NBA on Age of Basketball: Δύση

Συνεχίζουμε το αφιέρωμα στο NBA με τη Δύση σήμερα και πριν περάσουμε στο κυρίως πιάτο, ας δούμε δύο μετεγγραφικές κινήσεις. Μία που έρχεται από την… Ανατολή για να επιβεβαιώσει τα όσα λέγαμε, καθώς ο Σάσα Πάβλοβιτς ανανέωσε για 3 χρόνια με ετήσιες αποδοχές 4-5 εκατομμύρια δολάρια με τους Καβαλίερς και μία που σίγουρα θα συζητηθεί στη Δύση. Ίσως πρόκειται για το colpo grosso της χρονιάς, ίσως όχι, πάντως είναι σίγουρα μία σημαντική κίνηση. Οι Ντάλας Μάβερικς αποδέσμευσαν τον Ντι Τζέι Μπένγκα Ιλούνγκα για να αποκτήσουν την Τετάρτη τον Ζουάν Χάουαρντ. Η μετεγγραφή δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, αλλά θα γίνει την Τετάρτη.

Ας μπούμε στα της δυτικής περιφέρειας. Οι Αμερικάνοι δημοσιογράφοι θεωρούν ότι η Δύση δεν μπορεί ούτε και φέτος να χάσει τον τίτλο και οι λόγοι είναι τρεις: Σαν Αντόνιο, Ντάλας, Φίνιξ. Ας προχωρήσουμε στην παρουσίαση των ομάδων (και πάλι αλφαβητικά, ανά περιφέρεια) για να δούμε γιατί.

Northwest

Γιούτα Τζαζ: Ξεκινάμε με δύσκολα. Η Γιούτα έχασε ουσιαστικά τον Ντέρεκ Φίσερ το καλοκαίρι (συν Ντι Μπράουν και Ραφαέλ Αρούτζο) και πήρε τους Άλμοντ, Φεζένκο, Τζέισον Χαρτ (παλιότερα του Μακεδονικού) και Πράις. Της λείπει ένας σουτέρ (Φίσερ), αλλά έχει σχεδόν πλήρη ομάδα για τα στάνταρ του NBA. Πού είναι το πρόβλημα; Μα φυσικά στις σχέσεις: Σλόαν-Κιριλένκο δεν μιλιούνται, Σλόαν-Οκούρ δεν μιλιούνται, Ουίλιαμς-Κιριλένκο δεν μιλιούνται γιατί ο Ουίλιαμς δεν μπορούσε να κρατήσει τη γλώσσα του μέσα στο στόμα του. Υπάρχουν οι «AK-47» Κιριλένκο, Κάρλος Μπούζερ, Ντερόν Ουίλιαμς, Μεχμέτ Οκούρ, που θα σηκώσουν το βάρος, αλλά και ο Γκόρνταν Γκίριτσεκ με τον Ματ Χάρπρινγκ και τους Τζαρόν Κόλινς, Πολ Μίλσαπ. Πλέι οφ θα μπει εκτός αν βγουν μαχαίρια στα αποδυτήρια. Μην αποκλείσετε το ενδεχόμενο μεγάλης μετεγγραφής (AK-47). Αν μπορεί να πάει ως το τέλος; Όχι με αυτό το ρόστερ.

Μινεσότα Τίμπεργουλβς: Άλλαξε σελίδα στην ιστορία της, αφού πλέον ο Κέβιν Γκαρνέτ δεν κατοικεί εδώ. Μαζί του έφυγαν και οι Χάντσον, Ντέιβις, Χάσελ, Τζέιμς, Ριντ, Μπλάουντ και Ράιτ (Άρης). Ήρθαν οι Αλ Τζέφερσον, Τζέραλντ Γκριν, Ράιαν Γκόμες, Θίο Ράτλιγ, Αντουάν Ουόκερ, Κρις Ρίτσαρντ, Μάικλ Ντόλιακ, Γκρεγκ Μπάκνερ και Κόρεϊ Μπρούερ. Έχει επίσης τους Τέλφερ, Μάντσεν, Γιάριτς και Φόι. Νεαρή ομάδα, χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία και χωρίς ιδιαίτερες δυνατότητες. Ιδίως στη Δύση. Αν με ρωτάτε γιατί να πάει καλύτερα από τους περσινούς Σέλτικς: δεν βρίσκω λόγο. Έκπληξη αν μπει πλέι οφ.

Ντενβερ Νάγκετς: Δεν έχασαν τίποτα σημαντικό, δεν πήραν τίποτα σημαντικό Ήρθαν οι Τσάκι Άτκινς, Στίβεν Χάντερ, Μπόμπι Τζόουνς και Μάικ Ουίλκς και έφυγαν οι Μπλέικ, Έβανς, Τζόνσον, Σάμπσον. Έχουν Καρμέλο Άντονι, Άλεν Άιβερσον, Μάρκους Κάμπι, Κένιον Μάρτιν, Λίνας Κλέιζα, Νενέ, Τζ. Ρ. Σμιθ και Ντιαβαρά. Πέρσι ο Άιβερσον είχε πει ότι καμία ομάδα δεν θα μπορεί να τους νικήσει 4 φορές σε σειρά 7 αγώνων (τουτέστιν πλέι οφ). Ίσως βιάστηκε, αλλά φέτος έχουν «δέσει». Λείπει ένας παίκτης που να παίζει άμυνα στην περιφέρεια, αλλά, όπως λέει και ο BEN, μπορεί να κάνουν την έκπληξη και να φτάσουν πολύ ψηλά. Πλέι οφ στην πλάκα τους και με προϋποθέσεις μέχρι το τέλος.

Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς: Στην πρώτη σελίδα του σάιτ τους λένε «νεαροί, πεινασμένοι, αμείλικτοι, ζήστε τη γέννηση και την άνοδό τους». Στην πραγματικότητα το μόνο που ακούγεται από το Πόρτλαντ είναι κλάματα και οδυρμοί. Η χρονιά είναι χαμένη από τώρα. Όλα περιστράφηκαν γύρω από τον Γκρεγκ Όντεν (έχοντας προσωπική άποψη, μιας και το έχω δει το παιδί, μιλάμε για τον Αμερικανό ψηλό με τα περισσότερα προσόντα από τον Ολάζουον και μετά) και όλα σμπαραλιάστηκαν όταν διαλύθηκε το γόνατό του. Ένα χρόνο υπομονή, προσευχές ότι ο Όντεν θα γυρίσει υγιής του χρόνου και ποιος ξέρει μέχρι τότε; Μια καλή επιλογή στο ντραφτ είναι ο στόχος προφανώς. Άλλωστε, σε κάθε τι αρνητικό υπάρχει και θετική πλευρά. Αυτή η σκέψη θα τους «κρατάει» σε κάθε φετινή ήττα. Πήραν Στιβ Μπλέικ, Τσάνινγκ Φράι, Τορίν Γκριν, Τζέιμς Τζόουνς, Τζος ΜακΡόμπερτς και Όντεν. Έχασαν τους Ουντόκα και Ράντολφ, αλλά και τους Μαγκλόιρ, Φρεντ Τζόουνς, Σένσερ και Ντίκο. Υπάρχει ο Όλντριτζ, ο ΛαΦρεντζ, ο Μάιλς, ο Τράβις Άουτλο, ο Πρτζίμπιλα, ο Σέρχιο και ο Μπράντον Ρόι. Άπατοι…

Σιατλ Σουπερσόνικς: Πού πάει μια ομάδα που χάνει τους δύο καλύτερους παίκτες της και δεν παίρνει τίποτα; Πουθενά είναι η σωστή απάντηση, που ισχύει και στην περίπτωσή μας. Έφυγαν Ρέι Άλεν, Ρασάρντ Λιούις, αλλά και Μπράουν, Ουίλκς και ήρθαν οι Ντουράντ, Γκριν, Στζέρμπιακ, Τόμας, Ουέστ. Υπάρχουν οι Κόλισον, Ζελαμπάλ, Ρίντνουρ, Πετρό, Ουάτσον, Σένε. Όχι μόνο «υπερηχητικοί» δεν είναι, ούτε καν που ακούγονται… Δεν θα κάνουν τίποτα.

Pacific

Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς: Καλύτεροι από πέρσι. Έχασαν τους Φόιλ, Γιασικεβίτσιους, Τζος Πάουελ, Τζέισον Ρίτσαρντσον και πήραν Μπελινέλι, Κροσίρ, Χάντσον, Πέροβιτς, Μπράνταν Ράιτ και Λάσμε. Έχουν τον «Βαρόνο», Μπαρόν Ντέιβις, και τους Μπιέντρινς, Αλ Χάρινγκτον, Πιετρούς, Μπαρνς, Αζουμπούικε και Έλις. Λογικά θα μπουν πλέι οφ. Πάντως, το Ντάλας δύσκολα να το αποκλείσουν ξανά…

Λος Άντζελες Κλίπερς: Κάθε χρόνο τους βλέπουμε καλύτερους και κάθε χρόνο δεν κάνουν τίποτα, δείγμα ότι τα… φαινόμενα απατούν. Έχασαν Κονρόι, Γιούιν (καμία σχέση…), Χαρτ, Κορόλεφ, Σίνγκλετον και πήραν Νταν Ντικό, Μπρέβιν Νάιτ, Ρούμπεν Πάτερσον, Τζος Πάουελ, Αλ Θόρντον. Έχουν Μπραντ, Κασέλ, Λίβινγκστον, Κάμαν, Μπόμπλι, Μαγκέτι, Τιμ Τόμας, Άαρον Ουίλιαμς. Θα παλέψουν για τα πλέι οφ.

Λος Άντζελες Λέικερς: To (Ko)be or not to (Ko)be? Μέχρι να απαντήσουν στο υπαρξιακό ερώτημα οι Λέικερς, δεν θα υπάρχουν. Έχασαν τον Σμους-ήμουν-σαν-τον-Κόμπι-στην-Ελλάδα-Πάρκερ, και τους ΜακΚι, Σάμοντ Ουίλιαμς και ήταν τυχεροί που πήραν τον Ντέρεκ Φίσερ, ενώ ήρθαν και οι Κόμπι Καρλ και Τζαβάρις Κρίτεντον. Έχουν, τουλάχιστον προς το παρόν, τον Κόμπι Μπράιαντ και τους Κουόμε Μπράουν, Άντριου Μπάινουμ, Τουριάφ, Κουκ, Έβανς, Ραντμάνοβιτς, Ουόλτον, Βούγιατσιτς, Μιμ και φυσικά τον Λαμάρ Όντομ. Ο Όντομ θα πάρει βραβείο στωικότητας, αφού ακόμη δεν έχει δείρει τον Κόμπι, ο οποίος έχει πολλάκις ανακοινώσει ότι θέλει να φύγει ο Όντομ για να πάρουν οι Λέικερς παίκτη και να γίνουν ανταγωνιστικοί. Ο Φιλ Τζάκσον έχει ευτυχώς βρει το θεό του και είναι ήρεμος, αν και στην ημερήσια διάταξη ρίχνει και από μία σπόντα για τον Κόμπι, με τελευταία ότι "δεν προσπαθεί". Δεν πάνε πουθενά έτσι. Ο κύκλος του Κόμπι έχει κλείσει και πρέπει να το καταλάβουν. Ή πρέπει να φύγει αυτός, ή να αδειάσουν την ομάδα και να του φέρουν όποιον θέλει. Μετά την παροιμιώδη βλακεία με τη μετεγγραφή Σακίλ, μάλλον ό,τι κι αν αποφασίσουν θα θεωρηθεί ότι υπέπεσαν και σε δεύτερη. Γι’ αυτό και αργούν.

Σακραμέντο Κινγκς: Δεν έχασαν κανέναν (Πράις, Ουίλιαμσον), πήραν Γκριν, Χοζ, Μουρ, Σακούρ, Ουάτκινς. Έχουν Ρον Αρτέστ, Απμντούρ-Ραχίμ, Μπίμπι, Κέβιν Μάρτιν, Μπραν Μίλερ και Σάλμονς. Αν μπουν πλέι οφ θα είναι τυχεροί. Αν δεν «εκραγούν» θα είναι πολύ τυχεροί. Αν δεν πλακωθούν τουλάχιστον σε 1-2 αγώνες θα είναι… έκπληξη!

Φίνιξ Σανς: Έφυγε ο Μπερκ, οι δύο Τζόουνς (Τζέιμς, Τζουμέιν) και ο Κερτ Τόμας. Ήρθε ο Γκραντ Χιλ, ο Ρίτσι Φραμ και οι Σκίνερ, Στρόμπερι, Τάκερ. Υπάρχουν βεβαίως οι Στιβ Νας, Αμάρε Στανταμάιρ, Μπορίς Ντιό, Ρέιτζα Μπελ, Λεάντρο Μπαρμπόσα, Σον Μαρκς, Παϊατκόφσκι και ο Σον Μάριον, ο οποίος γκρινιάζει όποτε δει... μικρόφωνο. Μην εκπλαγείτε αν τον δείτε να φεύγει (Κιριλένκο;). Είναι από τα φαβορί για τον τελικό και τον τίτλο, αλλά κάθε χρόνο είναι και οι Σπερς ή το Ντάλας τους «κόβουν τον βήχα». Τι άλλαξε φέτος; Μόνο ο Γκραντ Χιλ. Λέτε;

Southwest

Μέμφις Γκρίζλις: Ή αλλιώς «ο Γκασόλ και το παιχνιδάκι του». Κανείς δεν τολμάει να χαλάσει το χατίρι του Ισπανού παικταρά, σε σημείο που του πήραν και τον κολλητό του στην ομάδα (Ναβάρο) και άφησαν τον αδερφό του (τον… καλό της οικογένειας, τον μεγάλο Μαρκ Γκασόλ) να προπονείται με την ομάδα. Μάλλον θα τον πάρουν του χρόνου… Πληροφορίες ότι η μαμά του Γκασόλ σχεδιάζει τις εμφανίσεις και ο μπαμπάς του φτιάχνει τα συστήματα ελέγχονται ως ανακριβείς. Πάντως, στην οικογένεια υπάρχει και τρίτος αδερφός (καμία σχέση με τον Μαρκ αυτός). Πέρα από τα αστεία, έχασαν τους Άτκινς, Αλ. Τζόνσον, Ντάντε Τζόουνς, Λόρενς Ρόμπερτς και πήραν τους Αντρέ Μπράουν, Μάικ Κόνλεϊ, Κέισι Τζέικομπσεν, Ντάρκο Μίλιτσιτς και «λα μπόμπα» Ναβάρο. Τον Μίλιτσιτς προφανώς για να βρίζει και να ξεχνάει ο κόσμος τις γκρίνιες του Γκασόλ. Έχουν Γκασόλ, Μάικ Μίλερ, Ουόρικ, Ντ. Στανταμάιρ, Κόνλεϊ, Σουίφτ και Γκέι. Ο Ναβάρο θα παίζει λόγω… βέτο, ο Γκασόλ θα χαμογελάει, οι «Αρκούδες» θα ελπίζουν σε πλέι οφ. Αν θα φτάσουν; Χλωμό.

Νιου Όρλιν Χόρνετς: Μία από τα ίδια με έναν τεράστιο αστερίσκο. Ο Πέτζα Στογιάκοβιτς θα παίζει γιατί είναι καλά. Έχασαν τους Μπας, Ντεβίν Μπράουν, Λίντον Τζόνσον, Ντέσμοντ Μέισον και Σίμονς και πήραν Ράιαν Μπόουεν, Μέλβιν Έλι και Μόρις Πίτερσον. Έχουν τον καλύτερο Σέρβο, Πέτζα Στογιάκοβιτς, και τους Πάργκο, Κρις Πολ, Τάισον Τσάντλερ, Ρ. Μπάτλερ, Χαλούσκα, Τζάκσον, Ουέστ. Αν ο Πέτζα είναι… Πέτζα, θα παλέψουν για πλέι οφ.

Ντάλας Μάβερικς: Ξεκινάμε με τη μεγάλη μετεγγραφή του Ζουάν Χάουαρντ. Πήραν επίσης Μπράντον Μπας, Έντι Τζόουνς, Τρέντον Χάσελ και Νικ Φαζέκας. Έχασαν... τίποτα: Κροσίρ, Μπένγκα, Μένσα-Μπόνσου, Μπάκνερ. Έχουν τον καλύτερο παίκτη του κόσμου, Ντιρκ Νοβίτσκι, και τους Τζος Χάουαρντ, Ντεβίν Τζορτζ, Στακχάουζ, Τέρι, Ντεβίν Χάρις, Νταμπίερ και Ντιόπ. Έχουν και την περσινή ντροπή του αποκλεισμού στον πρώτο γύρο. Ο Τζόουνς δίνει σουτ, ο Ζ. Χάουαρντ πόντους στη ρακέτα, Τζ. Χάουαρντ και ο Στακχάουζ πόντους στην περιφέρεια. Μένει να δούμε αν οι Τέρι, Χάρις θα αντεπεξέλθουν στο ρόλο τους. Ο Ντιρκ θα είναι ο… Ντιρκ. Έχουν όλα τα φόντα για τον τίτλο. Αν θα τον πάρουν θα το ξέρουμε τον Ιούνιο.

Σαν Αντόνιο Σπερς: Είναι οι πρωταθλητές, είναι και ενισχυμένοι. Πήραν τον Ίμε Ουντόκα (Μπόουεν νο2) και τον Ντάριους Ουάσινγκτον. Έχασαν Μπάτλερ, Έλι, Ούντριχ και Ουάιτ. Έχουν τους Τιμ Ντάνκαν, Μανού Τζινόμπιλι και Τόνι Πάρκερ, αλλά και Μπόουεν, Μπάρι, Φίνλεϊ, Χόρι, Ομπέρτο, Βον. Θα είναι καλύτεροι από πέρσι, σαν το παλιό, καλό κρασί. Θέλουν τίτλο και έχουν όλα τα φόντα να τον πάρουν. Ένα από τα φαβορί.

Χιούστον Ρόκετς: Μπορεί να… αφελληνοποιήθηκαν, χάνοντας τους Σπανούλη και Τσακαλίδη, να έχασαν τους Λούκας, Σούρα και Ζουάν Χάουαρντ, αλλά πιστεύουν ότι θα πάνε καλύτερα. Πήραν τους Μπρουκς, Λάντρι, Χέιζ και τον Στιβ Φράνσις, ενώ μόνο ως «κλοπή» μπορεί να θεωρηθεί η απόκτηση του Λουίς Σκόλα. Έχουν Μινγκ Γιάο, Τρέισι ΜακΓκρέιντι, Μπατίρ, Άλστον, Τζέιμς, Ουέλς και Ντικέμπε Μουτόμπο (στην τελευταία του μάλλον χρονιά). Είναι σαφώς καλύτεροι από πέρσι. Θέλουν τελικούς περιφέρειας. Θα προσεύχονται να μην τραυματιστούν οι Γιάο, ΜακΓκρέιντι. Πλέι οφ μπαίνουν, υπό προϋποθέσεις προχωρούν.

by Rasheed.

NBA on Age of Basketball: Ανατολή

Ξεκινάμε σήμερα το (μικρό, μικρότερο απ’ όσο θα θέλαμε μάλλον) αφιέρωμα στο NBA. Αρκετά πράγματα μπορεί να αλλάξουν μέσα στη χρονιά, ή ακόμη και στις ώρες που απομένουν ως το τζάμπολ, όπως μία μετεγγραφή του Κόμπι, που σίγουρα θα διαφοροποιήσει τις ισορροπίες είτε πάει στην Ουάσινγκτον, είτε στο Ντάλας, είτε στο Σικάγο ή το Ντιτρόιτ. Προσωπικά, θα εκτιμούσα την ειρωνεία να πάει στην Ουάσινγκτον με ανταλλαγή ουσιαστικά μόνο τον Αρίνας, καθώς είναι γνωστά τα αισθήματα ανωτερότητας που νιώθει ο Κόμπι απέναντι στον Αρίνας, άρα θα «έτρωγε» μεγάλη ήττα! Αλλά ξέφυγα. Το αφιέρωμα χωρίζεται σε δύο μέρη: Ανατολή και Δύση, όπως λογικά θα μαντέψατε. Θα παρουσιάσω λίγο τις ομάδες (αλφαβητικά ανά περιφέρεια), χωρίς πολλά κουραστικά στοιχεία, ενώ θα πρέπει να τονίσουμε πριν αρχίσουμε ότι οι σημαντικότεροι παίκτες που είναι αυτή τη στιγμή ελεύθεροι και ενδιαφέρουν ομάδες πρωταθλητισμού είναι ο Κρις Ουέμπερ και ο Π. Τζ. Μπράουν. Αμφότεροι (περισσότερο ο πρώτος) μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες, ανάλογα με το πού θα προσγειωθούν. Ας αρχίσουμε:

ΑΝΑΤΟΛΗ

Πάνω από 10 ομάδες θα παλέψουν για τις 8 θέσεις στα πλέι οφ στην Ανατολή και κανείς δεν είναι σίγουρος για το ποιες θα μείνουν στις λεπτομέρειες έξω. Εμείς οι Έλληνες (και οι Ευρωπαίοι κατ’ επέκταση) έχουμε μια φυσική ροπή να τείνουμε να προτιμάμε τις ομάδες της Ανατολής. Πέρα από τον προφανή λόγο (Σικάγο των 90s) υπάρχει και εκείνος που λέει ότι το δικό τους μπάσκετ (ως φιλοσοφία) μοιάζει περισσότερο με το δικό μας. Ακόμη κι αν δεν είναι έτσι, φέτος είναι η πρώτη χρονιά μετά από καιρό που η Ανατολή ξεκινάει με στόχο τον τίτλο. Και μάλιστα έχει όλα τα βλέμματα στραμμένα πάνω της.

Atlantic

Μπόστον Σέλτικς: Αυτοί είναι προφανώς ο λόγος που όλα τα βλέμματα κοιτούν προς… την ανατολή φέτος. Έκαναν τεράστιο κόλπο το καλοκαίρι, αλλάζοντας τελείως πρόσωπο με την ελπίδα να μεταμορφωθούν από «χαμένους από χέρι» σε διεκδικητές του τίτλου. Ποιοι ήρθαν; Ο τεράστιος Κέβιν Γκαρνέτ και ο «δολοφόνος» Ρέι Άλεν, οι οποίοι θα συναντήσουν τον Πολ Πιρς. Η καλύτερη τριάδα παικτών στο NBA αδιαμφισβήτητα και όλοι περιμένουν κάτι από αυτή. Όσους ξέρατε να φοράνε τα πράσινα, ξεχάστε τους: Γκόμες, Γκριν, Τζέφερσον, Ράτκλιφ, Ουέστ, Στσέρμπιακ, Τέλφερ και Ρέι έφυγαν. Από αυτούς που ήρθαν, εκτός των δύο παικταράδων, ξεχωρίζουν ο Έντι Χάουζ, ο Σκοτ Πόλαρντ και ο Γκλεν Ντέιβις. Από τα φαβορί για τον τίτλο, αν και οι Αμερικάνοι έχουν τον εξής ενδοιασμό: πλέι μέικερ; Όντως η Βοστόνη δεν έχει σοβαρό γκαρντ. Όμως, υπάρχει και η άλλη άποψη που λέει: με τους παίκτες που έχει, θέλει απλώς έναν τύπο να φτάνει με την μπάλα στο κέντρο του γηπέδου και μετά να τη δίνει. Και αυτό το έχει.

Νιου Γιορκ Νικς: Η σημαντικότερη αλλαγή ήταν η φυγή του Στιβ Φράνσις και ο ερχομός του Ζακ Ράντολφ. Ο Ράντολφ μπορεί να είναι αντι-είδωλο (λιγομίλητος, αντιδραστικός, κτλ), αλλά είναι παικταράς. Λογικά θα πάνε καλύτερα από πέρσι, ενώ οι ίδιο θέλουν πλέι όφ. Και έχουν το ρόστερ να φτάσουν. Όλοι περιμένουν πάρα πολλά από τον Τζαμάλ Κρόφορντ, ενώ υπάρχουν και οι Μάρμπερι, Κάρι, Τζέφρις, Φρεντ Τζόουνς, Ρίτσαρντσον, Ρόμπινσον και Ρόουζ. Δεν υπάρχει ο Άλαν Χιούστον, ελέω Τόμας. Και μιας και το έφερε η κουβέντα: Τι έχει να φοβηθεί η Νέα Υόρκη; Λένε, «αν θέλεις να καταστρέψεις κάτι όμορφο, βάλε επικεφαλής του τον Αϊζάια Τόμας». Για να δούμε…

Νιου Τζέρσεϊ Νετς: Ουσιαστικά μια από τα ίδια. Ήρθαν οι Ντάρελ Άρμστρονγκ, Μαγκλόιρ και Ουέσλι κι έφυγαν οι Μουρ, Χάουζ και ο Ρόμπινσον. Υπάρχουν οι Κάρτερ, Κιντ, Ρ. Τζέφερσον, Κρστιτς και Νάχμπαρ. Πλέι οφ θα φτάσει. Μετά τι;

Τορόντο Ράπτορς: Η ομάδα που κάνει κάθε Ευρωπαίο να νιώθει… σπίτι του. Φέτος οι ευρωπαϊκής παιδείας παίκτες αυξήθηκαν με την προσθήκη των Μασέο Μπάστον και Κάρλος Ντελφίνο, οι οποίοι προστέθηκαν στους Μπαρνιάνι, Καλντερόν, Γκαρμπαχόσα, Νεστέροβιτς και Πάρκερ. Νομίζω ότι… πρέπει να δοκιμάσουν και με Ευρωπαίο προπονητή. Στην ομάδα υπάρχει και ο Κρις Μπος, ενώ ήρθε ο Καπόνο. Μικρές απώλειες. Είναι το πιο ευρωπαϊκό πείραμα στην ιστορία του NBA και γουστάρουμε να τους δούμε στα πλέι οφ. Πόσο μακριά; Θα δείξει.

Φιλαντέλφια Σίξερς: Αλλάζουν εποχή, σελίδα και ό,τι άλλο θέλετε. Πρώτη χρονιά που ξεκινούν χωρίς τον Αϊβερσον και, αν θέλετε τη γνώμη μου, χωρίς στόχους. Υπάρχει ο Ιγκουοντάλα, ο Κόρβερ, ο Ντάλεμπερτ και ο Αντρέ Μίλερ, αλλά μετά… κλάματα και ρούκι. You will go down!

Central

Ιντιάνα Πέισερς: Η ενίσχυση είναι λέξη άγνωστη και για την Ιντιάνα. Υπάρχει ο Ζερμέν Ο Νιλ, ο Τίνσλεϊ, αλλά είναι πολύ μόνοι τους και οι γκρίνιες θα αρχίσουν νωρίς. Η καλοκαιρινή ενίσχυση ήταν για τα μάτια του κόσμου (Ντίνερ, Γκρέιαμ, Ρας, Όουενς. Σιμς). Βηματισμό πάντως, σοβαρό, όπως θέλει το όνομά τους, δεν θα βρουν. Another one bites the dust!

Κλίβελαντ Καβαλίερς: Ερωτηματικό. Παγκόσμιο φαινόμενο να γκρινιάζει ο ηγέτης σου και το αυτί σου να μην ιδρώνει. Έφτασαν στους τελικούς, αλλά ας είμαστε σοβαροί, κανείς δεν περιμένει να το ξανακάνουν. Υπάρχουν οι ΛεΜπρον Τζέιμς, Χιουζ, Γκίμπσον, οι δύο Τζόουνς (Ντέιμον και Ντουέιν), ο Ιγκλάουσκας και ο Μάρσαλ, αλλά ως τώρα όχι και οι Βαρεζάο και Πάβλοβιτς. Από μετεγγραφές πήραν τον φοβερό και τρομερό Νοέλ Φέλιξ, ο οποίος μετά το μαγικό πέρασμά του από τη Μακάμπι θα λάμψει και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Κάτι τέτοια βλέπει και ο Βαρεζάο και θέλει 66 εκατομμύρια για 6 χρόνια. Θα είναι πλέι οφ, αλλά δεν πρόκειται να πάνε όπως πέρσι.

Μιλγουόκι Μπακς: Μπορεί πέρσι να πάτωσαν (και λίγο παρακάτω), αλλά δεν θα είναι έτσι και φέτος. Να έχουν τόσους τραυματισμούς αποκλείεται. Έχουν τον Ρεντ, τους Μπόγκουτ, Γκάντζουριτς, Μπελ, Μέισον, Ράφιν, Βιλανουέβα, Βόσκουλ και Σίμονς, αλλά έχουν και τον Γι Γιανλιάν. Σοβαρή απώλεια μόνο ο Πάτερσον. Θα είναι ανταγωνιστικοί, ενώ έχουν τα φόντα να μπουν πλέι οφ.

Ντιτρόιτ Πίστονς: Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου, αλλά και ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει. Πέντε συνεχόμενες χρονιές στον τελικό της Ανατολής και είναι φαβορί για την 6^η. Δεν έφυγε κανείς, εκτός από τον Ουέμπερ (και τον Ντελφίνο) ουσιαστικά, ενώ ταυτόχρονα, δεν ήρθε και κανείς που να αξίζει τον κόπο. Ο Ουέμπερ μάλλον θα γυρίσει. Πιθανότατα, όταν το πείραμα με τους Μαξίελ και Τζόνσον πάει «άπατο». Υπάρχουν οι Μπίλαπς, Πρινς, Χάμιλτον και Ρασίντ Ουάλας (αδυνατισμένος και γυμνασμένος) για τις 4 θέσεις της πεντάδας.

Σικάγο Μπουλς: Μικρές αλλαγές με τους Μαλίκ Άλεν, Σουίντι και (ως τώρα) Π. Τζ. Μπράουν, να αποχωρούν και τους Τζο Σμιθ, Γιακίμ Νοά, Γκρέι, Τζέιμσον Κάρι και Γκάρντνερ να έρχονται. Αυτό σημαίνει πάλι Χάινριχ, Γκόρντον, Ντενγκ, Μπεν Ουάλας και Νοτσιόνι. Πλέι οφ θα μπουν, αλλά μάλλον ούτε φέτος θα πάνε μέχρι το τέλος.

Southeast

Ατλάντα Χοκς: Καλή ομάδα, που θα προβληματίσει πολλούς. Ο ρούκι Χόρφορντ ήρθε ο Μπατίστα (Μακάμπι) έφυγε. Υπάρχουν οι Τσίλντρες, Κλάξτον, Άντονι Τζόνσον, Λου, Τζος Σμιθ, Λ. Ράιτ, Μ. Ουίλιαμς, Πατσούλια και βέβαια ο Τζο Τζόνσον. Μπορεί να κάνει την έκπληξη και να μπει στα πλέι οφ.

Μαϊάμι Χιτ: Δύο σημαντικές προσθήκες με τους Ρίκι Ντέιβις και Άνφερνι Χάρνταγουεϊ, ενώ ήρθαν και οι Μαρκ Μπλάουντ, Σμους-ήμουν-σαν-τον-Κομπι-στην-Ελλάδα-Πάρκερ. Έχασε τους Αντουάν Ουόκερ, Καπόσο, Πόζεϊ, Ντόλεακ, Έντι Τζόουνς, ενώ δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει αν θα επιστρέψει ο Πέιτον. Ο μεγάλος Σακίλ, ο Ουέιντ, ο Αλόνζο Μόουρνινγκ, ο Γιουντόνις Χάσλεμ και ο Γκριν, θα κρατήσουν την ομάδα. Θα εξαρτηθεί από τους τραυματισμούς το πού θα φτάσει, καθώς είναι η μόνη ομάδα που τραυματίζονται όλοι, από τον πρώτο παίκτη της μέχρι τον προπονητή της. Μπορεί μέχρι και τίτλο αν είναι όλοι καλά, μιας και στον πάγκο έχει τον θρυλικό Πατ Ράιλι.

Ορλάντο Μάτζικ: Ο Γκραντ Χιλ πίνει Sprite σε άλλες πολιτείες, ενώ και ο Μίλιτσιτς βρίζει σε άλλη ομάδα. Πήρε τον Ρασάρντ Λιούις και νιώθει πολύ δυνατό. Έχει Τούρκογλου, Αρίθα, Μπατί, Ντουάιτ Χάουαρντ, Άουτλο και Τζαμίρ Νέλσον, αλλά και τον Μάρτσιν Γκόρτατ. Πολύ καλή ομάδα, αλλά στους τελικούς Ανατολής φτάνουν μόνο 2.

Ουάσινγκτον Ουίζαρντς: Όπως είναι τώρα, δεν έχασε τίποτα και δεν πήρε τίποτα. Έφυγαν οι Ράφιν, Μπουθ, Χέιζ και ήρθαν οι ΜακΓουάιρ, Πετσέροφ, Γιανγκ. Υπάρχει ο Γκίλμπερτ Αρίνας, που είναι ένας από τους 3-4 καλύτερους περιφερειακούς στο πρωτάθλημα, αλλά και οι Σονγκάιλα, Μπάτλερ, Ντάνιελς, Τζέιμσον, Μπλάτσε και Στίβενσον. Πλέι οφ θα μπει. Μετά θα δει. Για πρώτη φορά, αφού πέρσι είχε πολλούς τραυματισμούς στο τέλος της χρονιάς.

Σάρλοτ Μπόμπκατς: Καλή ομάδα, αλλά βγάλτε τον Άνταμ Μόρισον που χάνει σχεδόν όλη τη χρονιά. Υπάρχουν οι Άντερσον, Χέρμαν, Μέι, Οκαφόρ, Ρίτσαρντσον, Χάρινγκτον. Θα δημιουργήσει προβλήματα, αλλά δεν χωράνε όλοι στα πλέι οφ.

by Rasheed.

"Θα κοστίσει στα δύσκολα ματς";;!!

Το πρώτο δείγμα από τον Λιν Γκριρ (για όσους δεν τον ήξεραν ή… δεν τον περίμεναν) είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό: 14 πόντοι με τον ΠΑΟΚ, 20 με την Τάου και 22 με τον Άρη, με πολύ καλά ποσοστά και εντυπωσιακή ευστοχία στις βολές. Θα μου πείτε, βέβαια, ότι δεν είναι σωστό να παραθέτω την ευστοχία του και τους πόντους του μόνο και να κρίνω από αυτά τις εμφανίσεις του. Και θα έχετε δίκιο, αλλά η ουσία είναι ότι ο άνθρωπος σαν σκόρερ ήρθε, σαν σκόρερ διαφημίστηκε, σαν σκόρερ έχει βγάλει το «ψωμί» του μέχρι τώρα.

Φυσικά κάνει και άλλες δουλειές στο γήπεδο, αλλά, προς το παρόν, είναι ο νο.1 παίκτης του Ολυμπιακού που πείθει ότι μπορεί να τραβήξει στο σκορ μια ομάδα γεμάτη, ούτως ή άλλως, με φυσικούς σκόρερ.

Στο ματς με τον Άρη, είδαμε τον 28χρονο Αμερικανό να σκοράρει όποτε αποφάσιζε να το κάνει. Εάν του δώσει μισό εκατοστό χώρο ο αμυντικός, ο Γκριρ είναι βέβαιο ότι θα πάρει την προσπάθεια. Αυτό ίσως είναι υπερβολικό, αλλά είναι και δείγμα του ενστίκτου του μεγάλου σκόρερ αλλά και του παίκτη που έχει… αθεράπευτα μεγάλη εμπιστοσύνη στα χέρια του.

Εκτός αυτών, ο Γκριρ στον αγώνα της Θεσσαλονίκης μοίρασε και 5 ασίστ (για την ιστορία 5 έδωσε και με την Ταού), εκ των οποίων οι 2 καθοριστικές στην εξέλιξη του αγώνα. Ενώ λοιπόν βλέπαμε τον Αμερικανό να οδηγεί την ομάδα του στη νίκη, ακούγαμε τον σχολιαστή του κρατικού καναλιού να παρατηρεί ότι «ο τρόπος με τον οποίο παίζει ο Γκριρ δεν ευνοεί την ομάδα και θα κοστίσει στα κρίσιμα ματς»!!! Τώρα, πώς βλέποντας τον Γκριρ να «γράφει» το εντυπωσιακό 0.854 στο tendex (ή 27 ranking για να μιλάμε και στη γλώσσα του fantasy!) ο άνθρωπος συμπέρανε ότι θα αποδειχθεί βάρος στον Ολυμπιακό, δεν το καταλάβαμε.

Σε άλλα θέματα, δύο ρολίστες των δύο «αιωνίων» έδειξαν έτοιμοι για κάθε περίσταση το Σαββατοκύριακο. Ο λόγος για τον Χατζηβρέττα και τον Μπλάκνεϊ, που ήταν ιδιαίτερα θετικοί στις νίκες των ομάδων τους αφήνοντας υποσχέσεις για τη συνέχεια.

Άραγε μετά του Κορωνιού θα υπογράψει και το… απολυτήριο του Γκέκου ο Σκουρτόπουλος; Την απάντηση θα την πάρουμε προσεχώς, πάντως το Αιγάλεω είναι η ευχάριστη έκπληξη μέχρι τώρα.

“Good night, and good luck”

by BEN

ΥΓ. Μη χάσετε τις επόμενες μέρες το αφιέρωμα στις ομάδες του NBA. Οι μετεγγραφές στην άλλη όχθη του Ατλαντικού μέσα από τη ματιά του Age of Basketball.

Τι είδατε στην Ευρωλίγκα;

Τι μπορούμε να κρατήσουμε από την πρώτη εβδομάδα της Ευρωλίγκας; Ας αρχίσω από τις ελληνικές ομάδες και, βεβαίως, μπορεί όποιος θέλει να συμμετέχει στη συζήτηση μέσω των σχολίων, προσθέτοντας κάτι.

- Ο Ολυμπιακός έδειξε ότι έχει τουλάχιστον 4 παίκτες που μπορούν ανά πάσα στιγμή να σκοράρουν πάνω από 20 πόντους. Αν σε αυτούς προσθέσουμε και τους υπόλοιπους (χαρισματικούς) παίκτες στην επίθεση, οι «ερυθρόλευκοι» μάλλον δεν θα αντιμετωπίσουν φέτος πρόβλημα στο μπροστά άκρο του γηπέδου.

- Ο Γκέρσον δείχνει να εμπιστεύεται περισσότερο τον Τεόντοσιτς από τον Μπλάκνεϊ, που μάλλον δεν έχει ρόλο. Όμως, άποψή μου, ο Μου-Μου είναι παίκτης που μπορεί να βοηθήσει τον Ολυμπιακό φέτος, κρατώντας τα χαλινάρια της ομάδας σε στιγμές όπως το τρίτο δεκάλεπτο με την Ταού.

- Ο Μαυροκεφαλίδης, όπως είχαμε πει, δεν έχει ρόλο στην ομάδα. Ενώ και ο Πρίντεζης, μάλλον με την επιστροφή του Βασιλόπουλου δεν θα παίζει. Εκτός, κι αν ο Γουντς δεν πάρει (ή αργήσει να πάρει) βουλγαρικό διαβατήριο κι έτσι ο Τζάκσον δεν παίξει στην Α1.

- Ο Παναθηναϊκός έδειξε το αυτονόητο: ότι ακόμα κι όταν παίζει άσχημα, ματς όπως αυτό με τη Ρόμα, έχει τους Διαμαντίδη και Γιασικεβίτσιους (με τον Σπανούλη από κοντά) για να τα «καθαρίζει» στο τέλος. Δείγμα μεγάλης ομάδας προφανώς.

- Ο Περπέρογλου μάλλον δεν θα έχει θέση στο ρόστερ του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη, τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Ο Ντικούδης, παρά το πολύ καλό Ευρωμπάσκετ, φαίνεται ότι στην Ευρώπη (με Τομάσεβιτς) θα χρησιμοποιείται όπως και πέρσι. Λίγο.

- Και οι δύο «αιώνιοι» έδειξαν ότι δεν είναι σε καμία περίπτωση έτοιμοι, με πολλές διακυμάνσεις στο παιχνίδι τους, οπότε το μεταξύ τους παιχνίδι με 7 ημέρες δεν θα αποτελέσει παρά πολύ μικρή ένδειξη του τι θα ακολουθήσει την άνοιξη. Όμως, σε κάθε περίπτωση, θα μετρήσει στην ψυχολογία. Τα είχε πει άλλωστε ο BEN.

- Ο Άρης παίζει πιο επιθετικό μπάσκετ από πέρσι και οι παίκτες του έχουν ήδη αρχίσει να «βγάζουν» αυτοματισμούς στο γήπεδο.

- Ο Χέρμπερτ είχε πρώτο δείγμα γραφής πολύ, μα πάρα πολύ, καλό. Ειδικά όταν οι «κίτρινοι» έμεινα πίσω με 57-65 απέναντι σε μια ομάδα όπως η Μάλαγα, έδειξαν ότι φέτος θα είναι πιο ώριμοι από ποτέ. Ο Άρης δεν σταμάτησε να παίζει οργανωμένα και σωστά στην επίθεση. Αν παίξει και σε όλη τη διάρκεια του αγώνα την άμυνα που έπαιξε στο τέταρτο δεκάλεπτο με τους Ισπανούς, τότε θα μιλάμε για μια ομάδα που μπορεί να φτάσει στα πλέι οφ (οκτάδα Ευρωλίγκας δηλαδή…).

- Η Μπαρτσελόνα και η Μακάμπι απογοήτευσαν. Ακόμη είναι αρχή βέβαια και όποιος βγάζει συμπεράσματα, στο τέλος μασάει τη γλώσσα του. Θυμηθείτε τι διαβάζατε πέρσι στον πρώτο γύρο για τη Μάλαγα και πόσοι από αυτούς που τα έγραφαν έκαναν «κωλοτούμπες» στο Top-16.

- Η Ρεάλ, η ΤΣΣΚΑ και η Σιένα, επιβεβαίωσαν τα όσα λέγαμε, η καθεμία βεβαίως στο δικό της επίπεδο.

- Η Τσιμπόνα, η Παρτιζάν και η Ρόμα, μας εξέπληξαν.

- Ο Μίχα Ζούπαν έγινε ο πρώτος κουφός παίκτης που παίζει στην Ευρωλίγκα. Αγωνίστηκε στο Σιένα-Ολίμπια για 13:03 και είχε 5 πόντους (1/2 δίποντα, 1/3 τρίποντα), 3 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 1 κλέψιμο. Μπορεί η ομάδα του να είχε ένα πολύ άσχημο βράδυ, αλλά κάτι μου λέει ότι για εκείνον ήταν ένα από τα σημαντικότερα και ομορφότερα της ζωής του. Μακάρι και στο NBA, Μίχαν.

- Το Age of Basketball έφτιαξε ένα σταυρόλεξο κι ένα quiz για σας, απ’ όπου και προέρχεται η φωτογραφία του σημερινού άρθρου. Είναι το wallpaper του quiz, αλλοιωμένο, με μειωμένη ανάλυση και σε σμίκρυνση προφανώς. (Όλα στο χέρι τα θέλετε; Γραφτείτε μέλη, ή αν είστε απαντήστε το quiz. Τότε θα το πάρετε!)

- Μία από τις γυναικείες παρουσίες στο πρωτάθλημα fantasy του Age of Basketball της Euroleague, έβαλε τα «γυαλιά» σε όλους του μαντράχαλους που βλέπουμε 200 ώρες την εβδομάδα αθλητικά και προηγείται στη βαθμολογία. Επειδή φαντάζομαι ότι εκείνη δεν θα επιλέξει την οδό του «trash talking» στα comments, το κάνουμε εμείς από εδώ! Προφανώς με δόση χιούμορ, αφού μια παρέα είμαστε.

by Rasheed. and BEN

Η εκγύμναση των κοιλιακών

Ένα θέμα που απασχολεί όχι μόνο όσους ασχολούνται με το μπάσκετ και τον αθλητισμό, αλλά και κάθε άνθρωπο, για λόγους αισθητικούς, είναι η εκγύμναση των κοιλιακών μυών. Επειδή το ζητήσατε, σήμερα θα ασχοληθούμε με ασκήσεις που ενδυναμώνουν το κοιλιακό τοίχωμα. Σκοπός είναι οι ασκήσεις στις οποίες θα αναφερθούμε να είναι προσιτές στον καθένα, στον δικό του χώρο, οπότε δε θα αναλύσουμε εκτενώς ασκήσεις με βάρη ή σχετικά βοηθήματα.

Πριν κανείς ξεκινήσει μια άσκηση κοιλιακών θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι κοιλιακοί μύες είναι 6 {έξι} και διακρίνονται σε πλάγιους και πρόσθιους. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι δεν είναι δυνατόν μία άσκηση να είναι η ιδανική για την εκγύμναση και των 6 μυών. Ας δούμε ποιες είναι οι καλύτερες ασκήσεις:

1) «Κανονική»: Η κλασική άσκηση, την οποία οι περισσότεροι έχουν στο νου τους όταν αναφέρονται στους κοιλιακούς. Με σταθερά τα πόδια και τη λεκάνη και τα χέρια πίσω από το κεφάλι, ανυψώνουμε τον κορμό (εικόνα 1). Ιδανική για την εκγύμναση των προσθίων κοιλιακών.

2) Μια παραλλαγή της κλασικής άσκησης είναι αυτή κατά την οποία τα χέρια ενώνονται μέσα από τους μηρούς, και με σταθερή τη μέση, ανυψώνουμε λίγο τον κορμό (εικόνα 2).

3) «Γέφυρα»: Νεότερη άσκηση κατά την οποία τα πέλματα και οι ώμοι ακουμπούν στο έδαφος και, με τα χέρια για στήριγμα, ανυψώνουμε τη λεκάνη μέχρι να φέρουμε σε μια ευθεία τον κορμό με τους μηρούς (εικόνα 3).

4) «Hip roll»: Η πιο καλή άσκηση για τους πλάγιους κοιλιακούς, καλύτερη από μια αντίστοιχη σε όρθια στάση γιατί κρατάει τη μέση σταθερή. Με τους ώμους και τα χέρια στο έδαφος φέρνουμε τη μέση με τα πόδια λυγισμένα δεξιά και αριστερά (εικόνα 4).

5) «Όρθια περιστροφή»: Σε όρθια κανονική θέση, σηκώνουμε κάθε πόδι προσπαθώντας να ενώσουμε το γόνατο με τον αγκώνα του αντίθετου χεριού (εικόνα 5).

6) «Ανυψώσεις ποδιών»: Σε αυτήν την άσκηση στηρίζουμε τον κορμό μας με τις παλάμες στο έδαφος και «μαζεύουμε» τα πόδια προς το θώρακα (εικόνα 6). Αυτή η άσκηση με τις παραλλαγές της είναι σημαντική για την εκγύμναση των κατώτερων πρόσθιων κοιλιακών, σημείο ευαίσθητο για πολύ κόσμο, αφού δημιουργείται το λεγόμενο «σωσίβιο».

7) «Σούπερμαν»: Αγαπημένη άσκηση πολλών, λόγω του ονόματός της! Καθόμαστε στα τέσσερα και τεντώνουμε ίδιο χέρι και πόδι προς τα μπροστά και τα πίσω ταυτόχρονα (εικόνα 7).

Εκτός από αυτές τις αερόβιες ασκήσεις, υπάρχει και μια σειρά από άλλες είτε αναερόβιες (με βάρη) είτε με τις λεγόμενες «ελβετική» και «ιατρική μπάλα». Αυτές οι ασκήσεις δεν απευθύνονται στο ευρύ κοινό αλλά σε ήδη γυμνασμένα άτομα, καθότι είναι δύσκολο να διατηρηθεί το σώμα σταθερό ενώ ζητούν και κατάλληλο εξοπλισμό.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, οι ασκήσεις που αναφέραμε ανωτέρω είναι υπεραρκετές για τη σωστή εκγύμναση των κοιλιακών. Βασικά σημεία που πρέπει να θυμάται κανείς είναι να παίρνει σωστές αναπνοές (εισπνοή κατά την κίνηση που απαιτεί προσπάθεια), να διατηρεί σταθερά τα σημεία του σώματος που ζητά κάθε άσκηση και να κάνει σωστά διαλείμματα για να παίρνει αναπνοές. Προπαντός, η εκγύμναση κάθε μυϊκής ομάδας χρειάζεται χρόνο και υπομονή για να φέρει αποτελέσματα, ενώ είναι πολύ σημαντικό αν κατά την άσκηση νιώθει κανείς δυσφορία, να τη διακόπτει αμέσως.

by Dr. Ball

Quiz-Euroleague 2007-08!

Το Quiz-Euroleague 2007-08 είναι γεγονός και έχει ήδη αποσταλεί στα μέλη του Age of Basketball. Όσοι το απαντήσουν, ακόμη και λάθος, θα λάβουν δώρο ένα wallpaper με φάσεις από τον πρώτο αγώνα και των τριών ελληνικών ομάδων στη διοργάνωση.

Για να το λάβετε και να δοκιμάσετε τις γνώσεις σας το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να στείλετε ένα e-mail στο ageofbasketball@gmail.com και να εγγραφείτε εντελώς δωρεάν στο blog μας, μπαίνοντας στην παρέα μας!

Ιδού μια πρόγευση:

- Πόσοι Έλληνες βρίσκονται συνολικά στα ρόστερ των 21 ξένων ομάδων της φετινής Ευρωλίγκας;

Α) 5

Β) 3

Γ) 7

Δ) 6

by Rasheed.

Σταυρόλεξο νο.6: Euroleague 2007-08

Το Σταυρόλεξο νο.6 «Euroleague 2007-08» είναι στις οθόνες σας. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι ένα κλικ στην εικόνα του άρθρου, στη συνέχεια να την αποθηκεύσετε στον υπολογιστή σας και να την εκτυπώσετε για να λύσετε το σταυρόλεξο. Διασκεδάστε με την πρόκληση που ο BEN ετοίμασε για σας και αφορά αποκλειστικά και μόνο την κορυφαία συλλογική διοργάνωση.

Μη διστάσετε, οποιαδήποτε απορία έχετε, να στείλετε e-mail στο Age of Basketball και να ζητήσετε βοήθεια για όποια λέξη δεν βρίσκετε. Η εγγραφή στο blog είναι απολύτως δωρεάν, μόνο με την αποστολή ενός e-mail. Η παρέα μας μεγαλώνει και σας περιμένει!

"Good night, and good luck"

BEN

Αφιέρωμα: Euroleague 2007-08

Το Age of Basketball σας παρουσιάζει το αφιέρωμα στην Euroleague 2007-08, με παρουσίαση και ανάλυση και των 24 ομάδων της διοργάνωσης. Γίνεται αναφορά στη δύναμη της κάθε ομάδας, σε όλους τους παίκτες με τους οποίους ξεκίνησαν τη χρονιά, στις μετεγγραφές τους, αλλά και στους στόχους όλων των συλλόγων. Το αφιέρωμα αποτελείται από τρία άρθρα:

- Στο μικροσκόπιο του AoB: Euroleague – Group A

- Στο μικροσκόπιο του AoB: Euroleague – Group B

- Στο μικροσκόπιο του AoB: Euroleague – Group C

Age of Basketball

Αφιέρωμα: Πρωτάθλημα Α1 2007-08

Το Age of Basketball σας παρουσιάζει το αφιέρωμα στο πρωτάθλημα της Α1 2007-08, με ανάλυση και παρουσίαση (με αναφορά στις μετεγγραφές τους) όλων των ομάδων, όσα περιμένουμε και όσα δεν περιμένουμε να δούμε, αλλά και τις μετεγγραφές-λαβράκια των ελληνικών συλλόγων. Το αφιέρωμα περιλαμβάνει:

- Τα «λαβράκια» της Α1

- Τι περιμένουμε να δούμε…

- Τι δεν περιμένουμε να δούμε…

Παρουσίαση των ομάδων:

- Παναθηναϊκός: ο πρωταθλητής Ευρώπης που έγινε γίγαντας

- Ολυμπιακός: στο μυαλό του Γκέρσον

- Άρης: το μεγάλο στοίχημα

- Οι δελφίνοι της τετράδας

- Μάχες όλη τη χρονιά

Age of Basketball

Το παιδί και ο ώριμος

Η Ευρωλίγκα ξεκινάει και… κανονικά την Τετάρτη με ένα χορταστικό πιάτο και το Age of Basketball έχει ετοιμάσει το καινούργιο του σταυρόλεξο, αλλά κι ένα quiz για τη νέα διοργάνωση. Αυτά, ως μία πρόγευση του τι θα ακολουθήσει τις επόμενες ημέρες.

Σήμερα, κι ενόψει των αγώνων στην Ευρωλίγκα θα ασχοληθώ με κάτι διαφορετικό. Με αυτό που προφανώς έκανε σε όλους τη μεγαλύτερη εντύπωση κατά τη διάρκεια της χτεσινής ημέρας. Ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε την παρουσίασή του, με ωραίες πρωτοτυπίες, αλλά εκείνος που έκλεψε την παράσταση ήταν ο μόνος παίκτης της ομάδας που δεν προβλέπεται να αγωνιστεί στο άμεσο μέλλον.

Ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης έδωσε το «παρών» και είπε (κάνω μια επιλογή από τις δηλώσεις του): «Είμαι έτοιμος να παίξω. Όποτε με χρειαστούν μπορώ να το κάνω. Ό,τι κι αν πω θα έρθει σε αντίθεση με αυτά που λέει ο Ολυμπιακός. Χρησιμοποιούν ως δικαιολογία το βάρος μου, αλλά πέρσι όταν με χρειάστηκαν, ξέχασαν ότι ήμουν υπέρβαρος. Δεν θέλω να φύγω από τον Ολυμπιακό. Η διοίκηση με θέλει και το έχει δείξει. Θέλω να αποδείξω ότι μπορώ να παίξω, αλλά μόνο σε όσους είναι διατεθειμένοι να δουν ότι όντως μπορώ. Ο καρδιολόγος μου, μου είπε ότι η υγεία μου και η ζωή μου δεν κινδυνεύει, σε αντίθεση με όσα μου είχαν πει οι γιατροί του Ολυμπιακού. Δεν ήταν μόνο δική μου ευθύνη που δεν πήγα στην εθνική. Είχα θέση στη δωδεκάδα του Ευρωμπάσκετ. Ο Π. Γιαννάνης είναι ένας άνθρωπος που ό,τι κι αν μου ζητήσει θα το κάνω».

Αυτά είπε ο… μεσημεριανός Big Sofo. Τι είπε δηλαδή; Εν ολίγοις ότι είναι έτοιμος να αγωνιστεί αλλά δεν τον αφήνουν. Ότι ο Γκέρσον δεν τον πιστεύει, ότι δεν είναι καν έτοιμος να του δώσει ευκαιρία, ότι οι γιατροί του Ολυμπιακού ήταν παραπλανητικοί και φούσκωσαν τα πράγματα (για να μην πω το χειρότερο που ουσιαστικά εννοεί ο παίκτης) και ότι εκείνος μπορεί να παίξει. Τέλος, κατηγόρησε εμμέσως τον Ολυμπιακό που δεν πήγε στην εθνική (τα είχαμε πει από το καλοκαίρι αυτά) και… ανακοίνωσε στον Αγγελόπουλο ποιον θέλει για προπονητή στον Πειραιά (Γιαννάκη). Ο μόνος που έμεινε έξω από την κριτική του ήταν ο ίδιος ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, στον οποίο ο Σοφοκλής τρέφει ιδιαίτερη εκτίμηση.

Όσο για τα κιλά του; «Δεν μου επέτρεψαν οι συνθήκες να αδυνατίσω». Τώρα θα πείτε ποιες συνθήκες την ώρα που ο Big Sofo ήταν 4 μήνες υπό παρακολούθηση γιατρού και γυμναστή για να αδυνατίσει; Οι δηλώσεις του, εκτός από το ότι είναι η πρώτη «φωνή» του παίκτη μετά από πολύ καιρό, δείχνουν μόνο ένα πράγμα: Έναν αθλητή με καταρρακωμένη ψυχολογία.

Έναν αθλητή που νιώθει χάλια, έναν παίκτη από τον οποίο όλοι περιμένουν κάτι απλώς και μόνο για να του δώσουν τη δυνατότητα να προπονηθεί με την υπόλοιπη ομάδα. Δεν θα γυρίσω στα ίδια που λέγαμε το καλοκαίρι. Ο Καζλάουσκας και ο Γιαννάκης πρόσεξαν τον Σοφοκλή, ο Γκέρσον τον πήγε κόντρα από την αρχή και ιδού το αποτέλεσμα. Φταίνε πλέον εξίσου και οι δύο. Το θέμα είναι ο πόλεμος να τελειώσει με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες.

Ο… απογευματινός Σχορτσιανίτης ανασκεύασε. Τι μεσολάβησε; Ένα πουλάκι, που τον συμβούλεψε να τα μαζέψει για να επιστρέψει πιο γρήγορα στην ομάδα. Ένα πουλάκι που του ζήτησε να διευκρινίσει όλα όσα είχε πει, πριν παρεξηγηθούν από τον Τύπο. Και αυτό έκανε. Οι δύο δηλώσεις, μεσημεριανές και απογευματινές, είναι σε διαλογική σχέση μεταξύ τους αν το προσέξετε. Ο Σοφοκλής μίλησε στην προσωπική του ιστοσελίδα και είπε άλλα πράγματα. Τι; «Δεν είμαι ακόμη τελείως έτοιμος για να μπω με την ομάδα. Κάνω επίπονη προσπάθεια με μακροπρόθεσμα αποτελέσματα και γι’ αυτό αργεί» και ότι ευχαριστεί τον Π. Αγγελόπουλο και τον κόσμο της ομάδας που του στέκονται. Ουσιαστικά, 3 ίδια σημεία έχουν οι δύο δηλώσεις.

1^ον: Ο Σοφοκλής είναι χάλια ψυχολογικά, όπως θα ήταν άλλωστε κάθε αθλητής που δεν θα μπορούσε ούτε καν προπόνηση να κάνει με την ομάδα του. Όσο διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση, τα πράγματα θα γίνονται μόνο χειρότερα. Πρέπει και ο Ολυμπιακός να κάνει πίσω, έστω κι αν ο παίκτης δεν είναι στο 100%.

2^ον: Εκτιμά τον Αγγελόπουλο, αφού και τις δύο φορές μίλησε με καλά λόγια για τον αντιπρόεδρο του Ολυμπιακού.

3^ον: Δεν αντέχει τον Γκέρσον, αφού την πρώτη φορά μίλησε ουδέτερα, αλλά με απαξιωτικές αιχμές, για τον Ισραηλινό, ενώ τη δεύτερη δεν τον ανέφερε καθόλου.

Ο Σοφοκλής νιώθει ότι υπάρχουν άνθρωποι στην ομάδα που δεν τον καθοδήγησαν σωστά, ότι υπάρχουν άνθρωποι που υπερέβαλαν στην προσπάθειά τους είτε να προστατεύσουν τον παίκτη, είτε να σταθούν στον προπονητή, και του έκαναν κακό. Το αποτέλεσμα είναι ο Big Sofo να είναι μία Φεράρι στο γκαράζ που κανείς να μην ξέρει αν και πότε θα τη βγάλει για βόλτα στο δρόμο.

Για μένα η καλύτερη λύση είναι να επιστρέψει ο παίκτης με την ομάδα. Αν όχι αύριο, το αργότερο μετά το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Όσο τραβάει σε μήκος το θέμα, δεν θα λυθεί, εξάλλου τίποτα δε λύνεται από μόνο του όταν το αφήνεις.

Και στην τελική; Ο Σοφοκλής (όχι ο Γκέρσον) είναι η επένδυση του Ολυμπιακού, ο Σοφοκλής (όχι ο Γκέρσον) είναι το παιδί στην υπόθεση, οπότε ο Γκέρσον πρέπει να υποχωρήσει. Στις διαπροσωπικές σχέσεις μπορείς να φέρεσαι εγωιστικά, στις επαγγελματικές ποτέ. Γιατί τότε, ο Άρης των Γκάλη-Γιαννάκη δεν θα υπήρχε ποτέ, ούτε το Σικάγο των Πίπεν-Τζόρνταν.

Για να ξεκαθαρίσω, γνωρίζω ότι ο Σχορτσιανίτης όντως είναι υπέρβαρος και δεν θα είναι ο καλός του εαυτός. Αλλά επίσης νομίζω ότι, όσο μένει στα πιτς δεν πρόκειται να αδυνατίσει θεαματικά. Με τον Καζλάουσκας το είχε κάνει ενόσω έπαιζε. Δείξε στον παίκτη ότι τον θες και θα δεις αλλαγή. Αλλά αν δεν είμαστε μια φορά διατεθειμένοι να ανεχτούμε τα τερτίπια του 22χρονου Σχορτσιανίτη, γιατί είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε χίλιες (πέρσι και φέτος) εκείνα του… ώριμου και 56χρονου Γκέρσον;

by Rasheed.

Υ.Γ.: Δύσκολη και μαύρη μέρα για το ευρωπαϊκό μπάσκετ η Τρίτη, με τον Ταλ Μπουρστάιν να μαθαίνει ότι χάνει ολόκληρη και τη φετινή χρονιά, αφού πρέπει να υποβληθεί σε εγχείρηση και στα δύο του πόδια και, πλέον, να μην ξέρει καν αν θα ξαναπαίξει μπάσκετ.

Υ.Υ.Γ.: Όμορφη και ελπιδοφόρα μέρα για το παγκόσμιο μπάσκετ η Τετάρτη με τον Μίχα Ζούπαν να κάνει το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα με την Ολίμπια Λιουμπλιάνας και να γίνεται ο πρώτος κουφός παίκτης στην ιστορία της κορυφαίας ευρωπαϊκής συλλογικής διοργάνωσης. Είναι ωραίο όταν άνθρωποι και ομάδες του πληθυσμού μας, που έχουν τραβήξει πολλά και έχουν δεχτεί τον ρατσισμό της κοινωνίας, αρχίζουν να γίνονται δεκτοί σε αυτή πιο φυσιολογικά. Δείχνει τη - μικρή έστω - ωρίμανσή μας, αλλά και τη - μικρή έστω - πρόοδό μας. Ο Μίχα θα μας έχει δίπλα του την Τετάρτη.

Στο μικροσκόπιο του AoB: Euroleague - Group C

Ο όμιλος του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους δύο, είναι πιο ξεκάθαρος. Υπάρχουν 3 ομάδες που θα παλέψουν για την πρώτη θέση (Παναθηναϊκός, Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης) και 5 ακόμη που θα διεκδικήσουν τα υπόλοιπα δύο εισιτήρια, ξέροντας από πριν ότι δεν έχουν τα φόντα για να «σπάσουν» την τριάδα και ότι λογικά δεν μπορούν να το καταφέρουν. Ο Παναθηναϊκός (Group B) είναι το λογικό φαβορί στον πιο εύκολο από τους 3 ομίλους της φετινής, πιο δύσκολης από ποτέ, Ευρωλίγκας. Ας δούμε τις ομάδες αναλυτικά:

Παναθηναϊκός: Ο Παναθηναϊκός έχει ως στόχο, αρχικά το φάιναλ φορ και, εν συνεχεία, την διατήρηση των σκήπτρων του. Διαβάστε αναλυτικά για τους «πρασίνους» εδώ.

Μπαρτσελόνα: Η Μπαρτσελόνα αλλάζει εποχή και γυρνάει σελίδα στην ιστορία της, αφού φέτος θα κληθεί να παίξει χωρίς τον Χουάν Κάρλος «λα μπόμπα» Ναβάρο. Στην Μπάρτσα ελπίζουν η ομάδα να καταφέρει να φτάσει μέχρι το φάιναλ φορ, το οποίο εξάλλου γίνεται και στην Ισπανία. Αν και έχασε τον Ναβάρο, η Μπαρτσελόνα σε γενικές γραμμές θα παρουσιαστεί ενισχυμένη σε σχέση με πέρσι. Τα λεφτά που ξοδεύτηκαν είναι και πάλι πολλά, μένει να φανεί αν ξοδεύτηκαν καλά. Από την ομάδα, εκτός του «λα μπόμπα» έφυγαν ο Κακιούζης, ο Ντε Λα Φουέντε και ο Ούκιτς, ουσιαστικά. Στη θέση τους ήρθαν ο Τούρκος Ερσάν Ιλιασόβα από το NBA, ο Πέπε Σάντσεθ από τη Μάλαγα, ο Μισέλ Μοραντέ από τη Νάπολι και ο, γνωστός και μη εξαιρετέος, Άλεξ Άκερ από τον Πειραιά. Το ταλέντο που υπήρχε πολύ, το ταλέντο που ήρθε ακόμη περισσότερο, μένει να το φτιάξει κάποιος σε ομάδα. Έμειναν στην περιφέρεια οι παικταράδες Λάκοβιτς και Μπαζίλε (με τον Γκριμάου), για μια Μπαρτσελόνα που είναι πια πλήρης σε όλες τις γραμμές. Κάτω από τα καλάθια φέτος θα επιστρέψει ο (ταλαιπωρημένος από τραυματισμούς πέρσι) Μάριο Κασούν, μαζί με τη σταθερή αξία, Ντένις Μαρκονάτο, τον Φραν Βάθκεθ και τη φετινή… βόμβα της Μπαρτσελόνα, που δεν είναι άλλη από τον Χόρντι Τρίας. Ο Τρίας μπάσκετ φαινόταν ότι ήξερε, φέτος όμως έχει βαλθεί να το αποδείξει με τον πλέον εύγλωττο τρόπο. Η Μπαρτσελόνα έχει το ρόστερ, το ταλέντο και τον προπονητή για να φτάσει στο φάιναλ φορ, αλλά έχει και μια μεγάλη απορία να τη συνοδεύει. Πώς και ποιος θα μαζέψει τον απίστευτα μεγάλο μπασκετικό εγωισμό των παικτών της, αλλά και ποιος θα τιθασεύσει τους… ατίθασους; Αν λυθεί ο γρίφος, τότε δύσκολα θα τη σταματήσει κάποιος. Αν όχι, μία από τα ίδια τα περσινά.

Ρεάλ Μαδρίτης: Η Ρεάλ ανέβηκε επίπεδο φέτος, μπαίνοντας στην Ευρωλίγκα ως τροπαιούχος του ULEB Cup και ως πρωταθλήτρια Ισπανίας. Επίπεδο ανέβηκε και το ρόστερ της. Ο κορμός έμεινε ίδιος, έφυγαν οι Τόμας και Σονσέκα, αλλά στη θέση τους ήρθαν δύο πολύ σημαντικοί παίκτες, αμφότεροι… γνωστοί μας. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος και ο Μιχάλης Πελεκάνος είναι κάτοικοι Μαδρίτης και η αξία τους είναι γνωστή και αδιαμφισβήτητη. Εκεί βρίσκουν τους Φελίπε Ρέγιες, Αξέλ Ερβέλ, Μπλάγκοντα Σέκουλιτς και Άλεξ Μούμπρου κάτω από τα καλάθια ο πρώτος, και τους Κερέμ Τουνσερί, Λουίς Μπούλοκ, Τσαρλς Σμιθ, Βενσόν Χάμιλτον, Ραούλ Λόπεθ και (τον νεαρό) Σέρι Λουλ στην περιφέρεια ο δεύτερος. Το ρόστερ είναι πλήρες και έχει έναν και μόνο στόχο: το φάιναλ φορ. Τίποτα λιγότερο. Βέβαια, η χρονιά είναι δύσκολη και μακρά, αλλά η Ρεάλ δεν θέλει να λείψει από τη συμμετοχή στο «δικό της» φάιναλ φορ. Και εκτός από τη Ρεάλ, υπάρχουν και άλλοι που δεν θέλουν να λείψει. Τα φόντα τα έχει, την εμπειρία όχι, αλλά πρόκειται για ομάδα ψημένη και ομάδα που ξέρει να κερδίζει. Πολύ δύσκολα θα την πετάξει κάποιος έξω.

Φενερμπαχτσέ: Το ρόστερ της Φενέρ πέρσι άρεσε σε όλους και είχε προδιαγραφές Top-16 αν όχι οκτάδας, αλλά φέτος δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην το βλέπει με επιφύλαξη. Ο κορμός ίδιος, καθώς έφυγαν μόνο ο Άιρα Κλαρκ και ο (μποξέρ) Κασπάρς Καμπάλα. Στη θέση τους ήρθαν δύο Σλοβένοι (!) ψηλοί, ο νεαρός Εμίρ Πρέλτζιτς και ο Γκάσπερ Βίντμαρ και ο Αμερικανός Τζέιμς Ουάιτ, στην πρώτη του απόπειρα στην Ευρωλίγκα. Υπάρχουν ακόμη ο παικταράς Ουίλι Σόλομον, ο Ίμπο Κουτλουάι, ο Νταμίρ Μρσιτς και ο Μιρσάντ Τουρκσάν. Η σημαντικότερη κίνηση της Φενέρ ίσως αποδειχτεί ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς, ο οποίος εκτός από την αποτυχία του φετινού Ευρωμπάσκετ, ό,τι πιάνει γίνεται χρυσός. Αν καταφέρει να παρουσιάσει ένα δεμένο και οργανωμένο σύνολο, τότε η Φενέρ θα περάσει άνετα στους «16». Αν όχι, τότε θα έχουμε και φέτος διαγωνισμούς τριπόντων στην περιφέρεια και τον Τουρκσάν να περιφέρεται ασκόπως. Αν αποκλειστεί θα είναι αποτυχία.

Παρτιζάν: Άλλο πρόσωπο, άλλη ομάδα. Η φετινή Παρτιζάν δεν θυμίζει σε τίποτα την περσινή ομάδα. Ντρόμπνιακ, Πέροβιτς και Κάμινγκς αποτελούν παρελθόν, καθώς βρήκαν αλλού καλύτερα και η Παρτιζάν εκ πρώτης όψης δεν τους έχει αντικαταστήσει. Στην ομάδα ήρθε ο Μιλτ Παλάσιο από το NBA, οι Βίτκοβατς και Μιλόσεβιτς και ο γίγαντας (2.29μ.) Σλάβκο Βράνιες. Πού στηρίζεται η Παρτιζάν; Στο ότι η γενιά του ’87 έχει μεγαλώσει κατά ένα χρόνο. Το βάρος σηκώνουν οι Πέκοβιτς, Τέπιτς και Τρίπκοβιτς με τον δεύτερο να είναι το «πρώτο βιολί» της Παρτιζάν και να αρχίζει να ανταποκρίνεται στους διθυράμβους που γίνονταν για το ταλέντο του. Στην ομάδα συνεχίζουν και οι Βελίτσκοβιτς, Μπόζιτς, Μπορόβνιακ, Τζούρκοβιτς και Μπάκιτς. Μάλλον χειρότερη από πέρσι, αλλά σκληρή ομάδα, που θα στηριχθεί στα «σπλάχνα» της και στη Σερβία (μόνο ο Παλάσιο είναι από το… Μπελίζ και ο Πέκοβιτς από το Μαυροβούνιο, αλλά χρόνια στην ομάδα). Είναι ερωτηματικό, αδύναμη ομάδα, αλλά στον όμιλο που έπεσε μπορεί να παλέψει για την πρόκριση.

Ρόμα: Μεγάλες αλλαγές και στη Ρόμα αφού οι Ριγκέτι, Γκάρι, Άσρκαμπιτς, Τσάτμαν, Μποντιρόγκα και Κιάτζιγκ αποχώρησαν ή αποσύρθηκαν. Στην ομάδα ήρθαν ο Γκρεγκόρ Φούτσκα, ο Έρικ Ντάνιελς, ο Κρίστιαν Ντρέγιερ, ο Ρόκο Λένι Ούκιτς, ο Έραζεμ Λόρμπεκ και ο... μεγάλος Άλαν Ρέι! Καμία, μα καμία, σχέση με τον Ρέι Άλεν, εκτός του ότι έπαιζε πέρσι στους Μπόστον Σέλτικς! Στη Λοτομάτικα έμειναν οι Στέφανσον, Τονόλι, Τζακέτι και ο Ντέιβιντ Χόκινς, παρά τα προβλήματα με τα αναβολικά. Αν ήταν σε άλλο όμιλο δεν προκρινόταν με τίποτα, εδώ θα το παλέψει.

Μπαμπέργκ: Ευρωλίγκα μετά από διάλειμμα και βελτίωση στο ρόστερ της. Έφυγαν ο Κόλινς (από τα μισά πέρσι), ο Χάρινγκτον, ο Κζελ Ουέσον (ΑΕΚ) και ο Άντερσον, αλλά στη θέση τους ήρθαν σημαντικοί παίκτες. Ο Αντεμόλα Οκουλάγια, ο Στέφεν Χάμαν και ο Ντέμοντ Γκριν είναι μέλη της νασιονάλμανσάφτ. Μαζί τους ήρθαν και ο Μαρκ Ντίκελ, ο Πρέντραγκ Σούπουτ και ο Λουκ Σέσνερ (2.16μ.) από το Πόρτλαντ. Έμειναν οι Αμερικάνοι Ενσμίνγκερ και Φεν, αλλά και οι Όλμπρεχτ, Πάβιτς και Γκάρετ. Στον πάγκο ο Ντιρκ Μπάουερμαν, που είναι πολύ καλός προπονητής. Ίσως η Μπαμπέργκ καταφέρει να γίνει η πρώτη γερμανική ομάδα που θα φτάσει το Top-16. Δεν έχει σπουδαίους παίκτες, αλλά θα έχει δεμένο σύνολο και στρωτή ομάδα, όπως όλες οι ομάδες του Μπάουερμαν. Στον όμιλο που παίζει, δικαίως κοιτάζει προς τους «16».

Ροάν: Σταχτοπούτα και όμορφη! Μπορεί κανείς να μην την υπολογίζει, αλλά η Ροάν είναι χαρούμενη απλώς και μόνο που βρίσκεται στην Ευρωλίγκα. Στο ρόστερ της πρόσθεσε τους Μπράιον Ρας, Άνταμ Χες, Κένταλ Ντάρτεζ και (τον γνωστό μας) Νόρμαν Νόλαν. Ο Αμερικανός Μαρκ Σάλιερς είναι ο σημαντικότερος παίκτης της, 1^ος σκόρερ και ριμπάουντερ της ομάδας. Πελίν, Πουπέ, Μπαντιάν, Βιλσόν, Καζαλόν και Σολιμάν αποτελούν τον γαλλικό κορμό της ομάδας. Για να πούμε πάλι τα ίδια, αν ήταν σε άλλο όμιλο θα ήταν ο φτωχός συγγενής, αλλά εδώ ελπίζει. Πάντως, ακόμη κι έτσι, είναι αουτσάιντερ και μάλιστα μεγάλο. Πιθανότατα θα τερματίσει τελευταία.

by Rasheed.

Στο μικροσκόπιο του AoB: Euroleague - Group B

Ο όμιλος του Άρη είναι πιθανότατα ο πιο ισορροπημένος από τους τρεις ομίλους. Κι αυτό γιατί σε αντίθεση με τους άλλους δύο, οι καλές του ομάδες (Μακάμπι, Μάλαγα) είναι μάλλον ένα επίπεδο κάτω από τις καλές των άλλων ομίλων, ενώ οι ομάδες δεύτερης κατηγορίας (Εφές Πίλσεν, Άρης, Λιέτουβος, Αρμάνι, Τσιμπόνα, ΛεΜαν) έχουν φέτος υψηλότερες βλέψεις, που για μερικές φτάνουν ως το φάιναλ φορ. Σε κάθε περίπτωση, ο όμιλος του Άρη (Group B) είναι μάλλον ο πιο ανοιχτός και από τους τρεις, με την έννοια ότι όλες οι θέσεις του «παίζονται». Ας δούμε τις ομάδες αναλυτικά:

Μακάμπι Τελ Αβίβ: Με μια πρώτη ματιά, μπορεί να ειπωθεί ότι η Μακάμπι δεν είναι ούτε και φέτος η ομάδα του παρελθόντος. Όμως, αν κοιτάξουμε το ρόστερ της πιο διεξοδικά, θα δούμε ότι είναι τουλάχιστον μία κλάση πάνω από πέρσι. Παίκτες όπως ο Γερέτιν και ο Φέλιξ λείπουν, ενώ έφυγαν και οι Γιασάιτις, που ποτέ δεν μπόρεσε να «δέσει» με την ομάδα και ο Άρνολντ. Στη θέση τους ήρθε ο Βοντίγκο Κάμινγκς, που μαζί με τον Μπάινουμ συνθέτουν ένα φοβερό δίδυμο στον άσο, ο απίστευτος σουτέρ, αλλά ασταθής, Ντέιβιντ Μπλούθενταλ, ο πολύ καλός Μάρκους Φάιζερ, ο Τέρενς Μόρις, ο Βραζιλιάνος Μουρίλο Ντα Ρόσα και εσχάτως ο Εστεμπάν Μπατίστα των Χοκς, ο οποίος στο πρόσφατο Παναμερικανικό ήταν 1^ος ριμπάουντερ και 2^ος σκόρερ του τουρνουά. Μαζί τους συνεχίζουν ο Ελιάχου, ο Σαρπ, ο Χάλπεριν και ο καλύτερος Ευρωπαίος σέντερ, Νίκολα Βούισιτς, ενώ στα πιτς μέχρι τον Γενάρη (τουλάχιστον) βρίσκεται ο Μπουρστάιν. Η Μακάμπι είναι το φαβορί για την πρώτη θέση στον όμιλο, θα περάσει προφανώς στους «16» και στη συνέχεια κανείς δεν θα μπορέσει να την κερδίσει εύκολα. Πιθανότατα στην οκτάδα θα παλέψει για την πρόκριση στη Μαδρίτη. Σε αυτό θα βοηθήσει και το δίδυμο του πάγκου, όπου Κάτας και Σερφ είναι πολύ καλύτεροι από τον Σπάχια.

Ουνικάχα Μάλαγα: Η Μάλαγα επιστρέφει μετά την τρομερή χρονιά που της χάρισε την πρόκριση στο φάιναλ φορ και εδώ η αμηχανία όλων είναι εμφανής. Τι παραπάνω μπορεί να ζητήσει κανείς; Τίποτα. Θα μπορέσει να επαναλάβει την ίδια πορεία; Δύσκολα. Από την ομάδα έφυγαν οι Τούσεκ, Ντε Μιγκέλ, Φεζόν, Μπράουν, Σάντσεθ, Βασιλειάδης και Πιετρούς, αλλά ήρθαν οι Μπόγιαν Πόποβιτς και Νταβόρ Κους για τον άσο, ο Χάισλιπ με τον Μπονιφάς Ν’Ντονγκ (παίκτης που θα συζητηθεί στην Ευρωλίγκα) για τους ψηλούς και ο Γκάμπριελ. Αυτοί μαζί με τους Μπέρνι, Βελς (προς το παρόν τραυματίας), Καμπέθας, Χιμένεθ και, βεβαίως, τον Σαντιάγκο, θα παλέψουν φέτος. Στον πάγκο, η «αλεπού» Σέρτζιο Σκαριόλο, ο οποίος πέρσι έκανε όλη την Ευρώπη να του υποκλιθεί. Θα προκριθεί, ενώ η ίδια θέλει μία από τις 2 πρώτες θέσεις. Πρώτος στόχος για τη Μάλαγα η οκτάδα, αλλά φέτος η Ευρωλίγκα είναι πολύ δύσκολη και το ρόστερ της Μάλαγα δεν προκαλεί δέος. Πάντως, κανείς δεν θα περάσει εύκολο απόγευμα με την Ουνικάχα.

Εφές Πίλσεν: Το απόλυτο αουτσάιντερ της φετινής Ευρωλίγκας. Και όταν λέω αουτσάιντερ εννοώ αουτσάιντερ για το φάιναλ φορ και τον τίτλο. Μπορεί να μην βγαίνει προς τα έξω (έπαθαν κι έμαθαν οι Τούρκοι), αλλά στην Εφές θέλουν Μαδρίτη. Και έχουν την ομάδα για να το πετύχουν. Στον πάγκο ο μαέστρος Ντέιβιντ Μπλατ, ο οποίος πήρε με τη Ρωσία το Ευρωμπάσκετ και είναι μάλλον ο καλύτερος προπονητής νέας γενιάς στην Ευρώπη. Από την περσινή ομάδα έφυγαν οι Τζένκινς, Χάισλιπ, Γκρέιντζερ και Πρκάτσιν. Όμως, μάλλον θα ξεχαστούν πολύ γρήγορα. Στον άσο ήρθαν ο Ρασάντ Ράιτ (πρόπερσι στον Πανιώνιο), ο Σκούνι Πεν και ο Εντέρ Αρσλάν. Και μπορεί τώρα ο Ράιτ να είναι τραυματίας, αλλά η Ευρωλίγκα κρίνεται τον Μάρτιο και τον Απρίλιο και τότε ο Αμερικανός (επιστρέφει τον Γενάρη) θα είναι καλά. Μαζί τους κι ο Σερκάν Ερντογάν από την Ταού και ο σουίνγκμαν Κένι Γκρέγκορι από τη ΛεΜαν, που μαζί με τον Ντρου Νίκολας (τον καλό, όχι εκείνον χωρίς ρόλο και με προπονητή τον Μαχμουτί) και τον Ακιόλ ολοκληρώνουν την περιφέρεια. Λόρεν Γουντς (2.14 παρακαλώ) και Αντρέ Χάτσον (δεν χρειάζεται συστάσεις ο παικταράς) οι δύο νέοι ψηλοί, μαζί με τους Γκονλούμ και Κούτζο που έμειναν. Να θυμίσω ότι ο Μπλατ είχε κάνει τον Νίκολας 1^ο σκόρερ στην Ευρωλίγκα, άρα ξέρει πώς να τον εκμεταλλεύεται. Η Εφές θέλει φάιναλ φορ και κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν θα φτάσει. Η χρονιά είναι μεγάλη, αλλά οι Τούρκοι είναι ένα από τα 6 φαβορί για τη Μαδρίτη.

Άρης: Ο Άρης θέλει κατ’ αρχήν να μπει στους «16» και στη συνέχεια θα οριοθετήσει και πάλι τους στόχους του. Έργο δύσκολο, αλλά ο «αυτοκράτορας» μπορεί να το καταφέρει. Διαβάστε αναλυτικά για τους «κιτρίνους» εδώ.

Λιέτουβος Ρίτας: Είναι η φιναλίστ του ULEB Cup και αυτό τα λέει όλα. Διατήρησε τον κορμό της και ουσιαστικά έχασε μόνο τον Ρας και τον Ε. Ζουκάουσκας. Στην ομάδα ήρθαν ο Χόλις Πράις και ο Τσακ Έϊντσον, Αμερικανοί που παίζουν για το σύνολο (ναι, υπάρχουν και τέτοιοι), ο πολύ καλός Μπαϊράμοβιτς και ο νεαρός Ανισιμόβας (σέντερ 2.13). Έμειναν οι Στελμάχερς, Γιομάντας, Νίλσεν, Σλέζας, Λουκάουσκις, Πετραβίτσιους και Πάουλο Μπατίστα. Στόχος της αρχικά το Top-16 και μετά… θα ανοίξει η όρεξη. Έχει τα φόντα να τα καταφέρει.

Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ: Η Τσιμπόνα ενισχύθηκε το καλοκαίρι. Φέτος δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος μάλλον για κανέναν. Πλέον έχει ισορροπία στις γραμμές της, αν και ακόμη βρίσκεται μακριά από το να πρωταγωνιστήσει. Έφυγαν οι Μπρίντλεϊ Ράιτ, Κους, ΜακΚάλοχ, Μπάντερ (Πανελλήνιος), Ζούζα (ΑΓΟΡ), αλλά παρέμειναν οι Βρμπάντς, Άντριτς, Ρόζιτς, Μόροβιτς, Κράσιτς, Κρούσλιν, Μάντσε, αλλά και ο Αμερικανός Κρις Ουόρεν. Σε αυτούς προστέθηκε ο μεγάλος σκόρερ Λάρι Αγιούσο, ο Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, ο Αμερικανός Τρε Κέλι, ο Βέντραν Βούκουσιτς και ο γνωστός μας Σαμ Χόσκιν. Μην έρθει στο μυαλό σας ο Χόσκιν πενταλέπτου του Γκέρσον, αφήστε με να σας συστήσω τον Χόσκιν 30λεπτου, 18 πόντων και 9 ριμπάουντ στην Αδριατική Λίγκα. Γιατί ο Σαμ φαινόταν από πέρσι ότι ξέρει πολλά καντάρια μπάσκετ. Άσχετο αν δεν είχε την ευκαιρία να το δείξει. Η Τσιμπόνα θέλει να περάσει στους «16», αλλά πρέπει ένας από τους Άρη και Λιέτουβος να μείνει έξω, πράγμα όχι εύκολο.

Αρμάνι Μιλάνο: Επιστροφή για την Αρμάνι στην Ευρωλίγκα, μετά από απουσία ενός χρόνου, με εντελώς νέο ρόστερ. Αυτό φαίνεται μέχρι στιγμής και στην Ιταλία, όπου έχει ξεκινήσει άθλια στο πρωτάθλημα και "ψάχνεται". Το ρόστερ της συνθέτουν 5 Αμερικάνοι παίκτες, οι Ρις Γκέινς, Κέιζι Σο, Ανσού Σισέι (πέρσι στη Νάπολι), Τσέιν Γκάντσον και ο Τράβις Ουότσον. Μαζί τους ο Βούκσεβιτς, ο Μπουλέρι, αλλά και το νέο μεγάλο ταλέντο του ιταλικού μπάσκετ, ο Ντανίλο Γκαλινάρι. Θέλει αρχικά να σταθεί στα ίσα με τους άλλους και εν συνεχεία να διεκδικήσει την πρόκριση. Δεν θα το καταφέρει έτσι όπως παίζει τώρα, αλλά έχει το ρόστερ να προκαλέσει απώλειες.

ΛεΜαν: Δίπλα στους Μπατούμ (με τον οποίο ο έρωτας που έχουν πάθει οι Αμερικάνοι είναι απίστευτος), Μπόγκαβατς, Μποκολό, Κοφί και Λελού, ήρθαν να προστεθούν ο Φιλ Ρίτσι (Αμερικανός, πέρσι έπαιζε στην Κορέα), ο Σαμ Κλάνσι, ο Μπογκντάνοβιτς της Παρτιζάν και ο Λιμονάντ από την Χαποέλ Ναχαρίγια. Θέλει να προκριθεί, αλλά μάλλον είναι λίγο χειρότερη από πέρσι, αφού έχει χάσει τους Γκρέγκορι, Νίσεβιτς, Κάμπελ, Ουίλερ και Αντζιβανού. Πάντως, θα είναι αξιόμαχη αν και φαίνεται να έχει το χειρότερο ρόστερ.

by Rasheed.