Ισπανία ή… Μηδενμηδενεξίξ!

Βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν από την έναρξη του Ευρωμπάσκετ και για τους περισσότερους το μεγάλο φαβορί για το χρυσό μετάλλιο φαντάζει η Ισπανία. Είστε σίγουροι, όμως, ότι θέλετε να ποντάρετε πάνω της; Θυμηθείτε πόσες άλλες φορές ήταν το φαβορί, πόσες φορές έφτασε στην «πηγή» και τι κατάληξη είχε και μάλλον θα φανείτε πιο διστακτικοί.

Στην εκπληκτική διαχρονική σειρά κόμικς «Αστερίξ», υπάρχει ένα τεύχος που κυκλοφόρησε το 1981 με τίτλο «Η Οδύσσεια του Αστερίξ». Στη συγκεκριμένη ιστορία, λοιπόν, υπάρχει ο χαρακτήρας ενός μυστικού πράκτορα που λέγεται Μηδενμηδενεξίξ (στο πρωτότυπο: Zérozérosix) ο οποίος έχει αποτύχει 6 φορές στις εξετάσεις για να γίνει δρυΐδης. Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε και την Ισπανία που έχει φτάσει σε τελικό Ευρωμπάσκετ 6 φορές χωρίς ποτέ να καταφέρει να κερδίσει!

Η υπόθεση με τους χαμένους τελικούς ξεκίνησε από το πρώτο κιόλας Ευρωμπάσκετ της ιστορίας, το 1935! Τότε, οι Ισπανοί, των Ραφαέλ Μαρτίν, Εμίλιο Αλόνσο, κέρδισαν τις Πορτογαλία, Βέλγιο και Τσεχοσλοβακία, πριν χάσουν στον τελικό από τη Λετονία με 24-18 (τα σκορ της εποχής ήταν αρκετά διαφορετικά από τα σημερινά βεβαίως).

Χρειάστηκε να περάσουν 38 ολόκληρα χρόνια για να ξαναβρεθούν οι Ίβηρες σε τελικό Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, όταν το 1973, με τον Κλίφορντ Λιουκ και τον Ράφαελ Ρουλάν, κατέληξαν πίσω από την ανώτερη Γιουγκοσλαβία. Και αν το 1973 δεν ήταν το φαβορί, αυτό δεν ισχύει για τη διοργάνωση του 1983, όταν η ομάδα των Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο, Χουάν Αντόνιο Κορμπαλάν, Φερνάντο Μαρτίν και Νάτσο Σολοθάμπαλ, έχασε στον τελικό από την Ιταλία (των Μενεγκίν, Μαρτζοράτι, Ρίβα), σε έναν αγώνα που θα χάριζε το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε όποια χώρα τον κέρδιζε.

Το 1999, η Ισπανία του Λόλο Σάινθ με Ερέρος, Ντουένιας, Αλφόνσο Ρέγιες, Χιμένεθ, μπήκε στους «8» με 5-4 νίκες και απέκλεισε την, πρώτη του άλλου ομίλου, Λιθουανία των Σαμπόνις, Καρνισόβας, στα προημιτελικά και τη διοργανώτρια Γαλλία του Ριγκοντό στα ημιτελικά. Η ξέφρενη πορεία του μεγάλου αουτσάιντερ του τουρνουά, που θεωρήθηκε ικανό και για το χρυσό μετάλλιο, σταμάτησε, και πάλι, πάνω στην Ιταλία, των Μάιερς, Φούτσκα, που την κατέβαλλε με 64-56 στον τελικό.

Το 2003, η Ισπανία με το σύγχρονο πλέον κορμό της (Γκασόλ, Ναβάρο, Καλντερόν, Γκαρμπαχόσα, Φελίπε Ρέγιες) έπειθε ότι μπορούσε να κάνει όλο το δρόμο. Πράγματι, με καλές εμφανίσεις, έφτασε αήττητη μέχρι τον τελικό, όπου φάνηκε κατώτερη από τη Λιθουανία των Γιασικεβίτσιους, Ματσιγιάουσκας, Σισκάουσκας, Στομπέργκας.

Η κλασικότερη, ωστόσο, ευκαιρία της Ισπανίας για το χρυσό και η απόδειξη ότι η ψυχολογία αυτής της ομάδας στους τελικούς των Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων είναι ηττοπαθής, ήταν το 2007. Με τη διοργάνωση στην έδρα της, το πρόγραμμά της βατό, το χρυσό στο Μουντομπάσκετ ένα χρόνο πριν, τη διαιτησία ορισμένες φορές απροκάλυπτα υπέρ της και το ρόστερ χωρίς καμία απουσία, η Ισπανία έμοιαζε το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Μετά τη νίκη επί του άλλου φαβορί, της Ελλάδας, στον ημιτελικό δεν υπήρχε κανείς που να πόνταρε εναντίον των «ταυρομάχων» ενόψει του τελικού. Κι όμως, η Ρωσία του «μαέστρου» Μπλατ, με τους Χόλντεν, Κιριλένκο και μία… χούφτα «εργαλείων» κράτησε την Ισπανία των 85 πόντων μ.ο. στο τουρνουά, στους 59! Οι υπερφίαλοι Ισπανοί είχαν 29% εντός παιδιάς και 58% στις βολές και έμειναν ξανά δεύτεροι σε έναν αγώνα που μπορεί να θεωρηθεί μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία των Ευρωμπάσκετ, είτε μία ακόμη ήττα των Ισπανών σε τελικό.

Ένα νέο Ευρωμπάσκετ ξεκινά και η Ισπανία είναι ξανά ανάμεσα στα φαβορί, κατά πολλούς είναι μακράν η επικρατέστερη ομάδα για το χρυσό, αν και δεν έχουν όλα τα πλεονεκτήματα που εμφάνιζαν το 2007. Όντας πάντα μία εξαιρετική ομάδα με τεράστια ταλέντα, που, όμως, εμφανίζει «παιδικές ασθένειες» στους τελικούς, οι Ίβηρες θα κληθούν να αποδείξουν ότι η ιστορία τους έχει διδάξει και να αποβάλλουν από πάνω τους την… ταμπέλα του loser που δικαιολογημένα τους έχει αποδοθεί. Μέχρι να, και αν, το καταφέρουν, γνωρίζω πολλούς που θα διστάσουν να «βάλουν το χέρι στη φωτιά» για να πουν ότι η Ισπανία θα πάρει το χρυσό…

“Good night, and good luck”

by BEN

Όταν οι Σέρβοι συνάντησαν τον Τάνιεβιτς

Το Ευρωμπάσκετ του 1999 ήταν η διοργάνωση που άλλαξε τη ροή των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, κυρίως γιατί ήταν η τελευταία διοργάνωση που είδαμε τον Άρβιντας Σαμπόνις και η πρώτη που εμφανίστηκε ο Ντιρκ Νοβίτσκι. Το ματς, όμως, που σηματοδότησε το σημαντικότερο γεγονός της δεκαετίας στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, σε επίπεδο εθνικών, ήταν ο ημιτελικός Ιταλίας – Σερβίας.

Οι αντίπαλοι: Μια από τις καλύτερες Ιταλίες όλων των εποχών παρατάχθηκε στα γήπεδα της Γαλλίας. Τέσσερις αληθινά χαρισματικοί παίκτες (Μάιερς, Αντρέα Μενεγκίν, Μπαζίλε και Φούτσκα) ξεχώριζαν από ένα αξιόλογο σύνολο (Άμπιο, Γκαλάντα, Μαρκονάτο, Μπονόρα, ΝτεΠολ, Κιάτσιγκ, Μιάν, Νταμιάο) απ’ το οποίο ο Τάνιεβιτς έπαιρνε το 100%. Από την άλλη, η μεγαλύτερη δυναστεία, ίσως, όλων των εποχών, η Γιουγκοσλαβία, ως Σερβία-Μαυροβούνιο του Ομπράντοβιτς με Ντανίλοβιτς, Ντίβατς, Στογιάκοβιτς, Μποντιρόγκα, Τάρλατς, Τομάσεβιτς, Γκούροβιτς, Σάσα Ομπράντοβιτς, Στσεπάνοβιτς, Λουκόφσκι, Τόπιτς, Λόντσαρ.

Οι στόχοι: Οι Ιταλοί απέδιδαν καλό μπάσκετ, έμπαιναν για τη νίκη σε όλα τα παιχνίδια και πήγαιναν ολοταχώς για ένα ακόμη μετάλλιο, μετά το ασημένιο του 1997. Έχοντας χάσει από Κροατία και Λιθουανία μέχρι τότε, έστειλαν ένα σαφές μήνυμα συντρίβοντας στον προημιτελικό με 102-79 τη Ρωσία των Κουντέλιν, Πανόφ, Καράσεφ. Το βίντεο μάλλον δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του Σέρβικου τεχνικού τιμ, που κοιτούσε μόνο την ομάδα του και μόνο το χρυσό, και μάλιστα υποδέχθηκε με χαρά τα νέα της νίκης των Ιταλών, επειδή είχαν χάσει στον όμιλο από τη Ρωσία τέσσερις ημέρες νωρίτερα.

Ο αγώνας: Άμυνα για σεμινάριο, πάθος και καλές επιλογές. Οι Σέρβοι έμειναν στη χαμηλότερη παραγωγικότητά τους στο τουρνουά, αφού ασφυκτιούσαν στα αμυντικά συστήματα του καλά διαβασμένου Τάνιεβιτς. Το ημίχρονο βρήκε τους Σέρβους να ασθμαίνουν και τους Ιταλούς έτοιμους για την εκδίκηση για τον τελικό του 1997. Ο φωτεινός πίνακας έδειχνε 37-23! Οι Σέρβοι μπήκαν στο δεύτερο μέρος με πίεση σε όλο το γήπεδο και την μπάλα στον Ντανίλοβιτς. Το σύστημα απέδωσε και το ματς γύρισε στο 57-56 υπέρ των Βαλκάνιων στο 34ο λεπτό. Οι Ιταλοί, όμως, είχαν την απάντηση. Με οδηγό τον Φούτσκα και χειροπέδες στα επιθετικά όπλα των αντιπάλων (οι Σέρβοι πέτυχαν 6 πόντους στα τελευταία 6 λεπτά!) μετέτρεψαν σε μονόλογο το τελευταίο πεντάλεπτο, μέχρι το τελικό σκορ του 71-62.

Οι πρωταγωνιστές: Ο Αντρέα Μενεγκίν στο πρώτο ημίχρονο (τελείωσε το ματς με 16 πόντους) και ο Γκρεγκόρ Φούτσκα στο δεύτερο (17 πόντοι) ήταν οι καλύτεροι για την Ιταλία. Άλλοι δύο είχαν διψήφιο αριθμό πόντων, ο Γκαλάντα και ο Μάιερς που τελείωσε το τουρνουά με 16.3 πόντους μέσο όρο. Οι ατζούρι βάζουν 7/14 τρίποντα, χάνουν τα ριμπάουντ, αλλά έχουν περισσότερες ασίστ. Για τους Σέρβους, ο Ντανίλοβιτς προσπάθησε να το πάρει πάνω του στο δεύτερο ημίχρονο, ο Μποντιρόγκα έκανε εκπληκτικό νταμπλ-νταμπλ (17 πόντοι, 13 ριμπάουντ) αλλά έκανε τόσα λάθη όσα και η υπόλοιπη ομάδα, ενώ ο Ντίβατς έμεινε χαμηλά και αποβλήθηκε με 5 φάουλ.

Η ιστορία θα κρατήσει: Τη μοναδική ήττα των Σέρβων σε σημαντικό παιχνίδι σε Ευρωμπάσκετ από το 1989 μέχρι το 2001, αφού οι Σέρβοι κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο σε όλα τα ευρωπαϊκά που κατέβηκαν (το 1993 έλειπαν λόγω των πολιτικών θεμάτων) σε αυτήν την περίοδο! Τη δεύτερη κατάκτηση Ευρωμπάσκετ από τους Ιταλούς, μετά το 1983, και πάλι με έναν Μενεγκίν στη σύνθεσή τους!

Η μνήμη θα κρατήσει: Ένα από τα εντυπωσιακότερα ρεσιτάλ προπονητικής που έχουμε δει, από τον Τάνιεβιτς. Τους Ιταλούς να έχουν 8 παίκτες που έπαιξαν τουλάχιστον 15 λεπτά. Τον Ομπράντοβιτς για πρώτη φορά στην Εθνική να διστάζει να μετακινήσει τα μεγάλα ονόματα (θα ακολουθήσει και δεύτερη μετά από μερικά χρόνια), με αποτέλεσμα οι υπερπλήρεις Σέρβοι να στηριχθούν ουσιαστικά μόνο σε 7 παίκτες και να μην μπορούν να βρουν ασφαλή διέξοδο για το καλάθι. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ πήραν 7 περισσότερα ριμπάουντ, έκαναν 11 λιγότερα σουτ (αν και, ως συνήθως για την εποχή, σούταραν περισσότερες βολές)! Τον Αντρέα Μενεγκίν να πνίγεται στην αγκαλιά του κόσμου.

Η Ελλάδα: Λίγες ημέρες πριν, η Ελλάδα με 6 παίκτες από την εφήβων που πήρε το χρυσό του 1995 συν τους Αλβέρτη, Σιγάλα, Κορωνιό, Μπαλογιάννη, Μπουντούρη, Τσακαλίδη και τον Ιωαννίδη ως τεχνικό σύμβουλο να κινεί τα νήματα, είχε ολοκληρώσει τη διοργάνωση 16η και τελευταία.

Βίντεο: Φάσεις από τον αγώνα μπορείτε να δείτε σε αυτό το βίντεο.

“Good night, and good luck”

by BEN

Γιάννης Καλαμπόκης: ο Έλληνας... Answer

Κάποτε οι οπαδοί του Ολυμπιακού τον αμφισβητούσαν και αναρωτιόντουσαν φωναχτά ποιος είναι αυτός ο άγνωστος περιφερειακός που πήρε με μετεγγραφή η ομάδα τους. Κάποτε οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, σε ντέρμπι «αιωνίων», έκαναν σύνθημα το όνομά του με άκρως ειρωνική διάθεση. Περίπου 5 χρόνια μετά, ο Γιάννης Καλαμπόκης έχει μια απάντηση για κάθε αμφισβήτηση που βίωσε στο ξεκίνημα της καριέρας του στην Α1, αφού είναι ένας μπασκετμπολίστας εγνωσμένης αξίας, γνωστός σε κάθε φίλο του αθλήματος στην Ελλάδα και χτυπά την πόρτα της δωδεκάδας της Εθνικής ομάδας.

Το καλοκαίρι του 2003, ο Καλαμπόκης μετεγγράφηκε στον, έστω παρακμάζοντα, Ολυμπιακό, εξαργυρώνοντας την εξαιρετική του παρουσία στην Α2. Τη σεζόν 2002-03 ήταν πιθανότατα ο καλύτερος Έλληνας παίκτης της δεύτερης τη τάξει κατηγορίας, αφού παίζοντας με τη φανέλα του Παλαιού Φαλήρου είχε 15.6 πόντους, 4.5 ριμπάουντ και 2.8 ασίστ. Ακόμη και στον μετριότατο Ολυμπιακό εκείνων των σεζόν, πάντως, ο ανερχόμενος Έλληνας γκαρντ δε βρήκε το χρόνο συμμετοχής για να δείξει τα προσόντα του.

Αποκόμισε, ωστόσο, πολύτιμες εμπειρίες συμμετέχοντας και στην Ευρωλίγκα κι έτσι πήρε μετεγγραφή το 2005 για την ΑΕΚ, στην τελευταία μέχρι σήμερα συμμετοχή της στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Με τους κιτρινόμαυρους βρήκε πεδίο για να παίξει, έχοντας περίπου 7.5 πόντους σε πρωτάθλημα και Ευρωλίγκα.

Μετά από 3 σεζόν με σχετική συμμετοχή σε Α1 και Ευρωλίγκα, ήταν φανερό ότι ο 28χρονος Καλαμπόκης ήταν έτοιμος για να αναλάβει αυξημένες αρμοδιότητες και ανηφόρισε για τη Θεσσαλονίκη και τον ΠΑΟΚ του ULEB Cup, όπου για πρώτη φορά ανέβηκε σε διψήφιο αριθμό πόντων, είχε 13.3, με 59% στα δίποντα και 35% στα τρίποντα.

Οι πιο πρόσφατες σεζόν του, με τη φανέλα του Πανιωνίου, είναι πια γνωστές. Έχοντας σταθερά διψήφιο αριθμό πόντων, φέτος, ειδικά, ήταν από τους καλύτερους Έλληνες γκαρντ. Είναι αξιόπιστος στις βολές, είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία 4 χρόνια δεν έχει πέσει ποτέ από το 80%, και έχει σημαντική ευστοχία στα δίποντα για τη θέση του, αφού όλες τις σεζόν του, πλην δύο, έχει τουλάχιστον 52%. Παίζοντας με τον Πανιώνιο ανέβασε λίγο και το ποσοστό του στα τρίποντα, ανεβαίνοντας πάνω από το 40%.

Στο τέλος της σεζόν που τελείωσε, α αξία του αναγνωρίστηκε και από την Μπενετόν που τον κάλεσε για να τη βοηθήσει στα πλέι-οφ του ιταλικού πρωταθλήματος. Στην Ιταλία έπαιξε 10 αγώνες και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, έχοντας 6 πόντους, με 68% στα δίποντα, και 2.5 ριμπάουντ.

Ο Καζλάουσκας αυτές τις ημέρες παίρνει τις τελικές αποφάσεις του για τη δωδεκάδα με την οποία θα παραταχθεί η Εθνική στο επερχόμενο Ευρωμπάσκετ και ο Καλαμπόκης είναι στους τελευταίους 14. Ανεξάρτητα από το αν θα συμπεριληφθεί στο τελικό ρόστερ ή όχι, η πορεία του Γιάννη φανερώνει πολλά. Φανερώνει πολλά για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του. Δεν κατέφυγε ποτέ στα μεγάλα λόγια και τις υποσχέσεις, αλλά όταν αντιμετώπισε την αμφισβήτηση έβαλε το κεφάλι κάτω και δούλεψε.

Είναι ένας από τους λίγους Έλληνες μπασκετμπολίστες που έχουν δουλέψει σε τέτοιο βαθμό και βελτιωθεί σταδιακά τα τελευταία χρόνια και, σίγουρα, αποτελεί μία απάντηση σε όσα ταλέντα επαναπαύθηκαν χωρίς να προπονηθούν σκληρά. Ίσως το ξεκίνημά του από την Α2 τον βοήθησε να χτίσει το χαρακτήρα του «εργάτη» που διατήρησε και στην υπόλοιπη καριέρα του μέχρι τη σημερινή του παρουσία ανάμεσα στους καλύτερους Έλληνες μπασκετμπολίστες. Ανέβηκε ένα ένα τα σκαλοπάτια της καταξίωσης έχοντας ως «όπλο» του την εργατικότητα και το πείσμα του και φρόντισε σε αυτήν την ανοδική διαδρομή του να κάνει όλους τους αμφισβητίες του να αναγνωρίσουν τη θέση του ανάμεσα στους κορυφαίους Έλληνες γκαρντ.

“Good night, and good luck”

by BEN

Intermedium...

Είχαμε πει ότι θα επανέλθουμε ότι και οι άλλες ομάδες (πλην των πρώτων τεσσάρων) αρχίσουν να κινούνται στο μετεγγραφικό παζάρι. Οπότε σήμερα, ας αρχίσουμε από εκεί.

Η ΑΕΚ άργησε πολύ να μπει στην αγορά, περισσότερο λόγω των περιορισμένων οικονομικών της. Όμως, έχει κάνει ιδιαίτερα θεαματικές μετεγγραφές και μοιάζει ότι του χρόνου θα είναι δυνατή και υπολογίσιμη. Αρκεί να τελειώσει τη σεζόν με το ρόστερ που θα την αρχίσει. Γνώμη μου ότι θα είναι πολύ πιο δυνατή από τη χρονιά που τελείωσε. Ο Καλλινικίδης και ο Νικολαΐδης δίνουν δύναμη και σκορ στην περιφέρεια, ενώ ο Φράνσις… θα έπρεπε να είναι σε ομάδα Ευρωλίγκας (τ’ ακούς Χόμαν;). Και ο Στεφάνοφ και ο Γκριν θα ενισχύσουν πολύ την ομάδα, που αγωνιστικά θεωρώ ότι θα είναι από τις ευχάριστες εκπλήξεις του πρωταθλήματος. Ελπίζω ο κόσμος να αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια, καθώς η ΑΕΚ φέτος μπορεί να κοιτάζει μέχρι και την τετράδα αν συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς.

Ο ΠΑΟΚ δεν έχει ολοκληρώσει τις κινήσεις του και θα πρέπει να δούμε… πού το πάει. Σημαντική η απόκτηση του Ταπούτου, παρότι… θα δημιουργήσει έριδες λόγω των προτιμήσεών του. Οι ξένοι ως τώρα είναι καλοί, αλλά φεύγουν οι Τσιάρας και Καυκής. Οπότε ακόμη είμαστε στην αρχή και μένει να δούμε προς τα πού πάει το πράγμα.

Ο Πανελλήνιος είχε κλείσει τον Έιβερι και όταν εκείνος απέτυχε στις ιατρικές εξετάσεις, συμφώνησε με τον Μπλάκνεϊ. Συγχωρείστε με αλλά αν τελειώσει η απόκτηση του Μπλάκνεϊ είναι απείρως καλύτερη από εκείνη του Έιβερι, καθώς είναι καλύτερος παίκτης ο Μου-Μου. Αφήστε που θα έχει πάλι παρέα ο Μπατίστ που νιώθει… μόνος τώρα που έφυγε ο Γκράντι.

Στον Ολυμπιακό έκαναν τον κόσμο άνω κάτω για να περάσει το 3+3 και τελικά προτίμησαν να μείνουν με 2+4 στο πρωτάθλημα! Αν τα πούμε παραέξω αυτά θα μας πάρουν για τρελούς. Τέλος πάντων, στο τέλος τον ξυρίζουν τον γαμπρό. Η απόκτηση του Μπέβερλι (όχι Χιλς) είναι ακόμη μεγαλύτερο λαχείο από εκείνη του Ουέιφερ. Ο Μπέβερλι έχει μόνο μια επαγγελματική σεζόν και αυτή στην Ουκρανία. Σύμφωνοι, θεαματικά νούμερα, αν τον έπαιρνε… ο Κολοσσός θα το σχολιάζαμε θετικά ότι μπορεί να βρήκε και λαβράκι. Αλλά για τον Ολυμπιακό, δεν το καταλαβαίνω. Γενικά, δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος ότι για να πάρεις πρωτάθλημα Ευρώπης θες παιχταράδες και Αμερικανούς με εμπειρία Ευρώπης στο ανώτερο επίπεδο (ας δούμε τα ρόστερ των πρωταθλητών τα τελευταία 10 χρόνια). Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να αγοράζει εξ Αμερικής παρότι βλέπει ότι δεν του βγαίνει… από τον Έντι Τζόνσον και μετά. Φίλος με ρώτησε προχτές… «δηλαδή αν κρατούσαμε τον Γκριρ και παίρναμε και τον Σόλομον, όπως η Φενέρ, θα ήταν άσχημο;». Σε μένα το λες; Εδώ το Age of Basketball φέτος θα παρακολουθεί ανελλιπώς Φενέρ. Μακράν το πιο «nice to watch» δίδυμο ξένων. Ο Ολυμπιακός ξεκινά τη σεζόν με πολλά ερωτηματικά, αλλά αυτά είναι μέρος της ανάλυσης που θα κάνουμε πριν το πρώτο τζάμπολ, οπότε ας μην το κουράζουμε από τώρα, σε γαλανόλευκες ημέρες.

Θα κλείσουμε με τον Άρη που έκανε τη μετεγγραφή που όλοι περίμεναν εδώ και 2 χρόνια. Πήρε τον Μιχάλη Κακιούζη, όπως πολλάκις είχε αναφέρει και ο παίκτης και η ομάδα. Γενικά, η εθνική του 2005… μαζεύεται σιγά σιγά στο Αλεξάνδρειο. Καλή μετεγγραφή για τον Άρη, παίκτης με ειδικό βάρος. Απλώς, ελπίζω να αντικατασταθεί ο Νιούμπλι, καθώς δεν πιστεύω ότι αγωνιστικά μπορεί να τον αντικαταστήσει ο Κακιούζης. Βεβαίως, οι άνθρωποι του Άρη, στα πιο… ζεστά τους όνειρα είδαν ότι πήραν δανεικό τον Λάζαρο Παπαδόπουλο και μετά χτυπούσαν πρωτάθλημα, αλλά μάλλον τέτοια μετεγγραφή θα μείνει όνειρο για φέτος.

Και μιας και η κουβέντα για τον Άρη, δεν ξέρω τι γίνεται με τον Παπανικολάου. Κατανοώ ότι η ομάδα χρειάζεται χρήματα, οπότε δεν πρόκειται να κατηγορήσω τον Άρη που συζητά να πουλήσει το καλύτερο περιουσιακό του στοιχείο.

Όμως, ο ίδιος ο παίκτης δεν βρίσκω γιατί στην παρούσα φάση να θέλει να πάει στον Παναθηναϊκό ή τον Ολυμπιακό. Είμαι ο μόνος που βλέπει ότι θα χάσει μια ολόκληρη χρονιά στην εξέδρα; Ο ένας έχει Τέπιτς, Περπέρογλου και σε «κοντά» σχήματα (με Διαμαντίδη, Σάρας) Νίκολας και Σπανούλη για τη θέση αυτή. Ο άλλος έχει Τσίλντρες, Βασιλόπουλο, Κλέιζα και σε «κοντά» σχήματα (με Παπαλουκά, Χαλπερίν) και Ουέιφερ. Συν τον Γιαννόπουλο που θα περιμένει ευκαιρία. Δεν βρίσκω λογική στο να θέλει ένα παιδί 19 ετών να θέλει να πάει κάπου που θα κάνει και πάλι όλη τη χρονιά μόνο προπονήσεις για να παίξει 5 τρίλεπτα.

by Rasheed.

Δέκα μέρες έμειναν...

Ολοκληρώθηκε το Ακρόπολις και πλέον έχουμε μια πιο «γεμάτη» εικόνα της εθνικής ομάδας, καθώς και τα τρία τεστ στο τουρνουά ήταν δύσκολα. Θα αρχίσουμε με τα της δωδεκάδας, αφού αυτά είναι ίσως τα σημαντικότερα.

Φαίνεται ότι έχουμε φτάσει στους… 10 σίγουρους. Μιλάω για τον Κώστα Καϊμακόγλου, που μοιάζει να έχει κλείσει θέση στο ρόστερ της ομάδας. Ο λόγος δεν είναι τόσο η απόδοσή του στο ματς με τους Λιθουανούς, όπου ήταν πραγματικά εξαιρετικός, αλλά το γεγονός ότι από τους 5 (Γλυνιαδάκης, Παπανικολάου, Τσαλδάρης, Καλαμπόκης οι άλλοι) είναι ο πρώτος που μπαίνει σε κάθε ματς, δείχνει να βγάζει ενέργεια στο «3» χωρίς να χάνει η ομάδα σε χημεία και μοιάζει να ταιριάζει στο στιλ της. Ο Καζλάουσκας το έχει υπονοήσει στις συνεντεύξεις τύπου, οπότε λογικά θα τον δούμε στην Πολωνία. Για τους άλλους τέσσερις, η μη χρησιμοποίηση του Παπανικολάου με τη Λιθουανία ίσως δείχνει ότι είναι 4ος στην κούρσα, αλλά ο Καζλάουσκας είναι εμφανές ότι ψάχνεται.

Είχε σχεδόν αποφασίσει ότι θα αφήσει εκτός τον Γλυνιαδάκη, αλλά όποτε μπαίνει παίζει πάρα πολύ καλά, κάνει τη διαφορά στην άμυνα και πλέον έχουμε και τον τραυματισμό του Σχορτσανίτη. Αυτό δοκίμαζε σήμερα όταν δεν έβαλε τον Κουφό μέχρι το 28ο λεπτό (συν το γεγονός ότι προσπαθούσε να βελτιώσει τις αντοχές του Κουφού). Απ’ την άλλη, αν μπει στη δωδεκάδα και ο Γλυνιαδάκης και ο Καϊμακόγλου, τότε θα μιλάμε για… μεγάλο ρίσκο να παραταχτείς στην Πολωνία με 5 περιφερειακούς, και 7 ψηλούς (ανάμεσά τους οι Καϊμακόγλου, Πρίντεζης που θα καλύπτουν και το «3»). Ιδίως στην κατάσταση που είναι ο Περπέρογλου. Θα έχει ενδιαφέρον, πάντως, αν το τολμήσει. Ίδωμεν…

Από το Ακρόπολις είδαμε ότι η εθνική έχει βελτιώσει αρκετά την άμυνά της και υπάρχουν διαστήματα που εγκλωβίζει πλήρως τον αντίπαλο. Το έκανε και με τις τρεις ομάδες που αντιμετώπισε, ομάδες καλές (ιδίως οι Σερβία, Λιθουανία), που είναι μέτρο σύγκρισης για το πού βρίσκεται η ομάδα. Επίσης, μεγάλο κέρδος είναι το γεγονός ότι η εθνική έδειξε να μην αφήνει το ματς όταν έμεινε πίσω (με Λιθουανούς) και μάλιστα να καταφέρνει να το γυρίσει.

Στο Ακρόπολις φάνηκε ότι ο αληθινός πλέι μέικερ της ομάδας (με την έννοια του ποιος καθοδηγεί και κοντρολάρει το παιχνίδι) είναι ο Νίκος Ζήσης, αφού αυτός είχε το πρόσταγμα όποτε στράβωνε το πράγμα (ακόμη και από τη θέση «2»). Μαζί με τον Σπανούλη θα πρέπει να αναλάβουν περισσότερες πρωτοβουλίες και, βεβαίως, να βάλουν φρένο στον Καλάθη, που παρασύρεται λόγω απειρίας σε πολλές περιστάσεις.

Ο Περπέρογλου στο «3» δεν δείχνει έτοιμος να ακουμπήσει η ομάδα πάνω του και αυτό είναι πρόβλημα μιας και είναι το μοναδικό τριάρι. Αμυντικά δεν μπορούσε να προσφέρει όσα ο Βασιλόπουλος, αυτό ήταν γνωστό, (προσωπικά πιστεύω ότι κανείς στην Ευρώπη δεν μπορεί να προσφέρει όσα ο Βασιλόπουλος στην άμυνα). Επιθετικά, όμως, έχει περισσότερες αρετές, αλλά μοιάζει περισσότερο διστακτικός απ’ όσο δικαιολογείται, εκτός κλίματος σε πολλές περιπτώσεις και γενικά όχι αυτός που περιμέναμε. Έως τώρα η ομάδα δείχνει να πορεύεται χωρίς αυτόν και να τον περιμένει. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι την κατάλληλη ώρα θα είναι «παρών», αλλά δεν μπορούμε να είμαστε τόσο αισιόδοξοι όσο με τον Φώτση (που κάθε χρόνο παίζει καλά το πολύ σε 2 φιλικά και περιμένει τα επίσημα), που ξέρουμε ότι θα είναι ο ηγέτης της ομάδας.

Πρόβλημα παρατηρήσαμε στα ριμπάουντ. Πρόβλημα που είναι αδιανόητο με τόσους καλούς ψηλούς στην ομάδα. Φώτσης και Μπουρούσης έχουν έφεση, ο Πρίντεζης είναι αλτικός, ο Κουφός δυνατός και ψηλός, ο Καϊμακόγλου ψηλότερος όταν παίζει στο «3», ο Σχορτσανίτης κυνηγά κάθε φάση, οπότε δεν θα έπρεπε να υπήρχε θέμα. Επιβάλλεται να σφίξουν τα μπλοκ άουτ και να υπάρχει μεγαλύτερη διάθεση στα ριμπάουντ, που με τη Λιθουανία παραλίγο να στοιχίσουν το ματς (και μάλλον θα το στοίχιζαν με… ουδέτερη διαιτησία).

Δεν με βλέπετε να μιλάω για το τρίποντο, που από πολλούς έχει τονιστεί ως αδυναμία της ομάδας. Δεν μπορώ να το θεωρήσω σημαντική αδυναμία, απλώς και μόνο γιατί ποτέ η ομάδα δεν είχε αξιόπιστο, σταθερό σουτέρ τα τελευταία χρόνια. Ας μην τρελαθούμε, ο Παπαλουκάς, ο Διαμαντίδης και ο Βασιλόπουλος λείπουν, όχι ο Ρέι Άλεν, ο Ρέτζι Μίλερ και ο Στιβ Κερ. Τεράστιες απώλειες αλλά όχι στο σουτ. Ακόμη και ο πιο εύστοχος εκ των τριών (Διαμαντίδης) δεν έδινε ποτέ στην εθνική σταθερή παρουσία από το τρίποντο. Το έχουμε ξαναπεί: ο πιο σταθερός (ή ο μόνος σταθερός) σουτέρ της Ελλάδας είναι ο Φώτσης και έπονται Ζήσης, Σπανούλης. Στο τρίποντο δεν βλέπουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που βλέπαμε τόσα χρόνια, ούτε πρόκειται να δούμε κάτι διαφορετικό. Κι ας μην απογοητευόμαστε, οι πρόσφατες επιτυχίες ήρθαν χωρίς κλασικό σουτέρ στο ρόστερ, ενώ οι αποτυχίες του 1999-2003 ήρθαν με… σουτέρ στο ρόστερ. Οπότε δεν είναι πανάκεια το τρίποντο. Καλό είναι να υπάρχει, αλλά δεν θα πεθάνουμε κιόλας.

Πιο πολύ θα σταθώ στα δύο στοιχεία που επισήμανε ο Νίκος Ζήσης: διστακτικότητα παρότι είμαστε ελεύθεροι και μέτρια κυκλοφορία. Δεν είναι θέμα προσώπων, γιατί είδαμε να διστάζουν και ο Καλάθης με τον Περπέρογλου (πολλάκις αμφότεροι) και οι Πρίντεζης, Καλαμπόκης, Καϊμακόγλου, παρότι ελεύθεροι. Όμως, ένα ελεύθερο σουτ δεν είναι ποτέ κακό σουτ και πρέπει τα παιδιά να αποβάλλουν το άγχος του άστοχου.

Και η κυκλοφορία είναι θέμα, καθώς η ομάδα δείχνει να μπλοκάρει κάποιες στιγμές. Σύμφωνοι, όποιοι και αν είναι στη δωδεκάδα, το Ζήσης, Σπανούλης, Καλάθης, Περπέρογλου + ένας ακόμη, δεν συγκρίνεται με το Διαμαντίδης, Παπαλουκάς, Ζήσης, Σπανούλης, Βασιλόπουλος. Όμως, τα αβίαστα λάθη δεν χρειάζονται και δεν είναι του επιπέδου κανενός από τους περιφερειακούς μας. Τα κάνει και ο Βασίλης Σπανούλης, στην προσπάθειά του να πάρει την ομάδα πάνω του, αλλά και οι Καλάθης (περισσότερο), Περπέρογλου. Κι αν τον Σπανούλη τον έχουμε… τεστάρει και ξέρουμε πώς θα αντιδράσει στα δύσκολα, στα υπόλοιπα πρέπει να επέλθει ψυχραιμία και… νουθεσία.

Μιας και ο λόγος για νουθεσίες, μόνο χαρά μπορεί να προκαλέσει το γεγονός ότι βλέπουμε τους Ζήση, Σπανούλη, Φώτση να μιλάνε και να φωνάζουν συνεχώς μέσα στο παιχνίδι, ιδίως τους δύο περιφερειακούς. Στη δική τους εμπειρία θα στηριχτεί η ομάδα φέτος.

Καιρό έχουμε μπροστά μας για να μιλήσουμε και για τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση, και για τις ανάσες του Κουφού, και για το (ελπίζουμε) ελαφρύ πρόβλημα του Σχορτσανίτη, και για όλα τα υπόλοιπα.

by Rasheed.

Νικ Καλάθης: Ο νέος Στιβ Νας;

Έχοντας δει αρκετά αγωνιστικά λεπτά στα φιλικά της Εθνικής, μπορούμε πλέον να διατυπώσουμε μία αρκετά σαφή αγωνιστική άποψη για τον Νικ Καλάθη, τον πιο «άγνωστο» στο ελληνικό κοινό παίκτη της ελληνικής ομάδας. Θα προσπαθήσουμε, λοιπόν, να δώσουμε μία πλήρη ανάλυση του τρόπου παιχνιδιού του νέου ελληνικού «προϊόντος» στα γκαρντ, για να ξέρει ο κόσμος τι να περιμένει από τη συμμετοχή του στην Εθνική, αλλά και στον Παναθηναϊκό.

Χέρια: Ένα από τα δύο βασικά πολύ θετικά χαρακτηριστικά του Καλάθη είναι ο χειρισμός. Χειρίζεται εξαιρετικά την μπάλα και έχει ωραίες εμπνεύσεις στην ντρίμπλα. Η ικανότητά του στο χειρισμό της μπάλας είναι καλύτερη από των Παπαλουκά και Διαμαντίδη, ενώ η Ελλάδα δεν είχε ποτέ πλέι-μέικερ που να διαθέτει αυτό το φαντεζί στοιχείο στην ντρίμπλα που έχει ο Νικ. Τα χέρια του είναι σχετικά δυνατά και θα πρέπει να τα δυναμώσει και άλλο, κάτι που αναμένεται να το κάνει σιγά σιγά.

Πόδια: Η ταχύτητα είναι το δεύτερο πασιφανές χάρισμα του Καλάθη. Είναι πραγματικά ταχύτατος τόσο χωρίς την μπάλα, όσο και με αυτήν στα χέρια. Αυτό είναι σημαντικό στοιχείο αφού μπορεί να ανοίγει γρήγορα τον αιφνιδιασμό και να τρέχει καλά σε αυτόν. Αυτή τη στιγμή είναι ο πιο ταχύς παίκτης της Εθνικής. Τα πόδια του είναι δυνατά, δε μοιάζει να πηδάει ψηλά, αλλά έχει διάρκεια στον αέρα.

Κορμός: Ο Καλάθης μοιάζει να έχει δυνατό κορμό για την ηλικία του, τον οποίο σαφώς και απαιτείται να δυναμώσει για να βάζει πιο καλά το κορμί του στην πορεία του αντίπαλου πλέι-μέικερ. Είναι ένας ακόμη ψηλός πλέι-μέικερ στην παραγωγή της Ελλάδας, αφού τα 195 εκατοστά του θα του δίνουν πλεονέκτημα σε όλη την πορεία της καριέρας του.

Το παιχνίδι του πλέι-μέικερ: Αφού αναλύσαμε τα φυσικά χαρακτηριστικά του, θα πρέπει να δούμε πώς εφαρμόζονται αυτά στα βασικά στοιχεία που απαιτεί το παιχνίδι του πλέι-μέικερ. Η πάσα του είναι ένα αμφισβητήσιμο στοιχείο. Το θετικό είναι ότι έχει μάτι, βλέπει την επίθεση, ξέρει πού βρίσκονται οι συμπαίκτες του και έχει την ικανότητα να δώσει σωστά την μπάλα, βγάζοντας ενίοτε και εντυπωσιακές πάσες. Το αρνητικό, και το βασικότερό του μειονέκτημα στην παρούσα φάση, είναι ότι ενθουσιάζεται και ψάχνει την εκλεπτυσμένη πάσα, με αποτέλεσμα να ρισκάρει και να μη σιγουρεύει την μπάλα που φεύγει από τα χέρια του κάνοντας συχνά λάθη στις πάσες, τόσο στο 5 εναντίον 5, όσο και στον αιφνιδιασμό όπου το λάθος φαίνεται καθοριστικό αφού μπορεί να χαθεί ένα εύκολο καλάθι. Κατά τ’ άλλα, μπορεί να βγάζει πολύ γρήγορα την ομάδα του μπροστά, οπότε αν πάρει χωρίς καθυστέρηση την μπάλα από το ριμπάουντ θα αφήσει σίγουρα την αντίπαλη άμυνα ανοργάνωτη.

Επαφή με το καλάθι: Ένα μειονέκτημα στο παιχνίδι του Καλάθη είναι ότι δε φαίνεται να απειλεί το καλάθι. Μπορεί να σκοράρει και με δίποντα και με τρίποντα, αλλά δε δείχνει σιγουριά στον εαυτό του, δε στρέφεται προς την μπασκέτα και είναι αρνητικό για την ομάδα του στο σετ παιχνίδι να έχει ένα παίκτη που δε γυρίζει με την μπάλα έστω και για να απειλήσει ότι θα σουτάρει. Τα μακρινά σουτ που έχει πάρει με την Εθνική είναι ελεύθερα. Το τρίποντο μοιάζει να περιλαμβάνεται στο ρεπερτόριό του, έστω και χωρίς εντυπωσιακή ευστοχία. Από την άλλη, η διείσδυσή του είναι αρκετά καλύτερη και έχει και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην πραγματοποίησή της. Τον είδαμε να ολοκληρώνει ωραία ντράιβ με καλάθι, κερδίζοντας και φάουλ. Είναι ένα στοιχείο που ανεβάζει το παιχνίδι του. Στις βολές δεν είναι απολύτως φερέγγυος, αλλά είναι σχετικά εύστοχος, είχε γύρω στο 70% στο κολέγιο.

Άμυνα: Τα αμυντικά στοιχεία του Νικ μοιάζουν ακόμη άγουρα. Ενώ έχει καλά πόδια και μπορεί να τα λυγίζει ακολουθώντας έτσι καλά τον αντίπαλο γκαρντ στην ντρίμπλα. Τα μειονεκτήματά του είναι κυρίως θέμα εμπειρίας και τρόπου παιχνιδιού που έχει συνηθίσει στο κολεγιακό μπάσκετ, δηλαδή, δε διαβάζει πολύ καλά το αντίπαλο επιθετικό παιχνίδι και αργεί να δώσει βοήθειες, ενώ δυσκολεύεται όταν ο προσωπικός του αντίπαλος διεισδύει ή τον βάζει πλάτη.

Συνολικά κοιτώντας τον Νικ Καλάθη είναι εύκολο να συνηδειτοποιήσουμε ότι βλέπουμε ένα εξαιρετικό ταλέντο με πολλά χαρίσματα. Ο τρόπος που κινείται, στο θέμα του χειρισμού, της ντρίμπλας και της ταχύτητας, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι θυμίζει αυτόν του Στιβ Νας. Είναι σίγουρα ένα ακατέργαστο διαμάντι που θα δουλέψει και θα δουλευτεί και, το σημαντικότερο στοιχείο που μπορεί να μας προκαλεί μέχρι και ενθουσιασμό για το νέο ελληνικό ταλέντο, είναι ότι τα μειονεκτήματά του μοιάζουν όλα να επιδέχονται βελτίωσης.

“Good night, and good luck”

by BEN

Τον θυμάσαι; - Ματ Μπούλαρντ

Ο σημερινός φιλοξενούμενος της στήλης είναι ο Ματ Μπούλαρντ (42, 2.08). Ο ξανθομάλλης φόργουορντ έπαιξε στη χώρα μας για περίπου μία σεζόν (τα 3/4 για την ακρίβεια) το 1994-95. Ο Air Bullard, όπως ήταν το προσωνύμιό του εκτός από τη χώρα μας, πέρασε την υπόλοιπη καριέρα του στο NBA.

Ξανθομάλλης, με σοφιστικέ μουσάκι, λατρεύει το ψάρεμα και παίζει ντραμς. Οι Αμερικάνοι τον φώναζαν Air Bullard, το οποίο είχε βγει από το γεγονός ότι όταν σούταρε τρίποντο η μπάλα έπαιρνε μεγάλο ύψος (επειδή ήταν και… 2.08), αλλά και από το γεγονός ότι τα αλτικά του προσόντα ήταν για… κλάματα.

Ο Μπούλαρντ δεν έγινε ποτέ ντραφτ (αν και έχουν γίνει… άλλοι κι άλλοι), αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε από το να παίξει συνολικά 11 χρόνια στο NBA. Στο κολέγιο ξεκίνησε από το Κολοράντο, όπου είχε 12.7 πόντους και 6.4 ριμπάουντ στην πρώτη του σεζόν, ενώ στη δεύτερη έφτασε στους 16.6 πόντους και τα 9.3 ριμπάουντ. Σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τις πιθανότητές του για καριέρα, μεταπήδησε στο Αϊόβα και αφού έμεινε μια σεζόν εκτός, είχε 9.1 πόντους και 6.2 ριμπάουντ την πρώτη χρονιά και 11.4 πόντους και 2.9 ριμπάουντ στην τελευταία του χρονιά. Στα ντραφτ πέρασε απαρατήρητος, αλλά το ίδιο καλοκαίρι (1990) οι Ρόκετς του πρότειναν συμβόλαιο.

Μαζί τους πέρασε 4 χρόνια (και άλλα 5 όταν επέστρεψε από την Ευρώπη) κατακτώντας ένα πρωτάθλημα το 1994. Η πρώτη χρονιά του ήταν ουσιαστικά προσαρμογής, αλλά οι Ρόκετς εκτίμησαν το μεγάλο του όπλο, που ήταν το τρίποντό του και τον κράτησαν. Τη δεύτερη σεζόν είχε 6.4 πόντους και 2.8 ριμπάουντ με 39% στα τρίποντα, ενώ η καλύτερή του χρονιά στο NBA ήταν το 1992-93, όταν και είχε 7.3 πόντους, 2.8 ριμπάουντ, 1.4 ασίστ και 37% στα τρίποντα με 1.2 εύστοχα ανά αγώνα. Ο βασικός του ρόλος ήταν να βοηθάει τον Χακίμ Ολάζουον, όχι… σπρώχνοντας ή κατεβάζοντας ριμπάουντ, αλλά με το να τραβιέται στο τρίποντο αδειάζοντας τη ρακέτα από ψηλούς, ώστε το «Όνειρο» να βρίσκει μεγαλύτερο πεδίο δράσης. Πετύχαινε, πάντως, καθώς ο Μπούλαρντ ήταν πολύ εύστοχος και κανείς δεν ρίσκαρε να τον αφήνει μόνο του στο τρίποντο.

Το 1993-94 ήταν με τους Ρόκετς στους τελικούς του NBA, τότε που ο Ολάζουον πήρε τον πρώτο τίτλο απέναντι στους Νικς με τους Ρόκετς να κερδίζεουν με 4-3 και να παίρνουν το πρωτάθλημα. Εκείνη τη σεζόν ο ρόλος του είχε περιοριστεί στα 11 λεπτά ανά αγώνα (17 την προηγούμενη) και είχε 3.5 πόντους και 1.3 ριμπάουντ.

Το καλοκαίρι του 1994 δεν έβρισκε ομάδα όπως θα ήθελε, οπότε άρχισε να σκέφτεται την Ευρώπη. Ο ΠΑΟΚ πέρασε μια πολύ πολύ δύσκολη χρονιά το 1994-95, αλλάζοντας αρκετούς παίκτες και προπονητές. Την προηγούμενη σεζόν είχε στο «4» τον μεγάλο Ουόλτερ Μπέρι, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς. Στον διπλό τελικό οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ είχαν «ερωτευτεί» τον Λέμον Λάμπλεϊ, ο οποίος αν και δεν κατάφερε να τους στερήσει το τρόπαιο, τους είχε… προβληματίσει. Έτσι, ο ΠΑΟΚ κινήθηκε για την απόκτησή του. Ο Λάμπλεϊ ήρθε στην Ελλάδα με διθυραμβικά σχόλια να τον ακολουθούν, αλλά λίγο πριν το τέλος Οκτωβρίου και χωρίς να έχει επιβεβαιώσει ούτε στο ελάχιστο οποιαδήποτε καλή κουβέντα έφυγε για να επιστρέψει στις Η.Π.Α. και να αφοσιωθεί στην ανάγνωση και μελέτη της Βίβλου! Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ τον γιούχαραν αρκετά πριν φύγει, αλλά ουσιαστικά το διαζύγιο ήταν… συναινετικό, καθώς ο Λάμπλεϊ ήθελε να αφοσιωθεί στο Θεό. Στη θέση του ήρθε ο Τζερόντ Μουστάφ, ο οποίος πρόλαβε να παίξει 3 παιχνίδια πριν τραυματιστεί και αντικατασταθεί από τον πρωταγωνιστή του άρθρου, Ματ Μπούλαρντ. Ο Μπούλαρντ ήρθε στην Ελλάδα… ως πρωταθλητής NBA, εμφανίστηκε, δε, στο αεροδρόμιο με το μικρό του πουντλ αγκαλιά.

Η παρουσία του στην Ελλάδα ήταν μάλλον μέτρια, αφού είχε 11.4 πόντους και 4.6 ριμπάουντ στην Α1 με τον ΠΑΟΚ. Βέβαια, έπρεπε να προσαρμοστεί και στο στιλ μπάσκετ τριών προπονητών (εκτός από το ευρωπαϊκό στιλ παιχνιδιού), αφού ο ΠΑΟΚ άρχισε τη σεζόν με τον Ντράγκαν Σάκοτα, τη συνέχισε με τον Σάκη Λάιο και την τελείωσε με τον Βαγγέλη Αλεξανδρή. Δύσκολα πράγματα για έναν παίκτη που ήταν ρολίστας και όχι αστέρας ή σκόρερ.

Πάντως, ο Μπούλαρντ στην Ελλάδα πρόλαβε να κατακτήσει ένα Κύπελλο, με τον ΠΑΟΚ να κερδίζει στον τελικό τον Πανιώνιο με 72-53, χάρη στους 27 πόντους του Πρέλεβιτς και τους 21 του Σάβιτς. Ο Μπούλαρντ είχε 6 πόντους στον τελικό.

Φεύγοντας από την Ελλάδα επέστρεψε στις Η.Π.Α., όπου αγωνίστηκε μία σεζόν στου Ατλάντα Χοκς και μετά για 5 χρονιές στους Χιούστον Ρόκετς. Το 1997-98 ήταν 1ος σε ευστοχία στα τρίποντα στους Ρόκετς με 42%, ενώ το 1999-00 ήταν 3ος σε ευστοχία σε όλο το NBA με 45% και 1.4 εύστοχα τρίποντα ανά αγώνα. Αυτές οι δύο ήταν και οι καλύτερες χρονιές του, με 7.0 πόντους και 2.2 ριμπάουντ την πρώτη και 6.8 πόντους, 2.5 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ τη δεύτερη.

Τελευταία σεζόν στο NBA το 2001-02, όπου αγωνίστηκε σε 31 αγώνες με τους Σάρλοτ Μπόμπκατς. Το 2002-03 υπέγραψε στους Νιου Όρλιν Χόρνετς, αλλά τον Ιανουάριο αποδεσμεύτηκε χωρίς να αγωνιστεί. Συνολικά είχε5.3 πόντους, 2.0 ριμπάουντ και 0.9 ασίστ στην καριέρα του με 38,4% στα τρίποντα σε 615 αγώνες.

Πλέον διοργανώνει (από το 1990) το Matt Bullard Basketball Camp, ενώ είναι σχολιαστής των αγώνων των Ρόκετς στο τοπικό κανάλι του Χιούστον μαζί με τον Κλάιντ Ντρέξλερ.

Σύμφωνα με τη σελίδα του στο nba.com ο Μπούλαρντ είχε 18.5 πόντους και 11.5 ριμπάουντ στον ΠΑΟΚ, κάτι που προφανώς είναι παραπληροφόρηση (λογικά από τον ατζέντη του). Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ ούτε στα όνειρά τους δεν είδαν τέτοιες εμφανίσεις από τον φιλότιμο Air Bullard.

Νίκος Κουσούλης

Jaaberless...

Πλέον είμαστε δύο εβδομάδες πριν το Ευρωμπάσκετ και όλες οι ομάδες έχουν στήσει το βασικό κορμό τους, προσπαθώντας να δουν τις τελευταίες πινελιές στη δωδεκάδα που θα κάνουν τη διαφορά στο τουρνουά της Πολωνίας. Όλες; Όχι βεβαίως.

Η Βουλγαρία κατάφερε να χάσει τον καλύτερό της παίκτη, τον αστέρα της και σκόρερ της, 15 μέρες πριν το Ευρωμπάσκετ.

Ο Ιμπραήμ Τζάαμπερ δεν θα είναι στην Πολωνία, καθώς ειδοποίησε την ομάδα ότι δεν θα συμμετέχει στην προετοιμασία, μιας και ξεκινάει το Ραμαζάνι και δεν μπορεί να τρώει ή να πίνει οτιδήποτε από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου έως τις 19 Σεπτέμβρη.

Γενικώς δεν είμαι ακραίος στις αντιδράσεις μου όσον αφορά τον μπασκετικό χώρο, αλλά νομίζω ότι αυτό το θέμα είναι το πιο ηλίθιο που έχω ακούσει ποτέ. Οι μισές ιστοσελίδες έλεγαν ότι ο Τζάαμπερ αποφάσισε να φύγει, οι άλλες μισές ότι του το είπε ο Γκέρσον. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση, αφού το συζήτησαν και είδαν ότι ο παίκτης δεν ήταν σίγουρο ότι θα άντεχε τόσα ματς σε τόσες ημέρες τηρώντας το ραμαζάνι.

Μιλάμε για παγκόσμια πρωτοτυπία. Η ομάδα έπαιρνε στην προετοιμασία της έναν μουσουλμάνο, όπως είναι γνωστό και… πασιφανές ότι είναι ο Τζάαμπερ, αλλά κανείς δεν σκέφτηκε πριν από 3 βδομάδες να κοιτάξει το ημερολόγιο για να δει πότε είναι το ραμαζάνι ώστε να συζητήσει με τον παίκτη. Ο παίκτης έμπαινε στο Γολγοθά της προετοιμασίας εθνικής ομάδας και μετά στη συμμετοχή σε Ευρωμπάσκετ, που είναι διοργάνωση με καθημερινούς αγώνες, αλλά δεν σκέφτηκε ούτε για μια στιγμή ότι θα συνέπιπτε… με το Ραμαζάνι.

Ήρθε, λοιπόν, η 21η Αυγούστου και ο Τζάαμπερ… σταμάτησε να τρώει και να πίνει. Και όχι επειδή δεν του άρεσε αυτό που είχε μαγειρέψει ο σεφ της εθνικής εκείνη την ημέρα. Κι έτσι η Βουλγαρία κατάφερε να πετάξει στα σκουπίδια όλο το βασικό στάδιο προετοιμασίας της, συν τα πρώτα φιλικά της. Παγκόσμια πρώτη, μοναδική στιγμή στην ιστορία του μπάσκετ.

Βέβαια… οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Τζάαμπερ δεν θυμήθηκε έτσι ξαφνικά το ραμαζάνι, αλλά ότι θύμωσε και το χρησιμοποίησε για να θέσει εαυτόν εκτός εθνικής. Δεν μπόρεσα να επαληθεύσω κάτι τέτοιο, πάντως. Ο λόγος που το υποστηρίζουν αυτό είναι ότι πέρσι ο Τζάαμπερ είχε παίξει 5 ματς με την εθνική κατά τη διάρκεια του Ραμαζανίου. Βέβαια, αυτό δεν λέει κάτι για το αν το τηρούσε ή όχι.

Ο Γκέρσον ψάχνει παίκτη, περιφερειακό, που να μπορέσει να μπει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα στο ρόστερ. Όουενς και Ρόουλαντ οι υποψήφιοι, αλλά θα πρέπει… να «ψήνονται» κιόλας. Το μόνο θετικό για τον Ισραηλινό είναι ότι οι ομάδες ξεκινούν προετοιμασία αυτόν τον καιρό, οπότε δεν θα τους πάρει από τις παραλίες. Γιατί αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, το «όχι» θα ήταν βροντερό, παρότι έχουν υποχρέωση να παίξουν (για να βγάλουν την εκδούλευση του διαβατηρίου).

Οι Κροάτες φέτος το είχαν πάρει σοβαρά το θέμα. Έστειλαν ομάδα μέχρι και στους μεσογειακούς όπου πήραν το χρυσό με περίπατο με 9 παίκτες από την προεπιλογή της κανονικής εθνικής. Βέβαια, στους μεσογειακούς μπορεί να έστειλαν, στην Πολωνία δεν ξέρω… Ο Τόμας είναι ο 4ος που τραυματίζεται και μάλλον αυτός χάνει την πρώτη φάση του τουρνουά. Οι Πρκάτσιν, Ρούντεζ και Ρόζιτς… απλά δεν προπονούνται, αλλά μάλλον το Ευρωμπάσκετ θα το προλάβουν.

Οι Πολωνοί πανηγυρίζουν που ο Μάρτσιν Γκόρτατ δεν είχε κάτι σοβαρό τελικά, καθώς ο βασικότερος λόγος που ήταν στην εθνική είναι για να συγκρατούν τον Λόγκαν. Του λένε «πρέπει να δίνεις την μπάλα και στον Μάρτσιν, παίζει NBA, μη σουτάρεις μόνο εσύ». Χωρίς Γκόρτατ, ο Λόγκαν θα έκανε τη φράση «one man show» κυριολεξία.

Βέβαια, είχαμε και τους κλασικούς «θέλω να παίξω αλλά βαριέμαι να κάνω προετοιμασία», με τον Μένσα Μπόνσου να σπάει όλα τα ρεκόρ, δηλώνοντας ότι θα παίξει στο Ευρωμπάσκετ, αλλά και ότι… δεν ξέρει πότε θα πάει για προετοιμασία. Όλα αυτά στις 16 Αυγούστου.

Τέλος, οι Γάλλοι είναι μια ανάσα από την Πολωνία, με μοναδικό εμπόδιο μπροστά τους τους Βέλγους, που έκαναν την απίστευτη υπέρβαση. Οι Βέλγοι εξαφάνισαν με 23 πόντους διαφορά τους Βόσνιους (!) και μετά κέρδισαν στην Πορτογαλία (με την ψυχή στο στόμα και με τους Πορτογάλους να χάνουν δύο επιθέσεις νίκης στα τελευταία 30 δευτερόλεπτα) και πήραν την απίστευτη πρόκριση. Οι Βόσνιοι δεν μπορούν να το πιστέψουν, αλλά μεταξύ μας, δεν τους φταίει κανείς άλλος. Ας μην άφηναν τη δική τους δουλειά σε τρίτους (Μπαϊράμοβιτς: «Δεν πειράζει που χάσαμε. Και πάλι πιστεύω ότι θα βγούμε πρώτοι. Οι Βέλγοι δεν θα κερδίσουν στην Πορτογαλία»). Στερνή μου γνώση…

by Rasheed.

Λαλήσαμε ομαδικώς...

Τα καλοκαίρια είναι όλο και πιο ζεστά, το θερμόμετρο ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά. Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για όλους και για όλα, αλλά δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε.

Για παράδειγμα, όσοι είδαν τα βιντεάκια του Στέφον Μάρμπερι, δεν μπορούν παρά να σκεφτούν ότι τον έχει βαρέσει η ζέστη στο κεφάλι, ή ότι… παίρνει ληγμένα. Ο Μάρμπερι τελεί εν ευθυμία στο βίντεο, τρώει βαζελίνη, καπνίζει μαριχουάνα, λέει… «δεν είμαι μαστουρωμένος, απλώς αγαπάω όλο τον κόσμο. Έχω τόση αγάπη να δώσω». Περίπτωση. Βέβαια και αυτοκαταστροφικός, καθώς όπως είναι τώρα η κατάσταση, δεν τολμάει να τον υπογράψει κανείς. Πριν από 5 χρόνια ήταν ο μόνος Αμερικανός που στάθηκε στο ύψος του στο Ολυμπιακό τουρνουά της Αθήνας, καταφέρνοντας να γλιτώσει από την σκληρή κριτική (κριτική που εξώθησε Ντάνκαν και Άιβερσον να δηλώσουν αποχώρηση από την εθνική).

Όσοι δεν τον ήξεραν τον συμπάθησαν όταν έβγαλε σειρά παπουτσιών αρκετά πιο φτηνή από αυτές των άλλων αστέρων, λέγοντας «τα παπούτσια μου απευθύνονται στα παιδιά των γκέτο που έχουν όνειρο να παίξουν μπάσκετ. Αυτά τα παιδιά δεν έχουν 250 δολάρια να ξοδέψουν σε παπούτσια μπάσκετ».

Όλοι μας γεμίσαμε τους χειμώνες μας με πιπεράτες ιστορίες τα τελευταία δύο χρόνια που βρισκόταν σε κόντρα με τους Νικς. Τον… στηρίξαμε και φωνάξαμε «Στέφον γερά πάρ’ τους τα λεφτά» όταν δεν έκανε πίσω και δεν συμβιβαζόταν για να σπάσει το συμβόλαιό του.

Όμως, πλέον, είναι προφανές ότι ξέφυγε. Παρότι μόλις 32, δηλαδή ούτε κατά διάνοια «τελειωμένος», ο Μάρμπερι κινδυνεύει να χάσει την καριέρα του. Κινδυνεύει να… γίνει βετεράνος. Ίσως μια αλλαγή είναι αυτή που του χρειάζεται, και όταν λέω αλλαγή, εννοώ ένα υπερατλαντικό ταξιδάκι για να παίξει στην Ευρώπη. Όμως, όταν τον ακούς να δηλώνει «δεν έχω συμβόλαιο και όσο δεν έχω καπνίζω πού και πού μαριχουάνα» ρισκάρεις; Πολύ δύσκολα.

Το pole dancing στο δωμάτιό του ήταν «όλα τα λεφτά» και αυτό που «ανάγκασε» τον Μπρένταν Χέιγουντ να πει ότι ο Μάρμπερι το έχει χάσει τελείως και ότι στο βίντεο μοιάζει με «γκέι πορνοστάρ». Η απορία μου ποιος τον ρώτησε τον Χέιγουντ για να ανακατευτεί, αλλά ίσως για την απάντηση πρέπει κι εδώ να επιστρέψουμε στις ζέστες των ημερών.

Λίγα (πολλά για την ακρίβεια) χιλιόμετρα πιο μακριά, ο Νοβίτσκι και ο Κιούμπαν περνούν δεύτερο μήνα μέλιτος. Ο Κιούμπαν του ζήτησε να μην παίξει με την εθνική, ο Ντιρκ το έκανε, και μετά δήλωσε: «αυτή την περίοδο, η σχέση μας είναι πιο ζεστή από ποτέ». Όχι, ο Χέιγουντ δεν σχολίασε σχετικά.

Τώρα που είπα Χέιγουντ, επέστρεψε στις προπονήσεις και ο Αρίνας. Οι Ουίζαρντς δηλώνουν πολύ αισιόδοξοι, θεωρούν ότι ο Αρίνας έχει βάλει για τα καλά πίσω του τον τραυματισμό και ότι θα θυμίσει τον παλιό καλό του εαυτό φέτος. Για όσους δεν θυμούνται, καθώς ο Αρίνας έχει δυστυχώς από τον τραυματισμό χάσει ουσιαστικά δύο ολόκληρες σεζόν, το 2006-07, που ήταν η τελευταία χρονιά που έπαιξε υγιής, ο Αρίνας από πολλού ήταν «από πάνω» στη σύγκριση «Κόμπι ή Αρίνας». Αυτό το έγραψα απλώς για να φανεί πόσο πολύ μπορεί να αλλάξει η ακριέρα ενός παίκτη από έναν τραυματισμό.

Ο Αρίνας τότε είχε 28.4 πόντους, 6.0 ασίστ, 4.6 ριμπάουντ και 1.9 κλεψίματα. Μακάρι να μπορέσει να επιστρέψει το ίδιο καλός.

Ο Κλάιντ Ντρέξλερ μίλησε για την εθνική του 1992 και έδειξε πώς έγινε και χώρεσαν στην ίδια δωδεκάδα τόσοι αστέρες. Τον ρώτησαν αν είχε πρόβλημα που ήταν 5ος σκόρερ της ομάδας και απάντησε ότι ήξερε από πριν ότι θα παίζει 15-20 λεπτά, αλλά ότι ήταν τιμή για όλους να είναι ο ένας συμπαίκτης με τον άλλο σε εκείνη την εθνική. Όσο για το NBA, ως γνήσιος… δυτικός, αγνόησε στα φαβορί όλες τις ομάδες τα Δύσης. Είπε ότι το Κλίβελαντ είναι στην «κορυφή της τροφικής αλυσίδας» και ότι εκεί θα πάει και η Βοστόνη αν ο Γκαρνέτ είναι υγιής.

by Rasheed.

Εθνικά συμπεράσματα!

Πολύ μου άρεσε η ήττα από τη Σερβία. Είναι πάντα καλό στα φιλικά να έχεις και ορισμένα ματς δύσκολα. Οι 30άρες, οι 40άρες και οι 50άρες είναι καλές, αλλά δεν προσφέρουν ούτε στην προετοιμασία, ούτε στην ψυχολογία, ενώ φέτος με την ομάδα να είναι τόσο νεανική, υπάρχει κίνδυνος να πάρουν τα μυαλά τους αέρα, δεδομένων και των απουσιών.

Οι Σέρβοι ήταν πιο ξεκούραστοι από εμάς, έχουν και αυτό… το κάτι που από πάντα μας δυσκόλευε και φαίνεται ότι πάντα θα μας δυσκολεύει, ανεξαρτήτως γενιάς παικτών, πήραν το ματς. Επαναλαμβάνω, καλό είναι αυτό. Να μείνει η ομάδα προσγειωμένη.

Στα δύο παιχνίδια είδαμε μια εθνική που δοκιμάζει πάρα πολλά πράγματα. Ο Καζλάουσκας φαίνεται ότι έχει καταλήξει στους 9 από τους 12 και μετά σκέφτεται πιθανούς συνδυασμούς. Το βασικό του πρόβλημα είναι ξεκάθαρα στη θέση «3». Εκεί που έχασε τον βασικό παίκτη που είχε υπολογίσει, τον παίκτη που θα έκανε όλα τα σχήματα να «βγαίνουν» πιο εύκολα στην άμυνα (Βασιλόπουλος). Εκτός αυτού, ήρθαν και οι απουσίες των δύο ψηλών άσων, που θα χρησιμοποιούνταν στο «3» με Ζήση-Σπανούλη, ή μαζί και «έδεσε» το γλυκό. Είχαμε πει από την αρχή ότι ο… πιο σίγουρος της δωδεκάδας είναι ο Περπέρογλου. Είναι το μοναδικό τριάρι αυτή τη στιγμή, τουλάχιστον το μοναδικό έτοιμο και με παραστάσεις.

Από εκεί και πέρα, στο «3» έχουν παίξει οι Καλαμπόκης, Τσαλδάρης, που είναι δυάρια, οι Πρίντεζης, Καϊμακόγλου, που είναι τεσσάρια και ο Παπανικολάου. Αν βγάλουμε τον Πρίντεζη, όλοι οι άλλοι θα είναι στη δωδεκάδα ανάλογα με το τι έχει στο μυαλό του για το «3» ο Καζλάουσκας. Αν θεωρεί ότι ο Καϊμακόγλου μπορεί να παίξει εκεί, θα είναι αυτός, αν θέλει να ρισκάρει με τα νιάτα του Παπανικολάου (το μοναδικό καθαρό τριάρι, αλλά κουρασμένος και χωρίς παραστάσεις), αν πάει για κοντά σχήματα στην περιφέρεια με τους Καλαμπόκη και Τσαλδάρη. Μέχρι τώρα δείχνει ότι δεν έχει αποφασίσει. Δίνει σε όλους ευκαιρίες στα παιχνίδια, προσπαθώντας και να τους δώσει χρόνο να ζεσταθούν, αλλά και σε περιπτώσεις που να μπορεί να δει ποιος είναι σε θέση να βοηθήσει μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Στους ψηλούς, όλοι έχετε καταλάβει ότι δεν τίθεται θέμα Σχορτσανίτη. Ακόμη και για όσους δεν το πίστευαν, το απέδειξε το πρώτο φιλικό. Ο Σχορτσανίτης θα είναι στη δωδεκάδα, θα παίζει 15-25 λεπτά και (μακάρι να συνεχίσει έτσι) θα βοηθάει πολύ.

Μπουρούσης, Κουφός, Πρίντεζης και, βεβαίως, Φώτσης, είναι οι σίγουροι μαζί με τον Σοφοκλή, άρα μένει μια θέση για έναν από τους Γλυνιαδάκη, Μαυροκεφαλίδη, Καϊμακόγλου. Να τα μετρήσουμε κανονικά; Πέντε οι ψηλοί που αναφέραμε και τέσσερις οι σίγουροι περιφερειακοί (Σπανούλης, Ζήσης, Περπέρογλου, Καλάθης). Άρα, μένουν τρεις θέσεις. Θέμα σχημάτων η επιλογή; Μάλλον. Πολύ δύσκολα θα δούμε 2 από τους τρεις ψηλούς, δηλαδή τον Καϊμακόγλου να υπολογίζεται μόνο για περιφέρεια. Οπότε πάμε για 2+1 με τον Καϊμακόγλου να δείχνει ότι θα κερδίσει τη θέση, ιδίως αν ο Παπανικολάου μείνει εκτός. Αυτός που ως τώρα μοιάζει να είναι τελευταίος στην κούρσα είναι ο Μαυροκεφαλίδης. Και προς το παρόν φαίνεται ότι Καλαμπόκης, Τσαλδάρης θα πάρουν τις δύο θέσεις. Πάντως, θεωρώ ότι ο Καζλάουσκας δεν έχει αποφασίσει ακόμη. Νομίζω ότι πιστεύει πως κάθε επιλογή εμπεριέχει ρίσκα απ’ τη μια ή την άλλη πλευρά και θέλει να δει πού ρισκάρει λιγότερο. Ένα πεντάρι ακόμη γιατί ο Κουφός κάνει εύκολα τα φάουλ; Ένα τεσσάρι με δυνατότητα να παίξει και τρία υπό προϋποθέσεις; Δύο δυάρια με εμπειρία να καλύψουν και το τρία; Ή ένα τριάρι καθαρό αλλά άγουρο και… ξεζουμισμένο φέτος το καλοκαίρι;

Κατά τα άλλα, βλέπουμε ότι η Ελλάδα έχει πρόβλημα στην κάλυψη των pick ‘n’ roll, ιδίως με Κουφό, Σχορτσανίτη και Καλάθη (έναν από αυτούς) στη φάση. Διορθώνεται όμως αυτό.

Επιθετικά ξέρουμε ότι ισορροπία ρακέτας και τριπόντου δεν θα έχουμε, αφού ο μόνος σταθερός σε ποσοστά σουτέρ της ομάδας… είναι ο Φώτσης. Οι υπόλοιποι είναι είτε… streaky shooters που λένε και οι Αμερικάνοι ή σουτέρ μέρας. Έτσι στα φιλικά έχουμε δει από… 10% μέχρι σχεδόν 50% στα τρίποντα. Έτσι θα πάνε και οι αγώνες, κάτι που δείχνει ότι δεν μπορεί ο Καζλάουσκας να βασιστεί στο περιφερειακό σουτ της εθνικής.

Αυτό που βλέπουμε και χαιρόμαστε είναι πάντα καλές επιλογές στο δίποντο στην επίθεση, οι αιφνιδιασμοί, η πιεστική άμυνα κατά διαστήματα (χαρακτηριστικό του Καζλάουσκας για όσους τον θυμούνται από τον Ολυμπιακό), άμυνα που τώρα είναι στα 6-8 λεπτά συνεχόμενα τόσο ασφυκτική και που ο Λιθουανός ελπίζει να την πάει στα 15 μέχρι το Ευρωμπάσκετ. Αν το καταφέρει, κάθε φορά που θα γίνεται σε ματς, θα τελειώνει εκεί ο αγώνας.

Επίσης, η άμυνα στη ρακέτα είναι πολύ δυνατή και θεωρώ ότι θα προκαλέσει εφιάλτες σε όλες τις φροντ λάιν στην Πολωνία. Οι περιφερειακοί (και ιδίως οι Καλάθης, Περπέρογλου) θα πρέπει να προσέξουν περισσότερο τις πάσες τους, κάτι που οφείλει να κάνει και ο Σχορτσανίτης, που είναι ο μόνος ψηλός που παίζει στο «4 έξω- 1 μέσα».

Ας περιμένουμε το Ακρόπολις που θα έχουμε τρεις δυνατούς αγώνες για να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά στην τελευταία στροφή της προετοιμασίας πριν το Ευρωμπάσκετ.

by Rasheed.

Αφιέρωμα NBA: Σεξουαλικά σκάνδαλα και εξώγαμα

Το Age of Basketball σας παρουσιάζει το αφιέρωμα στις σκοτεινές ιστορίες που κρύβονται πίσω από τη λάμψη του NBA. Ιστορίες για εξώγαμα παιδιά και δικαστικές υποθέσεις βιασμών και σεξουαλικής παρενόχλησης…

Πώς θα’ θελα να είχα 1,2,3 και 4 παιδιά!

Μέρος Ι: Οι «Πρωταθλητές»
Μέρος ΙΙ: Αυτοί που δεν περιμένατε / Τα «θετικά πρότυπα»

Σκοτεινές ιστορίες πίσω από τη λάμψη

Μέρος Ι: Ρικ Πιτίνο
Μέρος ΙΙ: Κόμπι Μπράιαντ
Μέρος ΙΙΙ: Από την κατηγορία στην ενοχή
Μέρος IV: Καταδίκες και αθωώσεις

Σκοτεινές ιστορίες πίσω από τη λάμψη: Καταδίκες και αθωώσεις (IV)

Φτάνουμε στο τελευταίο μέρος του αφιερώματός μας για τις σκοτεινές ιστορίες στο χώρο του μπάσκετ στις Η.Π.Α.. Αρχή σήμερα θα κάνουμε με το κολεγιακό μπάσκετ, για να κλείσουμε το αφιέρωμα με τους απαραίτητους… Νιου Γιορκ Νικς.

Ο Σέλντεν Ουίλιαμς είναι παίκτης των Μπόστον Σέλτικς (υπέγραψε πριν από λίγο καιρό), γνωστός για την τρομερή κολεγιακή του καριέρα και το γεγονός ότι είναι ο άντρας της Κάντας Πάρκερ, με την οποία έχει ένα παιδί. Λίγοι όμως ξέρουν ότι σε ηλικία 18 ετών (στο τέλος του 2001), τελειόφοιτος στο λύκειο του Midwest City είχε κατηγορηθεί για βιασμό μαζί με τον Ντι Άντζελο Αλεξάντερ (πέρσι έπαιζε στη Λούντβινγκσμπουργκ), τον Μάθιου Κεμπ και δύο ακόμη συμπαίκτες του.

Η μία κοπέλα 19 ετών τους κατηγόρησε για βιασμό, λέγοντας ότι οι τρεις τη βίασαν και οι άλλοι δύο κοιτούσαν απαθείς. Η υπόθεση πήρε το δρόμο της δικαιοσύνης, αλλά μετά από μερικές εβδομάδες η κοπέλα ουσιαστικά εξαναγκάστηκε να αποσύρει τις κατηγορίες. Η αστυνομία υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσει να ψάχνει την υπόθεση, αλλά χρειάστηκε λιγότερο από 20 ημέρες για να την κλείσει χωρίς κανείς να τιμωρηθεί. Οι παίκτες αρχικά διώχθηκαν από την ομάδα (3 βασικοί και 2 παγκίτες, με τον Ουίλιαμς να είναι το αστέρι), αλλά μόλις έκλεισε η υπόθεση (10 αγώνες αργότερα) επέστρεψαν χωρίς επιπλέον κυρώσεις.

Η πίεση από τα μέντια προς το πρόσωπό της, η φημολογούμενη πίεση από το Ντιουκ που ήθελε σαν τρελό τον Ουίλιαμς και με τίποτα δεν θα δεχόταν να μπει φυλακή, το γεγονός ότι από τους 5 μόνο ο Ουίλιαμς ήταν ενήλικος και οι υπόλοιποι ως ανήλικοι θα τη γλίτωναν με ποινές-χάδι, ενώ όλοι συνεννοημένοι προστάτευαν τον Ουίλιαμς, το γεγονός ότι έμαθε πως θα χάσει τη χρονιά στο σχολείο (!) αν κυνηγήσει δικαστικά την υπόθεση, την έκαναν να κάνει πίσω. Ο Ουίλιαμς σε συνέντευξή του τότε είχε ουσιαστικά παραδεχτεί ότι έγινε βιασμός λέγοντας: «Εγώ δεν έκανα τίποτα, αλλά όταν ήμασταν στο δωμάτιο με τους συμπαίκτες, η κατάσταση ξέφυγε τελείως από τον έλεγχο. Κάποια ώρα μετά ήρθε ο προπονητής μας μέσα και το σταμάτησε». Η κοπέλα δημόσια είχε πει για το θέμα: «Το γεγονός ότι αποσύρω τη μήνυση δεν σημαίνει ότι δεν έγινε. Αυτοί ξέρουν τι έκαναν και θα πρέπει να ζήσουν με αυτό». Άλλη μία ιστορία που τα χαϊδεμένα παιδιά του αμερικανικού μπάσκετ τη «βγάζουν λάδι» απλώς και μόνο γιατί είναι υπεράνω του νόμου.

Ο Τζάστιν Ουίλιαμς (βρέθηκε και στην Μπεσίκτας πέρσι) με προϋπηρεσία στο NBA κατηγορήθηκε τον Οκτώβριο του 2007, ενόσω έπαιζε στους Σακραμέντο Κινγκς, για το βιασμό μιας κοπέλας 25 ετών. Η υπόθεση ήρθε στο φως την επόμενη ημέρα, όταν η κοπέλα πήγε στην εντατική του νοσοκομείου της περιοχής με τραύματα στην επίμαχη περιοχή και αιμορραγία. Η κοπέλα είπε ότι ο Τζάστιν Ουίλιαμς και η κοπέλα του τη νάρκωσαν και τη βίασαν το προηγούμενο βράδυ στο σπίτι του Ουίλιαμς.

Οι αστυνομικοί έκαναν έφοδο στο σπίτι του παίκτη και σύμφωνα με την αναφορά της αστυνομίας «πήραν αρκετά αντικείμενα σχετικά με την υπόθεση». Ο Ουίλιαμς είπε ότι η σεξουαλική πράξη ανάμεσα στους 3 ήταν συναινετική και ότι είχε… αποδείξεις (προφανώς βίντεο, αν και πουθενά δεν γίνεται πιο συγκεκριμένος).

Ένα μήνα μετά, η υπόθεση κλείνει λόγω έλλειψης στοιχείων και ο Τζάστιν Ουίλιαμς αθωώνεται.

Και πριν κλείσουμε το αφιέρωμα ας κάνουμε και μια βόλτα στη λεγόμενη «βιτρίνα του NBA», τους Νιου Γιορκ Νικς, που λέγονται έτσι λόγω προφανώς της Νέας Υόρκης, που αποτελεί τη βιτρίνα των Η.Π.Α. (ασχέτως αν το… υπόλοιπο μαγαζί δεν έχει καμία σχέση).

Ο Αϊζάια Τόμας κατηγορήθηκε από την Ανούτσα Μπράουνι Σάντερς, νομικό υπάλληλο στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν, για σεξουαλική παρενόχληση. Η Σάντερς είπε ότι όλοι ήξεραν τι γινόταν, αλλά κανείς δεν τη βοηθούσε, αλλά και ότι όταν πήγε στη διοίκηση και παραπονέθηκε επίσημα, την απέλυσαν. Η Σάντερς είπε ότι ο Τόμας την έλεγε «σκύλα» και «τσούλα» συνέχεια και ότι την παρενοχλούσε σεξουαλικά.

Πώς απάντησε (στο δικαστήριο) σε αυτά ο Τόμας; «Είναι φυσιολογικό για έναν μαύρο άντρα να αποκαλεί μια μαύρη γυναίκα τσούλα και σκύλα, δεν είναι κακό. Αντιθέτως, είναι κακό αν το κάνει ένας λευκός».

Αποτέλεσμα; Ο Τόμας κρίθηκε ένοχος, η Σάντερς ζητούσε 6 εκατομμύρια δολάρια, αλλά της επιδικάστηκαν 11,6 εκατομμύρια δολάρια. Τα 3 έπρεπε να τα πληρώσει ο ιδιοκτήτης των Νικς και τα υπόλοιπα το Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν. Ο μεγαλύτερος ντόρος της υπόθεσης (και η μεγαλύτερη κηλίδα) ότι ούτε οι Νικς απέλυσαν τον Τόμας μετά την καταδίκη του, ούτε το NBA τον τιμώρησε.

Ο τίτλος αμερικανικών μέσων στην υπόθεση του Έντι Κάρι τα λέει όλα (άφησα στα αγγλικά ένα μέρος του): «Ο Έντι Κάρι αντιμετωπίζει μήνυση για σεξουαλική παρενόχληση… from a Dude!». Η ιστορία λέει ότι στις 15 Ιανουαρίου ο σοφέρ του Κάρι, Ντέιβιντ Κουτσίνσκι, μήνυσε τον Κάρι ζητώντας 98.000 δολάρια αποζημίωση. Ο σοφέρ είπε ότι ο Κάρι προσπάθησε να κάνει ομοφυλοφιλικό σεξ μαζί του, καθώς πολλές φορές εμφανιζόταν μπροστά του γυμνός λέγοντας «κοίτα με Ντέιβιντ, κοίτα με» και «έλα και άγγιξέ το, Ντέιβ». Επίσης, ο Κουτσίνσκι είπε ότι ο Κάρι τον έβαζε να κάνει «εξευτελιστικές δουλειές που δεν είχαν σχέση με την εργασία μου, όπως να καθαρίζω και να σηκώνω βρώμικες πετσέτες στις οποίες είχε εκσπερματίσει», ενώ τον φώναζε «Κωλοεβραίο», «άσπρο σκλάβο» και διάφορα άλλα. Η απάντηση του Κάρι σε όλα αυτά; Αμίμητη: «Δεν είμαι ρατσιστής, όσοι με ξέρουν το ξέρουν ότι δεν είμαι». Η υπόθεση δεν έχει τελειώσει ακόμη, καθώς ο Κάρι περνά ένα πολύ πιο σημαντικό δράμα (τη δολοφονία του παιδιού και της γυναίκας του).

Το 1998 ο Άντονι Μέισον (32 τότε) κατηγορήθηκε μαζί με έναν ξάδερφό του για τον βιασμό δύο ανήλικων κοριτσιών 14 και 15 ετών. Ο Μέισον στην αρχή αρνήθηκε τα πάντα, ενώ οι πιο βαριές κατηγορίες αποσύρθηκαν όταν ο Μέισον έκανε DNA τεστ και δεν βρέθηκε (DNA του) στις κοπέλες. Ομολόγησε ότι έθεσε σε κίνδυνο την ομαλή διαβίωση των κοριτσιών και τιμωρήθηκε σε 200 ώρες κοινωνικής εργασίας. Πάντως, οι κατήγοροι ακόμη φωνάζουν, καθώς η φράση «Mase was here» που βρέθηκε γραμμένη στο κεφάλι των κοριτσιών (!) δεν έγινε δεκτή στο δικαστήριο!

Οι περιπτώσεις βιασμών, σεξουαλικών επιθέσεων και κατηγοριών κατά αστέρων του ΝΒΑ δεν τελειώνουν εδώ, καθώς υπάρχουν πολλές ακόμη που κηλιδώνουν το λαμπερό αμερικανικό μπάσκετ, με τους αθλητές στην τεράστια πλειοψηφία των περιπτώσεων ή να αθωώνονται ή να τιμωρούνται με «χάδια» αντί για ποινές.

by Rasheed.

Σκοτεινές ιστορίες πίσω από τη λάμψη: Από την κατηγορία στην ενοχή (ΙΙΙ)

Οι σημερινές υποθέσεις με τις οποίες θα ασχοληθούμε αποτελούν τυπικά παραδείγματα της αντίθεσης ανάμεσα στην κατηγορία και την ενοχή. Οι πρώτοι κατηγορήθηκαν και ομολόγησαν την ενοχή τους, ενώ στην τελευταία ιστορία η υπόθεση έκλεισε χωρίς καταδίκη.

Ο ΒΙΑΙΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΤΕΡΣΟΝ

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις αθλητών με προβληματική εξωγηπεδική συμπεριφορά είναι ο γνωστός μας Ρούμπεν Πάτερσον που ξεκίνησε την καριέρα του από την ΑΕΚ. Ο Πάτερσον θα πρέπει να κάνει ειδική δήλωση ατόμου που έχει κατηγορηθεί για κακούργημα σχετικό με σεξουαλικές δραστηριότητες σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ για να μπορέσει να μεταβεί και να εργαστεί σε αυτές!

Το Μάιο του 2001 η νταντά του παιδιού του τον κατηγόρησε για βιασμό. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της κοπέλας, 24 ετών, ο Πάτερσον προσπάθησε να την υποχρεώσει να έρθει σε επαφή μαζί του στο σπίτι του. Ο 25χρονος αθλητής στην απολογία του δε δήλωσε ένοχος, αλλά αποδέχθηκε το γεγονός ότι υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να κριθεί ένοχος από τους ενόρκους. Ο Πάτερσον είχε την κακή τύχη η υπόθεση να ξεσπάσει ενόσω ήταν σε περίοδο υπό αστυνομική επιτήρηση, λόγω του ότι το Γενάρη του 2001 είχε γρονθοκοπήσει και σπάσει την κάτω γνάθο ενός ανθρώπου στο Κλίβελαντ! Ως αποτέλεσμα ο Αμερικανός πάουερ-φόργοουρντ καταδικάστηκε σε 6 μήνες φυλάκιση, ποινή που άλλαξε από τον δικαστή σε 6 μήνες με αναστολή, 1000 δολάρια πρόστιμα και 80 ώρες κοινωνικής εργασίας.

Αυτή δεν είναι η μοναδική ιστορία τέτοιου περιεχομένου του Πάτερσον, αφού το 2002 συνελήφθη λόγω των κατηγοριών από τη γυναίκα του για βίαιη συμπεριφορά. Ο αθλητής αντιμετώπιζε ποινή σε βαθμό κακουργήματος, αλλά η γυναίκα του απέσυρε τις κατηγορίες και, λίγο καιρό μετά, έβγαλαν διαζύγιο. Οι περιπέτειές του θα συνεχίζονται επ’ αόριστον απ’ ό,τι φαίνεται, αφού όταν το 2007 μετακόμισε στο Σινσινάτι και δε δήλωσε την παρελθούσα κατηγορία του αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμο 1000 δολαρίων!

Η ΕΝΟΧΗ ΤΟΥ ΣΤΗΒΕΝΣΟΝ

Ο Ντεσόν Στήβενσον, παίκτης με καριέρα 10 χρόνων, τα 7 ως βασικός, έχει και αυτός τη σκοτεινή ιστορία του. Στο δεύτερο χρόνο του στο NBA (μπήκε στα ντραφτ χωρίς να παίξει στο κολέγιο) κατηγορήθηκε για βιασμό μιας 14χρονης κοπέλας. Ο Στήβενσον είχε βγει μαζί με την κοπέλα, μια φίλη της και έναν πρώην συμπαίκτη του. Οι κοπέλες μέθυσαν και στη συνέχεια ήρθαν σε σεξουαλική επαφή μαζί τους σε ένα μοτέλ. Ο παίκτης παραδόθηκε στην αστυνομία και ομολόγησε ότι έκανε σεξ με την κοπέλα και ότι την κέρασε πολλές φορές αλκοόλ με αποτέλεσμα να μεθύσει. Η απολογία του σε συνδυασμό με την επιείκεια από την πλευρά της κοπέλας (η οικογένεια της οποίας γνώριζε τα τελευταία 4 χρόνια τον αθλητή), οδήγησαν το δικαστή στο να δικάσει τον Στήβενσον για πταίσμα και όχι κακούργημα με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε 2 χρόνια υπό αστυνομική επιτήρηση, πρόστιμο 1100 δολαρίων και 100 ώρες κοινωνικής εργασίας τις οποίες πέρασε με δραστηριότητες σε μπασκετικά καμπ παιδιών μαζεύοντας μπάλες μοιράζοντας νερά και κρατώντας τα σκορ.

ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΖΑΖ

Σε άλλη ιστορία, 4 από τους γνωστότερους παίκτες των Γιούτα Τζαζ ενεπλάκησαν σε υπόθεση βιασμού πριν από τρία χρόνια. Οι Ντερόν Ουίλιαμς, Πολ Μίλσαπ και Ρόνι Μπριούερ (και οι 3 με διψήφιο αριθμό πόντων την περσινή χρονιά) μαζί με τον Ντι Μπράουν (που δεν έχει σταθερό συμβόλαιο, αλλά στο κολέγιο έγινε γνωστός γιατί, εκτός των άλλων αρίστευσε στην τάξη του!) κατηγορήθηκαν από μία στριπτιζέζ για βιασμό. Οι τέσσερις αθλητές γνώρισαν την κοπέλα στο κλαμπ όπου δούλευε και τη συνόδευσαν με ένα ταξί σε ένα ξενοδοχείο. Σύμφωνα με τον οδηγό του ταξί, στη διαδρομή τους σταμάτησαν σε ένα μίνι-μάρκετ όπου ο Μπριούερ αγόρασε προφυλακτικά, ενώ η κοπέλα επανειλημμένα ανέφερε ότι ήθελε να έρθει σε επαφή με δύο από τους άντρες ταυτόχρονα.

Στις 2:30 τη νύχτα της 23ης Οκτωβρίου οι υπάλληλοι του ξενοδοχείου River Place στο Πόρτλαντ είδαν τους 4 μπασκετμπολίστες να μπαίνουν στο λόμπι μαζί με τη γυναίκα. Στους υπαλλήλους φάνηκε σα να χρειαζόταν οι παίκτες να πείσουν την κοπέλα για να συνεχίσει, αλλά μετά από λίγο μπήκαν όλοι μαζί στο ασανσέρ για τον τέταρτο όροφο όπου οι αθλητές είχαν τα δωμάτια τους. Περίπου 40 λεπτά αργότερα, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, η κοπέλα βγήκε μόνη και γυμνή από ένα ασανσέρ και κατέρρευσε στο έδαφος λέγοντας: «Με βίασαν». Οι υπάλληλοι κάλεσαν την αστυνομία, η οποία τη βρήκε να φωνάζει και κλαίει, μεθυσμένη σε βαθμό που δυσκολευόταν να διατηρήσει τις αισθήσεις της. Σύμφωνα με τη δική της μαρτυρία οι παίκτες της είχαν δώσει ναρκωτικά, 3 από αυτούς την κακοποίησαν, ενώ 2 την πίεζαν να έρθει σε επαφή μαζί τους ταυτόχρονα.

Οι 4 άντρες, πάντως, ήταν αρκετά συνεργάσιμοι και οι εκδοχές τους ήταν συμβατές με τα γεγονότα. Ο Μπράουν ανέφερε ότι είχε πιει 8 ποτά στο κλαμπ, οπότε γύρισε στο δωμάτιό του, όπου έπαιξε βίντεοπαιχνίδια. Ο Ουίλιαμς είπε ότι βρέθηκε στο δωμάτιο με τη γυναίκα, τον Μπριούερ και τον Μίλσαπ, αλλά έφυγε λίγο μετά και δήλωσε ότι η γυναίκα άρχισε να φέρεται ξαφνικά παράξενα παρότι κανείς δεν την είχε ακουμπήσει και να λέει ότι την είχαν βιάσει 3 φορές στο παρελθόν και δεν ήθελε να τη βιάσουν ξανά. Ο Μπριούερ είπε ότι η κοπέλα γδύθηκε και ξάπλωσε στο κρεβάτι του, αλλά αυτός, επειδή ήταν πολύ μεθυσμένη, χώρισε τα κρεβάτια και της είπε ότι εάν ήθελε να μείνει στο δωμάτιό του θα έπρεπε να κοιμηθούν χωριστά ή στο πάτωμα. Ο Μίλσαπ ανέφερε ότι έφυγε μόλις η κοπέλα άρχισε να κλαίει και να μιλάει για βιασμό. Και οι 4 παίκτες είπαν ότι είχαν συμφωνήσει να μην έρθουν σε επαφή μαζί της όταν άκουσαν από αυτήν ότι είχε βιαστεί παλαιότερα.

Τελικά οι κατηγορίες αποσύρθηκαν για τρεις λόγους: δεν είχαν βρεθεί αποδείξεις που να ενοχοποιούν τους παίκτες, κανείς δεν παραδέχτηκε ενοχή, ενώ η γυναίκα αδυνατούσε να αναγνωρίσει τους δύο δράστες του βιασμού της. Έτσι, μία ύποπτη υπόθεση πέρασε στους καλένδες αφήνοντάς μας με την αναρώτηση εάν επρόκειτο για μια σκοτεινή βραδιά των σταρ της Τζαζ που κανονίστηκε με άλλο τρόπο ή για μια στημένη κατηγορία από μία πιθανώς διαταραγμένη κοπέλα…

“Good night, and good luck”

by BEN

Σκοτεινές ιστορίες πίσω από τη λάμψη: Κόμπι Μπράιαντ (II)

Η πιο διάσημη, πιο σοβαρή και πιθανότατα πιο σκοτεινή ιστορία βιασμού στην ιστορία του NBA είναι αυτή που αφορά τον Κόμπι Μπράιαντ, την Κέιτ Φέιμπερ και τα όσα συνέβησαν την 1η Ιουλίου του 2003 στο ξενοδοχείο Lodge and Spa at Cordillera στο Κολοράντο.

Μέχρι σήμερα και προφανώς και στο μέλλον, κανείς δεν γνωρίζει τι έγινε στο δωμάτιο 35 του ξενοδοχείου εκείνο το βράδυ. Οι δύο πλευρές υποστήριζαν αντίθετες ιστορίες με αρκετές ίδιες λεπτομέρειες, οι δικηγόροι τους ήταν σίγουροι για τη νίκη, αλλά η υπόθεση δεν εκδικάστηκε ποτέ για διάφορους λόγους, που για πολλούς έκαναν ακόμη πιο δύσκολο ένα θύμα βιασμού να καταφύγει στη δικαιοσύνη. Θεωρείται ότι τα όσα έγιναν στην υπόθεση, τα όσα πέρασε η Φέιμπερ, ο τρόπος που εξελίχθηκε η υπόθεση, ασχέτως αν είχε βιαστεί από τον Μπράιαντ ή όχι, έφεραν πολλά χρόνια πίσω τις Η.Π.Α. στο θέμα της καταπολέμησης των βιασμών μέσω της καταφυγής των θυμάτων στην αστυνομία.

Η Κέιτ Φέιμπερ (19 ετών τότε) στις 2 Ιουλίου του 2003 κατηγόρησε τον Κόμπι ότι τη βίασε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου διέμενε στο Κολοράντο ενόψει της εγχείρησης που θα έκανε τις επόμενες ημέρες. Η Φέιμπερ είπε ότι έδειξε στον Κόμπι το ξενοδοχείο, έφτασαν στο δωμάτιό του και εκείνος άρχισε να φλερτάρει μαζί της. Στην αρχή της άρεσε και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να φιληθούν για 5 λεπτά, αλλά μετά ο Μπράιαντ έγινε πιο σκληρός μαζί της και εκείνη άρχισε να δυσφορεί. Τότε, την έπιασε από το λαιμό και άρχισε να την πνίγει, την έσπρωξε να σκύψει σε μια καρέκλα και της σήκωσε τη φούστα, κατεβάζοντας τα εσώρουχά της, αρχίζοντας να τη βιάζει παρά φύσει. Είπε επίσης ότι του φώναξε τουλάχιστον δύο φορές να σταματήσει, αλλά ότι δεν πάλεψε, γιατί φοβόταν ότι θα την έπνιγε, καθώς το χέρι του ήταν στο λαιμό της. Η Φέιμπερ πρόσθεσε ότι ο Μπράιαντ τη ρώτησε αν της αρέσει να εκσπερματώνουν οι άντρες στο πρόσωπό της και όταν εκείνη άρχισε να φωνάζει πως όχι, ο Κόμπι την άφησε σαν να ξύπνησε και να κατάλαβε τι έκανε και σήκωσε τα χέρια του ψηλά. Μετά της ζήτησε να μην το πει πουθενά, εκείνη πλύθηκε και έφυγε από το δωμάτιο. Λίγο καιρό αργότερα άλλαξε την ιστορία λέγοντας ότι δεν πλύθηκε στο δωμάτιο, αλλά καθαρίστηκε μπροστά σε ένα καθρέπτη στο διάδρομο.

Ο Κόμπι Μπράιαντ μερικές ημέρες αργότερα έμαθε ότι απαγγέλθηκαν κατηγορίες βιασμού εναντίον του από την πολιτεία του Κολοράντο. Ο Μπράιαντ υποστήριξε ότι όντως έκανε σεξ με την κοπέλα αυτή, αλλά ήταν συναινετικό. Είπε ότι μετά που του έδειξε το ξενοδοχείο φλέρταραν στο δωμάτιό του κι εκείνη έσκυψε μόνη της σε μια καρέκλα και κατέβασε το εσώρουχό της. Έκαναν σεξ το οποίο σταμάτησε όταν ο Μπράιαντ τη ρώτησε αν ήθελε να τελειώσει στο πρόσωπό της κι εκείνη απάντησε πως όχι. Τότε, είπε ο Κόμπι, η κοπέλα έφυγε, κι εκείνος… συνέχισε μόνος του. Ο Κόμπι υποστήριξε ότι η κοπέλα του έκανε και στοματικό σεξ (πριν τη σεξουαλική πράξη), ενώ εκείνη είπε ότι μετά την πράξη την ανάγκασε να τον φιλήσει στο επίμαχο σημείο, κάτι που αρχικά δεν είχε αναφέρει.

Η υπόθεση δεν έφτασε ποτέ σε δίκη. Την ώρα που οι δύο πλευρές διάλεγαν ενόρκους, η Φέιμπερ είπε πως δεν θέλει να καταθέσει και η πολιτεία απέσυρε τις κατηγορίες, καθώς έτσι ο Κόμπι δεν μπορούσε να καταδικαστεί. Αν είχε καταδικαστεί ο Μπράιαντ θα ήταν σε 4 χρόνια έως ισόβια φυλάκιση, και σε 20 χρόνια έως ισόβια αναστολή, συν 750.000 δολάρια πρόστιμο.

Τα γεγονότα λένε ότι πάνω στο εσώρουχο της Φέιμπερ βρέθηκε μια κηλίδα αίμα, η Φέιμπερ είχε κολπικό τραυματισμό, ενώ 3 κηλίδες αίμα της Φέιμπερ βρέθηκαν και πάνω στην μπλούζα του Κόμπι. Όμως, το εσώρουχό της είχε και σπέρμα άλλου άντρα, που δείχνει ότι είχε κάνει σεξ πιθανότατα μετά το περιστατικό με τον Κόμπι και πριν πάει στην αστυνομία. Επίσης, υπήρχε η μαρτυρία ενός άντρα που ήταν οικοδεσπότης σε πάρτι μια εβδομάδα αργότερα ότι η Φέιμπερ ήταν χαρούμενη κι έλεγε πως έκανε σεξ με τον Κόμπι. Η υπεράσπιση θεωρούσε ότι αυτά τα στοιχεία θα αθωώσουν τον Κόμπι, ενώ οι κατήγοροι είπαν μετά το τέλος της υπόθεσης ότι θεωρούσαν σίγουρη την καταδίκη του Κόμπι, στηριζόμενοι στο αίμα και την κατάθεση της κοπέλας. Και οι δύο πλευρές είχαν μάρτυρες που έλεγαν ακριβώς αντίθετες ιστορίες για το αν η κοπέλα ήταν συγχυσμένη ή όχι μετά το περιστατικό.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ο διασυρμός που πέρασε η Φέιμπερ. Το όνομά της βγήκε στη δημοσιότητα (ενώ κανονικά προστατεύεται από νόμους) από… λάθος της πολιτείας σε μία ιστοσελίδα. Ακολούθησε η δημοσιοποίηση του ιατρικού της αρχείου (είχε αποπειραθεί δύο φορές να αυτοκτονήσει με χάπια και έπαιρνε φάρμακα για σχιζοφρένεια), χυδαία δημοσιότητα στα μέσα, που τα περισσότερα υποστήριζαν τον Κόμπι και την ειρωνεύονταν με απίστευτους τρόπους κυνηγώντας κάθε λεπτομέρεια της ζωής της 24 ώρες το 24ωρο και ανάλογα με κάθε της κίνηση (ακόμη και με το αν έβγαινε, αν διασκέδαζε ή αν βαφόταν).. αποφάσιζαν αν είχε όντως βιαστεί ή όχι, αλλά και μερικές απειλές κατά της ζωής της, που φαίνεται να ξεχείλισαν το ποτήρι, καθώς πρέπει να έγιναν το καλοκαίρι του 2004, λίγο πριν η υπόθεση κλείσει.

Η πολιτεία απέσυρε την κατηγορία, ο Κόμπι είχε να αντιμετωπίσει και μια μήνυση με την οποία η κοπέλα ζητούσε αποπληρωμή για τη ζημιά που είχε πάθει, μήνυση η οποία έκλεισε με διακανονισμό μακριά από το δικαστήριο. Οι πληροφορίες λένε ότι ο Κόμπι πλήρωσε 3 εκατομμύρια δολάρια στη Φέιμπερ. Επίσης, ο Μπράιαντ… ξόδεψε κι άλλα 4 εκατομμύρια δολάρια σε ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι, δώρο στη γυναίκα του, που επίσης είχε υπομείνει απίστευτο εξευτελισμό στο πλευρό του επί ένα χρόνο, στηρίζοντάς τον μέχρι το τέλος.

Αυτό που δείχνει ότι η υπόθεση είχε πολύ ζουμί είναι η επιστολή του Μπράιαντ προς την Φέιμπερ που διαβάστηκε στο δικαστήριο όταν έκλεινε η υπόθεση, με τη σημείωση ότι η Φέιμπερ συμφώνησε να μην τη χρησιμοποιήσει εναντίον του Κόμπι. Σε αυτή ο Μπράιαντ έλεγε εμμέσως ότι η συμπεριφορά του μπορεί να χαρακτηριστεί ως βιασμός και ζητούσε συγγνώμη από την κοπέλα. Αναλυτικά, τα κυριότερα μέρη της επιστολής: «Θέλω να ζητήσω συγγνώμη από τη νεαρή κοπέλα που είχε ανάμειξη στο περιστατικό. Θέλω να της ζητήσω συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου εκείνη τη νύχτα και για τις συνέπειες που είχε στη ζωή της ένα χρόνο τώρα. Παρότι πέρασα δύσκολη χρονιά, δεν μπορώ καν να φανταστώ τι πέρασε εκείνη. […] Αν και πραγματικά πιστεύω πως ό,τι κάναμε ήταν συναινετικό, μπορώ πια να καταλάβω ότι για εκείνη δεν ήταν και ότι δεν αντιλαμβάνεται το επεισόδιο με τον ίδιο τρόπο. Μετά από μήνες που βλέπω την υπόθεση, ακούω τον δικηγόρο της και τη δική της κατάθεση, καταλαβαίνω γιατί νιώθει ότι δεν συναίνεσε στην επαφή που είχαμε. […]».

Η αλήθεια δεν θα λάμψει ούτε σε αυτή την περίπτωση, αφού με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η υπόθεση παραγράφηκε, κηλιδώνοντας την υστεροφημία και το όνομα του Μπράιαντ για πάντα (βέβαια γλίτωσε τη φυλάκιση, στην οποία κατά πολλούς αναλυτές έφτασε πολύ κοντά), που έχασε τις συμφωνίες που είχε με McDonald’s και Nutella, εταιρείες που έσπευσαν να τερματίσουν τα συμβόλαια που είχαν με τον σταρ, την ώρα που Nike, Spalding και Coca-Cola, τις ανανέωσαν μετά το τέλος της υπόθεσης. Ασχέτως αν ο Μπράιαντ υπονόησε ότι βίασε την κοπέλα, ή αν εκείνη μετάνιωσε και θέλησε για άλλους λόγους να τον κατηγορήσει, ο τρόπος που χειρίστηκαν το θέμα τα μέσα και η πολιτεία ήταν εξευτελιστικός για τα θύματα βιασμού και δυσκόλεψε ακόμη περισσότερο τη δημοσιοποίηση και τιμωρία παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον από κοπέλες που έχουν βιαστεί.

Οι περιπέτειες του Μπράιαντ με το όμορφο φύλο δεν τελείωσαν εκεί, καθώς πέρσι, λίγο πριν τους τελικούς με τους Μπόστον Σέλτικς, τα μέσα στις Η.Π.Α. είχαν βουίξει ότι ο Μπράιαντ είχε σχέση με μια τσιρλίντερ των Λέικερς, απατώντας και πάλι τη γυναίκα του. Όμως, μέσα σε μία νύχτα, οι Λέικερς έδιωξαν την κοπέλα από την ομάδα των τσιρλίντερ του Λ.Α., κατέβασαν τη φωτογραφία της από την ιστοσελίδα και εξαφάνισαν το θέμα εκεί, λίγες ώρες πριν το τζάμπολ των τελικών εναντίον της Βοστόνης. Όχι ότι αυτό βοήθησε ιδιαίτερα τους Λέικερς στους τελικούς…

by Rasheed.

Σκοτεινές ιστορίες πίσω από τη λάμψη: Ρικ Πιτίνο (I)

Συνεχίζουμε το αφιέρωμα που ξεκινήσαμε τις προηγούμενες ημέρες και από σήμερα θα ασχοληθούμε με ιστορίες σεξουαλικής παρενόχλησης και βιασμών, προσπαθώντας να προβάλλουμε κάθε πλευρά. Ιδιαίτερα περίεργη είναι η ιστορία του Ρικ Πιτίνο που είδε το φως της δημοσιότητας. Ο Πιτίνο, προπονητής του Λούιβιλ και από τους διασημότερους προπονητές κολεγίου στην ιστορία, φαίνεται μπλεγμένος σε μια ιστορία που μοιάζει αρκετά σκοτεινή.

Η Κάρεν Κιούγκανιν (νυν Σάιφερ) είναι η πρωταγωνίστρια στην ιστορία. Το θέμα βγήκε στα μέσα όταν ο Πιτίνο τον Απρίλιο κατέφυγε στο FBI λέγοντας ότι η Κάρεν Σάιφερ τον εκβιάζει για να του πάρει 10 εκατομμύρια δολάρια.

Η Σάιφερ τότε βγήκε στα μέντια και είπε ότι είχε μείνει έγκυος από τον Πιτίνο και έκανε έκτρωση. Ο Πιτίνο αρχικά δήλωσε ότι όλα αυτά ήταν μυθοπλασίες και ότι η Σάιφερ ήταν τρελή. Η γυναίκα λίγο αργότερα έκανε μήνυση κατά του Πιτίνο για βιασμό σε δύο περιπτώσεις. Το κράτος δεν άσκησε δίωξη κατά του Πιτίνο, θεωρώντας τον το θύμα στην υπόθεση, την ώρα που η Σάιφερ ήταν υπό παρακολούθηση από το FBI για εκβιασμό.

Όμως, τον Αύγουστο ο Πιτίνο παραδέχτηκε ότι το 2003 είχε κάνει σεξ με τη Σάιφερ στις τουαλέτες ενός εστιατορίου. Επίσης, την είχε όντως αφήσει έγκυο, πληρώνοντας λίγο αργότερα 3.000 δολάρια για την έκτρωση. Ο Πιτίνο είναι παντρεμένος με 5 παιδιά. Μαζί του είχε μάρτυρα που δήλωσε ότι… τους άκουσε στις τουαλέτες να κάνουν συναινετικό σεξ και όχι να βιάζει ο Πιτίνο την Σάιφερ.

Η Κάρεν Σάιφερ, πάντως, πλέον κατηγορεί τον Πιτίνο για δολοπλοκία ώστε να κρατήσει το στόμα της κλειστό. Λίγο μετά το περιστατικό του 2003, είχε γνωρίσει τον μάνατζερ υλικού του Πιτίνου στο κολέγιο και φίλο του, Τιμ Σάιφερ. Οι δυο τους παντρεύτηκαν, αλλά πλέον είναι στη διαδικασία διαζυγίου. Η Κάρεν Σάιφερ είπε για το θέμα: «Οι ομοσπονδιακοί έβαλαν κοριούς στο σπίτι μου και κάμερες με τη βοήθεια του Τιμ. Πλέον, πιστεύω ότι ο Πιτίνο τον πλήρωσε για να με παντρευτεί».

Η Σάιφερ κατηγορεί τους δύο άντρες ότι συνεννοήθηκαν για να την κάνει ο Σάιφερ να τον ερωτευτεί και να τον παντρευτεί και μετά να μην μιλήσει δημόσια για τον Πιτίνο, αφού ήταν φίλος με τον άντρα της. Βεβαίως, τίποτα δεν έχει αποδειχτεί ακόμη, καθώς η υπόθεση είναι αυτό που λένε οι Αμερικάνοι «he said, she said» δηλαδή βασίζεται μόνο στις μαρτυρίες των δύο.

Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι ο Πιτίνο έκανε σεξ μαζί της, την άφησε έγκυο και της πλήρωσε την έκτρωση, αλλά δεν δέχτηκε να πληρώσει άλλα. Ούτε αν ήταν βιασμός, ούτε αν ήταν κόλπο του Πιτίνο ο γάμος της, ούτε σίγουρα αν εκείνη τον εκβίασε έχει καταλήξει το FBI.

Πάντως, το γεγονός ότι ο Πιτίνο βγήκε μετά από 4 μήνες και άλλαξε την ιστορία που έλεγε εξ αρχής δείχνει ότι κάτι… τρέχει με το θέμα. Τα μόνα βέβαια θύματα στην ιστορία αυτή είναι η γυναίκα και τα 5 παιδιά του Πιτίνο που τόσο καιρό «διασύρονται» στα μέσα με δακρύβρεχτες αναφορές στο πόσο αθώα είναι και πόσο… τα ταλαιπωρούν τα δημοσιεύματα. Βέβαια αυτό είναι ευθύνη του Πιτίνο και κανενός άλλου.

Μέχρι ο Πιτίνο να βγει δημόσια να μιλήσει για το σεξ και την έκτρωση όλοι θεωρούσαν την Σάιφερ τρελή, αλλά τώρα το κλίμα αντιστρέφεται. Βέβαια, ο Πιτίνο είναι στο απυρόβλητο από τα μέσα και το κολεγιακό μπάσκετ, κάτι που συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις.

Όπως πάντα σε τέτοια θέματα υπάρχει και η… πιο αστεία πλευρά που λέει ότι ο Πιτίνο είναι σε… ερωτικό τετράγωνο με τον Τιμ Σάιφερ, τον γιο του και τον γιο της Σάιφερ και ότι εκείνη είναι το θύμα στην υπόθεση! Εξωγήινοι ακόμη δεν έχουν μπλεχτεί.

Ο Πιτίνο έχει συμβόλαιο 2,25 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο με το κολέγιο του Λούιβιλ. Στο συμβόλαιό του υπάρχει όρος απολύσεως που αναφέρει ότι το πανεπιστήμιο μπορεί να τον απολύσει για «πράξεις που στερούνται ηθικής ή για κακή συμπεριφορά που θα προσβάλει την εικόνα και τη φήμη του πανεπιστημίου».

Όταν ο Πιτίνο, λοιπόν, βγήκε και παραδέχτηκε δημόσια ότι απάτησε τη γυναίκα του και πλήρωσε για να κάνει έκτρωση μια άλλη γυναίκα, με εκείνη να ισχυρίζεται ότι τη βίασε ο διάσημος προπονητής, ο Τζέιμς Ράμσεϊ, πρόεδρος του κολεγίου του Λούιβιλ, είπε όταν ρωτήθηκε αν θα απολύσει τον Πιτίνο: «Είναι ο άνθρωπός μας, τον στηρίζουμε, θα μείνει στη θέση του».

by Rasheed.

Υ.Γ.: Στο επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε για την πιο διάσημη υπόθεση βιασμού στην ιστορία του αμερικανικού μπάσκετ.

Πώς θα ’θελα να είχα 1,2,3 και 4 παιδιά! (Μέρος ΙΙ)

ΜΕΡΟΣ ΙΙ: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΤΕ

Στην κορυφή της λίστας των αθλητών που δεν περιμέναμε να παραστρατήσουν είναι ο Ντουάιτ Χάουαρντ. Ο «Σούπερμαν» δήλωνε πάντα υπερβολικά θρήσκος, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι μια φορά δήλωσε πως θα ήθελε να προστεθεί στο σήμα του NBA ένας σταυρός, διότι επιθυμεί «το NBA να λειτουργεί με τις αρχές του Θεού». Δυστυχώς για αυτόν, όμως, το πρότυπο που υποτίθεται ότι ήθελε να περάσει «τσαλακώθηκε», αφού ο Χάουαρντ τον περασμένο Γενάρη παραδέχθηκε ότι έχει ένα εξώγαμο παιδί. Μητέρα η Ρόις Ριντ που ήταν τσιρλίντερ των Ορλάντο Μάτζικ τη σεζόν 2005-06. Και όποιος σκέφτηκε ότι θεωρητικά απαγορεύεται οι παίκτες να συνάπτουν σχέσεις με τις χορεύτριες των ομάδων, ας αναφέρουμε ότι την επόμενη σεζόν, η Ριντ βρέθηκε στην ομάδα τσιρλίντερς των Μαϊάμι Χιτ. Και έτσι, έμειναν όλοι ευχαριστημένοι. Ο Χάουαρντ, πάντως, δηλώνει αφοσιωμένος πατέρας, αλλά τις δηλώσεις περί θρησκείας τις έχει ελαττώσει.

Στη λίστα με τους μπασκετμπολίστες που έχουν τουλάχιστον ένα εξώγαμο παιδί είναι πάρα πολλά, πολύ, γνωστά ονόματα. Μεταξύ αυτών: Μάικ Μίλερ, Τρέισι Μακγκρέιντι, Κιθ ΒανΧόρν, Λάρι Μπερντ, Αντόν Τζέιμσον, Ντεσόν Στήβενσον, Στέφον Μάρμπερι, Άλεν Άιβερσον, Λατρέλ Σπριούελ, Σκότι Πίπεν, Πάτρικ Γιούιν.

Ο Γκάρι Πέιτον έχει ένα παιδί εκτός γάμου που λέγεται Γκάρι Πέιτον τζούνιορ. Το όνομα του παιδιού προκάλεσε πρόβλημα όταν έκανε ένα με τη νόμιμη σύζυγό του και ήθελαν να το ονομάσουν Γκάρι Πέιτον τζούνιορ. Επειδή, όμως, θα προκαλείτο πρόβλημα, τελικά το άλλο παιδί ονομάστηκε Γκάρι Πέιτον ο δεύτερος (Gary Payton II). Ο Τζέισον Κιντ, από την πλευρά του, έκανε 3 παιδιά με την πρώτη του γυναίκα πριν χωρίσουν και η νυν αρραβωνιαστικιά του είναι τώρα έγκυος.

Ένα όνομα – έκπληξη της λίστας είναι αυτό του Τζούλιους Έρβινγκ. Ο Dr.J ήταν παντρεμένος για 31 χρόνια, από το 1972 μέχρι το 2003. Το 1979, σε μια ιστορία που έμεινε κρυφή μέχρι το 1999, είχε μια εξωσυζυγική σχέση που κατέληξε σε μία κόρη, η οποία είναι σήμερα η επαγγελματίας τενίστρια Αλεξάντρα Στίβενσον. Πατέρας και κόρη δεν είχαν σχέση αλλά ο Έρβινγκ πλήρωνε κανονικά τη διατροφή της. Το 2003 ο Dr.J έμπλεξε ξανά, κάνοντας ένα δεύτερο εξώγαμο παιδί, κάτι που οδήγησε στο χωρισμό με την επί 31 χρόνια σύζυγό του. Συνολικά, από το γάμο και τις σχέσεις του ο Έρβινγκ έχει 8 παιδιά, έχασε, όμως ένα (από τον πρώτο του γάμο) από πνιγμό το 2000.

ΤΑ «ΘΕΤΙΚΑ» ΠΡΟΤΥΠΑ

Για να αναφερθούμε και σε δύο θετικά παραδείγματα, παίκτες που όντως μπορούν να αποτελούν παράδειγμα εντός και εκτός παρκέ, ο Ντιρκ Νοβίτσκι ήταν αρραβωνιασμένος με μία κοπέλα η οποία, όμως, αποδείχθηκε κλεπτομανής. Η κοπέλα κατέληξε από το δικαστήριο στη φυλακή πριν από λίγους μήνες, ενώ ήταν έγκυος. Με αυτήν στη φυλακή, ο Νοβίτσκι ζήτησε επισήμως και νομικά την κηδεμονία του παιδιού προκειμένου αυτό να μην περάσει τα πρώτα του χρόνια πίσω από τα κάγκελα, γνωρίζοντας, ωστόσο, ότι είναι πολύ πιθανό το παιδί να μην είναι καν δικό του.

Το απόλυτο πρότυπο συμπεριφοράς θεωρείται ο Έι-Σι Γκριν. Ο Γκριν, που απέκτησε το παρατσούκλι Iron Man επειδή έχασε μόνο 3 αγώνες στη 16χρονη καριέρα του, ήταν γνωστός για τη βαθιά θρησκευτική του πίστη, λέγεται ότι ξεκίνησε και ολοκλήρωσε την μπασκετική του καριέρα παρθένος! Οι συμπαίκτες του μάλιστα του έστελναν γυναίκες στα ξενοδοχεία που έμενε η ομάδα αλλά αυτός τις απομάκρυνε ήρεμος διαβάζοντας αποσπάσματα από τη Βίβλο! Παντρεύτηκε ένα χρόνο μετά το τέλος της καριέρας του, το 2002 και έχει ιδρύσει το A.C. Green Youth Foundation, που καλεί τα παιδιά στο να απέχουν από τις ερωτικές, τροφικές παρεκτροπές και το αλκοόλ μέχρι το γάμο.

Στο εντελώς αντίθετο άκρο από όλους τους μπασκετμπολίστες με εξώγαμα παιδιά, βρίσκεται και ο Νταν Ντικάου, που όταν ήταν στους Κλίπερς το 2007, του ζητήθηκε η γνώμη για την τεράστια κρίση που υφίσταται το πρωτάθλημα από τους αθλητές που εγκαταλείπουν το παιδιά τους. Ο… άβγαλτος πλέι-μέικερ απάντησε: «Επιτρέπεται να βγαίνουμε με φιλάθλους; Ωραία!» («We’re allowed to date fans? Cool!»)!!!

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ. Από αύριο, συνεχίζουμε το αφιέρωμα πηγαίνοντας σε ακόμα πιο σκοτεινά σημεία, με ανθρώπους του μπάσκετ που κατηγορήθηκαν για βιασμό ή σεξουαλική παρενόχληση, με αφορμή ένα πρόσφατο περιστατικό.