ.
Ήρθαν: Τορίν Φράνσις, Τορίν Γκριν, Λαμόντ Μακ, Μάκης Νικολαΐδης, Ρίστε Στεφάνοφ, Άκης Καλλινικίδης, Ροντρίγκ Μελς, Ντόνι ΜακΓκραθ, Σταύρος Τουντζιαράκης, Χρήστος Μαρίνος, Νώντας Παπαντωνίου, Μίλαν Γέρεμιτς.
Έμειναν: Περικλής Δορκοφίκης, Τάσος Αντωνάκης, Βαγγέλης Τζολος.

ΚΑΒΑΛΑ
Έφυγαν: Αλέν Ντιγκμπέ, Ουίλ Ντάνιελς, Πάπε Αμαγκού, Σπύρος Κέκελης, Δημήτρης Λόλας, Γιάννης Γκαγκαλούδης, Αντάνας Καβαλιάουσκας, Νίκος Κούβελας, Λορένας Μικαλάουσκας, Μλάντεν Πάντιτς, Μπίλι Τόμας, Βασίλης Αγγελακόπουλος, Τορέλ Μάρτιν, Παντελής Παπαϊωακείμ, Γιώργος Τσιάκος.
Ήρθαν: Ρίτσαρντ Σιλντς, Αλέξανδρος Σιγκούνας, Λορέντζο Ουέιντ, Ντράγκαν Τσέρανιτς, Ντεμέτριους Αλεξάντερ, Μίρο Ραΐτσεβιτς, Σον Χαφ, Χριστόφορος Στεφανίδης, Σάββας Ηλιάδης, Παντελής Παπαϊωακείμ, Νίκος Πενταζίδης, Θωμάς Νίκου, Νίκος Αγγελόπουλος.
Έμειναν: Γκιέντρους Γκούστας.

ΓΣ ΟΛΥΜΠΙΑ
Έφυγαν (από ΑΕΛ και Ολύμπια): Στέφεν Αριγμπάμπου, Σωτήρης Καραποστόλου, Παντελής Παπαϊωακείμ, Μάριος Μπατής, Κάρκος Κολώκας. Γιώργος Μπρόζος, Κόρεϊ Μπέλσερ, Γιάννης Καραβασάνης, Μιχάλης Τσαϊρέλης, Μάριος Ματαλόν, Θοδωρής Ζάρας, Νέστορας Κόμματος, Αλέξης Σιγκούνας, Μίρζα Κούρτοβιτς, Βασίλης Γιαννουλάκος, Νίκος Σπανός, Ρολάντας Αλιέβας, Φώτης Λαμπρόπουλος, Χρήστος Παπανικολάου, Τερέλ Καστλ, Μάικλ Κινγκ, Σβεν Σούλτζε, Σάμι Μεχία, Θοδωρής Ζάρας, Σωτήρης Μανωλόπουλος, Γιάννης Λάππας, Γιώργος Αποστολίδης, Δημήτρης Καραδολάμης.
Ήρθαν: Ντάστιν Σαλισμπέρι, Κρις Μάσι, Τζαμάρ Μπάτλερ, Ντέμοντ Γκριν, Μίροσλαβ Τόντιτς, Δημήτρης Μπόγδανος, Φώτης Βασιλόπουλος, Παναγιώτης Καραβανάς (πέρσι ήταν δανεικός στην ΑΕΛ από τον Άρη), Τριαντάφυλλος Τζακόπουλος.
Έμειναν: Γιώργος Τριχόπουλος, Φάνης Παπακώστας, Νίκος Θεοδωράκος, Γιάννης Καρατζολίδης.

ΤΡΙΚΑΛΑ
Έφυγαν: Γιώργος Λεπενιώτης, Γκιγιόμ Γιανγκό, Μάκης Νικολαΐδης, Τάσος Χαρισμίδης, Γιάννης Παπαχρήστος, Κρις Μάσι, Νίκος Κακλαμάνος, Μάρκ Ντίκελ, Γιώργος Φούντας, Πάτρικ Μουτόμπο, Νίκος Πέττας, Σπύρος Παπαβασιλείου, Νίκος Τσούτσος, Δημήτρης Χαριτόπουλος, Ουίλιαμ Έιβερι, Δημήτρης Μπόγδανος.
Ήρθαν: Κασίμπ Πάουελ, Τάιρελ Μπιγκς, Έι Τζέι Έιμπραμς, Μίχα Ζούπαν, Γκιόργκι Τσιντσάτζε, Σωκράτης Γκιζογιάννης, Πέτρος Νοέας, Βασίλης Σίμτσακ, Γιάννης Προδρόμου, Μιχάλης Τσαϊρέλης, Γιώργος Αποστολίδης.
Έμειναν: Σάβο Τζιγκάνοβιτς, Βασίλης Κούνας, Βασίλης Κατσαρές,

ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ
Έφυγαν: Κώστας Αθανασόπουλος, Γιώργος Μπόγρης, Βαγγέλης Παπαδόπουλος, Γιάννης Αθηναίου, Γκρέγκα Μάλι, Κόνορ Γκρέις, Ανδρέας Παπαδημητρίου, Γιάννης Αγγελόπουλος, Χρήστος Κεσκενίδης.
Ήρθαν: Μπρεντ Πετγουέι, Νίκος Χατζής, Βοντίγκο Κάμινγκς, Μπράιαν Μπουτς, Γιώργος Γαλιώτος.
Έμειναν: Γιάννης Αθανασούλας, Χρήστος Βιδάλης, Μανώλης Κουκουλάς, Σάκης Καρύδας, Στέλιος Ιωάννου, Γιώργος Παπαδάκης, Λεωνίδας Κασελάκης, Νίκος Παπανικολάου, Γιώργος Βαρνάβας, Φώτης Σιούτης.

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Έφυγαν: Άγγελος Σιαμανδούρας, Φίλιππος Μοσχοβίτης, Ντάρελ Λιούις, Νίκος Κόκκαλης, Γιώργος Κούμουλος, Αλέξης Τσαμάτος, Ραλφ Μπούτσι, Δημήτρης Δέσπος, Σωκράτης Ψαρόπουλος.
Ήρθαν: Ουίλ Ντάνιελς, Ρούντι Μπέμπα, Μάρκους Φάιζον, Τζέιμι Άρνολντ, Κλιφ Χάμοντς, Νίκος Παπανικολόπουλος, Γιώργος Τσιάκος, Μάικλ Μπράμος, Σον Προύιτ.
Έμειναν: Βαγγέλης Μάντζαρης, Αντώνης Μάντζαρης, Χρήστος Δεληγιάννης, Βαγγέλης Μαργαρίτης.

Age of Basketball Champion: Αγωνιστική 1η

Ολοκληρώθηκε η πρώτη αγωνιστική του εθιστικού AoB Champion και για να έχουμε… φτιαχτεί εμείς που απλώς περνάμε τις βαθμολογίες, φαντάζομαι τι γίνεται στα στρατόπεδα των 24 ομάδων. Δώδεκα νικητές, δώδεκα χαμόγελα, αλλά ακόμη είναι πάρα πολύ νωρίς.

Πολλοί είναι οι παίκτες που καταριούνται την… έμπνευση να βάλουν τη συγκεκριμένη ομάδα στο Champion, και όχι την καλύτερή τους. Στο private league ο laker6 με τους starfish troopers είναι μακράν πρώτος με την φοβερή επίδοση των 216.5 πόντων.

Στα ριμπάουντ, ο themis_vl με την ομάδα player#33 προηγείται με απόσταση αναπνοής έχοντας 69 ριμπάουντ, επίδοση πάρα πολύ καλή.

Στις ασίστ, ο keratsinio με την ομάδα kypriadites league, είναι στην 1η θέση με 32 ασίστ.

Αναλυτικά η βαθμολογία της πρώτης αγωνιστικής:

1^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
Omerta / omerta	1	0	152.3-86.0
Danielle / Danielle 32161	1	0	155.6-139.2
Pangre85 / APOEL Nicosia	1	0	109.8-100.5
Panatha-13 / Salonica 69ers	0	1	100.5-109.8
Highflyer-4 / Defender	0	1	139.2-155.6
Anthos / Larnaka Immortals	0	1	86.0-152.3

Αποτελέσματα:

1η/6η αγωνιστική
Larnaka Immortals – omerta 86.0-152.3
Danielle 32161- Defender 155.6-139.2
APOEL Nicosia - Salonica 69ers 109.8-100.5

Επόμενη αγωνιστική:

2η/7η αγωνιστική
Larnaka Immortals - Defender
Danielle 32161- Salonica 69ers
APOEL Nicosia - omerta

3η/8η αγωνιστική
Larnaka Immortals - Salonica 69ers
Danielle 32161- APOEL Nicosia
Defender - omerta

4η/9η αγωνιστική
Larnaka Immortals - APOEL Nicosia
Danielle 32161- omerta
Salonica 69ers - Defender

5η/10η αγωνιστική
Larnaka Immortals - Danielle 32161
APOEL Nicosia - Defender
Salonica 69ers – omerta

2^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
Zaster / Zauath	1	0	125.9-63.0
Annet / V-stars	1	0	166.0-113.9
Pol01 / baltsakos river b.c.	1	0	130.1-117.8
Wabrudi / Valimitica	0	1	63.0-125.9
PMLefkosia / N.C.B.T.	0	1	117.8-130.1
Giraios / Ηρακλής	0	1	113.9-166.0

Αποτελέσματα:

1η/6η αγωνιστική
V-stars – Ηρακλής 166.0-113.9
baltsakos river b.c.- N.C.B.T. 130.1-117.8
Zauath – Valimitica II 125.9-63.0

Επόμενη αγωνιστική:

2η/7η αγωνιστική
V-stars - N.C.B.T.
baltsakos river b.c.- Valimitica
Zauath - Ηρακλής

3η/8η αγωνιστική
V-stars - Valimitica
baltsakos river b.c.- Zauath
N.C.B.T.- Ηρακλής

4η/9η αγωνιστική
V-stars - Zauath
baltsakos river b.c.- Ηρακλής
Valimitica - N.C.B.T.

5η/10η αγωνιστική
V-stars - baltsakos river b.c.
Zauath - N.C.B.T.
Valimitica - Ηρακλής

3^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
Pollodiablo / Erymanthus Βoars	1	0	130.6-68.5
omc / Victorious Titanic	1	0	144.5-110.9
nikos.gr13 / eu.champions1	1	0	102.4-97.4
laker6 / Kiribati Sardines	0	1	97.4-102.4
astuaussi / fidell	0	1	110.9-144.5
leonkalf / leon stars	0	1	68.5-130.6

Αποτελέσματα:

1η/6η αγωνιστική
Erymanthus Βoars - leon stars 130.6-68.5
Kiribati Sardines - eu.champions1 97.4-102.4
Victorious Titanic – fidell 144.5-110.9

Επόμενη αγωνιστική:

2η/7η αγωνιστική
Erymanthus Βoars - eu.champions1
Kiribati Sardines - fidell
Victorious Titanic - leon stars

3η/8η αγωνιστική
Erymanthus Βoars - fidell
Kiribati Sardines - Victorious Titanic
eu.champions1- leon stars

4η/9η αγωνιστική
Erymanthus Βoars - Victorious Titanic
Kiribati Sardines - leon stars
fidell - eu.champions1

5η/10η αγωνιστική
Erymanthus Βoars - Kiribati Sardines
Victorious Titanic - eu.champions1
fidell - leon stars

4^ος Όμιλος

Ομάδες	Νίκες	Ήττες		Πόντοι
Clyde_12 / clyde00	1	0	151.7-86.9
Themis_vl / themis_AoB	1	0	177.6-139.2
Kong / team-death	1	0	113.0-76.1
Sherlocked / Guru...post team	0	1	76.1-113.0
Keratsinio / kypriadites champ	0	1	139.2-177.6
Dirkbbpcygmw / olymposgm3	0	1	86.9-151.7

Αποτελέσματα:

1η/6η αγωνιστική
team-death - Guru nba_post team 113.0-76.1
kypriadites champ - themis_AoB 139.2-177.6
clyde00 – olymposgm3 151.7-86.9

Επόμενη αγωνιστική:

2η/7η αγωνιστική
team-death - themis_AoB
kypriadites champ - olymposgm3
clyde00 - Guru nba_post team

3η/8η αγωνιστική
team-death - olymposgm3
kypriadites champ - clyde00
themis_AoB - Guru nba_post team

4η/9η αγωνιστική
team-death - clyde00
kypriadites champ - Guru nba_post team
olymposgm3 - themis_AoB

5η/10η αγωνιστική
team-death - kypriadites champ
clyde00 - themis_AoB
olymposgm3 - Guru nba_post team